Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Γιώργος Σάββα, Αρ. Υπόθεσης: 14988/2011, 21/11/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:B106 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 14988/2011 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον Γιώργος Σάββα Κατηγορουμένου ---------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 21 Νοεμβρίου 2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Χ' Κωνσταντή Για την Κατηγορούμενο: κ. Ραφαήλ Κατηγορούμενος παρών. ----------------- Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ενοχή και συνεπώς κρίθηκε ένοχος με την δική του παραδοχή σε μια κατηγορία που αφορά πλαστογραφία συμβολαίου ενοικιαγοράς κατά παράβαση των άρθρων 331, 333(α)(δ)(
- i)335, 339 και 29 του Ποινικού Κώδικα, σε δύο κατηγορίες για απόσπαση χρημάτων δια ψευδών παραστάσεων, κατά παράβαση των άρθρων 297, 298 και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και σε μια κατηγορία για εξασφάλιση αγαθών κατά ψευδών παραστάσεων κατά παράβαση των άρθρων 297, 298 και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 Όλα τα αδικήματα που έχει παραδεχθεί ο κατηγορούμενος έλαβαν χώραν την χρονική περίοδο Ιουλίου μέχρι Δεκεμβρίου του 1998 στη Λευκωσία. Το συμβόλαιο ενοικαγοράς που πλαστογράφησε ο κατηγορούμενος ήταν της Λαϊκής Τράπεζας Χρηματοδοτήσεις Λτδ, με αρ. 4116283-03-201, ημερομηνίας 27/7/98, στο οποίο εμφανίζεται ο Αντώνης Βαβλίτης ως ενοικιαστής για ενοικιαγορά ενός φορητού ηλεκτρονικού υπολογιστή μάρκας «ΗΙ-GRADE ΝΟΤΙΌ», αξίας £2,100, με προμηθευτή την εταιρεία με την επωνυμία «EPINAL ENTERPRISES LTD», και υπέγραψε στο σημείο υπογραφής «ενοικαστή» δια του ονόματος του Αντώνη Βαβλίτη από την Αγλαντζιά άνευ της εξουσιοδοτήσεως του, επίσης στο σημείο υπογραφής «εγγυητών» υπέγραψε δια του ονόματος του Ελευθέριου Παπαμιχαήλ από τη Λευκωσία, του Χαράλαμπου Έλληνα από το Στρόβολο, του Στέλιου Αναστασίου και της Έλενας Ευρυπίδου από τη Παλλουριώτισσα, άνευ της εξουσιοδοτήσεως των. Η απόσπαση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις ήταν για το συνολικό ποσόν £2.900 ως ήταν τότε ενώ η κατηγορία για εξασφάλιση αγαθών διά ψευδών παραστάσεων αφορά computer «EPINAL ENTERPRISES LTD», εκτυπωτή, σαρωτή, τηλεομοιότυπο και 38 Cds επιμορφωτικά και στα οποία υπάρχουν και λογιστικά προγράμματα όλα συνολικής αξίας Λ.Κ.2.222,22. Όπως ανέφερε η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής, ο κατηγορούμενος μετά που καταγγέλθηκε η υπόθεση στην Αστυνομία παραδέχτηκε αμέσως την διάπραξη των αδικημάτων, έδωσε θεληματική κατάθεση στην οποίαν εξήγησε το πώς διέπραξε τα αδικήματα και βοήθησε με την κατάθεση του την πλήρη εξιχνίαση της υπόθεσης. Είναι πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου. Δεν έχουν δημιουργηθεί οποιαδήποτε έξοδα ενώ ζήτησε όπως τα τεκμήρια που είναι στην κατοχή της Αστυνομίας κατασχεθούν και καταστραφούν. Ο κ. Ραφαήλ αφού επανέλαβε την παραδοχή και την μεταμέλεια του κατηγορουμένου τόνισε το γεγονός ότι τα αδικήματα που έχει παραδεχθεί ο κατηγορούμενος είναι αλληλένδετα, ότι έχουν γίνει την ίδια χρονική περίοδο και, καίρια και καθοριστικά, ότι έχουν περάσει σχεδόν 16 χρόνια από τη διάπραξη τους που ήταν Ιούλιο μέχρι Δεκέμβριο του 1998. Όλο το ποσό το οποίο οικειοποιήθηκε ο κατηγορούμενος με τις παράνομες πράξεις του έχει επιστραφεί στους δικαιούχους οι οποίοι αποζημιώθηκαν πλήρως και δεν έχουν κανένα παράπονο. Τόνισε την παραδοχή του κατηγορούμενου και τη συνεργασία του με την Αστυνομία που ήταν καταλυτική στην εξιχνίαση της παρούσας υπόθεσης ενώ αναφερόμενος στις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, εξήγησε πως έχουν αυτές αλλάξει από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα. Ήταν η θέση του το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος έχει ήδη τιμωρηθεί για τη διάπραξη των αδικημάτων αφού έχασε τη δουλειά του λόγω των παράνομων αυτών πράξεων του, και ζήτησε από το Δικαστήριο όπως να μην επιβάλει στον κατηγορούμενο ποινή στερητική της ελευθερίας του αφού κάτι τέτοιο θα λειτουργούσε αρνητικά τόσο για τον ίδιο όσο και για την οικογένεια του. Ο κατηγορούμενος τη δεδομένη στιγμή είχε τρομερά οικονομικά προβλήματα, ήταν έγκυος η τότε σύζυγος του στην κόρη τους που σήμερα είναι 16 ετών και υπέπεσε σε αυτά τα σφάλματα στην προσπάθεια του να βελτιώσει την τότε άσχημη οικονομική του κατάσταση. Έχει εν τω μεταξύ χωρίσει από την πρώτη του σύζυγο, έχει ξαναπαντρευτεί και είναι σήμερα πατέρας ενός αγοριού 10 μηνών. Μετά που έχασε την εργασία του ήταν άνεργος για μεγάλο χρονικό διάστημα ενώ μόλις πρόσφατα εργοδοτήθηκε στο πρακτορείο στοιχημάτων του αδερφού του έναντι του μισθού των €1.000 μηνιαίως που μόλις μετά βίας μπορεί να αντεπεξέλθει στις οικονομικές του υποχρεώσεις. Ο κ. Ραφαήλ τόνισε επίσης την πολύ μεγάλη καθυστέρηση που υπήρξε σε ότι αφορά την καταχώριση της παρούσας υπόθεσης που ήταν στις 30.5.2011 ενώ σε σχέση με την τυχόν πρόκληση καθυστέρησης από πλευράς του κατηγορουμένου στην παρούσα διαδικασία αφού είχαν δοθεί αρκετές ημερομηνίες για απάντηση όπως προκύπτει από τον φάκελο, ανέφερε ότι τούτο έγινε γιατί ο κατηγορούμενος είχε αποταθεί στο Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας για αναστολή της ποινικής δίωξης ενόψει του μακρού χρόνου που είχε μεσολαβήσει από την ημερομηνία διάπραξης αδικημάτων μέχρι την καταχώριση της υπόθεσης, και αμέσως μετά την αρνητική απάντηση του Γενικού Εισαγγελέα απάντησε στο κατηγορητήριο αρχικά μη παραδοχή με σκοπό να δει ο συνήγορος του τις κατηγορίες μαζί με την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής για να καταλήξουν στην παραδοχή των κατηγοριών υπό κρίση. Η εισήγηση του κ. Ραφαήλ σε περίπτωση που το Δικαστήριο προσανατολίζεται στην επιβολή ποινής φυλάκισης ήταν να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια και να αναστείλει τέτοια ποινή καίρια και καθοριστικά λόγω του μακρού χρονικού διαστήματος που έχει περάσει έκτοτε χωρίς ο κατηγορούμενος να έχει υποπέσει σε οποιοδήποτε αδίκημα. Υιοθέτησε τέλος το περιεχόμενο της έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Σύμφωνα με την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας η οποία έχει γίνει ένα χρόνο σχεδόν προηγουμένως, επιβεβαιώνεται ότι ο κατηγορούμενος είναι πατέρας μια κόρης της Άντριας, 16 χρονών, και έχει παντρευτεί για δεύτερη φορά την 34χρονη Μαριάννα Ρουμανικής καταγωγής η οποία τότε ήταν 8 μηνών έγκυος. Ο κατηγορούμενος είναι σήμερα ηλικίας 56 ετών, η σύζυγος του λαμβάνει ένα μικρό ποσό μηνιαίως ως ανεργιακό επίδομα ενώ ο ίδιος τότε ήταν άνεργος και απασχολείτο περιστασιακά. Ο κατηγορούμενος είναι απόφοιτος του Παγκυπρίου Γυμνασίου και διατηρούσε φάρμα με κοτόπουλα. Μετά μετακινήθηκε στη Ρουμανία όπου διατηρούσε Γραφείο Εξευρέσεως Εργασίας. Ακολούθως επέστρεψε στην Κύπρο. Και οι δύο του σύζυγοι είναι Ρουμάνες υπήκοοι και η κόρη του από τον πρώτο του γάμο διαμένει σήμερα μαζί του με τη δεύτερη του σύζυγο και τον ανήλικο γιο του. Η σοβαρότητα των αδικημάτων που έχει διαπράξει ο κατηγορούμενος είναι δεδομένη από τον ίδιο τον Ποινικό Κώδικα και τις ποινές που προβλέπει . Για το αδίκημα της πλαστογραφίας το οποίο είναι κακούργημα προνοείται ποινή φυλάκισης 3 ετών. Σχετικό είναι το άρθρο 335 του Ποινικού Κώδικα. Για το αδίκημα της εξασφάλισης αγαθών διά ψευδών παραστάσεων το οποίο είναι επίσης κακούργημα προνοείται ποινή φυλάκισης 5 ετών. Το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται για ένα αδίκημα είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για την επιμέτρηση της ποινής. Το ανώτατο όριο ποινής λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και την έκταση της. Η σοβαρότητα των αδικημάτων λοιπόν είναι δεδομένη. Όπως έχει αναφερθεί στην Νομολογία η οποία κατά κύριο λόγο αφορά υποθέσεις πλαστογραφίας πιστωτικών καρτών, πληρεξουσίων και επιταγών, εν' όψει και των ανησυχητικών διαστάσεων που έχουν προσλάβει αδικήματα τέτοιας μορφής, επιβάλλεται και η επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Καθοριστικός παράγοντας είναι η αποτροπή (βλ. Mohamed El Fedy v. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 16, Arman Ayvazian v Αστυνομία (Π.Ε. 183/2011 ημερ. 25.4.2012). Η παρούσα υπόθεση όμως η οποία αφορά πλαστογραφία και κυκλοφορία πλαστού επίσημου εγγράφου είναι ακόμη πιο σοβαρή και αυτό διαφαίνεται και από την αυξημένη ποινή φυλάκισης των 10 χρόνων που προνοείται σε σχέση με το αδίκημα της απλής πλαστογραφίας. Στην υπόθεση Ιωάννου άλλως Μουσικός ν Αστυνομία
(1999)2 Α.Α.Δ. 286 η οποία αφορούσε πλαστογραφία λέχθηκαν μεταξύ άλλων τα πιο κάτω: «Αδικήματα που ενέχουν το στοιχείο της απάτης, είναι σοβαρά διότι υπονομεύουν τις συναλλαγές και τις δοσοληψίες μεταξύ των πολιτών. Έχει δε τονισθεί από το Δικαστήριο τούτο σε σειρά αποφάσεων ότι οι ποινές σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να είναι αποτρεπτικού χαρακτήρα, όταν δε ένα Δικαστήριο αντιμετωπίζει την επιβολή ποινής σε περιπτώσεις που από τη φύση τους απαιτούν αποτροπή, τότε η εξατομίκευση της ποινής δεν μπορεί να έχει τέτοια επίδραση εις την ποινή που θα επιβληθεί ώστε να υπονομεύεται ή να καταστρέφεται ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής.» (βλέπε σχετικά και Φίλιππος Τάσου Δρουσιώτη ν Αστυνομία (ΠΕ 110/2012 ημερ. 18.7.2013) Στην Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας,
(2002)2 Α.Α.Δ. 28 οι κατηγορούμενοι διέπραξαν μεταξύ άλλων το αδίκημα της απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις, της πλαστογραφίας και της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, της πλαστοπροσωπίας και της συγκάλυψης στα πλαίσια εγκληματικής δραστηριότητας που είχε σαν αποτέλεσμα την πώληση μετοχών ανυποψίαστου πολίτη και την απόσπαση χρηματικού ποσού £134,
- Ο Κατηγορούμενος 1 παραδέχτηκε και αποζημίωσε τον παραπονούμενο. Για τα αδικήματα της πλαστογραφίας και της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου η ποινή κατ' έφεση μειώθηκε σε 3 ½ χρόνια, και για την συγκάλυψη στα 3 χρόνια, ενώ επικυρώθηκαν οι ποινές φυλακίσεως 2 ετών σε κάθε Κατηγορία που αφορούσε σε απόσπαση δια ψευδών παραστάσεων, πλαστοπροσωπεία και συνομωσία. Στην υπόθεση Σκεύη Χριστοδούλου ν Αστυνομία (ΠΕ 214/09 ημερ. 29.1.2010) η οποία αφορούσε πλαστογραφία επίσημων εγγράφων η ποινή των 18 μηνών φυλάκισης αν και κρίθηκε αυστηρή δεν θεωρήθηκε υπερβολική. Στην Θεόδωρος Κωνσταντίνου ν Αστυνομία (ΠΕ 227/09 ημερ. 19.3.2010) η ποινή φυλάκισης 12 μηνών σε Κοινοτάρχη και Γραμματέα Συνεργατικής για πλαστογραφία εγγράφων μειώθηκε σε 6 μήνες ενόψει του ότι δεν υπήρξε οικονομικό όφελος όπως επίσης και λόγω των ψυχολογικών και άλλων προβλημάτων υγείας του κατηγορούμενου. Στην υπόθεση Έλενα Κουμίδου ν. Αστυνομίας, (Ποιν. Εφ. 55/11, ημερ. 24.5.2011), η οποία αφορούσε αδικήματα όπως και η παρούσα κάτω από το άρθρο 337 του Ποινικού Κώδικα, ποινή φυλακίσεως 9 μηνών, για αδικήματα απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις και πλαστογραφία και κυκλοφορία πλαστών εγγράφων, θεωρήθηκε ορθή κατ' έφεση ως προς το ύψος της. Προς όφελος του κατηγορούμενου λαμβάνω υπόψη μου τις προσωπικές του περιστάσεις, δηλαδή ότι είναι πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου, ηλικίας 56 ετών σήμερα, το γεγονός ότι έχει χάσει την δουλειά του συνεπεία των αδικημάτων που διέπραξε, την αλλαγή στις προσωπικές του περιστάσεις και δη το γεγονός ότι σήμερα είναι πατέρας και προστάτης ενός ανήλικου βρέφους ηλικίας μόλις 10 μηνών αλλά καίρια και καθοριστικά η αποζημίωση των παραπονουμένων. Θα μετρήσει επίσης ευνοϊκά υπέρ του το γεγονός ότι έχει δώσει θεληματική κατάθεση στην Αστυνομία στην οποία έχει παραδεχθεί τα αδικήματα και η όλη βοήθεια που έχει δώσει στην εξιχνίαση της υπόθεσης αλλά και η παραδοχή του στο Δικαστήριο. Οι στόχοι του Δικαστηρίου κατά την επιβολή της ποινής είναι ως εξής:
- Αναμόρφωση του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια που να δίδονται κίνητρα στον παραβάτη να διορθώσει τα λάθη του και να λάβει τα μέτρα να μην επαναλάβει αυτή την συμπεριφορά.
- Τιμωρία του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια ώστε να ικανοποιείται το αίσθημα δικαιοσύνης των πολιτών με τα να τιμωρηθεί ο παραβάτης για την αξιόμεμπτη του πράξη.
- Αποτροπή του εγκλήματος. Η ποινή πρέπει να είναι τέτοια που να επενεργεί ως ανασταλτικός παράγοντας για την επανάληψη της διάπραξης του αδικήματος από τον παραβάτη και από άλλους πιθανόν παραβάτες παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Το Δικαστήριο κατά την επιβολή της ποινής πρέπει να έχει υπόψη και του τρεις του στόχους. Δεν μπορεί να ικανοποιήσει τον ένα τον στόχο με αποτέλεσμα να αγνοήσει τους άλλους δύο. Έχει τονισθεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι το συμφέρον της κοινωνίας είναι κατ' εξοχή παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η αποτελεσματική εφαρμογή των νόμων πρωταρχικό καθήκον των Δικαστηρίων (Βλ. Sentencing in Cyprus, R v S Georgiou 22 CLR 147). Επομένως παρόλο που οι ποινές θα πρέπει να εξατομικεύονται και να ληφθούν υπόψη οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου διά να βρεθεί η πιο κατάλληλη ποινή αυτός ο παράγοντας δεν μπορεί να επενεργήσει στην εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος με αποτέλεσμα να μην τιμωρηθεί ο παραβάτης και να μην επιτευχθεί η αποτροπή παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Στο σημείο αυτό θεωρώ ορθό να αναφέρω κάτι σε σχέση με το θέμα του χρόνου. Όπως έχει ήδη αναφερθεί τα αδικήματα που παραδέχτηκε ο κατηγορούμενος έλαβαν χώραν μεταξύ Ιουλίου και Δεκεμβρίου του
- Η υπόθεση καταχωρήθηκε στις 30.5.2011 ενώ σήμερα που το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή είναι 2013, 16 χρόνια μετά. Είναι γεγονός ότι υπάρχει καθυστέρηση στην διαπίστωση της ποινικής ευθύνη του κατηγορούμενου. Στην υπόθεση Παναγιώτου ν Αστυνομίας Ποινικές Εφέσεις 6739 και 6740 ημερομηνίας 27 Μαρτίου 2000, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε ότι το ζήτημα της καθυστέρησης δεν εξετάζεται χωρίς αναφορά στα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης και ιδιαίτερα στους λόγους που διαπιστώνεται καθυστέρηση στην ποινική ευθύνη του κατηγορούμενου. Όταν ο κατηγορούμενος είναι αυτός που ευθύνεται για την καθυστέρηση τότε παύει να έχει την ίδια σημασία η καθυστέρηση ως στοιχείο για την επιμέτρηση της ποινής, (βλ. Τσιολής ν Αστυνομίας Ποινική Έφεση 7461 ημερομηνίας 8 Μαρτίου 2004). Διαπιστώνεται μία αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπόθεσης. Μέρος της καθυστέρησης μετά την καταχώριση οφείλεται και στον κατηγορούμενο ο οποίος ζήτησε αρκετές αναβολές ενόψει της αίτησης που είχε κάνει για αναστολή της ποινικής δίωξης.. Η καθυστέρηση στη προώθηση και καταχώριση της υπόθεσης είναι σημαντική διότι ως ανέφερε ο συνήγορος του κατηγορούμενου αυτός είναι λευκού ποινικού μητρώου και από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος δεν έχει διαπράξει άλλο αδίκημα και χρησιμοποίησε αυτόν τον χρόνο για να αποκαταστήσει την ζημιά που προκάλεσε σε άλλους. Ενόψει της σοβαρότητας του αδικήματος, το γεγονός ότι πρόκειται για υπόθεση απάτης με διαστάσεις σοβαρές, δεν θεωρώ ότι ο χρόνος που έχει παρέλθει από την διάπραξη του αδικήματος είναι τέτοιος που να ατονεί η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικού χαρακτήρα ποινής που αρμόζει ως ορθή τιμωρία για την συμπεριφορά του κατηγορουμένου. Η καθυστέρηση είναι σημαντική αλλά δεν θεωρώ ότι επιδρά καταλυτικά στο είδος της ποινής που θα πρέπει να επιβληθεί στον κατηγορούμενο αλλά στην διάρκεια της ποινής. Ο τρόπος με τον οποίο ενήργησε ο κατηγορούμενος το δεδομένο χρονικό διάστημα σίγουρα δεν είναι ο ενδεδειγμένος. Υπήρξε προσχεδιασμός και απατηλή συμπεριφορά. Επίσης όπως έχω ήδη αναφέρει οι συνέπειες που είχε ο κατηγορούμενος στην εργασία του θα ληφθούν μεν υπόψη αλλά όχι σε σημείο που να δικαιολογούν απόκλιση από την ενδεδειγμένη ποινή. Το ότι έχει χάσει την εργασία του είναι μετριαστικός παράγοντας μεν αλλά δεν μπορεί να αλλοιώσει την φύση της ποινής που θα του επιβληθεί. Σημειώνω επίσης ότι η νομολογία καταδεικνύει ότι τα αδικήματα που έχει παραδεχτεί ο κατηγορούμενος πέραν του ότι είναι εμφανέστατα σοβαρότατα τα αδικήματα αυτά διαπράττονται συχνά και εύκολα και περιβάλλονται από το στοιχείο της μη τιμιότητας κατά την διεξαγωγή εμπορικών συναλλαγών. Εν όψει των πιο πάνω θεωρώ ότι το είδος της ποινής που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο δεν μπορεί να είναι άλλη από στερητική της ελευθερίας του και επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια και λαμβάνοντας υπόψη μου και τον χρόνο που έχει παρέλθει από τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων αλλά και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος έχει προβεί σε διορθωτικές κινήσεις για την απατηλή του συμπεριφορά εις βάρος των παραπονούμενων επιβάλλονται σε αυτόν οι εξής ποινές: - Κατηγορία αρ. 1 ποινή φυλάκισης 6 μηνών. - Κατηγορία αρ. 3 ποινή φυλάκισης 8 μηνών. - Κατηγορία αρ. 7 ποινή φυλάκισης 8 μηνών. - Κατηγορία αρ. 12 ποινή φυλάκισης 8 μηνών. - Οι πιο πάνω ποινές να συντρέχουν. Έχοντας επιβάλει τις ποινές φυλάκισης στον κατηγορούμενο θα εξετάσω τώρα κατά πόσο συντρέχουν λόγοι για αναστολή της ποινής φυλακίσεως που επιβλήθηκε όσον αφορά τον κατηγορούμενο. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε, και το οποίο αναφέρει ότι, όποτε Δικαστήριο επιβάλλει ποινή φυλακίσεως η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, δύναται να διατάξει όπως η ποινή μη εκτελεστεί εκτός αν, διαρκούσης της περιόδου εφαρμογής του διατάγματος, ο καταδικασθείς διαπράξει άλλο αδίκημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση, και, μετά από την διάπραξη αυτή, Δικαστήριο διατάξει όπως η αρχική ποινή εκτελεστεί. Το εδάφιο
(2)του εν λόγω άρθρου αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής, και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού
(1997)2 Α.Α.Δ. 373). Οι αρχές για αναστολή ποινής φυλακίσεως έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελέγκου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Δημοκρατία ν. Δημητρίου Παντελή
(1974)2 C.L.R. 45, Athanasiou v. Republic
(1978)2 C.L.R. 17, Koukos v. Police
(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou
(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία ν. Πέπη
(1990)2 Α.Α.Δ. 24, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος
(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Σάββας Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 39. Στην υπόθεση Θεόδωρος Αργυρίδης ν. Αστυνομίας (Π.Ε. 64 - 69/2013 ημερ. 21.6.2013) αναφέρθηκε ότι: «Η καταλληλότητα της περίπτωσης εξετάζεται πρώτα βεβαίως σε συνάρτηση με το αν η ποινή εμπίπτει στα πλαίσια που ο Νόμος ορίζει, και σαφώς οι ποινές αυτές εμπίπτουν στα πλαίσια εκείνα ώστε να μπορούσε να είχε δοθεί η αναστολή αν ήταν πρέπουσα περίπτωση. Το Δικαστήριο φαίνεται όμως να περιόρισε εαυτό στο αποτρεπτικό, όπως το ίδιο ανέφερε, της ποινής που θα έπρεπε να επιβληθεί, επεκτείνοντας αυτό και στο γεγονός της αναστολής. Πέραν τούτου, περιόρισε εαυτό και όσον αφορά τη σημασία των ελαφρυντικών παραγόντων, και δη του νεαρού της ηλικίας, του λευκού ποινικού μητρώου και της δεδομένης, όπως το ίδιο διαπίστωσε, έμπρακτης μεταμέλειας. Θεώρησε δηλαδή ότι αυτοί οι παράγοντες ναι μεν είχαν σημασία ως προς τον καθορισμό της έκτασης της ποινής φυλάκισης αλλά δεν μπορούσαν να αλλάξουν τα δεδομένα της υπόθεσης στα πλαίσια της εξέτασης του θέματος αναστολής. Όμως ο ίδιος ο Νόμος του 2003, τροποποιώντας τον παλαιό Νόμο, αλλά και επιφέροντας ουσιαστικά αλλαγή στην καθιερωθείσα νομολογία η οποία έχει βασιστεί στον παλαιότερο Νόμο, θέλησε να εκφράσει τη θέση του Νομοθέτη ότι τα όρια της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δεν περιορίζονται με αναφορά σε συγκεκριμένους παράγοντες και δη με αναφορά σε παράγοντες οι οποίοι έχουν ήδη ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής. Θέλησε δηλαδή ο Νομοθέτης να δώσει στο Δικαστήριο την ευχέρεια να δει αν η αναστολή θα δικαιολογείτο από το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης και τα προσωπικά δεδομένα του κάθε κατηγορούμενου, ορίζοντας ταύτα ως κατευθυντήριες γραμμές και μη περιορίζοντας το θέμα της αναστολής της επιβληθείσας ποινής στα κριτήρια που θα έπρεπε να υπάρχουν σύμφωνα με την παλαιότερη αντίληψη και δη μη περιορίζοντας την ευχέρεια του Δικαστηρίου να εξετάσει παράγοντες οι οποίοι μπορεί να έχουν σημασία και ως προς την αναστολή». Ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 56 χρόνων, λευκού ποινικού μητρώου, πατέρας δύο παιδιών εκ των οποίων το ένα βρέφος, 10 μόλις μηνών. Παραδέχθηκε αμέσως την διάπραξη των αδικημάτων στις Αστυνομικές αρχές τις οποίες και βοήθησε για την εξιχνίαση της υπόθεσης. Έκτοτε και στα 16 χρόνια που έχουν μεσολαβήσει η συμπεριφορά του υπήρξε άμεμπτη. Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης σε συνδυασμό με τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορούμενου μπορούν να επενεργήσουν για αναστολή των επιβληθεισών ποινών φυλάκισης. Τούτων δεδομένων, οι επιβληθείσες ποινές φυλακίσεως αναστέλλονται για περίοδο 3 χρόνων από σήμερα. Καμία διαταγή για έξοδα. Όλα τα Τεκμήρια κατασχεθούν και καταστραφούν. (Υπ.) .................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο