Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Κωνσταντίνος Κωνσταντίνου, Αρ. Υπόθεσης: 13115/2012, 23/12/2013

(1)/2000 όπως έχει τροποποιηθεί. Ειδικότερα, όπως ανέφερε η ευπαίδευτος συνήγορος για την Κατηγορούσα Αρχή, στις 28.12.2011 ο κατηγορούμενος μετέβηκε στην υπεραγορά Σαρρής όπου η παραπονούμενη εργαζόταν ως ταμίας, την πλησίασε σε απόσταση 1 μέτρου από το ταμείο της και την απείλησε αναφέροντας της ότι θα την σκοτώσει. Ακολούθως μετέβηκε στο χώρο στάθμευσης της υπεραγοράς όπου την ανέμενε μέχρι να σχολάσει χωρίς όμως να την ενοχλήσει ξανά. Η παραπονούμενη κατήγγειλε την υπόθεση στην Αστυνομία και ο κατηγορούμενος όταν κλήθηκε στο σταθμό δήλωσε ότι είχε εκνευριστεί πολύ μαζί της και αναγκάστηκε να συμπεριφερθεί έτσι επειδή δεν του απαντούσε το τηλέφωνο για να τον ενημερώσει για το ανήλικο γιο τους, ηλικίας τότε 2 χρονών. Όπως ανέφερε η κα Ναθαναήλ ο κατηγορούμενος είναι πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου και έχουν δημιουργηθεί €75 έξοδα στην παρούσα υπόθεση τα οποία ζήτησε όπως πληρωθούν από τον κατηγορούμενο. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και ανέφερε ότι κατηγορούμενος σε ηλικία 20 ετών παντρεύτηκε την παραπονούμενη η οποία ήταν 18 ετών μετά από μια έντονη σχέση. Απέκτησαν ένα παιδί τον Βασίλη, ηλικίας 4 ετών σήμερα. Όσο έντονη ήταν και η σχέση άλλο τόσο έντονοι ήταν και οι καυγάδες τους με αποτέλεσμα η παραπονούμενη πριν από 3 χρόνια να ζητήσει από τον κατηγορούμενο να εγκαταλείψει την συζυγική εστία. Ο κατηγορούμενος αντέδρασε πολύ άσχημα σε αυτή την εξέλιξη, είχε πολλά προβλήματα λόγω της έντονης συμπεριφοράς του και των εκρήξεων θυμού του και οι γονείς του, οι οποίοι τον στηρίζουν και τον βοηθούν την εν λόγω χρονική περίοδο είχαν αιτηθεί και πετύχει την έκδοση διατάγματος υποχρεωτικής νοσηλείας λόγω της επιθετικής και καταστροφικής συμπεριφοράς την οποία εκδήλωσε από κατάχρηση παράνομων ουσιών και συμπτωμάτων κατάθλιψης. Μετά που εξήλθε από το Νοσοκομείο Αθαλάσσας συνέχισε να λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή ενώ αμέσως μετά το επίδικο συμβάν και συγκεκριμένα από τις 4.1.2012 μέχρι και τις 9.10.2012 συμμετείχε σε πρόγραμμα στο Κέντρο Πολλαπλής Παρέμβασης. Διέκοψε το πρόγραμμα μετά που εργοδοτήθηκε. Σε σύντομο χρονικό διάστημα μετά από το επίδικο επεισόδιο ο κατηγορούμενος και η παραπονούμενη εκ συμφώνου ρύθμισαν τα θέματα φύλαξης και φροντίδας του ανήλικου παιδιού τους τα οποία ανατέθηκαν στην παραπονούμενη και ο χώρος διαμονής του ανήλικου παιδιού επίσης καθορίστηκε ο τόπος διαμονής της παραπονούμενης. Ρυθμίστηκαν επίσης με διάταγμα τα δικαιώματα επικοινωνίας του κατηγορούμενου με το γιο του τον οποίο βλέπει τρεις φορές την εβδομάδα. Ο κατηγορούμενος έκτοτε βλέπει κανονικά το παιδί του, έχει κτίσει μια πολύ καλή σχέση μαζί του ενώ έχει αποκατασταθεί και ηρεμία στη σχέση του με την παραπονούμενη. Η οικογένεια του κατηγορούμενου ιδιαίτερα οι γονείς του και η μία εκ των δύο αδερφών του, έχουν πολύ καλές σχέσεις με την παραπονούμενη και πρώην νύφη τους και μάλιστα βοηθούν τον κατηγορούμενο να πληρώνει την μηνιαία διατροφή του γιου του όταν ο ίδιος λόγω οικονομικής στενότητας αδυνατεί. Στο παρόν στάδιο ο α κατηγορούμενος είναι άνεργος, όμως η διατροφή του παιδιού πληρώνεται ανελλιπώς από την οικογένεια του όπως έχει αναφερθεί. Όπως ανέφερε ο κ. Παναγιώτου ο κατηγορούμενος κατέβαλε έντονες προσπάθειες για να ελέγξει τον θυμό και τις αντιδράσεις του τώρα είναι πολύ πιο ήρεμος και εδώ και σχεδόν δύο χρόνια δεν έχει παρουσιαστεί κανένα περιστατικό μεταξύ του και της παραπονούμενης. Μετέφερε στο Δικαστήριο την μεταμέλεια και την απολογία του κατηγορούμενου και κατέθεσε πιστοποιητικά καθώς και διατάγματα Δικαστηρίου που υποστηρίζουν όλα όσα έχει αναφέρει. Ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει η Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, σύμφωνα με την οποία ο κατηγορούμενος είναι σήμερα άνεργος και διαμένει με τους γονείς του και την μεγαλύτερη αδερφή του η οποία έχει ειδικές ανάγκες και είναι λήπτρια δημοσίου βοηθήματος. Έχει ακόμη μια αδερφή η οποία είναι έγγαμη και διαμένει με την οικογένεια της σε άλλη οικία. Η πρώην σύζυγος του διαμένει μαζί με το γιο τους Βασίλη, για το παιδί του πληρώνει μηνιαία διατροφή €250 για την οποία βοηθείται από τους γονείς του. Φοίτησε μέχρι την πρώτη Λυκείου, αργότερα προσπάθησε να συνεχίσει στην Τεχνική Σχολή αλλά διέκοψε την φοίτηση του, υπηρέτησε μόνο πέντε μήνες στη Εθνική Φρουρά και πήρε απαλλαγή λόγω απροσάρμοστης συμπεριφοράς. Βλέπει το παιδί του τρεις φορές την εβδομάδα σύμφωνα με το δικαστικό διάταγμα που έχει εκδοθεί ενώ οι σχέσεις του κατηγορούμενου μαζί με τα αδέρφια του περιγράφονται ως πολύ καλές, υπάρχει αλληλοβοήθεια και στήριξη στον κατηγορούμενο ειδικά στις οικονομικές δυσκολίες που παρουσιάζει. Η Λειτουργός του Γραφείου Ευημερίας αναφέρει επίσης ότι ο κατηγορούμενος αντιλαμβάνεται ότι είχε πρόβλημα να ελέγξει τον θυμό του, δέχτηκε ότι χρειαζόταν βοήθεια για να μειώσει τις εξάρσεις θυμού του θέμα για το οποίο παραπέμφθηκε σε ψυχολόγο και έχει κατανοήσει και μετανιώσει για την αρνητική συμπεριφορά και ανωριμότητα που επεδείκνυε κατά το παρελθόν. Το άρθρο 137 του Ποινικού Κώδικα αναφέρει τα ακόλουθα: «Όποιος ανυπακούει σε διάταγμα, ένταλμα, ή διαταγή που εκδόθηκε από Δικαστήριο, λειτουργό ή πρόσωπο που ενεργεί με οποιαδήποτε επίσημη ιδιότητα και κανονικά εξουσιοδοτημένο για αυτό, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων, εκτός όταν καθορίζεται ρητά κάποια άλλη ποινή ή διαδικασία σε συνάφεια με τέτοια ανυπακοή». Στην υπόθεση Διευθυντή Τμήματος Υπηρεσίας Κοινωνικής Ευημερίας, Έφεση 140, ημερ. 8.2.2002, αναφέρθηκε ότι πρόσωπο εναντίον του οποίου έχει εκδοθεί Δικαστικό διάταγμα οφείλει να συμμορφώνεται με τις πρόνοιες του διατάγματος αυτού. Το αδίκημα της ανυπακοής είναι ιδιαίτερα σοβαρό, αφού πλήττει το θεμέλιο της έννομης τάξης, και η συμμόρφωση σε Δικαστικά διατάγματα είναι αναγκαία προϋπόθεση για την ύπαρξη του κράτους δικαίου. Τούτων δεδομένων, η ποινή που θα επιβληθεί πρέπει να είναι ανάλογη της σοβαρότητας της ανυπακοής. Παραπέμπω περαιτέρω σε απόσπασμα από την υπόθεση Λοϊζου ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 227, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Παρακοή σε διαταγή του Δικαστηρίου πλήττει το θεμέλιο της έννομης τάξης. Η συνέχιση της (παρακοής) τείνει να το ανατρέψει. Ανάλογη με την σοβαρότητα της ανυπακοής είναι και η τιμωρία η οποία επιβάλλεται. Η τιμωρία για τη συνεχιζόμενη παρακοή σε διαταγή του δικαστηρίου είναι κατά κανόνα η φυλάκιση. Όταν επέλθει συμμόρφωση παρέχεται η δυνατότητα για επιεικέστερη αντιμετώπιση του παραβάτη, χωρίς όμως να διαγράφεται η σοβαρότητα του αδικήματος». Η συμμόρφωση με τα Δικαστικά διατάγματα είναι εκ των ων ουκ άνευ για την διατήρηση Κράτους Δικαίου στο οποίο να μη κυριαρχεί η αναρχία. Το γεγονός αυτό έχει επανειλημμένα τονιστεί από την Νομολογία, σε συνάρτηση με το ότι οι ποινές που επιβάλλονται για παρακοή σε Δικαστικά διατάγματα πρέπει να αντανακλούν την σοβαρότητα της ανυπακοής αυτής. Όπως αναφέρθηκε και στην Safarino v. Sun Shoes

(1984)1 C.L.R. 738, ένα διάταγμα Δικαστηρίου δεν συνιστά λιγότερη διαταγή του Νόμου από τις πρόνοιες Νομοθεσίας, ενώ η παρακοή επιφέρει σοβαρές κοινωνικές επιπτώσεις Παραθέτω απόσπασμα από την απόφαση CCC Laundries (Paphos) Ltd v. Eλισάβετ Θεοφάνους, Ποιν. Εφ. 79/10 ημερ. 11.6.2010, όπου αναφέρθηκαν τα εξής, τα οποία και τυγχάνουν εφαρμογής και στην παρούσα:: «Οι έννοιες «Κράτος Δικαίου» και «Έννομη Τάξη» είναι άρρηκτα συνυφασμένες. Η επικράτηση τους στηρίζεται, μεταξύ άλλων, και στο καθήκον σεβασμού και υπακοής των δικαστικών διαταγών και διαταγμάτων. Η απείθεια σε διαταγή δικαστηρίου ενέχει το στοιχείο της καταφρόνησης του δικαστηρίου. Πρόκειται για σοβαρό αδίκημα η τέλεση του οποίου πλήττει ευθέως την απονομή της δικαιοσύνης και κλονίζει την εμπιστοσύνη του κοινού στην αξιοπιστία του συστήματος για αποτελεσματική εφαρμογή των δικαστικών αποφάσεων και την εμπέδωση του νόμου και της τάξης. Τέτοιου είδους συμπεριφορά ποτέ δεν έγινε ανεκτή. Οι παραβάτες όταν είναι φυσικά πρόσωπα κατά κανόνα τιμωρούνται με φυλάκιση. Η χρηματική ποινή μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις πρέπει να επιβάλλεται. Βλ. Kay ν. Municipality of Larnaca

(1982)2 AAΔ

1. Οι πολίτες σε όποια κοινωνική τάξη θεωρούν ότι ανήκουν ή σε όποια θέση βρίσκονται, υπέχουν αυστηρή υποχρέωση υπακοής στα δικαστικά διατάγματα που τους αφορούν. Αυτό επιβάλλει η αρχή της ισονομίας. Οι δικαστές προσηλωμένοι στην αποστολή τους με πλήρη διαφάνεια και αυξημένο αίσθημα ευθύνης εκτελούν το καθήκον τους. Συμπεριφορές οι οποίες υπονομεύουν το έργο τους δεν μπορεί να γίνονται ανεκτές». (βλ. επίσης Δρόσος Μιχαηλίδης ν. Margita Μιχαηλίδου Poliakova, Έφεση αρ. 22/2009, ημερ. 9.6.2011). Η υποχρέωση για εξατομίκευση της ποινής δεν ατονεί ούτε και στην παρούσα. Ενώπιον μου βρίσκεται ένα πρόσωπο σχετικά νεαρής ηλικίας ο οποίος σε νεαρότερη ηλικία είχε σοβαρά προβλήματα με εξάρσεις θυμού και δυσπροσάρμοστη συμπεριφορά. Σε ηλικία 20 μόλις ετών είχε νυμφευθεί με πρόσωπο ακόμα μικρότερης ηλικίας από τον ίδιο και είχε γίνει πατέρας. Είναι φανερό, από τον τρόπο που εξελίχθηκαν οι καταστάσεις ότι σίγουρα τη δεδομένη περίοδο δεν είχε ούτε την ωριμότητα ούτε και τα απαραίτητα εχέγγυα για τον ρόλο του συζύγου και πατέρα. Το αδίκημα το οποίο παραδέχτηκε έγινε στη χρονική περίοδο που οι εξάρσεις θυμού του και η δυσκολία του να χειριστεί τα προσωπικά του και οικογενειακά του θέματα ήταν ακόμα πιο έντονες λόγω της απόφασης της συζύγου του να χωρίσουν. Το επίδικο περιστατικό έγινε δύο χρόνια προηγουμένως και αφορμή για την παράνομη συμπεριφορά του κατηγορουμένου ήταν το γεγονός ότι η πρώην σύζυγος του αρνείτο να επικοινωνήσει μαζί του για τα θέματα του παιδιού τους. Το γεγονός ότι είχε εκδοθεί διάταγμα Δικαστηρίου με τον οποίο του απαγορευόταν να πλησιάζει την πρώην σύζυγο του καταδεικνύει την έντονη αντίδραση του κατηγορουμένου και το λανθασμένο τρόπο με τον οποίο επέλεξε να συμπεριφερθεί την τότε χρονική περίοδο. Τα γεγονότα όπως αναγράφονται στο κατηγορητήριο δηλώνουν μια πολύ έντονη και άκρως αντινομική συμπεριφορά του κατηγορουμένου όχι μόνο απείθησε στο διάταγμα του Δικαστηρίου, απείλησε την πρώην σύζυγο του ότι θα την σκοτώσει και δεν διαλανθάνει της προσοχής μου ότι το αδίκημα αυτό πέραν του ότι ποινικοποιείται από τον Ποινικό Κώδικα αποτελεί επίσης αδίκημα με βάση τον περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμων, ο οποίος έχει θεσπιστεί ειδικά για να προστατεύει τα μέλη της οικογένειας από βία είτε σωματική είτε ψυχική λόγω της έξαρσης δυστυχώς που παρατηρήθηκε στα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας. Σημειώνω δε ότι με βάση τον ειδικό αυτό νόμο οι ποινές που προβλέπονται στον Ποινικό Κώδικα εάν τα αδικήματα γίνονται μεταξύ μελών της οικογένειας, είναι αυξημένες. Ενόψει των ανωτέρω θεωρώ ότι μόνη αρμόζουσα ποινή υπό τις περιστάσεις για να μπορέσει και ο κατηγορούμενος, ο οποίος βρίσκεται τώρα, όπως καταδεικνύουν τα όσα ο ευπαίδευτος συνήγορος του έχει αναφέρει αλλά και τα πιστοποιητικά που βρίσκονται κατατεθειμένα στο φάκελο του Δικαστηρίου αλλά και η έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, σε μια πολύ πιο ήρεμη, πιο υπεύθυνη φάση της ζωής του και έχει αντιληφθεί ότι η βίαιη συμπεριφορά δεν φέρνει κανένα αποτέλεσμα είναι αυτή της φυλάκισης. Επιβάλλονται στον κατηγορούμενο ποινές φυλάκισης δύο μηνών στις κατηγορίες 1 και 3 που έχει παραδεχτεί. Στην κατηγορία αρ. 2 δεν επιβάλλεται ποινή γιατί θεωρώ ότι τα γεγονότα της καλύπτονται πλήρως από την κατηγορία
2. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Έχοντας επιβάλει στον κατηγορούμενο ποινές φυλάκισης, κρίνω στα πλαίσια της διακριτικής μου ευχέρειας με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 3 του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε, και δη του εδαφίου

(2)του εν λόγω άρθρου το οποίο αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Και έχοντας κατά νου τις αρχές που διέπουν το θέμα των αναστολών ποινής, παραπέμπω ενδεικτικά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελεγκου

(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Δημοκρατία ν. Δημητρίου Παντελή

(1974)2 C.L.R. 45, Athanasiou ν. Republic

(1978)2 C.L.R. 17, Koukos v. Police

(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou

(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία v. Πέττη

(1990)2 Α.Α.Δ. 24, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος

(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Σάββας Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 39, ότι ενόψει των αλλαγών που έχουν επέλθει στην προσωπική ζωή, τον χαρακτήρα του κατηγορουμένου, της ωριμότητας αλλά και της βοήθειας της επαγγελματικής που έχει λάβει για να χειρίζεται τα θέματα του θυμού του καθώς και της μετέπειτα καλής συνεργασίας του με την παραπονούμενη σε ότι αφορά τον ανήλικο γιο τους, δικαιολογείται η αναστολή των ποινών φυλάκισης που έχουν επιβληθεί στον κατηγορούμενο οι οποίες αναστέλλονται για περίοδο 3 ετών από σήμερα. Έξοδα €75 να καταβληθούν από τον κατηγορούμενο. (Υπ.) .................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο