← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Salah UD DIN κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 22813/2013, 10/12/2013

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Salah UD DIN κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 22813/2013, 10/12/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:B117 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 22813/2013 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον

  1. Salah UD DIN
  2. Νίκος Λοΐζου Κατηγορουμένων ----------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 10 Δεκεμβρίου 2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Χ'Κωνσταντή Για Κατηγορούμενους αρ. 1 και 2: κ. Χρ. Χριστοδουλίδης Κατηγορούμενοι 1 και 2 παρόντες. ------------------------ Α Π Ο Φ Α Σ Η Η υπόθεση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό καταχωρήθηκε ως άμεση στις 22.11.2013 και ως τέτοια προωθήθηκε και η ακρόαση της. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο στον κατηγορούμενο 1 αποδίδονται οι κατηγορίες της αποδοχής απασχόλησης από αλλοδαπό χωρίς γραπτή άδεια από τον Διευθυντή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, αρ. κατηγορίας 1 και παραμονής στην Κυπριακή Δημοκρατία μετά την εκπνοή της προσωρινής άδειας διαμονής αλλοδαπού, αρ. κατηγορίας
  3. Στον κατηγορούμενο 2 αποδίδεται η κατηγορία της παράνομης εργοδότησης αλλοδαπού, αρ. κατηγορίας
  4. Όλα τα αδικήματα που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι αφορούν άρθρα του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου Κεφ. 105 όπως έχει τροποποιηθεί και τους σχετικούς κανονισμούς, Κ.Δ.Π. 242/72 όπως επίσης έχουν τροποποιηθεί. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων που αφορούν τον κατηγορούμενο 1, αποδίδεται σε αυτόν ότι ενώ ήταν αλλοδαπός και αιτήθηκε άδεια προσωρινής παραμονής στη Δημοκρατία ως αιτητής πολιτικού ασύλου η οποία απορρίφθηκε, αυτός αποδέχτηκε απασχόλησε ως καλουψιής σε υπό ανέγερση κατοικία χωρίς να εξασφαλίσει άδεια από τον Διευθυντή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης. Του αποδίδεται επίσης ότι μεταξύ των ημερομηνιών 6.10.2008 και 21.11.2013 ενώ ήταν αλλοδαπός και αιτήθηκε άδεια προσωρινής παραμονής στην Δημοκρατία ως αιτητής πολιτικού ασύλου η οποία απορρίφθηκε συνέχισε να παραμένει στη Δημοκρατία χωρίς άδεια. Σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο 2 η κατηγορία που του αποδίδεται αφορά την εργοδότηση του κατηγορουμένου 1 ως καλουψιή σε υπό ανέγερση κατοικία στην οδό Μακρυγιάννη αρ. 16 χωρίς την απαιτούμενη άδεια από το Νόμο. Οι κατηγορούμενοι δεν παραδέχθηκαν ενοχή και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Όπως έχω ήδη αναφέρει λόγω της φύσης της και επειδή υπεβλήθη αίτημα όπως ο κατηγορούμενος παραμένει υπό κράτηση, αίτημα το οποίο έγινε αποδεκτό από το Δικαστήριο, εκδικάστηκε ταχέως. Η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε προς απόδειξη της υπόθεσης της τρεις μάρτυρες κατηγορίας. Προτού αναφερθώ στη μαρτυρία που έχει προσαχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, επισημαίνω ότι ενώ οι λεπτομέρειες των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 1 εδράζονται σε απόρριψη αιτήματος που έχει υποβάλει για να του δοθεί πολιτικό άσυλο, η όλη διαδικασία όπως εξελίχθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου φαίνεται ότι αφορά απόφαση αρμόδιου κυβερνητικού τμήματος με την οποία έχει κηρυχθεί ως εικονικός ο γάμος του με Ευρωπαία πολίτη, δηλαδή η υπόθεση προωθήθηκε σε εντελώς διαφορετική βάση γεγονότων από αυτή που αναφέρεται στο κατηγορητήριο. Η Μ.Κ.1, Γιαννούλα Γενναδίου, εργάζεται στο Αρχείο Πληθυσμού και Μετανάστευσης. Μεταξύ των καθηκόντων της είναι η εξέταση αιτήσεων που υποβάλλουν πρόσωπα από τρίτες χώρες ως εξαρτώμενοι Ευρωπαίων πολιτών. Ήταν η θέση της ότι σύμφωνα με τα στοιχεία που τηρούνται στο Τμήμα στο οποίο εργάζεται, ο κατηγορούμενος 1 υπήκοος του Πακιστάν αφίχθη στην Κύπρο στις 10.7.2004 από τα κατεχόμενα και υπέβαλε αίτηση ασύλου στις 5.11.2004, του είχε δοθεί άδεια προσωρινής παραμονής και εργασίας στη Δημοκρατία ως αιτητής ασύλου μέχρι τις 2.4.
  5. Στις 21.12.2007 το αίτημα του για παροχή ασύλου απορρίφθηκε από την Αναθεωρητική Αρχή Προσφυγών. Στις 6.10.2008 καταχωρήθηκε στο Stop-List ως αναζητούμενο πρόσωπο. Ακολούθως ο κατηγορούμενος 1 τέλεσε γάμο στο Δημαρχείο Λύσης στις 27.1.2009 με την Ευρωπαία Zdravka Zdravchova υπήκοο Βουλγαρίας. Στις 25.2.2009 ο κατηγορούμενος 1 υπέβαλε αίτηση για να του παραχωρηθεί δελτίο εγγραφής ως σύζυγος Ευρωπαίου πολίτη, το οποίο και του εκδόθηκε με ισχύ μέχρι 3.2.
  6. Εν τω μεταξύ, η ΥΑΜ Λευκωσίας προέβηκε σε έλεγχο σχετικά με την γνησιότητα του γάμου του και έστειλε τα σχετικά έγγραφα και τις παρατηρήσεις της στη Συμβουλευτική Επιτροπή Εικονικών Γάμων. Η ΥΑΜ κατά τον έλεγχο της είχε διαπιστώσει ότι ο γάμος του κατηγορούμενου με την Βουλγάρικης καταγωγής Zdravka Zdravchova ήταν εικονικός. Ακολούθως η Συμβουλευτική Επιτροπή Εικονικών Γάμων σε συνεδρία της στις 22.5.2013 απεφάσισε ότι ο γάμος του κατηγορούμενου με την Zdravka Zdravchova είναι εικονικός και προς τούτο στάληκε σημείωμα στη Διευθύντρια Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης για να αποφασίσει για την εικονικότητα του γάμου. Η Διευθύντρια Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης στις 28.5.2013 απεφάσισε ότι ο γάμος ήταν εικονικός και ακύρωσε τις άδειες παραμονής του ζεύγους των αλλοδαπών στην Δημοκρατία. Στις 29.5.2013 με επιστολή της ίδιας ημερομηνίας ενημερώθηκαν ο κατηγορούμενος 1 και η σύζυγος του ότι ο γάμος τους κρίθηκε εικονικός και ότι ακυρώθηκαν οι άδειες παραμονής τους στη Δημοκρατία και καλούνταν όπως διευθετήσουν την αναχώρηση τους από τη Δημοκρατία. Πληροφορούνταν επίσης ότι είχαν δικαίωμα υποβολής ιεραρχικής προσφυγής εντός 20 ημερών. Αυτοί δεν υπέβαλαν ιεραρχική προσφυγή μέχρι τις 21.6.2013 και στις 26.6.13 η Διευθύντρια Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης υπέγραψε την έκδοση διαταγμάτων απέλασης τους. Από την αντεξέταση της Μ.Κ.1 επιβεβαιώθηκε ότι ο κατηγορούμενος 1 είναι κάτοχος κίτρινου δελτίου παραμονής στη Δημοκρατία (Yellow Slip) ως σύζυγος Ευρωπαίου Πολίτη με ισχύ μέχρι 3.2.2016 και ότι με έντυπα που είχε υποβάλει ο εργοδότης του, εταιρεία Ν. Μ. Loizou Enterprises Ltd, εργαζόταν νόμιμα στην εν λόγω εταιρεία. Η μάρτυρας ανέφερε ότι η απόφαση για την εικονικότητα του γάμου του κατηγορούμενου 1 και της συζύγου του δεν κοινοποιήθηκε, ούτε και κοινοποιούνται τέτοιες αποφάσεις με βάση τις διαδικασίες που ισχύουν, είτε στον εργοδότη του κατηγορούμενου 1 είτε στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Αυτό που αμφισβητήθηκε έντονα από το συνήγορο του κατηγορουμένου 1 ήταν η θέση της Μ.Κ.1 ότι στον κατηγορούμενο 1 και τη σύζυγο του είχαν σταλεί οι επιστολές που έχει ισχυριστεί. Ήταν η θέση του κ. Χριστοδουλίδη και η υποβολή του στη Μ.Κ.1 ότι ουδέποτε είτε ο κατηγορούμενος 1 είτε η σύζυγος του έλαβαν ή ενημερώθηκαν για την επιστολή στην οποία αναφέρθηκε ούτε και για το περιεχόμενο της μέχρι και τις 26.11.2013 όπου ενημερώθηκαν για την ύπαρξη της επιστολής μέσω της παρούσας δικαστικής διαδικασίας. Της υπέβαλε επίσης ότι εάν λάμβαναν γνώση για την επιστολή και την απόφαση της Διευθύντρια Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης για ακύρωση των αδειών παραμονής τους θα καταχωρούσαν αμέσως ιεραρχική προσφυγή όπως και έχουν πράξει στις 27.11.2013, Τεκμήριο 10, αμέσως μετά που πληροφορήθηκαν την ύπαρξη της επιστολής στην οποία περιέχεται η σχετική απόφαση στο Δικαστήριο. Η Μ.Κ.1 κατέθεσε στο Δικαστήριο και σημειώθηκαν ως Τεκμήρια 2 και 2Α τα αντίγραφα των επιστολών ημερ. 29.5.2013 προς τον κατηγορούμενο 1 και τη σύζυγο του τα οποία σύμφωνα με τα όσα αναγράφονται σε αυτές στάληκαν στη διεύθυνση Άρεως 24, 1015 Λευκωσία. Τις επιστολές υπογράφει η κα Παρασκευή Βοσκαρίδου και σε αυτές υπάρχει μία χειρόγραφη σημείωση που αναφέρει «στάληκε 29.5.» και δίπλα υπάρχει μία μονογραφή. Η Μ.Κ.1 ανέφερε ότι η ίδια δεν ετοίμασε την επιστολή ούτε και είναι το πρόσωπο που την έστειλε, το μόνο που γνωρίζει είναι ότι η διαδικασία που ακολουθείται στο Τμήμα είναι ότι οι επιστολές ετοιμάζονται και το αυτοκίνητο του Ταχυδρομείου τις παραλαμβάνει από το Τμήμα και τις διανέμει/στέλλει ανάλογα. Είναι η θέση της ότι οι επιστολές σίγουρα έχουν σταλεί αφού πάντα ακολουθείται η ίδια διαδικασία και ότι σίγουρα παραλήφθηκαν γιατί στάληκαν στη σωστή διεύθυνση. Δεν συμφώνησε με τις θέσεις που τις υπεβλήθηκαν ότι ουδέποτε παρελήφθη επιστολή από τον κατηγορούμενο 1 και τη σύζυγο του και ότι αν την παρελάμβαναν θα έκαναν αμέσως ιεραρχική προσφυγή. Διαφάνηκε μέσα από την αντεξέταση επίσης ότι οι αλλοδαποί διαμένουν ακόμα στην οδό Άρεως 24, 1015 Λευκωσία. Ο κ. Χριστοδουλίδης ερώτησε επίσης την Μ.Κ.1 γιατί, εφ όσον σύμφωνα με τα λεγόμενα της έχει ακυρωθεί και η άδεια παραμονής της συζύγου του κατηγορούμενου 1 στη Δημοκρατία, δεν προωθήθηκε η έκδοση εντάλματος σύλληψης εναντίον της και απέλαση της, θέματα για τα οποία η μάρτυρας δεν μπορούσε να απαντήσει. Ο Μ.Κ.2, Α/Αστ. 2438 Μ. Ξενοφώντος, ήταν το πρόσωπο που έλαβε ανακριτική κατάθεση και από τους δύο κατηγορούμενους στις 21.11.2013 οι οποίες και κατατέθηκαν στο Δικαστήριο ως Τεκμήρια 4 και
  7. Ο κατηγορούμενος 1 στην ανακριτική του κατάθεση αναφέρει ότι κατάγεται από το Πακιστάν, ήρθε στην Κύπρο μέσω των κατεχομένων περιοχών το 2004 και έκαμε αίτηση για πολιτικό άσυλο. Δεν θυμάται την απάντηση που έλαβε στο αίτημα του. Το 2009 παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο την υπήκοο Βουλγαρίας Zdravka Zdravchova και από τότε διαμένουν μαζί στην οδό Άρεως. Από τις αρχές του 2012 εργάζεται ως καλουψιής στην εταιρεία Ν. Μ. Loizou Enterprises Ltd του Νίκου Λοΐζου. Αρχικά λάμβανε μισθό €700 μηνιαίως αλλά τώρα λόγω του ότι δεν έχει πολλή δουλειά δουλεύει περιστασιακά και αμείβεται με το ποσό των €35 ημερησίως. Από τις 18.11.2013 εργάζεται μαζί με τον Ν. Λοΐζου σε μια κατοικία στη Λακατάμια και κάνουν καλούπια. Στις 21.11.2013 ενώ εργαζόταν στην οικοδομή, ο Νίκος Λοΐζου δεν ήταν παρών, ήρθαν Αστυνομικοί της ΥΑΜ και τον συνέλαβαν. Ο κατηγορούμενος 2 στη δική του κατάθεση αναφέρει ότι είναι ο Διευθυντής της Ν.Μ. Loizou Enterprises Ltd η οποία είναι εταιρεία που ασχολείται με καλούπια. Αυτή την περίοδο παρέχει υπηρεσίες κατασκευής καλουπιών σε υπό ανέγερση οικοδομή στην οδό Μακρυγιάννη 16 στη Λακατάμια. Δεν αναφέρει οτιδήποτε για το επεισόδιο 21.11.13 είτε για την εργοδότηση του κατηγορούμενου 1, όπως σημείωσε, θα πει στο Δικαστήριο ότι έχει να αναφέρει. Ο Μ.Κ.3, Αστ. 2741 Χριστόφορος Προκοπίου, υπηρετεί στην ΥΑΜ Αρχηγείου. Στις 21.11.2013 είχε μεταβεί σε ανεγειρόμενη οικοδομή στη Μακρυγιάννη 16 στη Λακάταμια κατόπιν πληροφορίας ότι εκεί εργοδοτούνται παράνομα αλλοδαποί, αντιλήφθηκε τον κατηγορούμενο 1 να εργάζεται εκεί, τον συνέλαβε και μετέφερε στο Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμιας. Εκεί διαπίστωσε ότι ο εν λόγω αλλοδαπός είχε έρθει στην Κύπρο μέσω των κατεχομένων, απερρίφθηκε η αίτηση του για πολιτικό άσυλο, τα στοιχεία του εντοπίζονται στον κατάλογο Stop List από 6.10.2008, στις 25.2.2009 αιτήθηκε άδειας ως σύζυγος Ευρωπαίου Πολίτη η οποία στις 12.11.2010 απερρίφθηκε, στις 5.1.2011 αιτήθηκε εκ νέου άδειας ως σύζυγος Ευρωπαίου πολίτη όπου του παραχωρήθηκε δελτίο διαμονής ως μέλος οικογένειας Ευρωπαίου πολίτη με ισχύ μέχρι 3.2.
  8. Η λειτουργός του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης Ρία Γιωργούλλα τον πληροφόρησε ότι ο γάμος του κατηγορουμένου 1 κρίθηκε ως εικονικός με απόφαση ημερομηνίας 22.5.2013 και ότι ο αλλοδαπός ενημερώθηκε για το θέμα αυτό με επιστολή ημερ. 29.5.2013 και έκτοτε διέμενε και εργαζόταν παράνομα στη Δημοκρατία. Πληροφόρησε σχετικά τον κατηγορούμενο 1 για τα αδικήματα που διέπραττε μετά από επίστηση της προσοχής του στο Νόμο και αυτός του απάντησε «εγώ παντρεμένος». Αντεξεταζόμενος ο Μ.Κ.3 επανέλαβε ότι όλα όσα έχει αναφέρει σε σχέση με τον γάμο του κατηγορουμένου που κρίθηκε εικονικός και την ενημέρωση που έτυχε ο αλλοδαπός και η σύζυγος του προέρχονται από πληροφόρηση του από την κα Ρία Γιωργούλλα και ο ίδιος δεν έχει καμία προσωπική γνώμη. Ρωτήθηκε επίσης κατά πόσον έχει προβεί σε οποιαδήποτε έρευνα για τα αδικήματα που φαίνεται να έχει διαπράξει η σύζυγος του κατηγορουμένου 1 και απάντησε αρνητικά. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή και οι δύο κατηγορούμενοι κλήθηκαν σε απολογία και αφού τους εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(β) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 επέλεξαν να δώσουν ένορκη μαρτυρία. Ο κατηγορούμενος 1 ανέφερε ότι ήρθε στην Κύπρο το 2004 από την Τούρκικη πλευρά και έκαμε αίτηση ως πολιτικός πρόσφυγας. Το 2009 παντρεύτηκε, διαμένει έκτοτε με τη σύζυγο του νόμιμα στην Κύπρο και δουλεύει. Ουδέποτε έλαβε γράμμα ότι είναι παράνομος. Καταχώρισε ως Τεκμήριο 7 αντίγραφο της αίτησης για να του δοθεί δελτίο παραμονής, Yellow Slip, στην οπoία ως εργοδότης του αναφέρεται η εταιρεία Ν. Μ. Loizou Enterprises Ltd και ως Τεκμήριο 8 αντίγραφο του Yellow Slip που του δόθηκε και το οποίο ισχύει μέχρι 3.2.
  1. Σε αυτό η διεύθυνση του κατηγορουμένου αναφέρεται ως Άρεως
  2. Η σύζυγος του είναι υπήκοος της Βουλγαρίας, εξ όσων γνωρίζει έχει προβεί σε εγγραφή του γάμου τους στη Βουλγαρία και επίσης έχει αποταθεί στις Βουλγάρικες Αρχές για έκδοση δελτίου ταυτότητας με το δικό του επίθετο, Τεκμήριο
  3. Ουδέποτε έλαβε γνώση για ακύρωση του γάμου του, εξακολουθεί να μένει με τη σύζυγο του στην οδό Άρεως 24 στη Λευκωσία και έδωσε οδηγίες στο δικηγόρο του μόλις έλαβε γνώση για την επιστολή ημερ. 29.5.2013 να καταχωρίσει ιεραρχική προσφυγή, Τεκμήριο
  4. Αντεξεταζόμενος αρνήθηκε όλες τις υποβολές ότι λέει ψέματα στο Δικαστήριο, ότι έλαβε γνώση για την ακύρωση του γάμου του με την επιστολή ημερ. 29.5.2013 την οποίαν επέλεξε να αγνοήσει και ότι υπέβαλε ιεραρχική προσφυγή εκπρόθεσμα για να δικαιολογήσει τις παραλείψεις του. Ο κατηγορούμενος αρ. 2 είναι διευθυντής της εταιρείας Ν.Μ. Loizou Enterprises Ltd και εργοδοτεί τον κατηγορούμενο νόμιμα από 2011, πληρώνει κανονικά τις Κοινωνικές του Ασφαλίσεις και κατέθεσε σχετικά το Τεκμήριο 11 όπου δείχνει ότι έχουν πληρωθεί οι Κοινωνικές Ασφαλίσεις για τον κατηγορούμενο 1 για ολόκληρο το έτος 2011 και μέρος του
  5. Γνωρίζει ότι ο κατηγορούμενος είναι παντρεμένος και διαμένει με τη σύζυγο του την οποία αναγνώρισε στο Δικαστήριο, στο κέντρο της Λευκωσίας σε πάροδο της οδός Τρικούπη, σε καμία περίπτωση δεν γνωρίζει ούτε και ξέρει ότι ο γάμος του κατηγορουμένου 1 είναι παράνομος και ανέφερε ότι ο ίδιος έκανε τα πάντα ως εργοδότης, υπέβαλε τις σωστές αιτήσεις, εκδόθηκαν όλα τα έντυπα που έπρεπε και διερωτήθηκε γιατί συνεχίζουν οι Κοινωνικές Ασφαλίσεις να εισπράττουν εισφορές για τον κατηγορούμενο 1 από τον ίδιο ως εργοδότη, αν είναι παράνομος. Αντεξεταζόμενος αρνήθηκε ότι εργοδοτούσε παράνομα τον κατηγορούμενο 1 επαναλαμβάνοντας την θέση του ότι διεκπεραίωσε όλες του τις υποχρεώσεις προς το κράτος και ακολούθησε όλες τις διαδικασίες που πρέπει. Από πλευράς υπεράσπισης κλήθηκε ως μάρτυρας η κα Διαμάντω Μαύρου η οποία εργάζεται στο Υπουργείο Εσωτερικών και μεταξύ των καθηκόντων της είναι η εξέταση ιεραρχικών προσφυγών για εικονικούς γάμους. Της υποδείχθηκε το Τεκμήριο 10 και ανέφερε ότι αναγνωρίζει σε αυτό τη σφραγίδα του Υπουργείου Εσωτερικών, συνεπώς έχει καταχωρηθεί αλλά μετά από έρευνα της ακόμη δεν έχει εντοπιστεί από το αρχείο ούτε και έχει καταχωρηθεί σε φάκελο. Ήταν η θέση της ότι σύμφωνα με τον Νόμο μετά την καταχώριση ιεραρχικής προσφυγής ο αλλοδαπός τεκμαίρεται νόμιμος και δικαιούται να είναι ελεύθερος μέχρις ότου αποφασίσει επί της ουσίας της ιεραρχικής προσφυγής που έχει καταχωρίσει ο Υπουργός Εσωτερικών. Ο Νόμος δίδει περιθώριο 90 ημερών στον Υπουργό για να αποφασίσει. Ο Υπουργος Εσωτερικών εξετάζει επίσης πέραν της ουσίας της ιεραρχικής προσφυγής και θέματα που αφορούν διαδικαστικά θέματα όπως π.χ. προθεσμίες. Και πάλι η απόφαση για το αν μια ιεραρχική προσφυγή είναι εκπρόθεσμη λαμβάνεται από τον αρμόδιο Υπουργό. Ανέφερε επίσης ότι η απόφαση του Υπουργού επί της ουσίας της ιεραρχικής προσφυγής υπόκειται σε προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο, αν όμως κρίνει ότι μια ιεραρχική προσφυγή είναι εκπρόθεσμη το θέμα τελειώνει εκεί. Της υπεβλήθη από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής ότι η προσφυγή που καταχωρήθηκε είναι εκπρόθεσμη και δεν μπορεί να επιτύχει και απάντησε ότι για να μπορεί να τοποθετηθεί επί του θέματος θα πρέπει να τεθεί ενώπιον της ο φάκελος που αφορά τον αλλοδαπό τον οποίο θα ζητήσει από το Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης θα υποβάλει σχετικά σημείωμα στον Υπουργό και επανέλαβε ότι, μέχρι ότου αποφασισθεί το θέμα του εκπρόθεσμου ο αλλοδαπός τεκμαίρεται νόμιμος. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι καθοριστικής σημασίας στην κατάληξη του κατά πόσο έχουν στοιχειοθετηθεί η όχι τα αδικήματα για τα οποία κατηγορούνται οι κατηγορούμενοι είναι η απάντηση στο κατά πόσο έχει αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος 1 έχει ενημερωθεί για την ακύρωση του γάμου του ως εικονικού από την Διοίκηση, κατά πόσο δηλαδή έχει παραλάβει την επιστολή που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της Μ.Κ.1 έχει αποσταλεί στις 29.5.
  6. Εάν η απάντηση στο εν λόγω ερώτημα είναι αρνητική τότε προδικάζεται και η τύχη της παρούσας υπόθεσης. Σε περίπτωση όμως που η απάντηση είναι θετική τότε θα πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω κατά πόσο έχουν αποδειχθεί οι κατηγορίες που αποδίδονται στους κατηγορούμενους αφού όπως έχω ήδη αναφέρει οι λεπτομέρειες των αδικημάτων 1 και 2 που αφορούν τον κατηγορούμενο 1 είναι εντελώς εκτός της υπόθεσης που προωθήθηκε στο Δικαστήριο από την Κατηγορούσα Αρχή. Προτού αναφερθώ στη νομολογία που διέπει το υπό εξέταση θέμα θεωρώ χρήσιμο να υπενθυμίσω ότι η Μ.Κ.1 δεν είχε καμία προσωπική ανάμειξη είτε στη σύνταξη, είτε στην υπογραφή, είτε στην αποστολή των επιστολών Τεκμήρια 2 και 2 Α, ήταν η θέση της ότι έχουν σταλεί στη σωστή διεύθυνση των αλλοδαπών, δεν ανέφερε ότι δεν επιστράφηκαν ενώ σε ότι αφορά το θέμα της αποστολής τους δήλωσε τη σιγουριά της ότι αποστάληκαν και παραλήφθηκαν με βάσει την διαδικασία που συνήθως ακολουθείται από το αρμόδιο τμήμα στο οποίο εργάζεται και όχι επειδή έχει οποιαδήποτε προσωπική γνώση για τα θέματα της συγκεκριμένης επιστολής. Μελέτη της σχετικής νομοθεσίας και νομολογίας για το θέμα της επίδοσης επιστολής που έχει αποσταλεί ταχυδρομικά καταδεικνύει τα ακόλουθα: Στον περί Ερμηνείας Νόμο, Κεφ. 1, δίδεται στο άρθρο 2, ο ακόλουθος ορισμός: "επίδοση με ταχυδρομείο - όταν ο Νόμος ή δημόσιο έγγραφο επιτρέπει ή απαιτεί όπως έγγραφο επιδοθεί ταχυδρομικώς, ανεξάρτητα αν χρησιμοποιείται η έκφραση επίδοση ή η έκφραση "δοθεί" ή "αποσταλεί" ή οποιαδήποτε άλλη έκφραση τότε, εκτός αν φαίνεται αντίθετη πρόθεση, η επίδοση θα λογίζεται ότι γίνεται με την κανονική αποστολή, προπληρωμή και ταχυδρόμηση επιστολής που περιέχει το έγγραφο και εκτός αν αποδεικνύεται το αντίθετο, ότι επιτεύχθηκε κατά το χρόνο κατά τον οποίο η επιστολή θα παραδινόταν με τη συνηθισμένη πορεία του ταχυδρομείου. " Τόσο η πιο πάνω νομοθετική πρόνοια, όσο και η νομολογία, έχουν δημιουργήσει ένα τεκμήριο λήψης ταχυδρομηθείσας επιστολής, χωρίς την αναγκαιότητα όπως η επιστολή αποστέλλεται συστημένη. Στην υπόθεση Theodorou v. The Abbot of Kykko Monastery
(1965)1 C.L.R. 9, είχε λεχθεί ότι υφίσταται τεκμήριο ότι αν αποδειχθεί ότι μια επιστολή έχει ταχυδρομηθεί και δεν έχει επιστραφεί από το ταχυδρομείο, αυτό συνιστά εκ πρώτης όψεως απόδειξη της παράδοσης της στο πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται. Αφ' ης στιγμής αποδειχθεί ότι μια επιστολή φέρει την ορθή διεύθυνση, ταχυδρομήθηκε και δεν επιστράφηκε, τεκμαίρεται ότι έφθασε στον προορισμό της. Το δε βάρος της απόδειξης ότι η επιστολή έφερε την ορθή διεύθυνση, ότι ταχυδρομήθηκε και ότι δεν επιστράφηκε, το φέρει ο διάδικος ο οποίος ισχυρίζεται κάτι τέτοιο. (Θ. Χ' Γιάννη κ.ά. ν. Υπουργικού Συμβουλίου κ.ά., υπόθεση αρ. 846/2001, ημερομηνίας 30.5.2003). Από την άλλη, όπως είχε αποφασισθεί στην Katsiantonis v. Frantzeskou
(1981)1 CLR 566, το άρθρο 2 του Κεφ. 1 εναποθέτει το βάρος απόδειξης της μη λήψης της επιστολής, στον προοριζόμενο παραλήπτη, ο οποίος μπορεί να επιχειρήσει να ανατρέψει το τεκμήριο με την προσαγωγή μαρτυρίας ως προς τη μη λήψη της επιστολής. (Βλ. επίσης την απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Θεανώ Θεμιστοκλέους κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2007)3 ΑΛΑ 415.) Σε περίπτωση δε ύπαρξης αμφιβολίας ως προς το κατά πόσο ο αιτητής έλαβε γνώση ή ως προς την επάρκεια δοθείσας ειδοποίησης, η αμφιβολία επενεργεί υπέρ του διοικούμενου. (Costas Neophytou v. Republic
(1964)CLR 280, Cariolou v. Municipality of Kyrenia and others
(1971)3 CLR 455). Στην προσφυγή με αρ. 219/12 Hamzi Αlhalambi v. Δημοκρατίας, ημερ. 19.4.2012 ο Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου Μ . Φωτίου ανέφερε ότι το αν και πότε ταχυδρομήθηκε η επίδικη επιστολή είναι θέμα στην αποκλειστική γνώση των καθ'ων η αίτηση οι οποίοι θα έπρεπε να αποδείξουν πότε έγινε η ταχυδρόμηση. Μόνο τότε θα δημιουργείτο το τεκμήριο παραλαβής σε εύλογο χρόνο από την ημερομηνία ταχυδρόμησης. Στη εν λόγω υπόθεσης ο Δικαστής Φωτίου διαχώρισε την υπόθεση 341/10 Αντριανή Λεωνίδου Σάββα ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, ημερ. 6.2.2012 λόγω των γεγονότων της. Σε εκείνη την απόφαση ο Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κ. Κληρίδης απεφάσισε ότι είχε δημιουργηθεί τεκμήριο για την παραλαβή της επιστολής από την αιτήτρια αφού η ίδια η λειτουργός που ήταν αρμόδια για την διεκπεραίωση της αλληλογραφίας επιβεβαίωσε την ταχυδρόμηση από την ίδια της επίδικης επιστολής σύμφωνα με το σχετικό μητρώο που τηρούσε και την σφραγίδα που είχε τεθεί στο αντίγραφο που κρατήθηκε στο αρχείο και η ίδια είχε σημειώσει χειρόγραφα την ημερομηνία. Η ίδια είχε επίσης βεβαιώσει ότι δεν είχε επιστραφεί η επιστολή λόγω μη παράδοσης ή παραλαβής. Είναι η θέση μου ότι στην παρούσα περίπτωση εφαρμόζοντας τις αρχές που έχει θέσει ο Δικαστής Κληρίδης στην υπόθεση 341/10 δεν έχει δημιουργηθεί το τεκμήριο περί παραλαβής της επιστολής ημερ. 29.5.2013 από τον κατηγορούμενο
  1. Ενώπιον μου δεν παρουσιάστηκε το αρμόδιο πρόσωπο που ταχυδρόμησε την επιστολή για να μπορεί να το βεβαιώσει ενώ η χειρόγραφη σημείωση «στάληκε 24.5.2013» με μια υπογραφή δίπλα που δεν γνωρίσουμε από ποιον έχει τεθεί δεν μπορεί να έχει την ίδια βαρύτητα με την σφραγίδα που είχε τεθεί από την Λειτουργό στην υπόθεση 341/
  2. Στην προσφυγή 1427/10 Μάριος Λουκά ν. Κυπριακή Δημοκρατία, ημερ. 29.5.2012 ο Δικαστής του Ανωτάτου Στ. Ναθαναήλ, ανέφερε ότι στην απουσία θετικής μαρτυρίας από τη Δημοκρατία για το πότε ακριβώς ταχυδρομήθηκε η επιστολή λειτουργεί μεν το τεκμήριο της λήψης ταχυδρομηθείσας επιστολής εφ όσον αυτή στάληκε στη σωστή διεύθυνση και χωρίς να επιστραφεί αλλά δεν μπορεί να κριθεί το θέμα εκπρόθεσμου προσφυγής εφ' όσον δεν υπάρχει μαρτυρία για την αποστολή της. Δεν μπορεί να λειτουργήσει το τεκμήριο ότι μια επιστολή ταχυδρομήθηκε αυθημερόν και λήφθηκε αυθημερόν ή συγκεκριμένου αριθμού ημερών αν δεν υπάρχει σχετικά θετική μαρτυρία για την ημερομηνία αποστολής της. Ο Δικαστής Ναθαναήλ σε εκείνη την υπόθεση υιοθέτησε την παλαιότερη υπόθεση Μάρσια Έλληνα ν. Δημοκρατία 932/02, ημερ. 15.7.
  3. Υιοθέτησε επίσης την απόφαση του Δικαστή Φωτίου στην προσφυγή 219/12 ανωτέρω, αναφέροντας ότι το πότε η επιστολή ταχυδρομήθηκε είναι θέμα που ανάγεται στην αποκλειστική σφαίρα γνώσης της διοίκησης και θα πρέπει να αποδεικνύεται. Επανέλαβε επίσης την αρχή ότι ο διάδικος που προβάλλει τον ισχυρισμό για το εκπρόθεσμο φέρει και το βάρος απόδειξης σε περίπτωση δε αμφιβολίας αυτή λύεται υπέρ του διοικούμενου. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Εμπορική Εταιρεία Παλαιχωρίου Λτδ. ν Δημοκρατίας, 842/07 ημερ. 26.3.09, Costas Neophytou v. Republic
(1964)C.L.R 280 Cariolou v. Municipality of Kyrenia
(1971)3 CLR
  1. Στην υπόθεση αρ. 302/12 Chen Xiurong v. Δημοκρατίας, ημερ. 28.9.2012 ο Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Παμπαλλής επανέλαβε την αρχή ότι το βάρος απόδειξης του ισχυρισμού ότι η προσφυγή είναι εκπρόθεσμη το φέρει εκείνος που το επικαλείται. Σε περίπτωση αμφιβολίας αυτή αποφασίζεται υπέρ του αιτητή και υιοθέτησε τη θέση ότι η υποχρέωση της διοίκησης δεν εξαντλείται στην αποστολή ταχυδρομικώς της απόφασης στην ορθή διεύθυνσης της αιτήτριας και μη επιστροφή της πρέπει να προσκομιστεί μαρτυρία για το αν και πότε η επιστολή έχει αποσταλεί. Επανέλαβε δε αυτό που έχει αναφερθεί στις υποθέσεις 219/12 και 1427/12 ότι «το αν και πότε ταχυδρομηθεί είναι θέμα στην αποκλειστική γνώση των καθ'ων η αίτηση και θα έπρεπε να αποδείξουν πότε έγινε η ταχυδρόμηση.» Στην παρούσα υπόθεση όπως έχω ήδη πει η μαρτυρία της Μ.Κ.1 δεν είναι θετική μαρτυρία στηριζόμενη επί της οποίας το Δικαστήριο να μπορεί να αποφανθεί με σιγουριά για την αποστολή της εν λόγω επιστολής. Σημειώνω ότι η μάρτυρας δεν έχει αναφέρει κατά πόσον έχει αυτή επιστραφεί ή όχι. Σημειώνω επίσης ότι οι αρχές της Δημοκρατίας δεν έχουν λάβει κανένα μέτρο ακόμα σε σχέση με τη σύζυγο του κατηγορουμένου 1 της οποίας επίσης, ως η θέση τους, η άδεια παραμονής έχει ανακληθεί λόγω της εικονικότητας του γάμου. Εν όψει των ανωτέρω είναι η θέση μου ότι το ερώτημα του κατά πόσον ο κατηγορούμενος 1 διέμενε παράνομα στη Δημοκρατία και συνεπώς εργοδοτείτο παράνομα συνεπεία της κήρυξης του γάμου του ως εικονικού πρέπει να απαντηθεί αρνητικά αφού δεν έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι έχει κοινοποιηθεί σε αυτόν η σχετική απόφαση της Διοίκησης. Επομένως είναι η θέση μου ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει πετύχει να αποδείξει τις κατηγορίες 1 και 2 που αποδίδονται στον κατηγορούμενο
  2. Ο κατηγορούμενος 1 συνεπώς αθωώνεται και απαλλάσσεται από τις κατηγορίες 1 και
  3. Σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο 2 είναι αυτονόητο βεβαίως ότι εφόσον δεν έχει διαπιστωθεί η παράνομη παραμονή και εργασία του κατηγορουμένου 1 στη Δημοκρατία, δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί η κατηγορία εναντίον του κατηγορουμένου
  4. Σημειώνω ότι εν πάση περιπτώσει από τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος 2 είχε εκπληρώσει όλες του τις υποχρεώσεις προς τις Αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας και ήταν η ρητή θέση των μαρτύρων για την Κατηγορούσα Αρχή ότι ουδέποτε του κοινοποιήθηκε οτιδήποτε σε σχέση με την αλλαγή και ή μεταβολή των συνθηκών που αφορούν τον κατηγορούμενο
  5. Συνακόλουθα η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποτύχει να αποδείξει την κατηγορία 2 που αφορά τον κατηγορούμενο 2 και ο κατηγορούμενος 2 αθωώνεται και απαλλάσσεται σε σχέση με την κατηγορία
  6. Από την μαρτυρία της Λειτουργού του Υπουργείου Εσωτερικών Διαμάντως Μαύρου προκύπτει ότι εφόσον ο κατηγορούμενος 1 έχει καταχωρίσει ιεραρχική προσφυγή εναντίον της απόφασης για την εικονικότητα του γάμου του τεκμαίρεται νόμιμος μέχρις ότου εξεταστεί η ουσία της ιεραρχικής προσφυγής ή προγενέστερα το κατά πόσον αυτή έχει καταχωρηθεί εμπρόθεσμα ή όχι. Επομένως ο κατηγορούμενος 1 διατάσσεται όπως αφεθεί ελεύθερος εφόσον το καθεστώς παραμονής του τώρα στη Δημοκρατία έχει διαμορφωθεί ως ανωτέρω. Τα έξοδα που έχουν δημιουργηθεί να πληρωθούν από την Κυπριακή Δημοκρατία. (Υπ.) .................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.