Δημοκρατία ν. HARJINDER SINGH, Αρ. Υπόθεσης: 15246/13, 20/12/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2013:17 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Σύνθεση Κακουργιοδικείου: Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Χ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 15246/13 Δημοκρατία v. HARJINDER SINGH Κατηγορούμενου ---------------------------- Ημερομηνία: 20 Δεκεμβρίου
- Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ευθυβούλου, για Γενικό Εισαγγελέα Για τον Κατηγορούμενο : κ. Σαββίδης Κατηγορούμενος παρών ------------------------ Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε αρχικώς τρεις κατηγορίες. Η πρώτη αναφερόταν στο αδίκημα της νυκτερινής διάρρηξης κατοικίας κατά παράβαση των Άρθρων 291 και 292(α) του Ποινικού Κώδικα, η δεύτερη αυτό του βιασμού κατά παράβαση των Άρθρων 144 και 145 του Ποινικού Κώδικα και η τρίτη το αδίκημα της άσεμνης επίθεσης εναντίον γυναίκας κατά παράβαση του Άρθρου 151 του Ποινικού Κώδικα. Σε κάποιο στάδιο, πριν την έναρξη της ακρόασης της υπόθεσης, ανεστάλησαν οι πρώτες δύο κατηγορίες και ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε την εναπομείνασα κατηγορία, αυτή της άσεμνης επίθεσης. Τα γεγονότα που αφορούν την εν λόγω κατηγορία, όπως έχουν εκτεθεί από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, έχουν ως ακολούθως: Ο Κατηγορούμενος εργαζόταν ως εργάτης σε φάρμα στην Κάτω Μονή. Στην ίδια φάρμα εργαζόταν ως υπάλληλος και η παραπονούμενη Angelina Simeonova ηλικίας 32 ετών από τη Βουλγαρία. Όλοι οι υπάλληλοι της φάρμας διαμένουν σε συγκρότημα διαμερισμάτων που τους παραχωρεί ο εργοδότης τους. Κατά το μήνα Οκτώβριο του 2012 γύρω στα μεσάνυκτα ο Κατηγορούμενος εισήλθε στο σπίτι της παραπονούμενης, ενώ αυτή ήταν στο μπάνιο. Μόλις η παραπονούμενη βγήκε από το μπάνιο και ενώ ήταν ντυμένη, είδε τον Κατηγορούμενο να στέκεται έξω από την πόρτα του μπάνιου. Τον ρώτησε τότε τι ήθελε και αυτός της απάντησε «sex». Η παραπονούμενη τού ζήτησε να φύγει αλλά αυτός την έσπρωξε στον καναπέ και ξάπλωσε από πάνω της. Προσπάθησε να της ανοίξει τα πόδια για να της χαϊδέψει τα γεννητικά της όργανα αλλά η ίδια τον έσπρωχνε με τα χέρια για να φύγει από πάνω της. Ο Κατηγορούμενος την κρατούσε από το στήθος και προσπαθούσε να τη φιλήσει στο πρόσωπο ενώ η ίδια τον έσπρωχνε προς τα πίσω. Σε κάποια στιγμή η παραπονούμενη άρχισε να φωνάζει πολύ δυνατά και ο Κατηγορούμενος φοβούμενος μήπως τον δουν οι υπόλοιποι ένοικοι των διαμερισμάτων τράπηκε σε φυγή. Το όλο επεισόδιο διήρκησε γύρω στα 10-15 λεπτά. Η παραπονούμενη την επόμενη μέρα ανέφερε το συμβάν στην υπεύθυνη της φάρμας, η οποία ακολούθως έκανε έντονη παρατήρηση στον Κατηγορούμενο και αυτός υποσχέθηκε ότι δεν θα έκανε ξανά κάτι τέτοιο. Ο Κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής ο συνήγορος του Κατηγορουμένου εν πρώτοις αναφέρθηκε στις συνθήκες διάπραξης του επίδικου αδικήματος λέγοντας ότι ο Κατηγορούμενος, όντας αποκλεισμένος σε ένα στενό περιβάλλον που δεν είχε γυναίκες της φυλής του για να συναναστραφεί, κατελήφθη υπό σφοδρού έρωτος και επιθυμούσε διακαώς να συνευρεθεί με την παραπονούμενη η οποία τον απέρριπτε λόγω του χρώματος του. Όπως ανέφερε περαιτέρω, το συμβάν έλαβε χώρα σε μια στιγμή αδυναμίας εφόσον ο Κατηγορούμενος ήταν πιωμένος και όντας άτομο χαμηλού μορφωτικού επιπέδου που στερείτο του ισχυρού ηθικού χαλινού δεν μπόρεσε να τιθασεύσει τα πάθη του. Σε ό,τι αφορά τους υπόλοιπους ελαφρυντικούς παράγοντες ο κ. Σαββίδης αναφέρθηκε στην παραδοχή του Κατηγορούμενου η οποία είχε ως συνέπεια να μην σπαταληθεί πολύτιμος χρόνος του Δικαστηρίου και να μην επιβαρυνθεί η Δημοκρατία περισσότερα έξοδα. Επιπλέον επικαλέστηκε και την ειλικρινή μεταμέλεια του. Ένα άλλο στοιχείο που επικαλέστηκε ο συνήγορος Υπεράσπισης ήταν ότι το επίδικο περιστατικό κατηγγέλθη από την παραπονούμενη μετά την παρέλευση ενός ολόκληρου χρόνου. Η Υπεράσπιση έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ιατρικό πιστοποιητικό για τη μητέρα του Κατηγορούμενου στο οποίο περιγράφεται η ιατρική της κατάσταση, υπογραμμίζοντας ταυτόχρονα ότι ένεκα αυτού του γεγονότος ο Κατηγορούμενος επιθυμεί να επιστρέψει άμεσα στην πατρίδα του. Τέλος, ο κ. Σαββίδης εισηγήθηκε όπως το Δικαστήριο, σε περίπτωση που επιβάλει ποινή στερητική της ελευθερίας του Κατηγορούμενου, εξετάσει το ενδεχόμενο αναστολής επικαλούμενος τις πρόνοιες του Ν.95/72 όπως τροποποιήθηκε από το Ν.186(Ι)/
- Το αδίκημα της άσεμνης επίθεσης που διέπραξε ο Κατηγορούμενος χαρακτηρίζεται από το Νόμο ως κακούργημα και η προβλεπόμενη γι΄αυτό ποινή είναι ποινή φυλάκισης μέχρι 5 χρόνια. Όπως έχει τονισθεί σε σχετική νομολογία το αδίκημα της φύσης που διέπραξε ο Κατηγορούμενος είναι σοβαρό. Η σοβαρότητα του προκύπτει τόσο από την προβλεπόμενη ποινή αλλά και από τον τρόπο που αυτό σταθερά αντικρίζεται από τη νομολογία. Αδικήματα σεξουαλικής φύσεως τιμωρούνται από τα Δικαστήρια με αποτρεπτικές ποινές σε μια προσπάθεια καταστολής τους τόσο γιατί στρέφονται και προσβάλλουν τα ήθη γενικά, όσο και γιατί προσβάλλουν και συνθλίβουν την προσωπικότητα των θυμάτων[1]. Ωστόσο, όπως έχει πάλι νομολογηθεί, με τη διαπίστωση της σοβαρότητας του αδικήματος το έργο του Δικαστηρίου δεν εξαντλείται. Η εξατομίκευση της ποινής είναι μια απαραίτητη διεργασία που σκοπό έχει να προσαρμόσει την ποινή όχι μόνο στο αδίκημα αλλά και στο συγκεκριμένο δράστη χωρίς, όμως, να αφήνεται να οδηγεί στην εξουδετέρωση είτε της προβλεπόμενης από το Νόμο ποινής, είτε του αποτρεπτικού χαρακτήρα της[2]. Τούτου λεχθέντος θα πρέπει να τονίσουμε ότι σε κάθε περίπτωση η ποινή που το Δικαστήριο επιβάλλει θα πρέπει να αντικατοπτρίζει τη σοβαρότητα της πράξης που συνιστά το αδίκημα στη βάση των σχετικών γεγονότων και περιστατικών που συνθέτουν την κάθε περίπτωση. Έτσι και στην προκειμένη περίπτωση έχουμε λάβει υπόψη, ως ήταν καθήκον μας, τις συνθήκες και τις περιστάσεις διάπραξης του επίδικου αδικήματος. Στην προκειμένη περίπτωση σημειώσαμε ότι η άσεμνη επίθεση εναντίον της Παραπονούμενης έλαβε χώρα στον ιδιωτικό χώρο που της είχε παραχωρηθεί από τον εργοδότη της για σκοπούς διαμονής όπου μπορούσε να ξεκουραστεί και να νιώθει ασφάλεια χωρίς να αισθάνεται φόβο για πιθανό κίνδυνο προσβολής της προσωπικότητάς της ή εξευτελισμού της. Ο Κατηγορούμενος παραβιάζοντας την ιδιωτικότητα της Παραπονούμενης εισήλθε απρόσκλητος στο χώρο της ενώ αυτή είχε μόλις βγει από το μπάνιο και τον είδε ξαφνικά μπροστά της να της ζητά να κάνουν «σεξ». Παρά δε την αντίρρηση της Παραπονούμενης ο Κατηγορούμενος δεν εγκατέλειψε την προσπάθεια του και εφόσον την έσπρωξε στον καναπέ ξάπλωσε πάνω της προσπαθώντας να της ανοίξει τα πόδια για να τη χαϊδέψει στα γεννητικά της όργανα και ενώ αυτή τον έσπρωχνε να την αφήσει. Παρόλα αυτά ο Κατηγορούμενος συνέχισε να την κρατά από το στήθος και προσπαθούσε να τη φιλήσει στο πρόσωπο μέχρι που η Παραπονούμενη άρχισε να φωνάζει πολύ δυνατά οπόταν ο Κατηγορούμενος φοβούμενος να μην τον δουν οι υπόλοιποι ένοικοι των διαμερισμάτων τράπηκε σε φυγή. Από την άλλη λάβαμε υπόψη ότι το όλο συμβάν διήρκησε λίγα λεπτά, η δε άσεμνη επίθεση περιορίστηκε στο άγγιγμα του στήθους της Παραπονούμενης στην προσπάθεια να τη φιλήσει στο πρόσωπο και στην προσπάθεια να της ανοίξει τα πόδια, χωρίς αυτό βέβαια να μην ήταν αρκετό στο να οδηγήσει στην ταπείνωση και προσβολή της προσωπικότητας της Παραπονούμενης. Δεν θεωρούμε, ωστόσο, ότι η προκειμένη περίπτωση αποκαλύπτει κάποιες επιβαρυντικές περιστάσεις ούτε εντάσσεται στις σοβαρότερες μορφές άσεμνων επιθέσεων που απασχόλησαν τη νομολογία μας και στις οποίες επιβλήθηκαν αυστηρές ποινές φυλάκισης. Όσον αφορά δε τους μετριαστικούς παράγοντες που κληθήκαμε να λάβουμε υπόψιν υπογραμμίζουμε την παραδοχή του Κατηγορουμένου ενώπιον του Δικαστηρίου έστω και σε μεταγενέστερο στάδιο της διαδικασίας, αλλά πριν την έναρξη της ακρόασης της υπόθεσης. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ 28 «η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μην σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της Δικαιοσύνης». Το λευκό του ποινικό μητρώο αναμφίβολα αποτελεί μετριαστικό παράγοντα. Είναι νομολογημένο πως ένας Κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο δικαιούται να τύχει της επιείκειας του Δικαστηρίου. Επιπλέον λαμβάνουμε υπόψιν τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του Κατηγορούμενου όπως αυτές αναδύονται από την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που ετοιμάστηκε γι αυτόν. Συνεκτιμούμε επίσης την επιθυμία του να βρεθεί το συντομότερο κοντά στη μητέρα του, λόγω των προβλημάτων υγείας που εκείνη αντιμετωπίζει. Όσον αφορά το ότι ο Κατηγορούμενος είχε καταναλώσει αλκοόλ πριν τη διάπραξη του επίδικου αδικήματος λέμε ότι η μέθη μπορεί να θεωρηθεί ελαφρυντικό στοιχείο, αφού βέβαια εκτιμηθεί μέσα στα υπόλοιπα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης. Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Pernell κ.α. v. Δημοκρατίας
(1998)2 Α.Α.Δ 417, στο βαθμό που η μέθη αμβλύνει τον αυτοέλεγχο και η χαλαρότητα που επιφέρει επιδρά στις πράξεις του παραβάτη, μπορεί να προσμετρήσει ως ελαφρυντικός παράγοντας, νοουμένου ότι η κατανάλωση αλκοόλ δεν έχει ως λόγο τη διευκόλυνση της υλοποίησης απόφασης για τη διάπραξη του εγκλήματος[3]. Ως τέτοιο ελαφρυντικό στοιχείο του αποδίδουμε τη σημασία που η νομολογία έχει προσδιορίσει έχοντας κατά νου ότι η κατανάλωση αλκοόλ από τον Κατηγορούμενο δεν είχε, στην προκειμένη περίπτωση, ως σκοπό να επηρεαστεί στην απόφαση ή πρόθεση του να διαπράξει το επίδικο αδίκημα[4]. Δεν έχει αμφισβητηθεί και δεχόμαστε όμως τη θέση ότι η κατανάλωση κάποιας ποσότητας αλκοόλης προηγουμένως επέδρασε σε κάποιο βαθμό στην εκδήλωση της άσεμνης επίθεσης προς την Παραπονούμενη. Ένα άλλο στοιχείο που μας τέθηκε για να ληφθεί υπόψη είναι το ότι η καταγγελία έγινε ένα περίπου χρόνο μετά τη διάπραξη του επίδικου αδικήματος. Δεν θεωρούμε ότι μπορούμε να αποδώσουμε οποιαδήποτε σημασία σε αυτό το στοιχείο για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής, λαμβάνοντας υπόψιν μας ότι δεν διαπιστώνεται οποιαδήποτε δυσμενής επίδραση στο δικαίωμα του Κατηγορούμενου για δίκαιη δίκη. Το Δικαστήριο εξετάζοντας με προσοχή την όλη υπόθεση κρίνει ότι η σοβαρότητα του αδικήματος που διέπραξε ο Κατηγορούμενος και το στοιχείο της αποτροπής που προέχει σε τέτοιες υποθέσεις καθιστά την ποινή φυλάκισης αναπόφευκτη. Το ύψος αυτής, ωστόσο θα αντανακλά ειδικότερα τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος, τις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορουμένου και όλους τους μετριαστικούς παράγοντες που έχουν καταγραφεί ανωτέρω. Ως εκ τούτου στον Κατηγορούμενο επιβάλλεται ποινή φυλάκισης εννέα μηνών στην κατηγορία που αντιμετωπίζει (τρίτη κατηγορία). Μας έχει απασχολήσει η εισήγηση του συνήγορου του κατηγορούμενου για την αναστολή της ποινής φυλάκισης. Το νέο Άρθρο 3
(2)του περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις (Τροποποιητικού) Νόμου 186(I)/03 παρέχει στο Δικαστήριο διακριτική ευχέρεια να διατάξει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου. Σχετικές επί του θέματος είναι οι υποθέσεις Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 39 και Τραλαλάς ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 323. Με βάση τα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης και ειδικότερα τη φύση της παρούσας υπόθεσης, την αξιόποινη πράξη του Κατηγορουμένου, καθώς επίσης και το σύνολο των προσωπικών συνθηκών του Κατηγορούμενου, όπως εκτίθενται πιο πάνω, δεν ικανοποιούμαστε ότι συντρέχουν οποιοιδήποτε λόγοι ή περιστάσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί. Η έκτιση αυτής αρχίζει από την 2.9.13 ημέρα κατά την οποία ο Κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση. (Υπ.) Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ (Υπ.) Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ (Υπ.) Χ. Χαραλάμπους, Ε.Δ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /γκ C:my documents/assize/Ποινές [1] Δέστε Rana κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ 489 και Β.Ε.Κ. ν. Δημοκρατίας
(2006)2 Α.Α.Δ 28. [2] Δέστε Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκος Κυριάκου
(2008)2 Α.Α.Δ 562. [3] Δέστε Γεώργιος Μωυσίδης ν. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ.
- [4] Δέστε SENTENCING IN CYPRUS 2η έκδοση (Sentencing Revisited), του Γ.Μ. Πική, σελ. 77-
- cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο