Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Γιώργου Κυθραιώτη κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 30019/2011, 12/12/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:B121 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 30019/2011 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον
- Γιώργου Παπαϊωάννου
- Ιωάννη Αντωνίου
- Γιώργου Κυθραιώτη Κατηγορουμένων ----------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 12 Δεκεμβρίου 2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Χ'Κωνσταντή Για Κατηγορούμενο 3: κ. Γ. Ιωάννου Κατηγορούμενος 3 παρών. ------------------------ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Σύμφωνα με το κατηγορητήριο που καταχωρήθηκε στις 20.7.2011, στον κατηγορούμενο αποδίδονται τρεις κατηγορίες και συγκεκριμένα ότι επιτέθηκε εναντίον προσώπου σε αμέσως γειτνιάζουσα περιοχή από αθλητικό χώρο, συμμετείχε σε οχλαγωγία σε αμέσως γειτνιάζουσα περιοχή από αθλητικό χώρο και ότι χρησιμοποίησε επικίνδυνα αντικείμενα κατά τη διεξαγωγή αγώνα σε αμέσως γειτνιάζουσα περιοχή από αθλητικό χώρο. Όλα τα αδικήματα που αποδίδονται σε αυτόν είναι κατά παράβαση άρθρων του περί Πρόληψης και Καταστολής της Βίας στου αθλητικούς χώρους Νόμου Ν.48
(1)/
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων όπως φαίνονται στο κατηγορητήριο, αποδίδεται στον κατηγορούμενο 3 ότι στις 13.11.2010 έξω από τη νότια είσοδο του νέου σταδίου ΓΣΠ πριν την έναρξη του ποδοσφαιρικού αγώνα μεταξύ των ομάδων Ομόνοιας και Ανόρθωσης επιτέθηκε εναντίον οπαδών της Ομόνοιας που βρίσκονταν εντός του σταδίου στη δυτική κερκίδα, χρησιμοποίησε επικίνδυνο αντικείμενο και συμμετείχε σε οχλαγωγία. Αρχικά το κατηγορητήριο σε ότι αφορά την επίθεση και τη χρήση επικίνδυνων αντικειμένων αναφερόταν στο ότι ο κατηγορούμενος έριχνε πέτρες εναντίον των οπαδών της Ομόνοιας, μετά όμως την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του εξεταστή της υπόθεσης Μ.Κ.1 Αστ. 3830 Λ. Σταύρου οι λεπτομέρειες των κατηγοριών 15 και 17 του κατηγορητηρίου τροποποιήθήκαν και αντί της λέξης πέτρες τώρα αναγράφεται η λέξη πέτρα. Ο κατηγορούμενος δεν παραδέχτηκε ενοχή, διεξήχθηκε ακροαματική διαδικασία, κατέθεσε στο Δικαστήριο ο εξεταστής της υπόθεσης όπως έχει ήδη αναφερθεί ο οποίος αντεξετάστηκε έντονα και επί μακρόν από το συνήγορο του κατηγορουμένου 3 και ακολούθως κατατέθηκαν εκ συμφώνου και για την αλήθεια του περιεχομένου τους τα πιο κάτω έγγραφα: 1) η κατάθεση του Αστ. 1920 Κ. Χριστοφή, ο οποίος στις 13.11.2010 μεταξύ των ωρών 20.50 μέχρι 21.30 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 3 για το αδίκημα της χρησιμοποίησης επικίνδυνου αντικειμένου, 2) η ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου 3 που λήφθηκε ως ανωτέρω και 3) η κατάθεση του Α/Αστ. 4313 Ν. Ροδοσθένους ο οποίος στις 18.11.2010 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο 3 αναφορικά με αδικήματα κατά παράβαση του Νόμου για τη βία στα γήπεδα όπου αυτός απάντησε «δεν παραδέχομαι καμιά από τις κατηγορίες». Σημειώνω ότι κατά την ένορκη κατάθεση του Μ.Κ.1 κατατέθηκε επίσης στο Δικαστήριο σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Αποδείξεως Νόμου ως μέρος της κυρίως εξέτασης του η γραπτή κατάθεση του ημερ. 13.11.
- Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή ο ευπαίδευτος του κατηγορουμένου υπέβαλε αίτημα στο Δικαστήριο για να αθωώσει και να απαλλάξει τον κατηγορούμενο από όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει από το στάδιο αυτό λόγω του ότι δεν αποδείχτηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του. Ο κ. Ιωάννου στήριξε την εισήγηση του στο ότι η μαρτυρία που προσκομίστηκε από την Κατηγορούσα Αρχή είναι αντινομική, παρατηρούνται σε αυτή πολλές αντιφάσεις και δεν ήταν πειστική για να δικαιολογείται η κλίση του κατηγορουμένου σε απολογία. Ο κ. Ιωάννου στην αγόρευση του ανέπτυξε τα σημεία επί των οποίων κατά την εισήγηση του παρατηρήθηκαν αντιφάσεις στην μαρτυρία του Μ.Κ.1, με αναφορά σε άλλα σημεία της μαρτυρίας του εν λόγω μάρτυρα εισηγήθηκε ότι υπάρχουν κενά που δεν θα ήταν ορθό να συμπληρωθούν από τον κατηγορούμενο αφού κληθεί σε απολογία ενώ αναφέρθηκε επίσης και σε παραβίαση δικαιωμάτων του κατηγορούμενου αφού κατά τον ισχυρισμό του ο Μ.Κ.1 συνέλαβε τον κατηγορούμενο 3 χωρίς να του επιστήσει την προσοχή του στο Νόμο σε ότι αφορά το αδίκημα για το οποίο συλλαμβάνεται ούτε και του διεσφάλισε τα δικαιώματα του. Αντίθετη ήταν η θέση της εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής η οποία ζήτησε από το Δικαστήριο όπως καλέσει τον κατηγορούμενο σε απολογία αναφέροντας ότι δεν υπάρχει τέτοια αντιφατικότητα στη μαρτυρία του Μ.Κ.1 ούτως ώστε να δικαιολογείται η απαλλαγή του κατηγορουμένου 3 από το στάδιο αυτό. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Με την άρνηση των κατηγοριών ο Κατήγορος έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό όρο του αδικήματος. Η αποτυχία απόδειξης των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, οδηγά σε αντίστοιχη αποτυχία απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, και ανάγεται στο ίδιο το αδίκημα το οποίο αφορά η κατηγορία και όχι στην οποιαδήποτε γραπτή κατηγορία που προηγήθηκε (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου ν. Αστυνομίας Π.Ε. 6739 και 6740, ημερ. 27.3.2000). Το βάρος απόδειξης που έχει η Κατηγορούσα Αρχή στο στάδιο που περατώνει την υπόθεση της, δεν είναι το ίδιο με εκείνο που επιφωρτίζεται στο τέλος της δίκης. Στο στάδιο αυτό που εξετάζεται με την παρούσα, είναι αρκετό για την Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία τέτοιας φύσεως από την οποία δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως. Η εύλογη υποψία δεν μπορεί να εξισωθεί με την έννοια της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευστάθιος Θεοδώρου, Π.Ε. 7107, ημερ. 13.2.2002). Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα Criminal Procedure in Cyprus των κ.κ. Πικής και Λοΐζου στις σελ. 111 και 167, το αποδεικτικό βάρος απόδειξης που φέρει η Κατηγορούσα Αρχή σύγκειται στην δημιουργία τεκμηρίου ενοχής σε αντιπαράθεση προς το συμπέρασμα ενοχής που απαιτείται στο τελικό στάδιο της δίκης. Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μία πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση. Σε διαφορετική περίπτωση ο Κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής (βλ. Police v. Kallenos
(1980)J.S.C. 145). Όπως αναφέρθηκε και στην γνωστή επί του θέματος απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 133: « Η απαλλαγή του εφεσίβλητου δικαιολογείται μόνο όταν, (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ' αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου». Το κριτήριο, όπως αναφέρθηκε στην πιο πάνω απόφαση, είναι και στις δύο περιπτώσεις αντικειμενικό. Δεν προβαίνει ο Δικαστής στο στάδιο αυτό της δίκης σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας, έργο το οποίο επιτελείται στο τέλος της δίκης. Μόνο όταν όλη η μαρτυρία που έχει προσκομιστεί από την Κατηγορούσα Αρχή εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση και αναξιοπιστία, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το Δικαστήριο επί οιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης στο σύνολο της, δεν υπάρχει υπόθεση να απαντηθεί (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου ν. Αστυνομίας (πιο πάνω)). (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Νίκου Π. Κλεάνθους Π.Ε. 6619, ημερ. 21.6.1999, Azinas v. The Police
(1981)2 C.L.R. 9, Shaban Bin Houssein v. Chong Fukkan
(1969)3 All E.R. 1626). Εκείνο το οποίο προκύπτει από την παράθεση της νομολογίας ανωτέρω είναι ότι το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της μαρτυρίας. Αυτό είναι κάτι που γίνεται μετά που ο κατηγορούμενος θα κληθεί σε απολογία, οπόταν το Δικαστήριο θα πρέπει να αξιολογήσει ολόκληρη την μαρτυρία που έχει ενώπιον του. Στο στάδιο αυτό γίνεται μόνο μια αντικειμενική θεώρηση της μαρτυρίας. Η μαρτυρία του Μ.Κ.1 είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της υπόθεσης, η αντεξέταση του όπως έχω ήδη αναφέρει ήταν μακρά και επίπονη και θεωρώ περιττό να την αναπαράξω για σκοπούς της παρούσας υπόθεσης. Ήταν η βασική θέση του Μ.Κ.1 ότι ο κατηγορούμενος 3 βρισκόταν μεταξύ του όχλου των οπαδών της Ανόρθωσης οι οποίοι κατέβηκαν από τρία λεωφορεία σε χώρο παρακείμενο της νότιας εισόδου του Γ.Σ.Π. και ότι ο ίδιος είδε τον κατηγορούμενο ο οποίος μαζί με άλλα δυο πρόσωπα παρεξέκλειναν του μεγάλου όγκου των φιλάθλων να μεταβαίνει προς την κεντρική κερκίδα που ήταν οι φίλαθλοι της Ομόνοιας και να ρίχνει αντικείμενο το οποίο είδε καθαρά ότι ήταν πέτρα. Επέμενε ότι αποκλείεται να έκαμε λάθος και ότι το πρόσωπο που είδε να ρίχνει πέτρα, το οποίο και συνέλαβε ήταν ο κατηγορούμενος
- Ήταν η θέση του ότι συγκεντρώθηκε στον κατηγορούμενο 3 και τα άλλα δύο πρόσωπα που είχαν ξεχωρίσει από το μεγάλο μπουλούκι των οπαδών, για να προσθέσει μετά ότι ουσιαστικά μόνο τον κατηγορούμενο 3 παρακολουθούσε, έτρεξε κοντά του τον συνέλαβε και τον οδήγησε κάτω στα κρατητήρια όπου τον παρέδωσε στον υπεύθυνο του γραφείου εκεί. Ο ίδιος έγραψε εκείνη τη στιγμή την κατάθεση του και ακολούθως ξαναβγήκε πάνω για να εκπληρώσει τα καθήκοντα του. Είπε ότι προτού συλλάβει τον κατηγορούμενο τον πληροφόρησε για το αδίκημα που διέπραξε και του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο χωρίς αυτός να απαντήσει οτιδήποτε. Σημειώνω ότι στην κατάθεση του Τεκμήριο 1 η οποία δόθηκε όπως ο ίδιος έχει αναφέρει αμέσως μετά τη σύλληψη του κατηγορουμένου 3 και συνεπώς όταν τα γεγονότα ήταν νωπά στο μυαλό του έγραψε ότι είδε τον κατηγορούμενο να ρίχνει «πέτρες». Ήταν μετά από τη διαφοροποίηση που παρουσιάστηκε με την μαρτυρία του στο Δικαστήριο που είπε ότι τελικά ήταν πέτρα, κάτι που όπως έχω ήδη αναφέρει οδήγησε και σε τροποποίηση των λεπτομερειών του κατηγορητηρίου. Σημειώνω ότι ο μάρτυρας ενώ προέβηκε σε άλλες διορθώσεις επί του Τεκμηρίου 1 δεν προέβηκε σε οποιαδήποτε διόρθωση σε ότι αφορά την θέση του ότι είδε τον κατηγορούμενο να ρίχνει «πέτρες». Η θέση του Μ.Κ.1 στην κατάθεση του ότι με την βοήθεια άλλων συναδέλφων τον μετέφερε στο γραφείο της Αστυνομίας στο Γ.Σ.Π. άλλαξε κατά την αντεξέταση του όπου με λεπτομέρεια ανέφερε τις δικές του κινήσεις για την σύλληψη του κατηγορουμένου 3 και ότι μόνος του τον μετέφερε στο γραφείο της Αστυνομίας κάτω χωρίς καν να αναφερθεί σε άλλο πρόσωπο για να τον βοηθήσει και μάλιστα όταν του υπεβλήθη ότι άλλος συνάδελφος του ήταν εκεί εκείνη τη στιγμή για άλλους φιλάθλους που συνέλαβε, ούτε καν θυμόταν την παρουσία του ή των άλλων συλληφθέντων Στο Τεκμήριο 1 ο μάρτυρας Μ.Κ.1 γράφει ότι μετά που είδε ένα νεαρό να ρίχνει πέτρες «αμέσως τον συνέλαβα και» φράση την οποία έχει διαγράψει-διορθώσει αναφέροντας ότι «αφού τον πληροφόρησα για το αδίκημα για το οποίο διέπραξε του επέστησα την προσοχή του στο Νόμο χωρίς να απαντήσει οτιδήποτε, στη συνέχεια τον συνέλαβα και του επέστησα την προσοχή του στο Νόμο». Ερωτώμενος γιατί προέβηκε σε αυτή τη διόρθωση στην κατάθεση του απάντησε «επειδή πρέπει πρώτα .ε,.τον πληροφόρησα», μετά είπε ότι έκανε λάθος γι' αυτό το διέγραψε και όταν ερωτήθηκε που ακριβώς τον συνέλαβε και τι ακριβώς του είπε και τι απάντησε ο κατηγορούμενος 3 δεν μπορούσε να απαντήσει για να πει μετά ότι τον ρώτησε γιατί έριχνε πέτρες και μετά του είπε ότι θα τον συλλάβει. Η απόσταση από την οποία είπε ότι είδε τον κατηγορούμενο καθαρά να ρίχνει πέτρα μεταβλήθηκε τρεις φορές κατά την αντεξέταση του μάρτυρα, αρχικά ήταν 200 μέτρα, μετά 140-150 μέτρα, ακολούθως 100 μέτρα. Δεν μπορούσε να θυμηθεί καθόλου τον κατηγορούμενο, ούτε τα φυσικά του αρακτηριστικά, ούτε μπορούσε να πει αν έχει αλλάξει οτιδήποτε στην εμφάνιση του έκτοτε. Στην κατάθεση του Τεκμήριο 1 αναφέρει ότι μόλις είδε τον κατηγορούμενο 3 να ρίχνει πέτρες έτρεξε και αμέσως τον συνέλαβε χωρίς οτιδήποτε άλλο αλλά κατά την αντεξέταση του ότι ο κατηγορούμενος 3 προσπάθησε να διαφύγει κάνοντας αρχικά κάποιες κινήσεις, ακολούθως διαφοροποίησε τη θέση του και αναφέρθηκε και σε άλλες κινήσεις και μετά είπε ότι προσπάθησε να πάει με το υπόλοιπο μπουλούκι αλλά δεν πρόλαβε. Από την αντεξέταση του προέκυψε επίσης ότι από τη θέση που ισχυρίστηκε ότι στεκόταν ο Μ.Κ.1 έβλεπε την πλάτη του κατηγορούμενου 3 και επικεντρώθηκε πάνω του και σε απόσταση 8 μέτρων των είδε να ρίχνει τον πέτρα και αμέσως έτρεξε και τον συνέλαβε. Όταν ρωτήθηκε πως ήταν δυνατόν να τον είχε αντιληφθεί ο κατηγορούμενος 3 ο οποίος είχε την πλάτη του γυρισμένη προς τον ίδιο ότι πήγαινε να τον συλλάβει και γι' αυτό έκαμε κινήσεις να φύγει, ο Μ.Κ.1 είπε ότι ο κατηγορούμενος 3 γύρισε το κεφάλι του πίσω και τον είδε. Ο Μ.Κ.1 δεν μπορούσε να δώσει απάντηση γιατί ενώ ο ίδιος συνέλαβε τον κατηγορούμενο 3 για αυτόφωρο αδίκημα όπως ισχυρίζεται εν τούτοις λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο με βάση το δεύτερο κανόνα που δεν ισχύει για αυτόφωρα αδικήματα. Ο Μ.Κ.1 δεν θυμόταν τι συνέβηκε κάτω στο γραφείο της Αστυνομίας όταν παρέδωσε το συλληφθέντα πλέον κατηγορούμενο 3, ούτε τι ανέφερε στον Αστυνομικό στον οποίο τον παρέδωσε. Επανέλαβε δε ότι μάλλον του είπε προφορικά και περιληπτικά ότι τον είδε να ρίχνει «πέτρες». Όπως έχω ήδη αναφέρει επίσης δεν θυμόταν που ακριβώς βρίσκονταν τα άλλα δύο πρόσωπα που συνελήφθηκαν από άλλο συνάδελφο του να ρίχνουν πέτρες σε σχέση με τον κατηγορούμενο 3, είτε την απόσταση που είχαν με τον κατηγορούμενο, είτε από ποια πλευρά του κατηγορούμενου βρίσκονταν, ούτε θυμόταν αν ο κατηγορούμενος του είχε αναφέρει οτιδήποτε προβάλλοντας τη δική του εκδοχή του για το που βρισκόταν ο ίδιος την εν λόγω μέρα και τι έκανε. Σε ότι αφορά τις υποβολές ότι ο κατηγορούμενος δεν μετέβηκε στο αγώνα με τα τρία λεωφορεία των οπαδών της Ανόρθωσης, δεν ήταν οπαδός της Ανόρθωσης ούτε και είχε οποιοδήποτε διακριτικό πάνω του που να έδειχνε ότι ήταν με την Ανόρθωση, ο μάρτυρας δεν μπορούσε να δώσει καμιά απάντηση. Το μόνο που επέμενε ήταν ότι δεν έκανε λάθος και ότι είναι τον κατηγορούμενο 3 που είδε να ρίχνει πέτρα. Σημειώνω ότι δεν θεωρώ ότι ο Μ.Κ.1 ήρθε στο Δικαστήριο για να πει ψέματα ή ότι έχει κατασκευάσει την μαρτυρία του. Εκείνο το οποίο είναι προφανές είναι ότι το μεγάλο χρονικό διάστημα που έχει παρέλθει από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματα οπότε και επεσυνέβηκαν τα γεγονότα που ήταν Νοέμβριος του 2010 έχουν παρέλθει πέραν των 3 ετών και πολύ φυσιολογικά έχουν δημιουργηθεί κενά στη μνήμη του Μ.Κ.
- Είναι η άποψη μου ότι οι πιο πάνω αντιφάσεις αλλά και τα κενά που παρατηρούνται στη μαρτυρία του Μ.Κ.1 είναι τέτοια που να μην δικαιολογούν την κλίση του κατηγορούμενου σε απολογία. Αναφέρω δε ότι σε σχέση με το αδίκημα της οχλαγωγίας, κατηγορία αρ. 16 στο κατηγορητήριο δεν έχει από την μαρτυρία καν αποδειχτεί το συστατικό στοιχείο του αδικήματος αφού ο Μ.Κ.1 επικεντρώθηκε όπως είχε αναφέρει σε τρία πρόσωπα και ουσιαστικά στον κατηγορούμενο 3 ο οποίος μόνος του έκανε ότι έκανε και δεν ήξερε τι γινόταν δεξιά ή αριστερά του, μπροστά ή πίσω του. Ενόψει των ανωτέρω ο κατηγορούμενος 3 αθωώνεται και απαλλάσσεται από τις κατηγορίες 15, 16 και 17 που αντιμετωπίζει. Τα έξοδα που έχουν δημιουργηθεί να πληρωθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.) .................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο