Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Αντρέας Λοϊζίδης, Αρ. Υπόθεσης: 14926/2011, 9/12/2013

(1)του Ποινικού Κώδικα και της διασάλευσης της ειρήνης σε δημόσιο χώρο κατά παράβαση του άρθρου 186(α) του Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων όπως φαίνονται στο κατηγορητήριο, ο κατηγορούμενος στις 28.10.2010 σε δημόσιο χώρο, δηλαδή την οδό Αριστοκύπρου, έπιασε με το χέρι του τα γεννητικά του όργανα πάνω από το παντελόνι του, εσκεμμένα και παράνομα προκάλεσε ζημιά σε δύο λάμπες πετρελαίου και σε ένα κατάλογο μενού του εστιατορίου Αρχοντικό περιουσία του Γιαννάκη Αντωνάκη από το Καϊμακλί και συμπεριφέρθηκε κατά τρόπο που προκάλεσε διασάλευση της ειρήνης. Σημειώνω ότι στο κατηγορητήριο υπήρχαν άλλες δύο κατηγορίες εναντίον του κατηγορούμενου οι οποίες όμως αναστάληκαν από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής. Ο κατηγορούμενος δεν παραδέχτηκε ενοχή και διεξήχθη ακροαματική διαδικασία. Η Κατηγορούσα Αρχή στήριξε την υπόθεση της στη μαρτυρία των Γιαννάκη Αντωνάκη (Μ.Κ.1) και του εξεταστή της υπόθεσης Α/Αστ. 2652 Ε. Ραφίδια (Μ.Κ.2). Προτού προβώ στην παράθεση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου αναφέρω ότι όπως προέκυψε από την μαρτυρία ο κατηγορούμενος είναι ο ιδιοκτήτης του εστιατορίου «Ξέφωτο» που βρίσκεται στη οδό Αριστοκύπρου 6 τη Λαϊκή Γειτονιά. Ο παραπονούμενος είναι ο ιδιοκτήτης του εστιατορίου «Αρχοντικό» το οποίο επίσης βρίσκεται στη Λαϊκή Γειτονιά, στην οδό Αριστοκύπρου 27. Τα δύο εστιατόρια βρίσκονται δίπλα το ένα από το άλλο και μεταξύ των ιδιοκτητών τους, παραπονούμενου και κατηγορουμένου, υπάρχει αντιπαλότητα, κακή σχέση και διαφορές εδώ και πολύ καιρό. Δεν είναι της παρούσης να αναφερθεί οτιδήποτε περισσότερο για το θέμα αυτό. Ο παραπονούμενος (Μ.Κ.1) ανέφερε ότι στις 28.10.2010 ενώ καθόταν σε τραπεζάκι έξω από το εστιατόριο του πρόσεξε δύο άτομα-πελάτες να κατευθύνονται από την οδό Αισχύλου προς την οδό Αριστοκύπρου. Όταν περίπου έφθασαν στο ύψος του εστιατορίου του, ο ένας από τους δύο κινήθηκε προς το εστιατόριο του κατηγορουμένου και ο άλλος προς το εστιατόριο του. Τότε παρενέβηκε ο κατηγορούμενος και αφού είπε κάτι και στα δύο πρόσωπα αυτά κατευθύνθηκαν προς το εστιατόριο «Ξέφωτο». Τότε ο κατηγορούμενος κινήθηκε πίσω από τους δύο πελάτες και γυρίζοντας προς τον τότε υπάλληλο του Ρουμανικής υπηκοότητας ονόματι Constantin τον κοίταξε ειρωνικά και έπιασε με τα δύο του χέρια τα γεννητικά του όργανα και τα έδειχνε στο Constantin. Ο Constantin δεν αντέδρασε καθόλου. Ακολούθως ο κατηγορούμενος στάθηκε στο τελευταίο τραπέζι του δικού του εστιατορίου που είναι ακριβώς δίπλα, «κολλημένο», με δικό του εστιατόριο, άρχισε να παρενοχλεί τους πελάτες του εστιατορίου «Αρχοντικό» με χειρονομίες και ακολούθως συνέχισε να προκαλεί τον Constantin πιάνοντας ξανά τα γεννητικά του όργανα και φωνάζοντας του «έλα κοντά μου». Ο Constantin κινήθηκε προς τον κατηγορούμενο και φθάνοντας σε ένα τραπέζι του εστιατορίου «Ξέφωτο» το άγγιξε με αποτέλεσμα να πέσει κάτω το μενού του εν λόγω εστιατορίου. Ο ίδιος φώναζε στο Constantin να έρθει πίσω. Ο κατηγορούμενος άρχισε να φωνάζει και ενώ ο Constantin περπατούσε προς τον παραπονούμενο άρχισε να φωνάζει μπροστά στους πελάτες του γιατί να αγγίξει ο Constantin το μενού του. Ο Constantin και ο κατηγορούμενος πιάστηκαν στα χέρια και είδε τον κατηγορούμενο να κτυπά τον Constantin στο λαιμό. Ο ίδιος έτρεξε να τους χωρίσει και φώναζε στον κατηγορούμενο να σταματήσει να συμπεριφέρεται έτσι γιατί είναι ντροπή από τον κόσμο. Ο κατηγορούμενος έπιασε τον παραπονούμενο χωρίς να τον κτυπήσει και τον τραβούσε. Ενώ τον κρατούσε έπεσε στο πάτωμα, σηκώθηκε πάνω αγριεμένος και αρχικά τράβηξε το πανό που είχε γραμμένο πάνω το μενού του «Αρχοντικο» και βρισκόταν πάνω σε ένα δέντρο και το πέταξε στο πάτωμα. Ακολούθως έπιασε μια λάμπα πετρελαίου αναμμένη που ήταν πάνω σε ένα τραπέζι και την έριξε στο πάτωμα. Σημείωσε δε ότι αυτή ήταν η δεύτερη λάμπα που έσπασε ο κατηγορούμενος, είχε σπάσει ακόμα μία όταν ερχόταν θυμωμένος προς το μέρος του Constantin. Τα γυαλιά από τις λάμπες κτύπησαν τη σερβιτόρα του «Αρχοντικό» και τους πελάτες που σηκώθηκαν να φύγουν. Ο ίδιος τότε τηλεφώνησε στην Αστυνομία. Ήταν επίσης η θέση του παραπονούμενου κατά την κυρίως εξέταση του ότι ο κατηγορούμενος τον παρενοχλούσε συνεχώς και καθημερινά, τον χαρακτήρισε σαν κράχτη στο δρόμο και ότι προσπαθούσε συνεχώς να κάνει τους πελάτες να μην μπουν στο «Αρχοντικό» και ανέφερε ότι αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που τον κατάγγελλε, εδώ και πολλά χρόνια τον είχε καταγγείλει πολλές φορές αλλά δυστυχώς έβαλε ένα δικηγόρο που ήταν φίλος του και τον κατάφερε να υπογράψει ότι αποσύρει όλα του τα παράπονα και ότι θα συνεργάζεται με τον κατηγορούμενο τον οποίον όπως δήλωσε βοηθούσε από παλιά. Ήταν δε η θέση του ότι όλη αυτή η συμπεριφορά του κατηγορούμενου εδράζεται σε ζήλια επειδή το εστιατόριο «Αρχοντικό» έχει πολύ καλό όνομα ως εστιατόριο, πολύ καλό φαγητό σε αντίθεση με το «Ξέφωτο». Ανέφερε μάλιστα χαρακτηριστικά ότι ο κατηγορούμενος είχε παθολογική ζήλια. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι το εστιατόριο του δεν λειτουργεί εδώ και δύο χρόνια, μετά που κάηκε η κουζίνα του και παραμένει κλειστό έκτοτε επειδή υπήρχαν θέματα με την ασφάλεια του κτιρίου λόγω του ότι είναι διατηρητέο. Είπε όμως ότι έχει ειδοποιηθεί από το Δήμο Λευκωσίας ότι τέλος Ιουνίου 2014 θα μπορέσει το εστιατόριο να ξαναλειτουργήσει και προτίθεται να το ξαναλειτουργήσει. Επανέλαβε ότι πριν να κλείσει το εστιατόριο του είχε πολύ κόσμο, καλό κόσμο και λόγω της καλής του φήμης και του καλού φαγητού είχε συνεργασία με πολλά τουριστικά γραφεία όπως το Louis και είχε πάντα κόσμο. Με τον κατηγορούμενο είχε και στο παρελθόν προστριβές, δεν είναι η πρώτη φορά που χειρονομούσε προς τον ίδιο και έκανε πολλές φορές καταγγελίες και στην Αστυνομία και στο Δημαρχείο αλλά τον έστελλαν ο ένας στο άλλο. Επιβεβαίωσε ότι την ημέρα που έγινε το περιστατικό στο εστιατόριο του κατηγορουμένου υπήρχαν πελάτες. Δεν τους ξέρει αλλά ξέρει ότι η Αστυνομία έλαβε καταθέσεις και από αυτούς. Σε ότι αφορά τον Constantin ανέφερε ότι δεν ήταν η πρώτη φορά που είχε διαφορές με τον κατηγορούμενο και ανέφερε ότι και παλιά ένας Κούρδος υπάλληλος του κατηγορουμένου ο οποίος ήταν παράνομος κτύπησε τον Constantin. Ανέφερε επίσης ότι ο κατηγορούμενος επανειλημμένα τον ταλαιπωρεί είτε με το να τοποθετεί τεράστια ταμπέλα στην είσοδο του μαγαζιού του για να μην φαίνεται η δική του ταμπέλα, έχει τοποθετήσει γλάστρες μέσα στις τουαλέτες του παράνομα, του έσπασε ένα μεγάλο φοίνικα και χρησιμοποιεί και δικό του χώρο για να βάλλει τα δικά του τραπέζια. Όλη αυτή η παθολογική ζήλια του κατηγορουμένου για τον εύρωστη επιχείρηση του παραπονούμενου τον οδηγεί σε αυτές τις συμπεριφορές. Αρνήθηκε την υποβολή ότι είναι ο ίδιος που διακατέχεται από ζήλια και διάθεση αντιπαράθεσης προς τον κατηγορούμενο επειδή η επιχείρηση του «Ξέφωτο» είναι πολύ καλή, πιάνει πολύ κόσμο και ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος έχει πολλά προβλήματα, χώρισε την κόρη του και τον γαμπρό του, ο δε γαμπρός του πλησίασε τον ίδιο για να συνεργαστούν, η σχέση τους δεν είναι καλή και μάλιστα είπε ότι ο κατηγορούμενος είχε πρόβλημα γιατί μια φορά είχε δυστύχημα όταν πήγαινε μονόδρομο και κτύπησε τον εγκέφαλο του γι' αυτό συμπεριφερόταν συνεχώς με αυτό τον άσχημο και προκλητικό τρόπο τόσο προς τον ίδιο όσο και προς τον Constantin και μάλιστα χωρίς να σέβεται ούτε τους πελάτες, έστω του δικού του εστιατορίου. Του υπεβλήθη ότι τα πράγματα δεν έγιναν καθόλου όπως τα αναφέρει εκείνη την ημέρα και ότι ο ίδιος θύμωσε υπερβολικά όταν ο κατηγορούμενος κατάφερε να κερδίσει τους δύο πελάτες που κατέβαιναν από την οδό Αισχύλου και μπήκαν στο δικό του μαγαζί όπως και αντίστοιχα πολύ θύμωσε και ο Constantin και ήταν αυτός που προκαλούσε τον κατηγορούμενο δείχνοντας του τις γροθιές του. Ο κατηγορούμενος δεν δέχτηκε την υποβολή και επέμεινε ότι όσα αναφέρει είναι η αλήθεια και ότι ο ίδιος ουδέποτε θύμωσε που έχασε τους πελάτες γιατί «αρκείται με τα λίγα. Δεν θέλει τα πολλά.» Ανέφερε δε ότι ο κατηγορούμενος όλη μέρα ύβριζε τον Constantin με τις φράσεις «fuck you» και «πουστορουμάνε». Ήταν η θέση του κ. Ιωαννίδη την οποία υπέβαλε στον μάρτυρα ότι εκείνη την ημέρα ο Constantin θυμωμένος πήγε προς το μέρος του κατηγορουμένου άρπαξε από ένα τραπεζάκι του εστιατορίου «Ξέφωτο» ένα μενού και το έριξε κάτω, ο κατηγορούμενος έπιασε το μενού και το έβαλε στο τραπέζι και τότε ο Constantin τον έσπρωξε δυνατά στο στήθος με τα δύο του, χέρια, ο κατηγορούμενος έχασε την ισορροπία του έβαλε το χέρι του να πιαστεί σε ένα τραπεζάκι το «Αρχοντικο» το οποίο όμως παρέσυρε μαζί του πέφτοντας οπόταν και έσπασε μια μικρή λάμπα πετρελαίου που βρισκόταν πάνω στο τραπεζάκι. Ο παραπονούμενος αρνήθηκε τις υποβολές και επέμενε στη δική του εκδοχή. Ο Μ.Κ.2 Α/Αστ. 2652 ανέφερε ότι στις 28.10.2010 μετέβηκε στο εστιατόριο «Αρχοντικό» για να διερευνήσει καταγγελία που δέχτηκε από τον ιδιοκτήτη του Γιαννάκη Αντωνάκη εναντίον του ιδιοκτήτη του εστιατορίου «Ξέφωτο» σε σχέση με κακόβουλη ζημιά, εξύβριση και επίθεση. Εκεί έλαβε κατάθεση από τον παραπονούμενο και ακολούθως ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο ο οποίος του ανέφερε ότι ο υπάλληλος του παραπονούμενου Constantin του κατάστρεψε τα μενού του πετάσσοντας στο δρόμο και του επιτέθηκε σπρώχνοντας τον στο τοίχο με τα χέρια του με αποτέλεσμα να πέσει στο δρόμο. Μετά από τέσσερεις μήνες και συγκεκριμένα στις 23.3.2011 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο για τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει στο κατηγορητήριο και απάντησε «δεν παραδέχομαι». Κατάθεσε στο Δικαστήριο ως τεκμήρια την γραπτή κατηγορία και τη ανακριτική κατάθεση του κατηγορουμένου. Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούμενος Αρχής ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση ούτως ώστε αυτός να κληθεί σε απολογία. Στήριξε την εισήγηση του στη θέση ότι η μαρτυρία Μ.Κ.1-παραπονούμενου είναι πρόδηλα αναξιόπιστη λόγω των μεγάλων αντιφάσεων στις οποίες έχει περιπέσει ο εν λόγω μάρτυρας ο οποίος προέβαλε αφύσικες εκδοχές και ήταν έκδηλη η προκατάληψη του και η εμπάθεια του εναντίον του κατηγορουμένου. Ήταν η θέση του ότι είναι προφανές ότι ο παραπονούμενος χρησιμοποίησε τη δικαστική διαδικασία για να πλήξει τον κατηγορούμενο τόσο προσωπικά όσο και επαγγελματικά αλλά και ηθικά και η επαγγελματική του ζήλια τον οδήγησε ακόμα και στο να κατασκευάσει μαρτυρία. Ζήτησε δε από τον Δικαστήριο να αθωώσει και να απαλλάξει τον κατηγορούμενο από αυτό το στάδιο. Η ευπαίδευτη συνήγορος για την Κατηγορούσα Αρχή διαφώνησε με την πιο πάνω εισήγηση, ισχυρίστηκε ότι η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στο στάδιο αυτό δεν είναι πρόδηλα αναξιόπιστη και θα πρέπει ο κατηγορούμενος να κληθεί σε απολογία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Με την άρνηση των Κατηγοριών ο Κατήγορος έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό όρο του αδικήματος. Η αποτυχία απόδειξης των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, οδηγά σε αντίστοιχη αποτυχία απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, και ανάγεται στο ίδιο το αδίκημα το οποίο αφορά η κατηγορία και όχι στην οποιαδήποτε γραπτή κατηγορία που προηγήθηκε (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου ν. Αστυνομίας Π.Ε. 6739 και 6740, ημερ. 27.3.2000). Το βάρος απόδειξης που έχει η Κατηγορούσα Αρχή στο στάδιο που περατώνει την υπόθεση της, δεν είναι το ίδιο με εκείνο που επιφωρτίζεται στο τέλος της δίκης. Στο στάδιο αυτό που εξετάζεται με την παρούσα, είναι αρκετό για την Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία τέτοιας φύσεως από την οποία δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως. Η εύλογη υποψία δεν μπορεί να εξισωθεί με την έννοια της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευστάθιος Θεοδώρου, Π.Ε. 7107, ημερ. 13.2.2002). Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα Criminal Procedure in Cyprus των κ.κ. Πικής και Λοΐζου στις σελ. 111 και 167, το αποδεικτικό βάρος απόδειξης που φέρει η Κατηγορούσα Αρχή σύγκειται στην δημιουργία τεκμηρίου ενοχής σε αντιπαράθεση προς το συμπέρασμα ενοχής που απαιτείται στο τελικό στάδιο της δίκης. Ο Κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μία πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση. Σε διαφορετική περίπτωση ο Κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής (βλ. Police v. Kallenos

(1980)J.S.C. 145). Όπως αναφέρθηκε και στην γνωστή επί του θέματος απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133: « Η απαλλαγή του εφεσίβλητου δικαιολογείται μόνο όταν, (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ' αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου». Το κριτήριο, όπως αναφέρθηκε στην πιο πάνω απόφαση, είναι και στις δύο περιπτώσεις αντικειμενικό. Δεν προβαίνει ο Δικαστής στο στάδιο αυτό της δίκης σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας, έργο το οποίο επιτελείται στο τέλος της δίκης. Μόνο όταν όλη η μαρτυρία που έχει προσκομιστεί από την Κατηγορούσα Αρχή εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση και αναξιοπιστία, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το Δικαστήριο επί οιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης στο σύνολο της, δεν υπάρχει υπόθεση να απαντηθεί (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου ν. Αστυνομίας (πιο πάνω)). (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Νίκου Π. Κλεάνθους Π.Ε. 6619, ημερ. 21.6.1999, Azinas v. The Police

(1981)2 C.L.R. 9, Shaban Bin Houssein v. Chong Fukkan

(1969)3 All E.R. 1626). Επομένως το Δικαστήριο μπορεί να καταλήξει σε αθώωση του κατηγορουμένου από το στάδιο αυτό είτε σε περίπτωση που η Κατηγορούσα Αρχή αποτύχει να αποδείξει συστατικό στοιχείο του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είτε εάν η μαρτυρία που έχει προσκομιστεί από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής είναι αντιφατική ή στερείται πειστικότητας σε τέτοιο βαθμό που δεν θα ήταν λογικό να κληθεί ο κατηγορούμενος σε απολογία. Ήταν ολοφάνερο, και στο σημείο αυτό σίγουρα δεν γίνεται αξιολόγηση της μαρτυρίας του, ότι ο παραπονούμενος τρέφει μεγάλη εμπάθεια, αντιπάθεια και είναι εχθρικά διακείμενος έναντι του κατηγορουμένου. Δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει προσωπικά θέματα-προβλήματα του κατηγορουμένου για να προσπαθήσει να πείσει το Δικαστήριο για το χαρακτήρα του κατηγορουμένου και για το γεγονός ότι τα αδικήματα για τα οποία τον κατηγορεί και διεξάγεται η παρούσα διαδικασία είναι κάτι που ο κατηγορούμενος συνηθίζει να πράττει καθημερινά εδώ και χρόνια, για πολύ καιρό ο ίδιος έδειχνε ανοχή και συμπάθεια για να τον βοηθήσει αλλά πλέον λόγω της επανειλημμένης συμπεριφοράς του δεν μπορούσε παρά να προβεί στην καταγγελία. Ο παραπονούμενος για να δικαιολογήσει την συμπεριφορά που αποδίδει στον κατηγορούμενο ότι δηλαδή ενώ υπήρχαν πελάτες στο εστιατόριο Ξέφωτο, ο κατηγορούμενος επανέλαβε δύο φορές, την άσεμνη χειρονομία που του καταλογίζει είπε στο Δικαστήριο ότι ο κατηγορούμενος συνηθίζει τέτοιες συμπεριφορές λόγω του ότι δεν είναι καλά, έχει κτυπήσει στο κεφάλι μετά από δυστύχημα για την ευθύνη του οποίου υπονόησε ότι έφταιγε ο κατηγορούμενος επειδή οδηγούσε σε μονόδρομο. Ένα άλλο δείγμα του γεγονότος ότι η μαρτυρία του παραπονούμενου στερείται πειστικότητας της ήταν η αναφορά του σε προηγούμενο σοβαρό επεισόδιο μεταξύ κατηγορουμένου και Constantin όπου σύμφωνα πάντα με τον παραπονούμενο ένας υπάλληλος του κατηγορούμενου Κουρδικής καταγωγής ο οποίος μάλιστα ήταν παράνομος προσπάθησε να κτυπήσει και στο παρελθόν τον Constantin αλλά δεν έγινε καταγγελία για το θέμα αυτό. Η λεπτομερής περιγραφή του για όλα τα παράπονα που έχει από τον κατηγορούμενο είτε για ταμπέλες, είτε για λουλούδια, είτε για τον χώρο που βρίσκονται τα τελευταία τραπέζια του ενός και τα πρώτα του άλλου μέχρι ακόμα και για κλουβιά με παπαγαλάκια μίλησε δείχνει ότι ο παραπονούμενος ήρθε στο Δικαστήριο για να εκφράσει παράπονα, αντιζηλίες και συγκρούσεις του με τον κατηγορούμενο για θέματα που αφορούν την επιχείρηση τους τα οποία μάλιστα χρονικά εκτείνονται εδώ και πολλά χρόνια. Αντίφαση παρατηρείται στη θέση του παραπονούμενου ότι το δικό του εστιατόριο ήταν πάντα γεμάτο κόσμο λόγω του καλού του ονόματος και του καλού του φαγητού σε σχέση με την επιχείρηση του κατηγορουμένου ενώ τη δεδομένη ημέρα που έγινε το επεισόδιο ο παραπονούμενος παραδέχτηκε αλλά και προς το σημείο αυτό ήταν και η μαρτυρία του Μ.Κ.2 ότι το Ξέφωτο ήταν γεμάτο κόσμο ενώ στο Αρχοντικό υπήρχαν μόνο ένας ή δύο πελάτες. Σημειώνω επίσης την αντίφαση του παραπονούμενου ότι δεν θύμωσε που ο κατηγορούμενος «του πήρε» τους δύο πελάτες που έρχονταν από την οδό Αισχύλου για να αναφέρει ότι «εμείς αρκούμαστε με τα λίγα, δεν θέλουμε τα πολλά». Αφού ήταν το εστιατόριο του αυτό που είχε την καλή φήμη, πελατεία και όνομα πώς δικαιολογείται η φράση του ότι αρκείται με τα λίγα; Στερείται επίσης πειστικότητας η θέση του παραπονούμενου ότι ο ίδιος δεν θύμωσε καθόλου με τον κατηγορούμενο που του έπιασε τους πελάτες και προσπαθούσε μάλιστα να ηρεμίσει και τον Constantin να μην διαπληκτεί με τον κατηγορούμενο λαμβανομένου υπόψη μου του πάθους με το οποίο μιλούσε για τον κατηγορούμενο στην ενώπιον μου διαδικασία. Ενόψει των πιο πάνω αντιθέσεων και του γεγονότος ότι κατά την άποψη μου η μαρτυρία του παραπονούμενου όπως τέθηκε ενώπιον μου στερείται πειστικότητας σε μεγάλο βαθμό είναι η θέση μου ότι δεν θα πρέπει ο κατηγορούμενος να κληθεί σε απολογία και συνεπώς απαλλάσσεται και αθωώνεται από τις κατηγορίες 2, 3 και 4 που αντιμετωπίζει. Τα έξοδα των μαρτύρων κατηγορίας να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.) .................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο