Δήμου Στροβόλου ν. Λεωνίδας Χρ. Ιωάννου, Αρ. Υπόθεσης: 3814/13, 31/10/

Δήμου Στροβόλου ν. Λεωνίδας Χρ. Ιωάννου, Αρ. Υπόθεσης: 3814/13, 31/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:B92 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Μηλιώτου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 3814/13 Δήμου Στροβόλου ν. Λεωνίδας Χρ. Ιωάννου Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 31 Οκτωβρίου 2013 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Μ. Παπαθωμά για κ. Χρυσάνθου O Κατηγορούμενος είναι παρών και εμφανίζεται προσωπικά. ΑΠΟΦΑΣΗ EX TEMPORE Το περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά, έχει μελετηθεί, αλλά θα προβώ σε αναφορά σε αυτό στο βαθμό που τούτο κρίνεται αναγκαίο για σκοπούς της παρούσας. Το ίδιο ισχύει και σε σχέση με τα όσα ανέφεραν οι διάδικοι στο στάδιο των αγορεύσεων και ιδιαίτερα αναφέρομαι στις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις της ευπαίδευτης συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής. Έχω παρακολουθήσει με κάθε δυνατή και επιβαλλόμενη προσοχή όλους τους μάρτυρες, τον τρόπο, το ύφος, την συμπεριφορά, τις αντιδράσεις και γενικά την παρουσία τους στο Δικαστήριο και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους με σκοπό να καταλήξω στα αναγκαία ευρήματα για σκοπούς της παρούσας. Κατά την ακροαματική διαδικασία αποτέλεσε κοινό υπόβαθρο γεγονότων ότι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του μηχανοκίνητου οχήματος ΑΑΑ106 (στο εξής «το Αυτοκίνητο») από τις 22.2.2010 μέχρι τουλάχιστον τις 5.9.2012 ήταν ο Κατηγορούμενος. Εξάλλου, τούτο προκύπτει και από το αντίγραφο του εντύπου του Τμήματος Οδικών Μεταφορών, Τεκμήριο 2, το οποίο ο Μ.Κ.1 κατέθεσε, το περιεχόμενο του οποίου δεν αμφισβητήθηκε και το οποίο αποδέχομαι ότι ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα σε σχέση με τα καταχωρημένα στοιχεία του εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη και του Αυτοκινήτου στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών. Ο Μ.Κ.1, μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως ειλικρινής και αξιόπιστος μάρτυρας. Απαντούσε με ευθύτητα και ανεπιτήδευτα και (πέραν της κατάθεσης του Τεκμηρίου 2, το οποίο εξήγησε πως περιήλθε στην κατοχή του, το περιεχόμενο του οποίου εξάλλου δεν αμφισβητήθηκε), περιορίστηκε να καταθέσει σε σχέση με θέματα για τα οποία μπορούσε να καταθέσει θετικά στο Δικαστήριο, ήτοι τί διαπίστωσε και την καταγγελία στην οποία προέβηκε κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του ως τροχονόμος του Δήμου Στροβόλου. Πέραν του ότι ουδόλως αμφισβητήθηκε η μαρτυρία του από την υπεράσπιση, η αντικειμενικότητα της εκδοχής του διαφαίνεται και από το ότι δεν προέτρεξε να διαφωνήσει με τη θέση του Κατηγορούμενου ότι δεν είναι ο τελευταίος που οδηγούσε το Αυτοκίνητο κατά τον επίδικο τόπο και χρόνο. Σε κάθε περίπτωση, δεν έχω εντοπίσει ο,τιδήποτε είτε στον τρόπο με τον οποίο κατέθετε είτε σε αυτά που είπε, από το οποίο να προκύπτει ότι αυτός ήταν διατεθειμένος να παραποιήσει οποιοδήποτε μέρος των γεγονότων. Συνεπώς, αποδέχομαι τη μαρτυρία του Μ.Κ.1 στο σύνολό της. Έρχομαι τώρα στη μαρτυρία του Κατηγορούμενου, τον οποίο παρακολούθησα με περισσή προσοχή ενώ κατέθετε ενόρκως. Αυτός μου έκανε καλή εντύπωση και έχω πεισθεί για την ειλικρίνεια και την αλήθεια της εκδοχής του. Μπορεί να μην ήταν ιδιαίτερα λεπτομερής, περιγραφικός ή διαφωτιστικός, αλλά είναι προφανές ότι η άγνοιά του επί συγκεκριμένων γεγονότων, όπως για παράδειγμα πότε πωλήθηκε το Αυτοκίνητο, οφείλεται στο ότι ο ίδιος δεν είχε οποιαδήποτε ουσιαστική ανάμειξη είτε στην αρχική αγορά ή στη μετέπειτα πώληση του Αυτοκινήτου, εφόσον απλά δέχθηκε να εγγραφεί επ΄ ονόματί του το Αυτοκίνητο που αγόρασε ο γαμπρός του, ο οποίος είναι εισαγωγέας και μεταπωλητής αυτοκινήτων. Παρά το ότι δεν μπορώ παρά να σχολιάσω αρνητικά την ευκολία με την οποία δέχθηκε ο Κατηγορούμενος να εγγραφεί το Αυτοκίνητο επ΄ ονόματί του για να διευκολύνει ουσιαστικά τον γαμπρό του στις δουλειές του, εντούτοις δεν εντόπισα ο,τιδήποτε από το οποίο να προκύπτει ότι ο Κατηγορούμενος ήταν διατεθειμένος να παραποιήσει στο Δικαστήριο οποιοδήποτε μέρος των γεγονότων. Σημειώνω ότι δεν κλονίζει την αξιοπιστία του μάρτυρα ότι αυτός δεν κατέθεσε στο Δικαστήριο κάποια ιατρική βεβαίωση σε σχέση με το πρόβλημα με την όραση του, το οποίο ανέφερε για να υποστηρίξει τη θέση του ότι δεν μπορούσε να οδηγήσει κατά τον επίδικο χρόνο και τόπο. Εξάλλου, κατά την αντεξέτασή του δεν αμφισβητήθηκε σοβαρά ότι αυτός πράγματι αντιμετωπίζει το συγκεκριμένο πρόβλημα υγείας. Προς υποστήριξη της εκδοχής του, ο Κατηγορούμενος κάλεσε ως μάρτυρα τον γαμπρό του Στέλιο Χαραλάμπους (Μ.Υ.1), ο οποίος μου έκανε γενικά καλή εικόνα ως ειλικρινής και αξιόπιστος μάρτυρας. Μικροαντιφάσεις υπήρξαν στη μαρτυρία του, αλλά αυτές δεν ήταν ικανές για να κλονίσουν τη γενικότερη καλή εικόνα που σχημάτισα σε σχέση με την αξιοπιστία του και την αληθοφάνεια της εκδοχής του, η οποία δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση του. Οφείλω να σημειώσω, βεβαίως, ότι δεν με έπεισε ο Μ.Υ.1 ότι ο λόγος που αρχικά γράφτηκε το Αυτοκίνητο επ΄ ονόματι του πεθερού του, ήταν γιατί αυτό αγοράστηκε για να το οδηγήσει ο Κατηγορούμενος και ότι επειδή είχε πρόβλημα με τα μάτια του αποφάσισε να το πωλήσει αλλού. Εφόσον υπήρχε το πρόβλημα με τα μάτια του Κατηγορούμενου, πρόβλημα το οποίο δεν επέτρεπε στον Κατηγορούμενο να το οδηγήσει, προς τί να αγοραστεί το αυτοκίνητο στο όνομα του; Είναι προφανές ότι ο Μ.Υ.1 ενέγραψε το Αυτοκίνητο στο όνομα του Κατηγορούμενου για λόγους που απέφυγε να αναφέρει στο Δικαστήριο. Η απόρριψη, όμως, του συγκεκριμένου μέρους της μαρτυρίας του Μ.Υ.1 δεν αποκλείει την αποδοχή του υπόλοιπου μέρους της μαρτυρίας του, η οποία ήταν πιστευτή και συνάδει τόσο με την αξιόπιστη μαρτυρία του Κατηγορούμενου, όσο και τη λογική των πραγμάτων. Ομολογουμένως, ο Μ.Υ.1 αδιαφόρησε να μεριμνήσει και να κάνει ό,τι περνούσε από το χέρι του ώστε να γίνει η μεταβίβαση στον αγοραστή του Αυτοκινήτου και να μην αφήσει εκτεθειμένο τον πεθερό του, αλλά, όσο αξιόμεμπτη και αν ήταν η πράξη του, δέχομαι ότι είπε την αλήθεια σε σχέση με το ουσιώδες ζητούμενο στην παρούσα, ήτοι ότι ουδέποτε περιήλθε στη κατοχή του Κατηγορούμενου το Αυτοκίνητο. Με τις διευκρινήσεις και διαφοροποιήσεις στις οποίες προβαίνω ανωτέρω, η μαρτυρία του Κατηγορούμενου και του Μ.Υ.1 γίνεται αποδεκτή. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Στις 14.7.2012 ο Μ.Κ.1, ο οποίος είναι τροχονόμος στο Δήμο Στροβόλου, στα πλαίσια των καθηκόντων του εντόπισε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής ΑΑΑ106 (στο εξής «το Αυτοκίνητο») να βρίσκεται σταθμευμένο πάνω σε πεζοδρόμιο στην οδό ΗΟΥΣ, εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Στροβόλου, από τις 10:53 π.μ. μέχρι 11:10 π.μ. Ο Μ.Κ.1 εξέδωσε εξώδικο για το ποσό των €85 (στο εξής «το Εξώδικο»), το οποίο ανάρτησε στον μπροστινό ανεμοθώρακα του Αυτοκινήτου. Εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του Αυτοκινήτου από τις 22.2.2010 μέχρι τουλάχιστον τις 5.9.2012 ήταν ο Κατηγορούμενος. Το Εξώδικο δεν πληρώθηκε εντός της καθοριζόμενης από το Νόμο προθεσμίας. Ο Κανονισμός 16

(4)των περί Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του Δήμου Στροβόλου του 1999, όπως τροποποιήθηκαν, προνοεί ότι απαγορεύεται η οδήγηση, στάση ή στάθμευση μηχανοκίνητου οχήματος πάνω σε πεζοδρόμιο, το οποίο χρησιμοποιείται σε σχέση με οποιοδήποτε δρόμο. Αναφορικά με το βάρος απόδειξης που έχει η Κατηγορούσα Αρχή στην υπό κρίση υπόθεση, σχετικό είναι το Άρθρο 9

(3)των περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμων του 1997 έως 2012 (στο εξής «ο Νόμος»), ο οποίος σύμφωνα με το άρθρο 3

(1)του Νόμου, εφαρμόζεται για αδικήματα που περιγράφονται στις στήλες των εκεί πινάκων, ανεξάρτητα αν τα αδικήματα αυτά απαντώνται και σε άλλους νόμους ή κανονισμούς. Τέτοιο αδίκημα είναι και το αδίκημα της στάθμευσης μηχανοκίνητου οχήματος επί πεζοδρομίου. Σύμφωνα, λοιπόν, με το άρθρο 9

(3)του Νόμου, για τους σκοπούς του Άρθρου 9

(1), ο ιδιοκτήτης του οχήματος τεκμαίρεται ότι είναι το πρόσωπο που ενέχεται στο αδίκημα. Από τις συνδυασμένες πρόνοιες των πιο πάνω νομοθετημάτων προκύπτει ότι εφόσον η κατηγορούσα αρχή αποδείξει ότι το όχημα πράγματι βρισκόταν σταθμευμένο σε πεζοδρόμιο σε μια δεδομένη ημερομηνία και ότι την συγκεκριμένη ημερομηνία ιδιοκτήτης αυτού ήταν ο Κατηγορούμενος, το βάρος απόδειξης μετατίθεται στους ώμους του Κατηγορούμενου για να αποδείξει ότι δεν είναι το πρόσωπο που ενέχεται στο αδίκημα. Στη βάση των ευρημάτων που προβαίνω ανωτέρω, η Κατηγορούσα Αρχή αδιαμφισβήτητα έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι στις 14.7.2012, από τις 10:53 π.μ. έως και τις 11:10 π.μ. το Αυτοκίνητο ήταν σταθμευμένο επί πεζοδρομίου εντός των ορίων του Δήμου Στροβόλου, ως και ότι ιδιοκτήτης τη δεδομένη στιγμή ήταν ο Κατηγορούμενος, εφόσον αυτός ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του σύμφωνα με το μητρώο που τηρείται στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών. Συνεπώς, το βάρος απόδειξης μετατίθεται στους ώμους του Κατηγορούμενου για να αποδείξει ότι αυτός δεν ενεχόταν στη διάπραξη του αδικήματος. Υπό το φως της αποδεκτής μαρτυρίας, ήτοι ότι το Αυτοκίνητο ουδέποτε περιήλθε στη κατοχή του Κατηγορούμενου, εφόσον αυτός όχι μόνο δεν το οδήγησε οποτεδήποτε, αλλά δεν το ακούμπησε καν, το ότι το Αυτοκίνητο ενεγράφη επ΄ ονόματί του, γνωρίζοντας ότι θα παρέμενε στη κατοχή και έλεγχο του γαμπρού του μέχρι ο τελευταίος να εξεύρει πωλητή για να το μεταπωλήσει, έχω ικανοποιηθεί ότι η υπεράσπιση απέδειξε στον απαιτούμενο βαθμό ότι, κατά τον επίδικο χρόνο και τόπο, ο Κατηγορούμενος δεν οδήγησε, ούτε είχε τον έλεγχο ή την ευθύνη του Αυτοκινήτου, και, άρα, ότι ο Κατηγορούμενος δεν είναι το πρόσωπο που ενέχεται στο αδίκημα. Τέλος, όσον αφορά την εισήγηση της Κατηγορούσας Αρχής, ότι στην προκειμένη περίπτωση τυγχάνει εφαρμογής το Άρθρο 18 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου του 1986, όπως τροποποιήθηκε, υπό το φως του Άρθρου 88 του περί Δήμων Νόμου του 1985, επιθυμώ να αναφέρω τα εξής: Το Άρθρο 88

(4)του περί Δήμων Νόμου του 1985, όπως έχει τροποποιηθεί, διαλαμβάνει τα εξής: «Οσάκις οιαδήποτε πράξις ή παράλειψις συνιστά αδίκημα δυνάμει οιωνδήποτε δημοτικών κανονισμών εκδοθέντων δυνάμει του παρόντος άρθρου, ως επίσης και δυνάμει οιωνδήποτε κανονισμών εκδιδομένων δυνάμει του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, ο παραβάτης υπόκειται εις δίωξιν και τιμωρίαν, είτε δυνάμει των δημοτικών κανονισμών ή δυνάμει του τοιούτου περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου ή των δυνάμει τούτου εκδοθέντων κανισμών, αλλά δεν υπόκειται εις διπλήν τιμωρίαν δια το ίδιον αδίκημα» Θεωρώ ότι είναι ξεκάθαρο τί προνοεί το εν λόγω Άρθρο. Σε περίπτωση, όπως στην παρούσα, που η στάθμευση σε πεζοδρόμιο αποτελεί αδίκημα, τόσο δυνάμει των Δημοτικών Κανονισμών όσο και δυνάμει του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου ή των δυνάμει αυτού εκδοθέντων κανονισμών, τότε μπορεί να ασκηθεί ποινική δίωξη, δυνάμει είτε του ενός είτε του άλλου νομοθετήματος. Δεν δίδει, όμως, εξουσία στο Δήμο να ασκεί ποινικές διώξεις σε σχέση με πράξεις ή παραλείψεις, οι οποίες συνιστούν αδίκημα δυνάμει του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, όταν η εν λόγω πράξη ή παράλειψη δεν συνιστά αδίκημα δυνάμει των Δημοτικών Κανονισμών. Συνεπώς, η εισήγηση της Κατηγορούσας Αρχής απορρίπτεται. Καταληκτικά, ο Κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του Κατηγορούμενου και εναντίον της Κατηγορούσας Αρχής. (Υπ.) .......... Μ. Μηλιώτου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΜΜ/ΘΕ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.