ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. MARIUS IONUT PADURE, Αρ. Υπόθεσης: 14844/2013, 14/12/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:B122 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 14844/2013 Μεταξύ: ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ εναντίον MARIUS IONUT PADURE Κατηγορούμενου ------------ Ημερομηνία: 14 Δεκεμβρίου 2015 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Φ. Κακούρη Για τον Κατηγορούμενο: κα Λ. Δήμου Kατηγορούμενος παρών ΠΟΙΝΗ Στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης ο Κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος μετά από ακροαματική διαδικασία στις ακόλουθες κατηγορίες: - Συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση των άρθρων 371 και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, ήτοι ότι την 24ην Μαΐου 2013 στη Λευκωσία συνωμότησε με άλλο πρόσωπο να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή να κλέψουν (1η κατηγορία). - Κλοπή από κατοικία κατά παράβαση των άρθρων 255, 256(β), 20 και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, ήτοι ότι κατά τον χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία, έκλεψε μαζί με άλλο πρόσωπο από την κατοικία της Χρυστάλλας Δεκατρή στην οδό Ρόδου 11, χρυσαφικά και κοσμήματα όλα συνολικής αξίας €3.780, περιουσία της προαναφερόμενης Χρυστάλλας Δεκατρή. Τα γεγονότα με βάση τα οποία κρίθηκε ένοχος ο Κατηγορούμενος είναι καταγεγραμμένα στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 24.11.2015 και δεν χρειάζεται να επαναληφθούν σε έκταση. Ότι είναι αναγκαίο να λεχθεί είναι ότι στις 24.5.2013 ο Κατηγορούμενος μετέβηκε με δεύτερο πρόσωπο στην οικία της παραπονούμενης Χρυστάλλας Δεκατρή που βρίσκεται στην οδό Ρόδου 11 στη Λευκωσία και παριστάνοντας τον τεχνικό της εταιρείας Krypto Securities που ασχολείται με εγκατάσταση και συντήρηση συστημάτων συναγερμού εξασφάλισε είσοδο σε αυτή και έκλεψε χρυσαφικά και κοσμήματα, περιουσία της κας Δεκατρή, αξίας €3780. Να σημειωθεί ότι με βάση την ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτή μαρτυρία ένα χρόνο πριν από τη διάπραξη των υπό κρίση αδικημάτων ο Κατηγορούμενος είχε επισκεφθεί την επίδικη οικία ως εργοδοτούμενος της εν λόγω εταιρείας (ως πράγματι ήταν τότε) για σκοπούς συντήρησης του συστήματος συναγερμού και εκμεταλλευόμενος αυτή του την ιδιότητα μετέβηκε στην οικία στις 24.5.2013 ενώ κατά τον εν λόγω χρόνο δεν εργοδοτείτο πλέον εκεί. Στα πλαίσια, μάλιστα, της επίσκεψης τους στις 24.5.2013 και προκειμένου να πείσουν σε σχέση με τον σκοπό αυτής, ο Κατηγορούμενος κρατούσε χαρτιά/έγγραφα και το δεύτερο πρόσωπο σκάλα, ενώ παράλληλα ο Κατηγορούμενος ζήτησε από την οικιακή βοηθό να απομακρύνει τον σκύλο της οικογένειας (προφασιζόμενος ότι τον φοβόταν) προκειμένου να παραμείνει ανενόχλητος στον χώρο. Όπως αναφέρθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή ο Κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής του Κατηγορούμενου η κα. Δήμου επεσήμανε το λευκό ποινικό του μητρώο καθώς επίσης το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια των 8 ετών που βρίσκεται στην Κύπρο δεν έχει απασχολήσει τις διωκτικές αρχές. Ως προς τις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου υιοθετήθηκε το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας από όπου προκύπτει ότι είναι ηλικίας 36 ετών και κατάγεται από τη Ρουμανία. Προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια χαμηλής οικονομικής κατάστασης. Είναι απόφοιτος λυκείου της χώρας του, ενώ από νεαρή ηλικία άρχισε να εργάζεται ως ηλεκτρολόγος, επάγγελμα το οποίο ασκεί μέχρι σήμερα. Λόγω οικονομικών δυσκολιών ήρθε στην Κύπρο το 2007 για σκοπούς εργασίας. Είναι παντρεμένος και με τη σύζυγο του έχουν αποκτήσει δυο παιδιά ηλικίας 16 και 6 ετών. Η σύζυγός του εργάζεται ως καθαρίστρια σε ιδιωτικό σχολείο με μηνιαίο εισόδημα ύψους €900 (παρόλο που η κα Δήμου ανέφερε ότι τούτο ανέρχεται σε €200). Σε σχέση με την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας θα πρέπει να επισημάνω ότι όπως αναφέρει η λειτουργός του Γραφείου Ευημερίας, ερωτηθείς σε σχέση με τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται στην παρούσα υπόθεση, ο Κατηγορούμενος δηλώνει αθώος. Την ίδια στάση κράτησε και η συνήγορος υπεράσπισης η οποία αγορεύοντας για σκοπούς μετριασμού της ποινής του Κατηγορούμενου δεν εξέφρασε με οποιοδήποτε τρόπο την απολογία του. Παράλληλα, στα πλαίσια της αγόρευσής της η κα Δήμου ανέφερε στο Δικαστήριο ότι το εξάχρονο παιδί του Κατηγορούμενου αντιμετωπίζει προβλήματα επιληψίας σε σχέση με τα οποία παρακολουθείται από το Μακάρειο Νοσοκομείο. Σε σχέση με το θέμα αυτό προσκομίστηκε από την συνήγορο του Κατηγορούμενου Ιατρικό Σημείωμα της Παιδιατρικής Κλινικής του Μακάρειου Νοσοκομείου (λεπτομέρειες για τα οποίο θα δοθούν στη συνέχεια), ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι από την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας απουσιάζει οποιαδήποτε σχετική αναφορά. Τέλος, η κα Δήμου ανέφερε ως περαιτέρω μετριαστικό παράγοντα την μη δίωξη του συνεργού του Κατηγορούμενου, ενώ παράλληλα ζήτησε από το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και να αναστείλει την εκτέλεση της ποινής φυλάκισης που ενδεχόμενα να επιβληθεί ενόψει του ότι η παρουσία του Κατηγορούμενου στην οικογένεια του είναι αναγκαία λόγω της ιδιότητας του ως προστάτη της οικογένειας τόσο σε οικονομικό επίπεδο όσο και σε σχέση με την φροντίδα και επίβλεψη που πρέπει να παρέχεται στον εξάχρονο γιο του κατά τις ώρες που η σύζυγός του εργάζεται. Σε σχέση με τη σοβαρότητα των αδικημάτων για τα οποία κρίθηκε ένοχος ο Κατηγορούμενος γίνεται καταρχήν παραπομπή στην προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή αφού αποτελεί ένδειξη της σοβαρότητας του και παράγοντα που το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής (βλέπε μεταξύ άλλων Βραχίμης v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 527, Λεβέντης v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 632 και Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας v. Χρυσοστόμου κ.α.
(2002)2 Α.Α.Δ. 575). Συγκεκριμένα, το αδίκημα της κλοπής τιμωρείται γενικά, δυνάμει του άρθρου 262 του Κεφ.154, με ποινή φυλάκισης 3 ετών αλλά αν αντικείμενο κλαπεί σε κατοικία και η αξία υπερβαίνει τα €8,54 ο υπαίτιος, υπόκειται με βάση το άρθρο 266(β) του Κεφ.154, σε ποινή φυλάκισης μέχρι πέντε χρόνια. Η σοβαρότητα των αδικημάτων που σχετίζονται με κλοπές προκύπτει και από την ανησυχητική συχνότητα με την οποία διαπράττονται. Τα τελευταία χρόνια οι κλοπές και διαρρήξεις βρίσκονται στις πρώτες γραμμές της εγκληματικότητας, γεγονός για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από τον αριθμό των υποθέσεων που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου. Αδικήματα τέτοιας φύσεως φανερώνουν ασέβεια και καταπατούν κατάφωρα τα συνταγματικά δικαιώματα της κατοχής και απόλαυσης περιουσίας, ενώ η διάπραξη τους προκαλεί αισθήματα φόβου και ανασφάλειας στους πολίτες για επικράτηση της παρανομίας. Για όλους τους πιο πάνω λόγους το Ανώτατο Δικαστήριο έχει επανειλημμένα τονίσει την ανάγκη για επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών προς αντιμετώπιση της ανεξέλεγκτης «μάστιγας για την κυπριακή κοινωνία». Σχετική επί του θέματος είναι η υπόθεση Nabokov v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 381, όπου παρατίθενται προγενέστερες αποφάσεις που αντικατοπτρίζουν την ανησυχητικά αυξητική τάση που παρατηρείται στην διάπραξη διαρρήξεων και κλοπών στον τόπο μας: «Γίνεται αναφορά σε σειρά δικαστικών αποφάσεων, που τείνουν να καταδείξουν ότι δικαιολογείται ποινή φυλάκισης και σε νεαρά άτομα που για πρώτη φορά διώκονται για εγκληματικές πράξεις, εφόσον τούτο επιβάλλεται από τη σοβαρότητα του αδικήματος και την ανάγκη αποτροπής αδικημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση. Στη Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 228, το Εφετείο ενέκρινε ποινή φυλάκισης εννέα μηνών σε στρατιώτη, ηλικίας 18 ετών, για αδικήματα διάρρηξης και κλοπής. Η σοβαρότητα εγκλημάτων διάρρηξης και κλοπής, σε συνάρτηση με την εξάπλωση εγκλημάτων αυτής της κατηγορίας, υπογραμμίζεται σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι οποίες απολήγουν στην επιβολή ποινών φυλάκισης. Στη Γ. Εισαγγελέας v. Cham & άλλων
(1993)2 A.A.Δ. 129, αδικήματα διάρρηξης και κλοπής κατέστησαν, ως χαρακτηρίζεται, «... μάστιγα για την κυπριακή κοινωνία ...», η οποία δεν μπορεί να αφεθεί ανέλεγκτη. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Εφετείου στην Παναγίδη ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104, συνοψίζει την κρατούσα κατάσταση, όπως και το καθήκον της Δικαιοσύνης, προς διαφύλαξη της έννομης τάξης:- (σελ. 105-106) «Η θλιβερή διαπίστωση είναι πως τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται, αντίθετα, έξαρση. Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφαλείας του πολίτη.» - (απόφαση Νικήτα, Δ.). Η αυστηρότητα, με την οποία αντιμετωπίζονται σοβαρά αδικήματα, δεν αμβλύνει την υποχρέωση εξατομίκευσης της ποινής, πλην, ως υποδεικνύεται στην Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224: «Η διαδικασία της εξατομίκευσης δεν πρέπει να οδηγεί στην εξουδετέρωση του αποτρεπτικού χαρακτήρα της ποινής.» Παραπομπή γίνεται επίσης στις υποθέσεις Γ. Εισαγγελέας v. Cham & άλλων
(1993)2 Α.Α.Δ. 129 και Παναγίδη v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104, Παναγιώτου (Αντάρτης) v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 138, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέου
(1994)2 Α.Α.Δ. 194 και Lungu κ.α. v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ.
- Από μελέτη και θεώρηση της νομολογίας διαπιστώνεται ότι για τα αδικήματα της κλοπής η συνήθης ποινή που επιβάλλεται είναι αυτή της φυλάκισης. Η επιβολή αποτρεπτικών ποινών και συνήθως στερητικής της ελευθερίας στα αδικήματα διάρρηξης και κλοπής είναι ένας τρόπος πάταξης του φαινομένου. Στην υπόθεση Stephan Ilie κ.ά. ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις αρ. 180/2011 και 182/2011, απόφαση ημερομηνίας 16.5.2012, και οι τρεις εφεσείοντες κρίθηκαν ένοχοι κατόπιν δικής τους παραδοχής σε αδικήματα διάρρηξης κατοικίας κατά παράβαση των άρθρων 291, 292, 20 και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154, και κλοπής κατά παράβαση των άρθρων 255, 256 και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών οι τρεις εφεσείοντες διέρρηξαν και εισήλθαν στην οικία συγκεκριμένου προσώπου με σκοπό την κλοπή και έκλεψαν από την οικία αυτή το ποσό των £680 και ρολόγια και χρυσαφικά αξίας περίπου €220, περιουσία του κατόχου της κατοικίας. Ο τρίτος κατηγορούμενος-εφεσείοντας ενεργούσε ως φρουρός της σκηνής και ως βοηθός των άλλων δύο εφεσειόντων. Ο πρώτος κατηγορούμενος-εφεσείων ήταν ηλικίας 54 ετών όταν επιβλήθηκε η ποινή και ήταν πατέρας δύο παιδιών ηλικίας 31 και 15 ετών, ενώ η σύζυγος του αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας. Ο δεύτερος κατηγορούμενος-εφεσείων ήταν 21 ετών και διατηρούσε δεσμό με συμπατριώτισσα του η οποία είχε αρχίσει σπουδές στη νοσηλευτική σχολή τις οποίες διέκοψε λόγω εγκυμοσύνης, ενώ ήταν πατέρας δύο παιδιών ενάμιση έτους και τεσσεράμιση μηνών. Ο τρίτος κατηγορούμενος-εφεσείων ήταν ηλικίας 33 ετών και συμβίωνε με συμπατριώτισσα του με την οποία απέκτησαν τρία παιδιά ηλικίας 7, 4 και 3 ετών. Το πρωτόδικο δικαστήριο έλαβε υπόψη όλα τα ενώπιον του στοιχεία καθώς και την προβλεπόμενη από το νόμο ποινή για τα αδικήματα της διάρρηξης και της κλοπής και καθοδηγήθηκε, μεταξύ άλλων, από τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Φραντζίδης ν. Αστυνομία (πιο πάνω), Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 113 και Παναγίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104 και επέβαλε σε όλους τους κατηγορούμενους-εφεσείοντες συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2 ετών και 18 μηνών για τα αδικήματα της διάρρηξης κατοικίας και κλοπής αντίστοιχα. Αφού το Ανώτατο Δικαστήριο επεσήμανε ότι η υπόθεση Παναγίδης (πιο πάνω) αποφασίστηκε το 1997 και πέρασαν από τότε περίπου 15 χρόνια στα οποία το έγκλημα παρουσίασε έντονη αυξητική τάση με αποτέλεσμα να υπάρχει και ανάλογη αύξηση του αισθήματος ανασφάλειας των πολιτών, επικύρωσε τις επιβληθείσες ποινές κρίνοντας ότι υπό τις περιστάσεις δεν ήταν υπερβολικές. Επίσης, στην υπόθεση Piliev v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 587 ποινή φυλάκισης 2 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ηλικίας 32 ετών που διέπραξε 2 διαρρήξεις κατοικιών και κλοπές από αυτές όταν οι ιδιοκτήτες τους απουσίαζαν προσωπικών αντικειμένων και χρημάτων με μικρό μέρος των κλαπέντων αντικειμένων να ανευρίσκεται, λευκού ποινικού μητρώου, κατόπιν παραδοχής, μεταμέλειας, συνεργασία με τις ανακριτικές αρχές, με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, άθλια οικονομική κατάσταση, χρήστη σκληρών ναρκωτικών που διέπραξε τα αδικήματα για να εξασφαλίσει χρήματα για τη δόση του ενεργώντας κάτω από τη φόρτιση συναισθημάτων, επικυρώθηκε από το Εφετείο. Παράλληλα στην υπόθεση Ψύλλας v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 430 επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 μηνών για κλοπή ποσών Λ.Κ.£350,00 και Λ.Κ.£20,00. Ακόμη στην υπόθεση Χαραλάμπους v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 222 το Ανώτατο Δικαστήριο επέβαλε ποινή φυλάκισης 3 μηνών σε άτομο που έκλεψε από σταθμευμένο αυτοκίνητο ραδιομαγνητόφωνο αξίας Λ.Κ.£350,00 μαζί με τον άλλο συγκατηγορούμενο του, το οποίο εγκατέστησε στο αυτοκίνητο του. Όταν συνελήφθηκε ομολόγησε αμέσως την πράξη του. Παραδέχθηκε ενοχή και στην επιμέτρηση της ποινής λήφθηκε υπόψη και άλλη παρόμοια υπόθεση. Σύμφωνα πάντοτε με τη νομολογία κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά ενώ κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται εξατομίκευση της κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος μέσα στα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την υπεράσπιση καθώς και εκείνων που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Παρόλα αυτά, θα πρέπει να τονιστεί ότι η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δεν συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας των αδικημάτων ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλέπε Μιχάλης Παναγιώτου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση αρ. 98/2012, απόφαση ημερομηνίας 10.10.2012). Οι ατομικές συνθήκες του παραβάτη δικαιολογούν την εξισορρόπηση της ποινής ώστε να μη συνιστά μόνο τιμωρία για το έγκλημα, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (βλέπε Σωκράτους v. Δημοκρατίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 132, Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Τόκκαλλου (πιο πάνω)). Στην παρούσα υπόθεση τα γεγονότα και οι συνθήκες που περιβάλουν τη διάπραξη των αδικημάτων τα καθιστούν ιδιαίτερα σοβαρά. Επιβαρυντικό στοιχείο για σκοπούς προσδιορισμού της ποινής που θα επιβληθεί στον Κατηγορούμενο είναι η ύπαρξη προσχεδιασμού από μέρους του αφού με τρόπο αριστοτεχνικό και εκμεταλλευόμενος την προηγούμενη ιδιότητα του ως εργοδοτούμενος στην εταιρεία Krypto Securities και το γεγονός ότι επισκέφθηκε την συγκεκριμένη οικία στο παρελθόν στα πλαίσια της εργοδότησης του για σκοπούς συντήρησης του συστήματος συναγερμού πέτυχε είσοδο στην οικία και αφού απομάκρυνε την οικιακή βοηθό προχώρησε μαζί με το δεύτερο πρόσωπο στην κλοπή των κοσμημάτων της παραπονούμενης από το υπνοδωμάτιο της. Το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος μαζί με το δεύτερο πρόσωπο μετέφεραν μαζί τους έγγραφα και σκάλα προκειμένου να πείσουν για το λόγο της επίσκεψής τους είναι ενδεικτικό του προσχεδιασμού αυτού. Όπως και το γεγονός ότι ζήτησε από την οικιακή βοηθό να απομακρύνει το σκύλο της οικογένειας προφασιζόμενος ότι τον φοβόταν ώστε ανενόχλητος να εκτελέσει το σχέδιο του. Παράλληλα, στα πλαίσια προσδιορισμού της ποινής που θα επιβληθεί στον Κατηγορούμενο λαμβάνεται υπόψη το ποσό της κλαπείσας περιουσίας σε συνάρτηση βέβαια με το γεγονός ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε αποζημίωση προς την παραπονούμενη. Προς όφελος του Κατηγορουμένου για σκοπούς μετριασμού της ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη μου τα ακόλουθα: - Το λευκό ποινικό του μητρώο. - Τη μη δίωξη του δευτέρου προσώπου με το οποίο ο Κατηγορούμενος συνωμότησε και διέπραξε την επίδικη κλοπή, χωρίς να παραγνωρίζεται ότι όπως προέκυψε από την ακροαματική διαδικασία, και ειδικότερα την μαρτυρία του Μ.Κ. 2 Λοχία 2859, η οποία και έγινε αποδεκτή, τα στοιχεία που έδωσε ο Κατηγορούμενος σε σχέση με το όχημα με το οποίο μετέβηκε στην επίδικη οικία με το δεύτερο πρόσωπο ήταν ελλειπή, καθώς επίσης προέβαλε διαφορετικές εκδοχές ως προς τον τόπο διαμονής του προσώπου αυτού. - Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του Κατηγορουμένου όπως αυτές έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από τη συνήγορο υπεράσπισης και ως προκύπτουν από την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Σε σχέση με τη θέση της κας Δήμου όπως το Δικαστήριο λάβει υπόψη του το πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει ο εξάχρονος γιος του Κατηγορούμενου ο οποίος παρουσιάζει επιληπτικές κρίσεις με αποτέλεσμα να είναι απαραίτητη η παρουσία κάποιου ενήλικα συνεχώς μαζί του, παρατηρείται ότι δεν προσκομίστηκε κάποιο σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό όπου να υπάρχει περιγραφή του προβλήματος και της κατάστασης της υγείας του παιδιού. Εκείνο το οποίο τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου είναι ένα Ιατρικό Σημείωμα αναφορικά με την περίοδο 29.8.2009 - 31.8.2009 κατά την οποία ο Christian (τότε 8 μηνών) νοσηλεύθηκε στο Παιδιατρικό Ι της Παιδιατρικής Κλινικής του Μακάρειου Νοσοκομείου αφού διαγνώστηκε με επιληπτικούς σπασμούς. Σε αυτή τη βάση, λοιπόν, εκείνο που λαμβάνεται υπόψη προς όφελος του Κατηγορούμενου είναι η ύπαρξη του συγκεκριμένου προβλήματος υγείας του παιδιού του, η ακριβής φύση, συμπτώματα και θεραπεία για το οποίο δεν τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Καθοδηγούμενη από τη σχετική επί του θέματος νομολογία και συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων καθώς και όλους τους επιβαρυντικούς παράγοντες οι οποίοι σημειώθηκαν πιο πάνω, χωρίς παράλληλα να παραγνωρίζονται οι προαναφερόμενοι ελαφρυντικοί παράγοντες, κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα, υπό τις περιστάσεις, ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στον Κατηγορούμενο είναι αυτή της στερητικής της ελευθερίας. Επιβάλλονται, λοιπόν, στον Κατηγορούμενο οι ακόλουθες ποινές: Στην 1η κατηγορία ποινή φυλάκισης 1 έτους. Στην 2η κατηγορία ποινή φυλάκισης 1 έτους. Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον Κατηγορούμενο να συντρέχουν. Έχοντας αποφασίσει την επιβολή των πιο πάνω ποινών θα εξετάσω στο στάδιο αυτό κατά πόσον συντρέχουν λόγοι για αναστολή των ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν ως ήταν η εισήγηση της συνηγόρου υπεράσπισης. Η ευχέρεια του Δικαστηρίου για αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3
(2)του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε με το Νόμο 186(Ι)/2003. Όπως δε έχει επανειλημμένα λεχθεί, η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από το Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας, αλλά αφού το Δικαστήριο αποφασίσει το ύψος της ποινής ακολούθως εξετάζει κατά πόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλέπε Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού
(1997)2 Α.Α.Δ. 373). Σε σχέση με τις αρχές για αναστολή ποινής φυλακίσεως αντλώ καθοδήγηση από την πλούσια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελέγκου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Δημοκρατία ν. Δημητρίου Παντελή
(1974)2 C.L.R. 45, Athanasiou v. Republic
(1978)2 C.L.R. 17, Koukos v. Police
(1986)2 C.L.R. 1, Δημοκρατία ν. Πέπη
(1990)2 Α.Α.Δ. 24, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος
(1996)2 Α.Α.Δ. 303, Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 39, Τραλαλάς ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 323, Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 148 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Κανάρη (αρ. 2)
(2005)2 Α.Α.Δ. 327. Καθοδηγούμενη, λοιπόν, από τις πιο πάνω νομικές αρχές, εξετάζω τόσο τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων όσο και τις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου και κρίνω ότι στην παρούσα υπόθεση δεν υπάρχουν τέτοια δεδομένα ώστε να δικαιολογείται η αναστολή των επιβληθέντων ποινών φυλάκισης. Χωρίς να παραγνωρίζω το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου και το πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει ο εξάχρονος γιος του, κρίνω ότι με δεδομένη τη σοβαρότητα των αδικημάτων σε συνδυασμό με τις συνθήκες διάπραξης τους όπως περιγράφονται με λεπτομέρεια πιο πάνω και την απουσία αποζημίωσης, δεν δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής μου εξουσίας υπέρ της αναστολής της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί. Συνακόλουθα, η ποινή που έχει επιβληθεί να εκτελεστεί άμεσα, η δε έκτιση της ποινής να αρχίζει από την 24.11.2015, ημερομηνία από την οποία ο Κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση. Ενόψει της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης, το ποσό των εξόδων της διαδικασίας εκ €105,00 να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.) ......................................... Γ. Πετάση - Κορφιώτη, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο