Δημοκρατία ν. Νίκου Νικολάου, Αρ. Υπόθεσης: 19770/2012, 28/1/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2013:3 ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Ι. Ιωαννίδη, Π.Ε.Δ. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 19770/2012 Δημοκρατία ν. Νίκου Νικολάου Κατηγορούμενου ....... Ημερομηνία: 28 Ιανουαρίου, 2013 Για τη Δημοκρατία: κα Μ. Αλεξάνδρου Κατηγορούμενος παρών Για τον Κατηγορούμενο: κ. Χ. Χ"Λοϊζου Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας στις εξής κατηγορίες: Της άσεμνης επίθεσης κατά παράβαση του άρθρου 151 του Ποινικού Κώδικα (1η κατηγορία). Του βιασμού κατά παράβαση των άρθρων 144 και 145 του ίδιου Κώδικα (2η και 3η κατηγορία). Της απαγωγής κατά παράβαση του άρθρου 148 (4η κατηγορία) και Της επίθεσης προκαλούσης πραγματική σωματική βλάβη, κατά παράβαση του άρθρου 243 επίσης του Ποινικού Κώδικα (5η κατηγορία). Οι σοβαρότερες βέβαια κατηγορίες στις οποίες κρίθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος είναι αυτές του βιασμού. Τα γεγονότα και οι περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων εκτίθενται εν εκτάσει στην καταδικαστική μας απόφαση. Τα αδικήματα όλα έχουν συντελεσθεί στην Γεράσα Λεμεσού. Στη παρούσα απόφαση θα παραθέσουμε σε γενικές γραμμές τα γεγονότα: Η παραπονούμενη, τουρίστρια από την Ρωσία, γνώρισε τον κατηγορούμενο το βράδυ της 21ης Αυγούστου του 2012 σε μπαρ στη Λεμεσό. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος πήρε την Π. σ' άλλο μπαρ σε κοντινή απόσταση όπου η παραπονούμενη χόρεψε και κουβέντιασε με κάποιους από τους φίλους του κατηγορούμενου που βρίσκονταν εκεί. Ακολούθως ο κατηγορούμενος προσφέρθηκε να την πάρει με την μοτοσικλέτα του πίσω στο ξενοδοχείο που διέμενε. Όταν ανέβηκαν στην μοτοσικλέτα της ανέφερε ότι θα την έπαιρνε βόλτα στην πόλη πριν την αφήσει στο ξενοδοχείο. Αφού διένυσαν κάποια απόσταση μέσα στην πόλη ο κατηγορούμενος αναπτύσσοντας ταχύτητα την οδηγεί σε υποστατικό σε δασώδη περιοχή στο χωριό Γεράσα. Εκεί όταν η παραπονούμενη αντιλήφθηκε τι επρόκειτο να συμβεί, αντέδρασε και ο κατηγορούμενος χτυπώντας την με γροθιές παντού, αλλά περισσότερο στο κεφάλι, της κατέβασε το παντελόνι το οποίο τελικά σχίστηκε καθώς και το εσώρουχο της. Την τραβούσε και η παραπονούμενη έπεσε στο έδαφος. Παρά την προσπάθεια της να διαφύγει ο κατηγορούμενος την τράβηξε μέχρι που την έβαλε στο υποστατικό. Εκεί την άρπαξε από τα μαλλιά και την έριξε πάνω στο στρώμα χτυπώντας την στο πρόσωπο. Η παραπονούμενη φοβήθηκε ότι ο κατηγορούμενος θα την σκοτώσει επειδή της φώναζε συνέχεια στα αγγλικά «I will kill you». Παρά τις προσπάθειες της να του αποσπάσει την προσοχή με διάφορες κουβέντες, ο κατηγορούμενος έβγαλε μόνος του το παντελόνι και το εσώρουχο του. Η παραπονούμενη προσπαθούσε ανεπιτυχώς να του ξεφύγει σπρώχνοντας τον με τα χέρια της. Μόλις είδε ότι το γεννητικό του όργανο ήταν σε στύση για να αποφύγει να κάμει σεξ μαζί του άρχισε όπως χαρακτηριστικά αναφέρει «να του παίζω με το χέρι μου το γεννητικό του όργανο για να μην με βιάσει». Ο κατηγορούμενος την ώρα που κατάλαβε ότι θα εκσπερμάτωνε άρπαξε την παραπονούμενη από τα μαλλιά και αφού έβαλε το γεννητικό του όργανο στο στόμα της, εκσπερμάτωσε σ' αυτό. Αμέσως μετά η παραπονούμενη έσκυψε στο πλάϊ και έφτυσε το σπέρμα έξω από την πόρτα της αποθήκης η οποία βρισκόταν δίπλα από το στρώμα. Μετά το γεγονός αυτό ο κατηγορούμενος ηρέμησε για λίγο και η παραπονούμενη βρήκε ευκαιρία να σηκωθεί από το κρεβάτι και να βγει έξω από την αποθήκη λέγοντας στον κατηγορούμενο ότι ήθελε να πάει στο αποχωρητήριο. Βγαίνοντας άρπαξε το εσώρουχο της και έτρεξε στο δάσος όπου και κρύφτηκε, ξαπλώνοντας για να μην φαίνεται «σ' ένα λάκκο», 20 μέτρα περίπου μακριά από το υποστατικό. Αρχικά άκουσε τον κατηγορούμενο να την φωνάζει χωρίς να την βρίσκει. Εν τέλει ο κατηγορούμενος με την βοήθεια, ενός φαναριού την εντόπισε. Μόλις την βρήκε άρχισε πάλι να την χτυπά και τραβώντας την από τα μαλλιά την πήρε πίσω στο υποστατικό. Όταν επέστρεψαν στην αποθήκη ο κατηγορούμενος έβγαλε όλα του τα ρούχα και έμεινε γυμνός. Αφού έριξε την παραπονούμενη ανάσκελα πάνω στο στρώμα, ξάπλωσε πάνω της και ενώ το γεννητικό του όργανο ήταν σε στύση, προσπάθησε να το βάλει στον κόλπο της. Η παραπονούμενη προσπαθούσε με όλη της την δύναμη να τον σπρώξει με τα χέρια της μακριά και του φώναζε ότι δεν ήθελε να μείνει έγκυος από αυτόν. Ο κατηγορούμενος της απάντησε στα αγγλικά να μην ανησυχεί και της είπε ότι δεν θα εκσπερμάτωνε στον κόλπο της. Με δύναμη άνοιξε τα πόδια της με τα χέρια του και έβαλε το γεννητικό του όργανο στον κόλπο της. Η παραπονούμενη έκλαιγε συνέχεια αφού δεν μπορούσε να του ξεφύγει. Την ώρα που ο κατηγορούμενος θα εκσπερμάτωνε έβγαλε το γεννητικό του όργανο από τον κόλπο της και εκσπερμάτωσε πάνω στο πρόσωπο της. Μετά από αυτό της έδωσε χαρτί που βρήκε μέσα στην αποθήκη και η παραπονούμενη σκούπισε το σπέρμα του από το πρόσωπο της. Μετά το πιο πάνω επεισόδιο ο κατηγορούμενος φόρεσε το εσώρουχο του και κάθισε πολύ ήρεμος, στο στρώμα δίπλα της. Σε κάποια στιγμή έκαμε ο ίδιος καφέ και για τους δύο και αφού η παραπονούμενη φόρεσε το σχισμένο παντελόνι της κάθισε στο κρεβάτι και ήπιαν τον καφέ. Η παραπονούμενη δεν σταμάτησε να κλαίει και φοβόταν πάρα πολύ. Ξαφνικά εκεί που ο κατηγορούμενος ήταν ήρεμος, εκνευρίστηκε πολύ, της έβγαλε το παντελόνι της και την έσπρωξε να ξαπλώσει μπρούμυτα στο στρώμα. Αμέσως μετά ξάπλωσε πάνω της χωρίς το εσώρουχο του. Η παραπονούμενη ήταν πολύ εξαντλημένη και του ζητούσε να σταματήσει και να την αφήσει ήσυχη. Ο κατηγορούμενος όμως με δύναμη έβαλε το γεννητικό του όργανο μέσα στον κόλπο της. Στο τέλος εκσπερμάτωσε έξω από τον κόλπο της αλλά όχι πάνω στο σώμα της. Μετά από όλα αυτά είχε ήδη ξημερώσει. Η ώρα ήταν γύρω στις έξι και τριάντα το πρωϊ της 22/8/2012 και ο κατηγορούμενος ήρεμος πια είπε στην παραπονούμενη να φορέσει τα ρούχα της γρήγορα για να φύγουν. Φόρεσε το παντελόνι της εκτός από το εσώρουχο και τα παπούτσια της που δεν τα βρήκε. Ανέβηκαν στην μοτοσυκλέττα για να επιστρέψουν στο ξενοδοχείο που διέμενε η παραπονούμενη. Όταν πλησίασαν το ξενοδοχείο, την άφησε να κατεβεί από την μοτοσυκλέττα. Η παραπονούμενη έτρεξε στο δωμάτιο της. Ακολουθεί η καταγγελία στην αστυνομία και τα ανακριτικά διαβήματα για τα οποία γίνεται αναφορά στην καταδικαστική μας απόφαση. Οι κακώσεις που η Π. έφερε αναφέρθηκαν στα ευρήματα του ιατροδικαστή, Μ.Κ.13. Ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. Ο κ. X"Λοϊζου για επιμέτρηση της ποινής ανάφερε ότι ο κατηγορούμενος είναι προστάτης της μητέρας του και υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, η οποία είχε κατατεθεί ως Τεκμήριο Α. Σύμφωνα με την έκθεση, ο κατηγορούμενος, ηλικίας 48 ετών, γεννήθηκε στην Κ. Δερύνεια. Το 1974 μετακινήθηκε με την πατρική του οικογένεια στη Λεμεσό όπου και ζούσε αρχικά σε αντίσκηνα. Προέρχεται από πολυμελή οικογένεια χαμηλής οικονομικής κατάστασης. Είναι το δεύτερο από τα έξι παιδιά της οικογένειας. Είναι απόφοιτος Τεχνικής Σχολής στο Κλάδο Μηχανολογίας Αυτοκινήτων. Υπηρέτησε κανονικά την στρατιωτική του θητεία και μετά την αποστράτευση του άρχισε να εργάζεται ως υπάλληλος σε γκαράζ αυτοκινήτων. Εργάστηκε επίσης ως οδηγός φορτηγών και οικοδόμος. Το 2012 απολύθηκε από την εργασία του λόγω μειωμένου κύκλου εργασιών της εταιρείας στην οποία εργαζόταν. Στη συνέχεια γράφτηκε ως άνεργος και λάμβανε επίδομα ανεργίας μέχρι τον Αύγουστο του 2012 όπου συνελήφθηκε. Από την εφηβική του ηλικία ασχολείται με το αθλητισμό και συγκεκριμένα με την πυγμαχία. ΄Εζησε την παιδική και εφηβική του ηλικία σε συγκρουσιακό οικογενειακό περιβάλλον αφού υπήρχαν συνεχείς καβγάδες μεταξύ των γονιών του λόγω της εξάρτησης του πατέρα από τον τζόγο. Οι γονείς του χώρισαν πριν 8 χρόνια και έκτοτε ο πατέρας δεν διατηρεί επικοινωνία με τα παιδιά του. Η μητέρα παρείχε πάντα συναισθηματική και οικονομική στήριξη στον ίδιο και στα αδέλφια του. Υπάρχει αλληλοκατανόηση και αλληλοσεβασμός μεταξύ των μελών της οικογένειας του. Οι σχέσεις τους δεν επηρεάστηκαν παρά τον κλονισμό που επέφερε η φυλάκιση του. Τα τελευταία δύο χρόνια διατηρεί δεσμό με γυναίκα από την Ρωσία η οποία είναι διαζευγμένη μητέρα δύο παιδιών και η οποία πηγαινοέρχεται στη Κύπρο για σκοπούς αναψυχής. Το αδίκημα του βιασμού είναι ένα από τα πλέον σοβαρά αδικήματα του Ποινικού Κώδικα και αυτό αντανακλάται από την προνοούμενη από τον Νόμο ποινή που είναι αυτή της φυλάκισης διά βίου. Το αδίκημα της άσεμνης επίθεσης συνιστά επίσης κακούργημα με προβλεπόμενη ποινή αυτή της φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 5 χρόνια. Ομοίως και το αδίκημα της απαγωγής συνιστά κακούργημα και ο δράστης υπόκειται σε φυλάκιση 7 χρόνων. Η επίθεση με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης συνιστά πλημμέλημα με προβλεπόμενη ποινή αυτή της φυλάκισης των 3 χρόνων. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ 248, Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου
(1993)2 ΑΑΔ 9). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Βεβαίως, τα Δικαστήρια δεν βασίζονται μόνο στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή αλλά λαμβάνουν υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου και τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων. Πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσεως που ο κατηγορούμενος διέπραξε. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως τον δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας
(2003)2 ΑΑΔ 123. Στη Σοφοκλέους v. Δημοκρατίας
(1998)2 ΑΑΔ 259, ο κατηγορούμενος κατά το χρόνο διάπραξης του βιασμού ήταν 20 περίπου ετών και λευκού ποινικού μητρώου. Του επιβλήθηκε πρωτόδικα ποινή φυλάκισης 5 ετών. Το Εφετείο, απορρίπτοντας την έφεση, έκρινε ότι η ποινή δεν ήταν έκδηλα υπερβολική και συνεπώς δεν παρείχετο περιθώριο για παρέμβαση προς μείωση αυτής. Στη Γιάγκου (Μογγόλος) v. Δημοκρατίας
(1999)2 ΑΑΔ 67 ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε ανάμεσα σε άλλες κατηγορίες και κατηγορίες βιασμού μητέρας και κόρης. Το Κακουργιοδικείο του επέβαλε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 20 ετών. Το Εφετείο, αφού αναφέρθηκε στις ιδιαίτερα δυσμενείς για τον κατηγορούμενο περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων και στις συνέπειες αυτών στα θύματα, επεκύρωσε τις ποινές αφού έκρινε πως αυτές δεν ήταν έκδηλα υπερβολικές. Στην υπόθεση Zulfigar Ali Rana κ.ά. v. Δημοκρατίας,
(2004)2 ΑΑΔ, 489 οι κατηγορούμενοι, ηλικίας 23 ετών και λευκού ποινικού μητρώου, καταδικάστηκαν για το αδίκημα του βιασμού Ιρλανδής ηλικίας 24 ετών. Πρωτόδικα τους επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 7 ετών. Το Εφετείο, απορρίπτοντας την έφεση κατά της ποινής, ανέφερε τα ακόλουθα στη σελίδα 13 της απόφασης: «Βάσει του άρθρου 145 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, το έγκλημα του βιασμού τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι και δια βίου. Η μέγιστη αυτή ποινή αντικατοπτρίζει τη σοβαρότητα που προσδίδεται στο συγκεκριμένο έγκλημα από το νόμο και αντανακλά τις κοινωνικά ζημιογόνες επιπτώσεις του. Όπως τονίστηκε στη Σοφοκλέους v. Δημοκρατίας
(1998)2 ΑΑΔ 259, σε σεξουαλικά αδικήματα πρέπει να επιβάλλεται αποτρεπτική ποινή για την καταστολή τους ενόψει της ιδιαίτερης σοβαρότητας τους ως εγκλημάτων τα οποία όχι μόνο στρέφονται κατά των ηθών αλλά και γιατί προσβάλλουν την προσωπικότητα του θύματος. Στην προκειμένη περίπτωση, η δραστηριότητα των εφεσειόντων, όπως ορθά τόνισε το Κακουργιοδικείο, ήταν βάναυση. Η παραπονούμενη ξυλοκοπήθηκε και κακοποιήθηκε. Απειλήθηκε ακόμα και με τη ζωή της προκειμένου να συγκατανεύσει στις ορέξεις των εφεσειόντων.» Στην Hamieh v. Γενικού Εισαγγελέα
(2006)2 ΑΑΔ 259 ο κατηγορούμενος, ηλικίας 24 ετών, βρέθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας σε τρεις κατηγορίες, ανάμεσα σε αυτές σε κατηγορία βιασμού. Για την κατηγορία αυτή του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 9 ετών. Εφεσίβαλε την ποινή ως έκδηλα υπερβολική. Το Εφετείο παρόλο που συμφώνησε με την εισήγηση του συνηγόρου του κατηγορουμένου ότι η κρινόμενη περίπτωση δεν ήταν από τις χειρότερες υποθέσεις βιασμού κυρίως λόγω της μικρής έκτασης βίας που χρησιμοποιήθηκε και του χρόνου που χρειάστηκε για να συντελεστεί η πράξη επικύρωσε την επιβληθείσα ποινή με το ακόλουθο σκεπτικό (το οποίο παρατίθεται στη σελίδα 265 της απόφασης): «Δε συμφωνούμε με την εισήγηση του κ. Δημητρίου - ότι η ποινή είναι έκδηλα υπερβολική - καίτοι, όπως το Κακουργιοδικείο διέκρινε, και συμφωνούμε σ' αυτό, ελλείπουν από τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος τα επιβαρυντικά στοιχεία της άσκησης υπέρμετρης βίας και απειλής κατά της ζωής. Η έλλειψη, βέβαια, των πιο πάνω παραγόντων, δε μειώνει τη σοβαρότητα του αδικήματος, με δεδομένο ότι ο εφεσείων, καθώς προκύπτει από τα γεγονότα, προσχεδίασε την πράξη του. Παρακολούθησε την παραπονούμενη και, εκμεταλλευόμενος το γεγονός ότι ήταν μόνη, μπήκε στο διαμέρισμα της, προσβάλλοντας πρώτα το αίσθημα ασφάλειας και ελευθερίας που κάθε άνθρωπος δικαιούται όταν βρίσκεται στο σπίτι του και, στη συνέχεια, την ίδια την παραπονούμενη. Η ερώτησή της προς αυτόν: «τι θέλει», δεν τον προβληματίζει και ούτε τον σταματά, αφού έχει ήδη αποφασίσει το σκοπό της εισόδου του. Χρησιμοποίησε όση βία χρειάστηκε για να κάμψει την αντίσταση της παραπονούμενης, η οποία, με κανένα τρόπο δεν τον ενθάρρυνε. Οι συνθήκες αυτές προσμετρούν στο αυστηρό της ποινής.» Ως προς την συγκριτική τοποθέτηση του αδικήματος του βιασμού σε κλίμακα σοβαρότητας καθοδήγηση προσφέρει η απόφαση στην υπόθεση Keith Billam & Others
(1986)3 Crim. App. Rep. (S) 48 σελ. 50 και 51 στην οποία σε απευθείας ελεύθερη μετάφραση αναφέρονται τα ακόλουθα σχετικά: «Για βιασμό ο οποίος διαπράττεται χωρίς οποιονδήποτε επιβαρυντικό ή ελαφρυντικό παράγοντα, σε μία υπόθεση μετά από ακρόαση πρέπει να λαμβάνεται ως σημείο αφετηρίας ποινής τα πέντε χρόνια φυλάκισης. Όταν ο βιασμός διαπράττεται από δύο ή περισσότερα πρόσωπα από κοινού, ή όταν υπήρξε παραβίαση εισόδου στον τόπο διαμονής του θύματος ή από πρόσωπο που είχε ευθύνη απέναντι του θύματος ή από πρόσωπο που έχει απαγάγει το θύμα και το κρατά αιχμάλωτο, η αφετηρία ποινής πρέπει να είναι οκτώ χρόνια. ................................ Το έγκλημα, εν πάση περιπτώσει, πρέπει να θεωρείται ότι ενέχει επιβαρυντικά στοιχεία, όταν συντρέχει ένας από τους πιο κάτω παράγοντες:
(1)η βία που χρησιμοποιήθη είναι υπερβολική
(2)όταν χρησιμοποιείται όπλο (weapon) για εκφοβισμό ή πρόκληση βλάβης στο θύμα
(3)όταν ο βιασμός επαναλαμβάνεται
(4)όταν έχει προσεκτικά σχεδιασθεί
(5)όταν ο κατηγορούμενος έχει προηγούμενες καταδίκες για βιασμό ή άλλα σεξουαλικά αδικήματα ή αδικήματα βίας
(6)όταν το θύμα έχει υποβληθεί σε σεξουαλικό εξευτελισμό
(7)το θύμα είτε είναι πολύ νεαρό είτε πολύ ηλικιωμένο
(8)οι επιπτώσεις στο θύμα (ψυχικές ή σωματικές) είναι ιδιάζουσης σοβαρότητας. Εφόσον, ένας ή περισσότεροι από τους πιο πάνω παράγοντες συντρέχουν, η ποινή πρέπει να είναι ουσιωδώς υψηλότερη από το αφετηριακό σημείο. Η περαιτέρω ταλαιπωρία (distress) του θύματος όταν αυτό δίδει μαρτυρία οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η παραδοχή, ίσως περισσότερο από άλλα αδικήματα, θα πρέπει υπό κανονικές συνθήκες να έχει ως αποτέλεσμα κάποια έκπτωση από την ποινή που θα επιβαλλόταν. Το ύψος της έκπτωσης αυτής βεβαίως ερείζεται σ' όλα τα περιστατικά της υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένης της πιθανότητας καταδίκης σε περίπτωση ακρόασης. Το γεγονός ότι το θύμα δύναται να θεωρηθεί ότι έχει εκθέσει τον εαυτό του στον κίνδυνο με το να συμπεριφερθεί ασύνετα (όπως να αποδεχθεί από άγνωστο πρόσωπο να την μεταφέρει με το αυτοκίνητο) δεν είναι ελαφρυντικό στοιχείο. Οι προηγούμενες σεξουαλικές εμπειρίες του θύματος επίσης δεν είναι σχετικός παράγοντας. Αλλά εάν το θύμα έχει συμπεριφερθεί με τρόπο ο οποίος είχε υπολογισθεί να οδηγήσει τον κατηγορούμενο στο να πιστεύει ότι θα αποδεχόταν την συνουσία, τότε αυτό είναι ελαφρυντικό για την ποινή. Προηγούμενος καλός χαρακτήρας δεν είναι παρά περιορισμένης σχετικότητας». Περαιτέρω δεν δυνάμεθα να μην σχολιάσουμε ότι τα τελευταία χρόνια αδικήματα αυτού του τύπου έχουν δραματικά αυξηθεί ως μπορούμε να διαγνώσουμε από το πινάκιο των εκάστοτε ενώπιον μας υποθέσεων. Ειδικά κατά το περασμένο δικαστικό έτος η πλειονότητα των υποθέσεων του Κακουργιοδικείου Λεμεσού αφορούσε σεξουαλικά αδικήματα και κυρίως βιασμούς. Πραγματικά μας ανησυχεί η αυξητική τάση στα αδικήματα βιασμού, αδικήματα που στοχεύουν άμεσα και καταστρεπτικά στον κοινωνικό ιστό. Ενόψει τούτου, το στοιχείο της αποτροπής για προστασία του κοινωνικού συνόλου έντονα υπερτερεί. Όπως αναφέρθηκε και στην Abunazha v. Δημοκρατίας
(2009)2 ΑΑΔ 551, εκεί που παρατηρείται έξαρση και επιμονή στη διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων παρά τις επιβληθείσες ποινές, δικαιολογείται η επιβολή ακόμη αυστηρότερων ποινών προς αποτροπή. Στην υπόθεση Λουκά Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 577, λέχθηκε πως η αυξητική τάση του εγκλήματος θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια με την ανύψωση δηλαδή των ποινών. Θεωρούμε πως οι περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων στην κρινόμενη περίπτωση ενέχουν επιβαρυντικά στοιχεία. Ο κατηγορούμενος για πολλές ώρες επαναλάμβανε τις ειδεχθείς πράξεις του. Δεν δίστασε ακόμη και να χτυπήσει την παραπονούμενη τραυματίζοντας και απειλώντας την για να καταφέρει να πετύχει τον σκοπό του που δεν ήταν άλλος από την ικανοποίηση των σεξουαλικών του ορέξεων. Μόνο εφιαλτικές μπορούν να χαρακτηριστούν οι ώρες που η παραπονούμενη έζησε στα χέρια του βιαστή της. Η απάνθρωπη, σκληρή και εξευτελιστική μεταχείριση της από τον κατηγορούμενο, δεν είναι συμβατή με κάθε έννοια αξιοπρέπειας και ως τέτοια θα αντιμετωπιστεί από το Δικαστήριο. Όλα τα πιο πάνω συνιστούν επιβαρυντικούς παράγοντες (βλ. Blackstone's Criminal Practice, 2004, σελ. 214 και 215). Στο ίδιο σύγγραμμα αναφέρεται επίσης ότι συνιστά επιβαρυντικό παράγοντα και το γεγονός ότι το θύμα έχει απαχθεί και κρατείται από τον δράστη κάτι που επισημαίνεται και στη Keith Billam (ανωτέρω). Στη προκειμένη περίπτωση ο κατηγορούμενος απήγαγε την παραπονούμενη με σκοπό την παράνομη συνουσία και την κράτησε χωρίς την θέληση της. Λαμβάνουμε, λοιπόν ιδιαίτερα υπόψη, τον τρόπο που ενήργησε ο κατηγορούμενος, ως έχει παρατεθεί ανωτέρω, με σκοπό την ικανοποίηση των σεξουαλικών του ορέξεων. Με βάση τα πιο πάνω, θα λάβουμε υπόψη τις δυσμενείς συνέπειες που τα αδικήματα αυτής της μορφής προκαλούν στο ίδιο το θύμα, το οποίο ακόμη και μέσα στο Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο να αναβιώσει τις εμπειρίες του, ως εν προκειμένω. (Βλ. Μογγόλος ν. Δημοκρατίας, Hamieh v. Γενικού Εισαγγελέα (ανωτέρω) καθώς και τα όσα χαρακτηριστικά ανέφερε το Δικαστήριο στην υπόθεση Keith Billam & Others ως ανωτέρω). Έχουμε κατά νου και λαμβάνουμε υπόψη όλες τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου ως πιο πάνω παρατίθενται καθώς επίσης και το λευκό ποινικό του μητρώο. Μετά από μελέτη και περίσκεψη, καταλήξαμε ότι οι περιστάσεις του κατηγορούμενου και το λευκό ποινικό του μητρώο, δεν μπορούν να οδηγήσουν σε αναποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου στην παρούσα υπόθεση, στην οποία προέχει το στοιχείο της αποτροπής και η ανάγκη προστασίας της κοινωνίας από πρόσωπα που επιδίδονται σε τέτοια σοβαρά, ειδεχθή και δυστυχώς δεσπόζοντα αδικήματα. Ως εκ τούτου, η μόνη κατάλληλη και αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή είναι αυτή της πολύχρονης φυλάκισης. Εν πάση περιπτώσει, έχουμε λάβει υπόψη στον βαθμό που είναι επιτρεπτό, όλες τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω, καταλήγουμε ότι οι δέουσες ποινές είναι οι ακόλουθες, τις οποίες και επιβάλλουμε: Στην 1η κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 ετών. Στην 2η κατηγορία ποινή φυλάκισης 8 ετών. Στην 3η κατηγορία ποινή φυλάκισης 8 ετών. Στην 4η κατηγορία ποινή φυλάκισης 3 ετών. Στην 5η κατηγορία ποινή φυλάκισης 1 έτους. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Νοείται, βέβαια, ότι οι πιο πάνω επιβληθείσες ποινές, μειώνονται κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση και δη από τις 22/8/2012. Τα τεκμήρια που ανήκουν στο κατηγορούμενο και στην παραπονούμενη να επιστραφούν σ' αυτούς και τα υπόλοιπα να καταστραφούν. Τα έξοδα €360 να καταβληθούν από την Κυπριακή Δημοκρατία. (Υπ.) .............. Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής .../ΚΦ Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά-Βιασμός cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο