Δημοκρατία ν. Νίκου Νικολάου, Αρ. Υπόθεσης: 19770/2012, 15/1/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2013:1 ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Ι. Ιωαννίδη, Π.Ε.Δ. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 19770/2012 Δημοκρατία ν. Νίκου Νικολάου Κατηγορούμενου ....... 15 Ιανουαρίου, 2013 Για τη Δημοκρατία: κα Μ. Αλεξάνδρου Κατηγορούμενος παρών Για τον Κατηγορούμενο: κ. Χ Χ"Λοϊζου Α Π Ο Φ Α Σ Η O κατηγορούμενος αντιμετωπίζει με την παρούσα διαδικασία τις εξής κατηγορίες: 1η κατηγορία: Άσεμνη επίθεση κατά παράβαση του άρθρου 151 του Ποινικού Κώδικα, επί το ότι την 22α Αυγούστου του 2012 στο χωριό Γεράσα της επαρχίας Λεμεσού επιτέθηκε παράνομα και άσεμνα εναντίον της Kira Nikolaeva από την Ρωσία. 2η κατηγορία: Βιασμός κατά παράβαση των άρθρων 144 και 145 του Ποινικού Κώδικα επί το ότι την ίδια ημερομηνία και στον ίδιο τόπο ως άνω ήλθε σε παράνομη συνουσία με την πιο πάνω γυναίκα χωρίς την συναίνεση της. 3η κατηγορία: Βιασμό κατά παράβαση της πιο πάνω νομοθεσίας επί το ότι την ίδια ημέρα, στον ίδιο χώρο ήλθε σε παράνομη συνουσία με την ίδια γυναίκα χωρίς την συναίνεση της, για δεύτερη φορά, άλλη από αυτή που φαίνεται στην 2η κατηγορία. 4η κατηγορία: Απαγωγή κατά παράβαση του άρθρου 148 του Ποινικού Κώδικα επί το ότι ο κατηγορούμενος την ίδια μέρα και στον ίδιο χώρο με σκοπό την συνουσία απήγαγε ή κατακράτησε γυναίκα δηλαδή την πιο πάνω ονομαζόμενη, χωρίς τη θέληση της. 5η κατηγορία: Επίθεση προκαλούσα πραγματική σωματική βλάβη κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα επί το ότι ο κατηγορούμενο την ίδια μέρα στον ίδιο τόπο διέπραξε επίθεση που προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη στην πιο πάνω ονομαζόμενη γυναίκα. Η πιο πάνω Kira Nikolaeva κατέθεσε στη διαδικασία ως Μ.Κ.
- Επίσης κατέθεσε στη διαδικασία και η αδελφή της Julia Νikolaeva ως Μ.Κ.
- Σε σχέση με γεγονότα συναφή μ' αυτά που ανάφεραν οι Μ.Κ.5 και Μ.Κ.8, κατέθεσε επίσης ο Valeriy Kuritsyn M.K.11 ο οποίος είναι στρατιωτικός ακόλουθος στην πρεσβεία της Ρωσίας στη Λευκωσία. Σ' αυτή την ομάδα μαρτύρων μπορούμε να εντάξουμε και τον διερμηνέα Μ.Κ.4 ο οποίος μετάφρασε τις γραπτές καταθέσεις της παραπονουμένης από τα Ρωσικά στα Ελληνικά. Μάρτυρας ο οποίος επίσης δεν αντεξετάστηκε παρά περιφερειακά και γίνεται αποδεκτός. Μεγαλύτερη ομάδα μαρτύρων υπήρξαν οι αστυνομικοί μάρτυρες συγκεκριμένα κατέθεσαν οι ακόλουθοι: Μ.Κ.1 αστυφ. 1469 Β. Παρασκευόπουλος ο οποίος δεν αμφισβητήθηκε και κατέθεσε τα τεκμήρια της παρούσας υπόθεσης. Να σημειωθεί ότι τα τεκμήρια αυτά είναι παραδεκτά όπως επίσης υπήρξε αποδεκτό γεγονός ότι όλα τα τεκμήρια στην παρούσα υπόθεση λήφθηκαν και διακινήθηκαν νομότυπα. Μ.Κ.2 υπήρξε ο αστυφ. 316 Γεωργίου και Μ.Κ.3 ο Α/Αστ 2482 Περικλέους οι οποίοι κατέθεσαν κυρίως σε σχέση φωτογραφίες που λήφθηκαν από τους ίδιους και άλλα συναφή του ανακριτικού έργου στη σκηνή των αδικημάτων στη Γεράσα και αλλού. Μ.Κ.6 ήταν ο αστυφ. 2898 Αριστείδου και Μ.Κ.7 ο αστυφ. 7775 Γεωργίου. Κατάθεσε επίσης ο ανακριτής της υπόθεσης αστυφ. 2854 Κλείτος Σωκράτους ως Μ.Κ.
- Άλλη ομάδα μαρτύρων της Κατηγορούσας Αρχής υπήρξε αυτή που καλύπτει γιατρούς και εμπειρογνώμονες και στην οποία εντάσσονται ο Μ.Κ.9 Δρ. Γιάννης Καυκαλιάς ο οποίος εξέτασε τη παραπονούμενη σε σχέση με τα τραύματα της, ο Μ.Κ.13 ιατροδικαστής Νικόλας Χαραλάμπους ο οποίος επίσης εξέτασε τη παραπονούμενη στα πλαίσια της δικής του εμπειρογνωμοσύνης. Ακόμη Μ.Κ.12 υπήρξε ο Δρ. Μάριος Καριόλου, μοριακός γενετιστής ο οποίος κατάθεσε την έκθεση και τα ευρήματα του σε σχέση με τα τεκμήρια. H παραπονούμενη, η αδελφή της και ο ακόλουθος της ρωσικής πρεσβείας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η κυριότερη μαρτυρία που στηρίζει την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής είναι αυτή της παραπονουμένης Μ.Κ.5 Kira Nikolaeva. Για σκοπούς ευκολίας από τώρα και στο εξής η Μ.Κ.5 θα αποκαλείται ως Π. Είναι δεδομένο που δεν αμφισβητήθηκε ότι η Π. κατάγεται από την Ρωσία όπου ζει με την μητέρα της και είναι ηλικίας 31 ετών. Στις 17.8.2012 ήρθε στη Κύπρο ως τουρίστρια μέσω του τουριστικού πρακτορείου Nataly και διέμενε στο ξενοδοχείο Golden Arches στη Λεμεσό. Η προγραμματισμένη ημερομηνία αναχώρησης ήταν η 24η/8/
- Παρά το ότι οι επιμέρους περιστάσεις της υπόθεσης διαφοροποιούνται στις δύο εκδοχές αυτή της Κατηγορούσας Αρχής και της υπεράσπισης είναι βασικά κοινό έδαφος ότι ο κατηγορούμενος γνώρισε την Π. σ' ένα μπαρ (Trippers) στη τουριστική περιοχή Λεμεσού το βράδυ της 21.8.2012 γύρω στις 9.
- Είναι επίσης δεκτό ότι μετά από αυτό το μπαρ ο κατηγορούμενος πήρε την Π. με την μοτοσυκλέτα του σ' ένα άλλο μπαρ (Teepee) όπου διασκέδασαν. Γύρω στα μεσάνυκτα αποφάσισαν να φύγουν. Αναφορικά με τις περιστάσεις γνωριμίας της παραπονούμενης με τον κατηγορούμενο στο μπαρ θα αναφερθούμε στη συνέχεια. Προέχει να παραθέσουμε την εκδοχή της ως προς τα ισχυριζόμενα αδικήματα τα οποία συντελέστηκαν κατά την θέση της μετά την αποχώρηση τους από το μπαρ όπου διασκέδαζαν και μετά που ο κατηγορούμενος την πήρε με την μοτοσικλέτα σε έρημη τοποθεσία αντί να την αφήσει στο ξενοδοχείο της. Η Π. στην κυρίως εξέταση της υιοθέτησε την κατάθεση της στην αστυνομία ημερ. 22.8.12 (από η ώρα 11.50 μέχρι 20.30 με διακοπή για ιατροδικαστική εξέταση. Η κατάθεση της στη Ρωσική γλώσσα κατατέθηκε ως Τεκμ. 4Α ενώ η ελληνική μετάφραση 4Β). Με βάση λοιπόν την κατάθεση της είναι η θέση της Π. ότι ο κατηγορούμενος της πρότεινε να την πάρει πίσω στο ξενοδοχείο της με την μοτοσυκλέτα του. Όταν ανέβηκαν πάνω στη μοτοσυκλέτα της είπε να την πάρει βόλτα στη πόλη. Σε μια φάση ανέπτυξε ταχύτητα και την οδήγησε σε μια άγνωστη διαδρομή, περίπου μισή ώρα μακριά από την πόλη, σ' ένα δάσος, όπου δεν υπήρχε φωτισμός ούτε σπίτια γύρω. Η ίδια ανησύχησε και τον ρώτησε που βρισκόταν. Ο κατηγορούμενος της είπε «περίμενε και θα δεις» χωρίς να της εξηγήσει που βρίσκονταν. Σταμάτησε στη τοποθεσία που φαίνεται στις φωτογραφίες - που είναι το Τεκμ. 3Α. (ειδικά φ.52). Είναι αδιαμφισβήτητο ότι όντως ο κατηγορούμενος και η Π. έφθασαν σε μια ερημική τοποθεσία στη Γεράσα, όπου βρίσκονταν τσίγκινα υποστατικά του αδελφού του κατηγορούμενου. Τα υποστατικά αυτά περιβάλλονται από δάσος. Σύμφωνα με την εκδοχή της Π. όταν κατέβηκαν η Π. επέμενε να της πει που βρισκόταν διότι φοβόταν, όμως ο κατηγορούμενος δεν της έδιδε απάντηση παρά μόνο την έπιασε από τα χέρια και την οδήγησε στο εν λόγω υποστατικό «σ' ένα πολύ μικρό δωμάτιο». Πρώτα ο κατηγορούμενος την τράβηξε από το χέρι βίαια σε κάτι παγκάκια που βρίσκονταν έξω από αυτό το υποστατικό και την κάθισε σ' ένα από αυτά. Κάθισε και ο κατηγορούμενος δίπλα της και άρχισε να την φιλά. Η ίδια δεν δεχόταν και του έλεγε αγγλικά να σταματήσει χωρίς επιτυχία και άρχισε να φωνάζει βοήθεια. Ο κατηγορούμενος της είπε τότε να φωνάζει όσο θέλει γιατί δεν έχει κανένα κοντά για ν' ακούσει. Η Π. συνέχισε να φωνάζει και να τον σπρώχνει μακριά με τα χέρια της. Τότε ο κατηγορούμενος θύμωσε πάρα πολύ και άρχισε να την κτυπά με γροθιές στο κεφάλι. Πονούσε και φώναζε συνέχεια. Ενώ την χτυπούσε κατάφερε να της βγάλει το παντελόνι που φορούσε και το εσώρουχο της. Η Π. ήταν πολύ φοβισμένη και προσπάθησε να βρει τρόπο να του ξεφύγει. Έτσι αφού πέρασαν δέκα περίπου λεπτά και εξακολουθούσε να την χτυπά του ζήτησε να την αφήσει να πάει στο αποχωρητήριο «και να κάνει μετά ότι θέλει». Αυτός ηρέμισε τότε λίγο και σταμάτησε να την χτυπά. Στη συνέχεια της έδειξε μια τουαλέτα πολύ μικρή έξω από την αποθήκη και την άφησε μόνη για ένα δύο λεπτά ενώ ο ίδιος κατευθύνθηκε μέσα στην αποθήκη. Εκείνη την ώρα βρήκε, την ευκαιρία και έτρεξε μέσα στο δάσος περίπου 20 μέτρα μακριά και ξάπλωσε ανάσκελα κάτω στο χώμα για να μην φαίνεται. Μετά από 2-3 λεπτά άκουσε να την φωνάζει με το όνομα της και να την ψάχνει γύρω από τα δέντρα. Αρχικά δεν κατάφερε να την βρει, έφυγε. Επέστρεψε όμως ξανά μετά από λίγο ψάχνοντας την πάλι με ένα φανάρι. Αφού κατάφερε να την εντοπίσει ήρθε από πάνω της πάρα πολύ θυμωμένος και ενώ στεκόταν την άρπαξε από τα μαλλιά και την χτυπούσε με γροθιές στο κεφάλι. Η Π. του ζητούσε φωνάζοντας να σταματήσει αλλά αυτός συνέχιζε χωρίς να την ακούει. Αφού της έδωσε πολλές γροθιές την τράβηξε από τα μαλλιά και την έσυρε τραβώντας την (ενώ βρισκόταν στο χώμα), μέσα στην αποθήκη στην οποία είχε ανάψει το φως. Μέσα στην αποθήκη υπήρχε κάτι σαν στρώμα, και ο κατηγορούμενος την έριξε πάνω σε αυτό με την βία χτυπώντας την στο πρόσωπο της. Η Π. φοβήθηκε και νόμισε ότι θα την σκοτώσει επειδή της φώναζε συνέχεια στα αγγλικά «I will kill you». Στην συνέχεια αφού η Π. κατάλαβε ότι δεν είχε άλλη επιλογή άρχισε να του μιλά για διάφορα πράγματα «αερολογίες» απλά και μόνο για να τον καθυστερήσει. Ο κατηγορούμενος δεν καταλάβαινε τίποτε και ενώ ήταν πάνω στο στρώμα μαζί της έβγαλε μόνος του το παντελόνι και το εσώρουχο του. Η Π. προσπαθούσε να του ξεφύγει σπρώχνοντας τον με τα χέρια της αλλά ήταν γυμνασμένος και δεν τα κατάφερνε. Μόλις είδε ότι το γεννητικό του όργανο ήταν σε στύση για να αποφύγει να κάμει σεξ μαζί του λόγω του ότι φοβόταν μήπως είχε κάποια αρρώστια ή θα έμενε έγκυος άρχισε όπως χαρακτηριστικά αναφέρει «να του παίζω με το χέρι μου το γεννητικό του όργανο για να μην με βιάσει». Ο κατηγορούμενος την ώρα που κατάλαβε ότι θα εκσπερμάτωνε άρπαξε την Π. από τα μαλλιά και αφού έβαλε το γεννητικό του όργανο στο στόμα της εκσπερμάτωσε σε αυτό. Αμέσως μετά η Π. έσκυψε στο πλάϊ και έφτυσε το σπέρμα του έξω από την πόρτα της αποθήκης, η οποία βρισκόταν δίπλα από το στρώμα. Μετά το πιο πάνω γεγονός ο κατηγορούμενος ηρέμισε για λίγο και η Π. βρήκε ευκαιρία να σηκωθεί από το κρεβάτι και να πάει έξω από την αποθήκη. Εκεί βρήκε το παντελόνι, το εσώρουχο και τα παπούτσια της και αφού τα φόρεσε έφυγε από εκεί κρυφά με τα πόδια, για να κρυφτεί στο δάσος. (Στην αντεξέταση όμως αναφέρει ότι μόνο το εσώρουχο της βρίσκει και λέει ότι απλώς το αρπάζει. Δεν λέει ότι το φορεί (σελ. 40 των πρακτικών της μαρτυρίας της). Ωστόσο δεν πήγε πολύ μακριά μόνο καμιά δεκαπενταριά μέτρα. Πίσω της ήρθε ο κατηγορούμενος ο οποίος την έψαχνε. Εν τω μεταξύ όλο το πιο πάνω γεγονός έγινε γύρω στις τρεις η ώρα το πρωί επειδή όταν κατάφερε να του ξεφύγει στο δάσος πήρε το κινητό της τηλέφωνο που είχε μαζί της, είδε ότι η ώρα ήταν 3.24 το πρωί και τηλεφώνησε στον άντρα της αδελφής της, τον Soslau, ο οποίος βρισκόταν στην Ρωσία και αφού του εξήγησε ότι κινδυνεύει από ένα άντρα να την σκοτώσει, να την βιάσει τον παρακάλεσε να ενημερώσει σχετικά την ρωσική πρεσβεία. Εκείνη την ώρα που μιλούσε στο τηλέφωνο με τον Soslau, ο κατηγορούμενος την πλησίασε και της άρπαξε το κινητό τηλέφωνο προσπαθώντας να ακούσει τι έλεγε. Η Π. μόλις τον είδε φοβήθηκε πάλι και άρχισε να φωνάζει και να του ζητά να την πάρει στο ξενοδοχείο της. Αυτός την ξαναχτύπησε στο κεφάλι με γροθιές και της φώναζε στα αγγλικά να σκάσει. Η Π. δεν μπορούσε να ηρεμίσει έτρεμε ολόκληρη και αυτός την ξανάρπαξε από τα μαλλιά και την μετέφερε τραβώντας την στο χώμα και την έβαλε ξανά μέσα στην αποθήκη. Όταν επέστρεψαν πίσω στην αποθήκη έβγαλε όλα του τα ρούχα και έμεινε γυμνός. Ξάπλωσε πάνω στην Π. αφού την έριξε ανάσκελα πάνω στο στρώμα και ενώ ήταν σε στύση προσπάθησε να βάλει το γεννητικό του όργανο μέσα στα γεννητικά όργανα της, στον κόλπο της. Η Π. προσπαθούσε με όλη της την δύναμη που είχε να τον σπρώξει με τα χέρια της μακριά και του φώναζε ότι δεν ήθελε να μείνει έγκυος από αυτόν ούτε να κολλήσει καμιά ασθένεια. Ο κατηγορούμενος της απάντησε να μην ανησυχεί, στα αγγλικά και της είπε ότι δεν θα εκσπερματώσει στον κόλπο της. Έτσι με δύναμη άνοιξε τα πόδια της με τα χέρια του και έβαλε το γεννητικό του όργανο στο κόλπο της. Η Π. έκλαιγε συνέχεια αφού δεν μπορούσε να του ξεφύγει. Την ώρα που ο κατηγορούμενος θα εκσπερμάτωνε έβγαλε το γεννητικό του όργανο από τον κόλπο της και εκσπερμάτωσε πάνω στο πρόσωπο της. Μετά από αυτό της έδωσε χαρτί που βρήκε μέσα στην αποθήκη και σκούπισε το σπέρμα του, από το πρόσωπο της. Η Π. δεν θυμάται που άφησε τα χαρτιά αυτά. Μετά το πιο πάνω επεισόδιο ο κατηγορούμενος φόρεσε το εσώρουχο του και κάθισε πολύ ήρεμος στο στρώμα δίπλα της. Σε κάποια φάση έκαμε ο ίδιος κυπριακό καφέ και για τους δύο και αφού η Π. φόρεσε το παντελόνι της το οποίο ήταν ήδη σχισμένο από προηγουμένως κάθισε στο κρεβάτι και ήπιαν τον καφέ. Η Π. δεν σταμάτησε να κλαίει. Φοβόταν πάρα πολύ και ξαφνικά εκεί που ο κατηγορούμενος ήταν ήρεμος εκνευρίστηκε πολύ και της έβγαλε το παντελόνι της και την έσπρωξε να ξαπλώσει μπρούμυτα στο στρώμα. Αμέσως μετά ξάπλωσε πάνω της χωρίς το εσώρουχο του. Η Π. ήταν πολύ εξαντλημένη και του ζητούσε να σταματήσει και να την αφήσει ήσυχη. Αυτός όμως με δύναμη έβαλε το γεννητικό του όργανο μέσα στον κόλπο της. Στο τέλος εκσπερμάτωσε έξω από τον κόλπο της αλλά όχι πάνω στο σώμα της. Δεν είδε που ακριβώς επειδή ήταν μπρούμυτα πεσμένη. Μετά από όλα αυτά ήδη είχε ξημερώσει. Η ώρα ήταν γύρω στις έξι και τριάντα το πρωί και ο κατηγορούμενος αφού ήταν ήρεμος πια της είπε να φορέσει τα ρούχα της γρήγορα για να φύγουν. Τα φόρεσε εκτός από το εσώρουχο και τα παπούτσια της τα οποία δεν βρήκε. Ανέβηκε στην μοτοσυκλέτα και αυτή με τον κατηγορούμενο για να επιστρέψουν στο ξενοδοχείο της. Όταν πλησίασαν το ξενοδοχείο που η Π. έμενε, την άφησε να κατεβεί από την μοτοσυκλέτα και έτρεξε στο δωμάτιο της. Εκείνη την ώρα της τηλεφωνούσαν στο κινητό της από την πρεσβεία αλλά ήταν σε κατάσταση υστερίας και δεν μπορούσε να τους εξηγήσει τι είχε γίνει. Μετά από λίγο έφτασε στο ξενοδοχείο η αστυνομία όπου τους εξήγησε τι είχε γίνει. Στην αντεξέταση της η Π. αναφέρθηκε επιμέρους στα περιστατικά της επίδικης ημερομηνίας ως εξής: Τα προηγηθέντα της μεταφοράς στο μικρό υποστατικό στη Γεράσα. Επ' αυτού του προκαταρκτικού σταδίου που αφορούσε την γνωριμία του κατηγορούμενου με την Π. ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης αντεξέτασε με σχολαστική λεπτομέρεια από την ώρα της συνάντησης τους στο μπαρ Trippers και στη συνέχεια στο επόμενο μπαρ Tepee ως την ώρα που ανέβηκαν στην μοτοσυκλέτα. Οι κύριες υποβολές και θέσεις της υπεράσπισης ήταν ότι η Π. ήταν μεθυσμένη, αγκάλιαζε και φιλούσε τον κατηγορούμενο και ότι είναι αυτή που τον προσέγγισε ώστε να γνωριστούν. Η Π. αρνήθηκε τις πιο πάνω υποβολές. Η άφιξη στην σκηνή - στο μικρό υποστατικό στην Γεράσα. Σ' αυτό το κεφάλαιο μετά από σχετικές ερωτήσεις του κ. Χ"Λοίζου η Π. περιέγραψε με περισσότερες λεπτομέρειες τη βία που ασκήθηκε εναντίον της από τον κατηγορούμενο πριν να μπουν στο υποστατικό. Αναφέρει συγκεκριμένα ότι όταν ο κατηγορούμενος άνοιξε την πόρτα του υποστατικού και η ίδια είδε το κρεβάτι άρχισε να αντιστέκεται. Τότε ο κατηγορούμενος άρχισε να την κτυπά με γροθιές «παντού αλλά περισσότερο στην κεφαλή». Σ' αυτό το στάδιο της έσκισε το παντελόνι και της κατέβασε το παντελόνι και το εσώρουχο. Αυτό έγινε έξω από το υποστατικό μεταξύ του τραπεζιού που φαίνεται στην Φ.56 του Τεκμ. 3Α και της πόρτας του υποστατικού. Όταν την τραβούσε έπεσε στο έδαφος και την τράβηξε στο μικρό σπιτάκι. Εκεί την άρπαξε από τα μαλλιά, έβγαλε το παντελόνι του και έβαλε το γεννητικό του όργανο στο στόμα της με δύναμη. Διευκρινίζει στη συνέχεια τα εξής: «στην κατάθεση μου έχει γραμμένο ότι όταν ήθελε να το βάλει στο στόμα μου εγώ του ξέφυγα, άρπαξε μου το χέρι μου και για να προσπαθήσω να αποφύγω το βιασμό για να μπει μέσα στα γεννητικά μου όργανα τον κρατούσα με το χέρι και σε περίπου 30 δευτερόλεπτα και ..τέλειωσε». (σελ. 39 των πρακτικών της μαρτυρίας της). Η απόδραση της στο δάσος. Στην αντεξέταση της η Π. αμέσως μετά αναφέρει τα εξής: «εκείνη την στιγμή ηρέμησε λίγο ο κατηγορούμενος, του είπα ότι θέλω να πάω αποχωρητήριο, μου είπε ότι μπορώ να πάω στο πλάι, εβγήκα έξω. Εκείνη τη στιγμή είδα το παντελόνι μου και το εσώρουχο μου. Το παντελόνι μου ήταν σε κάποια απόσταση 2 μέτρων από μένα και το εσώρουχο ήταν ακριβώς δίπλα μου. Εκείνη τη στιγμή άρπαξα το εσώρουχο μου και τράπηκα σε φυγή... Πήγα στο δάσος όχι μακριά μπορεί 10 μέτρα ήταν σκοτεινά και υπήρχε λάκκος. Ήθελα να φύγω αλλά είχε περίφραξη και κρύφτηκα σε εκείνο τον λάκκο και εκείνη την ώρα άκουσα όταν αυτός βγήκε από το σπίτι και φώναζε το όνομα μου και με έψαχνε. Άκουσα ότι πήγε προς το δάσος αλλά ήταν πάρα πολλά σκοτεινά και εκείνος έφυγε και εγώ σκέφτηκα ότι δεν θα με ξαναψάξει και εκείνος περίπου σε δύο λεπτά στράφηκε πίσω με το φαναράκι. και σχεδόν αμέσως με βρήκε άρχισε να με κτυπά πιο δυνατά νόμιζα θα με σκοτώσει, εγώ φώναζα πάρα πολύ δυνατά. Με άρπαξε από τα μαλλιά μου και με τράβησε από τα μαλλιά μου. Από το σημείο που με βρήκε ως το άσπρο σπιτάκι με τραβούσε από τα μαλλιά». (σελ. 40 των πρακτικών της μαρτυρίας της). Σε περαιτέρω ερώτηση του κ. Χ"Λοίζου αν την πήρε στο σπιτάκι και τι έγινε μετά απάντησε «όχι αμέσως, αντιστάθηκα, κατάφερα να τηλεφωνήσω στην αδελφή μου. Έπιασα το τηλέφωνο μου και κατάφερα να τηλεφωνήσω στον άνδρα της αδελφής μου, στο γαμπρό μου. φώναζα ότι θέλουν να με σκοτώσουν και με βίασαν. Ύστερα έπιασε το τηλέφωνο η αδελφή μου, φώναζα να δώσω το τηλέφωνο στον άνθρωπο και πείτε του ότι θέλετε για να γλυτώσω.Όταν έδωσα το τηλέφωνο άκουσα να φωνάζει πολύ δυνατά ο άνδρας της αδελφής μου και εκείνη την στιγμή αυτός άρχισε να με κτυπά πολύ δυνατά. Έκλεισε το τηλέφωνο ο κατηγορούμενος, κατάφερα ακόμα μια φορά να τηλεφωνήσω στην αδελφή μου, απάντησε η αδελφή μου. Δεν ξέρω τι είπε ακριβώς η αδελφή μου του κατηγορούμενου αλλά κάθε φορά μετά από τον τηλεφωνικό διάλογο με την οικογένεια μου άρχισε να με κτυπά.. και ζήτησα από την αδελφή μου να σταματήσουν να τον απειλούν για να μην με σκοτώσει. μετά από αυτό έκλεισε το τηλέφωνο και έπιασε το τηλέφωνο μαζί με την τσάντα μου ο κατηγορούμενος» (σελ. 40 και 41 των πρακτικών). Παρακάτω λέει: όταν έτρεξα στο δάσος «με το εσώρουχο στο χέρι, το έχασα κάπου εκεί» (σελ. 46). Είναι αδιαμφισβήτητο εξάλλου ότι το εσώρουχο βρίσκεται από την Αστυνομία μέσα στο δάσος κοντά στις παντόφλες της. Εκ νέου στο υποστατικό. Μετά από τα πιο πάνω ο κατηγορούμενος την ξαναέβαλε μέσα στο υποστατικό όπου και την βίασε. Είναι μετά από αυτό τον ισχυριζόμενο βιασμό που εκσπερμάτωσε στο πρόσωπο της όπως αναφέρει στην κατάθεση και επαναλαμβάνει και στην αντεξέταση λέγοντας ότι πήρε χαρτομάνδηλο και σκούπισε το πρόσωπο της. Πέταξε το χαρτομάνδηλο αλλά δεν θυμάται που. Συζήτηση με τον κατηγορούμενο - καφές και ο νέος βιασμός. Μετά τον πιο πάνω βιασμό (τον οποίο η Π. χαρακτήρισε δεύτερο «βιασμό») ο κατηγορούμενος ησύχασε για ένα χρονικό διάστημα. Η ίδια προσπάθησε να του λέει άλλες κουβέντες ότι τάχα ήλθε στην Κύπρο για να ψάξει τον αγνοούμενο πατέρα της με σκοπό να του αποσπάσει την σκέψη. Στη φάση αυτή είναι που ο κατηγορούμενος έκαμε και τον καφέ που αναφέρθηκε και στην κατάθεση ενώ η Π. συνέχισε να του λέει διάφορες ιστορίες για να τον ηρεμήσει. Όπως η ίδια αναφέρει στη σελίδα 42 των πρακτικών της μαρτυρίας της ο κατηγορούμενος έδειχνε να την λυπάται. Ωστόσο η εξέλιξη ήταν διαφορετική αφού σύμφωνα με τον αυτούσιο λόγο της Π. στη σελ. 42 των πρακτικών συνέβησαν τα ακόλουθα: «ύστερα όταν ήπιαμε καφέ νόμιζα ότι θα φύγουμε και εκείνος άλλαξε απότομα. Με έσπρωξε πάνω στο κρεβάτι και εγώ μετά που τον δεύτερο βιασμό πρόλαβα να βάλω παντελόνι και εκείνος προσπάθησε να βγάλει το παντελόνι ξανά. Του είπα ότι δεν θέλω και έκλαιγα. Εκείνος με έσπρωξε και όταν άρχισα να φωνάζω έκανε κίνηση ότι θα με χτυπήσει, αλλά δεν με χτύπησε. Μου είπε να σιωπήσω "αλλιώς θα σε σκοτώσω". Έβγαλε μου ξανά το παντελόνι και με βίασε». Αποχώρηση από την σκηνή - επάνοδος της Π. στο ξενοδοχείο. Επ' αυτής της πτυχής επανάλαβε ουσιαστικά αυτά που ανάφερε και στην κατάθεση της. Πριν να ολοκληρώσουμε την παράθεση της μαρτυρίας της Π. θα πρέπει να ασχοληθούμε με τα προηγηθέντα της Γεράσας. Είναι εξ άλλου κοινά δεκτό ότι η Π. ήταν μια μορφωμένη κοπέλα και διατηρούσε δεσμό στη χώρα της. H γνωριμία Εδόθη ιδιαίτερη βαρύτητα από την υπεράσπιση στο τι έγινε κατά την γνωριμία και διασκέδαση της παραπονούμενης και του κατηγορούμενου πριν τα γεγονότα στη Γεράσα. Γι' αυτό θα δούμε τις δύο εκδοχές υπό το πρίσμα των αμφισβητήσεων που έγιναν από την υπεράσπιση. Η Π. στο μέρος της κατάθεσης που δεν εθέσαμε πιο πάνω λέει για τα προηγηθέντα ότι το βράδυ της 21ης /8/2012, γύρω στις 9.00 περπατητή έφυγε από το ξενοδοχείο της μόνη της και πήγε σ' ένα μπαρ κοντά στο ξενοδοχείο της. Εκεί έμεινε μια ώρα και ήπιε ένα ποτό. Μετά πήγε σ' ένα άλλο κοντινό bar (που ήταν η μπυραρία Trippers). Εκεί κάθισε - μόνη της πάλι - στο μπαρ και ήπιε ένα ποτό. Σε δέκα λεπτά περίπου ήρθε και κάθισε δίπλα της ο τότε άγνωστος της άντρας, ο κατηγορούμενος ο οποίος και της συστήθηκε και της μιλούσε αγγλικά. Μετά από μια ώρα περίπου του είπε ότι θα έφευγε επειδή δεν της άρεσε η μουσική. Τότε ο κατηγορούμενος την ρώτησε τι μουσική της άρεσε και αυτή του είπε η Shakira, έτσι όταν πήγε τουαλέτα αυτός ζήτησε από τον DJ να βάλει Shakira. Όμως στη Π. δεν άρεσε αυτό το τραγούδι και του είπε ότι θα φύγει. Τότε ο κατηγορούμενος της πρότεινε να πάνε σ' ένα bar «λίγο πιο κάτω» που είχε ωραία μουσική. Αυτή συμφώνησε και την πήρε με την μοτοσικλέτα σ' ένα άλλο κοντινό bar που είχε ζωντανή ροκ μουσική. Στο bar αυτό ο κατηγορούμενος είχε πολλούς γνωστούς και μιλούσε μαζί τους συνεχώς. Στην αντεξέταση της υποβλήθηκαν πάρα πολλές ερωτήσεις για το τι έγινε στο μέρος αυτό της υπόθεσης. Η Π. αρνήθηκε εντελώς τις υποβολές της υπεράσπισης για το πρώτο κέντρο που συναντήθηκαν επιμένοντας στις θέσεις της, επεξηγώντας με κάθε λεπτομέρεια το κάθε τι. Η υπεράσπιση επέμενε στην εικόνα της Π. ως μεθυσμένης που συνέχεια αγκάλιαζε και φιλούσε τον κατηγορούμενο. Της έγιναν πολλές ερωτήσεις όπως τι ποτά πίνει, για τα τσιγάρα που καπνίζει. Η Π. επέμενε ότι δύο ποτά ήπιε εκείνη την νύχτα στα δύο πρώτα κέντρα. Δέχθηκε ότι χόρευε στο τελευταίο κέντρο που πήγε με τον κατηγορούμενο, ότι μιλούσε με τους φίλους του που ήταν εκεί αλλά δεν δέχθηκε ότι αγκάλιασε τον κατηγορούμενο. Επέμενε ότι στο κέντρο αυτό ούτε παράγγειλε ούτε ήπιε ποτό. Σε υποβολή ότι κάποιος φίλος του κατηγορούμενου την κέρασε ένα ποτό και ένα τον κατηγορούμενο είπε «εγώ δεν ζητούσα από κανένα τίποτε. Δεν ξέρω τι αγόρασαν εκεί. Είδα πάνω στο μπαράκι που είμαστε ότι είχε πολλά ποτά αλλά δεν ήμουν συνέχεια μαζί τους, έλειπα πολλές φορές στη πίστα». Της υποβλήθηκε ακόμη ότι στο κέντρο αυτό είπε σ' ένα φίλο του κατηγορούμενου που καθόταν εκεί «your friend is really man». Η Π. το αρνήθηκε. Όπως αρνήθηκε ότι ενώ χόρευε έχασε το βηματισμό, έπεσε στο δάπεδο και την ώρα που σηκώθηκε κτύπησε το κεφάλι της «πάνω στην κονσόλα ενός jubox» που είχε στο κέντρο. Έμειναν εκεί για 1- 1 ½ ώρα (βλέπετε και τα πρακτικά της μαρτυρίας της σελ. 15-32). Η Μ.Κ.8 όπως αναφέραμε είναι η αδελφή της Π., Julia Nikolaeva. Κατάθεσε σε σχέση με το τηλεφώνημα που έκαμε η αδελφή της από το κινητό της τηλέφωνο προς το κινητό τηλέφωνο του άνδρα της Μ.Κ.8 ενώ ευρίσκονταν η ίδια και ο σύζυγος της στην Ρωσία στις 22.8.2012 γύρω στις 4 τα ξημερώματα ώρα Ρωσίας. Το τηλεφώνημα το απάντησε ο σύζυγος της αρχικά και μίλησε με την Π. Η ίδια ήταν δίπλα και άκουσε τη φωνή της Π. η οποία ακουγόταν τρομαγμένη και φώναζε. Στη συνέχεια ο σύζυγος της Μ.Κ.8 άρχισε να μιλά στα Ρωσικά με κάποιο άνδρα που του έλεγε να την πάρει στο μέρος απ' όπου την πήρε προηγουμένως. Ακολούθως της έδωσε το τηλέφωνο γιατί ο άνδρας αυτός δεν μιλούσε ρωσικά ζητώντας της να του εξηγήσει στα αγγλικά. Στα αγγλικά η ίδια του ανέφερε να πάρει την αδελφή της πίσω στο ξενοδοχείο που διέμενε ή στο μέρος απ' όπου την πήρε προηγουμένως αλλιώς θα ενημέρωνε την πρεσβεία και την αστυνομία και θα είχε πρόβλημα. Αμέσως άρπαξε το τηλέφωνο η Π. και την άκουσε να του λέει στα αγγλικά ότι δεν θα ειδοποιήσει η Μ.Κ.8 την αστυνομία. Τότε ήταν που η Μ.Κ.8 μίλησε με την Π. για πρώτη φορά εκείνο το βράδυ και η Π. της ζήτησε να μην τον απειλήσει ότι θα ενημερώσει την αστυνομία ή την πρεσβεία για να μην της κάμει οτιδήποτε κακό. Ακόμη η αδελφή της της ανάφερε ότι είχε πει στον κατηγορούμενο πως ο πατέρας της διέμενε στην Κύπρο και της ζήτησε να περιοριστεί σ' αυτό το θέμα και να ομιλεί μαζί του ήρεμα. Οπότε στη συνέχεια μίλησε ξανά με τον κατηγορούμενο σε σχέση με το υποτιθέμενο γεγονός που αφορούσε τον πατέρα της στην Κύπρο. Ο κατηγορούμενος της απάντησε ότι δέχεται να πάρει την Π. μόνο στο πατέρα της και ότι ήθελε να μιλήσει μαζί του. Έτσι η Μ.Κ.8 είπε στον κατηγορούμενο ότι θα προσπαθήσει να επικοινωνήσει με τον πατέρα τους ζητώντας να τον πάρει τηλέφωνο. Ο σκοπός αυτής της συζήτησης της Μ.Κ.8 με τον κατηγορούμενο ήταν για να τον ηρεμίσει για να μην πάθει κανένα κακό η Π. Μετά το τηλεφώνημα αυτό η Μ.Κ.8 κατάφερε να τηλεφωνήσει σε κάποιο άτομο στην πρεσβεία της Ρωσίας στη Κύπρο αναφέροντας τα γεγονότα, το όνομα της αδελφής της και ότι διέμενε σε ξενοδοχείο στη Λεμεσό. Του ανάφερε συγκεκριμένα ότι κάποιος άγνωστος άνδρας κρατά την Kira με την βία σε κάποιο άγνωστο μέρος και ότι κινδυνεύει. Επίσης του είπε ότι μίλησε με τον κατηγορούμενο στο τηλέφωνο μεταφέροντας του τις πιο πάνω συνομιλίες. Ζήτησε από τον άνδρα αυτό να εντοπίσουν την Kira γιατί κινδυνεύει λέγοντας τους επίσης αν μπορούν να μιλήσουν με τον κατηγορούμενο να του παρουσιαστούν ως ο πατέρας της Kira και να μην του αποκαλύψουν ότι είναι μέλη της πρεσβείας. Επίσης ανέφερε ότι με την πρεσβεία μίλησε και ο σύζυγος της. Τελικά γύρω στις 7.30 ώρα Ρωσίας περίπου το πρωϊ, η ίδια και ο σύζυγος της μπόρεσαν να επικοινωνήσουν με την Π. στο τηλέφωνο της. Δεν κατάφερε να τους πει τι συνέβηκε, έκλαιγε και ακουγόταν ταραγμένη. Μετά από αυτό το τηλεφώνημα η Μ.Κ.8 ξαναεπικοινώνησε με την πρεσβεία και την πληροφόρησαν ότι προσπαθούσαν να εντοπίσουν την Π. Τελικά εκείνο το πρωϊ γύρω στις 9 ξαναπήρε τηλέφωνο την Π. και το τηλέφωνο το απάντησε κάποιος που μιλούσε Ρωσικά λέγοντας της ότι ενημερώθηκε η αστυνομία και ότι «πρέπει να επιτέθηκε στην Kira κάποιος και να την τραυμάτισε αφού φαινόταν τραυματισμένη». Εκείνη την μέρα δεν τους ανάφερε για βιασμό. Αργότερα ενημερώθηκε για το τι συνέβη από την ίδια αλλά και από το σύζυγο της ο οποίος μετέβη στην Κύπρο. Να αναφερθεί εδώ ότι ο σύζυγος της αναγράφετο ως Μ14 στο κατηγορητήριο πλην όμως δεν προσήλθε στη διαδικασία να καταθέσει ως μάρτυρας καθότι όπως δηλώθη δεν μπορούσε να ταξιδέψει στην Κύπρο. Ο Μ.Κ.11 Valeriy Kuritsyn, βοηθός ακόλουθος Άμυνας στη Ρωσική Πρεσβεία ανέφερε ότι ενώ ήταν καθήκον στις 22.8.12 και ώρα 0.3.50 είχε τηλεφωνική συνομιλία με την αδελφή της Kira Nikolaeva από την Ρωσία και του ανάφερε ότι η αδελφή της Π. η οποία βρισκόταν στην Κύπρο για διακοπές επικοινώνησε μαζί της στη Ρωσία αναφέροντας της ότι κάποιος άγνωστος της την έπιασε χωρίς την θέληση της και με απειλές την μετέφερε σ' ένα δάσος και ότι η Π. ζητούσε βοήθεια μέσω της αδελφής της από την Ρωσική Πρεσβεία. Στη συνέχεια ο ίδιος προέβη σε διάφορες εξετάσεις για να ανακαλύψει που βρίσκεται η Π. και τηλεφωνούσε στο ρωσικό αριθμό κινητού τηλεφώνου που του είχε δώσει η αδελφή της κάθε 10 λεπτά χωρίς σχετικό αποτέλεσμα. Παράλληλα ενημέρωνε την Μ.Κ.8 και τον σύζυγο της για τις εξελίξεις. Τελικά κατάφερε να επικοινωνήσει με την Kira η ώρα 6.30 το πρωί και ακουόταν κλαμένη και τρομαγμένη. Του ανάφερε ότι βρισκόταν πλέον μόνη της και κατευθυνόταν προς το ξενοδοχείο της. Της είπε αν μπορούσε να πάει στο χώρο υποδοχής του ξενοδοχείου και να ζητήσει βοήθεια από την αστυνομία. Ακουγόταν να βρίσκεται σε πολύ άσχημη ψυχολογική κατάσταση και να είναι αναστατωμένη. Ο Μ.Κ.11 δεν αμφισβητήθηκε και ως εκ τούτου γίνεται αποδεκτός. Μάρτυρες Αστυνομικοί: Άλλη ομάδα μαρτύρων που θα μας απασχολήσει στη συνέχεια είναι αυτή των αστυνομικών. Κυριότερος μάρτυρας αυτής της ομάδας ήταν ο ανακριτής Αστυφ. 2854 Κλείτος Σωκράτους (Μ.Κ.10) ο οποίος είναι τοποθετημένος στο ΤΑΕ Λεμεσού. Στις 22.8.12 προσήλθε στα γραφεία του ΤΑΕ συνοδευόμενη από μέλη του Αστυνομικού Σταθμού Γερμασόγειας η Π. 31 ετών, επισκέπτρια και κατάγγειλε ότι κατά την διάρκεια της νύχτας 21-22/8/2012, γνώρισε σε νυχτερινό κέντρο στην τουριστική περιοχή Λεμεσού άγνωστο άνδρα ηλικίας 45 ετών, φαλακρό, Κύπριο. Ο άγνωστος την μετέφερε με τη μοτοσυκλέτα του σε δασώδη περιοχή έξω από την Λεμεσό, όπου υπήρχε ένα μικρό υποστατικό. Φθάνοντας στη περιοχή, ο άγνωστος άνδρας την βίασε. Στις 22/8/2012 και ώρα 13:55, μετέβηκε μαζί με την Γ/Αστ 4788, τον Λοχ. 2492 (Μ.Κ.3) τον ιατροδικαστή Δρ. Νικόλα Χαραλάμπους (Μ.Κ.13) την παραπονούμενη και τον διερμηνέα Ανδρέα Χάρπα (Μ.Κ.4) στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, όπου μεταξύ των ωρών 14:00-14:25, στην παρουσία της Γ/Αστ 4788 και του γυναικολόγου, Δρ. Κυριάκου Χαραλάμπους, ο ιατροδικαστής προέβηκε σε σωματική εξέταση της παραπονούμενης. Επίσης μεταξύ των ωρών 14:00-14:11, ο ιατροδικαστής παρέλαβε διάφορα τεκμήρια, τα οποία του παρέδωσε η ώρα 14:25 και ακολούθως τα συσκεύασε και σφράγισε, είναι οι δειγματοληψίες swab από το σώμα της παραπονούμενης (Τεκμ. Α1-15). Ακολούθως, μεταξύ των ωρών 14:25-14:27, παρέλαβε από την Π. τα ενδύματα που φορούσε, κατά τον χρόνο διάπραξης του βιασμού και μετά, τα οποία συσκεύασε και σφράγισε. Συγκεκριμένα παρέλαβε:
- Ένα μακρύ γυναικείο ρούχινο παντελόνι, χρώματος χακί (Τεκμ. Α16),
- Μία γυναικεία κοντομάνικη φανέλα, χρώματος λιλά (Τεκμ. Α17) και
- Ένα γυναικείο στηθόδεσμο χρώματος κόκκινο (Τεκμ. Α18). Την ίδια μέρα και ώρα 18:50, μετέβηκε μαζί με τους Λοχ. 2492, (Μ.Κ.3), Αστ. 2898 (Μ.Κ.6), και τον κατηγορούμενο, για υπόδειξη σκηνής, σε ιδιωτικό χωράφι έδαφος του χωριού Γεράσα της Λεμεσού, μετά από υπόδειξη του ίδιου του κατηγορούμενου. Κατά την άφιξη στο μέρος και συγκεκριμένα η ώρα 19:15, ο κατηγορούμενος υπέγραψε σχετική γραπτή συγκατάθεση, για έρευνα και ακολούθως υπέδειξε ένα υποστατικό, εντός του οποίου ανάφερε ότι ήρθε σε σεξουαλική επαφή με την Π. Αμέσως ο Μ.Κ.10 του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός ανάφερε «δαμέ έξω που την καμαρούα αρκέψαμε τα προκαταρκτικά τσιε μετά μέσα στην καμαρούα, εγάμησα την με την θέληση της». Η ώρα 19:20 ο κατηγορούμενος υπέδειξε ένα κρεβατάκι έξω από το υποστατικό. Αμέσως του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός ανάφερε: «Ο χώρος δαμέ ήταν που αρκέψαμε τα προκαταρκτικά τσιε έκαμε μου πίππα, πριν μπούμε στην καμαρούα για να την γαμήσω». Ακολούθως ο κατηγορούμενος υπέδειξε την κατεύθυνση που οδηγεί στο σημείο μέσα στο δάσος, όπου βρήκε την παραπονούμενη. Κατά την διαδρομή προς το σημείο, η ώρα 19:35, εντόπισε στο έδαφος σε απόσταση 50 περίπου μέτρων νότια του υποστατικού, ένα γυναικείο εσώρουχο χρώματος άσπρο και κόκκινο (Τεκμ. Α20). Αμέσως το παρέλαβε και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, αυτός ανάφερε: «Τούτο πρέπει να εν, το εσώρουχο της Kira που φορούσε». Η ώρα 19:36 ο κατηγορούμενος υπέδειξε το σημείο όπου βρήκε την Kira «και κοιμόταν». Αμέσως του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός ανάφερε «Δαμέ ήταν το σημείο που την ήβρα, τσιε τσιημάτου, όταν ήρτα την δεύτερη φορά με το λουξ». Στην συνέχεια η ώρα 19:38, εντόπισε στο έδαφος νότια του υποστατικού, μέσα σε μικρή χαράδρα, 2-3 μέτρα δίπλα από το σημείο όπου εντόπισε το Τεκμήριο 20, μια γυναικεία παντόφλα μάρκας DKNY, χρώματος καφέ (Τεκμ. Α21). Αμέσως την παρέλαβε και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, αυτός ανάφερε: «Α τούτη εν η παντόφλα που εφορούσε εψές». Ακολούθως η ώρα 19:46 ο κατηγορούμενος υπέδειξε σκαλοπάτι έξω από το υποστατικό. Αμέσως του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός ανάφερε: «Δαμέ εφκύκε τσιε έφτυσε τα χύματα που της έχυσα μέσα στο στόμα, την ώρα που την εγάμησα». Ακολούθως αναχώρησαν από το μέρος η ώρα 20:00 με το πέρας της έρευνας και επέστρεψαν η ώρα 20:25 στην ΑΔΕ Λεμεσού. Την ίδια μέρα 22/08/2012 και ώρα 20:50 παρέλαβε από την Π. μετά από γραπτή συγκατάθεση της, δύο παρειακά επιχρίσματα, τα οποία στην συνέχεια συσκεύασε και σφράγισε (Τεκμ. Α19). Η ώρα 21:03 παρέλαβε από τον κατηγορούμενο, μετά από γραπτή του συγκατάθεση για λήψη δείγματος DNA, δύο παρειακά επιχρίσματα, τα οποία αφού συσκεύασε σε φάκελο, ακολούθως τον σφράγισε και υπέγραψε σε αυτόν τόσο εκείνος, όσο και ο κατηγορούμενος (Τ.Α22). Στις 22/08/2012 και ώρα 22:00 παρέλαβε από τον Μ.Κ.3 Λοχ. 2492, την δειγματοληψία (swab παραπονούμενης Τ.Α23). Την ίδια μέρα 23/08/2012 και μεταξύ των ωρών 21:00-21:25 διενήργησε μαζί με τον Α/Αστ. 556, έρευνα δυνάμει Δικαστικού εντάλματος, στην οικία του κατηγορούμενου, στην παρουσία του. Κατά την διάρκεια της έρευνας και συγκεκριμένα η ώρα 21:05, ο κατηγορούμενος του υπέδειξε τα ρούχα τα οποία φορούσε το βράδυ της 21-22/08/2012, τα οποία βρίσκονταν σε καλάθι άπλυτων ρούχων εντός του αποχωρητηρίου. Αμέσως παρέλαβε:
- Ένα παντελόνι τζιν μέγεθος 31, χρώματος γαλάζιο. (Τεκμ. Α24),
- Μία αντρική αμάνικη φανέλα χρώματος άσπρο, μέγεθος small (Τεκμ. Α25) και
- Ένα αντρικό εσώρουχο μάρκας SLOGGI, χρώματος γκρίζο (Τ.Α26). Ακολούθως του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε: «τούτα εν τα ρούχα που εφόρουν τζίνη την νύχτα, τσιε επία στην Γεράσα με την Κίρα». Στις 23/08/2012 και μεταξύ των ωρών 23:50-23:58 στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού, μετά και την αναγνώριση του κατηγορούμενου έλαβε συμπληρωματική γραπτή κατάθεση από την Π., ως το πρόσωπο που την βίασε και την κτύπησε βάναυσα» (Είναι το Τεκμ. 4(γ) και (δ). Ρωτήθηκε στην αντεξέταση ποια ήταν η σχέση του αστυφύλακα 2624 Ντζουβάνη για την υπόθεση αυτή και απάντησε ότι βοήθησε κατά την διάρκεια της προσωποκράτησης στο Δικαστήριο στις 23.8.
- Ήταν δηλαδή ο μάρτυρας που έδωσε μαρτυρία στη διαδικασία προσωποκράτησης (Έχει κατατεθεί μέρος της μαρτυρίας του ως Τεκμ. 10Ε). Ακόμα ανάφερε ότι ο κατηγορούμενος το βράδυ πριν την καταχώρηση της υπόθεσης στο Δικαστήριο δηλαδή 28.8.12 ζήτησε να μιλήσει με τον εξεταστή. Λόγω του ότι ο ίδιος ο Μ.Κ.10 δεν ήταν στο γραφείο, τον είδε ο αστυφ. Ντζουβάνης. Η επιθυμία του κατηγορουμένου ήταν να αναφέρει κάποια πράγματα στους ανακριτές. Ο ίδιος ο Μ.Κ.10 ανάφερε ότι για το γεγονός αυτό έτυχε ενημέρωσης αργότερα και του λέχθηκε ότι ο κατηγορούμενος δεν ανέφερε οτιδήποτε πέραν των όσων είχε θέσει στην κατάθεση του για το οποίο να χρειάζεται να του ληφθεί συμπληρωματική κατάθεση. Ο Μ.Κ.10 δέχθηκε ότι δεν υπήρξε καταχώρηση γι' αυτό το συμβάν στο ημερολόγιο ενεργείας όμως ετέθηκαν ως τεκμήρια επιστολή του κ. Χ"Λοίζου ως δικηγόρου του κατηγορούμενου ημερ. 19.10.12 (Τεκμ. 10Γ) με την οποία ζητείτο να του δοθεί αντίγραφο καταχώρισης του αιτήματος του πελάτη του για να του ληφθεί συμπληρωματική κατάθεση. Ως τεκμήριο επίσης κατατέθηκε και απαντητική επιστολή του υπεύθυνου του ΤΑΕ Λεμεσού του κ. Σωτηριάδη ημερ. 22.10.12 (Τεκμ. 10Δ) με την οποία αναφέρεται η επίσκεψη του Ντζουβάνη στο κατηγορούμενο μετά από αίτημα του και ότι αφού τον ερώτησε τι προτίθετο να του αναφέρει ο κατηγορούμενος αναφέρθηκε σε γεγονότα που είχε πει στην κατάθεση του και ως εκ τούτου δεν κρίθηκε αναγκαίο «να γίνει οποιοδήποτε ημερολόγιο ενεργείας ή οποιαδήποτε καταχώριση». Ο Μ.Κ.3, ο Λοχίας 2492 Περικλέους στις 22.8.12 μεταξύ των ωρών 14.00 - 14.18, στη παρουσία και καθ' υπόδειξη του ιατροδικαστή Ν. Χαραλάμπους φωτογράφησε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού την εξέταση της Π. και μεταξύ των ωρών 19.18 - 14.56 στη παρουσία και καθ' υπόδειξη του Μ.Κ.10 Αστ. 2854 Κλ. Σωκράτους και στη παρουσία του κατηγορούμενου φωτογράφησε παρά το δρόμο Γεράσας - Καλού Χωριού, το επίδικο υποστατικό ευρισκόμενο σε χωράφι, γενικά το χώρο και σε μικρή απόσταση από το υποστατικό φωτογράφησε το εσώρουχο και σάνδαλο της Π. Επίσης έκανε δειγματοληψία (swab) από αποξηραμένη κηλίδα στο σκαλί του ως άνω υποστατικού το οποίο παρέδωσε στον Μ.Κ.10 (ΣΠ.1). Όλες αυτές οι φωτογραφίες κατατέθηκαν σε βιβλιάριο και κατατέθηκαν στη διαδικασία ως Τεκμ. 3(Α) και τα εμπλεκόμενα πρόσωπα αναγνώρισαν σ' αυτές το χώρο και τα αντικείμενα που ήσαν σχετικά. Ο Μ.Κ.2 Α/Α 316 Γεωργίου είναι ο αστυφύλακας που φωτογράφισε στο ΤΑΕ τον κατηγορούμενο και διάφορα σημεία του σώματος καθ' υπόδειξη επίσης του ιατροδικαστή. Είναι το Τεκμ. 2Α. Ο Μ.Κ.6 Αστ. 2898 Αριστείδου μετείχε στη μετάβαση στο υποστατικό και διερεύνηση του χώρου μαζί με τους Μ.Κ.1 και Μ.Κ.
- Αυτός συνέλαβε τον κατηγορούμενο στις 22.8.12 ώρα 20.55 και του έλαβε ανακριτική κατάθεση την ίδια μέρα (Τεκμ. 6Γ). Ήταν παρών επίσης όταν η Π. αναγνώρισε τον κατηγορούμενο (Βλ. Τεκμ. 6Δ και 6Ε). Επίσης ο Μ.Κ.6 προέβη σε διάφορες ενέργειες στις αρχικές προσπάθειες της αστυνομίας να εντοπίσει τον δράστη (στη μπυραρία Tripper). O M.K.7 Aστ. 1775 Γεωργίου του Αστυνομικού Σταθμού Γερμασόγειας κατάθεσε ότι στις 22.8.2011 ώρα 8.15 λήφθηκε τηλεφώνημα από το Ξενοδοχείο Golden Arches για το συμβάν. Ώρα 8.30 μετέβηκε στο χώρο και συνάντησε την Π. «σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση» να κλαίει. Του έδωσε σύντομη περιγραφή του περιστατικού. Το πρόσωπο της ήταν κόκκινο, έφερε εμφανείς εκδορές στο πρόσωπο, στα χέρια και πόδια. Το παντελόνι της στο κάτω δεξιό μέρος ήταν σχισμένο. Την οδήγησαν στο ΤΑΕ και στο δρόμο τους έδειξε την μπυραρία Tripper στον Αγ. Τύχωνα ως το μέρος που είχε συναντήσει για πρώτη φορά τον δράστη. Η μαρτυρία του ιατροδικαστή (Μ.Κ.13), του γιατρού (Μ.Κ.9) και Μοριακού Γενετιστή (Μ.Κ.12) Ο Μ.Κ.9 γιατρός Καυκαλιάς στο Νοσοκομείο Λεμεσού στην έκθεση του Τ.9 - ημερ. 22.8.12 ανάφερε ότι την ίδια ημέρα εξέτασε την Π. η οποία «ισχυρίζεται ότι έπεσε θύμα βιασμού από άγνωστο άνδρα ο οποίος την κτύπησε σε διάφορα μέρη του σώματος της και στο κεφάλι». Η Π. παραπονείται για κεφαλαλγία, πόνο στην κάτω γνάθο, μύτη, αριστερό και δεξιό κάτω άκρο. Φέρει τις ακόλουθες κακώσεις: · Αιμάτωμα στην μεσότητα άνω χείλους (έσω μέρος) (Φ. 2) · Πολλαπλές εκδορές και εκχυμώσεις περιοχής νεφρών δεξιά και οσφυϊκής μοίρας σπονδύλου (Φ.5) · Πολλαπλές εκδορές αριστερού μαστού (Φ.13) · Εκδορές αριστερών και δεξιών πλευρών (κάτω μέρος) · Πολλαπλές εκδορές και εκχυμώσεις στο πρόσθιο μέρος αριστερού και δεξιού μηρού (Φ.8 και 9) · Μώλωπας μεσότητας δεξιού μηρού · Εκδορές και εκχυμώσεις γονάτων και κνημών αμφοτέρων (Φ.5,8 και 9) · Εκδορά με απώλεια δέρματος δεξιού γονάτου (Φ.5) · Εκδορές και εκχυμώσεις αριστεράς και δεξιά ποδοκνημικής · Αιμάτωμα έξω πλαγίου αριστερού ποδιού · Εκδορές αριστερού και δεξιού γλουτού (Φ.43 και 48) · Ακτινολογικές έλεγχος χωρίς οστικές κακώσεις. Ο Μ.Κ.9 συσχέτισε τις πιο πάνω κακώσεις με τις σχετικές φωτογραφίες της παραπονούμενης, μέρος του Τεκ. 3Α γι' αυτό και στις πιο πάνω κακώσεις (γίνεται αναφορά στην αρίθμηση φωτογραφιών που ο Μ.Κ.9 συσχέτισε). Ο ιατροδικαστής Ν. Χαραλάμπους (Μ.Κ.13) εξέτασε την Π. στις 22.8.12 μεταξύ των ωρών 14.00 και 14.25 όπου λήφθηκαν και σχετικές φωτογραφίες, μέρος του Τεκμ. 3Α. Τα ιατροδικαστικά του ευρήματα καταγράφονται στην ιατροδικαστική έκθεση Τεκμ. 13Α καθώς και σε προφορικές επεξηγήσεις στις οποίες προέβη ο Μ.Κ.
- Παρακάτω θα καταγράψουμε τα ιατροδικαστικά του ευρήματα βάζοντας δίπλα από το κάθε εύρημα την αρίθμηση των σχετικών φωτογραφιών της Π. στο Τεκμ.3Α όπως ο Μ.Κ.13 αντίστοιχα τις αναγνώρισε ως προς τα ευρήματα του: «
- Πολλαπλές εκδορές στην θωρακική και κοιλιακή χώρα (φ. 13, 14, 15)
- Πολλαπλές θλαστικές εκχυμώσεις και εκδορές στον δεξιό και αριστερό μηρό, στην πρόσθια και οπίσθια χώρα (φ.40-41,5,6)
- Πολλαπλές θλαστικές εκχυμώσεις και εκδορές στην δεξιά και αριστερή κνήμη, στην πρόσθια και οπίσθια χώρα (φ.5,7,10,11)
- Εκδορές στην δεξιά και αριστερή γλουτιαία χώρα (φ.40,43,45,46)
- Εκδορές στον δεξιά βραχίονα και αντιβραχίονα (φ.24,25,26)
- Εκδορές στο πέλμα του δεξιού ποδιού (φ.8)
- Ερυθρότητα και εκδορές στην βρεγματική χώρα (κεφάλι) (φ.35,36,37)
- Ερυθρότητα και εκδορές στην αυχενική χώρα (φ.50 και 51)
- Εκδορές, στο πρόσωπο και στη περιοχή ματιών (φ.27,28,29)
- Εκχυμώσεις άνω και κάτω χειλέων (φ.31). (Σημ. Ελήφθησαν δύο ενδοκολπικά επιχρίσματα, ένα περιαιδοιϊκό επίχρισμα, ένα επίχρισμα από κοιλιακή χώρα, ένα επίχρισμα από αριστερό μαστό, ένα επίχρισμα από δεξιό μαστό, ένα επίχρισμα από αριστερό βραχίονα, ένα επίχρισμα από δεξιό βραχίονα, ένα επίχρισμα από αριστερό αντιβραχίονα, ένα επίχρισμα από δεξιό αντιβραχίονα, ένα επίχρισμα από το πρόσωπο, ένα επίχρισμα από αριστερό μηρό, ένα επίχρισμα από δεξιό μηρό, ένα περιπρωκτικό επίχρισμα, ένα επίχρισμα από τραχηλική χώρα. Κατά την διάρκεια της εξέτασης έφερε παντελόνι χρώματος πράσινο με σχισμένο το δεξιό σκέλος, ένα μπλουζάκι χρώματος μπλε, ένα στηθόδεσμο χρώματος κόκκινο. Δεν έφερε εσώρουχο)». Επίσης ο Μ.Κ.13 στις 23.8.12 και ώρα 15.10 εώς 15.25 εξέτασε τον κατηγορούμενο και κατά την διάρκεια της εξέτασης αυτής λήφθησαν φωτογραφίες του κατηγορούμενου από τον Μ.Κ.
- Τα ευρήματα του σε σχέση με τον κατηγορούμενο καταγράφονται σε έκθεση του Τεκμ. 13Β και αφορούν διάφορες εκδορές στην βρεγματική χώρα, στη μηριαία χώρα, στις κνήμες, στην δεξιά ωμοπλάτη και στους βραχίονες. Ο Μ.Κ.13 και στην κυρίως εξέταση του και στην αντεξέταση ανέφερε ότι η Π. έφερε κακώσεις σε όλο της το σώμα η αιτία των οποίων δεν μπορούσε να διαχωριστεί. Είναι δυνατόν να προκλήθηκαν είτε από πτώση του προσώπου και την τριβή στο έδαφος εφόσον πρόκειτο για χωματένια περιοχή σε δάσος. Ο ιατροδικαστής ωστόσο δεν απέκλεισε η αιτία των κακώσεων ή τουλάχιστον ορισμένων εξ αυτών να ήταν και από γροθιές ή από βία από κάποιο άλλο άτομο (ευρήματα 8,9 και 10). Ειδικά ανέφερε ακόμα ότι κάποιες εκδορές και εκχυμώσεις θα μπορούσαν να προκληθούν από τράβηγμα. Αντεξεταζόμενος για κάκωση στην κεφαλή της Π. όπως φαίνεται στην φωτογραφία αρ. 35 απέκλεισε τη θέση ότι πρόκειτο για δερματοπάθεια και επίσης απέκλεισε τη θέση του κ. Χ"Λοϊζου ότι αν υπήρχε γροθιά στο κεφάλι θα έπρεπε να υπάρχει και καρούμπαλο. Ο Μ.Κ.12 ήταν ο ανώτερος μοριακός γενετιστής στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου - Εργαστήριο Δικανικής Γενετικής, Μάριος Καριόλου ο οποίος εξέτασε τα διάφορα τεκμήρια της υπόθεσης ως εκτίθενται στις σελίδες 6 και 7 της έκθεσης του. Στην ίδια έκθεση περιέλαβε τα συμπεράσματα του ως προς το πεδίο της ειδικότητας του αναφέροντας τα συμπεράσματα από τις συγκρίσεις που έγιναν στο επίπεδο γενετικού υλικού αναφορικά με ανεύρεση γενετικού υλικού του κατηγορουμένου ή της παραπονούμενης σε διάφορα αντικείμενα - τεκμήρια της υπόθεσης (βλ. συμπεράσματα 1 - 47 της έκθεσης (Τεκμ. 12). Η αντεξέταση του κ. Χ"Λοϊζου είχε ως κύριο της χαρακτηριστικό το ότι λογικά θα ανέμενε κάποιος να υπάρχει γενετικό υλικό και να ανευρεθεί σε διάφορα αντικείμενα ή σημεία όπως π.χ. στο εσώρουχο της παραπονούμενης (Τεκμ. Α20) θα αναμένετο σύμφωνα με την υπεράσπιση γενετικό υλικό του κατηγορούμενου, στα ρούχα του κατηγορούμενου θα αναμένετο γενετικό υλικό της παραπονούμενης και ανάλογα στα ρούχα της παραπονούμενης θα υπήρχε γενετικό υλικό του κατηγορούμενου. Ακόμα και γενικότερα υποβλήθηκε θέση της υπεράσπισης ότι εφόσον υπήρχε επαφή των δύο προσώπων σε διάφορα μέρη του σώματος τους θα αναμένετο να βρεθεί γενετικό υλικό του ενός στο σώμα του άλλου. Η σταθερή θέση του Μ.Κ.12 επ' αυτών ή παρομοίων υποβολών - εισηγήσεων του κ. Χ"Λοϊζου ήταν ότι δεν υπάρχει γενική και απόλυτη θέση. Χαρακτηριστικές είναι οι ακόλουθες του απαντήσεις: «Α. Όπως έχω αναφέρει και προηγουμένως υπάρχουν περιπτώσεις όπου είμαστε σίγουροι ότι ένα άτομο έρχεται σε επαφή με ένα αντικείμενο, όπως για παράδειγμα εδώ που θα μπορούσε να συμβεί με το εσώρουχο, αλλά να μην εντοπιστούν κύτταρα του ατόμου που ήρθε σε επαφή με το αντικείμενο. .............................. Α. Τα βασικά, η απάντηση είναι ότι, ενώ μπορεί λογικά κάποιος να ανέμενε πραγματικά σε σχέση με την εναπόθεση γενετικού υλικού πάνω σε ένα αντικείμενο, τα πράγματα δεν ακολουθούν αυτή τη λογική εάν θέλουμε, εάν θέλετε, πορεία. Και ως εκ τούτου ισχύει περισσότερο το υπάρχει πιθανότητα να εντοπιστεί αλλά υπάρχει και πιθανότητα να μην εντοπιστεί. .............................. Α. Το κατά πόσο θα εντοπιστούν σπερματικά κύτταρα στον κόλπο μετά από την εκσπερμάτωση, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Εξαρτάται από την ποιότητα των σπερμάτων και των σπερματικών ουσιών, εξαρτάται από το περιβάλλον, τον κόλπο, όπως επίσης και το τι γίνεται ακριβώς μετά, εάν δηλαδή υπάρχει πλύση, εάν υπάρχει ούρηση, εάν υπάρχουν διάφορα άλλα πράγματα τα οποία μπορεί να συνδράμουν στην αφαίρεση σπερματικών κυττάρων και τουλάχιστον από τη δική μου την εμπειρία, ναι υπήρξαν περιπτώσεις όπου σίγουρα κατά μαρτυρία υπήρχε συνουσία, αλλά δεν εντοπίστηκε ανδρικό γενετικό υλικό σε κολπικά επιχρίσματα». Η Υπεράσπιση Ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του στην αστυνομία ημερ. 22.8.2012 - Τεκμ. 6Γσε σχέση με το περιστατικό αναφέρει τα ακόλουθα: Ο κατηγορούμενος ευρισκόμενος στη μπυραρία Tripper, του φίλου του Νεκτάριου (ή Λώλη), πρόσεξε την μέχρι τότε άγνωστη του Π. να κάθεται δύο-τρεις θέσεις μετά απ' αυτόν στο μπαρ και συζητούσε «μ' ένα φαλακρό άντρα». Ο κατηγορούμενος την πρόσεξε όμως να χαμογελά στον ίδιο και όταν αυτός ο άντρας σηκώθηκε, η Π. «βρήκε την ευκαιρία και ήρθε κοντά του» και του είπε στα αγγλικά «θέλω να χορέψω, θέλω μουσική». Της είπε ότι δεν είχε πρόβλημα να την πάρει όπου ήθελε. Εκείνη του είπε που έμενε. Πλήρωσε και έφυγε. Μετά από λίγο έφυγε και εκείνος. Την βρήκε όμως στη διαδρομή και όταν έβγαλε το κράνος και τον αναγνώρισε χάρηκε. Παρακάτω λέει τα εξής: «Αμέσως έτρεξε να ανεβεί στην μοτόρα. Μάλιστα της είπα «Σιγά-σιγά». Εν τω μεταξύ εμένα μου φαινόταν μεθυσμένη και έτσι την ρώτησα εάν μπορούσε να κάτσει στην μοτόρα. Φοβόμουν μήπως είναι πολύ μεθυσμένη και πέσει. Αυτή μου είπε ότι ήταν μια χαρά και έτσι ξεκίνησα. Εγώ κινήθηκα στον παραλιακό και πήγα στο μπαρ «Tepee» που το έχει ο φίλος μου ο Αντρέας ο Καπούτος. Κατεβήκαμε και μόλις άκουσε και είδε ότι η μουσική ήταν ζωντανή ενθουσιάστηκε. Μάλιστα όταν έκατσα και έπινα την μπύρα μου αυτή χόρευε και φαινόταν ενθουσιασμένη. Όμως έλεγε ασυναρτησίες και εκεί σιγουρεύτηκα ότι ήταν μεθυσμένη. Στην αρχή μας κέρασε ο φίλος μου ο Παναής, εμένα μία μπύρα και την Kira ένα Pina Colada. Μετά παράγγειλα εγώ ακόμα μία μπύρα και για την Kira ακόμα μία Pina Colada. Μόλις τα ήπιαμε αυτή συνέχισε να χοροπηδά και έτσι εγώ είπα στον Παναή να του την αφήσω και να φύγω. Αυτός μου είπε «παρέτα με ρε κουμπάρε, εννά πάω δουλειά αύριο». Σηκωστήκαμε να φύγουμε και μόλις βγήκαμε έξω η Kira άρχισε να με αγκαλιάζει. Μου ζήτησε να πάμε στην θάλασσα να κάμουμε σεξ. Εγώ δεν ήθελα όπως ήμουν ντυμένος να πάω στην θάλασσα και της το είπα . Την ρώτησα εάν ήθελε να την πάρω στο ξενοδοχείο της και αυτή δεν δέκτηκε. Ήθελε να πάμε βόλτα». Αμέσως μετά παραθέτουμε το κείμενο της κατάθεσης για το τι συνέβη στη Γεράσα με το δικό του λόγο: «Ξεκινήσαμε με την μοτόρα και αφού πήγαμε μία βόλτα στην πόλη σκέφτηκα να την πάρω στην Γεράσα. Στην Γεράσα έχει ο αδελφός μου ένα χωράφι έξω από το χωριό. Ξεκινήσαμε και κινήθηκα από την Αγία Φύλα πάνω. Έφτασα έξω από το χωράφι, κατέβηκα και άνοιξα το κάγκελο. Μετά κατεβήκαμε στο χωράφι. Στην αρχή φάνηκε να παραξενεύτηκε και με ρώτησε τι ήταν εκεί. Της είπα ότι θα της αρέσει και άναψα δύο φλωρέντζες με μπαταρία. Την ρώτησα τι ήθελε να την κεράσω. Μου ζήτησε κρασί. Έψαξα μέσα στο μικρό σπιτάκι που έχουμε εκεί και βρήκα μία μπουκάλα μισή που έμεινε από τον Δεκαπενταύγουστο. Της έβαλα ένα ποτήρι. Εγώ δεν ήθελα και ήπια λεμονάδα. Εκεί άρχισε να μου λέει διάφορα για την ζωή της. Την ρώτησα γιατί ήρθε στην Κύπρο και μου είπε ότι ήρθε να βρει τον πατέρα της. Όπως μου εξήγησε αυτός χάθηκε όταν ήταν μικρή και τώρα έμαθε ότι ήταν στην Κύπρο. Ενώ μιλούσαμε τηλεφώνησε κάπου απ' ότι κατάλαβα τηλεφώνησε στην Ρωσία. Μου έδωσε την αδελφή της να μιλήσω στο τηλέφωνο. Δεν συνεννοούμασταν και αυτή μου έδωσε τον άντρα της. Δεν συνεννοηθήκαμε με κανέναν από τους δύο στο τέλος. Μετά σιγά σιγά αρχίσαμε να φιλιόμαστε. Εγώ άνοιξα το παντελόνι μου και αυτή μου την έπιασε και την έβαλε στο στόμα της. Μετά έβγαλε την μπλούζα που φορούσε και το παντελόνι. Επειδή ήταν λίγο ψύχρα και μου είπε ότι κρύωνε της είπα να μπούμε στο μικρό δωμάτιο όπου έχουμε ένα κάμπερ. Μπήκαμε μέσα και συνεχίσαμε. Αρχίσαμε να κάμνουμε σεξ και σε κάποια φάση αυτή μου ζήτησε να μην τελειώσω μέσα της γιατί θα έμενε έγκυος. Όταν μου ήρτε να χύσω την ρώτησα που ήθελε να χύσω και την ρώτησα αν ήθελε να της χύσω στο στόμα. Αυτή δέκτηκε και έτσι της έχυσα στο στόμα. Μετά από λίγο αυτή στάθηκε στην πόρτα και τα έφτυσε στο σκαλί εκεί που σας έδειξα. Εκεί μου είπε ότι τα έφτυσε όχι επειδή ήμουν εγώ αλλά επειδή δεν συνηθίζει να τα καταπίνει. Καθίσαμε μέσα στο μικρό δωμάτιο και καπνίζαμε. Μου ζήτησε ακόμα ένα ποτήρι κρασί και της έβαλα. Συζητούσαμε για διάφορα και μου είπε ότι η μητέρα της είναι δερματολόγος». Για το πώς βρέθηκε η Π. στο δάσος και το τι έγινε μέχρι που την πήρε στο ξενοδοχείο λέει τα ακόλουθα: «Σε κάποια φάση μου είπε ότι ήθελε να κατουρήσει αλλά δεν ήθελε να πάει στην μικρή τουαλέττα που έχουμε επειδή ήταν σκοτεινά. Της είπα ότι αφού είναι χωράφι μπορούσε να κατουρήσει και εκεί έξω. Εγώ έμεινα μέσα και κάπνιζα. Αφού πέρασαν πέντε λεπτά και δεν ερχόταν βγήκα έξω να δω γιατί αργεί. Δεν την είδα όμως. Προχώρησα λίγο μέχρι πιο κάτω και της φώναζα αλλά δεν απαντούσε. Πήγα μέχρι εκεί που σας έδειξα στην αρχή. Μετά δεν έβλεπα και έτσι επέστρεψα και έκατσα να σκεφτώ. Φοβήθηκα ότι κάτι έπαθε και σκέφτηκα μέχρι και στην Αστυνομία να τηλεφωνήσω. Μετά πήρα ένα λουξ και άρχισα να την ψάχνω. Την είδα πιο κάτω ξαπλωμένη μέσα στους βάτους. Νόμισα κάτι έπαθε και αγχώθηκα. Πήγα αμέσως κοντά της και την άγγιξα. Εκείνη βόγγηξε και άρχισε να αναρωτιέται που ήταν. Άρχισε να λέει ότι φοβάται τους λύκους και τα ψάρια. Μιλούσε περίεργα και αναρωτιόταν τι έκαμνε εκεί. Μετά με αγκάλιασε και μου είπε ευχαριστώ που την έσωσα γιατί θα την έτρωγαν οι λύκοι. Την ρώτησα γιατί πήγε μέχρι εκεί κάτω και αυτή μου απαντούσε συνεχώς ότι δεν θυμόταν. Της είπα να πάμε πάνω στον καθαρό χώρο αλλά αυτή δεν ετάρασσε. Στεκόταν και με κρατούσε χωρίς να μιλά. Εγώ πανικοβλήθηκα που την είδα να συμπεριφέρεται έτσι και όπως την έβλεπα έτσι γδαρμένη δεν ήξερα τι να κάμω. Μετά αποφάσισα ότι έπρεπε να την βγάλω από εκεί και έτσι άρχισα να την τραβώ. Στο τέλος τα κατάφερα. Ανοίξαμε την βρύση για να πλυθεί λίγο. Αυτή έκλαιγε και μου έλεγε ότι δεν θυμόταν τίποτε. Της είπα να της κάμω καφέ και δέχτηκε. Όταν ήπιαμε και οι δύο τον καφέ άρχισε να συνέρχεται. Έτσι αποφάσισα να μείνω μέχρι να φέρει τον νουν της. Ήμουν και εγώ πανικοβλημένος από όλα αυτά. Έτσι μείναμε μέχρι που ξημέρωσε και μετά φύγαμε. Νομίζω ήταν γύρω στις έξι και μισή περίπου. Την πήγα στο ξενοδοχείο και μου είπε ότι θα της τηλεφωνούσε η μητέρα της στις εννιά. Μετά θα κοιμόταν και μου είπε να βρεθούμε στις έξι το απόγευμα στον Λώλη. Όσον αφορά το εσώρουχο της που βρήκατε λίγο πιο κάτω στο χωράφι δεν έχω ιδέα πως βρέθηκε εκεί. Τώρα η μία η παντόφλα ήταν εκεί που την βρήκα ξαπλωμένη. Σε καμιά περίπτωση εγώ δεν την απήγαγα. Ήρθε μόνη της μαζί μου. Σε καμία περίπτωση δεν την βίασα. Το θέλαμε και οι δύο. Δεν ξέρω γιατί έκαμε αυτή την καταγγελία. Πάντως όλο το διάστημα που είμαστε μαζί δεν την κτύπησα». Ο κατηγορούμενος αφού κλήθησε σε απολογία επέλεξε να καταθέσει ενόρκως υιοθετώντας ως μέρος της κυρίως εξέτασης του την πιο πάνω κατάθεση. Περαιτέρω ανέφερε και τα ακόλουθα: Όταν ήταν υπό κράτηση ζήτησε να δώσει συμπληρωματική κατάθεση να πει «για το κράνος, το σακάκι» που κατά τη θέση του έδωσε στην Π. να φορέσει όταν αυτή βγήκε έξω (Τεκμ. 14), για το ουϊσκι που έπλυνε, κατά τη θέση του, τις πληγές και τα μαλλιά της Π. όταν την έφερε πίσω στο υποστατικό μετά που την βρήκε πληγωμένη στα βάτα, για το σεντόνι που έριξε στο κρεβάτι. Μάλιστα αυτό το σακάκι - Τ. 14 το αναγνώρισε στη Φ.59 του 3Α να κρέμεται στο τοίχο του υποστατικού. Γι' αυτό το σακάκι έγινε πολύς λόγος και ο κατηγορούμενος είπε και τα εξής: «Το φόρεσε - όταν κάναμε σεξ - μου είπε κρύωνε και της έδωσα το σακάκι και το φόρεσε». Πάνω στο σακάκι είδε ενώπιον μας «χόρτα, ξύλα, αγκάθια» από το χωράφι απ' εκεί που ήταν ξαπλωμένη. Το σημείο που την βρήκε το αναγνώρισε στη Φ.70 του Τ. 3Α. Στη Φ.78 δε, αναγνώρισε το μπουκάλι κρασί από το οποίο έβαλε στη Π. να πιει. Το ποτήρι του κρασιού και το ποτήρι που εκείνος ήπιε λεμονάδα τα έπλυνε πριν να φύγουν. Περαιτέρω η μαρτυρία του - ειδικά επί της αντεξέτασης θα μας απασχολήσει πιο κάτω. Άλλοι Μάρτυρες Υπεράσπισης Μ.Υ.1 κλήθηκε ο Νεκτάριος Αντωνίου ιδιοκτήτης του μπαρ Trippers ο οποίος για το επίδικο βράδυ ανέφερε τα ακόλουθα. Γύρω στις 22.00 ήλθε στο μπαρ η παραπονούμενη η οποία του ήταν άγνωστη και παράγγειλε ένα κοκτέϊλ Pina Colada. Του φάνηκε πολύ ευδιάθετη. Σε κάποια στιγμή έκατσε δίπλα της ένας πελάτης τον οποίο δεν γνωρίζει ο Μ.Υ.1 και την έπιασε στην κουβέντα. Μετά από λίγο ήλθε και έκατσε στο μπαρ και ο κατηγορούμενος τον οποίο ο Μ.Υ.1 γνωρίζει γιατί είναι τακτικός πελάτης. Σε κάποια στιγμή η παραπονούμενη «άρχισε να κάνει νοήματα στον κατηγορούμενο». Ο ίδιος ήταν μπροστά τους μέσα στο μπαρ και τους έβλεπε. Δεν τους είδε ωστόσο να μιλούν μεταξύ τους. Σε κάποια στιγμή η κοπέλα πλήρωσε τον λογαριασμό για δύο κοκτέϊλ που ήπιε και έφυγε μόνη της. Ακολούθως πλήρωσε και ο κατηγορούμενος τις τρεις μπύρες που ήπιε και έφυγε και αυτός με την μοτόρα μόνος του. Την επόμενη μέρα γύρω στις 12.30 το μεσημέρι ήλθε κάποιος αστυνομικός και του ανέφερε το περιστατικό της καταγγελίας της Π. και ο Μ.Υ.1 έβαλε τις κάμερες και αφού τις είδε κατέληξε ότι πρέπει να αναζητούσαν τον κατηγορούμενο αφού η περιγραφή έμοιαζε μ' αυτόν. Ο Μ.Υ.1 ανέφερε τα στοιχεία του κατηγορούμενου στην αστυνομία. Στην αντεξέταση ανέφερε ότι η μπυραρία - μπαρ του έχει χωρητικότητα για 150 άτομα και το επίδικο βράδυ βρίσκονταν στο χώρο 25 με 30 άτομα. Στο μπαρ συνολικά μαζί με την παραπονούμενη και τον κατηγορούμενο υπήρχαν 6 άτομα. Όταν ρωτήθηκε από την κα Αλεξάνδρου πόσα ποτά ήπιε ο άλλος άνδρας που μιλούσε στην Π. ανάφερε 7 με 10 ποτά. Επιμένοντας επίσης ότι ο κατηγορούμενος ήπιε τρεις μπύρες και η παραπονούμενη δύο κοκτέϊλ. Ωστόσο δεν μπορούσε να θυμηθεί ποια άλλα άτομα ήταν εκεί στο μπαρ και τι ποτά ήπιαν αυτά. Ερωτώμενος σχετικά από την κα Αλεξάνδρου να προσδιορίσει την σχέση του με τον κατηγορούμενο απάντησε «θα έλεγα γνωστός, η σχέση μπάρμαν με πελάτη, φιλικές σχέσεις». Σε περαιτέρω υποβολή της κας Αλεξάνδρου ότι δεν θυμάται πόσα ποτά ήπιε η Π. απάντησε επικαλούμενος την πείρα του ως 20 χρόνια μπάρμαν. Επίσης σίγουρος ήταν ότι πρώτα ήλθε η Π., ύστερα ο άλλος άνδρας «που της κολλούσε» και μετά ο κατηγορούμενος. Μ.Υ.2 υπήρξε ο Ανδρέας Χριστοδούλου ιδιοκτήτης της μπυραρίας Teepee. Στην κατάθεση του στην αστυνομία ημερ. 27.8.12 την οποία και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του αναφέρει ότι ξέρει τον κατηγορούμενο ο οποίος είναι πελάτης του, ως άνθρωπο ήρεμο και ευγενικό. Εκείνο το επίδικο βράδυ πήγε στο μαγαζί του γύρω στις 11.
- Λίγο μετά ήλθε ο κατηγορούμενος με την άγνωστη του Π. Έκατσαν στην άκρη του μπαρ κοντά στον ίδιο και στην γυναίκα του. Του προκάλεσε εντύπωση η παραπονούμενη «ως εκστασιασμένη, δεν έκατσε λεπτό χοροπηδούσε συνεχώς, έτρεχε πάνω κάτω. Όλη η συμπεριφορά της ήταν περίεργη. Συνεχώς έπεφτε η τσάντα της που την καρέκλα. Σε κάποια στιγμή μάλιστα πιάστηκαν πάνω στην τσάντα της τα πόδια της και έπεσε κάτω. Πήγε να σηκωστεί και κτύπησε με το κεφάλι της στην κονσόλα του jubox». Ο ίδιος αντιλήφθηκε ότι ο κατηγορούμενος ντρεπόταν για την συμπεριφορά της Π. Προσθέτει ακόμη ότι η κοπέλα συνεχώς πήγαινε κοντά στον κατηγορούμενο και τον αγκάλιαζε και καταλήγει ως εξής: «να σου πω ότι επειδή έχω την μπυραρία εδώ και 20 χρόνια μπορώ να ξέρω αν κάποιος είναι μεθυσμένος ή αν έκαμε και χρήση ναρκωτικών. Αυτή η κοπέλα εκ πείρας σου λέω έκαμε χρήση ναρκωτικών προηγουμένως. Κατάλαβα που την συμπεριφορά της». Θυμόταν ότι ο κατηγορούμενος ήπιε μια ή δύο μπύρες και η κοπέλα δύο Pina Colada. Μάλιστα όταν η ίδια κατά τον Μ.Υ.2 παράγγειλε το δεύτερο Pina Colada ο κατηγορούμενος είπε στη μπάργουμαν να μην της το φτιάξει όμως τελικά της το έφτιαξε και η Π. το ήπιε. Στην αντεξέταση ανάφερε ότι ήταν μόνο η Π. που χόρευε εκείνο το βράδυ και κανένας άλλος. Χόρευε δε συνέχεια. Ήταν ζωντανή μουσική από ροκ ορχήστρα αλλά την χαρακτήρισε, μπαλάντες. Χαρακτηρίζοντας τη σχέση του με τον κατηγορούμενο ανάφερε ότι τον ξέρει από αρκετό χρόνο και είναι «γνωστός προς φιλικός». Εκείνο το βράδυ όπως κάνουν πάντα ο ίδιος απλώς επόπτευε δεν είχε συγκεκριμένη εργασία και οι θαμώνες ήταν περίπου 100, 40 από τους οποίους ήταν γνωστοί του. Δέχτηκε ότι δεν καθόταν συνέχεια, πηγαινοερχόταν βλέποντας πελάτες. Όταν έφθασε στο μπαρ ο κατηγορούμενος και η παραπονούμενη ο Μ.Υ.2 καθόταν με την γυναίκα του και τον Παναγιώτη (Μ.Υ.3). Επέμενε ότι είναι σε θέση να κρίνει αν κάποιος κάνει χρήση ναρκωτικών «από την πείρα του», καταλήγοντας να πει «κάτι είχε πιει, η συμπεριφορά της δεν άρμοζε». Ερωτώμενος από την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής εάν η Π. είχε μιλήσει στην γυναίκα του μας ανέφερε ότι η Π. ρώτησε τη γυναίκα του εάν μπορεί να φλερτάρει τον ίδιο, πράγμα που του φάνηκε εξωφρενικό. Σε ερώτηση της κας Αλεξάνδρου γιατί δεν το είπε στην κατάθεση του απάντησε ότι το ανέφερε. Για το κτύπημα στο jubox ανέφερε και τα ακόλουθα. Ήταν τόσο δυνατό το κτύπημα που «σούστηκε» το jubox. Οι ίδιοι γέλασαν ειρωνικά. Ήταν παρόντες εκεί ο Παναγιώτης, ο Μ.Υ.3 και ο κατηγορούμενος. Η Π. μόνη της σηκώστηκε από το δάπεδο με γρήγορες κινήσεις. Αμέσως μετά συνέχισε να χορεύει. Σε σχέση με τα ποτά που κατά την εκδοχή του ήπιε η Π., ανέφερε ότι το πρώτο ποτό της το κέρασε ο Παναγιώτης, Μ.Υ.3 και όπως νομίζει η κοπέλα παράγγειλε και δεύτερο. Την είδε να τα πίνει αφού ήταν δίπλα του και την έβλεπε, επιμένοντας ότι θυμάται το περιστατικό πολύ καλά. Μ.Υ.3 ήταν ο πιο πάνω Παναγιώτης Αναστασίου. Στην κατάθεση του στην αστυνομία ημερ. 26.8.12 την οποία υιοθέτησε ως την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι γνωρίζει τον κατηγορούμενο τα τελευταία τρία χρόνια περίπου και κάνουν αρκετή παρέα. Κάποτε δε βγαίνουν έξω και μαζί για κανένα ποτό. Το επίδικο βράδυ μόλις συναντήθηκε μαζί του του σύστησε την Π. και αρχικά έκατσε μαζί του στο μπαρ και κέρασε του κατηγορούμενου και της Π. μία μπύρα και ένα Pina Colada αντίστοιχα. Για την Π. ανάφερε τα εξής: «η κοπέλα άρχισε να χορεύει και με τις κινήσεις της φαινόταν πολύ προκλητική και κατάλαβα ότι πρέπει να ήταν μεθυσμένη. Μετά από λίγο ξαναπαράγγειλαν τα ίδια κερασμένα από τον κατηγορούμενο. Μετά απ' αυτό ήλθαν κάποιοι φίλοι του και μετακινήθηκε από το μπαρ σε τραπεζάκι. Πάρα κάτω στην κατάθεση του αναφέρει «εγώ δεν μίλησα καθόλου με την κοπέλα εκτός από μια στιγμή όπου μου είπε στα αγγλικά "your friend is really man"». Ο κατηγορούμενος τον ενημέρωσε πως γνώρισε την Π. και ότι αυτή «του κόλλησε» και την έφερε στην Teepee να χορέψουν. Ο ίδιος όμως δεν χόρεψε μαζί της γιατί όπως χαρακτηριστικά ανάφερε ο Μ.Υ.3 γνωρίζει ότι δεν είναι του χαρακτήρα του. Συνεχίζει δε ότι «γι' αυτό το λόγο σε κάποια φάση την βαρέθηκε και μου είπε ότι θα μου την άφηνε και θα έφευγε. Εγώ του είπα όπως την ήβρε και την έφερε να την πάρει μαζί του». Όταν αυτός έφυγε από το Teepee γύρω στις 01.30 ο κατηγορούμενος και η Π. παρέμειναν στο χώρο. Στην αντεξέταση ανάφερε ότι μόνο η κοπέλα χόρευε και μάλιστα χόρευε προκλητικά. Αν και κατά τον ίδιο η μουσική δεν ήταν για τέτοιο χορό δεν ήταν ροκ, ροκ ήταν κάτι πιο ήσυχο και όταν παράγγειλαν τα ποτά ο Μ.Υ.2 ήταν εκεί μαζί τους. Περίπου ο Μ.Υ.3 έκατσε στην παρέα του κατηγορούμενου 30 με 45 λεπτά. Ερωτώμενος εάν είδε αντιλήφθηκε το κτύπημα στο jubox απάντησε ως εξής: «είδα που χόρευε προκλητικά, άκουσα ένα θόρυβο.. να ταράζει μια καρέκλα». Καταλήγοντας να πει ότι ο ίδιος δεν την είδε να πέφτει. Σε σχέση με τη φράση που ανάφερε ότι του είπε η Π. «your friend is really a man» ανάφερε στο Δικαστήριο ότι αυτή την φράση του την είπε όταν έμπαιναν μέσα στο Teepee, στα σκαλιά. Μ.Υ.4 ήταν ο ιατροδικαστής Πανίκος Σταυριανός ο οποίος ανέφερε ότι προέβη σε εξετάσεις της ειδικότητας του σε συνάρτηση με τη παρούσα υπόθεση και μάλιστα ότι επισκέφθηκε τον επίδικο χώρο στη Γεράσα τρεις φορές 13 και 20.10.12 καθώς και 11.11.12 μαζί με τον δικηγόρο υπεράσπισης και άτομα του περιβάλλοντος του κατηγορουμένου εκ των οποίων ο ένας φωτογράφισε διάφορους χώρους και σημεία της περιοχής σύμφωνα με τις δικές του υποδείξεις, (βλ. το φωτογραφικό υλικό Τεκμ. 18). Επίσης ο μάρτυρας ανέφερε ότι του υπεδείχθη από τα ίδια άτομα η ανευρεθείσα δεύτερη παντόφλα της παραπονούμενης (Τεκμ. 14) σε σημείο που μας υπέδειξε επί των φωτογραφιών (Τεκμ. 18). Ο μάρτυρας περιέγραψε λεπτομερώς τη περιοχή και προέβη σε ορισμένες παρατηρήσεις αναφορικά με την ακολουθηθείσα διαδρομή της παραπονούμενης. Επίσης ο μάρτυρας σχολίασε την έκθεση του ιατροδικαστή Χαραλάμπους και τις φωτογραφίες της παραπονούμενης με κύριο χαρακτηριστικό την κατάληξη του ότι δεν είχε διακρίνει επί των φωτογραφιών στοιχεία που να συνηγορούν σε κτύπημα επί της κεφαλής εφόσον δεν υπήρχε διόγκωση και απέδωσε μάλιστα την ερυθρότητα στη φωτογραφία 35 σε δερματοπάθεια. Ακόμη ο ιατροδικαστής προέβη σε διάφορες παρατηρήσεις σε συνάρτηση με την εκδοχή του κατηγορούμενου και τον ρουχισμό της παραπονούμενης θέματα τα οποία θα μας απασχολήσουν κατά την αξιολόγηση (ειδικά παρατηρήσεις για το σκίσιμο στο παντελόνι και την ανυπαρξία σκισίματος στο εσώρουχο). Πρόσθετα αφού ερωτήθηκε ανάφερε ότι γνωρίζει και μπορεί να καταθέσει και επί γενετικού υλικού όπως επίσης έδωσε και τη γνώμη του για τη δράση οινοπνεύματος επί της παραπονούμενης σύμφωνα βέβαια με την εκδοχή της υπεράσπισης, ακόμη και για τον τρόπο που θα επηρέαζε τον τύπο εκδορών που θα έφερε η παραπονούμενη εάν ευσταθούσε η θέση της ότι «πετάχτηκε από την μοτοσυκλέττα του κατηγορουμένου χωρίς να φορεί παπούτσια». Ο Μ.Υ.4 ανάφερε σε τέτοια περίπτωση θα υπήρχαν ταινιοειδείς εκδορές. Αγορεύσεις: Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι αγόρευσαν ενώπιον μας κυρίως επισημαίνοντας τις αδυναμίες επί της αναξιοπιστίας της αντίθετης εκδοχής ασχολούμενοι επίσης επί της μαρτυρίας των ειδικών και της νομικής πτυχής. Όλα όσα μας έχουν τεθεί τα έχουμε λάβει υπόψη μας χωρίς να είναι ανάγκη να τα εξειδικεύσουμε (βλ. Νίκος Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. σελ. 490). Αξιολόγηση - Συμπεράσματα - Ευρήματα: Το έργο της αξιολόγησης, όπως έχει εύστοχα εξηγηθεί στην υπόθεση Pelecanou v. Pelecanou
(1999)1(B) AAΔ σελ. 1273, είναι το σημαντικότερο καθήκον του Δικαστηρίου, αφού πρέπει το Δικαστήριο, υφαίνοντας τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα, τις αντιδράσεις και τη συμπεριφορά του στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να αναδείξει το αξιόπιστο ή μη μιας εκδοχής υπό το πρίσμα της πείρας του και της γνώσης της ανθρώπινης φύσης που διαθέτει. Η έννοια «εντύπωση από τον μάρτυρα» δεν είναι βέβαια ένα σχήμα λόγου αλλά έχει ακριβώς να κάνει με το αποτέλεσμα της πολύμορφης διεργασίας του Δικαστηρίου. Σε περιπτώσεις σεξουαλικών αδικημάτων, η προσοχή και η εγρήγορση του Δικαστηρίου, πρέπει να βρίσκεται στην πλήρη του δυναμική. Είναι χαρακτηριστικό αυτό που προκύπτει από τη σοφία της νομολογίας, ότι δηλαδή ως κανόνας πρακτικής ενδείκνυται ενίσχυση μαρτυρίας παραπονούμενης σε σεξουαλικής φύσης αδίκημα, με τη δυνατότητα θεμελίωσης καταδίκης με αποδοχή και μόνο της μαρτυρίας παραπονούμενης, αφού όμως το Δικαστήριο προειδοποιήσει κατάλληλα τον εαυτό του για τον κίνδυνο που ελλοχεύει να κριθεί η ενοχή του κατηγορούμενου χωρίς ενίσχυση της μαρτυρίας παραπονούμενης (βλ. R. v. Baskerville, 12 Cr. App. R. 81, James v. R. 55 Cr. App.R. 299, Ττοουλιάς ν. Δημοκρατίας
(1989)2 ΑΑΔ 258 και Νικολάου ν. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 390). Υπό το κράτος αυτών των Αρχών αντιμετωπίσαμε την παρούσα υπόθεση. Αξιολόγηση των ειδικών Κατηγορούσας Αρχής και Υπεράσπισης Ο Μ.Κ.9 ο γιατρός Καυκαλιάς γίνεται αποδεκτός. Εξ άλλου η υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε κατ' αρχήν τους τραυματισμούς της Π. αλλά την αιτία τους και ο Μ.Κ.9 δήλωσε ότι δεν ήταν ειδικός για να ομιλήσει για την αιτία των τραυμάτων. Πιο αναλυτικός για τις ίδιες κακώσεις και πιο λεπτομερής γενικά υπήρξε ως εκ της ειδικότητας του ο ιατροδικαστής Ν. Χαραλάμπους Μ.Κ.13, ο οποίος και κρίνεται αξιόπιστος. Στην εμβέλεια των θεμάτων που ρωτήθηκε έντιμα ανάφερε ότι δεν μπορούσε να ξεχωρίσει μία προς μία τις αιτίες των κακώσεων της Π. Έδωσε κάποιες απαντήσεις ωστόσο, που για ορισμένες τουλάχιστον κακώσεις, αιτία ήταν - ή δεν μπορούσε να αποκλειστεί - η άσκηση ανθρώπινης βίας (ειδικά επί της βρεγματικής χώρας, στο χείλος κ.α.). Να σημειώσουμε πάντως ότι ο Μ.Κ.13 δεν προέβη σε αυτοψία χώρου ή εξέταση ρουχισμού της Π. Σε σχέση με τον ειδικό που κάλεσε η υπεράσπιση τον ιατροδικαστή Πανίκο Σταυριανό (Μ.Υ.4) θα θέλαμε να παρατηρήσουμε ότι πολλές από τις θέσεις του παρουσίαζαν να έχουν ένα δυσνόητα απόλυτο αποκλεισμό ή αντίστοιχα υιοθέτηση συγκεκριμένων απόψεων είτε για τις κακώσεις που η παραπονούμενη έφερε είτε για τον τρόπο που κατά τη θέση του συντελέστηκαν ορισμένα από τα γεγονότα που είναι σχετικά με τη παρούσα υπόθεση. Είναι επίσης άξιο παρατήρησης ότι ως προς την αιτία των κακώσεων στο βάθος των πραγμάτων δεν υπήρξε ουσιώδης διαφορά με τη μαρτυρία του ιατροδικαστή Χαραλάμπους σε κανένα ουσιαστικό θέμα εκτός από τη θέση της υπεράσπισης ότι οι γροθιές θα αποτύπωναν οπωσδήποτε στο πρόσωπο της παραπονούμενης καρούμπαλο ή σοβαρή κάκωση. Επίσης διάσταση υπήρξε πάνω στο θέμα της ερυθρότητος στη βρεγματική χώρα σημεία που υποδείξαμε πιο πάνω κατά τη παράθεση της μαρτυρίας τους. Παρατηρούμε ότι η ερυθρότητα και οι εκδορές στη βρεγματική χώρα που ο Μ.Κ.13 κατέδειξε να υπάρχουν διά της έκθεσης του και των σχετικών φωτογραφιών δεν έχει κλονιστεί. Η επιδερμική αντίστοιχη αναφορά του Μ.Υ.4 ότι μπορεί να πρόκειται για δερματοπάθεια ή από βαφή των μαλλιών δεν μας έπεισαν. Θεωρούμε σκόπιμο σ' αυτό το στάδιο να προβούμε σε αντιπαραβολή μερικών από τις θέσεις που έχουν αξία των δύο ιατροδικαστών αφενός μεταξύ τους αλλά και της θέσης της παραπονούμενης αφετέρου ώστε να καταδειχθεί ότι το κύριο μέρος της μαρτυρίας του Μ.Υ.4 βασίζεται επί πτυχών εκδοχής της Π. όπως του εδόθησαν από την υπεράσπιση που δεν είναι ορθές. Ελέχθη επανειλημμένα και εδόθη βαρύτητα από την υπεράσπιση ότι ο κατηγορούμενος είναι γυμνασμένος. Αυτό για να καταδειχθεί προφανώς η θέση ότι εάν την χτυπούσε ο κατηγορούμενος η αποτύπωση της βίας στο σώμα της θα ήταν πέραν από ορατή. Δεν μπορούμε παρά να παρατηρήσουμε ως θέμα κοινής λογικής ότι επειδή ο κατηγορούμενος ήταν γυμνασμένος δεν σημαίνει απαραίτητα ότι άσκησε επί της παραπονούμενης όλη τη σωματική του δύναμη. Γι' αυτό δεχόμαστε τη θέση του Μ.Κ.13 ότι εφόσον δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τη δύναμη που ασκούσε ο κατηγορούμενος επί της Π. αλλά και ούτε το πώς και πού ακριβώς τη κτυπούσε, δεν είναι απαραίτητο αν αυτό συνέβαινε να άφησε «καρούμπαλα» στο κεφάλι της Π. Η περί του αντιθέτου θέση του Μ.Υ.4 μας φάνηκε απλουστευμένη και βασιζόμενη αποκλειστικά στο παράγοντα του σωματότυπου του κατηγορούμενου και στο ότι ο κατηγορούμενος χτυπούσε την Π. μόνο στο κεφάλι για 10 με 15 λεπτά, όπως ετέθη το υπόβαθρο σχετικής ερώτησης. Δεν προκύπτει ωστόσο από τη μαρτυρία της Π. ότι μόνο στο κεφάλι την χτυπούσε ούτε προκύπτει ο αναφερόμενος χρόνος. Παραθέτουμε όμως τα σχετικά αποσπάσματα από τη μαρτυρία της Π. για να καταδειχθεί τι είπε ακριβώς: Με χτυπούσε παντού αλλά παραπάνω στη κεφαλή. Ο κ. Χ"Λοϊζου της υπέβαλε στη συνέχεια την εξής ερώτηση: «Ε. Κυρία μάρτυς, για πόσο χρόνο ισχυρίζεσαι ότι ο κατηγορούμενος σε χτυπούσε; Από την ώρα που μπήκες μέχρι την ώρα που σύμφωνα με τον ισχυρισμό σου σου έβγαλε τα ρούχα; A. Δυσκολεύομαι να τα πω γιατί ήμουν σοκαρισμένη». Σ' άλλα δε σημεία της μαρτυρίας της η Π. λέει ότι πολλά χτυπήματα του κατάφερε να τα αποφύγει. Σκόπιμο κρίνουμε να αναφέρουμε σημεία της μαρτυρίας της Π. σε άλλο μέρος της αντεξέτασης που της υποβάλλονται διάφορες θέσεις επί των κακώσεων: . «E. Κυρία μάρτυς, είναι η θέση μου ότι ουδέποτε ο κατηγορούμενος σε χτύπησε. A. Όχι, δεν συμφωνώ, με έδερε. E. Κυρία μάρτυς, είναι η θέση μου ότι τα τραύματα σου προκλήθησαν κατά τη διάρκεια που εσύ πήγες στο σημείο, το λάκκο και στους βάτους που πέρασες από τους βάτους και στο σημείο εκεί που σε βρήκε ο κατηγορούμενος ξαπλωμένη και στην επιστροφή που σε έφερε πίσω δηλαδή τα τραύματα σου. A. Όχι. E. Και επίσης τα τραύματα σου προκλήθησαν από τους άγκαθους και βάτους. Τι έχεις να πεις; A. Όταν με τράβησε από τα μαλλιά, ναι είχε βάτους. E. Κυρία μάρτυς, τραυματίστηκες από τους βάτους; Αυτή είναι η ερώτηση μου. A. Επίσης και από τους βάτους. E. Κυρία μάρτυς, το τραύμα στο πρόσωπο σου, στα χείλη σου που αναφέρεις προκλήθηκε από το πέσιμο σου μέσα σε εκείνη τη χαράδρα που πήγες και στο σημείο που σε βρήκε ο κατηγορούμενος. A. Όχι. E. Κυρία μάρτυς, θα σου δείξω τη φωτογραφία 4 και
- Αυτά τα τραύματα που φέρεις στα πόδια σου από πού προκλήθησαν; A. Τα τραύματα από τους βάτους που με τράβησε από τα μαλλιά, τα γδαρσίματα. E. Κυρία μάρτυς, ενώ πήγαινες και πήγες εκεί που σε βρήκε ξαπλωμένη ο κατηγορούμενος, τραυματίστηκες καθόλου όταν έφευγες από το σπιτάκι και πήγες εκεί που σε βρήκε ξαπλωμένη; Στη διαδρομή αυτή τραυματίστηκες καθόλου; A. Όχι. E. Κυρία μάρτυς πες μου, το τραύμα στη φωτογραφία 17 πώς προκλήθηκε πάνω σου; A. Είναι μετά που με χτύπησε ο κατηγορούμενος. Μώλωπες πάνω στο χέρι που με κρατούσε. E. Πότε δηλαδή σου το προκάλεσε αυτό το τραύμα σύμφωνα με τους ισχυρισμούς σου; A. Όταν ήρταμε εκεί και όταν άρχισε να με χτυπά. Με χτυπούσε περιοδικά συνέχεια και δεν μπορώ να πω σίγουρα σε ποια συγκεκριμένη ώρα μου προκάλεσε αυτό το τραύμα. E. Κυρία μάρτυς, τα τραύματα που φαίνονται στη φωτογραφία 14 και 15 στην κοιλιά και στο στήθος σου πώς προκλήθησαν; A. Εκείνα προέκυψαν την ώρα που με τραβούσε από τα μαλλιά που έπεσα. E. Κυρία μάρτυς, αυτά όλα που μας λες δεν είναι αλήθεια. Σου υποβάλλω ότι ουδέποτε σε τράβηξε από τα μαλλιά ο κατηγορούμενος. A. Λέω ότι με τράβησε από τα μαλλιά και με χτυπούσε συνέχεια. E. Αυτή είναι η θέση σου. Σου λέω ότι δεν είναι αλήθεια. Θέλω να μου πεις, στη χούφτα του χεριού σου στη φωτογραφία 16 και στο μέσο μέρος τους χεριού σου, θέλω να μου πεις αυτά τα τραύματα πώς προκλήθησαν; A. Μώλωπες που μου προκάλεσε ο κατηγορούμενος. Τα γδαρσίματα είναι όταν με τραβούσε από τα μαλλιά στο δάσος. E. Κυρία μάρτυς, θέλω να δεις τη φωτογραφία 20 και να μου πεις, αυτά τα τραύματα που έχεις στο χέρι σου πώς προκλήθησαν και πότε. A. Όταν με χτυπούσε στο δάσος που μου τραβούσε τα μαλλιά. E. Θέλω να δεις τη φωτογραφία κυρία μάρτυς 21, τα τραύματα στο εσωτερικό μέρος του χεριού σου πώς προκλήθησαν; A. Το ίδιο, όταν με τραβούσε από τα μαλλιά και προσπαθούσα να του ξεφύγω. E. Τα τραύματα στη φωτογραφία 22; A. Το ίδιο. E. Κυρία μάρτυς θέλω να μου πεις, η θέση σου είναι ότι όλα τα τραύματα σου προκλήθησαν, που φαίνονται στις φωτογραφίες όταν σε τραβούσε ο κατηγορούμενος από τα μαλλιά. A. Μώλωπες είναι όταν με χτυπούσε. Τα γδαρσίματα είναι όταν με τραβούσε από τα μαλλιά. E. Κυρία μάρτυς, θέλω να δεις τη φωτογραφία 39 και να μου πεις, το τραύμα στο πίσω μέρος των ποδιών σου που φαίνονται από πού προκλήθησαν. A. Ήταν από το δάσος που με τραβούσε. E. Το τραύμα κυρία μάρτυς που φαίνεται στη φωτογραφία 40 στα γόνατα και πίσω στα πόδια πώς προκλήθησαν; A. Το ίδιο, όταν με τραβούσε. E. Δηλαδή σε τραβούσε από τα μαλλιά, αυτή είναι η θέση σου. A. Ναι. E. Και επίσης η φωτογραφία 41, το τραύμα που φαίνεται πίσω στα πόδια σου; A. Το ίδιο. E. Και επίσης η φωτογραφία 44 στην πλάτη που φαίνονται; A. Ναι, το ίδιο. E. Και στη φωτογραφία 45 το ίδιο και 46; A. Ναι.» Παρατηρούμε λοιπόν ότι και η ίδια όπως άλλωστε και ο Μ.Κ.13 αποδίδει τις περισσότερες κακώσεις της από τα βάτα ή από την τριβή του σώματος με το έδαφος όπως την παρουσίασε. Επίσης έγινε πολύς λόγος από τον Μ.Υ.4 για τον τρόπο που σχίστηκε το παντελόνι της Π. Ο Μ.Υ.4 απέκλεισε να έγινε το σκίσιμο από ανθρώπινο χέρι και το απέδωσε ως εξής: «Α. .Όταν αρπάξουμε ένα κομμάτι παντελόνι για να το σχίσουμε προς τα κάτω και να το καταφέρουμε αυτό το πράγμα, τότε το σχίσιμο θα έχει μια λωρίδα διότι θα κρέμεται προς τα κάτω γιατί αφού θα το πιάσει και θα το γραπώσει, ο άνθρωπος που θα το σχίσει από πάνω στο χέρι θα μείνει μια λωρίδα ρούχου η οποία θα κατεβεί προς τα κάτω και έτσι θα έχουμε μια λωρίδα παντελονιού η οποία θα κρέμεται από κάτω και δεξιά και αριστερά θα είναι η περιοχή που θα έχει σχιστεί, διότι αφού θα το κρατήσεις με το χέρι σου και θα το σχίσεις θα το τραβήσεις μ' αυτό τον τρόπο ούτως ώστε μια λωρίδα πάει κάτω και δεξιά και αριστερά είναι τα σχισίματα. Αυτό το πράγμα που βλέπω εδώ τώρα είναι μια διάσταση σαν να κοράτζιησε κάπου και σχίστηκε από πάνω μέχρι κάτω.». Η Π. λέει για το συμβάν τα ακόλουθα: «Α. Όταν με χτυπούσε εγώ έπεσα χαμέ. Με άρπαξε από το παντελόνι και με τράβησε και ύστερα με χτυπούσε ξανά και συνέχεια έπεφτα χαμέ και με τραβούσε από το παντελόνι. Στην αρχή έσκισε το παντελόνι γιατί έπεσα χαμέ και στην προσπάθεια του να με τραβήσει πάνω έσκισε το παντελόνι και ύστερα όταν ήμουν χαμέ με χτυπούσε και εγώ προσπαθούσα να αντιδράσω με τα πόδια μου (δείχνει να κλωτσά με τα πόδια της) και σε εκείνη τη φάση έφκαλε το παντελόνι μου. E. Κυρία μάρτυς, θέλω να μου απαντήσεις για τελευταία φορά. Το εσώρουχο σου που λες ότι σου το έβγαλε ο κατηγορούμενος, σε ποια στάση ήσουν όταν λες ότι σου το έβγαλε; A. Ήμουν χαμέ με την πλάτη μου και τα πόδια μου ήταν πάνω και προσπαθούσα να τον χτυπήσω. E. Και σε εκείνο το σημείο σου το έβγαλε; A. Έκανα τα πόδια μου έτσι (δείχνει να κλωτσά με τα πόδια της) και το τράβηξε και το έφκαλε». Η πιο πάνω απόπειρα εξήγησης του Μ.Υ.4 - φλύαρη και όχι επεξηγηματική - για την αιτία του σχισίματος δεν μας πείθει. Παραμένει θεωρητική και επίσης απλουστευμένη. Δεν δυνάμεθα να θεωρήσουμε ως έχοντα οποιαδήποτε αξία αυτά που αναφέρθησαν γενικά, αόριστα και με πλήθος άχρηστων στοιχείων για τους τόπους που μας υποδείχθησαν επί των φωτογραφιών που τράβηξε στο μέρος ο φίλος του κατηγορούμενου και κάπου εκεί βρέθηκε και η δεύτερη παντόφλα της Π. Eκτός του ότι εκ του διαρρεύσαντος χρόνου θα υπήρξε κάποια αναμενόμενη αλλαγή της χλωρίδας της περιοχής, δεν βρίσκουμε ότι όλα αυτά είχαν οποιαδήποτε χρησιμότητα στις θέσεις της υπεράσπισης. Δεν έχουμε αντιληφθεί ειδικά τι διαφοροποιεί τα πράγματα αν βρέθηκε κάπου εκεί και η δεύτερη παντόφλα της Π. Επίσης δεν μπορούμε να μην σχολιάσουμε το γεγονός ότι λέχθηκε από τον Μ.Υ.4 ότι θα αναμένετο η παραπονούμενη να είχε ταινιοειδείς εκδορές στα πέλματα διότι σύμφωνα με το υπόβαθρο που του ετέθη «πετάχτηκε από την μοτοσικλέτα» λίγο πριν να φθάσουν στο ξενοδοχείο μετά τη Γεράσα. Nα αναφέρουμε ότι δεν υπήρξε θέση της Π. "ότι πετάχτηκε" από την μοτόρα. Στη κατάθεση της λέει τα ακόλουθα: «όταν πλησιάσαμε το ξενοδοχείο που μένω με άφησε να κατεβώ από την μοτοσικλέτα και εγώ έτρεξα στο δωμάτιο μου». Δεν χρειάζεται λοιπόν να πούμε περισσότερα εφόσον είναι σαφές ότι το υπόβαθρο που τέθηκε στον Μ.Υ.4 δεν ήταν ορθό. Εκείνο όμως που πλήρως διατάραξε το καθήκον του μάρτυρα ως εμπειρογνώμονα να αποδώσει αμερόληπτα την επιστημονική του άποψη, ήταν η αδικαιολόγητη του προσπάθεια να μας πείσει ότι είναι εξίσου ειδικός για θέματα μοριακής γενετικής δίδοντας «αντίθετη άποψη» από τον κ. Καριόλου όπως ετέθηκε πιο πάνω, λέγοντας ακόμη μεταξύ άλλων ότι μετά από τις τρεις κατ' ισχυρισμόν εκσπερματώσεις του θα αναμένετο να βρεθεί γενετικό υλικό του στο κόλπο της Π. ή ότι ακόμη αφού ο κατηγορούμενος άγγιξε το εσώρουχο της σύμφωνα με την εκδοχή της ομοίως θα έπρεπε να βρεθεί γενετικό υλικό του. Αυτή η γενίκευση εμπειρογνωμοσύνης εκ μέρους του Μ.Υ.4 επί παντός επιστητού δεν μας άφησε θετική εικόνα. Βέβαια δεν τίθεται θέμα διασάλευσης οποιουδήποτε στοιχείου ή απάντησης που έδωσε ο κ. Καριόλου ο οποίος κατά πάντα χρόνο και για κάθε σημείο που ρωτήθηκε υπήρξε παράδειγμα πραγματικού αμερόληπτου εμπειρογνώμονα. Εξ άλλου - η εμπειρογνωμοσύνη του στα θέματα γενετικού υλικού σαφώς υπερισχύει της όποιας περιφερειακής γνώσης που μπορεί γενικά να έχει ένας ιατροδικαστής. Περαιτέρω ο Δρ. Καριόλου δεν αμφισβητήθηκε ούτε ως προς την εργασία ούτε ως προς τα συμπεράσματα του όπως εκτίθενται στην Έκθεση (Τεκμ. 12) όσον αφορά την ανεύρεση γενετικού υλικού του κατηγορούμενου σε επιχρίσματα από διάφορα μέρη του σώματος της Π. σε κάποια από τα ρούχα της και σε άλλα επίδικα μέρη (επίχρισμα από αποξηραμένη κηλίδα σε σκαλί υποστατικού (5177-23)) όπως επίσης και γενικά όλα τα συμπεράσματα του. Η άψογη μαρτυρία του Δρ. Καριόλου όπως και τα σχετικά ευρήματα του μπορούν εξίσου να είναι συμβατά με την εκδοχή της παραπονούμενης ή του κατηγορούμενου. Στα σημεία υποβολών της υπεράσπισης επί του ότι θα αναμένετο να βρεθεί γενετικό υλικό του κατηγορούμενου ή της παραπονούμενης σε διάφορα σημεία που ρωτήθηκε, ο μάρτυρας ήταν απόλυτα σταθερός στις τοποθετήσεις του ότι υπάρχει πιθανότητα να εναποθετηθεί γενετικό υλικό αλλά και πιθανότητα να μην εναποθετηθεί έστω και αν υπήρξε επαφή ατόμων / αντικειμένων όπως προσδιορίζεται στις πιο πάνω απαντήσεις του. Είναι σαφές ότι ο Μ.Κ.12 γίνεται πλήρως αποδεκτός. Επαναλαμβάνουμε πως εκτός του ότι ο Μ.Υ.4 ιατροδικαστής Σταυριανός δεν μπορεί να κριθεί ειδικός επί θεμάτων γενετικού υλικού οι περί του αντιθέτου θέσεις του όπως ετέθηκαν στην μαρτυρία του ήταν επιφανειακές και χωρίς υπόβαθρο επιστημονικών εξηγήσεων που αφορούσαν το πεδίο της μοριακής γενετικής. Εξάλλου αυτή η τάση του μάρτυρα να παρουσιάζεται σαν γνώστης και ειδικός για όλα υπήρξε χαρακτηριστικό της μαρτυρίας του. Παρουσιάστηκε και ως γνώστης για το ότι «οι βιασμοί μειώθηκαν». Και αυτό γιατί έλαβε μέρος στο παρελθόν σ' ένα σεμινάριο όπου εξετάσθηκε το πρόβλημα ψευδών καταγγελιών. Ο Μ.Υ.4 δεν γίνεται αποδεκτός. Αξιολόγηση Αστυνομικών Έχουμε την εντύπωση ότι η αμφισβήτηση των αστυνομικών δεν ήταν παρά περιθωριακής σημασίας, όχι για την νομιμότητα αυτών που έγιναν και παραλήφθησαν αλλά γι' αυτά που δεν έγιναν. Εξ όσων έχουμε αντιληφθεί, η υπεράσπιση κακίζει την αστυνομία για κάποιες παραλείψεις οι οποίες μπορούν να συνοψιστούν ως κάτωθι: Παράλειψη να στείλουν αμέσως τον κατηγορούμενο σε γιατρό και ιατροδικαστική εξέταση και φωτογράφηση την ίδια ημέρα που ο ίδιος αυτόβουλα παρουσιάσθηκε στην αστυνομία στις 22.8.
- Αντ' αυτού εξετάστηκε από ιατροδικαστή και φωτογραφήθηκε την επομένη. Παράλειψη να προσέξουν και να παραλάβουν ως Τεκμήρια διάφορα αντικείμενα τα οποία θα ενίσχυαν την εκδοχή του κατηγορούμενου, αν εγένετο σ' αυτά εξέταση DNA. Ως τέτοια αντικείμενα στην σκηνή υποδείχθησαν κυρίως το μπουκάλι κρασί, τα φλυντζάνια του καφέ, το στρώμα (που φαίνεται διπλωμένο στις φωτογραφίες), η ξαπλώστρα που είναι έξω του υποστατικού (όπου σύμφωνα με την υπεράσπιση έγιναν «τα προκαταρκτικά»), η δεύτερη παντόφλα και άλλα σημεία. Στο πλαίσιο αυτό μπορεί να περιληφθεί και η κατά την υπεράσπιση κακόπιστη μη λήψη συμπληρωματικής κατάθεσης από τον κατηγορούμενο όταν αυτός το ζήτησε στις 28.8.2012 και η μη καταχώρηση αυτού του αιτήματος σε ημερολόγιο ενεργείας. Για τα προηγηθέντα της Γεράσας, η θέση της υπεράσπισης ήταν ότι υπήρξε παράλειψη διερεύνησης του ισχυρισμού για τον άγνωστο άντρα με τον οποίο η Π. συνομιλούσε πριν να μιλήσει με τον κατηγορούμενο. Επίσης υπήρξε η θέση ότι ήταν παράλειψη της αστυνομίας να ελέγξει τα κλειστά κυκλώματα και να ψάξει άλλους θαμώνες στα δύο επίδικα κέντρα - bars για να υποστηρίξουν την εκδοχή του κατηγορούμενου για το ότι η Π. ήταν μεθυσμένη, ότι παράπαιε, ότι έπεσε στο δάπεδο και ότι αγκάλιαζε τον κατηγορούμενο. Στα πλαίσια αυτής της εισήγησης έγινε και η υπόδειξη του κ. Χ"Λοϊζου στους Μ.Κ. αστυνομικούς ότι έπρεπε να παραλάβουν και το jubox για να εξετασθεί για DNA της Π. Έχουμε μελετήσει τις πιο πάνω εισηγήσεις αυτοδύναμα αλλά και σε συσχετισμό με το όλο ανακριτικό έργο στο οποίο έλαβαν μέρος με τον α ή β τρόπο οι πιο πάνω αστυνομικοί ή για τις ενέργειες τους κατά την διερεύνηση. Πραγματικά όσο και αν προσπαθήσαμε να είμαστε ανοικτοί στις πιο πάνω εισηγήσεις δεν βρίσκουμε να έχουν καμιά απολύτως βάση. Καμιά από τις ούτω καλούμενες παραλείψεις δεν μπορούν να νοηθούν ως τέτοιες. Όλοι οι μάρτυρες αστυνομικοί και ειδικά οι Μ.Κ.10, 3 ,6 και 7 μας άφησαν θετικότατη εικόνα αμεροληψίας και επάρκειας στα καθήκοντα τους. Καμιά σκιά δεν αφέθηκε στο τρόπο που ενήργησαν και αντίθετα με την εισήγηση θεωρούμε ότι έπραξαν ότι ήταν αναγκαίο. Ως προς το θέμα της εξέτασης DNA που τόση διάσταση πήρε ως προς την αναγκαιότητα να εξεταστούν τα αντικείμενα που υπέδειξε η υπεράσπιση να πούμε ότι και αν ακόμη εντοπίζετο σ' αυτά DNA της Π. δεν θα μπορούσε να σημαίνει πολλά πράγματα. Όπως σωστά αναφέρθηκε, μια σκηνή μπορεί να έχει χίλια αντικείμενα. Κάποια απ' αυτά κρίνονται ουσιώδη και παραλαμβάνονται. Εξ άλλου να θυμίσουμε την επαναληπτική υπόδειξη του Δρ. Καριόλου που δεν κλονίστηκε, όπως θα εξηγήσουμε και πιο κάτω, ότι είναι δυνατό κάποιος να αγγίξει ή να κρατήσει ή να χρησιμοποιήσει ένα αντικείμενο και να μην εντοπισθεί γενετικό του υλικό. Θα λέγαμε ότι εν πάση περιπτώσει εν προκειμένω μικρή αξία είχε ο εντοπισμός γενετικού υλικού αφού ήταν παραδεκτή η συνουσία και η όποια επαφή. Ζητούμενο, να θυμίσουμε κατά πάντα χρόνο, είναι η συγκατάθεση στη συνουσία. Οι θεωρήσεις αυτές της υπεράσπισης λοιπόν καταρρέουν και άνευ καμίας επιφύλαξης οι αστυνομικοί μάρτυρες γίνονται αποδεκτοί. Αξιολόγηση της Παραπονούμενης Η Π. υπήρξε μια απόλυτα θετική μάρτυρας. Ήταν εμφανής σ' αυτή η προσπάθεια να μην αφήσει τα συναισθήματα να την κυριεύσουν, να παραμείνει στο Δικαστήριο ψύχραιμη ό,τι και αν την ερωτούσαν. Όμως εξ ίσου διακριτή ήταν και η οδύνη που βίωνε όταν παράθετε τα γεγονότα και έδιδε εξηγήσεις όποτε και όταν της το ζητούσαν. Κι' αυτό το έπραττε με λιτό και λακωνικό τρόπο παραπέμποντας πολλές φορές στη κατάθεση της όχι γιατί δεν θυμόταν τα γεγονότα αλλά ακριβώς επειδή ήταν οδυνηρό να τα επαναλάβει. Ήταν καθόλα αληθινή μάρτυρας. Σε κανένα σημείο δεν κλονίσθηκε ούτε κατ' ελάχιστον η αξιοπιστία της. Ακόμη και στις τόσες λεπτομέρειες που της ζητήθηκαν να παραθέσει για τα προηγηθέντα της Γεράσας με αξιοθαύμαστη ακρίβεια ανάφερε ακόμα και πόσα ποτά ήπιε, με ποιους μίλησε και τι είπε. Ακόμη και την διαδρομή με την μοτοσικλέτα επιχείρησε να περιγράψει για όσα μέρη μπορούσε να γνωρίζει. Και πως κρατούσε τον κατηγορούμενο στη διαδρομή απάντησε στον κ. Χ"Λοϊζου λέγοντας πόσο έτρεχε ο κατηγορούμενος και αν δεν τον κρατούσε θα έπεφτε. Η δε εικόνα που η υπεράσπιση θέλησε να αποδώσει για μια κοπέλα που παράπαιε μεθυσμένη δεν φάνηκε να μπορεί καν να σχηματοποιηθεί μπροστά στην εικόνα που η ίδια η Π. έδωσε για τον εαυτό της και τον περίγυρο του πρώτου κέντρου που γνώρισε τον κατηγορούμενο και του δεύτερου κέντρου που διασκεδάζει χορεύοντας χωρίς όμως άλλα ποτά. Όχι πως θα ήταν μεμπτό κάτι τέτοιο. Απλώς δεν βρίσκουμε ότι ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ερχόμενοι στα γεγονότα που έλαβαν χώρα στη Γεράσα, πραγματικά όσο και εξονυχιστικά και με όση αυστηρότητα απαιτεί η περίσταση και αν εξετάσαμε τα λεγόμενα της διαπιστώσαμε μια θετική αφήγηση κατά την οποία αποδίδονται τόσο η σωματική βία που υπέστη, όσο και ο φόβος της, η απόδραση της στο δάσος και η έξαρση του τρόμου όταν ο κατηγορούμενος την ξαναβρίσκει και την σέρνει από τα μαλλιά μέσα στα βάτα. Με ένα λιτό τρόπο και μόνο με τις άκρως απαραίτητες λέξεις μας ιστορεί πως πρώτα ο κατηγορούμενος την εξαναγκάζει να εκσπερματώσει στο στόμα της για να γλυτώσει το χειρότερο που βέβαια τελικά δεν αποφεύγει. Με απέχθεια - πλήρως δικαιολογημένη - φτύνει μετά αυτή την εκσπερμάτωση στο στόμα, στο σκαλί του μικρού υποστατικού. Το ότι η υπεράσπιση χαρακτήρισε ως αντίφαση ότι η Π. περιέγραψε την πιο πάνω πράξη ως βιασμό και μιλούσε ως εκ τούτου για τρεις βιασμούς αντί για δύο όπως στην κατάθεση της, μόνο σαν εντελώς επιδερμική και ανάξια λόγου παρατήρηση μπορεί να εκληφθεί. Όπως είπαμε και σε σχετικό ruling στην επανεξέταση όταν επιτρέψαμε σχετική διευκρινιστική ερώτηση στην κα Αλεξάνδρου, η Μ.Κ.5 αναφέρθηκε στο γεγονός αυτό καθαυτό της εκσπερμάτωσης στο στόμα της τόσο στην κατάθεση, όσο και στην προφορική της μαρτυρία για να συνεχίσει αμέσως την εξιστόρηση των δύο βιασμών (σεξουαλικής επαφής με την βία). Το ότι χαρακτήρισε με νομικό ορισμό «βιασμό» την πράξη αυτή του κατηγορούμενου εναντίον της δεν έχει καμιά σημασία. Η νομική κατάταξη της πράξης αφορά το Δικαστήριο. Έχουμε μόνον μία επιφύλαξη όχι για την αλήθεια αλλά για την ορθή τοποθέτηση της απόδρασης στην αφήγηση των γεγονότων στη κατάθεση της. Προφανώς και στο αρχικό στάδιο της εμπειρίας της στη Γεράσα, δοκίμασε να του ξεφύγει. Όμως η απόδραση κατά την οποία χάνει το εσώρουχο της και τα παπούτσια της - όπως καθαρότερα προκύπτει και από την αντεξέταση - τοποθετείται χρονικά μετά την πρώτη «σεξουαλική πράξη» του κατηγορούμενου δηλαδή την εκσπερμάτωση στο στόμα της. Σ' εκείνη την στιγμή «ηρεμεί ο κατηγορούμενος» και ζητώντας του να βγει έξω αρπάζει το εσώρουχο της μόνο (και όχι το παντελόνι) της δοκιμάζει να αποδράσει στο δάσος αν και τελικά την βρίσκει ο κατηγορούμενος και με την βία που περιγράφει την σέρνει πίσω στο υποστατικό. Θα πούμε λοιπόν ότι κάποιες μικροδιαφορές μεταξύ της κατάθεσης και της προφορικής της εξέτασης - αντεξέτασης ήσαν επουσιώδεις και προφανώς γι' αυτό τον λόγο δεν υπήρξε και αντεξέταση επ' αυτών. Το Δικαστήριο ωστόσο, όπου εντοπίζονται αυτές οι διαφορές (όπως για την απόδραση και το ότι μόνο το εσώρουχο αρπάζει όταν φεύγει προς το δάσος), θα ακολουθήσει την προφορική εξέταση της τονίζοντας ότι δεν πρόκεται για λάθη ουσίας που αφορούσαν την αφήγηση των βιασμών αυτών καθ' εαυτών. Άλλωστε η Π. έζησε ένα πολύωρο δράμα όπου πολλά έγιναν. Δεν αναμένουμε «μαθηματική ανατύπωση αυτών». Η «κατηγορία» της Υπεράσπισης ότι υπήρξαν σοβαρές ανακολουθίες της κατάθεσης και της προφορικής εξέτασης της ως εξεφράσθη μόνον στις αγορεύσεις του κ. Χ"Λοϊζου δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Υπήρξαν κάποιες ανακρίβειες επί επουσιωδών γεγονότων αλλά όχι τέτοιες αντιφάσεις για να αποδυναμώνουν την γενική εικόνα της ως θετικής μάρτυρος. Και η απουσία αντεξέτασης επί αυτών δεν μπορεί να μην έχει την σημασία της αφού δεν της δόθηκε η ευκαιρία να εξηγήσει τη θέση της (βλ. Brierly v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 101/2011, ημερ. 19.7.2012, ως ειδικά σελ. 6). Άλλωστε όπως έχει τεθεί στην πιο πάνω υπόθεση Πελεκάνος η εντύπωση που αφήνει ένας μάρτυρας δεν αποτελεί απλά μια μαθηματική αποτίμηση των αντιφάσεων και κενών, αποτελεί ένα ιδιαίτερα επίμοχθο έργο. Πέραν λοιπόν από τις όποιες μικροαντιφάσεις υπερισχύει η καθόλα καλή εικόνα της όπως δοκιμάστηκε στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Δεν έχουμε καμιά αμφιβολία ότι η Π. είπε την αλήθεια πλήρως και με κάθε λεπτομέρεια που θυμόταν. Είναι φανερό ότι βίωσε στα χέρια του κατηγορούμενου τραγικές στιγμές ή μάλλον ώρες αφού το επεισόδιο είχε πολλές και εναλλασσόμενες μορφές βίας, κακομεταχείρισης και σεξουαλικής διαστροφής. Είναι φανερό - και πλήρως μας έπεισε - ότι κατά πάντα χρόνο παρά τον φόβο που βίωνε κατάφερε να ενεργήσει έξυπνα, με τις κουβέντες που του έλεγε, «τις αερολογίες» όπως εύστοχα τις χαρακτήρισε, την προσπάθεια να επικοινωνήσει με την αδελφή και το γαμπρό της, την έμμεση και κρυφή βέβαια από τον κατηγορούμενο ενέργεια της να εμπλέξει την ρωσική πρεσβεία. Όλα αυτά και η προσπάθεια της εντέλει να τον ηρεμήσει πέτυχαν τουλάχιστον ώστε ο κατηγορούμενος την μετέφερε τελικά στο ξενοδοχείο της «προφανώς πιστεύοντας κιόλας ότι θα ξανασυναντιούνταν». Πλήρως μας έπεισε με την αφοπλιστική ειλικρίνεια, και γνήσια απορία που αντιμετώπισε τις ερωτήσεις της υπεράσπισης για ύπαρξη «ασφαλιστικής κάλυψης για βιασμό» με προφανή σκοπό της υπεράσπισης να της αποδοθεί αλλότριο κίνητρο στη καταγγελία. Απλά και χωρίς επιτήδευση αυτή απάντησε ότι μόνο την υποχρεωτική ομαδική ασφάλεια για το γκρουπ είχε. Το ίδιο βέβαια ισχύει και για την απόδοση σ' αυτήν κινήτρου «για να δικαιολογήσει τα τραύματα της» στο άτομο με το οποίο είχε δεσμό στην χώρα της. Είναι φανερό από τα πιο πάνω ότι είμαστε διατεθειμένοι να δεχθούμε την Π. και χωρίς να είχαμε ενίσχυση, αφού προειδοποιήσαμε κατάλληλα τον εαυτό μας για τους ελλοχεύοντες κινδύνους σύμφωνα με τα νομολογηθέντα (βλ. Θεοδώρου ν. Αστυνομίας
(1971)2 ΑΑΔ 245, Νικολάου ν. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 390 και R. v. Henry and Manning
(1969)Cr. App. R. CC.A 150). Παρά ταύτα διάφορα στοιχεία λειτουργούν ενισχυτικά της εκδοχής της ως θα τα εξηγήσουμε πιο κάτω. Να σημειώσουμε ότι η μαρτυρία της Π. συμπλέει με αυτή του ιατροδικαστή Μ.Κ.13, της αδερφής της και του ρώσου ακόλουθου της πρεσβείας (Μ.Κ.8 και 11). Όπως επίσης με τους αστυνομικούς οι οποίοι φθάνουν στο ξενοδοχείο λίγο μετά την άφιξη της. Ενίσχυση αποτελεί η μαρτυρία της αδερφής της Π. και του ρώσου ακόλουθου αφού ταυτόχρονα με την διάπραξη του αδικήματος (και όχι μεταγενέστερα ως πρώτο παράπονο) η Π. ειδοποιεί με τον ιδιότυπο τρόπο που βρήκε τον γαμπρό και την αδερφή της της οποίας η μαρτυρία συμπλέει απόλυτα μαζί της, συνιστώσα με αυτή του ρώσου ακόλουθου (Μ.Κ.11) στον οποίο η αδερφή με την σειρά της προσφεύγει, ένα ιδιότυπο «ταυτόχρονο με το βιασμό παράπονο» το οποίο έχει εκ των πραγμάτων μια ιδιότυπη δυναμική ενίσχυσης, κατ' αναλογία με το πρώτο παράπονο. Η φύση αυτού του τηλεφωνήματος ως μιας SOS ενέργειας δεν αφήνει χώρο επιτυχίας της θέσης που ανάφερε η υπεράσπιση ότι θα έπρεπε να υπήρχε πλήρης και επακριβής αναφορά «σε βιασμό και απαγωγή» στο τηλεφώνημα. Ο βασικός πυρήνας κινδύνου εκ της βίαιης κατακράτησης από ένα άγνωστο άντρα δίδεται σ' όλες τις σχετικές αναφορές των Μ.Κ με βάση τα λεχθέντα της Π. Όσα δε περαιτέρω η Π. αναφέρει επί των γεγονότων στην Γεράσα οδηγούν στην διαφυγή της η οποία ήταν και λογική και αναμενόμενη, στο δάσος όπου ακριβώς χάνει το εσώρουχο και τα παπούτσια της, κοντά στο λάκκο ή αυλάκι που μας αφηγείται ότι κρύβεται. Και όντως εκεί βρίσκει η αστυνομία το εσώρουχο και το ένα της παπούτσι (βλ. φωτογραφίες 67 και 72 του Τ.3(Α)). Η αναστατωμένη κατάσταση της Π. αποτυπώνεται ατόφια στο τηλεφώνημα που γίνεται από το ρώσο ακόλουθο σ' αυτή το πρωϊ αμέσως μετά που ο κατηγορούμενος την αφήνει στο ξενοδοχείο της. Η ίδια περιγράφει τον εαυτό της να είναι σε κατάσταση υστερίας και να μην μπορεί να του εξηγήσει τι συνέβη. Ομοίως ο Μ.Κ.11 λέει ότι ήταν αναστατωμένη και έκλαιγε. Ειδοποιείται η αστυνομία και καταφθάνει στο μέρος σε ενάμιση περίπου ώρα. Η αστυνομία μέσω του Μ.Κ.7 βρίσκει την Π. πάλι σε αναστατωμένη κατάσταση. Όπως χαρακτηριστικά λέει ο Μ.Κ.7 ήταν σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση και έκλαιγε. Σε πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου διευρύνεται η δεκτότητα της αναστατωμένης κατάστασης ως ενίσχυσης και τονίζεται ότι δεν υπάρχουν απόλυτες αρχές (βλ. Brierley v. Αστυνομίας, πιο πάνω). Άλλωστε στη κρινόμενη περίπτωση θεωρούμε ότι όλα είχαν μια συνοχή και ομοιογένεια ως προς την μετάβαση της στο ξενοδοχείο, την τηλεφωνική της επικοινωνίας με τον Μ.Κ.11, τη μέσω της reception κοινοποίηση του θέματος στην αστυνομία και εν τέλει την μετάβαση της αστυνομίας εκεί η ώρα 8.
- Ενίσχυση προσδίδει στην μαρτυρία της η αποτύπωση της σωματικής κακοποίησης που υπέστη στις εφιαλτικές ώρες που ήταν με τον κατηγορούμενο. Το ότι κάποια τραύματα της γίνονται από τα βάτα το είπε - πολύ λογικά και έντιμα - η ίδια. Το βεβαίωσε και ο ιατροδικαστής (Μ.Κ.13). Δεν ισχύει το ίδιο για τους μώλωπες και κτυπήματα στο κεφάλι ή στο χείλος. Αυτά είναι έργο ανθρώπινο. Όπως ανθρώπινο έργο ήταν και εν τέλει και στην ουσία του πράγματος και οι εκδορές από βάτα αφού ο κατηγορούμενος την έσερνε στο έδαφος. Αξιολόγηση κατηγορουμένου Ο κατηγορούμενος μας άφησε αρνητική εντύπωση και δεν μας έπεισε για την εκδοχή του. Παρά το ότι προσπάθησε σχηματικά να δώσει την αφήγηση του όσο πιο λογικοφανή μπορούσε, ωστόσο στην ουσία της ακριβώς δεν ήταν ούτε λογική ούτε πειστική. Μας παρουσίασε την Π. να είναι περίπου «μισομεθυσμένη» αλλά να παραπαίει, να τον αγκαλιάζει, να τον φιλά και να του προτείνει να κάνουν σεξ στη θάλασσα. Μας παρουσίασε τον εαυτό του να θέλει να παραδώσει αρχικά την Kira στο φίλο του τον Παναή και όταν αυτός αρνείται «αναγκάζεται» να την πάρει μαζί του. Στην αντεξέταση μάλιστα μας είπε ότι η Kira ρώτησε την σύζυγο ενός φίλου του στο μπαρ Teepee αν την πειράζει να φλερτάρει τον άντρα της. Προσπάθεια και πάλι να μειώσει την Π. Σημειώνεται πάντως ότι κάτι τέτοιο δεν αναφέρει στη κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία και όταν κλήθηκε να σχολιάσει αυτή τη παράλειψη του έδωσε την ακόλουθη μη πειστική απάντηση: «Εκείνη τη στιγμή ήμουν και εγώ συγχυσμένος. Πόσα να αναφέρω;». Να σημειωθεί ότι η κατάθεση του δίδεται στις 22.8.12 ώρα 21.05 όταν αυτόβουλα παρουσιάζεται στην αστυνομία μετά που πληροφορείται ότι η αστυνομία τον αναζητεί για την υπόθεση. Ρωτήθηκε πως ένιωθε που συνόδευε σε ένα κέντρο αναψυχής μία μεθυσμένη κοπέλα, για να απαντήσει «φυσιολογικά» και ότι δεν τον ενοχλούσε το γεγονός ότι η παραπονούμενη ήταν μεθυσμένη. Δέχθηκε ωστόσο πως ο ίδιος ουσιαστικά ήθελε «να αφήσει τη παραπονούμενη στο φίλο του τον Παναή γιατί ήταν μεθυσμένη». Με άλλα λόγια από την μια ισχυρίζεται ότι δεν τον ενοχλούσε το γεγονός ότι η παραπονούμενη ήταν μεθυσμένη και από την άλλη ότι δεν την ήθελε γιατί ήταν μεθυσμένη και μάλιστα ήθελε να την ξεφορτωθεί αφήνοντας την στο φίλο του τον Παναή. Όταν ρωτήθηκε στην αντεξέταση του γιατί δέχθηκε η μεθυσμένη παραπονούμενη να ανέβει στη μοτοσικλέτα του με κίνδυνο να πέσει κάτω λόγω της κατ' ισχυρισμό κατάστασης της, έδωσε την ακόλουθη απάντηση: «Δεν ήταν και για να μην μπορεί τέλεια .. πώς να το εξηγήσω; Δεν ήταν τέλεια μεθυσμένη». Λίγο αργότερα είπε ότι «δεν είπα πόσο μεθυσμένη ήταν, ούτε ήξερα, απλώς φαινόταν λίγο μεθυσμένη». Στη κατάθεση του στην αστυνομία όμως είπε ότι η παραπονούμενη στο κέντρο Teepee χόρευε και φαινόταν ενθουσιασμένη. Μάλιστα ήταν η θέση του πως αυτή έλεγε και ασυναρτησίες με αποτέλεσμα αυτός, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει στη κατάθεση του να είναι σίγουρος πλέον ότι ήταν μεθυσμένη. Παραθέτουμε ακριβώς το τι είπε στη κατάθεση του: «Όμως έλεγε ασυναρτησίες και εκεί σιγουρεύτηκα ότι ήταν μεθυσμένη». Οι πιο πάνω απαντήσεις δεν μας πείθουν και βρίσκουμε ότι συνιστούν σκέψεις εκ των υστέρων σε μια προσπάθεια του κατηγορούμενου να πείσει ότι η παραπονούμενη εκείνο το βράδυ βρισκόταν σε κατάσταση ευθυμίας και έκανε τα πάντα με τη θέληση της. Προσπάθεια και πάλι μείωσης της Π. είναι και ο ισχυρισμός του ότι είναι η Π. που ήθελε να κάμει σεξ μαζί του στη θάλασσα και αυτός αρνούμενος την παίρνει αρχικά μια βόλτα. Παρά ταύτα, τελικά την παίρνει στη Γεράσα, σ' ένα απόμερο υποστατικό του αδελφού του μέσα σε μια δασώδη περιοχή. Όταν του υποβλήθηκε στην αντεξέταση ότι η Γεράσα, η οποία είναι μακριά από την πόλη «δεν είναι βόλτα» έδωσε την ακόλουθη απάντηση: «για μένα δεν είναι τόσο μακριά». Απόδειξη του γεγονότος ότι η παραπονούμενη δεν ήθελε να μεταβεί στη Γεράσα και μάλιστα σε ερημικό και απόμερο τόπο είναι και το γεγονός ότι η παραπονούμενη τον ρώτησε όταν έφθασαν στη Γεράσα «τι είναι εδώ;». Αυτό το παραδέχθηκε ο ίδιος ο κατηγορούμενος. Μάλιστα στη κατάθεση του στην αστυνομία παραδέχεται πως η παραπονούμενη «στην αρχή φάνηκε να παραξενεύτηκε». Δικαιολογημένα θα λέγαμε παραξενεύτηκε αφού από μια βόλτα βρέθηκε σε ένα ερημικό και απόμερο μέρος. Οι περιγραφές του για το τι διαδραματίσθηκε εκεί και πάλι δεν έχουν στοιχεία πειστικότητας. Συσχετίζοντας την μαρτυρία του με εκείνη της παραπονούμενης παρατηρούμε ότι έχει τους εξής κοινούς κορμούς. α. την σεξουαλική πράξη της εκσπερμάτωσης του στο στόμα της Π, β. την σεξουαλική πράξη συνουσίας που όμως η εκσπερμάτωση δεν γίνεται στο κόλπο της με εκσπερμάτωση στο στόμα της, γ. το φτύσιμο της Π. στο σκαλί μετά το πιο πάνω (β). Όμως ο κατηγορούμενος προσθέτει ότι αυτό το κάνει όχι «επειδή ήμουν εγώ αλλά επειδή δεν συνηθίζει να τα καταπίνει», δ. η «έξοδος» της Π. στο δάσος. Η Π. βέβαια το ονομάζει απόδραση, ενώ ο κατηγορούμενος ότι εκείνη χάνεται και την βρίσκει ξαπλωμένη, φοβισμένη, «από τους λύκους και τα ψάρια». Η Π. του λέει ότι δεν θυμάται γιατί βρίσκεται εκεί. Ούτε γνωρίζει γιατί βρίσκεται εκεί το εσώρουχο της. Μας λέει μάλιστα για να ενισχύσει την εκδοχή του για τον εαυτό του ως ένα συμπονετικό» άτομο ότι την πλένει, την φροντίζει προσθέτοντας ότι της είχε δώσει το σακάκι του όταν βγήκε αλλά περιέργως παρέλειψε να το πει στην κατάθεση του στην Αστυνομία. Το σακάκι αυτό παρουσιάζεται μόνο στην δίκη να έχει μάλιστα πάνω αγκάθια και χόρτα από τους βάτους, ε. το τηλεφώνημα στην αδερφή της Π., έστω και μ' άλλο χρωματισμό για το περιεχόμενο και την σημασία του, στ. οι συζητήσει και ο καφές, έστω - και πάλι - μ' άλλο χρωματισμό ως προς το περιεχόμενο και τις περιστάσεις, ζ. η επάνοδος στο ξενοδοχείο στην ώρα περίπου που είναι κοινή και στις δύο εκδοχές. Τα κενά της εκδοχής του κατηγορούμενου ορατά από την αφετηρία των γεγονότων που δίδει ως τα εκθέσαμε πιο πάνω, γίνονται πιο έντονα στην παράθεση της εικόνας της Π. όπως επιχείρησε να την παρουσιάσει στην ερημιά της τοποθεσίας της Γεράσας να ενεργεί με τον τρόπο που αποπειράθηκε να εξηγήσει. Να επιλέγει για ανάγκη της να μην πηγαίνει στο διπλανό αποχωρητήριο γιατί ήταν σκοτεινά (όπως λέει στην κατάθεση του βλ. πιο πάνω σελ. 21) και αντ' αυτού να επιλέγει να πάει στο δάσος που σαφώς ήταν πιο σκοτεινά. Εκεί δε, επειδή δεν μπορεί να εξηγήσει την απόδραση της μας την παρουσιάζει «να κοιμάται» (βλ. υπόδειξη στους αστυνομικούς Τεκμ 6(Α)), ή να είναι ξαπλωμένη και να βογγά φοβούμενη τους λύκους και τα ψάρια (κατάθεση του Τεκμ. 6Α) ή να είναι απλώς «χαμένη» όπως λέει στην αντεξέταση του. Παρά το ότι την βρίσκει και τίποτε απ' ότι λέει δεν συνάδει με εκδοχή ότι η Π. δεν μπορεί να περπατήσει έστω και με βοήθεια, αντ' αυτού λοιπόν την «τραβά» για να την βγάλει από την μικρή χαράδρα. Θα σταθούμε επί των σχετικών θέσεων του. Στη κατάθεση του στην αστυνομία λέει ότι «Μετά αποφάσισα ότι έπρεπε να την βγάλω από εκεί και έτσι άρχισα να την τραβώ». Στη προφορική του μαρτυρία αντεξεταζόμενος διευκρίνισε ότι «Την τραβώ εννοώ την κρατούσα από τα χέρια, από τη μέση. Αυτή δεν περπατούσε. Αυτή δεν μπορούσε να περπατήσει, όταν κρατάς κάποιο φορτωμένο πάνω σου, εννοείται ότι την τραβάς». Η πιο πάνω απάντηση δεν μας πείθει και θεωρούμε πως αν ήθελε πράγματι να βοηθήσει τη παραπονούμενη εκείνο το βράδυ θα μπορούσε να την «πιάσει πάνω του» όπως ορθά του υπέδειξε η κα Αλεξάνδρου. Με δεδομένη την ισχυρή σωματική του διάπλαση και την αδύνατη σωματική διάπλαση της παραπονούμενης, κάτι τέτοιο γι' αυτόν θα ήταν πολύ εύκολο. Η δικαιολογία που έδωσε ότι «δεν μπορούσα να την πιάσω και με το φανάρι δεν την έσωνα», δεν πείθει. Παράξενη μας φαίνεται ακόμη η εξήγηση που δίνει για το λόγο που ομιλεί με την αδερφή της Π. και τον άντρα της. Η ανάγκη, κατά τον κατηγορούμενο, προέκυψε γιατί μιλούσε «λίγα ρωσικά», κάποιες φράσεις. Αφύσικο μας φαίνεται ενώ βρίσκεται σε ερωτικές, κατά την θεώρηση του, στιγμές με την Π., να θέλει να μιλήσει με την αδερφή ή τον σύζυγο της αδερφής της. Χωρίς λογική είναι η εξήγηση που δίνει για το πώς ομιλεί τηλεφωνικώς με την αδελφή της παραπονούμενης και το σύζυγο της στη Ρωσία. Λέει στη κατάθεση του στην αστυνομία πως ενώ μιλούσε με τη παραπονούμενη έξω από το σπιτάκι αντιλήφθηκε ότι η παραπονούμενη τηλεφώνησε στη Ρωσία και του έδωσε την αδελφή της στο τηλέφωνο για να μιλήσουν. Δεν μπορούσε να συνεννοηθεί με την αδελφή της και αυτή του έδωσε το σύζυγο της. Δεν συνεννοήθηκε με κανένα από τους δύο. Δεν διευκρινίζει για ποιο λόγο έπρεπε να συνομιλήσει με τα δύο πιο πάνω πρόσωπα όταν αυτός και η παραπονούμενη βρίσκονταν, προχωρημένο βράδυ, σε μια ερημική περιοχή και λίγο πριν αρχίσουν κατά τον ίδιο, τις ερωτικές περιπτύξεις. Με τη μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου, αντεξεταζόμενος ισχυρίστηκε ότι συνεννοήθηκε κάπως με την αδελφή της παραπονούμενης αφού γνωρίζει λίγα Ρωσικά. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε: «της είπα στα Ρωσικά τι κάνει» αλλά μετά δεν αντιλαμβανόταν τι του έλεγε και έδωσε πίσω στην παραπονούμενη το κινητό της τηλέφωνο και ακολούθως άρχισαν να χαϊδεύονται και να φιλιούνται. Με άλλα λόγια, αντεξεταζόμενος, ουδεμία αναφορά κάνει στο γεγονός ότι η αδελφή της παραπονούμενης έδωσε το τηλέφωνο στο σύζυγο της για να μιλήσει και αυτός μαζί του και ότι μίλησαν χωρίς να συνεννοηθούν. Δεν έχουμε καμιά αμφιβολία πως ο κατηγορούμενος ενώπιον του Δικαστηρίου προσπάθησε να παρουσιάσει τα όσα έλαβαν χώρα σε σχέση με τα πιο πάνω τηλεφωνήματα ωσάν να ήταν κάτι το φυσιολογικό και ότι ουσιαστικά η παραπονούμενη του έδωσε στο τηλέφωνο την αδελφή της (μετά τα μεσάνυκτα) για να γνωριστούν και για να της πει ο κατηγορούμενος στα Ρωσικά «τι κάνεις». Και όλα αυτά, επαναλαμβάνουμε, λίγο πριν αρχίσουν οι κατ' ισχυρισμό περιπτύξεις. Και αυτό το μέρος της μαρτυρίας του απορρίπτεται. Το ίδιο μας φαίνεται επίπλαστη η έντονη προσπάθεια του να σταθεί σε λεπτομέρειες τόσο στην αφετηρία της γνωριμίας τους, όσο και μετά, ενώ αντίθετα άφηνε αναπάντητα και ανεξήγητα πολλά άλλα επί του κύριου κορμού των γεγονότων. Πολύς λόγος έγινε για ένα άλλο φαλακρό άντρα (εκτός από τον ίδιο που επίσης είναι φαλακρός) που η Π. «φλέρταρε» πριν απ' αυτόν. Ήταν όπως είπαμε ήδη θέση της υπεράσπισης ότι αποτελεί ουσιαστικό κενό του ανακριτικού έργου που δεν αναζητήθηκε. Εκτός που δεν πιστεύουμε αυτή την θέση, δεν βρίσκουμε να έχει αξία. Απλώς εντάσσεται στην ίδια προσπάθεια του κατηγορούμενου να μειώσει την Π. Αναξιόπιστη κρίνεται και η μαρτυρία του γύρω από την επιθυμία του να προσθέσει νέα γεγονότα μετά τη κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία. Ενώ δέχεται πως αυτά τα κατ' ισχυρισμό νέα γεγονότα τα γνώριζε από την αρχή εντούτοις δεν τα θυμάται τότε για να τα αναφέρει στη κατάθεση του. Μάλιστα ορισμένα είναι τόσο σημαντικά (όπως πλύσιμο πληγών της παραπονούμενης με ουϊσκυ) που λογικά θα αναμένετο να τα θυμόταν ευθύς εξ αρχής όταν μάλιστα τότε ήταν ύποπτος για βιασμό της παραπονούμενης. Εξάλλου τη κατάθεση τη δίνει σε μικρό χρονικό διάστημα από την ώρα που λαμβάνει χώρα η σεξουαλική επαφή με τη παραπονούμενη. Να σημειώσουμε επίσης πως ισχυρίστηκε ότι ο δικηγόρος του που τον επισκέφθηκε στα κρατητήρια του υπέδειξε πως έπρεπε να αναφέρει και αυτά τα γεγονότα που κατά τον ίδιο (κατηγορούμενο) έλαβαν χώρα. Σε άλλο όμως μέρος της μαρτυρίας του ουσιαστικά ισχυρίστηκε πως αυτά τα ανέφερε στον ανακριτή που του λάμβανε τη κατάθεση και ο ανακριτής του έλεγε ότι «Δεν θα γράψουμε ολόκληρο μυθιστόρημα. Θα γράψουμε την ουσία». Τέτοια θέση δεν υποβλήθηκε στον ανακριτή. Μόνον στις 28.8.2012 δηλώνει πρόθεση για συμπληρωματική κατάθεση, θέμα για το οποίο ασχοληθήκαμε ήδη και επαναλαμβάνουμε ότι δεν το θεωρούμε καλόπιστη ενέργεια του κατηγορούμενου. Θα συμφωνήσουμε ακόμη με τις παρατηρήσεις της κας Αλεξάνδρου ότι ήταν εντελώς περίεργη η τοποθέτηση του σε ερώτηση της Κατηγορούσας Αρχής πως γινόταν να τραυματισθεί η Π. στα χέρια αφού φορούσε το χοντρό σακάκι του κατηγορούμενου. Ο κατηγορούμενος είπε στην αρχή ότι το σακάκι ήταν ανοιχτό μπροστά άρα μπορούσε να τραυματισθεί, στη συνέχεια είπε ότι τα μανίκια του σακακιού μπορούσαν να πάνε πάνω. Είναι η κατάληξη μας ότι ο κατηγορούμενος δεν γίνεται πιστευτός. Να σημειώσουμε ότι με την εκδοχή της Π. την οποία και πιστεύουμε τα τραύματα του κατηγορούμενου που φαίνονται στην ιατρική έκθεση και στις Φωτ. 2Α μπορούσαν να συμβούν και συνέβησαν. Δεν μπορούμε να μην διερωτηθούμε έχοντας υπόψη τις εκατέρωθεν θέσεις γιατί θα έπρεπε η Π. να φτιάξει τέτοια ιστορία και μάλιστα να ειδοποιήσει την πρεσβεία μέσω της αδερφής της και την αστυνομία μόλις φθάνει στο ξενοδοχείο της. Και ακόμη «ψεύτικα» να κλαίει στο τηλέφωνο όταν την παίρνει ο Μ.Κ.11 ή όταν φτάνει η αστυνομία. Ακροθιγώς, όπως είπαμε και πιο πάνω, της έγινε εισήγηση στην αντεξέταση ότι «είχε ασφάλεια» και γι' αυτό προφανώς επινόησε τον βιασμό. Μια εισήγηση που δεν είχε βάση ούτε και προοπτική. Άλλωστε όπως είπαμε και πιο πάνω εκτός από το μη λογικό της θέσης της υπεράσπισης, η Π. ήταν μια καθόλα γνήσια μάρτυρας που την αποδεχόμαστε. Αξιολόγηση των λοιπών μαρτύρων υπεράσπισης Αλγεινή εικόνα μας άφησαν και οι τρεις μάρτυρες υπεράσπισης που κλήθησαν να καταθέσουν για τα προηγηθέντα της Γεράσας στα δύο bar που αφενός γνωρίστηκαν ο κατηγορούμενος και η Π. και αφετέρου διασκέδασαν. Ειδικά οι Μ.Υ.2 και 3 μας άφησαν μια καταθλιπτική εικόνα «κατασκευής» ή ανασκευής ή διαστρέβλωσης γεγονότων με δύο φανερούς σκοπούς. Πρώτον να μειώσουν κατά πάντα χρόνο την Π. και δεύτερον να εξυψώσουν με κάθε τρόπο τον κατηγορούμενο, ο οποίος ήταν φίλος τους. Από την αρχή μέχρι το τέλος της κατάθεσης τους αυτό έπρατταν. Και δεν το έπραξαν ούτε καν με διακριτικό τρόπο. Ειδικά η μαρτυρία του Μ.Υ.2 βρίθει από χαρακτηρισμούς της Π. και της συμπεριφοράς της. Μας παρουσιάστηκε ούτε λίγο ούτε πολύ ως εμπειρογνώμονας για την ανθρώπινη συμπεριφορά για χρήση κάθε παράνομης ουσίας φθάνοντας να πει ότι η Π. ήταν «εκστασιασμένη», ότι έκανε χρήση ναρκωτικών και ότι παράπαιε. Και οι Μ.Υ.2 και Μ.Υ.3 ενώ η σκηνή διαδραματίζεται σ' ένα μπαρ νυκτερινές ώρες μας παρουσίασαν το κέντρο να παίζει ζωντανά ροκ μουσική αλλά σε στυλ μπαλάντας! Και αυτό για να παρουσιάζουν την Π. παράταιρη και αλλόκοτη μέσα σ' ένα περιβάλλον που αν και είχε ζωντανή μουσική κανένας - εκτός της Π. - δεν χόρευε! Και να παρατηρήσουμε ότι αυτά τα δύο στοιχεία της ούτω καλούμενης «Soft-Rock» μουσικής και ότι μόνο η Π. χόρευε στη πίστα, παραλείπουν να τα πουν στη κατάθεση τους αλλά και το κυριότερο: Δεν γίνεται σχετική υποβολή στη Κίρα. Ήταν πραγματικά τόσο ψεύτικη η εικόνα που παρουσίασαν στο Δικαστήριο, να θυμούνται τα πάντα σε σχέση με τις κινήσεις και τα λόγια της Π. και το τι ήπιε, αλλά να μην θυμούνται τίποτε άλλο. Ο Μ.Υ.2 μας παρουσίασε - κάνοντας μάλιστα πολλές κινήσεις - χειρονομίες αγανάκτησης στο εδώλιο, την απαρέσκεια του για την Π. ειδικά όταν «κτυπά» κατά την θέση του τη κονσόλα του τζούμποξ, τόσο δυνατό κτύπημα «που σούστηκε το τζούμποξ» Όμως ο ίδιος για την δική του αντίδραση λέει: «Εμείς γελάσαμε ειρωνικά» Και στη συνέχεια παραθέτει φράσεις για να μειώσει την Π. Όσον αφορά δε το κτύπημα τοποθετεί στο χώρο - κοντά τους - τον Μ.Υ.
- Όμως ο Μ.Υ.3 μας λέει απλώς ότι άκουσε «μια καρέκλα που τάρασσε». Και αυτό προφανώς γιατί - ενώ σίγουρα δεν είδε κάτι τέτοιο - όπως το ομολογεί αμέσως μετά, δεν ήθελε να αποκλείσει τον εαυτό του «από το γεγονός» που επίσης μείωνε την Π. Ακόμα δύο θέματα θα θέλαμε να σχολιάσουμε: Ο Μ.Υ.2 μας λέει ότι η Π. μιλά στην γυναίκα του και της ζητά την άδεια αν μπορεί να φλερτάρει τον σύζυγο της. Και μάλιστα ότι το ακούει και εκείνος αφού ήταν δίπλα. Αυτή η θέση δόθηκε πάλι ως εκ των υστέρων περαιτέρω προσπάθεια να μειώσει την Π. Όταν του υποδεικνύεται από την κα Αλεξάνδρου η παράλειψη του να το θέσει στη κατάθεση του, απαντά στην αρχή με έντονο ύφος ότι το είπε (κάτι που δεν ισχύει φυσικά) για να προσθέσει αμέσως πιο κάτω «μπορεί να μην το έγραψε η αστυνομία». Ο Μ.Υ.2 δεν έχει κανένα στοιχείο αλήθειας και απορρίπτεται συλλήβδην ως αναξιόπιστος μάρτυρας. Ο Μ.Υ.3 έδωσε δύο φράσεις που προώθησε έντονα για να καταδείξει την ανωτερότητα του φίλου του και την χαμηλή εικόνα της κοπέλας. Η πρώτη φράση είναι αυτή που προβάλει ότι του λέει η Π. «your friend is really man». Στη κατάθεση του στην αστυνομία την εντάσσει στη κουβέντα που κάνουν στη παρέα στο μπαρ, ενώ στη προφορική του μαρτυρία κατά άκρως συγχυστικό τρόπο αυτό μας λέει ότι συνέβηκε όταν συναντήθηκαν στα σκαλιά. Το δε πιο παράξενο είναι ότι λέει ότι ο ίδιος με την κοπέλα δεν μίλησε καθόλου εκτός από την πιο πάνω φράση. Η άλλη κουβέντα που μεταφέρει στο Δικαστήριο είναι μεταξύ του ιδίου και του κατηγορούμενου όταν ο τελευταίος του εκμυστηρεύεται ότι την βαρέθηκε και του την «παραχωρεί». Αυτή η θέση εκτός που περιέχει και πάλι υποτίμηση της Π. σαν να ήταν κανένα αντικείμενο, δεν συνάδει με τις ίδιες τις ενέργειες του κατηγορούμενου, όπως είπαμε και πιο πάνω, να την παίρνει - όχι στο ξενοδοχείο της - αλλά για βόλτα και μάλιστα μέσα στην ερημιά της Γεράσας. Πρόκειται για εκδοχές που μόνο θλίψη μπορεί να προκαλέσουν για την εύκολη προσφυγή των ανθρώπων στο ψεύδος για αλλότρια κίνητρα. Ούτε και ο Μ.Υ.1 μας άφησε θετική εικόνα. Έχουμε την εντύπωση ότι δεν θυμόταν ιδιαίτερα κάτι από εκείνο το βράδυ εκτός του ότι η Π. και ο κατηγορούμενος βρίσκονταν στο μπαρ του. Τα λοιπά που είπε ήταν προσπάθεια να βοηθήσει τον κατηγορούμενο που ήταν γνωστός - φίλος και πελάτης του. Χαρακτηριστικό αυτού είναι ότι μας είπε ότι δεν είδε τον κατηγορούμενο και την Π. να μιλούν - κάτι που αντιμάχεται τόσο την Π. όσον και τον κατηγορούμενο. Κατά τα λοιπά όμως θυμόταν και τα ποτά και ένα τρίτο άντρα που κολλούσε της Π. Εξάλλου είναι χαρακτηριστικό το λάθος του για τον αριθμό των ποτών του κατηγορούμενου τον οποίο παρουσιάζει ότι ήπιε τρεις μπύρες ενώ ο ίδιος ο κατηγορούμενος λέει ότι ήπιε δύο μπύρες. Γιατί λοιπόν να μην δεχθούμε ότι το ίδιο λάθος κάνει και για τα ποτά της Π. Ήταν δε σωστή η επισήμανση της κας Αλεξάνδρου ότι ο Μ.Υ.1 στην κατάθεση του λέει ότι η Π. παραγγέλλει ένα ποτό, δεν λέει αν παραγγέλλει δεύτερο αλλά καταλήγει να πει ότι πληρώνει για δύο ποτά. Και ο Μ.Υ.1 απορρίπτεται. Επιπρόσθετες παρατηρήσεις σε σχέση με επιμέρους ισχυρισμούς της υπεράσπισης Τελειώνουμε με κάποιες επιπρόσθετες παρατηρήσεις: Υπήρξε κύριος πυλώνας σκέψης της υπεράσπισης ότι η αστυνομία δεν έκανε καλά την δουλειά της ως προς την ανάγκη ενίσχυσης της εκδοχής της υπεράσπισης επισημαίνοντας παραλείψεις ενεργειών κάποιες από τις οποίες αναφέραμε πιο πάνω. Ο κατηγορούμενος είναι η γνώμη μας, κατασκεύασε - σε δύο βάσεις - διάφορες μικρές λεπτομέρειες για να πετύχει δύο στόχους όπως ήδη επισημάναμε δηλαδή: (α) την μείωση της Π. ως ατόμου, (β) την ανάδειξη του ιδίου «ως καλού Σαμαρείτη». Όλες αυτές οι λεπτομέρειες - ως η δεύτερη παντόφλα, το σακάκι κ.α. - μπήκαν στο σκηνικό των δρωμένων για να δώσουν χρωματισμό στους δύο στόχους του κατηγορούμενου. Όμως δεν ήταν αληθινοί και γι' αυτό κατέρρευσαν αλλά και δεν είχαν και καταλυτική σημασία έτσι και αλλιώς, μπροστά στην ουσία των πραγμάτων που ήταν η κραυγαλέα εικόνα μιας κοπέλας που έπεισε για την κακοποίηση της. Στα πλαίσια της ιδίας λογικής μας αναφέρθη ότι δεν υπήρξε βιασμός διότι δεν ήταν λογικό ο βιαστής να συστηθεί αφενός στο θύμα του και αφετέρου να το οδηγήσει πίσω στο ξενοδοχείο. Στα ίδια στεγανά κατακρίθηκαν και οι ενέργειες της Π. ως μη λογικές. Ως απάντηση σ' αυτές τις αναφορές της υπεράσπισης - αν θα έπρεπε το θέμα να κριθεί ως θέμα λογικής ή μη λογικής ενέργειας - έχουμε να παραθέσουμε τα λόγια του Πική Π. στην υπόθεση Mossa (Mussa) Mohammed Mustafa v. Ανδρέα Κακουρή κ.α.
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. «Και το απίθανο μπορεί να είναι αληθινό. Κριτής το Δικαστήριο». Θα προσθέταμε επίσης ότι το Δικαστήριο δεν είναι κριτής in abstracto και θεωρητικά. Η ζωντανή πραγματικότητα έχει πολλές εκφάνσεις και δεν θα ήταν σοφό το Δικαστήριο να τις αποκλείσει εγκεφαλικά. Είναι θέμα αξιοπιστίας και όπως είπαμε ήδη η Π. κρίνεται θετικά. Βέβαια όπως επισημάναμε ήδη μη λογική κρίναμε την εκδοχή του κατηγορούμενου και εξηγήσαμε πως η Π. με έξυπνους χειρισμούς κατάφερε να γλυτώσει τα χειρότερα. Μας ετέθη επίσης από τον κ. Χ"Λοϊζου η «παρατυπία» που παρατηρήθηκε με την διακοπή της κατάθεσης της για κάποιες ώρες ώστε να γίνει ιατροδικαστική εξέταση. Αυτή η παρατυπία χωρίς συγκεκριμενοποίηση ετέθη ως βλαπτική για την υπεράσπιση. Δεν βρίσκουμε ότι κ άτι τέτοιο έχει βάση, αντίθετα, αν ήταν βλαπτική ήταν μόνο για την Π. αφού εν δυνάμει κάτι τέτοιο μπορεί να επηρεάζει τον ειρμό της σκέψης ενός ατόμου που οδηγείται σε κατάθεση σχεδόν αμέσως μετά την διάπραξη του αδικήματος κάτω από το βάρος των περιστάσεων που έχει βιώσει. Ευρήματα Στη βάση της μαρτυρίας που έχουμε δεχθεί διατυπώνουμε τα ακόλουθα ευρήματα: Η Π. γνωρίστηκε με τον κατηγορούμενο το επίδικο βράδυ στο bar Trippers όπου είχε πάει μόνη της, πίνοντας ένα ποτό που πλήρωσε μόνη της (είχε πιει ακόμη ένα ποτό σε προηγούμενο bar που είχε πάει). Ο κατηγορούμενος της πρότεινε αφού δεν της άρεσε η μουσική εκεί να την πάρει με την μοτοσυκλέτα του σ' άλλο bar με καλύτερη μουσική. Πράγματι την πήρε στο bar Teepee λίγο παρακάτω που είχε μουσική όπου η Π. χόρεψε και κουβέντιασε με κάποιους από τους φίλους του κατηγορούμενου που βρίσκονταν εκεί. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος προσφέρθηκε να την πάρει με την μοτοσικλέτα του πίσω στο ξενοδοχείο που διέμενε. Όταν ανέβηκαν στην μοτοσικλέτα της ανέφερε ότι θα την έπαιρνε βόλτα στην πόλη πριν την αφήσει στο ξενοδοχείο. Αφού διένυσαν κάποια απόσταση μέσα στην πόλη ο κατηγορούμενος αναπτύσσοντας ταχύτητα την οδηγεί στο επίδικο υποστατικό σε δασώδη περιοχή στη Γεράσα. Εκεί όταν η Π. αντιλαμβάνεται τι πρόκειται να συμβεί αντιδρά και ο κατηγορούμενος κτυπώντας την με γροθιές παντού αλλά περισσότερο στη κεφαλή, τελικά της κατεβάζει το παντελόνι και το εσώρουχο, το δε παντελόνι σχίζεται. Την τραβούσε και έπεσε στο έδαφος. Παρά την προσπάθεια της να διαφύγει, τελικά την τράβηξε μέχρι που την έβαλε στο υποστατικό. Εκεί την άρπαξε από τα μαλλιά και την έριξε πάνω στο στρώμα χτυπώντας την στο πρόσωπο. Η Π. φοβήθηκε και νόμισε ότι θα την σκοτώσει επειδή της φώναζε συνέχεια στα αγγλικά «I will kill you». Παρά την προσπάθεια της Π. να του αποσπάσει την προσοχή με διάφορες κουβέντες, αυτός δεν καταλάβαινε τίποτε και ενώ ήταν πάνω στο στρώμα μαζί της έβγαλε μόνος του το παντελόνι και το εσώρουχο του. Η Π. προσπαθούσε ανεπιτυχώς να του ξεφύγει σπρώχνοντας τον με τα χέρια της. Μόλις είδε ότι το γεννητικό του όργανο ήταν σε στύση για να αποφύγει να κάμει σεξ μαζί του λόγω του ότι φοβόταν μήπως είχε κάποια αρρώστια ή θα έμενε έγκυος άρχισε όπως χαρακτηριστικά αναφέρει «να του παίζω με το χέρι μου το γεννητικό του όργανο για να μην με βιάσει». Ο κατηγορούμενος την ώρα που κατάλαβε ότι θα εκσπερμάτωνε άρπαξε την Π. από τα μαλλιά και αφού έβαλε το γεννητικό του όργανο στο στόμα της εκσπερμάτωσε σε αυτό. Αμέσως μετά η Π. έσκυψε στο πλάϊ και έφτυσε το σπέρμα του έξω από την πόρτα της αποθήκης, η οποία βρισκόταν δίπλα από το στρώμα. Μετά το πιο πάνω γεγονός ο κατηγορούμενος ηρέμισε για λίγο και η Π. βρήκε ευκαιρία να σηκωθεί από το κρεβάτι και να πάει έξω από την αποθήκη. Του ανάφερε ότι θέλει να πάει αποχωρητήριο. Βγαίνοντας αρπάζει το εσώρουχο της και τρέχει στο δάσος, όπου και κρύβεται ξαπλώνοντας για να μην φαίνεται «σ' ένα λάκκο» (20 μέτρα περίπου από το υποστατικό). Στην αρχή ο κατηγορούμενος παρά το ότι η Π. άκουσε να την φωνάζει, δεν την βρήκε. Τελικά όμως την εντοπίζει με ένα φανάρι που κρατούσε. Μόλις την βρήκε άρχισε πάλι να την κτυπά και τραβώντας την από τα μαλλιά την πήρε πίσω στο υποστατικό. Σ' αυτή τη φάση η Π. τοποθετεί και την προσπάθεια της να μιλήσει στο κινητό της που παίρνει μαζί της, με τον άντρα της αδερφής της στη Ρωσία (γύρω στις 3.30 το πρωϊ) στον οποίο λέει για το τι περνά, ότι κινδυνεύει και του ζητά να τηλεφωνήσει στη ρωσική πρεσβεία. Ακόμη παίρνει το τηλέφωνο η αδερφή της και η παραπονούμενη της ζητά να μιλήσουν στον κατηγορούμενο «για να γλυτώσει». Όταν η Π. δίδει το τηλέφωνο στο κατηγορούμενο, αυτός εκνευρίστηκε και την κτυπούσε πιο δυνατά κλείνοντας το τηλέφωνο. Κατάφερε να ξαναπάρει την αδερφή της και της ζήτησε να σταματήσουν να τον απειλούν γιατί θα την σκοτώσει. Μετά απ' αυτό ο κατηγορούμενος της πήρε το τηλέφωνο μαζί και την τσάντα της. Όταν επέστρεψαν πίσω στην αποθήκη έβγαλε όλα του τα ρούχα και έμεινε γυμνός. Ξάπλωσε πάνω στην Π. αφού την έριξε ανάσκελα πάνω στο στρώμα και ενώ ήταν σε στύση προσπάθησε να βάλει το γεννητικό του όργανο μέσα στα γεννητικά όργανα της, στον κόλπο της. Η Π. προσπαθούσε με όλη της την δύναμη που είχε να τον σπρώξει με τα χέρια της μακριά και του φώναζε ότι δεν ήθελε να μείνει έγκυος από αυτόν ούτε να κολλήσει καμιά ασθένεια. Ο κατηγορούμενος της απάντησε να μην ανησυχεί, στα αγγλικά και της είπε ότι δεν θα εκσπερματώσει στον κόλπο της. Έτσι με δύναμη άνοιξε τα πόδια της με τα χέρια του και έβαλε το γεννητικό του όργανο στο κόλπο της. Η Π. έκλαιγε συνέχεια αφού δεν μπορούσε να του ξεφύγει. Την ώρα που ο κατηγορούμενος θα εκσπερμάτωνε έβγαλε το γεννητικό του όργανο από τον κόλπο της και εκσπερμάτωσε πάνω στο πρόσωπο της. Μετά από αυτό της έδωσε χαρτί που βρήκε μέσα στην αποθήκη και σκούπισε το σπέρμα του, από το πρόσωπο της. Η Π. δεν θυμάται που άφησε τα χαρτιά αυτά. Μετά το πιο πάνω επεισόδιο ο κατηγορούμενος φόρεσε το εσώρουχο του και κάθισε πολύ ήρεμος στο στρώμα δίπλα της. Σε κάποια φάση έκαμε ο ίδιος κυπριακό καφέ και για τους δύο και αφού η Π. φόρεσε το παντελόνι της το οποίο ήταν ήδη σχισμένο από προηγουμένως κάθισε στο κρεβάτι και ήπιαν τον καφέ. Η Π. δεν σταμάτησε να κλαίει. Φοβόταν πάρα πολύ και ξαφνικά εκεί που ο κατηγορούμενος ήταν ήρεμος εκνευρίστηκε πολύ και της έβγαλε το παντελόνι της και την έσπρωξε να ξαπλώσει μπρούμυτα στο στρώμα. Αμέσως μετά ξάπλωσε πάνω της χωρίς το εσώρουχο του. Η Π. ήταν πολύ εξαντλημένη και του ζητούσε να σταματήσει και να την αφήσει ήσυχη. Αυτός όμως με δύναμη έβαλε το γεννητικό του όργανο μέσα στον κόλπο της. Στο τέλος εκσπερμάτωσε έξω από τον κόλπο της αλλά όχι πάνω στο σώμα της. Δεν είδε που ακριβώς επειδή ήταν μπρούμυτα πεσμένη. Μετά από όλα αυτά ήδη είχε ξημερώσει. Η ώρα ήταν γύρω στις έξι και τριάντα το πρωί της 22ας Αυγούστου 2012 και ο κατηγορούμενος αφού ήταν ήρεμος πια της είπε να φορέσει τα ρούχα της γρήγορα για να φύγουν. Φόρεσε το παντελόνι της εκτός το εσώρουχο της και τα παπούτσια της που δεν τα βρήκε. Ανέβηκε στην μοτοσυκλέτα με τον κατηγορούμενο για να επιστρέψουν στο ξενοδοχείο της. Όταν πλησίασαν το ξενοδοχείο που η Π. έμενε, την άφησε να κατεβεί από την μοτοσυκλέτα και έτρεξε στο δωμάτιο της. Εκείνη την ώρα της τηλεφωνούσαν στο κινητό της από την πρεσβεία (ο Μ.Κ.11) αλλά ήταν σε κατάσταση υστερίας και δεν μπορούσε να τους εξηγήσει τι είχε γίνει. Μετά από λίγο έφτασε στο ξενοδοχείο η αστυνομία όπου τους εξήγησε τι είχε γίνει. Είναι μέρος των ευρημάτων μας επίσης ότι η αδερφή (Μ.Κ.8) και ο σύζυγος της τηλεφώνησαν στη πρεσβεία και τους απάντησε ο Μ.Κ.11 στον οποίο κοινοποίησαν το τι τους είπε η Π. Ο Μ.Κ.11 κατάφερε να εντοπίσει την Π. στο τηλέφωνο γύρω στις 6.30 το πρωϊ η οποία έκλαιγε και ήταν αναστατωμένη. Ακολουθούν τα πιο πάνω ανακριτικά διαβήματα της αστυνομίας. Μέρος των ευρημάτων μας επίσης είναι η διάγνωση των πιο πάνω τραυμάτων στη Π. ως η μαρτυρία του Μ.Κ.9 και 13 καθώς βέβαια και τα επιστημονικά ευρήματα του κ. Καριόλου. Νομική Πτυχή για τις επιμέρους κατηγορίες Βάσει του άρθρου 151 του Ποινικού Κώδικα «όποιος παράνομα και άσεμνα επιτίθεται εναντίον γυναίκας, είναι ένοχος πλημμελήματος». Είναι φανερό ότι ο εξαναγκασμός της Π. να δεχθεί εκσπερμάτωση του κατηγορούμενου στο στόμα της (πρώτη φορά, χωρίς συνουσία) αποτελεί παράνομη και άσεμνη επίθεση εναντίον της (πρώτη κατηγορία). Ακόμη ο εξαναγκασμός της την πρώτη φορά σε συνουσία με την εισδοχή του πέους του στο κόλπο της με νέα εκσπερμάτωση στο πρόσωπο της ως τα πιο πάνω ευρήματα μας συνιστά βιασμό κατά παράβαση των άρθρων 144 και 145 του Ποινικού Κώδικα (δεύτερη κατηγορία). Η νέα συνουσία (για δεύτερη φορά) που ακολούθησε ως τα πιο πάνω ευρήματα και πάλι χωρίς τη συναίνεση της με την εισδοχή του πέους του στο κόλπο της και με εκσπερμάτωση εκτός του κόλπου, συνιστά επίσης βιασμό κατά παράβαση της ίδιας νομοθεσίας (τρίτη κατηγορία). Σύμφωνα με το πιο πάνω άρθρο 144, βιασμός συντελείται όταν υπάρχει παράνομη συνουσία χωρίς τη συναίνεση της παραπονουμένης ή με τη συναίνεση της, εφόσον η συναίνεση αυτή δόθηκε υπό το κράτος βίας ή φόβου σωματικής βλάβης. Δεν απαιτείται όπως η παραπονούμενη επιδείξει ή αναφέρει ρητά στον κατηγορούμενο ότι δεν συγκατατίθεται. Δεν χρειάζεται δε να αποδειχθεί οποιαδήποτε φυσική αντίσταση εκ μέρους της παραπονούμενης (βλ. Olugboja
(1982)Q.B. 320). Η Κατηγορούσα Αρχή όμως πρέπει να αποδείξει ότι η συγκατάθεση ή συναίνεση της παραπονούμενης δεν είχε δοθεί και ότι η σεξου