GALAXY ENERGY INTERNATIONAL LTD ν. SOBOH PETROLEUM (CYPRUS) LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 23511/11, 20/2/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:B9 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 23511/11 GALAXY ENERGY INTERNATIONAL LTD v.
- SOBOH PETROLEUM (CYPRUS) LTD
- AIMAN MOHAMED SOBOH
- OMAR AIMAN SOBOH
- HUSSEIN ALI NASRAT ABDALLAH Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 20.02.13 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κος Π. Παυλίδης μαζί με κο Α. Καριτζή Για Κατηγορουμένους 1 και 2: κος Α. Χαραλάμπους Για Κατηγορούμενο 4: κος Ρ. Ερωτοκρίτου Κατηγορούμενοι 2 και 4: παρόντες ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας της υπόθεσης και συγκεκριμένα στο στάδιο αντεξέτασης του πρώτου μάρτυρα κατηγορίας από το συνήγορο των κατηγορουμένων 1 και 2 και προτού αυτή ολοκληρωθεί, ο εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής υπέβαλε νέο αίτημα τροποποίησης των λεπτομερειών των κατ' ισχυρισμό αδικημάτων στην πρώτη, δεύτερη, πέμπτη και έκτη κατηγορία του κατηγορητηρίου. Προηγήθηκε η ενέργεια του εκπροσώπου της κατηγορούσας αρχής να αποσύρει την τρίτη και τέταρτη κατηγορία με αποτέλεσμα η μεν κατηγορούμενη 1 εταιρεία να αθωωθεί και να απαλλαχθεί στην τρίτη κατηγορία και οι δε κατηγορούμενοι 2 και 4 να αθωωθούν και να απαλλαχθούν στην τέταρτη κατηγορία. Αυτή είναι η τέταρτη φορά που επιχειρείται τροποποίηση των λεπτομερειών στο κατηγορητήριο. Την πρώτη φορά το κατηγορητήριο τροποποιήθηκε δυνάμει σχετικής διαταγής του Δικαστηρίου ημερομηνίας 22.05.12, η δεύτερη φορά ήταν στις 08.01.13 όταν εγκρίθηκε σχετικό αίτημα της κατηγορούσας αρχής ενώ την τρίτη φορά απορρίφτηκε τέτοιο αίτημα για τους λόγους που σημειώθηκαν στην ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 06.02.
- Οι τροποποιήσεις που ακριβώς επιδιώκονται περιλαμβάνονται στο επισυνημμένο έγγραφο στο οποίο περιλαμβάνονται με πράσινο χρώμα οι λεπτομέρειες που επιδιώκονται να προστεθούν ενώ με κίτρινο χρώμα υποδεικνύονται αυτές που ζητείται η απάλειψη τους. Εφόσον επισυνάπτεται το έγγραφο που περιέχει όλες τις αιτούμενες τροποποιήσεις θεωρώ αχρείαστο να τις καταγράψω. Πρόκειται για πανομοιότυπες τροποποιήσεις που καλύπτει ολόκληρο το περιεχόμενο των λεπτομερειών και θα εξεταστούν στο σύνολο τους ως ενιαία ομάδα. Το αίτημα αυτό της κατηγορούσας αρχής προσέκρουσε στην ένσταση των ευπαιδεύτων συνηγόρων των κατηγορουμένων. Υποστηρίζοντας το αίτημα του ο εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι είναι αναγκαία η τροποποίηση του κατηγορητηρίου για να συνάδει τόσο με προσκομισθείσα μαρτυρία όσο και με μαρτυρία που πρόκειται να προσαχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Ακόμη όμως και οι επιδιωκόμενες τροποποιήσεις να είναι αντίθετες με την προσαχθείσα μαρτυρία είναι η θέση του κυρίου Παυλίδη ότι το Δικαστήριο δεν εμποδίζεται από του να τροποποιήσει το κατηγορητήριο. Επικαλούμενος τις αρχές, νομολογία και νομικά συγγράμματα που ανάφερε στο παρόν Δικαστήριο με την αγόρευση στο προηγούμενο αίτημα για τροποποίηση, ο κύριος Παυλίδης ευσεβάστως υπέβαλε ότι τυχόν τροποποίηση του κατηγορητηρίου ως το αίτημα του δεν θα παραβλάψει τα δικαιώματα των κατηγορουμένων και ούτε θα επηρεάσει δυσμενώς την υπεράσπιση τους. Ο εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής στήριξε τη θέση του αυτή στο γεγονός ότι το αίτημα υποβλήθηκε σε αρχικό στάδιο της εκδίκασης της υπόθεσης. Είναι η θέση του κυρίου Παυλίδη ότι εφόσον δεν ολοκληρώθηκε η αντεξέταση του πρώτου μάρτυρα κατηγορίας υπάρχει η ευχέρεια αυτός να ρωτηθεί από τους συνηγόρους υπεράσπισης αναφορικά με τα νέα εισαγόμενα θέματα. Καταλήγοντας, ο κύριος Παυλίδης ανάφερε ότι είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα τροποποίησης. Αντίθετη νομική άποψη επί του συγκεκριμένου ζητήματος εξέφρασε ο ευπαίδευτος συνήγορος των κατηγορουμένων 1 και
- Κατά την επιχειρηματολογία του και με παραπομπή σε νομικά συγγράμματα και νομολογία ο εν λόγω συνήγορος ανάφερε ότι οι αιτούμενες τροποποιήσεις δεν κατέστησαν απαραίτητες ένεκα μαρτυρίας που προέκυψε ξαφνικά και απροειδοποίητα κατά τη διάρκεια της δίκης αλλά η αναγκαιότητα τους ήταν από την αρχή γνωστή στην κατηγορούσα αρχή αφού σχετίζεται με μαρτυρία που η κατηγορούσα αρχή θα έπρεπε να γνωρίζει και συνεπώς θα έπρεπε να ήταν προσεχτική για να την συμπεριλάβει από την αρχή στο κατηγορητήριο. Περαιτέρω, ο κύριος Χαραλάμπους ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι με την αναφορά '. η κατηγορούμενη 1 καθώς και οι κατηγορούμενοι 2 και/ή 4 έλαβαν γνώση μεταξύ των ημερομηνιών 13/09/2010 και 20/09/2010 .', ως μέρος των επιδιωκόμενων τροποποιήσεων, δεν συγκεκριμενοποιείται η χρονική στιγμή τέλεσης του συστατικού στοιχείου της 'γνώσης'. Κατά τη γνώμη του κυρίου Χαραλάμπους η κατηγορούσα αρχή όφειλε να επιλέξει ως ημερομηνία συντέλεσης της ένοχης διάνοιας είτε τις 13.09.10 είτε τις 20.09.10 αλλά όχι συνεχόμενη τη χρονική περίοδο μεταξύ 13.09.10 και 20.09.
- Θεωρώντας το αίτημα αβάσιμο και καταχρηστικό ο ευπαίδευτος συνήγορος των κατηγορουμένων 1 και 2 ζήτησε την απόρριψη του. Στη δική του επιχειρηματολογία ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου 4, αφού συμφώνησε με τον κύριο Χαραλάμπους στο ότι η κατηγορούσα αρχή μέσα από την προσκομισθείσα μαρτυρία της τοποθέτησε το χρονικό υπόβαθρο της ένοχης διάνοιας που είναι η 13η Σεπτεμβρίου 2010 και αυτή η ημερομηνία θα έπρεπε να καταγραφόταν στις λεπτομέρειες των κατ' ισχυρισμό αδικημάτων έτσι ώστε να συνάδει με τη μαρτυρία που δόθηκε, ευσεβάστως υπέβαλε ότι η κατηγορούσα αρχή με τα επανειλημμένα ίδια αιτήματα προκαλεί εσκεμμένη παρακώλυση της διαδικασίας και κατ' επέκταση δημιουργεί αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην εκδίκαση της. Ο κύριος Ερωτοκρίτου αποδίδει τέτοιας μορφής συμπεριφοράς στην κατηγορούσα αρχή επειδή, όπως ισχυρίζεται, η κατηγορούσα αρχή επιθυμεί να συνδέσει την παρούσα υπόθεση με άλλες διαδικασίες τις οποίες η κατήγορος εταιρεία έγειρε εναντίον των ιδίων κατηγορουμένων. Με παραπομπή σε νομικά συγγράμματα και νομολογία ο εν λόγω συνήγορος ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι με τη στάση αυτή της κατηγορούσας αρχής, την οποία σχολίασε ως κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, η δίκη αυτή τείνει να καταστεί μη διαχειρίσιμη και κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει το αίτημα τροποποίησης της κατηγορούσας αρχής. Είχα την ευκαιρία να μελετήσω τις επίμαχες αιτούμενες τροποποιήσεις. Δεν σκοπεύω να επαναλάβω τις αρχές και τα κριτήρια στη βάση των οποίων εξετάζονται αιτήματα τροποποίησης καθ' ότι αυτά έχουν ήδη σημειωθεί αναλυτικά και θα έλεγα εξαντλητικά μέσα από την ενδιάμεση απόφαση του παρόντος δικαστηρίου ημερομηνίας 06.02.13, μάλιστα με αναφορά σε κυπριακά και αγγλικά νομικά συγγράμματα καθώς επίσης και σε κυπριακή και αγγλική νομολογία. Αυτό όμως που θα πρόσθετα σε σχέση με την τελευταία φορά είναι ότι η καταχώρηση του κατηγορητηρίου στο Δικαστήριο αποτελεί έργο της κατηγορούσας αρχής, ο εκπρόσωπος της οποίας ευθύνεται για την ορθή σύνταξη, την επάρκεια του λεκτικού του και γενικά την καλύτερη δυνατή παρουσίαση του κατηγορητηρίου (βλέπε Blackstone's Criminal Practice 2000, παρ. D9.3, σελ. 1238 και τις αγγλικές υποθέσεις R v. Newland [1988] QB 402, R v. Moss [1995] Crim LR 828). Στην παρούσα υπόθεση η κατηγορούσα αρχή με τις αιτούμενες τροποποιήσεις επιθυμεί να διορθώσει ένα κατηγορητήριο παρουσιάζοντας ένα, του οποίου οι λεπτομέρειες να συνάδουν με την προσκομισθείσα μαρτυρία αλλά και με μαρτυρία που πρόκειται να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου. Αυτός είναι ο σκοπός της τροποποίησης. Το εάν η αναγκαιότητα της τροποποίησης του κατηγορητηρίου ήταν ή μπορούσε να ήταν προγενέστερα γνωστή στην κατηγορούσα αρχή δεν είναι αυτόματα και από μόνος του αποτρεπτικός παράγοντας κατά την εξέταση σχετικού αιτήματος. Όπως έχει εξηγηθεί στην ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 06.02.13, καταλυτικό ρόλο στην έγκριση ή όχι ενός τέτοιου αιτήματος διαδραματίζει το κατά πόσο προκαλείται αδικία στον κατηγορούμενο υπό τη μορφή δυσμενούς επηρεασμού των συμφερόντων και δικαιωμάτων του ή πρόκλησης βλάβης στην υπεράσπιση του. Στην προκειμένη περίπτωση τίποτα χειροπιαστό ή συγκεκριμένο λέχθηκε από μέρους των κατηγορουμένων που να οδηγεί σε συμπέρασμα πρόκλησης αδικίας εις βάρος τους. Αντίθετα, το αίτημα της κατηγορούσας αρχής υπεβλήθηκε σχετικά νωρίς και προτού ολοκληρωθεί η αντεξέταση του πρώτου μάρτυρα κατηγορίας από το συνήγορο των κατηγορουμένων 1 και 2, πράγμα που δίδει την ευκαιρία σε όλους τους κατηγορουμένους να χαράξουν την υπερασπιστική πορεία τους ενόψει των αιτούμενων τροποποιήσεων. Εάν κάποιος παρατηρήσει τις αιτούμενες τροποποιήσεις θα αντιληφθεί ότι δεν προσθέτουν νέες κατηγορίες. Απλά εκθέτουν τις λεπτομέρειες των υφιστάμενων κατηγοριών μέσα από ένα συγκεκριμένο πλαίσιο και σαφέστερη διατύπωση, πάντοτε των κατηγοριών που απέμειναν, με την βάση όμως αυτών των λεπτομερειών να παραμένει η ίδια. Αυτό με τη σειρά του εκμηδενίζει τη σημασία που ο ευπαίδευτος συνήγορος των κατηγορουμένων 1 και 2 προσπάθησε να αποδώσει στη θέση του περί προγενέστερης γνώσης της ανάγκης για τροποποίηση του κατηγορητηρίου. Παράλληλα, κάποιος θα μπορούσε να πει ότι η παρουσίαση ενός σαφέστερου λεκτικού των λεπτομερειών του κατηγορητηρίου εξυπηρετεί τα συμφέροντα των κατηγορουμένων αφού με αυτόν τον τρόπο παρουσιάζεται ένα συγκεκριμένο κατηγορητήριο μέσω του οποίου τίθεται καλύτερα το πλαίσιο της δίκης. Η σαφήνεια στο κατηγορητήριο έγκειται στο γεγονός ότι οι αιτούμενες τροποποιήσεις δεν περιέχουν τα στοιχεία των διαζευκτικών κατ' ισχυρισμό γεγονότων καθώς και εναλλακτικών διαφορετικών χρονικών στιγμών που παρατηρούνται μέσα από το περιεχόμενο των υφιστάμενων λεπτομερειών, δίδοντας έτσι μια καλύτερη, σταθερότερη και σφαιρικότερη εικόνα των πραγμάτων. Με αυτό τον τρόπο οι κατηγορούμενοι γνωρίζουν τώρα καλύτερα πως να προετοιμάσουν και σε ποια σημεία να επικεντρώσουν την υπεράσπιση τους. Επομένως, το Δικαστήριο δεν διαπιστώνει ότι τυχόν έγκριση των αιτουμένων τροποποιήσεων είτε θα επιφέρει δυσμενή επηρεασμό των δικαιωμάτων των κατηγορουμένων είτε θα προκαλέσει ζημιά στην υπεράσπιση τους, προκαλώντας έτσι αδικία εις βάρος τους. Όσον αφορά τη θέση του κυρίου Χαραλάμπους ότι δεν συγκεκριμενοποιείται ο χρόνος τέλεσης του συστατικού στοιχείου της 'γνώσης', το Δικαστήριο δεν τη συμμερίζεται. Στις αιτούμενες τροποποιήσεις των λεπτομερειών των κατ' ισχυρισμό αδικημάτων προσδιορίζεται ο χρόνος ύπαρξης του στοιχείου της ένοχης διάνοιας της 'γνώσης' μέσω της αναφοράς για κατ' ισχυρισμό συνεχόμενη χρονική περίοδο από 13.09.10 μέχρι και πριν από τη στιγμή της παράδοσης του φορτίου πετρελαίου στην Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου. Είναι όμως αλήθεια ότι με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία η ένοχη διάνοια της 'γνώσης' προσδιορίζεται στις 13.09.
- Ωστόσο, η θέση των δύο ευπαιδεύτων συνηγόρων υπεράσπισης ότι εκείνη η ημερομηνία θα έπρεπε να είναι καταγραμμένη στις σκοπούμενες προς τροποποίηση λεπτομέρειες των κατ' ισχυρισμό αδικημάτων αφού τότε η προσκομισθείσα μαρτυρία τοποθετεί το χρονικό υπόβαθρο της ένοχης διάνοιας δεν προσθέτει οτιδήποτε ουσιαστικό καθ' ότι, όπως δήλωσε ο εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής, οι αιτούμενες τροποποιήσεις συνδέονται όχι μόνο με προσκομισθείσα μαρτυρία αλλά και με μαρτυρία που πρόκειται να παρουσιαστεί στο μέλλον, θέση η οποία δεν μπορεί να αγνοηθεί. Επ' αυτού είναι γνωστό ότι η κατηγορούσα αρχή δικαιούται να παρουσιάσει όσους και όποιους μάρτυρες επιθυμεί χωρίς αυστηρά να δεσμεύεται από οποιαδήποτε προηγούμενη δήλωση της. Περαιτέρω, τέθηκε θέμα κατάχρησης της διαδικασίας εμμέσως πλην σαφώς από τον κύριο Χαραλάμπους και ευθέως από τον κύριο Ερωτοκρίτου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου 4 αποδίδει στην κατηγορούσα αρχή πρόκληση εσκεμμένης παρακώλυσης της διαδικασίας καθ' ότι εντοπίζει επιθυμία της να συνδέσει την παρούσα υπόθεση με άλλες διαδικασίες τις οποίες η κατήγορος εταιρεία καταχώρησε εναντίον των ιδίων κατηγορουμένων. Αυτό κατά τη γνώμη του κυρίου Ερωτοκρίτου δημιουργεί αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης, συνεπεία της οποίας ο εν λόγω συνήγορος ισχυρίζεται ότι η δίκη τείνει να καταστεί μη διαχειρίσιμη. Η διαδικασία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, πηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυση του. Η διακριτική εξουσία του δικαστηρίου να αποτρέπει κατάχρηση των διαδικασιών του είναι βαθιά ριζωμένη στους θεσμούς της δικαιοσύνης που είχαμε δεχθεί και αναπτύξει. Χωρίς το όπλο αυτό, το όλο σύστημα απονομής της δικαιοσύνης θα μπορούσε να καταντήσει άθυρμα στα χέρια των επιτηδείων. Παράλληλα θα επερχόταν επικίνδυνη υπονόμευση και αποδυνάμωση της κοινωνικής αποστολής της δικαιοσύνης. Γι' αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δεν συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα, μπορεί δε να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου. Η κατάχρηση της διαδικασίας μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές και ανάλογα ευρεία είναι και η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για την παρεμπόδισή της. Έχοντας αυτά υπόψη του, το Δικαστήριο δεν συμφωνεί με τις θέσεις αυτές του κυρίου Ερωτοκρίτου. Ο εν λόγω συνήγορος ανάφερε γενικά και αόριστα για έγερση άλλων νομικών διαδικασιών εναντίον των κατηγορουμένων από την παραπονούμενη εταιρεία χωρίς να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου συγκεκριμένα στοιχεία και πληροφορίες, μεταξύ άλλων, ως προς τη φύση των διαδικασιών αυτών, τα αντικείμενα εξέταση τους ή τα επίδικα θέματα τους. Συνεπώς, το Δικαστήριο δεν μπορεί να κρίνει εάν και ποιες επιπτώσεις τα άλλα αυτά νομικά διαβήματα ενδεχομένως να προκαλούν στο συγκεκριμένο αίτημα τροποποίησης που το Δικαστήριο εξετάζει. Σε σχέση με το θέμα αδικαιολόγητης καθυστέρησης ένεκα των αιτημάτων της κατηγορούσας αρχής ανάτρεξα στο φάκελο της υπόθεσης. Μέσα από αυτό διαπιστώνω ότι η πρώτη τροποποίηση του κατηγορητηρίου έγινε στις 31.05.12 κατόπιν σχετικού προδικαστικού αιτήματος των κατηγορουμένων και συνεπεία ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 22.05.12 με την οποία η κατηγορούσα αρχή καλείτο να προσδιορίσει την ιδιότητα που έφεραν κατά τον ουσιώδη χρόνο έκαστος από τους κατηγορουμένους 2, 3 και 4 στη βάση της οποίας κατηγορούνται. Ακολούθως, οι κατηγορούμενοι κατηγορήθηκαν και η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση σε μελλοντική ημερομηνία (με το νέο δικαστηριακό έτος) με το παρόν Δικαστήριο στο μεταξύ να αλλάζει δικαιοδοσία εκδίκασης υποθέσεων. Το πρώτο αίτημα τροποποίησης από μέρους της κατηγορούσας αρχής έγινε στις 08.01.13 με τη διόρθωση της ημερομηνίας '13.09.11' σε '13.09.10' στις λεπτομέρειες όπου γινόταν τέτοια αναφορά. Η τροποποίηση έγινε αυθημερόν αφού οι κατηγορούμενοι δεν είχαν οποιαδήποτε ένσταση. Οι κατηγορούμενοι αυθημερόν κατηγορήθηκαν εκ νέου και η δίκη αμέσως συνεχίστηκε μέχρι και τις 28.01.13 όταν και υπεβλήθηκε το δεύτερο αίτημα της κατηγορούσας αρχής για τροποποίηση του κατηγορητηρίου, το οποίο όμως απορρίφτηκε δυνάμει ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 06.02.
- Στις 07.02.13 υπεβλήθηκε το παρόν αίτημα τροποποίησης της κατηγορούσας αρχής. Με αυτά τα δεδομένα δεν διαπιστώνω πρόκληση καθυστέρησης στην εκδίκαση της υπόθεσης αυτής από μέρους της κατηγορούσας αρχής ως αποτέλεσμα των αιτημάτων της για τροποποίηση του κατηγορητηρίου. Κατά προέκταση, η δίκη της υπόθεσης δεν έχει ξεφύγει του πεδίου διαχείρισης. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου 4 παρέπεμψε το Δικαστήριο στις υποθέσεις Διευθυντής των Φυλακών v. Αναφορικά με την αίτηση του Τζεννάρο Περρέλα, για την έκδοση εντάλματος της φύσεως Habeas Corpus
(1995)1 Α.Α.Δ. 217, Αναφορικά με αίτηση της Beogradska D.D.
(1996)1Β Α.Α.Δ. 911 και Παπόρη v. Maskinfabriken ''SIO'' A/S
(1996)1Β Α.Α.Δ. 1037, οι οποίες όμως αναφέρονται σε μορφή κατάχρησης που ουδεμία σχέση έχουν με το υπό εξέταση αίτημα. Ειδικότερα στις δύο πρώτες υποθέσεις αποφασίστηκε ότι η επιδίωξη του ίδιου σκοπού ή όμοιων σκοπών με την υιοθέτηση και προώθηση διαφορετικών ή παράλληλων ένδικων μέσων ή περισσοτέρων της μιας δικαστικών διαδικασιών για επίτευξη στόχων που μπορούν να επιδιωχθούν με μια, αποτελεί μορφή κατάχρησης. Στη δε τρίτη υπόθεση δεν υπήρξε συμπέρασμα για ύπαρξη στοιχείου κατάχρησης. Ωστόσο σε όλες τις περιπτώσεις το Δικαστήριο εξέτασε θέμα κατάχρησης της δικαστικής δικαιοδοσίας αφού πρώτα άκουσε την επιχειρηματολογία των εμπλεκομένων μερών έστω και αν ήταν οφθαλμοφανή το εγειρόμενο θέμα κατάχρησης. Η δική μας περίπτωση διαφοροποιείται από αυτές τις υποθέσεις αφού τυχόν έγκριση αιτήματος τροποποίησης δεν εξυπακούει αυτόματα επιτυχία ενός δεύτερου παρόμοιου αιτήματος σε μεταγενέστερο στάδιο. Αντίστροφα η απόρριψη ενός αιτήματος τροποποίησης κατηγορητηρίου, αίτημα που θεωρητικά δύναται να υποβληθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, επειδή δεν πληρούνται τα κριτήρια δεν προεξοφλεί αμέσως την αποτυχία υποβολής νέου ανεξάρτητου αιτήματος όταν με αυτό συντρέχουν όλες οι αναγκαίες προϋποθέσεις. Στην παρούσα υπόθεση, αν εξαιρέσουμε την πρώτη φορά που ήταν εντελώς τυπική διόρθωση σε βαθμό τυπογραφικού λάθους, η κατηγορούσα αρχή υπέβαλε δύο ουσιαστικής φύσεως αιτήματα τροποποίησης. Δεν θεωρώ ότι με την υποβολή του δεύτερου αιτήματος υπήρξε κατάχρηση του δικαιώματος της. Ούτε και η υποβολή ενός δεύτερου αιτήματος τροποποίησης κατηγορητηρίου, πάντοτε υπό τις κατάλληλες προϋποθέσεις, εξισώνεται με την προώθηση νέας διαδικασίας αίτησης φυγόδικου και την ταυτόχρονη διατήρηση στη ζωή έφεσης σε προηγούμενη παρόμοια αίτηση που στόχος και των δύο είναι η έκδοση φυγόδικου ή ακόμη η προώθηση δύο διαδικασιών έφεσης που στην ουσία θα μπορούσαν να εξετάσουν το ίδιο αντικείμενο. Συνεπώς, η νέα προσπάθεια της κατηγορούσας αρχής να συντάξει το κατηγορητήριο όπως η ίδια πιστεύει ότι θα έπρεπε έτσι ώστε να συνάδει με την προσκομισθείσα μαρτυρία αλλά και με μαρτυρία που πρόκειται σύντομα να παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως συμπεριφορά εσκεμμένης παρακώλυσης της διαδικασίας ή κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας από μέρους της. Από την άλλη θεωρώ ότι ισχύει η αρχή που υιοθετήθηκε στην αγγλική υπόθεση Lawrence v. Morreys [1890] 15 App Cas 210 και τονίζει ότι η λήψη μέτρων κατά της κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας άπτεται δικαιοδοσίας που πρέπει να ασκείται πολύ φειδωλά και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Θα συμφωνούσα όμως ότι η συνέχιση υποβολής τέτοιων αιτημάτων θα αποτελούσε κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας αφού πλέον θα μιλούσαμε για πολλαπλές όμοιες και επαναλαμβανόμενες διαδικασίες που σίγουρα θα προκαλούσαν καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης. Μπροστά σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα είχε έρεισμα το σκεπτικό της υπόθεσης Eckle v. Germany
(1982)5 EHRR 1 στην οποία με παρέπεμψε ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου 4. Το Δικαστήριο ακόμη συμφωνεί με τη θέση του κυρίου Ερωτοκρίτου ότι το δικαίωμα της κατηγορούσας αρχής να τροποποιεί το κατηγορητήριο δεν είναι απεριόριστο. Είναι αυτονόητο ότι δεν είναι επιτρεπτή αλλά ούτε και ανεκτή η υποβολή αιτήματος τροποποίησης κάθε φορά που μέσα από την προσκομισθείσα μαρτυρία διαπιστώνεται διαφοροποίηση στα κατ' ισχυρισμό γεγονότα που συνθέτουν την εκδοχή της κατηγορούσας αρχής. Επί του σημείου αυτού το Δικαστήριο συμφωνεί με τη γενική θέση του κυρίου Χαραλάμπους. Συνεπώς, με την εξέταση του αιτήματος αυτού θα έλεγα ότι πλέον έχουν εξαντληθεί τα περιθώρια εντός των οποίων θα μπορούσε να διερευνηθεί εκ νέου ένα τέτοιο αίτημα. Υπό το φως όλων των πιο πάνω και για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ασκώ τη διακριτική ευχέρεια που μου παρέχει το άρθρο 83
(1)του Κεφ.155 και εκδίδω διάταγμα τροποποίησης του κατηγορητηρίου ως οι αιτούμενες τροποποιήσεις. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Private Criminal/Interim Αναφορά: Ιδιωτική Ποινική/Ενδιάμεση Απόφαση/Τροποποίηση κατηγορητηρίου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο