Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού ν. Μιχάλης Χριστάκη, Αρ. Υπόθεσης: 28798/2012, 15/3/2013

(2), 24, 30, 31, 31Α και Τρίτος Πίνακας του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 και η 2η κατηγορία, της παράνομης χρήσης ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Α' κατά παράβαση των άρθρων 10(α), 24

(1)και 30, 31, Πρώτος Πίνακας Μέρος Ι και Τρίτος Πίνακας, του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77. Σύμφωνα δε με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 1ης κατηγορίας ο Κατηγορούμενος στις 4.2.2011, στον Άγιο Αθανάσιο, της Επαρχίας Λεμεσού, είχε στη κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α', δηλαδή 4.4404 γραμμάρια κοκαίνης, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. Σύμφωνα δε με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 2ης κατηγορίας ο Κατηγορούμενος στις 4.2.2011 στον Άγιο Αθανάσιο, της Επαρχίας Λεμεσού, παράνομα χρησιμοποίησε ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α', ήτοι κοκαΐνη. Με τη σύμφωνη γνώμη της κατηγορούσας αρχής, λαμβάνονται υπόψη στην παρούσα υπόθεση για σκοπούς επιβολής ποινής και τα γεγονότα της κατηγορίας 1 της υπόθεσης E. Δ Λεμεσού υπ' αριθμό 10912/12, η οποία αφορά στην κατηγορία της παράνομης κατοχής 10,72 γραμμαρίων φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, Πρώτος Πίνακας Μέρος IΙ, 6

(2), 24, 30, 31, 31Α και Τρίτος Πίνακας του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε. Στην εν λόγω υπόθεση η 2η κατηγορία διακόπηκε από την κατηγορούσα αρχή και συνακόλουθα ο κατηγορούμενος απαλλάχτηκε από αυτήν. Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης είναι καταγεγραμμένα στη γραπτή έκθεση γεγονότων, ως αυτή έχει διορθωθεί με τη σύμφωνο γνώμη και του συνηγόρου υπεράσπισης, η οποία κατατέθηκε από την συνήγορο της κατηγορούσας αρχής και σημειώθηκε σαν Έγγραφο Α. Αυτά έχουν ως ακολούθως. Στις 4.2.11 και μεταξύ των ωρών 20:30-21:35 οι Αστ. 1965 Κ. Χατζησωτηρίου (Μ1), Αστ.1947 Μ. Πάφιος (Μ2), Αστ.1156 Θ. Θουκιδίδης, Αστ. 2469 Ι. Κων/δης και Αστ.1668 Π. Θεοδοσίου της ΥΚΑΝ Λ/σού, κατόπιν πληροφορίας, ερεύνησαν δυνάμει δικαστικού εντάλματος την οικία του κατηγορούμενου. Κατά την διάρκεια της έρευνας που γινόταν και ώρα 20:36, ο κατηγορούμενος ανέφερε στον Μ1, ότι έχει στην κατοχή του κοκαϊνη. Αμέσως ο Μ1 του επέστησε την προσοχή στον νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε «έχω 3-4 γραμμάρια κοκαΐνη πάνω στον πάγκο της κουζίνας», υποδεικνύοντας του ταυτόχρονα συγκεκριμένο σημείο του πάγκου της κουζίνας. Αμέσως ο Μ1, κατευθύνθηκε στο συγκεκριμένο σημείο του πάγκου της κουζίνας όπου η ώρα 20:37 ο Μ1, βρήκε πάνω στον πάγκο, έξι νάιλον διαφανές συσκευασίες που περιείχαν η κάθε μια ξεχωριστά, άσπρη σκόνη κοκαΐνης (Τεκμ.1). Αμέσως ο Μ1 παρέλαβε τις συσκευασίες κοκαΐνης ως τεκμήριο, τις υπόδειξε στον κατηγορούμενο, τον πληροφόρησε ότι η άσπρη σκόνη είναι κοκαΐνη της οποίας η κατοχή απαγορεύεται. Του επέστησε την προσοχή στον νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε «Εν η κόκα μου, εν δική μου». Στην συνέχεια και ώρα 20:38 συνέλαβε τον κατηγορούμενο για τοα αυτόφωρο αδίκημα, του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε «Εν η τελευταία μου φορά που ασχολούμαι με ναρκωτικά» Μετά το πέρας της έρευνας της οικίας του κατηγορούμενου, ο κατηγορούμενος οδηγήθηκε στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σού. Ακολούθως την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 23:40-23:55 μετά από επιθυμία του κατηγορούμενου ο Μ12 κατέγραψε την θεληματική του κατάθεση αφού προηγουμένως του επέστησε γραπτώς την προσοχή του στο νόμο. Σε αυτή μεταξύ άλλων ομολόγησε ότι η ανευρεθείσα κοκαΐνη είναι δική του, την κατείχε για δική του χρήση και ότι έκανε χρήση κοκαΐνης την ίδια μέρα. Την ίδια μέρα 7.2.11 ο Μ5, παρέδωσε τα τεκμήρια 1, 9-11, της υπόθεσης στον Δρ. Μάριο Καριόλου (Μ6) για επιστημονικές εξετάσεις. Στις 10.4.12 παραλήφθηκε η έκθεση της Μ8, σύμφωνα με την οποία η άσπρη σκόνη των έξι συσκευασιών του Τεκμηρίου 1 της υπόθεσης είναι κοκαΐνη συνολικού βάρους 4,4404γρ. Την 13.4.12 και μεταξύ των ωρών 10:50-11:00 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σού ο Μ12 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο για τα από μέρους του διαπραχθένα αδικήματα, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και αυτός απάντησε «Παραδέχομαι». Ακολούθως την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 23:40-23:55 μετά από επιθυμία του κατηγορούμενου ο Μ12 κατέγραψε την θεληματική του κατάθεση αφού προηγουμένως του επέστησε γραπτώς την προσοχή του στο νόμο. Σε αυτή μεταξύ άλλων ομολόγησε ότι η ανευρεθείσα κοκαΐνη είναι δική του, την κατείχε για δική του χρήση και ότι έκανε χρήση κοκαΐνης την ίδια μέρα. Περαιτέρω η συνήγορος της κατηγορούσας αρχής ανέφερε ότι κατά την διάρκεια της έρευνας δυνάμει του πιο πάνω αναφερομένου Δικαστικού εντάλματος έρευνας ανευρέθηκαν και παρελήφθησαν και τα εξής αντικείμενα και χρηματικά ποσά: · χρηματικό ποσό 450 Ευρώ σε διάφορα χαρτονομίσματα (ΤΕκμ.2), · μια τσάντα ώμου χρώματος μαύρου, μάρκας REPLAY (Τεκ.3), εντός της οποίας υπήρχε το χρηματικό ποσό των 4580 Ευρώ, σε έξι δέσμες διαφόρων χαρτονομισμάτων (Τεκμ.4), που η κάθε μια ήταν τυλιγμένη με λαστιχάκι, · επίσης μέσα στην ίδια τσάντα βρέθηκε ένα ρούχινο τσαντάκι χρώματος γκρίζου, μάρκας ADIDAS (Τεκμ.5), εντός του οποίου υπήρχε το χρηματικό ποσό των 1015 Ευρώ σε διάφορα χαρτονομίσματα (Τεκμ.6), · μέσα σε χρηματοκιβώτιο, το οποίο ήταν μέσα σε ερμάρι παιδικού υπνοδωματίου της οικίας, βρέθηκε ένα δερμάτινο πορτοφόλι χρώματος καφέ μάρκας LACOSTE (ΤΕκμ.7), εντός του οποίου υπήρχε το χρηματικό ποσό των 1500 Ευρώ σε χαρτονομίσματα των 50 Ευρώ (Τεκμ.8). Η συνήγορος της κατηγορούσας αρχής για την παρούσα υπόθεση ζήτησε όπως τα Τεκμήρια που αφορούν τα αδικήματα των κατηγοριών και τα αντικείμενα που ανευρέθησαν στα πλαίσια της έρευνας που έγινε στην οικία του κατηγορούμενου δυνάμει του Δικαστικού εντάλματος και τα οποία βρίσκονται στην κατοχή της αστυνομίας, διατεθούν ως ακολούθως: 6 νάιλον διαφανείς συσκευασίες να δημευθούν και καταστραφούν. Ποσό σε μετρητά €450 να επιστραφεί στον κατηγορούμενο. Μια τσάντα ώμου μάρκας Replay να επιστραφεί στον κατηγορούμενο. Ποσό €4.580 σε έξι δέσμες να επιστραφεί στον κατηγορούμενο. Ένα ρούχινο τσαντάκι μάρκας Adidas να επιστραφεί στον κατηγορούμενο. Ποσό €1.015 σε μετρητά, σε διάφορα χαρτονομίσματα να επιστραφεί στον κατηγορούμενο. Ένα δερμάτινο πορτοφόλι Lacoste να επιστραφεί στον κατηγορούμενο. Ποσό €1.500 σε μετρητά, σε χαρτονομίσματα των €50 να επιστραφεί στον κατηγορούμενο. Δύο παρειακά επιχρίσματα του κατηγορούμενου να δημευθούν και καταστραφούν. Δύο παρειακά επιχρίσματα της Χαρούλας Χριστάκη να δημευθούν και καταστραφούν. Δύο παρειακά επιχρίσματα του Γεώργιου Κονναρή να δημευθούν και καταστραφούν. Ο κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Τα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση 10912/12, είναι καταγεγραμμένα στη γραπτή έκθεση γεγονότων η οποία κατατέθηκε από την συνήγορο της κατηγορούσας αρχής και σημειώθηκε σαν Έγγραφο Β. Αυτά δε έχουν ως ακολούθως: Στις 13.4.2010 κατόπιν πληροφορίας ότι θα γινόταν διακίνηση ναρκωτικών σε συγκεκριμένη περιοχή στον Άγιο Τύχωνα, παρά την οδό Λήμνου, οι Α/Αστ. 360 Α. Χαραλάμπους (Μ1), Αστ. 1156 Θ. Θουκιδίδης (Μ2), Αστ. 2996 Κ. Γεωργίου (Μ3), Αστ. 2469 Ι. Κωνσταντινίδης (Μ5), Λοχίας 804 Η Κρεούζος, Αστ. 1794 Α. Δημητρίου, Αστ. 2075 Χρ. Χριστοφή, Αστ. 3437 Α. Αριστοτέλους και Αστ. 3827 Χρ. Ακούραστος, έθεσαν την εν λόγω περιοχή υπό συνεχή και διακριτική παρακολούθηση. Ο Μ1 βρισκόταν πεζός στο μέρος βόρεια της παρακολούθησης. Περί ώρα 17:35 ο Μ1 αντιλήφθηκε να φτάνει στο μέρος το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής KQM857 το οποίο οδηγείτο από τον κατηγορούμενο έχοντας ως συνοδηγό τη σύζυγο του Χαρά Χριστάκη, Δ.Τ.

1. Ο Μ1 είδε τον κατηγορούμενο να σταματά με το αυτοκίνητο του σε δύο ξεχωριστά σημεία σε πάροδο της οδού Λήμνου, να κατεβαίνει από το αυτοκίνητο του και να τοποθετεί στο καθένα από αυτά από ένα ύποπτο αντικείμενο. Εκείνη την ώρα κατέφθασε στο μέρος και το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΒΒΑ717, το οποίο όπως διαπιστώθηκε αργότερα οδηγείτο από άλλο πρόσωπο και σταμάτησε στο δεύτερο σημείο που ήταν σταματημένο και το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου. Λόγω του ότι οι πιο πάνω κινήσεις θεωρήθηκαν ύποπτες ο Μ1 ενημέρωσε το Λοχία 804 και αυτός έδωσε μήνυμα στα υπόλοιπα μέλη της ΥΚΑΝ για να ανακόψουν τα δύο οχήματα. Μόλις ο κατηγορούμενος αντιλήφθηκε τα αστυνομικά οχήματα με τους αστυνομικούς φάρους να τον προσεγγίζουν εκκίνησε απότομα και ανέπτυξε ιλιγγιώδη ταχύτητα και τράπηκε σε φυγή με σκοπό να αποφύγει τον έλεγχο και αφού συγκρούστηκε με δύο υπηρεσιακά αυτοκίνητα με οδηγούς τους Μ2 και Μ3 στη συνέχεια κατευθύνθηκε ανατολικά στην οδό Λήμνου. Ενώ απομακρυνόταν από το μέρος καταδιωκόμενος από τα υπόλοιπα αστυνομικά οχήματα ο Μ1 τον είδε να πετάει έξω από το παράθυρο του δύο ύποπτα αντικείμενα. Ακολούθως ο κατηγορούμενος σταμάτησε το αυτοκίνητο του σε κοντινή απόσταση και οδηγήθηκε πίσω στο μέρος. Στο μέρος κλήθηκε και μετέβηκε ο Αστ. 2690 Α. Παντελή (Μ12) ο οποίος έλαβε αριθμό φωτογραφιών της σκηνής. Στη συνέχεια ο Μ1 οδήγησε τον κατηγορούμενο στο 2ο σημείο στο οποίο τον είδε να τοποθετεί ένα ύποπτο αντικείμενο όπου σε έρευνα που έκανε στο εν λόγω σημείο ο Μ1 βρήκε η ώρα 17:55 στο χαντάκι του δρόμου κοντά σε πάσσαλο της ΑΗΚ ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης μέσα σε τεμάχιο νάιλον διαφανές σακούλι χρώματος κόκκινου (Τεκμήριο 1). Αφού ο Μ12 το φωτογράφησε, ο Μ1 το παρέλαβε ως τεκμήριο, το υπέδειξε στον κατηγορούμενο, τον πληροφόρησε ότι η πράσινη ξηρή φυτική ύλη είναι κάνναβη της οποίας η κατοχή και χρήση απαγορεύεται, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε «Εγώ το έβαλα δαμέ. Εν χόρτο». Ο Μ1 συνέλαβε τον κατηγορούμενο για αυτόφωτο αδίκημα και αφού τον πληροφόρησε για τους λόγους της σύλληψης του και του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «Εντάξει». Αμέσως μετά ο Μ1 ενημέρωσε προφορικά τον κατηγορούμενο για τα νομικά του δικαιώματα. Στη συνέχεια ο Μ1 οδήγησε τον κατηγορούμενο στο 1ο σημείο στο οποίο τον είδε να τοποθετεί ένα ύποπτο αντικείμενο, όπου σε έρευνα που έκανε στο εν λόγω σημείο ο Μ1 βρήκε η ώρα 18:00 ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης μέσα σε τεμάχιο νάιλον διαφανές σακούλι (Τεκμήριο 2). Αφού ο Μ2 το φωτογράφισε, ο Μ1 το παρέλαβε ως τεκμήριο, το υπέδειξε στον κατηγορούμενο τον πληροφόρησε ότι η πράσινη ξηρή φυτική ύλη είναι κάνναβη της οποίας η κατοχή και χρήση απαγορεύεται, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε «Εν τζιαι τούτο χόρτο». Στη συνέχεια ο Μ1 οδήγησε τον κατηγορούμενο στο σημείο της οδού Λήμνου όπου τον είδε να πετά από το παράθυρο του ενώ προσπαθούσε να διαφύγει δύο ύποπτα αντικείμενα. Σε έρευνα που έκανε ο Μ1 στο εν λόγω σημείο βρήκε η ώρα 18:00 στην άκρη του δρόμου τεμάχιο νάιλον διαφανές σακούλι το οποίο περιείχε κομμένα τεμάχια νάιλον διαφανές σακουλιού, πράσινου σακουλιού, τεμάχια χαρτιού υγείας χρώματος άσπρου και κίτρινου και τεμάχιο καφέ κολλητικής ταινίας (Τεκμήριο 3). Αφού ο Μ12 το φωτογράφισε, ο Μ1 το παρέλαβε ως τεκμήριο, το υπέδειξε στον κατηγορούμενο, τον πληροφόρησε ότι το εν λόγω σακούλι πιθανό να περιείχε τα ναρκωτικά που βρέθηκαν στα δύο προηγούμενα σημεία και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο ο κατηγορούμενος απάντησε «Ηταν μέσα το χόρτο». Στο ίδιο μέρος ο Μ1 βρήκε η ώρα 18:15 μια ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας μάρκας ΤΑΝΙΤΑ, χρώματος μαύρου (Τεκμήριο Α.Π.4). Αφού ο Μ12 τη φωτογράφισε ο Μ1 την παρέλαβε ως τεκμήριο, την υπέδειξε στον κατηγορούμενο, τον πληροφόρησε ότι η ζυγαριά αυτή πιθανόν να χρησιμοποιήθηκε για το ζύγισμα ναρκωτικών και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο ο κατηγορούμενος απάντησε «Εν δική μου». Στη συνέχεια την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 21:00 - 21:30 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού ο Μ12 έλαβε θεληματική κατάθεση από τον κατηγορούμενο στην οποία αυτός ανέφερε ότι η αναβρεθέν πράσινη ξηρή φυτική ύλη είναι κάνναβη και είναι δική του, όπως και η ζυγαριά. Την 15/4/2010 και ώρα 8:30 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού ο Μ12 παρέδωσε τα Τεκμήρια 1-7 στον Μ5 ο οποίος την ίδια μέρα μετέβηκε στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου, στη Λευκωσία όπου η ώρα 11:55 τα παρέδωσε στην υπάλληλο του Ινστιτούτου Μ. Χατζηβασιλείου (Μ6), η οποία την ίδια μέρα τα παρέδωσε στον Δρ. Μ. Καριόλου (Μ7) για τη διενέργεια των επιστημονικών εξετάσεων. Στις 16.8.2010 ο Μ12 μετέβηκε στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου στη Λευκωσία όπου η ώρα 10:50 παρέλαβε τα Τεκμήρια 1-7 της υπόθεσης από τον Μ7 μετά την ολοκλήρωσε της εξέτασης τους. Της ίδια μέρα και ώρα 12:00 στην Λευκωσία ο Μ12 παρέδωσε τα Τεκμήρια Α.Π.1-4 στον Μ5 ο οποίος την ίδια μέρα μετέβηκε στο Γενικό Χημείο του Κράτους στη Λευκωσία όπου η ώρα 12:35 τα παρέδωσε στο φύλακα / παραλήπτη του Χημείου, Χρίστο Κουντούρη (Μ8) ο οποίος την ίδια μέρα τα παρέδωσε στη χημικό Κ. Κοναρή (Μ9) για τη διεξαγωγή των επιστημονικών εξετάσεων. Στις 8.2.2011 ο Μ12 μετέβηκε στο Γενικό Χημείο του Κράτους στη Λευκωσία όπου παρέλαβε τα Τεκμήρια 1-4 της υπόθεσης μετά την διενέργεια των επιστημονικών εξετάσεων, ξεχώρισε το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 1 και 2, δηλαδή την πράσινη ξηρή φυτική ύλη και την σφράγισε ξεχωριστά σε άλλα διαφανές πλαστικό σακουλάκι που έφεραν τα διακριτικά Αρ. Γ.Χ.Κ. 3721/F/10 και 3722/F/10, τα οποία επίσης παρέδωσε στον Μ
2. Την 18.9.2011 και μεταξύ των ωρών 12:10 - 12:15 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού ο Μ12 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο για το αδίκημα της 1ης κατηγορίας που διέπραξε και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «Ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο. Δεν παραδέχομαι τίποτε.» Η συνήγορος της κατηγορούσας αρχής για την πιο πάνω υπόθεση ήτοι την υπ' αριθμό 10912/12, ζήτησε όπως τα Τεκμήρια που αφορούν τα αδικήματα των κατηγοριών και τα οποία βρίσκονται στην κατοχή της αστυνομίας: Πράσινη ξηρή φυτική ύλη κάνναβης, βάρους 4,7909 γρ. και το διαφανές σακούλι χρώματος κόκκινου εντός του οποίου αυτή βρίσκεται να δημευθούν και να καταστραφούν. Νάιλον διαφανές σακούλι εντός του οποίου περιέχεται ξηρή φυτική ύλη κάνναβης, βάρους 5,9291 γρ. δημευθούν και να καταστραφούν. Τεμάχιο πράσινου σακουλιού εντός του οποίου περιέχονται τεμάχια πράσινου σακουλιού, τεμάχια χαρτιού υγείας άσπρου και κίτρινου και τεμάχιο καφέ κολλητικής ταινίας, μαζί με το περιεχόμενο του να δημευθούν και να καταστραφούν. Μια ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας TANΙTA να δημευθεί και να καταστραφεί. Δύο παρειακά επιχρίσματα του κατηγορούμενου να δημευθούν και καταστραφούν. Δύο παρειακά επιχρίσματα της Χαράς Χριστάκη να δημευθούν και καταστραφούν. Δύο παρειακά επιχρίσματα του Δεσπούλη Θεοδοσίου να δημευθούν και καταστραφούν. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου στη αγόρευση του για σκοπούς μετριασμού της ποινής ζήτησε να ληφθούν υπόψη τα εξής: Την παραδοχή του κατηγορούμενου και στις δύο υποθέσεις. Επίσης επικαλούμενος την αρχή της εξατομίκευσης της ποινής κάλεσε το Δικαστήριο λόγω των ιδιαίτερων γεγονότων που χαρακτηρίζουν την παρούσαν υπόθεση σε συνδυασμό με τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου που είναι αρκετά ιδιόμορφες, να διαφοροποιήσει την αντιμετώπιση του από άλλες παρόμοιας φύσεως. Σε σχέση με τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου ανέφερε ότι αυτός πάσχει από μεσογειακή αναιμία και μεταγγίζεται κάθε 7 ημέρες. Επίσης κάθε 6 μέρες υποβάλλεται σε διασταύρωση, δηλαδή σε ένα είδος εξετάσεων για να διαπιστωθεί το επίπεδο της αιμοσφαιρίνης του για να προχωρήσει σε μετάγγιση. Προς τούτο κατέθεσε σχετική βεβαίωση των Ιατρικών Υπηρεσιών του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού, Τμήμα Θαλασσαιμίας, η οποία σημειώθηκε σαν Έγγραφο Γ. Επίσης ανέφερε ότι κάθε βράδυ κάνει αποσιδήρωση στην οικία του, δηλαδή σε ελεγχόμενο περιβάλλον για την αποφυγή μολύνσεων και γι αυτό τυχόν φυλάκιση του θα τον έθετε σε κίνδυνο αφού οι φυλακές δεν είναι και τα πιο καθαρά μέρη ως η θέση του. Πρόσθετα αυτά τα σοβαρά προβλήματα υγείας που απειλούν την ζωή του κατηγορούμενου, του έχουν προκαλέσει και ψυχολογικά προβλήματα τα οποία τον έσπρωξαν στην χρήση των ναρκωτικών. Ο κατηγορούμενος λανθασμένα πίστεψε ότι θα έβρισκε διέξοδο από τα προβλήματα υγείας που έχει με την χρήση των ναρκωτικών. Όμως όπως διαπίστωσε και ο ίδιος, τα ναρκωτικά όχι μόνο δεν του έλυσαν τα προβλήματα του αλλά αντίθετα έθεσαν σε μεγαλύτερο κίνδυνο την ζωή του. Με την χρήση των ναρκωτικών, δεν έκανε σωστά την θεραπεία του με αποτέλεσμα η αιμοσφαιρίνη του να πέφτει σε πολύ χαμηλά επίπεδα σε αντίθεση με τον σίδηρο που ήταν πολύ ψηλός, κάτι πολύ επικίνδυνο για άτομα με μεσογειακή αναιμία. Η όλη κατάσταση προκάλεσε στον κατηγορούμενο περαιτέρω προβλήματα ψυχολογικής μορφής με αποτέλεσμα να επηρεαστεί πολύ αρνητικά η ζωή του. Άρχισε να έχει κρίσεις πανικού που δεν του επιτρέπουν να έχει μια φυσιολογική ζωή αφού πρέπει να είναι συνεχώς με κόσμο. Προς επίρρωση δε της θέσης του αυτής ο συνήγορος του κατηγορούμενου κατέθεσε σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό του ιατρού νευρολόγου ψυχίατρου κ. Χατζηβασίλη, ημερομηνίας 5.1.13 το οποίο σημειώθηκε σαν Έγγραφο Δ. Επεσήμανε δε ότι παρόλο πού οι συχνές επισκέψεις σε ψυχίατρο λειτουργούν θετικά, εντούτοις όμως τα προβλήματα δεν έχουν ξεπεραστεί πλήρως λόγω της κατάστασης του. Ακόμη ανέφερε πώς ο ψυχίατρος πού τον παρακολουθεί του σύνεστησε φαρμακευτική αγωγή για βελτίωση. Εισηγήθηκε επίσης ο συνήγορος του κατηγορουμένου ότι το σημαντικότερο στοιχείο που θα πρέπει να προσμετρήσει προς όφελος του είναι το γεγονός πώς αυτός κατάφερε να σταματήσει την χρήση ναρκωτικών παρόλο που τα ψυχολογικά προβλήματα του υπάρχουν μέχρι σήμερα. Προς τούτο δε συμπληρωματικά παρουσίασε σχετική ιατρική βεβαίωση ημερομηνίας 4.3.10, η οποία σημειώθηκε συμπληρωματικά σήμερα και σημειώθηκε σαν Έγγραφο Ε. Περαιτέρω ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος επειδή ακριβώς έχει αντιληφθεί το λάθος του εγκαίρως, κατάφερε να απαλλαγεί από την κατάρα των ναρκωτικών. Επιπρόσθετα ο κατηγορούμενος κατάφερε να δημιουργήσει οικογένεια αφού έχει νυμφευθεί και έχει αποκτήσει από την σύζυγο του ένα αγοράκι 4 χρόνων. Επίσης συντηρεί και την 12χρόνη κόρη της συζύγου του που απέκτησε από προηγούμενο γάμο. Σε σχέση δε με τις λοιπές προσωπικές και κοινωνικοοικονομικές συνθήκες του κατηγορούμενου υιοθέτησε πλήρως την έκθεση του γραφείου ευημερίας. Εκ του περιεχόμενου της εν λόγω έκθεσης επεσήμανε ότι ο κατηγορούμενος συντηρείται λόγω των σοβαρών προβλημάτων υγείας του από το Γραφείο Ευημερίας. Σε σχέση δε με τα γεγονότα της υπόθεσης επεσήμανε την πολύ μικρή ποσότητα των ανευρεθέντων ναρκωτικών, την παραδοχή του και την πλήρη συνεργασία του με τις αστυνομικές αρχές, ότι προέβη σε άμεση παραδοχή στο Δικαστήριο, ότι έχει λευκό ποινικό μητρώο και ότι ενώ έχει διαρρεύσει μεγάλο χρονικό διάστημα από την διάπραξη των αδικημάτων δεν έχει διαπράξει εκ νέου οποιοδήποτε αδίκημα. Εισηγήθηκε ακόμη ότι οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου αλλά και τα γεγονότα της υπόθεσης είναι τέτοια, που σε περίπτωση που το δικαστήριο προσανατολίζεται σε επιβολή ποινή στερητικής της ελευθερίας, δικαιολογούν την αναστολή της. Επίσης ζήτησε την επιστροφή των χρημάτων τα οποία ανευρέθηκαν στην οικία του κατηγορούμενου και συμφώνησε στην έκδοση διατάγματος για την διάθεση των τεκμηρίων ως το αίτημα της συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής. Εν κατακλείδι κάλεσε το Δικαστήριο, εν όψει των όσων ανέφερε, να επιδειχθεί κάθε δυνατή επιείκεια και να δοθεί στον κατηγορούμενο μια δεύτερη ευκαιρία στην ζωή του. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα τα οποία παραδέχτηκε ο κατηγορούμενος είναι σοβαρά. Αυτό διαφαίνεται και από τη σοβαρότητα που προσδίδεται σε αυτά από το Νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται από το Νόμο (Βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου

(1990)2 ΑΑΔ 264). Συγκεκριμένα για την κατηγορία κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξης Α' προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 12 έτη ή χρηματική ποινή ή και οι δύο ποινές, ενώ για την κατηγορία χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α' προβλέπεται ποινή φυλάκισης δια βίου ή χρηματική ποινή ή και οι δύο ποινές. Όσον αφορά το αδίκημα της κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Β, ήτοι αυτό της 1ης κατηγορίας της υπόθεσης Ε. Δ Λεμεσού υπ' αριθμό 10912/2012, η προβλεπόμενη ποινή φυλάκισης είναι φυλάκιση οκτώ ετών ή χρηματική ποινή ή και οι δύο ποινές. Παρόλα αυτά, το άρθρο 30

(2)μειώνει τις προβλεπόμενες από τον τρίτο πίνακα του νόμου αυστηρές ποινές, σε ποινή φυλάκισης μόνο δύο χρόνων στις περιπτώσεις όπου ο κατηγορούμενος κατά τον χρόνο διάπραξης είναι ηλικίας κάτω των 25 ετών και δεν έχει οιανδήποτε προηγούμενη καταδίκη για αδικήματα ναρκωτικών. Προϋποτίθεται επίσης ότι η κατοχή ναρκωτικών είναι για προσωπική χρήση του κατηγορουμένου και όχι για προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα. Όπως είναι πρόδηλο από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης ο κατηγορούμενος δεν καλύπτεται από τις πρόνοιες του άρθρου 30

(2)αφού κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων ήταν 33 ετών, ήτοι πέραν των 25 ετών. Όπως δε αναφέρθηκε στην υπόθεση Λεβέντης ν. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από τον Νόμο είναι η αρχή από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή» Περαιτέρω η σοβαρότητα των αδικημάτων διαφαίνεται και από το γεγονός ότι αυτά αφορά ναρκωτικά και δει κοκαΐνη, τα οποία όπως επανειλημμένα έχει τονισθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο, ενσπείρουν τον πόνο και τη δυστυχία σε μεγάλο αριθμό νέων κυρίως ανθρώπων και των οικογενειών τους. Επιπλέον πρόκειται για αδικήματα τα οποία βρίσκονται σε ιδιαίτερη έξαρση και συναφώς καθίσταται επιτακτική η ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Στην Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας

(1998)2 ΑΑΔ 240 λέχθηκαν σχετικά τα εξής: «Η ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου δικαιολογείται, όλως ιδιαίτερα, όπου συγκεκριμένη κατηγορία εγκλημάτων προσλαμβάνει ανησυχητικές διαστάσεις, γεγονός που οριοθετεί και το πλαίσιο αντιμετώπισής τους. ........................... ....................................... Η χρήση ναρκωτικών έχει ποικιλόμορφα χαρακτηρισθεί ως κοινωνική μάστιγα και ως νάρκη στο θεμέλιο της κοινωνίας. Αποτελούν τα ναρκωτικά κίνδυνο τόσο για την φυσική όσο και για την κοινωνική ευημερία του κοινού. Η έξαρση, η οποία παρατηρείται στη χρήση ναρκωτικών καθιστά την αποτροπή κυρίαρχο στοιχείο στον καθορισμό της φύσης της ποινής, γεγονός που καθιστά τη φυλάκιση εμφανή επιλογή». Στην υπόθεση Λούκας Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 577 τονίστηκε ότι: «η αυξητική τάση του εγκλήματος θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια με την ανύψωση των ποινών». Στην εν λόγω υπόθεση επιβλήθηκε πρωτόδικα στον εφεσείοντα για το αδίκημα της κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Β, ποινή φυλάκισης δύο χρόνων και για το αδίκημα της κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια, ποινή φυλάκισης 5½ χρόνων. Και οι δύο ποινές επικυρώθηκαν από το Εφετείο. Στην υπόθεση Kayvandokht v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 359 τονίσθηκε ότι είναι καιρός όπως οι επιβαλλόμενες ποινές καταστούν αυστηρότερες για να δείχνουν τόσο την αποδοκιμασία όσο και την ενεργό συμμετοχή της δικαιοσύνης στον αγώνα που διεξάγεται σε παγκόσμια κλίμακα για τη καταπολέμηση της χρήσης και εμπορίας των ναρκωτικών. Στην εν λόγω υπόθεση επιβλήθηκε πρωτόδικα στον εφεσείοντα για το αδίκημα της κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια, ποινή φυλάκισης 6½ χρόνων. Η ποινή επικυρώθηκε από το Εφετείο. Στην υπόθεση Mohsen Jokarbozorgi v. Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 726 λέχθηκε στην σελίδα 728 ότι: «Η έξαρση η οποία παρατηρείται στην χρήση ναρκωτικών καθιστά την αποτροπή κυρίαρχο στοιχείο της τιμωρίας». Στην εν λόγω υπόθεση επιβλήθηκε πρωτόδικα στον εφεσείοντα για το αδίκημα της κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια, ποινή φυλάκισης 4 χρόνων. Η ποινή επικυρώθηκε από το Εφετείο. Στην υπόθεση Μάρκος Brayan Berne v. Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 437 έχουν επισημανθεί τα ακόλουθα: «Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει τονίσει επανειλημμένα την ανάγκη επιβολής αυστηρών ποινών σε υποθέσεις αδικημάτων που σχετίζονται με τα ναρκωτικά, σε μια προσπάθεια περιορισμού ή εξάλειψης παρόμοιων αδικημάτων και προστασίας του κοινού. Μάλιστα έχει τονιστεί ότι είναι καιρός όπως οι επιβαλλόμενες ποινές καταστούν αυστηρότερες για να δείχνουν τόσο την αποδοκιμασία όσο και την ενεργό συμμετοχή της Δικαιοσύνης στον αγώνα που διεξάγεται σε παγκόσμια κλίμακα για την καταπολέμηση της χρήσης και εμπορίας ναρκωτικών (βλ. Kablawi & others v. Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 494). Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι όπως φαίνεται από την σχετική νομολογία, μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στον καθορισμό της ποινής. Η επιβολή ιδιαίτερα σοβαρών ποινών ενδείκνυται σε περιπτώσεις όπου η κατοχή συνοδεύεται με την πρόθεση εμπορίας των ναρκωτικών (βλ. μεταξύ άλλων Hassan ν. Δημοκρατίας

(1971)2 CLR 210, Abdullah ν. Δημοκρατίας

(1971)2 CLR 323, Esper v. Δημοκρατίας

(1972)2 CLR 73 και Moussa ν. Δημοκρατίας

(1992)2 ΑΑΔ 320). Η χρήση και διάδοση των ναρκωτικών έχει επανειλημμένα χαρακτηρισθεί ως κοινωνική μάστιγα που υπονομεύει το θεμέλιο της κοινωνίας. Η έξαρση που παρατηρείται στην διάπραξη των αδικημάτων αυτής της κατηγορίας δεν μπορεί παρά να καταστήσει το στοιχείο αποτροπής στον καθορισμό της τιμωρίας των παραβατών πιο έντονο». Στην εν λόγω υπόθεση επιβλήθηκαν πρωτόδικα στον εφεσείοντα σε δύο κατηγορίες για το αδίκημα της κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Β, με σκοπό την προμήθεια, ποινές φυλάκισης 7 και 10 χρόνων. Και οι δύο ποινές επικυρώθηκαν από το Εφετείο. Στην υπόθεση Mehdi Afroughi v. Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 174 έχουν επισημανθεί τα ακόλουθα: «Και για τους χρήστες ναρκωτικών, οι οποίοι δηλητηριάζουν την ύπαρξή τους και διανοίγουν το δρόμο για τους εμπόρους ναρκωτικών, αρμόζουν αποτρεπτικές ποινές, όχι, όμως, της ίδιας έντασης με αυτές που επιβάλλονται στους εμπόρους, εκείνους που καθιστούν επάγγελμά τους τη διασπορά του θανάτου. Για τους εμπόρους, είναι δύσκολο να ανευρεθούν ερείσματα μετριασμού. Για τους χρήστες υπάρχει κάποιο περιθώριο, που, ομολογουμένως, με το χρόνο στενεύει· το περιθώριο εκείνο που σχετίζεται με την αδυναμία του ανθρώπου. Ο εφεσείων κατάγεται από το Ιράν και για πρώτη φορά έρχεται αντιμέτωπος με τη χείρα του δικαίου. Η ποινή, που του επιβλήθηκε, ήταν έκδηλα υπερβολική. Ποινή φυλάκισης ήταν η αρμόζουσα, όχι όμως τριών χρόνων. Εφόσον παραμερίζεται η ποινή, καθίσταται δικό μας έργο ο καθορισμός της. Κρίνουμε ότι η αρμόζουσα τιμωρία είναι φυλάκιση 18 μηνών για την πρώτη κατηγορία, 12 μηνών φυλάκιση για τη δεύτερη κατηγορία· παραμένει αναλλοίωτη η ποινή για την τρίτη κατηγορία - (παράνομη παραμονή στην Κύπρο) - η οποία δεν εφεσιβλήθηκε. Οι ποινές θα συντρέχουν και η έκτισή τους θα αρχίζει από την 23η Νοεμβρίου, 2000.» Στην εν λόγω υπόθεση επιβλήθηκαν πρωτόδικα στον εφεσείοντα σε δύο κατηγορίες για το αδίκημα της κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Α και χρήσης ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Α, ποινές φυλάκισης 3 χρόνων. Κρίθηκαν έκδηλα υπερβολικές και υποκαταστάθηκαν κατ' έφεση με συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 18 μηνών για την πρώτη κατηγορία και 12 μηνών για τη δεύτερη κατηγορία. Τέλος, στην υπόθεση Μahrad Reza Beyki v. Αστυνομίας

(2008)2 ΑΑΔ 60 έχουν επισημανθεί τα ακόλουθα: «Είναι θεμελιωμένο ότι τα ναρκωτικά αποτελούν σοβαρότατο κίνδυνο για τον άνθρωπο, ο οποίος κίνδυνος πρέπει να καταπολεμηθεί. Οι αυστηρές ποινές που επιβάλλονται για αδικήματα σχετιζόμενα με ναρκωτικά είναι το μέσο που έχουν τα δικαστήρια για την επίτευξη του σκοπού αυτού. Γι' αυτό και οι ποινές που συνήθως επιβάλλονται για τέτοια αδικήματα ενέχουν και το στοιχείο της αποτροπής. Όμως, θεμελιωμένη είναι και η αρχή της διάκρισης της σοβαρότητας των αδικημάτων που αφορούν σε εμπορία ναρκωτικών και εκείνων που αφορούν σε κατοχή και χρήση. Οι έμποροι ναρκωτικών, όπως λέχθηκε στην Afroughi (ανωτέρω), καθιστούν επάγγελμα τους τη διασπορά του θανάτου και ως εκ τούτου είναι δύσκολο να ανευρεθούν ερείσματα για μετριασμό των ποινών που επιβάλλονται σ' αυτούς. Για τους χρήστες ναρκωτικών, όμως, υπάρχει κάποιο περιορισμένο περιθώριο για επίδειξη επιεικείας, το οποίον (περιθώριο) σχετίζεται με την αδυναμία του ανθρώπου και ειδικά των χρηστών ναρκωτικών, ανάλογα βέβαια με τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Στην προκείμενη περίπτωση, αφού λάβαμε υπόψη όλα τα στοιχεία της υπόθεσης και ιδιαίτερα το είδος αλλά και τη μικρή ποσότητα των ναρκωτικών, το ότι ο εφεσείων είναι χρήστης ναρκωτικών ο οποίος δέχεται ψυχιατρική και ψυχολογική στήριξη για να ξεπεράσει το στερητικό σύνδρομο που αντιμετωπίζει μέσα στη Φυλακή και το ότι είναι λευκού ποινικού μητρώου, παραδέχθηκε αμέσως την ενοχή του και συνεργάστηκε πλήρως με τις Αστυνομικές Αρχές, κρίνουμε ότι όντως η ποινή των 3 ετών φυλάκισης που του επιβλήθηκε στην πρώτη κατηγορία είναι έκδηλα υπερβολική και ότι θα πρέπει να μειωθεί σε ποινή φυλάκισης 2 ετών. Οι υπόλοιπες ποινές που επιβλήθηκαν στον εφεσείοντα θεωρούμε ότι θα πρέπει να παραμείνουν ως έχουν. Εν όψει των προαναφερομένων η ποινή που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα στην πρώτη κατηγορία μειώνεται από 3 χρόνια σε 2 χρόνια φυλάκισης. Κατά τα άλλα η πρωτόδικη απόφαση παραμένει ως έχει.» Στην εν λόγω υπόθεση η πρώτη κατηγορία που αντιμετώπιζε ο εφεσείων ήταν για το αδίκημα της κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Α, η δεύτερη για το αδίκημα της κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Β, η Τρίτη κατηγορία για το αδίκημα της χρήσης ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Α και η τέταρτη κατηγορία για το αδίκημα της παράνομης εισόδου στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατία. Οι ποινές δε που επιβλήθηκαν πρωτόδικα ήταν 3 χρόνια φυλάκιση στην 1ην κατηγορία, 9 μήνες φυλάκιση στην 2η κατηγορία, 2 μήνες φυλάκιση στην 3η κατηγορία και 6 μήνες φυλάκιση στην 4η κατηγορία. Εξ αυτών κρίθηκε έκδηλα υπερβολική, ως άνωθι αναφέρεται, η ποινή φυλάκισης των τριών χρόνων στην 1η κατηγορία και υποκαταστάθηκε κατ' έφεση ποινή φυλάκισης 18 μηνών. Οι λοιπές ποινές επικυρώθηκαν και συνέτρεχαν με αυτή της 1ης κατηγορίας. Η σοβαρότητα των αδικημάτων βεβαίως δεν εμποδίζει το Δικαστήριο να επιβάλει εκείνο το είδος της ποινής που κατά τη κρίση του τα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση και τον αδικοπραγούντα δικαιολογούν. Αποτελεί αξίωμα, ότι η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση δεν μειώνει την παράλληλη ανάγκη εξατομίκευσης της ποινής σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, ώστε αυτή να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη και να προσιδιάζει στην προσωπικότητά του. Όπως χαρακτηριστικά τέθηκε στην υπόθεση Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 245, ακόμα και όταν υπάρχει ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής, τούτο σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι ατονεί το καθήκον εξατομίκευσής της. Παράλληλα διατηρώ κατά νου και δεν μου διαφεύγει, ότι η εξατομίκευση της ποινής δεν πρέπει να οδηγεί στην ουδετεροποίηση της αποτελεσματικότητας του νόμου ή την εξουδετέρωση του αποτρεπτικού χαρακτήρα της ποινής, που επιβάλλει η φύση και τα περιστατικά του αδικήματος που αντιμετωπίζει ένας κατηγορούμενος (Βλ. Antoniades v. Police

(1986)2 CLR 21) και Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ 224). Στην υπόθεση Δημήτρης Δημητρίου ν. Αστυνομίας

(2003)2 ΑΑΔ 502 αναγνωρίσθηκε ως λιγότερο έντονο το στοιχείο της αποτροπής στην περίπτωση χρηστών από ότι στην περίπτωση εμπόρων. Και αυτό γιατί η νομοθεσία με τον τροποποιητικό νόμο, Ν. 20

(1)του 1992, προέβη σε μια διαφοροποίηση ως προς τη μεταχείριση των χρηστών σε αντίθεση με τους εμπόρους ναρκωτικών. Σημαντικός παράγοντας που θα πρέπει να ληφθεί επίσης υπόψη στην παρούσα περίπτωση, είναι ότι ο κατηγορούμενος έπαυσε πλέον να κάνει χρήση ναρκωτικών ουσιών. Αυτό βεβαιώνεται στην ιατρική έκθεση - βεβαίωση, που ετοιμάστηκε για τον κατηγορούμενο από τον Ιατρό Κώστα Χ΄Βασίλη, Νευρολόγο - Ψυχίατρο και σημειώθηκε σαν Έγγραφο Ε. Σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καταδεικνύουν την σημαντική βαρύτητα που πρέπει να αποδίδεται για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής στο θέμα της απεξάρτησης ή της προσπάθειας για απεξάρτηση κατηγορούμενου. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Κανάρη

(2005)2 ΑΑΔ 327 το γεγονός ότι ο εφεσίβλητος κατέβαλε πολλές και έντονες προσπάθειες αποτοξίνωσης με επιτυχία λήφθηκε υπόψη ως ένας από τους παράγοντες που οδήγησαν το Ανώτατο Δικαστήριο να αναστείλει τις ποινές φυλάκισης που είχαν επιβληθεί. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Βασίλη Βασιλείου

(2003)2 ΑΑΔ 21 το Εφετείο έκρινε, ότι το γεγονός της απεξάρτησης του εφεσείοντα σε συνδυασμό με άλλα περιστατικά του, περιλαμβανομένου του ότι ήταν πατέρας 4 ανήλικων τέκνων, δικαιολογούσαν την αναστολή των συντρεχουσών ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν στις 3 κατηγορίες που αυτός αντιμετώπιζε. Στην υπόθεση Γιάννης Καρακάννας ν. Αστυνομίας

(2004)2 ΑΑΔ 463 το πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε στον εφεσείοντα ποινή φυλάκισης 4 μηνών σε κατηγορία για κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου. Το Εφετείο ακύρωσε την επιβληθείσα ποινή μειώνοντάς την σε τέτοια έκταση ώστε ο εφεσείοντας να αποφυλακισθεί αμέσως. Κρίθηκε, πως το γεγονός, ότι ο εφεσείοντας με δική του θέληση ακολούθησε πρόγραμμα απεξάρτησης με επιτυχία με αποτέλεσμα να αποβάλει πλήρως την κακή έξη χρήσης ναρκωτικών είχε καταλυτική σημασία για την επιμέτρηση της ποινής. Στην υπόθεση Μάριος Π. Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 82 το πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε στον εφεσείοντα ποινή φυλάκισης 5 μηνών, 15 ημερών και 6 μηνών σε τρεις κατηγορίες που αφορούσαν, οι πρώτες δύο, σε κατοχή και, η τρίτη, σε χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β. Το Εφετείο μείωσε την επιβληθείσα ποινή φυλάκισης σε τέτοια έκταση ώστε ο εφεσείοντας να αποφυλακισθεί αμέσως. Στην κρίση του Εφετείου βάρυναν εκτός από το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου, η άμεση παραδοχή του, η συνεργασία του με την Αστυνομία και οι δύσκολες προσωπικές του περιστάσεις που έζησε όταν ήταν παιδί και έφηβος, και η αυτόβουλη προσπάθεια του να επιτύχει την απεξάρτησή του με την βοήθεια ειδικών. Παρά το ότι μέχρι την έφεση δεν υπήρχε ενώπιον του Εφετείου στοιχείο επιτυχίας, εντούτοις, το Εφετείο έδωσε βαρύτητα στο ότι η προσπάθεια ήταν δύσκολη, αφού ο εφεσείων, ηλικίας 40 ετών, ήταν χρήστης από τα 18 του και η προσπάθεια για απεξάρτηση που είχε αρχίσει συνεχιζόταν. Το ότι ακόμα και η προσπάθεια για απεξάρτηση, ανεξαρτήτως επιτυχίας, θα πρέπει να αποτιμάται και να ανταμείβεται ώστε να ενθαρρύνεται ο χρήστης να την συνεχίζει τονίσθηκε και προγενέστερα στην υπόθεση Πέτρος Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ

1. Στην παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος, ήταν εθισμένος χρήστης. Η προσπάθεια όμως που κατέβαλε και η επιτυχία του να μην επαναλάβει τη χρήση ναρκωτικών ουσιών, είναι στοιχείο που, επί τη βάση των όσων παρατίθενται πιο πάνω, θα λάβω υπόψη μου και θα συνυπολογιστεί στην επιμέτρηση της ποινής. Τέλος ένας άλλος παράγοντας που λαμβάνω υπόψη μου είναι το χρονικό διάστημα πού έχει διαρρεύσει από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων της παρούσας υπόθεσης, μέχρι σήμερα. Προς τούτο δε θα εξετάσω αν για την παρατηρούμενη καθυστέρηση φέρει οποιαδήποτε ευθύνη ο κατηγορούμενος είτε πριν είτε μετά την καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης, αλλά και της υπόθεσης 10912/
2. Όπως λοιπόν συνάγεται από τα γεγονότα, τα αδικήματα που αφορούν την παρούσα υπόθεση διαπράχθηκαν την 4.2.
3. Τα αποτελέσματα των επιστημονικών εξετάσεων για το τι φύση και είδους ήταν η ανευρεθείσα ποσότητα ουσιών στην κατοχή του κατηγορούμενου, λήφθηκαν την 10.4.2012, ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε στις 13.4.2012 ενώ η παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε στις 9.11.2012, ήτοι 21 μήνες μετά τη διάπραξη των αδικημάτων. Από τα όσα δε έχουν εκτεθεί ενώπιον μου δεν προκύπτει ότι για την παρατηρούμενη καθυστέρηση φέρει οποιαδήποτε ευθύνη ο κατηγορούμενος. Τα ίδια ισχύουν και για την υπόθεση 10912/12, αφού ενώ τα αποτελέσματα των επιστημονικών εξετάσεων λήφθηκαν την 1.6.11 και ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε στις 18.9.2011, η εν λόγω δε υπόθεση καταχωρήθηκε στις 7.5.2012, ήτοι 25 μήνες μετά τη διάπραξη των αδικημάτων. Και για την εν λόγω υπόθεση δεν έχει τεθεί ενώπιον μου οτιδήποτε από το οποίο συνάγεται ότι ο κατηγορούμενος φέρει οποιαδήποτε ευθύνη για την παρατηρούμενη καθυστέρηση. Όσον αφορά τον χρόνο πού διέρρευσε μετά την καταχώρηση των υποθέσεων επίσης δεν εντοπίζεται οποιοδήποτε στοιχείο που να καταδεικνύει ότι ο κατηγορούμενος προκάλεσε αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Η μόνη καθυστέρηση που μπορεί να του αποδοθεί είναι η μη άμεση παραδοχή του στην υπόθεση 10912/
4. Όμως στην πρώτη ημερομηνία πού η υπόθεση αυτή ορίστηκε για ακρόαση και για τις δύο κατηγορίες μετά την διακοπή της 2ης κατηγορίας παραδέχτηκε άμεσα την 1η . Όπως η νομολογία έχει αναγνωρίσει, η καθυστέρηση στην έναρξη της ποινικής δίωξης - με την καταχώρηση της υπόθεσης - λειτουργεί υπέρ του μετριασμού της ποινής (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Πεγειώτη (Αρ. 2)

(2001)2 ΑΑΔ 623). Στην υπόθεση δε, M & M Loizou Ltd κ.α. ν. Jumbo Investments Ltd

(2000)2 ΑΑΔ 717 υποδείχθηκε, ότι η δίωξη του παραβάτη ευθύς ως έρχεται σε φως η αξιόποινη πράξη αποτελεί αρχή συνυφασμένη με τη καλή απονομή της δικαιοσύνης και αυτή τούτη τη δίκαιη δίκη. Για σκοπούς λοιπόν μετριασμού της ποινής έλαβα υπόψη μου την άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου, το λευκό ποινικό του μητρώο, τη συνεργασία του με την αστυνομία η οποία οδήγησε και στην εξιχνίαση του αδικήματος της δεύτερης κατηγορίας στην παρούσα υπόθεση, ότι αυτός ήταν εθισμένος χρήστης, τη μεταμέλεια του, που καταδεικνύεται έμπρακτα από το γεγονός ότι ο ίδιος απευθύνθηκε σε ψυχολόγο για βοήθεια και ότι σήμερα έχει παύσει πλέον να κάνει χρήση ναρκωτικών ουσιών, την ποσότητα των ναρκωτικών ουσιών που είχε στη κατοχή του και ότι τα ναρκωτικά προορίζονταν αποκλειστικά για χρήση από τον ίδιο. Αναφορικά με τις προσωπικές και λοιπές κοινωνικοοικονομικές συνθήκες του κατηγορουμένου λαμβάνω υπόψη μου από τα όσα περιέχονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και από τα όσα ο συνήγορος του είχε αναφέρει: · Ότι είναι ηλικίας 34 ετών, γεννήθηκε στην Κρήτη και στην Κύπρο έφθασε με τους γονείς του σε ηλικίας 7 χρόνων, · Εκ γενετής πάσχει από μεσογειακή αναιμία και ένας από τους λόγους που ώθησε την οικογένεια του να έρθει στην Κύπρο το 1985 ήταν οι δυσκολίες που αντιμετώπιζαν στη θεραπεία του κατηγορούμενου αφού αναγκάζοντο να διανύουν καθημερινά μεγάλη απόσταση για να τον μεταφέρουν σε εξειδικευμένο νοσηλευτικό κέντρο. · Ότι διέκοψε τη φοίτηση του από το Λύκειο και φοίτησε για ένα χρόνο σε Εσπερινό Λύκειο χωρίς να το ολοκληρώσει. · Ότι λόγω του προβλήματος υγείας δεν υπηρέτησε στην Εθνική Φρουρά. · Ότι σε ηλικία 18 ετών εργάστηκε σε εργοστάσιο βαφής ειδών σιδήρου και ως βοηθός του πατέρα του σε οικοδομικές εργασίες, όμως αναγκάστηκε να διακόψει και τις δύο εργασίες για λόγους υγείας. · Ότι σε ηλικία 24 ετών άρχισε να κάνει χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών με επακόλουθο την επιδείνωση της υγείας του και συγκεκριμένα υπέστη αλλεργικό σοκ το οποίο δυσκολεύτηκε να ξεπεράσει. ΄Εκτοτε δε συνεχίζει να παθαίνει κρίσεις πανικού. · Ότι στη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών οδηγήθηκε λόγω της συναναστροφής του με άτομα που ήταν χρήστες ναρκωτικών ουσιών. Ότι στις 27.1.2009 τέλεσε πολιτικό και ακολούθως στις 16.6.2011 θρησκευτικό γάμο με την κυρία Χαρά Κοντογιαννίδη με την οποία απέκτησε ένα παιδί ηλικίας σήμερα 4 χρόνων. · Ότι το ζεύγος επίσης έχει τη φροντίδα της 12χρονης κόρης της συζύγου του κατηγορουμένου που απέκτησε από τον πρώτο της γάμο. · Ότι τόσο ο κατηγορούμενος όσο και τα λοιπά μέλη της οικογένειας του επιβλέπονται από τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας λόγω των κοινωνικοοικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν. · Ότι ο κατηγορούμενος λόγω του προβλήματος υγείας που αντιμετωπίζει χρειάζεται να μεταβαίνει συχνά στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού όπου υποβάλλεται σε σχετικές εξετάσεις και κάθε 9 μέρες περίπου, υποβάλλεται σε μετάγγιση αίματος, καθημερινά δε λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή για αποσιδήρωση. · Ότι δεν εργάζεται και λαμβάνει από το Ταμείο Δημοσίων Βοηθημάτων το ποσό €1.813,32 μηνιαίως. Ακόμα λαμβάνω υπόψη ότι από την ημέρα διάπραξης των υπό τιμωρία αδικημάτων έχουν παρέλθει δύο χρόνια, παράμετρος, η οποία σύμφωνα και με τα πιο πάνω, θα πρέπει να προσμετρήσει προς όφελος του κατηγορούμενου κατά την επιμέτρηση της ποινής. Δεν θεωρώ, όμως, ότι ο χρόνος αυτός σε συνάρτηση με όλους τους πιο πάνω ελαφρυντικούς παράγοντες, είναι ικανός να καταστήσει ανεπιθύμητη την επιβολή ποινής φυλάκισης στον κατηγορούμενο. Η σοβαρότητα των αδικημάτων που αυτός έχει διαπράξει και η ανάγκη για προστασία της κοινωνίας, καθιστούν την ποινή της στερητικής της ελευθερίας, απόλυτα αναγκαία. Η πιο πάνω παράμετρος θα έχει, επομένως, το αντίκρισμα της στην ποινή που θα επιβληθεί όχι, όμως, σε σχέση με το είδος της αλλά μόνο σε σχέση με το εύρος της. Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, καθώς και την ανάγκη να προσλάβει η ποινή αποτρεπτικό χαρακτήρα, κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις οι ενδεδειγμένες και αρμόζουσες ποινές είναι η ποινή της φυλάκισης σε συνδυασμό με την επιβολή και χρηματικής ποινής. Η μη επιβολή ποινής φυλάκισης, θα καθιστούσε την ποινή ατελέσφορη και αναποτελεσματική και δεν θα εξυπηρετούσε καθόλου το στοιχείο της αποτροπής, το οποίο θα πρέπει συν τοις άλλοις για τους λόγους που πιο πάνω αναφέρονται, να την χαρακτηρίζει και θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα σε επίδοξους νέους παραβάτες. Η επιλογή της ποινής της φυλάκισης κρίνω ότι και κατάλληλη και αρμόζουσα είναι υπό τις περιστάσεις και τούτο, έχοντας κατά νου ότι αυτή επιβάλλεται μόνο εκεί όπου οποιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής (βλ. Προδρόμου v. Αστυνομίας

(1990)2 ΑΑΔ 98). Πριν την τελική μου κατάληξη και σε σχέση με το ότι στην παρούσα υπόθεση έχει ληφθεί υπόψη και η υπόθεση Ε. Δ. Λεμεσού υπ' αριθμό 10912/10, αντλώ καθοδήγηση από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Ιωάννου ν. Γενικού Εισαγγελέα

(2005)2 Α.Α.Δ. 598 στην οποία λέχθηκε πώς όταν το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και άλλα αδικήματα μπορεί να επιβάλει μεγαλύτερη ποινή στις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο, από εκείνη που θα επέβαλλε αν είχε ενώπιον του μόνο αυτές τις κατηγορίες (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Cham & άλλων

(1993)2 Α.Α.Δ 129, Ιωάννου ν. Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 382 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέου

(1994)2 Α.Α.Δ 194). Ακόμη σε σχέση με το εύρος της ποινής λαμβάνω υπόψη ότι η παρούσα υπόθεση διαφοροποιείται από τις πιο πάνω αναφερόμενες αφενός διότι δεν αφορά κατοχή με σκοπό την προμήθεια και αφετέρου σε σχέση με την ποσότητα των ναρκωτικών κατά ότι αυτή είναι πιο μικρή από τις ποσότητες που ανευρέθησαν στην κατοχή των αδικοπραγούντων στις εν λόγω υποθέσεις. Συνακόλουθα επιβάλλω στον κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές. Στην 1η κατηγορία ποινή φυλάκισης 15 μηνών. Περαιτέρω επιβάλλω στον κατηγορούμενο χρηματική ποινή €1.900,

1. Στην 2η κατηγορία ποινή φυλάκισης 4 μηνών. Περαιτέρω επιβάλλω στον κατηγορούμενο χρηματική ποινή €900,
2. Οι πιο πάνω επιβληθείσες ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Στην παρούσα υπόθεση λήφθηκε για σκοπούς επιβολής ποινής η υπόθεση Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού 10912/
3. Επιπλέον ασκώντας τις εξουσίες που μου παρέχονται από το άρθρο 31 του Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε και του άρθρου 32 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, διατάζω όπως τα ευρισκόμενα στην κατοχή της αστυνομίας τεκμήρια και στις δύο υποθέσεις, διατεθούν ως ακολούθως: Α. Της παρούσας υπόθεσης: 6 νάιλον διαφανείς συσκευασίες να δημευθούν και καταστραφούν. Ποσό σε μετρητά €450 να επιστραφεί στον κατηγορούμενο. Μια τσάντα ώμου μάρκας Replay να επιστραφεί στον κατηγορούμενο. Ποσό €4.580 σε έξι δέσμες να επιστραφεί στον κατηγορούμενο. Ένα ρούχινο τσαντάκι μάρκας Adidas να επιστραφεί στον κατηγορούμενο. Ποσό €1.015 σε μετρητά, σε διάφορα χαρτονομίσματα να επιστραφεί στον κατηγορούμενο. Ένα δερμάτινο πορτοφόλι Lacoste να επιστραφεί στον κατηγορούμενο. Ποσό €1.500 σε μετρητά, σε χαρτονομίσματα των €50 να επιστραφεί στον κατηγορούμενο. Δύο παρειακά επιχρίσματα του κατηγορούμενου να δημευθούν και να καταστραφούν. Δύο παρειακά επιχρίσματα της Χαρούλας Χριστάκη να δημευθούν και να καταστραφούν. Δύο παρειακά επιχρίσματα του Γεώργιου Κονναρή να δημευθούν και να καταστραφούν. Β. Της δε υπόθεσης 10912/12: Πράσινη ξηρή φυτική ύλη κάνναβης, βάρους 4,7909 γρ. και το διαφανές σακούλι χρώματος κόκκινου εντός του οποίου αυτή βρίσκεται να δημευθούν και να καταστραφούν. Νάιλον διαφανές σακούλι εντός του οποίου περιέχεται ξηρή φυτική ύλη κάνναβης, βάρους 5,9291 γρ. δημευθούν και να καταστραφούν. Τεμάχιο πράσινου σακουλιού εντός του οποίου περιέχονται τεμάχια πράσινου σακουλιού, τεμάχια χαρτιού υγείας άσπρου και κίτρινου και τεμάχιο καφέ κολλητικής ταινίας, μαζί με το περιεχόμενο του να δημευθούν και να καταστραφούν. Μια ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας TANΙTA να δημευθεί και να καταστραφεί. Δύο παρειακά επιχρίσματα του κατηγορούμενου να δημευθούν και να καταστραφούν. Δύο παρειακά επιχρίσματα της Χαράς Χριστάκη να δημευθούν και να καταστραφούν. Δύο παρειακά επιχρίσματα του Δεσπούλη Θεοδοσίου να δημευθούν και να καταστραφούν. Περαιτέρω και εξασκώντας την διακριτική μου ευχέρεια δυνάμει του άρθρου 118 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, διατάσσω όπως οι χρηματικές ποινές πληρωθούν σήμερα. Ακόμα εξασκώντας την διακριτική μου ευχέρεια δυνάμει του άρθρου 32

(3)(α) και (β) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, διατάσσω όπως τα ποσά των χρηματικών ποινών εισπραχθούν από τα χρηματικά ποσά που ευρίσκονται στην κατοχή της αστυνομίας σαν τεκμήρια και πού ανωτέρω έχω διατάξει να επιστραφούν στο κατηγορούμενο. Αποτέλεσε τέλος εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου του κατηγορούμενου, ότι στην περίπτωση που το Δικαστήριο ήθελε επιβάλει ποινή φυλάκισης, αυτή θα πρέπει να έχει ανασταλτικό χαρακτήρα λόγω των περιστάσεων του κατηγορούμενου αλλά και της υπόθεσης. Το νομοθετικό πλαίσιο για την αναστολή της ποινής βρίσκεται στον Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλάκισης εις Ορισμένας Περιπτώσεις Νόμο του 1972, Ν. 95/72, όπως τροποποιήθηκε. Με τον τροποποιητικό Νόμο 186(I)/03, που δημοσιεύθηκε στις 19.12.03, καταργήθηκε η απαίτηση για εξαιρετικές περιστάσεις της υπόθεσης ή του κατηγορουμένου με αποτέλεσμα το θέμα της αναστολής σήμερα να μην διέπεται από ανελαστικά κριτήρια. Σύμφωνα με το άρθρο 3

(2)του Νόμου: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Στη υπόθεση δε Γενικός Εισαγελέας ν. Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161 τέθηκαν τα κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας του Δικαστηρίου ως εξής: «Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν. 41

(1)/97 (που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας» Στην υπό εξέταση περίπτωση κρίνω, ότι συντρέχουν τέτοια περιστατικά που δικαιολογούν την αναστολή της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο. Αυτός είναι άτομο λευκού ποινικού μητρώου το οποίο οδηγήθηκε στην καθ' έξιν χρήση ναρκωτικών ουσιών από την ηλικία των 24 ετών παρασυρόμενος από άλλα άτομα, βρήκε όμως τη δύναμη να ζητήσει βοήθεια και τελικά να καταφέρει να παύσει να κάνει χρήση τέτοιων ουσιών. Ακόμα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρότατα προβλήματα υγείας για τα οποία όπως πιο πάνω αναφέρεται χρήζει καθημερινής φαρμακευτικής αγωγής και σε τακτά χρονικά διαστήματα νοσηλείας στο Νοσοκομείο. Πρόσθετα το μεγάλο χρονικό διάστημα που έχει μεσολαβήσει από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι την καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης αλλά και της ημερομηνίας που έχει επιβληθεί ποινή στον κατηγορούμενο, ήτοι δύο και πλέον χρόνια, με έχουν οδηγήσει στο να καταλήξω πως θα μπορούσα να δώσω στον κατηγορούμενο, μια δεύτερη ευκαιρία για να αποδείξει εκτός φυλακών ότι από τώρα και στο εξής θα διάγει μια νόμιμη ζωή. Από τον ίδιο εξαρτάται βέβαια να αδράξει αυτή την ευκαιρία που σήμερα του δίδεται ώστε να μην διαπράξει οποιοδήποτε αδίκημα παρόμοιας φύσης ή οποιοδήποτε άλλο αδίκημα. Συνακόλουθα η εκτέλεση των ποινών της φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο , αναστέλλονται για περίοδο τριών ετών από σήμερα. (Επεξηγούνται στoν κατηγορούμενο, το νόημα και οι συνέπειες της αναστολής εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης). (Υπ.) ............. Τ. Κατσικίδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο