Δημοκρατία ν. Γιαννάκη Ευαγγέλου, Αρ. Υπόθεσης: 2567/2013, 9/4/2013

(3)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 επί το ότι την 1.1.2013 στη Λεμεσό με παράνομη πράξη επέφερε το θάνατο του Γιαννάκη Χριστοδούλου, τέως από την Λεμεσό και στην κατηγορία της μεταφοράς μάχαιρας απολήγουσας σε αιχμηρό άκρο εκτός της κατοικία του ή της αυλής του κατά παράβαση των άρθρων 82

(2), 85 και 86 του ίδιου, ως άνω, νόμου επί το ότι την ίδια μέρα και στον ίδιο χώρο μετέφερε μάχαιρα απολήγουσα σε αιχμηρό άκρο εκτός της κατοικίας του ή της αυλής του. Τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση εξετέθησαν από την κατηγορούσα αρχή, με αυτά συμφώνησε και η υπεράσπιση και έχουν ως ακολούθως: «Το θύμα κατά το έτος 2007 παντρεύτηκε την Άννα Καρακάννα με την οποία απέκτησε δύο παιδιά ενώ αναγνώρισε ακόμα ένα το οποίο η πιο πάνω είχε αποκτήσει από προηγούμενο γάμο. Τον Απρίλιο του 2006 το θύμα και η Καρακάννα μετακόμισαν στην Λευκωσία. Ακολούθως από τον Σεπτέμβριο του 2012 το θύμα και η Καρακάννα βρίσκονταν σε διάσταση με αποτέλεσμα η τελευταία να επιστρέψει με τα παιδιά της στην Λεμεσό. Σύμφωνα με την Καρακάννα ο λόγος του χωρισμού ήταν η χρήση σκληρών ναρκωτικών από το θύμα. Από τον Οκτώβριο του 2012 η Καρακάννα σύναψε δεσμό με τον κατηγορούμενο. Το θύμα επιζητούσε την επανασύνδεση του με την εν διαστάσει σύζυγό του η οποία όμως δεν επιθυμούσε κάτι τέτοιο. Το θύμα υποψιαζόταν ότι η Καρακάννα είχε συνάψει δεσμό με τον κατηγορούμενο και για τον λόγο αυτό κατά διαστήματα την παρακολουθούσε. Την 1/1/2013 και περί ώρα 20:19 πολίτης που διαμένει στην οδό Γεωργίου Κεδρηνού στα Κάτω Πολεμίδια επικοινώνησε με το Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού και την Αστυνομία και ανέφερε ότι στην συγκεκριμένη οδό βρισκόταν αναίσθητο κάποιο πρόσωπο που φαινόταν τραυματισμένο. Αμέσως ασθενοφόρο του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού καθώς και αστυφύλακες επισκέφτηκαν το σημείο. Κατά την άφιξη τους εντόπισαν ένα άνδρα νεκρό ενώ στον δρόμο βρισκόταν σταματημένο με την μηχανή σε λειτουργία το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΕΕΝ384 μάρκας Mazda Familia χρώματος άσπρου το οποίο από εξετάσεις που ακολούθησαν διαπιστώθηκε ότι οδηγείτο κατά τον επίδικο χρόνο από το θύμα. Αστυφύλακας αναγνώρισε ότι ο νεκρός άνδρας ήταν ο Γιαννάκης Χριστοδούλου άλλως FOXYS (το θύμα) αφού τον γνώριζε από παλαιότερες υποθέσεις που είχε χειριστεί. Την σκηνή επισκέφτηκε επίσης και διενήργησε αυτοψία ο Ιατροδικαστής Σοφοκλής Σοφοκλέους ο οποίος διαπίστωσε τον θάνατο και ότι το θύμα έφερε σε διάφορα μέρη του σώματος του αριθμό τραυμάτων τα οποία προκλήθηκαν από νήσσον και τέμνον όργανο. Μάλιστα σε μεταθανάτια ιατροδικαστική έκθεση του ο κ. Σοφοκλέους καθορίζει ως αιτία θανάτου την εσωτερική αιμορραγία προκληθείσα από νήσσον και τέμνον όργανο (βλ. ιατροδικαστική έκθεση Τεκμ. Α(α)), στην οποία αναφέρεται και η ηλικία του θύματος, 34 ετών). Από εξετάσεις στην σκηνή και σύμφωνα με αστυφύλακα που διαμένει σε κοντινή οδό από την σκηνή, ενώ αυτός βρισκόταν εκτός της κατοικίας του αντιλήφθηκε δύο πρόσωπα τα οποία επέβαιναν σε αυτοκίνητο μάρκας Mitsubishi saloon, μοντέλου Lancer ή Galant χρώματος μπορντό παλαιού τύπου να περνούν κατά η ώρα 20:20 της 1/1/2013 με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Ο ίδιος δεν γνώριζε τι είχε συμβεί αφού ήταν εκτός καθήκοντος αλλά όταν άκουσε για το έγκλημα που έγινε κοντά στην οικία του συνδύασε τα γεγονότα και το ανέφερε. Ακολούθησαν αρκετές έρευνες και ανακρίσεις. Στις 10/1/2013 δόθηκε πληροφορία ότι ενάμιση μήνα περίπου πριν την 1/1/2013 το θύμα είχε τσακωθεί με τον κατηγορούμενο γιατί υποψιαζόταν ότι αυτός διατηρούσε δεσμό με την εν διαστάσει σύζυγό του. Για το επεισόδιο αυτό ο κατηγορούμενος προέβη σε καταγγελία στις 15/11/12 εναντίον του θύματος στον Αστυνομικό Σταθμό Ομορφίτας, την οποία όμως απέσυρε στις 14/12/

1. Περαιτέρω δόθηκε πληροφορία ότι ο κατηγορούμενος το απόγευμα της 1/1/2013 ήρθε στην Λεμεσό για να συναντηθεί με την εν διαστάσει σύζυγο του θύματος. Από εξετάσεις της Αστυνομίας διαπιστώθηκε ότι ο πατέρας του κατηγορούμενου είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου με αριθμό εγγραφής BBF514 μάρκας Mitsubishi Lancer χρώματος μπορντό μοντέλο του 1991 το οποίο ανταποκρινόταν στην περιγραφή του οχήματος που διέφυγε από την σκηνή. Ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης στις 11/1/2013 όπου στην οικία του εντοπίστηκε το πιο πάνω όχημα το οποίο όπως προέκυψε χρησιμοποιούσε ο ίδιος για τις διακινήσεις του. Με την σύλληψη του κατηγορούμενου κλήθηκε στο ΤΑΕ Λεμεσού και η εν διαστάσει σύζυγος του θύματος η οποία ανακρινόμενη και αφού της επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο ανέφερε μεταξύ άλλων ότι πράγματι την 1/1/2013 και περί ώρα 20:00 συναντήθηκε με τον κατηγορούμενο. Στην συνέχεια και ενώ βρίσκονταν στον κυκλικό κόμβο κοντά στο MYMALL αντιλήφθηκαν ότι τους ακολουθούσε το θύμα. Σε κάποιο σημείο το θύμα τους ανέκοψε την πορεία τους και εξήλθε του οχήματος του και αφού άνοιξε την πόρτα του οδηγού κτύπησε τον κατηγορούμενο και προσπάθησε να κτυπήσει και την ίδια. Στην συνέχεια ο κατηγορούμενος εξήλθε του οχήματος και ακολούθησε συμπλοκή μεταξύ του θύματος και του κατηγορούμενου. Η ίδια σε κατάσταση σοκ είδε το θύμα ξαπλωμένο στο πεζοδρόμιο και ο κατηγορούμενος μπήκε στο όχημα του και εγκατέλειψαν το μέρος. Την 11/1/2013 ο κατηγορούμενος εξέφρασε την επιθυμία του να προβεί σε θεληματική κατάθεση. Σε αυτή ανέφερε μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: κατά τον επίδικο χρόνο βρισκόταν με την Καρακάννα. Είχαν δεχθεί επίθεση από το θύμα το οποίο τους καταδίωκε και τους ανέκοψε την πορεία. Ενώ βρισκόταν ο κατηγορούμενος στην θέση του οδηγού, το θύμα άνοιξε την πόρτα και τον κτύπησε με τα χέρια του στο πρόσωπο και προσπάθησε να κτυπήσει και την εν διαστάσει σύζυγό του. Ο κατηγορούμενος τον έσπρωξε και τον έβγαλε έξω από το αυτοκίνητο του. Είδε ότι κρατούσε κάτι στα χέρια του που έβγαλε μπλε φως. Λόγω του ότι γνώριζε ότι το θύμα ήταν επικίνδυνος και οπλοφορούσε φοβήθηκε και πήρε ένα μαχαίρι που είχε στο αυτοκίνητο. Εξήλθε από το όχημα και το θύμα τον κτύπησε με τα χέρια και με τα πόδια του. Το θύμα προσπάθησε να βγάλει κάτι από την πίσω τσέπη και τότε ο κατηγορούμενος τον μαχαίρωσε σε κάποια σημεία του σώματος του. Τον είδε που πήγε προς τα πίσω και αφού σκόνταψε στο πεζοδρόμιο έπεσε κάτω. Μπήκε στο αυτοκίνητο και διέφυγαν με μεγάλη ταχύτητα. Στην συνέχεια ο κατηγορούμενος προέβηκε σε υπόδειξη σκηνών και υπέδειξε αρχικά παραλιακή περιοχή στην ακτή του κυβερνήτη στην Λεμεσό όπου πέταξε στην θάλασσα το μαχαίρι που χρησιμοποίησε καθώς και τα ρούχα που φορούσε. Εντοπίστηκε ένα πουκάμισο το οποίο υπέδειξε ο κατηγορούμενος ως αυτό που φορούσε. Την επομένη 12/1/2013 με την βοήθεια δυτών εντοπίστηκε εντός της θάλασσας ένα μαχαίρι το οποίο ο κατηγορούμενος υπέδειξε ως αυτό που χρησιμοποίησε την 1/1/2013 (βλ. φωτογραφία που απεικονίζει το εν λόγω μαχαίρι και τις υποδείξεις (Τεκμ. Α(α))». Η Κατηγορούσα Αρχή υπέδειξε ότι τα γεγονότα της υπόθεσης βασίζονται στις καταθέσεις του κατηγορούμενου και της Καρακάννα. Όπως επίσης και ότι όταν η Αστυνομία μετέβη στην σκηνή και το θύμα βρισκόταν νεκρό στο πεζοδρόμιο εντοπίστηκαν επί τόπου και στην κατοχή του θύματος μόνο δύο κινητά τηλέφωνα. «Υπήρχε ένα μαχαίρι αλλά αυτό βρισκόταν εντός του οχήματος που οδηγούσε το θύμα», κατέληξε ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορούσας αρχής. O κ. Κυριακίδης επίσης ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Η ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου στην εμπεριστατωμένη αγόρευση της για μετριασμό της ποινής, αφού υιοθέτησε την έκθεση του γραφείου ευημερίας και αναφέρθηκε σε περαιτέρω προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, εισηγήθηκε όπως ληφθεί υπόψη το λευκό ποινικό μητρώο του, η συνεργασία και παραδοχή του στην αστυνομία και η άμεση παραδοχή του στο Δικαστήριο, η μεταμέλεια και η απολογία του. Ιδιαίτερα στάθηκε στα γεγονότα που διαδραματίστηκαν δίνοντας έμφαση στη πρόκληση που υπήρχε εκ μέρους του θύματος περιγράφοντας τις ενέργειες του θύματος σε βάρος του κατηγορούμενου καθώς και τον φόβο που δημιούργησε στον κατηγορούμενο ακόμα και για την ζωή τόσο του ιδίου όσο και της εν διαστάσει συζύγου του θύματος. Η κα Θεοχαρίδου αναφέρθηκε εν εκτάσει στη βίαιη συμπεριφορά του θύματος προς την εν διαστάσει σύζυγο του αλλά και γενικά τονίζοντας ότι πολλές φορές την κτυπούσε μπροστά στα παιδιά και πολλές φορές η αστυνομία κλήθηκε για να επέμβει. Είχε υπερβολική ζήλεια προς το άτομο της και εμμονή που πλησίαζε «τα όρια της σχιζοφρένειας», παρατήρησε η ευπαίδευτος συνήγορος. Είναι δεδομένο επίσης ότι το θύμα ήταν χρήστης σκληρών ναρκωτικών με συνέπεια την ανάπτυξη πολύ προβληματικής συμπεριφοράς ως περιγράφεται στην αγόρευση της κας Θεοχαρίδου. Επίσης ήταν γνωστό ότι είχε στο αυτοκίνητο του ένα μεγάλο μαχαίρι. Σε σχέση δε με τα συμβάντα που έλαβαν χώρα στις 15.11.12 η κα Θεοχαρίδου αναφέρθηκε ειδικά σ' αυτά με έμφαση στο γεγονός ότι το θύμα παρακολουθούσε την εν διαστάσει σύζυγο του και ως συνέπεια ήλθε στο σπίτι του κατηγορούμενου όπου ευρίσκετο η κοπέλα και του επιτέθηκε. Αναφέρθηκε επίσης ότι η εν διαστάσει σύζυγος του θύματος γνώριζε ότι κυκλοφορούσε με μαχαίρια και μάλιστα «το συγκεκριμένο μαχαίρι που βρέθηκε στο όχημα του θύματος της το είχε δείξει το απόγευμα προ του εγκλήματος και η ίδια είχε φοβηθεί». Ιδιαίτερα στάθηκε η κα Θεοχαρίδου στην έλλειψη προσχεδιασμού και προμελέτης του κατηγορούμενου τονίζοντας παράλληλα την προκλητική και αλαζονική συμπεριφορά του θύματος ειδικά στο ότι εκτός από την καταδίωξη και ενώ ο κατηγορούμενος προσπάθησε να διαφύγει, εντέλει ανέκοψε το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου με συνέπεια να εξελιχθούν τα πράγματα όπως τραγικά κατέληξαν. Η ευπαίδευτη συνήγορος υπεράσπισης μας τόνισε ότι η ενέργεια του κατηγορουμένου ήταν μια εκτός του χαρακτήρα του ενέργεια αποτελούσα το αποτέλεσμα της απώλειας ψυχραιμίας και του φόβου που προκλήθηκε στον κατηγορούμενο από το θύμα. Παράλληλα εξέφρασε την ειλικρινή μεταμέλεια καθώς και επιμελώς παράθεσε τις παράπλευρες επιπτώσεις εκ της ποινής στο πρόσωπο του κατηγορουμένου ο οποίος κατά πάντα χρόνο προσέφερε τα μέγιστα στην οικογένεια του (βλ. σελ. 8 και 9 της αγόρευσης). Η κα Θεοχαρίδου δεν παρέλειψε να επικαλεστεί σχετική νομολογία για να αιτιολογήσει τα όσα ανάφερε που κατά την άποψη της πρέπει να προσμετρήσουν υπέρ του κατηγορούμενου, εισηγούμενη ότι η παρούσα περίπτωση είναι μία από αυτές που το Δικαστήριο πρέπει να επιδείξει την μέγιστη δυνατή επιείκεια. Οι κύριες αυθεντίες τις οποίες επικαλέστηκε η συνήγορος θα μας απασχολήσουν και στην συνέχεια. Να σημειώσουμε ότι ο κ. Κυριακίδης ενεργώντας ακριβοδίκαια και για την υπεράσπιση συμφώνησε με τα επιμέρους επιπρόσθετα γεγονότα τα οποία πρόβαλε η συνήγορος ειδικά ως προς το τι εσυνέβη στις 15/11/
2. Το αδίκημα της ανθρωποκτονίας, αποτελεί ένα από τα σοβαρότερα εγκλήματα, «ως εκ του ότι η ανθρώπινη ζωή αποτελεί το ύψιστον αγαθό και η αφαίρεση της το μέγιστο έγκλημα». Εξ'ου και η προβλεπόμενη ποινή είναι αυτή της ισόβιας κάθειρξης. Στην υπόθεση Ονησίλλου ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 556, 584, επί αυτού του σημείου λέχθηκαν τα εξής: «Δεν κρίνουμε απαραίτητο να προβούμε σε αναφορά σε συγκεκριμένες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου που διαφωτίζουν ως προς το μέτρο της ποινής για το έγκλημα της ανθρωποκτονίας. Το έγκλημα της ανθρωποκτονίας καλύπτει ευρύ φάσμα εγκληματικής συμπεριφοράς και επομένως δεν είναι ευχερής ο καθορισμός τιμωρητικού πλαισίου έστω και μέσα σε πλατειά όρια. Όπου όμως το έγκλημα αυτό είναι το αποτέλεσμα ηθελημένης παράνομης πράξης, όπως στην προκείμενη περίπτωση με τον εκούσιο πνιγμό του θύματος, δικαιολογείται η επιβολή πολύχρονης ποινής φυλάκισης (Georghios Demetris Hourris v. The Republic

(1968)2 C.L.R. 206, Philippou v. Republic

(1983)2 C.L.R. 245)". Σε σχέση με την εκτίμηση και αξία της ίδιας της ζωής στην ίδια υπόθεση και στην ίδια σελίδα πριν το πιο πάνω απόσπασμα ειπώθηκαν τα ακόλουθα: «Η ανθρώπινη ζωή αποτελεί το ύψιστο αγαθό και η αφαίρεσή της μέγιστο έγκλημα. Η δέσμευση στην προστασία της ανθρώπινης ζωής επιβάλλει ανάλογο καθήκον για την περιφρούρηση της, γεγονός που αντανακλάται στην τιμωρία που επιβάλλεται για εγκληματικές πράξεις που επιφέρουν την απώλεια ανθρώπινης ζωής. Γι' αυτό το λόγο προσδίδεται αποτρεπτικός χαρακτήρας στην τιμωρία κάθε φονικής πράξης». Στην υπόθεση Σάββα ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 231, 239, αναφέρθηκε ότι: «Η ιερότητα της ζωής και η προστασία της αποτελούν την πρώτη σε ιεράρχηση μέριμνα της κάθε πολιτισμένης κοινωνίας. Η αφαίρεση της με εγκληματική πρόθεση αποτελεί κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες σοβαρό έγκλημα. Στον καθορισμό της εγκληματικότητας του δράστη λαμβάνεται σοβαρά υπόψη ο σχεδιασμός και ο βαθμός αδιαφορίας για την ανθρώπινη ύπαρξη». Το ορθό μέτρο τιμωρίας συναρτάται με τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης αφού ληφθούν υπόψη τυχόν μετριαστικοί ή επιβαρυντικοί παράγοντες. Η αναγκαιότητα για αυστηρή και αποτρεπτική αντιμετώπιση αυτού του αδικήματος δεν μειώνει την σημασία της εξατομίκευσης, στα πλαίσια της κάθε ξεχωριστής περίπτωσης, που θα πρέπει να χαρακτηρίζει την ποινή, όσο μικρή ή ασήμαντη μπορεί να είναι για τέτοιο αδίκημα, ούτως ώστε αυτή να αρμόζει στις προσωπικές συνθήκες του κάθε κατηγορούμενου. Το καθήκον εξατομίκευσης της ποινής δεν ατονεί ακόμη και στις περιπτώσεις όπου υπάρχει η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής. Τονίζεται όμως ότι η εξατομίκευση δεν θα πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας και του στοιχείου της αποτροπής που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά του αδικήματος Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 352, Σάββα ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 231 και Δημοκρατίας ν. Μενελάου

(1999)2 Α.Α.Δ. 603. Με βάση την έκθεση του γραφείου ευημερίας (Τεκμ. Β) και την υπεράσπιση ο κατηγορούμενος, ηλικίας 39 ετών κατάγεται από την Γιαλούσα. Προέρχεται από οικογένεια μέτριας κοινωνικοοικονομικής κατάστασης και έχει άλλα δύο αδέλφια. Οι γονείς του είναι συνταξιούχοι και διαμένουν στο Πλατύ Αγλαντζιάς. Φοίτησε μέχρι την Α' τάξη της Τεχνικής Σχολής και διέκοψε για να εργαστεί στις οικοδομές. Αφού υπηρέτησε τη θητεία του στην Εθνική Φρουρά επανήλθε στην ίδια εργασία, ενώ ολοκλήρωσε τη φοίτηση του σε νυκτερινό γυμνάσιο. Σε ηλικία 22 ετών τέλεσε γάμο από τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά. Πριν επτά χρόνια χώρισε με τη σύζυγο του η οποία ανέλαβε την φροντίδα και φύλαξη των παιδιών ενώ ο ίδιος διατήρησε τακτική επικοινωνία μαζί τους καταβάλλοντας για αυτά διατροφή. Τα παιδιά του σήμερα είναι 15 και 10 χρονών αντίστοιχα. Το 2011 εργάστηκε στις αραβικές χώρες με σκοπό να βελτιώσει τα οικονομικά του και να εξοφλήσει δάνεια. Με την επιστροφή του στην Κύπρο μετά από κάποιο χρονικό διάστημα ανεργίας εργοδοτήθηκε σε εταιρεία διανομής διαφημιστικών φυλλαδίων. Στρεφόμενοι πρώτα στα γεγονότα της υπόθεσης συμφωνούμε με την κα Θεοχαρίδου ότι υπήρχε σοβαρή και κάποιας διάρκειας πρόκληση εκ μέρους του θύματος, αφού κυνήγησε ουσιαστικά τον κατηγορούμενο και την εν διαστάσει σύζυγο του μέχρι που κατάφερε να ακινητοποιήσει το όχημα του κατηγορούμενου και να επιτεθεί και κτυπήσει τον τελευταίο. Στα πλαίσια αυτά είναι σχετική και λαμβάνεται υπόψη η προηγούμενη βίαιη συμπεριφορά του τόσο προς της εν διαστάσει σύζυγο του όσο και εν γένει, σε συνδυασμό με την εμμονή που φαίνεται να είχε σε σχέση με την εν διαστάσει γυναίκα του φθάνοντας μάλιστα στο σημείο να την παρακολουθεί. Προκύπτει αβίαστα λοιπόν η παθολογική ζήλεια προς το άτομο της η οποία γίνεται και πιο δυσνόητη αφού πλέον δεν ήταν μαζί. Η εμμονή αυτή είχε εκδηλωθεί και έναντι του προσώπου του κατηγορουμένου πριν την επίδικη ημερομηνία με τα γεγονότα της 15.11.12 όπου επιτέθηκε σ' αυτόν. Η πρόκληση εξηγείται στις υποθέσεις Πισκόπου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 342, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Evans

(2005)2 A.A.Δ. 639 και Μωϋσίδης ν. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 34 που έκανε αναφορά στην υπόθεση Duffy

(1949)1 All E.R. 932 από την οποία παρατίθεται το ακόλουθο απόσπασμα: «Provocation is some act or series of acts, done by the (victim) to the accused which would cause in any reasonable person, and actually causes in the accused, a sudden and temporary loss of self-control, rendering the accused so subject to passion as to make him or her for the moment not master of his mind». Σε δική μας ελεύθερη μετάφραση: «Πρόκληση είναι η πράξη ή σειρά πράξεων τελουμένων από το «θύμα» προς τον κατηγορούμενοι οι οποίες θα προκαλούσαν σε κάθε λογικό άνθρωπο, και στην πραγματικότητα προκαλούν στον κατηγορούμενο, ξαφνική και προσωρινή απώλεια του αυτοελέγχου του, καθιστώντας τον κατηγορούμενο σε τέτοιο βαθμό υποκείμενον στο πάθος ώστε στιγμιαία να μην είναι κύριος του μυαλού του». Στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 352, που αφορούσε ίδιο αδίκημα, η πρόκληση στρεφόταν κατά της οικογενειακής ζωής του δράστη και συνεχιζόταν για μεγάλο χρονικό διάστημα και παρά τις προσπάθειες του κατηγορούμενου να αποτρέψει την συνέχιση της. Το πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε ποινή φυλάκισης 12 ετών. Το Ανώτατο Δικαστήριο, αν και τόνισε τη σοβαρότητα του αδικήματος και ότι ο τρόπος εκτέλεσης του ήταν επιβαρυντικός παράγοντας, επεσήμανε ότι το γεγονός αυτό έπρεπε να εξεταστεί υπό το πρίσμα της όλης υπόθεσης και ιδιαίτερα της προκλητικής συμπεριφοράς του θύματος για μεγάλο χρονικό διάστημα καθώς και των φίλων αυτού. Για τους λόγους αυτούς το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε την ποινή σε 8 χρόνια. Στη Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 692 το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε την ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε από το Πρωτόδικο Δικαστήριο από 13 έτη σε 5 έτη. Στην Μιχαήλ επισημάνθηκε ότι η συμπεριφορά του θύματος υπήρξε άκρως προκλητική. Θυμίζουμε τα περιστατικά της υπόθεσης Μιχαήλ: ο εφεσείων υπό το κράτος συναισθηματικής φόρτισης η οποία δημιουργήθηκε εντός της οικίας του, από το θύμα που είχε σχέση με την 16χρονη κόρη του, πήρε το κυνηγετικό του όπλο από τον τόπο φύλαξής του, σε ώρα έντονης αντιδικίας με το θύμα, το γέμισε με πλήρη φυσίγγια, το όπλισε και το απασφάλισε και το έστρεψε εναντίον του θύματος. Το θύμα πλησίασε, προκαλώντας και θέτοντας σε επαφή την κοιλιά του με τις κάννες του όπλου, έσπρωχνε μπροστά πίσω, οπότε και προκλήθηκε εκπυρσοκρότηση λόγω του ότι ο εφεσείων είχε το δάκτυλο στη σκανδάλη, χωρίς όμως να την τραβήξει εθελούσια. Το Εφετείο επικύρωσε την καταδίκη για ανθρωποκτονία, έκρινε όμως ότι η επιβληθείσα ποινή των 13 ετών ήταν έκδηλα υπερβολική. Αν και ο εφεσείων εβαρύνετο και με προηγούμενη καταδίκη για επίθεση που προκάλεσε βαριά σωματική βλάβη, το Εφετείο έλαβε υπόψη του το ότι ήταν ένας εργατικός και φιλόστοργος για την οικογένειά του άνθρωπος, καθώς και την ειλικρινή του μεταμέλεια, και έκρινε ότι η συμπεριφορά του, σε συνάρτηση και προς τη συμπεριφορά του θύματος από την αρχή μέχρι το τέλος, ενέτασσε την περίπτωση στις εντελώς ιδιαίτερες, έτσι ώστε ποινή φυλάκισης 5 ετών να εξισορροπούσε όλους τους σχετικούς παράγοντες. Έχουμε δε εξετάσει - στα πλαίσια του καθήκοντος μας - και την υπόθεση Λοϊζου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. Αρ. 85/11 ημερ. 19/11/12 σε ανθρωποκτονία κατά την οποία κρίθηκε ότι υπήρξε πρόκληση ως εκ των επιμέρους γεγονότων που αφορούσαν τον διαπληκτισμό του θύματος και του θύτη πριν το τελικό κτύπημα με σκεπάρνι. Η ποινή φυλάκισης 8 ετών που επιβλήθηκε από το Κακουργιοδικείο αντικαταστάθηκε με ποινή φυλάκισης 5 ετών. Κρατούμε ως σημαντικό από την υπόθεση αυτή το ακόλουθο απόσπασμα: «Όπως τονίστηκε δε και σχετικά πρόσφατα από το Εφετείο στην απόφασή του στην υπόθεση Muhannad Aburazha ν. Δημοκρατίας

(2009)2 ΑΑΔ 551, οι αποφάσεις και οι ποινές που επιβάλλονται σε παρόμοιας φύσεως υποθέσεις, λαμβάνονται βέβαια υπόψη επειδή δεν είναι επιθυμητή η ανομοιομορφία στη μεταχείριση αδικοπραγούντων, χωρίς βέβαια με τις ποινές που επιβάλλονται, να καθορίζεται με οποιονδήποτε τρόπο μια στατική διατίμηση. Οι προηγούμενες ποινές και η προσέγγιση των δικαστηρίων στο πρόσφατο και στο απώτερο παρελθόν είναι ενδεικτικές του τρόπου αντιμετώπισης των υποθέσεων, κατά το χρόνο διάπραξής τους (βλ. επίσης Al-Awar κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 160)». Το Ανώτατο Δικαστήριο κατέληξε δε ως ακολούθως: «Στην υπό εξέταση περίπτωση σημαντικοί παράγοντες, όπως οι συνεχιζόμενες και διαδοχικές προκλήσεις από το θύμα, η έλλειψη πρόθεσης επιφοράς θανάτου, ο οποίος προκλήθηκε ουσιαστικά από μια ατυχή συγκυρία, λόγω των κινήσεων του σκύλου, σε συνδυασμό με το λευκό του ποινικό μητρώο και τον καλό του χαρακτήρα, όπως και άλλες προσωπικές του περιστάσεις, αν και λήφθηκαν υπόψη από το Κακουργιοδικείο και προσμέτρησαν στο ύψος της επιβληθείσας ποινής, πιστεύουμε ότι δεν αντιπροσωπεύουν ικανοποιητικά τη μείωση στην αυστηρότητα της ποινής η οποία εδικαιολογείτο υπό τις περιστάσεις. Κρίνουμε ότι, εξισορροπώντας κάθε σχετικό παράγοντα, ποινή φυλάκισης 5 ετών είναι η κατάλληλη στην υπό εξέταση περίπτωση». Στην υπόθεση Γεώργιος Νικολάoυ ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 482 οι δύο εφεσείοντες εκ των οποίων ο ένας ήταν θηροφύλακας, επιδιώκοντας όπως συλλάβουν λαθροκυνηγό, μετά που αυτός τους ύβρισε, πυροβόλησαν, όπως είχαν οι ίδιοι αναφέρει, για να τον εκφοβίσουν, πλην όμως σφαιρίδιά τον έπληξαν θανάσιμα. Σύμφωνα με τα ευρήματα του Κακουργιοδικείου, οι εφεσείοντες δεν πυροβολούσαν στον αέρα, όπως ισχυρίζονταν, χρησιμοποίησαν απαγορευμένα σφαιρίδια μεγάλου μεγέθους και ειδικής κατασκευής, ώστε να πλήττουν μεγάλο θήραμα από μεγάλη απόσταση και ο θάνατος του θύματος ήταν πιθανή συνέπεια της ρίψης των πυροβολισμών από τους εφεσείοντες, έστω και αν δεν ήταν πρόθεσή τους να τον επιφέρουν. Το Κακουργιοδικείο τους επέβαλε ποινή φυλάκισης επτά ετών για ανθρωποκτονία και το Εφετείο επεκύρωσε την ποινή. Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω αυθεντίες, που και η κα Θεοχαρίδου επικαλέστηκε, ιδιαίτερα της Μιχαήλ και της Λοϊζου ανωτέρω, στις οποίες η ποινή για αδίκημα ανθρωποκτονίας κινήθηκε ενόψει της έκτασης και του περιεχομένου της πρόκλησης του θύματος σε χαμηλά επίπεδα κρίνουμε ότι η παρούσα υπόθεση δεν είναι τέτοια ώστε να δικαιολογείται η χαμηλής κλίμακας ποινή (των 5 ετών) σε ανθρωποκτονία αφού εν προκειμένω η πρόκληση αν και υπάρχουσα δεν είναι της ίδιας έντασης, διάρκειας και μεγέθους όπως τις προαναφερόμενες περιπτώσεις. Ούτε βέβαια και οι περιστάσεις του αδικήματος είναι οι ίδιες. Κρίνουμε ότι είναι αναπόφευκτη η κάπως πιο αυστηρή προσέγγιση μας ως προς τα γεγονότα της υπόθεσης από τις προαναφερόμενες υποθέσεις, πάντα όμως στα πλαίσια που καθορίζονται ως εκ της πρόκλησης του θύματος η οποία διαπιστώθηκε να υπάρχει ως εκ της εμμονής του να μην δεχθεί την σχέση της εν διαστάσει συζύγου του με τον κατηγορούμενο φθάνοντας στο σημείο να τους παρακολουθεί, τους διαπληκτισμούς που παρουσιάζονται να υπάρχουν ενάμιση μήνα πριν αλλά κυρίως και από τα ίδια τα γεγονότα της επίδικης μέρας όπου το θύμα παρακολουθεί και καταδιώκει τον κατηγορούμενο και την εν διαστάσει σύζυγο του με τελικό αποτέλεσμα να τους ανακόψει τη πορεία, να ανοίξει την πόρτα του αυτοκινήτου του κατηγορούμενου, να τον κτυπήσει στο πρόσωπο και να προσπαθήσει να κτυπήσει και την εν διαστάσει σύζυγο του. Η συνέχεια δίδεται στην σελ. 4 της απόφασης μας και δεν χρειάζεται να επαναληφθεί. Όμως πρέπει εξίσου να τονίσουμε ότι ο κατηγορούμενος δεν αρκείται σε ένα κτύπημα με το μαχαίρι αφού σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση μαχαίρωσε το θύμα σε διάφορα σημεία του σώματος του. Αφετέρου η συναισθηματική του φόρτιση γι' αυτή του την ενέργεια είναι δεδομένη και δεν την αγνοούμε. Όπως βέβαια και ο φόβος από την επίθεση του θύματος. Παρά το ότι τελικά δεν ανευρέθη, πάνω στο θύμα, μαχαίρι αλλά στο αυτοκίνητο του, ο φόβος που αισθάνθηκε ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να κριθεί παράλογος. Στα πλαίσια αυτά δεν παραγνωρίζουμε από την άλλη, την εγκατάλειψη της σκηνής αμέσως μετά το κακό, την εξαφάνιση του μαχαιριού, την διαφυγή και τον χρόνο που διέρρευσε μέχρι να το αναφέρει στην αστυνομία. Όλα αυτά συνεκτιμούνται ανάλογα ως προς την ανάγκη εξεύρεσης της δέουσας ποινής. Περαιτέρω, σταθμίσαμε και συνυπολογίσαμε κάθε σχετικό παράγοντα ο οποίος μας ετέθη προς μετριασμό της ποινής ιδιαίτερα το λευκό ποινικό μητρώο, την ηλικία του, τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος, την απουσία προσχεδιασμού και κινήτρου, την αναπόφευκτη απώλεια ψυχραιμίας του ως εκ των γεγονότων αλλά και της προηγούμενης συμπεριφοράς του θύματος, το φόβο που προκάλεσε το θύμα στον κατηγορούμενο τόσο για την δική του ζωή όσο και της πρώην συζύγου του θύματος, την συναισθηματική φόρτιση, την μετέπειτα συνεργασία και την παραδοχή του στην αστυνομία. Η άμεση παραδοχή του στο Δικαστήριο δεικνύουσα την ειλικρινή του μεταμέλεια και την πλήρη συναίσθηση της ενοχής του εν συνδυασμό με τον καλό του χαρακτήρα έχει ιδιαίτερη και βαρύνουσα σημασία, όπως αυτό έχει εμφαντικά τονιστεί από την νομολογία (βλ. Κυριάκου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 211/11, ημερ. 25.1.2013). Στη βάση όσων προσπαθήσαμε να εξηγήσουμε βρίσκουμε ορθή και δίκαια την ακόλουθη ποινή την οποία και επιβάλουμε: Στην πρώτη κατηγορία 7 χρόνια φυλάκιση. Στην δεύτερη κατηγορία δεν επιβάλλεται ποινή ως εκ της συνάφειας της ως προς τα γεγονότα με την πρώτη κατηγορία. Νοείται βεβαίως ότι η πιο πάνω επιβληθείσα ποινή φυλάκισης μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε και τελεί από κράτηση, δηλαδή από τις 11.1.13. (Υπ.) Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./ΚΦ Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά: Ανθρωποκτονία cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο