Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Νικόλαου Κουρέα, Αρ. Υπόθεσης: 20095/2010, 14/6/2013

(2), 24, 30, 31, 31Α και Τρίτος Πίνακας του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 67/83 και 20

(1)/92 (1η κατηγορία). Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 1ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι στις 18.6.2005 στην Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, ήτοι 271.8009 γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. Την κατηγορία της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, με σκοπό την προμήθεια του σε άλλο πρόσωπο κατά παράβαση των άρθρων 2, 3 Πρώτος Πίνακας, Μέρος ΙΙ, 5

(1)(β), 6

(3), 24, 30, 30 Α, 31, 31Α και Τρίτος Πίνακας του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 67/83, 20

(1)/92 και 91

(1)/03 (κατηγορία 2). Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 2ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι στις 18.6.2005 στην Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, ήτοι 271.8009 γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη, με σκοπό να τα προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα. Για την απόδειξη της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν στο Δικαστήριο δύο μάρτυρες, ο αστ. 620 Μάριος Αρτεμίου (ΜΚ1) και ο Λοχ. 4345 Χαράλαμπος Στυλιανού (ΜΚ2). Δηλώθηκαν επίσης ως παραδεκτά γεγονότα τα οποία σαν τέτοια θα αποτελέσουν και ευρήματα του Δικαστηρίου, τα ακόλουθα: · Αφού κατατέθηκε εκ συμφώνου και κατέστη Τεκμήριο 27, το περιεχόμενο της γραπτής έκθεσης της κας. Κατερίνας Κονάρη, ημερομηνίας 23.6.

1. · Αφού κατατέθηκε εκ συμφώνου και κατέστη Τεκμήριο 28, το περιεχόμενο της έκθεσης του δρ. Μάριου Καριόλου του εργαστηρίου Δικανικής Γενετικής του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου, ημερομηνίας 8.7.
2. · Αφού κατατέθηκε εκ συμφώνου και κατέστη Τεκμήριο 29, το περιεχόμενο της έκθεσης δακτυλοσκοπικής εξέτασης αντικειμένων, του Λοχία 2566 Μ. Σάββα της Υπηρεσίας Εγκληματολογικών Ερευνών της Αστυνομίας Κύπρου, ημερομηνίας 5.8.
3. · Επίσης το περιεχόμενο γραπτής ενυπόγραφης δήλωσης η οποία κατατέθηκε εκ συμφώνου και σημειώθηκε σαν Τεκμήριο Έγγραφο Α, στην οποία αναφέρονται τα εξής: «Στην έκθεση της κας. Κονάρη εκεί που αναφέρεται Αρ. Τεκμ.3, Αρ. Τεκμ.5, Αρ. Τεκμ.7,9,11,13,15,17,19, 21 αντιστοιχεί στα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί στο δικαστήριο και φέρουν τους αριθμούς 7,9,11,13,15,17,19,21, 23 και 25 αντίστοιχα. Εκεί που αναφέρεται στην έκθεση της Αρ. Τεκμ.22,23 δεν αφορούν την παρούσα υπόθεση και δεν έχουν κατατεθεί ως Τεκμήρια στο Δικαστήριο. Τα πιο πάνω τεκμήρια η κα. Κονάρη τα παρέλαβε την 21.6.05 από τον Αστ. 620 Μάριο Αρτεμίου και τα παρέδωσε στον ίδιο την 30.11.
4. Η κα. Χατζηβασιλείου παρέλαβε την 21.6.05 από τον Αστ. 620 Μ. Αρτεμίου τα τεκμήρια 5Α, 6Α, 8Α, 10Α, 12Α, 14Α, 18Α, 20Α, 22Α, 24Α όπως έχουν κατατεθεί στο δικαστήριο. Τα παρέδωσε την ίδια μέρα στον Δρ. Μ. Καρίολου (Μ4 στο κατηγορητήριο) ο οποίος από εξετάσεις που έκανε στα πιο πάνω τεκμήρια σε επίπεδο DNA δεν προέκυψε οποιαδήποτε σύνδεση με τον κατηγορούμενο. Την 30.6.05 ο Δρ. Μ. Καριόλου παρέδωσε τα πιο πάνω τεκμήρια πίσω στον Αστ. 620 Μ. Αρτεμίου. Ο Αστ. 620 Μ. Αρτεμίου στη συνέχεια την ίδια μέρα παρέδωσε στο Λοχ. 2566 Μ. Σάββα (Μ5 στο κατηγορητήριο) τα τεκμήρια 5Α, 6Α, 8Α, 10Α, 12Α, 14Α, 18Α, 20Α, 22Α, 24A για δακτυλοσκοπικό έλεγχο και δεν ανευρέθηκε κανένα αξιοποιήσιμο ίχνος δακτυλικού ή άλλου αποτυπώματος. Στις 13.10.05 ο Λοχ. 2566 Μ. Σάββα παρέδωσε τα πιο πάνω τεκμήρια στον Αστ. 620 Μ. Αρτεμίου και είναι αυτά που έχουν κατατεθεί στο Δικαστήριο». · Επίσης ότι το περιεχόμενο του Τεκμηρίου Έγγραφο Β αποτελεί πιστή αποστενογράφηση των στενογραφημένων πρακτικών της διαδικασίας προσωποκράτησης που διεξήχθη στις 19.6.2005 σε σχέση με τον κατηγορούμενο στην παρούσα υπόθεση. Μετά την ενδιάμεση απόφαση για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του κατηγορούμενου και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, αυτός προέβη σε ανώμοτη δήλωση και κάλεσε για την υπόθεση του, σαν μάρτυρες υπεράσπισης, την κα. Μαρία Ιωαννίδου Πρωτοκολλητή Ε.Δ. Λεμεσού (ΜΥ1), τον Λοχ. 804 Ηλία Κρεούζος (ΜΥ2) και το Αρχιλοχία 492 Παναγιώτη Γενεθλίου ΜΥ3). Σαν ΜΚ1 κατέθεσε ο αστ. 620 Μάριος Αρτεμίου, της ΥΚΑΝ Λεμεσού, ο οποίος κατέθεσε την γραπτή του κατάθεση η οποία σημειώθηκε σαν Τεκμήριο 1, την οποία διάβασε και υιοθέτησε πλήρως το περιεχόμενο της σαν μέρος της κυρίως εξέτασης του. Σε αυτήν αναφέρει τα πιο κάτω: «Ότι υπηρετεί στην υπηρεσία Καταπολέμησης Ναρκωτικών και είναι απεσπασμένος στο κλιμάκιο της Λ/σού. Στις 18.6.05 και ώρα 14:30 μαζί με άλλους συναδέλφους του της ΥΚΑΝ Λ/σού και ΥΚΑΝ Αρχηγείου έθεσαν υπό παρακολούθηση τον χώρο στάθμευσης του εστιατορίου «Mc Donalds» που βρίσκεται στην Τουριστική περιοχή Γερμασόγειας στην Λ/σό μετά από πληροφορία ότι στο εν λόγω μέρος γίνεται διακίνηση ναρκωτικών. Την ίδια ημέρα στις 15:28 ενώ βρισκόταν σε αστυνομικό όχημα σε αδιέξοδο που εφάπτεται στην βόρεια πλευρά του χώρου στάθμευσης του πιο πάνω εστιατορίου πήρε μήνυμα μέσω ασυρμάτου ότι μέσα στο χώρο στάθμευσης του πιο πάνω εστιατορίου έγινε ανακοπή κάποιου προσώπου και ανευρέθηκαν ναρκωτικά. Αμέσως έφτασε στο μέρος όπου ο Λοχ. 4345 Χ. Στυλιανού της ΥΚΑΝ Αρχηγείου του υπέδειξε μια νάιλον συσκευασία χαρτιών υγείας με την ονομασία «FAY» μέσα στην οποία υπήρχαν αριθμός νάιλον σακουλιών που περιείχαν κάνναβη και ήταν τοποθετημένα κάτω στο έδαφος κάτω από την πόρτα του οδηγού του αυτοκινήτου ΚΑΥ 040 και τον πληροφόρησε ότι είδε τον οδηγό του πιο πάνω αυτοκινήτου που πρόκειται για τον Νικόλα Κουρέα, 28 ετών, Δ.Τ.776108 από την Μουταγιάκα Λ/σού να βγάζει από το αυτοκίνητο του την εν λόγω νάιλον συσκευασία με την κάνναβη και να την βάζει κάτω από την πόρτα του οδηγού στο έδαφος οπόταν τον ανέκοψε και αφού διαπίστωσε ότι μέσα στην νάιλον συσκευασία υπήρχε κάνναβη τον συνέλαβε για αυτόφωτο αδίκημα. Αμέσως μετά και ώρα 15:30 στην παρουσία του ΚΟΥΡΕΑ παρέλαβε ως τεκμήριο την πιο πάνω νάιλον συσκευασία με την κάνναβη. Στην συνέχεια ο ΜΚ1, μαζί με τον Αστ.4063 οδήγησαν τον συλληφθέντα μαζί με το όχημα του ΚΑΥ 040 στην ΑΔΕ Λ/σού για περαιτέρω εξετάσεις. Την ίδια ημέρα και ώρα 15:50 σε έρευνα που έκανε στο αυτοκίνητο ΚΑΥ 040 στην παρουσία του ΚΟΥΡΕΑ βρήκε στον χώρο αποσκευών του ένα τεμάχιο ροζ νάιλον σακουλιού μέσα στο οποίο υπήρχε ένα μικρό τεμάχιο άσπρου χαρτομάντιλου που περιείχε μικρή ποσότητα ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης και δίπλα από αυτό υπήρχε ένα νάιλον σακούλι μέσα στο οποίο υπήρχε ξηρή φυτική ύλη κάνναβης. Αφού τα παρέλαβε ως τεκμήρια τα υπέδειξε στον ΚΟΥΡΕΑ και τον πληροφόρησε ότι η πιο πάνω ξηρή φυτική ύλη είναι κάνναβης της οποίας η κατοχή και χρήση απαγορεύεται, του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο και αυτός απάντησε «Εννε δικά μου». Ακολούθως μεταξύ των ωρών 16:15-16:40 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σού στην παρουσία του ΚΟΥΡΕΑ συσκεύασε και σφράγισε τα πιο πάνω ανευρεθέντα τεκμήρια στην οποία σφράγιση αρνήθηκε να υπογράψει ο ΚΟΥΡΕΑΣ αναφέροντας «Ε σας λαλώ τίποτε ούτε υπογράφω τίποτε» και υπέγραψε μόνο ο ΜΚ

1. Επίσης κατά την συσκευασία που έκαμε των τεκμηρίων της παρούσας υπόθεσης ξεχώρισε την κάνναβη από τα δέκα σακουλάκια και τα σφράγισε ξεχωριστά δηλαδή τα δέκα νάιλον σακουλάκια σε καφέ χάρτινους φακέλους και την κάνναβη σε νάιλον σακούλια. Στην συνέχεια την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 16:55-17:45 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σού πήρε ανακριτική κατάθεση από τον Νικόλα ΚΟΥΡΕΑ υπό μορφή ερωτοαπαντήσεων. Στις ερωτήσεις που του έγιναν και αφορούν την εμπλοκή του με την παρούσα υπόθεση αυτός απαντούσε με την στερεότυπη φράση ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο. Επίσης αρνήθηκε να υπογράψει την κατάθεση του. Ακολούθως την 18.6.05 και ώρα 19:05 στην Μουταγιάκα συνέλαβε τον Βασίλειο ΛΑΜΠΡΟΥ, 20 ετών, Δ.Τ.1015352 από οδό Μόρφου 57, Ε φάση, Μουταγιάκα δυνάμει Δικαστικού εντάλματος, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε «Εντάξει». Στην συνέχεια την ίδια ημέρα 18.6.05 και ώρα 20:00 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σού συνέλαβε εκ νέου τον Νικόλα ΚΟΥΡΕΑ, δυνάμει δικαστικού εντάλματος για όλα τα υπό διερεύνηση αδικήματα εναντίον του, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε «Εντάξει». Την 20:15 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σού πήρε από τον Νικόλα ΚΟΥΡΕΑ δείγμα γενετικού υλικού, δηλαδή παρειακά επιχρίσματα ενώ την 20:20 υπέδειξε στον Βασίλειο ΛΑΜΠΡΟΥ τα ανευρεθέντα τεκμήρια, του επεξήγησε τον τρόπο και τόπο ανεύρεσης τους καθώς και την συσκευασία τους. Ο ίδιος αρνήθηκε να υπογράψει την σφράγιση τους πλην των τεκμηρίων που ανευρέθηκαν στον χώρο αποσκευών του αυτοκινήτου του δηλαδή το ΚΑΥ 040 το οποιο είχε δανείσει στον ΚΟΥΡΕΑ λίγο πριν την σύλληψη του. Στην συνέχει μεταξύ των ωρών 20:40-21:20 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σού πήρε ανακριτική κατάθεση από τον Βασίλειο Λάμπρου στην οποία αναφέρει ότι είναι φίλος του Νικόλα ΚΟΥΡΕΑ και ότι στις 18.6.05 και ώρα 15:15 δάνεισε το αυτοκίνητο του με αρ. εγγραφής ΚΑΥ040 στον ΚΟΥΡΕΑ για λίγη ώρα. Επίσης αναφέρει πλήρη άγνοια τόσο για την κάνναβη που βρέθηκε στον χώρο στάθμευσης του εστιατορίου «Mc Donalds» για την οποία συνελήφθηκε ο ΚΟΥΡΕΑΣ όσο και για την κάνναβη που βρέθηκε στον χώρο αποσκευών του αυτοκινήτου του. Ακολούθως την 21:25 πήρε δείγμα γενετικού υλικού από τον Βασίλειο Λάμπρου δηλαδή παρειακά επιχρίσματα. Στις 21.6.05 και ώρα 12:20 στο Γενικό Κρατικό Χημείο στην Λ/σία παρέδωσε στην Χημικό Α΄ τάξης Κ. ΚΟΝΑΡΗ για επιστημονικές εξετάσεις τα τεκμήρια 3,5,7,9,11,13,15,17,19,21 που αφορούν ξηρή φυτική ύλη, το τεκμήριο 22 που αφορά τεμάχιο άσπρου χαρτομάντιλου που περιέχει ξηρή φυτική ύλη και το τεκμήριο 23 δηλαδή τεμάχιο νάιλον διαφανές σακουλιού που περιέχει ξηρή φυτική ύλη και είναι τα τεκμήρια όπως φαίνονται στο έντυπο Αστ.161 με αρ. αναφοράς εργαστηρίου 2107/
2. Την ίδια ημέρα 21.6.05 και ώρα 13:00 στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας στην Λ/σία παρέδωσε στην Μαριλένα Χ΄Βασιλείου το Τεκμήριο 1 που αφορά μια νάιλον συσκευασία χαρτιού υγείας «FAY», τα τεκμήρια 2,4,6,8,10,12,14,16,18 και 20 που αφορούν νάιλον διαφανές σακουλάκια, το τεκμήριο 24 που είναι τα παρειακά επιχρίσματα του Νικόλα ΚΟΥΡΕΑ και το τεκμήριο 25 που είναι τα παρειακά επιχρίσματα του Βασιλείου ΛΑΜΠΡΟΥ και είναι τα τεκμήρια όπως φαίνονται στο έντυπο Αστ.161 με αρ. αναφοράς εργαστηρίου 2107/
3. Στις 30.6.05 και ώρα 11:30 στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας περέλαβε από την Μαριλένα Χ΄Βασιλείου τα πιο πάνω τεκμήρια δηλαδή, 1,2,4,6,8,10,12,14,16,18,20,24 και 25, οπόταν την ίδια ημέρα και ώρα 12:30 στον Κλάδο αποτυπωμάτων του Αρχηγείου Αστυνομίας παρέδωσε στον Λοχ. 2566 Μ. Σάββα τα τεκμήρια 1,2,4,6,8,10,12,14,16,18 και 20 για δακτυλοσκοπικό έλεγχο ενώ τα τεκμήρια 24 και 25 τα μετέφερε στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σού και τα κράτησε σε ασφαλές μέρος. Στις 13.10.05 και ώρα 11:05 στον κλάδο αποτυπωμάτων του Αρχηγείου Αστυνομίας παρέλαβε από τον Λοχ. 2566 Μ. Σάββα τα τεκμήρια 1,2,4,6,8,10,12,14,16,18,20 και αφού τα μετέφερε στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σού τα κράτησε σε ασφαλές μέρος. Επίσης στις 30.11.05 και ώρα 12:00 στο Γενικό Κρατικό Χημείο στην Λ/σία παρέλαβε από την Χημικό Α΄ τάξης Κ. ΚΟΝΑΡΗ τα τεκμήρια 3,5,7,9,11,13,15,17,19,21,22 και 23 τα οποία αφού μετέφερε στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σού τα κράτησε μαζί με τα υπόλοιπα τεκμήρια της παρούσας υπόθεσης. Στις 26.1.06 και μεταξύ των ωρών 21:00-21:10 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σού κατηγόρησε γραπτώς τον Βασίλειο ΛΑΜΠΡΟΥ για την ποσότητα κάνναβης που βρέθηκε στο αυτοκίνητο του, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε «Δεν παραδέχομαι». Επίσης την ίδια ημέρα 26.1.06 και μεταξύ των ωρών 21:10-21:20 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σού κατηγόρησε γραπτώς τον Νικόλα ΚΟΥΡΕΑ, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε «Δεν παραδέχομαι, ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». Περαιτέρω κατέθεσε σαν τεκμήρια στο Δικαστήριο τα πιο κάτω Έγγραφα και Αντικείμενα: · Σαν Τεκμήριο 2 την γραπτή κατάθεση του κατηγορούμενου. · Σαν Τεκμήριο 3 την γραπτή κατηγορία που αυτός προσήψε στον κατηγορούμενο. · Σαν Τεκμήριο 4 Έγγραφο - Κατάλογο τεκμηρίων της Αστυνομίας. · Σαν Τεκμήριο 5(α) νάιλον χαρτί συσκευασίας χαρτιού υγείας με την ονομασία «FAY». · Σαν Τεκμήριο 5(β) καφέ φάκελο αστυνομικού τεκμηρίου εντός του οποίου εβρίσκετο σφραγισμένο το Τεκμήριο 5(α) · Σαν Τεκμήριο 6 (α) νάιλον διαφανές σακούλι ελαφρώς χρώματος ροζ το οποίο ανευρέθηκε εντός του Τεκμήριο 5 (α) · Σαν Τεκμήριο 6(β) καφέ φάκελο αστυνομικού τεκμηρίου εντός του οποίου εβρίσκετο σφραγισμένο το Τεκμήριο 6(α) · Σαν Τεκμήριο 7 νάιλον άσπρο διαφανές σακούλι με διακριτικό αριθμό ΜΑ1(α)1 εντός του οποίου ο ΜΚ1 είχε τοποθετήσει την ξηρή φυτική ύλη που εβρίσκετο εντός του Τεκμηρίου 6(α) · Σαν Τεκμήριο 8 (α) νάιλον διαφανές σακούλι ελαφρώς χρώματος ροζ το οποίο ανευρέθηκε εντός του Τεκμηρίου 5(α) · Σαν Τεκμήριο 8 (β) καφέ φάκελο αστυνομικού τεκμηρίου εντός του οποίου εβρίσκετο σφραγισμένο το Τεκμήριο 8(α) · Σαν Τεκμήριο 9 νάιλον άσπρο διαφανές σακούλι με διακριτικό αριθμό ΜΑ1(β)1 εντός του οποίου ο ΜΚ1 είχε τοποθετήσει την ξηρή φυτική ύλη που εβρίσκετο εντός του Τεκμηρίου 8(α) · Σαν Τεκμήριο 10 (α) νάιλον διαφανές σακούλι ελαφρώς χρώματος ροζ το οποίο ανευρέθηκε εντός του Τεκμηρίου 5(α) · Σαν Τεκμήριο 10 (β) καφέ φάκελο αστυνομικού τεκμηρίου εντός του οποίου εβρίσκετο σφραγισμένο το Τεκμήριο 10(α) · Σαν Τεκμήριο 11 νάιλον άσπρο διαφανές σακούλι με διακριτικό αριθμό ΜΑ1(γ)1 εντός του οποίου ο ΜΚ1 είχε τοποθετήσει την ξηρή φυτική ύλη που εβρίσκετο εντός του Τεκμηρίου 10(α) · Σαν Τεκμήριο 12 (α) νάιλον διαφανές σακούλι ελαφρώς χρώματος ροζ το οποίο ανευρέθηκε στο Τεκμήριο 5(α) · Σαν Τεκμήριο 12 (β) καφέ φάκελο αστυνομικού τεκμηρίου εντός του οποίου εβρίσκετο σφραγισμένο το Τεκμήριο 12(α) · Σαν Τεκμήριο 13 νάιλον άσπρο διαφανές σακούλι με διακριτικό αριθμό ΜΑ1(δ)1 εντός του οποίου ο ΜΚ1 είχε τοποθετήσει την ξηρή φυτική ύλη που εβρίσκετο εντός του Τεκμηρίου 12(α) · Σαν Τεκμήριο 14(α) νάιλον διαφανές σακούλι ελαφρώς χρώματος ροζ το οποίο ανευρέθηκε εντός του Τεκμηρίου 5(α) · Σαν Τεκμήριο 14 (β) καφέ φάκελο αστυνομικού τεκμηρίου εντός του οποίου εβρίσκετο σφραγισμένο το Τεκμήριο 14(α) · Σαν Τεκμήριο 15 νάιλον άσπρο διαφανές σακούλι με διακριτικό αριθμό ΜΑ1(ε)1 εντός του οποίου ο ΜΚ1 είχε τοποθετήσει την ξηρή φυτική ύλη που εβρίσκετο εντός του Τεκμηρίου 14 (α) · Σαν Τεκμήριο 16 (α) νάιλον διαφανές σακούλι ελαφρώς χρώματος ροζ το οποίο ανευρέθηκε εντός του Τεκμηρίου 5(α) · Σαν Τεκμήριο 16 (β) καφέ φάκελο αστυνομικού τεκμηρίου εντός του οποίου εβρίσκετο σφραγισμένο το Τεκμήριο 16(α) · Σαν Τεκμήριο 17 νάιλον άσπρο διαφανές σακούλι με διακριτικό αριθμό ΜΑ1(στ)1 εντός του οποίου ο ΜΚ1 είχε τοποθετήσει την ξηρή φυτική ύλη που εβρίσκετο εντός του Τεκμηρίου 16(α) · Σαν Τεκμήριο 18(α) νάιλον διαφανές σακούλι ελαφρώς χρώματος ροζ το οποίο ανευρέθηκε εντός του Τεκμηρίου 5(α) · Σαν Τεκμήριο 18 (β) καφέ φάκελο αστυνομικού τεκμηρίου εντός του οποίου εβρίσκετο σφραγισμένο το Τεκμήριο 18(α) · Σαν Τεκμήριο 19 νάιλον άσπρο διαφανές σακούλι με διακριτικό αριθμό ΜΑ1(ζ)1 εντός του οποίου ο ΜΚ1 είχε τοποθετήσει την ξηρή φυτική ύλη που εβρίσκετο εντός του Τεκμηρίου 18(α) · Σαν Τεκμήριο 20 (α) νάιλον διαφανές σακούλι ελαφρώς χρώματος ροζ το οποίο ανευρέθηκε εντός του Τεκμηρίου 5(α) · Σαν Τεκμήριο 20 (β) καφέ φάκελο αστυνομικού τεκμηρίου εντός του οποίου εβρίσκετο σφραγισμένο το Τεκμήριο 20(α) · Σαν Τεκμήριο 21 νάιλον άσπρο διαφανές σακούλι με διακριτικό αριθμό ΜΑ1(η)1 εντός του οποίου ο ΜΚ1 είχε τοποθετήσει την ξηρή φυτική ύλη που εβρίσκετο εντός του Τεκμηρίου 20(α) · Σαν Τεκμήριο 22 (α) νάιλον διαφανές σακούλι ελαφρώς χρώματος ροζ το οποίο ανευρέθηκε εντός του Τεκμηρίου 5(α) · Σαν Τεκμήριο 22 (β) καφέ φάκελο αστυνομικού τεκμηρίου εντός του οποίου εβρίσκετο σφραγισμένο το Τεκμήριο 22(α) · Σαν Τεκμήριο 23 νάιλον άσπρο διαφανές σακούλι με διακριτικό αριθμό ΜΑ1(θ)1 εντός του οποίου ο ΜΚ1 έχει τοποθετήσει την ξηρή φυτική ύλη που εβρίσκετο εντός του Τεκμηρίου 22(α) · Σαν Τεκμήριο 24 (α) νάιλον διαφανές σακούλι ελαφρώς χρώματος ροζ το οποίο ανευρέθηκε εντός του Τεκμηρίου 5(α) · Σαν Τεκμήριο 24 (β) καφέ φάκελο αστυνομικού τεκμηρίου εντός του οποίου εβρίσκετο σφραγισμένο το Τεκμήριο 24(α) · Σαν Τεκμήριο 25 νάιλον άσπρο διαφανές σακούλι με διακριτικό αριθμό ΜΑ1(ι)1 εντός του οποίου ο ΜΚ1 έχει τοποθετήσει την ξηρή φυτική ύλη που εβρίσκετο εντός του Τεκμηρίου 24(α) Περαιτέρω ανάφερε ότι είχε στην κατοχή του δύο κουτιά με παρειακά επιχρίσματα του κατηγορούμενου και ότι τα Τεκμήρια που ανευρέθηκαν εντός του καπό (αποθηκευτικού χώρου) του αυτοκινήτου του οποίου ιδιοκτήτης ήταν ο Βασίλης Λάμπρου, κατατέθηκαν σαν Τεκμήρια στο δικαστήριο σε ξεχωριστή υπόθεση που καταχωρήθηκε εναντίον του εν λόγω προσώπου. Τέλος απαντώντας σε σχετική ερώτηση ανέφερε ότι τα νάιλον σακουλάκια Τεκμήρια 6(α), 8(α), 10(α), 12(α), 14(α), 16(α), 18(α), 20(α), 22(α) και 24(α) όταν παραλήφθηκαν το χρώμα τους ήταν διαφανές άχρωμο. Στην αντεξέταση του, η οποία ήταν μακρά, απαντώντας σε ερωτήσεις και υποβολές του συνηγόρου υπεράσπισης ανέφερε περιληπτικά τα εξής: Ότι ήταν ο εξεταστής της παρούσας υπόθεσης και ότι η γραπτή του κατάθεση Τεκμήριο 1 την σύνταξε μετά που απήγγειλε την κατηγορία στον κατηγορούμενο στις 26.1.
4. Ο λόγος δε που κατηγορήθηκε ο κατηγορούμενος μετά από 7 ½ μήνες είναι διότι αναμένοντο οι επιστημονικές εξετάσεις και η έκθεση του Κρατικού Χημείου. Αποδέχθηκε ότι στις 19.6.05 διεξήχθη η διαδικασία προσωποκράτησης για τον κατηγορούμενο στην οποία έδωσε μαρτυρία άλλος αστυφύλακας τον οποίο γνωρίζει, όπως γνώριζε και το περιεχόμενο της κατάθεσης του εν λόγω αστυνομικού, το αποτέλεσμα δε της διαδικασίας προσωποκράτησης ήταν να τεθεί ο κατηγορούμενος υπό κράτηση για 5 μέρες. Ακολούθως και επειδή δεν συμπληρώθηκαν οι ανακρίσεις ζητήθηκε 2ο διάταγμα προσωποκράτησης το οποίο όμως απορρίφθηκε. Στις εν λόγω διαδικασίες προσωποκράτησης δεν έγινε ακριβής αναφορά για την ποσότητα των ναρκωτικών. Όσον αφορά την έκθεση της κας. Κονάρη, αυτή έχει ημερομηνία 23.6.05 που είναι η ημερομηνία που συντάχθηκε. Τα τεκμήρια δε αποστάληκαν και παραλήφθηκαν από την κα. Κονάρη στις 21.6.05 και τα παρέλαβαν πίσω στην υπηρεσία του από το Κρατικό Χημείο στις 30.11.
5. Πρόσθετα τα τεκμήρια της υπόθεσης, στάλησαν για εξετάσεις στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας και στο Κλάδο Αποτυπωμάτων της Αστυνομίας για έλεγχο. Αποτελέσματα του Ινστιτούτου Γενετικής όπως προκύπτει από την σχετική έκθεση εξήχθησαν στις 8.7.05 και επίσης όπως προκύπτει από την σχετική έκθεση του κλάδου αποτυπωμάτων της Αστυνομίας αποτελέσματα γι΄ αυτά εξήχθησαν στις 5.8.
6. Ο κατηγορούμενος όταν του έλαβε ανακριτική κατάθεση που αφορούσαν τα γεγονότα της υπόθεσης, απαντούσε ότι έχει να πει θα το πει στο Δικαστήριο, αναφορικά όμως με την ιδιοκτησία του οχήματος, έδωσε κάθε εξήγηση που του ζητήθηκε. Ακόμα έδωσε εξηγήσεις ο κατηγορούμενος αναφορικά με τα τεκμήρια που ανευρέθησαν εντός του οχήματος μετά τον έλεγχο που έγινε σε αυτό και επίσης ότι αυτός συνεργάστηκε πλήρως σχετικά με την παροχή δειγμάτων, αποτυπωμάτων και γενετικού υλικού. Σε σχέση δε με αυτό διευκρίνισε ότι είχε υποχρέωση να δώσει τα εν λόγω δείγματα διαφορετικά θα διέπραττε αδίκημα. Ο κατηγορούμενος ερευνήθηκε σωματικά στην σκηνή και από την έρευνα αυτή δεν βρέθηκαν χρήματα πάνω του. Διευκρίνισε ακόμα ότι δεν βρήκαν χρήματα ούτε και γάντια μέσα στο αυτοκίνητο που οδηγούσε ο κατηγορούμενος. Ακόμα ανέφερε πως όταν έφθασαν στο μέρος που ήταν ο κατηγορούμενος, αυτός δεν φορούσε γάντια. Ότι στα πλαίσια των εξετάσεων που έκανε σαν ο εξεταστής δεν έκανε έρευνες για τηλεφωνικές κλήσεις που τυχόν να έκανε ή να εδέχθη ο κατηγορούμενος τη συγκεκριμένη ημέρα και ώρα. Η ενημέρωση αναφορικά με την επιχείρηση που θα έκανε η αστυνομία μετά από την λήψη πληροφορίας για την διάπραξη των αδικημάτων της διακίνησης ναρκωτικών, έγινε πριν την επιχείρηση αλλά δεν θυμόταν που ακριβώς έγινε αυτή, όπως επίσης δεν θυμόταν και πόσα μέλη της ΥΚΑΝ Λεμεσού και Αρχηγείου έλαβαν μέρος στην επιχείρηση. Η ενημέρωση τους έγινε από τον Λοχία 4345 Στυλιανού. Ο ίδιος ευρίσκετο μέσα σε ένα αυτοκίνητο στο αδιέξοδο που εφάπτεται στην βόρεια πλευρά του χώρου στάθμευσης του εστιατορίου Mc Donalds, μαζί με τον συνάδελφο του αστυφύλακα 4063 Λάζαρο Αυγουστή. Ότι μόλις ελήφθη το μήνυμα στις 15:28 μετέβηκαν στο μέρος που συνελήφθη ο κατηγορούμενος μαζί με το αυτοκίνητο και εκεί υπήρχαν και άλλοι αστυνομικοί αλλά δεν θυμόταν ακριβώς τον αριθμό τους. Διευκρίνισε δε ότι ανάμεσα σε αυτούς τους αστυφύλακες ήταν και μια γυναίκα αστυφύλακας της ΥΚΑΝ Αρχηγείου. Περιγράφοντας το χώρο του εστιατόριου Mc Donalds στην τουριστική Γερμασόγειας ανέφερε ότι αυτός βρίσκεται στην βόρεια πλευρά της οδού Γεωργίου του 1ου, στην πλευρά της οδού Γεωργίου του 1ου υπάρχει είσοδος και έξοδος, στη βόρεια πλευρά του εστιατορίου υπάρχει ένας δρόμος που χρησιμοποιείται ως είσοδος και έξοδος και υπάρχει χώρος στάθμευσης στη δυτική πλευρά εντός του χώρου που περιβάλλεται το εστιατόριο, καθώς και στη βόρεια πλευρά του εστιατορίου. Επίσης στο εστιατόριο υπάρχει και το λεγόμενο «drive thru» που χρησιμοποιούν οι πελάτες. Ακόμη ανέφερε ότι μεταξύ του «drive thru» και του χώρο στάθμευσης υπάρχει μικρή νησίδα και επίσης ένα σημείο που χρησιμοποιείται για την απόρριψη των άχρηστων υλικών, ήτοι για τα σκύβαλα. Σε ερώτηση κατά πόσο όταν κάποιος είναι μέσα στο drive- in μπορεί να βλέπει τα αυτοκίνητα που είναι παρκαρισμένα στο βόρειο τμήμα του χώρου στάθμευσης, απάντησε μάλιστα και ότι μεταξύ των δύο δεν υπάρχει τοίχος. Ακόμα από το σημείο που βρισκόταν δεν μπορούσε να δει οτιδήποτε γινόταν στο χώρο του εστιατορίου. Διευκρίνισε δε ότι σε τέτοιου είδους επιχειρήσεις όταν λαμβάνουν μέρος μέλη της ΥΚΑΝ Αρχηγείου, τα μέλη της ΥΚΑΝ Λεμεσού, μένουν σε μακρινότερη απόσταση διότι υπάρχει το ενδεχόμενο να αναγνωριστούν από ύποπτους. Επειδή δε βρισκόταν σε σημείο του αδιέξοδου δρόμου που βρίσκεται στο πίσω βόρειο μέρος του οικοπέδου που ευρίσκεται το Mc Donalds, αυτός είναι και ο λόγος που δεν μπορούσε να έχει οπτική επαφή με το βόρειο μέρος του χώρου στάθμευσης του εστιατορίου. Όταν δε έφθασε στο μέρος που ήταν παρκαρισμένο το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KAY 040 διαπίστωσε ότι αυτό ήταν σταθμευμένο στον βόρειο χώρο στάθμευσης του εστιατορίου Mc Donalds, εκεί που μπορούν να σταθμεύσουν περίπου 4‑5 αυτοκίνητα, δίπλα από τα σκυβαλλοδοχεία στη γωνιά του βόρειου χώρου στάθμευσης. Ο ίδιος δεν θυμόταν πως ήταν σταθμευμένο το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο κατηγορούμενος, δηλαδή εάν το μπροστινό μέρος έβλεπε προς βορρά ή νότο, πιστεύει πως έβλεπε προς βορρά, η μάρκα του δε ήταν Mitsubish Saloon τετράπορτο. Όταν έφθασε στο μέρος που έγινε η σύλληψη του κατηγορούμενου είδε το Τεκμήριο 5(α) κάτω στο έδαφος, κάτω από την πόρτα του οδηγού του αυτοκινήτου KAY040, διευκρινίζοντας ότι ήταν ακριβώς από κάτω από την πόρτα του οδηγού. Το Τεκμήριο 5(α) του το υπέδειξε ο Λοχίας 4345 και σε κάποιο σημείο του ήταν ανοικτό, σχισμένο το χαρακτήρισε και μέσα σ' αυτό φαίνονταν οι νάιλον συσκευασίες που περιείχαν κάνναβη. Όταν έφθασε στο σημείο ο Λοχίας 4345 βρισκόταν ακριβώς δίπλα από το αυτοκίνητο και ο ίδιος από το σημείο που στάθηκε, για να διακρίνει το τι περιείχε το Τεκμήριο 5(α), θα έπρεπε αυτό να ελεγχθεί. Στο σημείο που είχε συλληφθεί ο κατηγορούμενος, αυτός βρισκόταν δίπλα από το αυτοκίνητο του και δεν του έκανε παράπονο είτε στο σημείο της σύλληψης του είτε στον Αστυνομικό Σταθμό, κατά πόσο είχε χειροδικήσει εις βάρος του ο Λοχίας
7. Επίσης δε γνώριζε κατά πόσο υπέβαλε παράπονο ο κατηγορούμενος μετά που μεταφέρθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίου Ιωάννη, ότι υπέστηκε κακομεταχείριση. Επίσης δεν γνωρίζει αν στην διαδικασία προσωποκράτησης που έγινε την επομένη της σύλληψης του κατηγορούμενου στο Δικαστήριο υποβλήθηκε τέτοιο παράπονο από τον δικηγόρο του και αυτό διότι δεν ήταν παρών στην εν λόγω διαδικασία. Όσον αφορά την ενημέρωση που του έγινε για την επιχείρηση που θα λάμβανε μέρος, σε σχετική ερώτηση απάντησε ότι η πληροφορία που έλαβαν δεν αναφερόταν προσωπικά για τον κατηγορούμενο. Έλαβε μέρος σε πολλές επιχειρήσεις παρόμοιας φύσης και ανάλογα με την πληροφορία που λαμβάνουν αν είναι βάσιμη ή υπάρχει εύλογος λόγος να πιστεύεται ότι θα γίνει διακίνηση ναρκωτικών, τότε χρησιμοποιούνται περισσότεροι αστυνομικοί, για την παρούσα δε υπόθεση όπως αποδείχτηκε η πληροφορία που είχαν λάβει ήταν βάσιμη εξ ού και μετέβει κλιμάκιο της ΥΚΑΝ Αρχηγείου που σημαίνει ότι υπήρχε κάτι το συγκεκριμένο. Σε σχετική ερώτηση συμφώνησε ότι την πληροφορία για διακίνηση ναρκωτικών την έλαβε η ΥΚΑΝ Αρχηγείου και η ενημέρωση σε αυτόν έγινε λίγη ώρα πριν τις 14:30, στις 18/06/
8. Γνωρίζει τον Λοχία Κρέουζο και τον Λοχία Παναγιώτη Γενεθλίου αλλά δεν μπορούσε να θυμηθεί κατά πόσο έλαβαν μέρος στην εν λόγω επιχείρηση πιθανόν όμως να παρουσίασαν την υπόθεση για σκοπούς των αιτήσεων προσωποκράτησης του κατηγορούμενου. Σε σχετική ερώτηση συμφώνησε ότι κατά την διερεύνηση της επίδικης υπόθεσης αναζητούντο και άλλα άτομα και συγκεκριμένα αναζητήθηκε και συνελήφθηκε ο Βασίλειος Λάμπρου από το χωριό Μουτταγιάκα που ήταν ο ιδιοκτήτης του οχήματος KAY
9. Διευκρίνισε ακόμα ότι δεν αναζητήθηκαν άλλα άτομα. Συμφώνησε ότι από το σημείο που ευρίσκετο κατά την διάρκεια της επιχείρησης δεν είδε τι έγινε αφού δεν είχε οπτική επαφή και τα όσα αναφέρει στο Τεκμήριο 1 από την ώρα που πήγε στο χώρο που στάθμευσε το δικό του αυτοκίνητο με το συνάδελφο που τον συνόδευε μέχρι την ώρα που μετέβηκαν στο χώρο σύλληψης του κατηγορούμενου, είναι από την πληροφόρηση που πήρε και όχι γιατί ο ίδιος βίωσε προσωπικά τα γεγονότα μέχρι την σύλληψη του κατηγορούμενου. Ακόμα η πληροφόρηση που είχε, ήταν από τον Λοχία 4345 που ήταν και το μοναδικό άτομο που είδε τον κατηγορούμενο να βάζει κάτω από το αυτοκίνητο που οδηγούσε το Τεκμήριο 5(α). Όσα του ανέφερε ο Λοχίας 4345 τα συμπεριέλαβε στην κατάθεση του Τεκμήριο
10. Σε ερώτηση δε για το κατά πόσο εάν ο Λοχίας 4345 του είχε αναφέρει πως για την επίδικη υπόθεση υπήρχε και άλλο άτομο που σχετιζόταν με αυτή, γνωστό ή άγνωστο, θα το σημείωνε στην κατάθεση του Τεκμήριο 1, απάντησε ότι αυτό εξαρτάτο από το κατά πόσο υπήρχε περιγραφή και επαρκής πληροφόρηση για να μπορούσε να γίνει η αναζήτηση του. Σε ερώτηση κατά πόσο όταν πρόκειται να οργανωθεί μια επιχείρηση εκπονείται ένα σχέδιο δράσης συμφώνησε, όπως επίσης συμφώνησε ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση οι είσοδοι ‑ έξοδοι του χώρου του εστιατορίου Mc Donalds ήταν υπό επιτήρηση και συνακόλουθα εάν ο οποιοσδήποτε και στην συγκεκριμένη περίπτωση ο κατηγορούμενος, προσπαθούσε να διαφύγει μπορούσε να γίνει κατορθωτή η ανακοπή του. Τέλος σε σχετική ερώτηση απάντησε ότι όλοι οι αστυνομικοί που συμμετείχαν, είτε κατ' ομάδα είτε από μόνοι τους όπως και ο ίδιος, είχαν μεταξύ τους επαφή κατά την διάρκεια της επιχείρησης με ασύρματους. Σαν ΜΚ2 κατέθεσε ο Λοχ. 4345 Χ. Στυλιανού της ΥΚΑΝ Αρχηγείου ο οποίος κατέθεσε την γραπτή του κατάθεση η οποία σημειώθηκε σαν Τεκμήριο 26, την οποία διάβασε και υιοθέτησε πλήρως το περιεχόμενο της σαν μέρος της κυρίως εξέτασης του. Σε αυτήν αναφέρει τα πιο κάτω: «Υπηρετεί στην υπηρεσία Καταπολέμησης Ναρκωτικών και είναι τοποθετημένος στις επιχειρήσεις. Στις 18.6.05 μαζί με τους άλλους συναδέλφους του τμήματος του και συναδέλφους της ΥΚΑΝ Λ/σού θέσανε υπό παρακολούθηση τον χώρο στάθμευσης του εστιατορίου «Mc Donald's» που βρίσκεται στην Τουριστική περιοχή Γερμασόγειας, περιοχή για την οποία υπήρχαν βάσιμες πληροφορίες ότι χρησιμοποιείται για διακίνηση ναρκωτικών. Η εγκατάσταση έγινε η ώρα 14:
11. Η ώρα 15:25 έφθασε στο χώρο στάθμευσης του εν λόγω εστιατορίου κάποιος νεαρός που οδηγούσε το αυτοκίνητο ΚΑΥ 040 και σταμάτησε το αυτοκίνητο του στον εν λόγω χώρο στάθμευσης, τον πλησίασε άλλος άγνωστος νεαρός ηλικίας 25-28 ετών, περίπου, ψηλοκουρεμένος που ομοίαζε με αλλοδαπό από χώρα της Ευρώπης και αφού συνομίλησε μαζί του για λίγο, πέντε λεπτά περίπου, ο δεύτερος νεαρός απομακρύνθηκε από το μέρος περπατώντας προς το εστιατόριο «Mc Donald's» ενώ ο οδηγός του αυτοκινήτου ΚΑΥ 040 άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου του δηλαδή την πόρτα του οδηγού, κάτι πήρε από το χαλάκι του οδηγού που ομοίαζε με νάιλον και το έβαλε κάτω από το αυτοκίνητο του στο έδαφος ακριβώς κάτω από την πόρτα του οδηγού. Ο μάρτυρας που βρισκόταν σε απόσταση 10-15 μέτρων περίπου και έβλεπε τις κινήσεις του επενέβηκε αμέσως λέγοντας του «Αστυνομία» υποδεικνύοντας του την Αστυνομική του ταυτότητα ειδοποιώντας την ίδια ώρα για βοήθεια και τους άλλους συναδέλφους μέσω ασυρμάτου, και τον ρώτησε τι έβαλε κάτω από το αυτοκίνητο του. Αυτός φαινόταν φοβισμένος και δεν έδωσε καμία απάντηση. Την ίδια ώρα κοίταξε προς το σημείο που το πιο πάνω πρόσωπο έβαλε το ύποπτο αντικείμενο δηλαδή κάτω από την πόρτα του οδηγού του αυτοκινήτου στο έδαφος και είδε μια νάιλον συσκευασία χαρτιών υγείας μέσα στην οποία υπήρχαν νάιλον διαφανές σακουλάκια που περιείχαν κάνναβη. Αμέσως του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο πληροφορώντας τον ότι πρόκειται περί κάνναβης της οποίας η κατοχή και χρήση απαγορεύεται και αυτός δεν έδωσε καμία απάντηση. Αμέσως μετά τον συνέλαβε για αυτόφωρο αδίκημα, του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο και αυτός απάντησε «Εντάξει». Από έλεγχο που έκανε στα στοιχεία του διαπιστώθηκε ότι ο συλληφθείς είναι ο Νικόλας ΚΟΥΡΕΑΣ, από την Μουταγιάκα Λ/σού, Δ.Τ.
12. Ακολούθως στο μέρος που ήδη είχαν φθάσει και συνάδελφοι της ΥΚΑΝ Αρχηγείου και ΥΚΑΝ Λ/σού στην παρουσία του ΚΟΥΡΕΑ υπέδειξε στον ΑΣτ. 620 Μ. Αρτεμίου της ΥΚΑΝ Λ/σού που ανέλαβε την διερεύνηση της υπόθεσης την νάιλον συσκευασία με την κάνναβη που παρέλαβε ως Τεκμήρια. Επίσης του παρέδωσε και τον συλληφθέντα Νικόλα Κουρέα για τα περαιτέρω. Όσον αφορά τον δεύτερο άγνωστο νεαρό δεν έγινε κατορθωτή η ανακοπή του. » Ακολούθως απαντώντας σε ερωτήσεις της συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής ανέφερε: · Ότι τον Νικόλα Κουρέα, τον βλέπει στο Δικαστήριο και είναι το πρόσωπο το οποίο ευρίσκεται στο εδώλιο του κατηγορούμενου. · Ότι το Τεκμήριο 5(α) το οποίο του υποδείχτηκε, είναι η τσάντα νάιλον την οποία τοποθέτησε ο κατηγορούμενος κάτω από το αυτοκίνητο που οδηγούσε μαζί με το περιεχόμενο της εντός της οποίας υπήρχε περιτυλιγμένη με χαρτί υγείας κάνναβης. · Ότι οι πληροφορίες που είχαν πάρει στη υπηρεσία ήταν πως ο χώρος στάθμευσης του εστιατορίου «Mc Donalds» στην περιοχή Γερμασόγειας στη Λεμεσό, χρησιμοποιείτο για διακίνηση ναρκωτικών ουσιών, κάτι που του ανέφερε ο υπεύθυνος αξιωματικός του Τμήματος Επιχειρήσεων της ΥΚΑΝ Αρχηγείου. Οδηγίες δε για να μεταβούν στο συγκεκριμένο χώρο πήρε από τον υπεύθυνο αξιωματικό του Τμήματος Επιχειρήσεων της ΥΚΑΝ Αρχηγείου. Στην αντεξέταση του, η οποία ήταν ιδιαίτερα μακρά, ο ΜΚ2 απαντώντας σε ερωτήσεις και υποβολές του συνηγόρου υπεράσπισης ανέφερε περιληπτικά τα εξής: · Ότι ο υπεύθυνος αξιωματικός του Τμήματος Επιχειρήσεων ΥΚΑΝ Αρχηγείου ήταν ο κ. Παντελής Πολυβίου και η ενημέρωση που είχε από αυτόν για να γίνει η συγκεκριμένη παρακολούθηση του επίδικου χώρου έγινε 1-2 μέρες πριν την συγκεκριμένη επιχείρηση. Οι οδηγίες δε αυτές ήταν να τεθεί ο συγκεκριμένος χώρος υπό παρακολούθηση για να διαπιστωθεί αν πράγματι η πληροφορία που είχε ληφθεί για διακίνηση ναρκωτικών ήταν σωστή και αν ναι να επέμβουν. · Δεν είχε δοθεί συγκεκριμένο όνομα για ύποπτο και δεν ήταν σε θέση ο ίδιος, αφού δεν γνώριζε να επιβεβαιώσει ότι 15 ημέρες πριν την επίδικη ημερομηνία συνάδελφος του της ΥΚΑΝ είχε επισκεφθεί το χωριό Μουταγιάκα προφασιζόμενος ότι ήταν αγοραστής ναρκωτικών ουσιών. · Ήταν επικεφαλής της συγκεκριμένης επιχείρησης, δεν θυμόταν όμως πόσοι άλλοι συνάδελφοι του είχαν θέσει το χώρο υπό παρακολούθηση. · Λίγη ώρα δε πριν να τεθεί το μέρος υπό παρακολούθηση τους έγινε σχετική ενημέρωση στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού. · Το Τεκμήριο 26 το ετοίμασε την ίδια ημέρα που έλαβαν χώρα τα επίδικα γεγονότα και ακολούθως την παρέδωσε στον κ. Μάριο Αρτεμίου (ΜΚ1). · Οι οδηγίες που έδωσε σαν ο υπεύθυνος είναι αυτές που αναφέρονται στην κατάθεση του Τεκμήριο
13. · Στο εστιατόριο Mc Donalds υπήρχε η είσοδος από την μια πλευρά και από την άλλη η έξοδος και τοποθετήθηκαν αστυνομικοί σε κάποια σημεία στο χώρο στάθμευσης των οχημάτων του εστιατορίου. · Η πρώτη φορά που αντιλήφθηκε τον κατηγορούμενο ήταν όταν αυτός συνομίλησε με ένα νεαρό άγνωστο άντρα. Το περιστατικό δε αυτής της συνάντησης, το είδε ο ίδιος μαζί με την συνάδελφο του της ΥΚΑΝ Αρχηγείου κα. Αθηνά Δημητρίου. · Το ξανθό άτομο που συναντήθηκε με τον κατηγορούμενο διευκρίνισε ότι δεν είδε να οδηγά αυτοκίνητο, αυτό το οποίο λέει στην κατάθεση του Τεκμήριο 26, είναι ότι έφθασε στο χώρο που είχαν θέσει υπό παρακολούθηση το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο κατηγορούμενος το οποίο αυτός στάθμευσε στον χώρο στάθμευσης του εστιατορίου, στο πίσω μέρος που είναι το σημείο για Drive-thru. · Οπτική επαφή μαζί με το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου και τον νεαρό ηλικίας γύρω στα 25 χρονών που έμοιαζε με αλλοδαπό, είχε ο ίδιος και η συνάδελφος του από την ΥΚΑΝ Αρχηγείου. · Ο κατηγορούμενος συνομίλησε με το εν λόγω πρόσωπο αφού προηγουμένως κατέβηκε από το αυτοκίνητο, δεν θυμόταν όμως αν την ώρα που κατέβηκε το κλείδωσε, διευκρίνισε δε ότι η συνομιλία του κατηγορούμενου με το πρόσωπο αυτό που διήρκησε για 5 λεπτά περίπου έγινε δίπλα από το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο κατηγορούμενος. · Δεν αντιλήφθηκε και δεν είδε να ανταλλάσει χρήματα ο κατηγορούμενος με το αλλοδαπό πρόσωπο το οποίο μετά την συνομιλία έφυγε και ο ίδιος δεν διαπίστωσε οτιδήποτε ύποπτο μέχρι το σημείο αυτό. · Συνέχισε την παρακολούθηση έχοντας συνεχή οπτική επαφή με τον κατηγορούμενο και το ενδιαφέρον τους ήταν στραμμένο σε οποιαδήποτε ύποπτη κίνηση όπως αναφέρει και στην κατάθεση του Τεκμήριο
14. · Το σημείο δε που βρισκόταν ο ίδιος αλλά και η συνάδελφος του όταν ρωτήθηκε να το αποκαλύψει, απάντησε ότι δεν μπορούσε να αποκαλύψει το σημείο αυτό. · Κατά την διάρκεια της παρακολούθησης κρατούσε ασύρματο και είχε άμεση επικοινωνία με όλους τους συναδέλφους. · Ο νεαρός μετά που συνομίλησε με τον κατηγορούμενο κατευθύνθηκε προς τον παραλιακό δρόμο και ο χρόνος που μεσολάβησε μετά την αποχώρηση του εν λόγω προσώπου και την συνομιλία που αυτό είχε με τον κατηγορούμενο μέχρι να ανοίξει την πόρτα του αυτοκινήτου του ο κατηγορούμενος, δεν θυμάται ακριβώς, όμως ήταν 1-2 λεπτά. · Δεν έγινε κατορθωτό να ανακοπεί το πρόσωπο που είχε συνομιλήσει με τον κατηγορούμενο παρά το ότι έδωσε τέτοιες οδηγίες, διευκρίνισε δε πως ναι μεν δεν αναφέρει ότι έδωσε τέτοιες οδηγίες στην κατάθεση του Τεκμήριο 26, όμως σε αυτήν αναφέρει ότι δεν έγινε κατορθωτή η ανακοπή του εν λόγω προσώπου εννοώντας ότι εδόθησαν οι οδηγίες αυτές και γι΄ αυτό δεν έγινε κατορθωτή η ανακοπή. · Μετά την σύλληψη του ο κατηγορούμενος παραδόθηκε στον αστ. Αρτεμίου (ΜΚ1) ο οποίος μέσα στα πλαίσια της διεξαχθείσας επιχείρησης ήταν επίσης παρόν στο μέρος, ήταν εφοδιασμένος με ασύρματο και άκουγε όλα τα μηνύματα που μεταδίδονταν από αυτόν. · Σε ερώτηση αν οι οδηγίες που είχε δώσει για να ανακοπεί το αλλοδαπό πρόσωπο που είχε συνομιλήσει με τον κατηγορούμενο τις έλαβε και ο Αρτεμίου ΜΚ1), από τον ασύρματο του, απάντησε ότι ο Αρτεμίου άκουσε τις οδηγίες που είχε δώσει για ανακοπή του άλλου νεαρού προσώπου, όμως αυτές δόθηκαν μετά την σύλληψη του κατηγορούμενου και δεν εδόθησαν μέσω ασυρμάτου αλλά προφορικά στους συναδέλφους του οι οποίοι έφθασαν στο σημείο της σύλληψης του κατηγορούμενου. Οι συνάδελφοι του δε αυτοί προσέτρεξαν αμέσως μετά την σύλληψη του κατηγορούμενου, δεν ήταν όμως σε θέση να αναφέρει πόσοι ήταν αυτοί και διευκρίνισε πως δεν κατέγραψε στην κατάθεση του ότι έδωσε οδηγίες για να ανακοπεί το αλλοδαπό πρόσωπο. · Σε ερώτηση αν για να πιάσει το σακουλάκι με τα ναρκωτικά ο κατηγορούμενος ξαναμπήκε μέσα στο αυτοκίνητο του και αν αυτό το έπιασε με γυμνά χέρια (Τεκμήριο 5(α)), ανέφερε ότι δεν ξαναμπήκε μέσα στο αυτοκίνητο του και το Τεκμήριο 5(α) το έπιασε με γυμνά χέρια. · Ο ίδιος την στιγμή που ο κατηγορούμενος πήρε το σακούλι, Τεκμήριο 5(α), από το αυτοκίνητο και το τοποθέτησε κάτω από αυτό, βρισκόταν στο αρχικό σημείο και η επόμενη του κίνηση ήταν να κατευθυνθεί προς τον κατηγορούμενο και αφού τον πλησίασε του υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα λέγοντας του την λέξη «Αστυνομία». · Σε ερώτηση τι ήταν εκείνο που θεώρησε επιλήψιμο από την συμπεριφορά του κατηγορούμενου, απάντησε ότι ήταν η κίνηση η οποία είχε κάνει αμέσως πριν τον πλησιάσει. · Δεν ήταν σε θέση να απαντήσει αν υπήρχαν δίπλα από το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου στο σημείο που ήταν σταθμευμένο σκύβαλα. · Το συγκεκριμένο σακούλι (Τεκμήριο 5(α)), το πήρε και το τοποθέτησε ο κατηγορούμενος κάτω από το αυτοκίνητο του και αμέσως μετά την τοποθέτηση του ύποπτου αντικειμένου, ο ίδιος μετακινήθηκε προς το μέρος του, ο δε κατηγορούμενος παρέμεινε στο ίδιο σημείο δίπλα από το αυτοκίνητο του. · Τον κατηγορούμενο τον πλησίασε μαζί με την συνάδελφο του της ΥΚΑΝ Αρχηγείου και η επόμενη του ενέργεια ήταν να ελέγξει τι περιείχε το σακούλι Τεκμήριο 5(α), ενέργεια που έκανε με τα χέρια του όπως αναφέρει και στην κατάθεση του Τεκμήριο 26 για να ελέγξει αν περιείχε ναρκωτικές ουσίες. Διευκρίνισε δε ότι προτού το πάρει με τα χέρια του φόρεσε γάντια γιατί αυτές είναι οι οδηγίες που έχουν από την Αστυνομία σε σχέση με τον χειρισμό τεκμηρίων. Τα εν λόγω γάντια τα φόρεσε στο σημείο που βρισκόταν ο κατηγορούμενος και μετά που συνομίλησε μαζί του, όταν δηλαδή του ανέφερε ότι είναι Αστυνομία και μετά που του υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα και επίσης τον ρώτησε τι τοποθέτησε κάτω από το αυτοκίνητο. · Σε ερώτηση αν στο σημείο που μετέβηκε και βρισκόταν ο κατηγορούμενος ήρθαν στα χέρια μαζί του ο ίδιος ή η συνάδελφος του, απάντησε αρνητικά όπως αρνητική ήταν και η απάντηση του στην υποβολή του συνηγόρου υπεράσπισης ότι προσπάθησαν να υποχρεώσουν τον κατηγορούμενο να αγγίξει με τα χέρια του το συγκεκριμένο σακούλι Τεκμήριο 5(α). · Ο ίδιος μετά που παρέδωσε τον κατηγορούμενο στον συνάδελφο του Αρτεμίου (ΜΚ1) και τα τεκμήρια της υπόθεσης για συνέχιση των εξετάσεων, δεν του έδωσε οποιεσδήποτε άλλες οδηγίες αφού αυτός θα ήταν πλέον σαν ο ανακριτής της υπόθεσης που θα προχωρούσε στις οποιεσδήποτε ενέργειες σε συνεννόηση πάντοτε με τον άμεσα προϊστάμενο του. · Σε ερώτηση κατά πόσο είχαν ελεγχθεί οι τηλεφωνικές κλήσεις του κατηγορούμενου κατά τον επίδικο χρόνο, απάντησε ότι αυτό δεν έγινε διότι μέχρι και το 2005 η νομοθεσία δεν επέτρεπε τέτοιο έλεγχο κινητών τηλεφώνων και των προσωπικών δεδομένων υπόπτων. · Ο ίδιος δεν γνώριζε αν το εστιατόριο Mc Donalds στο επίδικο μέρος διέθετε κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης CCTV και ούτε γνωρίζει αν εξετάστηκε αυτό το ενδεχόμενο από το κλιμάκιο της ΥΚΑΝ Λεμεσού μετά την σύλληψη του κατηγορούμενου. · Ο ίδιος διευκρίνισε πως μετά την σύλληψη του κατηγορούμενου και την παράδοση του στον εξεταστή της υπόθεσης, οι οποιεσδήποτε άλλες ενέργειες και εξετάσεις εγίνοντο από το κλιμάκιο της ΥΚΑΝ Λεμεσού. Γι΄ αυτό και οι δικές του ενέργειες για την παρούσα υπόθεση έγιναν μέχρι την σύλληψη και παράδοση του κατηγορούμενου και για το τι απέγινε το πρόσωπο που είχε συνομιλήσει με τον κατηγορούμενο και αν έγιναν εξετάσεις για εντοπισμό του, δεν μπορούσε να απαντήσει διότι δεν γνώριζε. · Σε ερώτηση αν το πρόσωπο που είχε συνομιλήσει με τον κατηγορούμενο με τα ψιλοκομμένα μαλλιά στο επίδικο μέρος ήταν αστυνομικός, απάντησε αρνητικά. · Στην υποβολή που του έγινε ότι στο συγκεκριμένο επίδικο χώρο ο κατηγορούμενος οδηγήθηκε από την Αστυνομία, απάντησε ότι αυτό σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. · Σε υποβολή ότι η παρουσία τους στο επίδικο μέρος ήταν και είχε αποκλειστικό σκοπό την σύλληψη του κατηγορούμενου, επίσης απάντησε αρνητικά. · Σε άλλη υποβολή ότι ο κατηγορούμενος ουδέποτε άγγιξε το Τεκμήριο 5(α), επίσης απάντησε αρνητικά παραπέμποντας στα όσα ανέφερε. · Σε υποβολή ότι ο κατηγορούμενος μετά που στάθμευσε το αυτοκίνητο που οδηγούσε στο επίδικο μέρος κατέβηκε από αυτό και εισήλθε στο εστιατόριο και μετά επέστρεψε και τότε είναι που τον πλησίασε το άλλο πρόσωπο και συνομίλησε μαζί του, απάντησε ότι ουδέποτε έγινε κάτι τέτοιο. · Σε άλλη υποβολή ότι η συνομιλία του κατηγορούμενου με το άγνωστο πρόσωπο έγινε τουλάχιστον 10-15 μέτρα μακριά από το αυτοκίνητο και το σημείο που ήταν σταθμευμένο, απάντησε ότι δεν συμφωνά, η αλήθεια είναι τα όσα ανέφερε ο ίδιος. · Τέλος σε υποβολή ότι επειδή ο κατηγορούμενος γνώριζε εκ των προτέρων ότι προσπαθούσε η αστυνομία να τον παγιδεύσει, πέρασε από τον επίδικο χώρο προηγουμένως με το δικό του αυτοκίνητο, αρνούμενος την θέση αυτή, απάντησε ότι αυτή ήταν η θέση του συνηγόρου υπεράσπισης και δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Μετά που ο Κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία, ως άνθι αναφέρεται, με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74

(1)(β) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, επέλεξε να προβεί σε δήλωση από την θέση στην οποία βρισκόταν την οποίαν ετοίμασε γραπτώς και υπέγραψε, αφού δε την κατέθεσε στο Δικαστήριο και σημειώθηκε σαν Τεκμήριο Έγγραφο Γ.Δ.1, την ανέγνωσε. Στην ανώμοτη δήλωση του ο Κατηγορούμενος αναφέρει τα εξής: «Έχω επιλέξει να προβεί στη παρούσα δήλωση κατόπιν συμβουλής του δικηγόρου μου. Το πρωί της 18.6.2005 ημέρα Σάββατο δέχθηκα τηλεφώνημα στο κινητό μου από κάποιο άγνωστο σε μένα πρόσωπο ο οποίος μου ζήτησε να συναντηθούμε για κάποιο σοβαρό θέμα που με αφορούσε. Προσπάθησα να μάθω ποιος και τι με ήθελε. Αυτός απέφευγε να μου πει παρά μόνον μου έλεγε ότι το τηλέφωνο μου του το έδωσε κάποιος κοινός μας φίλος, ότι το θέμα που ήθελε ήτο πολύ σοβαρό και θα μου εξηγούσε όταν συναντηθούμε. Δεν ήθελε να μου πει από το τηλέφωνο. Μου ζήτησε να συναντηθούμε γύρω στο μεσημέρι στο Mc Donalds στην τουριστική Γερμασόγειας που είναι ένας πολυσύχναστος δημόσιος χώρος λέγοντας μου ότι αν μας δει κανείς θα μπορούσε να δικαιολογηθεί ότι η συνάντηση ήτο τυχαία. Μου εξήγησε ότι εκείνος με γνωρίζει φατσικά και ότι όταν πήγαινα εκεί θα με πλησίαζε ο ίδιος να μιλήσουμε. Σκέφτηκα ότι μπορεί να ήτο κάποιος που ήθελε να μου κάνει κακό γι΄ αυτό δεν μου έλεγε ποιος είναι. Από την άλλη σκεφτόμουνα ότι η συνάντηση θα γινόταν σε ένα δημόσιο πολυσύχναστο μέρος, μέρα μεσημέρι και για να γνωρίζει το κινητό μου κάποιος γνωστός μου θα του το έδωσε. Τελικώς δέχθηκα να τον συναντήσω όμως για καλό και για κακό ζήτησα από τρεις συγχωριανούς φίλους μου να με συνοδέψουν. Έτσι και έγινε. Μετά το μεσημέρι γύρω στις 1:30-2:00 δέχθηκα τηλεφώνημα από τον άγνωστο ότι ήταν στο χώρο του Mc Donalds και με περίμενε. Ξεκίνησα με το αυτοκίνητο μου με την συνοδεία των τριών φίλων μου και πήγα εκεί. Μπήκα στο χώρο του Mc Donalds, έκανα σιγά-σιγά ολόκληρο το γύρο του χώρου αλλά κανείς δεν με πλησίασε ούτε είδα κάποιον που εγνώριζα. Επιστρέψαμε στη Μουταγιάκα και άφησα τους φίλους μου κοντά στα σπίτια τους. Εγώ πήγα στο καφενείο. Μόλις έφθασα εκεί δέχθηκα νέο τηλεφώνημα από τον άγνωστο, του είπα ότι πέρασα αλλά κανείς δεν με πλησίασε. Αυτός μου είπε ότι πριν λίγο έφθασε εκεί και με περίμενε μέσα στο εστιατόριο. Αποφάσισα να ξαναπάω. Δεν ήθελα να ξαναενοχλήσω τους φίλους μου και γι΄ αυτό σκέφθηκα να πάνω με ξένο αυτοκίνητο. Παρακάλεσα τον φίλο μου τον Λάμπρο και αυτός δέχθηκε να μου δανείσει το αυτοκίνητο του. Ξαναπήγα στο Mc Donalds της τουριστικής και στάθμευσα το αυτοκίνητο στη βόρεια πλευρά ακριβώς δίπλα από το μεγάλο σκυβαλοδοχείο. Αφού πάρκαρα το αυτοκίνητο περπάτησα και μπήκα μέσα στο εστιατόριο. Εκεί κοντοστάθηκα για λίγο, δεν είδα κανένα άτομο που γνώριζα ούτε με πλησίασε κανείς. Μετά από 1-2 λεπτά βγήκα από εκεί και περπάτησα προς το μέρος που είχα παρκάρει. Περίπου 10-15 μέτρα από το αυτοκίνητο με πλησίασε κάποιος ψιλοκουρεμένος που μιλούσε με το κινητό του τηλέφωνο. Σταμάτησα και με ρώτησε από πού να βγει στο Highway. Του εξήγησα και έστριψα προς το μέρος που πάρκαρα. Άρχισα να προχωρώ προς το αυτοκίνητο κι άκουσα μια φωνή να λέει Αστυνομία. Αμέσως μετά έπεσε πάνω μου ο ΜΚ2 μαζί με μια κοπέλα. Αντιστάθηκα και πέσαμε στο έδαφος και οι τρεις. Είμαστε σχεδόν δίπλα από το αυτοκίνητο. Προσπάθησαν να με κάμουν ν΄ αγγίξω ένα σακούλι που ήταν κάτω από το αυτοκίνητο. Αντιστάθηκα με όλη την δύναμη μου και τα κατάφερα. Μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα μαζεύτηκαν γύρω μας αρκετά άτομα, προφανώς αστυνομικοί μεταξύ των οποίων και ο ΜΚ

1. Εγώ είχα γδαρσίματα στο λαιμό και στα χέρια. Κατάλαβα ότι μου έστησε παγίδα η Αστυνομία. Ένιωθα χαμένος. Ακολούθως με οδήγησαν στην Κεντρική Αστυνομία. Εκεί μου ζήτησαν δείγματα DNA και αποτυπώματα. Δέχθηκα αμέσως. Την επόμενη όταν με οδήγησαν στο Δικαστήριο για προσωποκράτηση έδωσα οδηγίες στον δικηγόρο Νίκο Καλλή ο οποίος με εκπροσωπούσε να ρωτήσει τον αστυνομικό που εμφανίστηκε και έδωσε μαρτυρία για την προσωποκράτηση όλες τις ερωτήσεις που σχετίζονται με DNA και αποτυπώματα και αν αφού όπως ισχυρίζονταν με είδαν να κρατώ το σακούλι, αν φορούσα γάντια. Το ίδιο ζήτησα κι από το δικηγόρο μου όταν με παρουσίασαν για δεύτερη προσωποκράτηση την οποία όμως το δικαστήριο τελικώς δεν δέχθηκε να δώσει. Γνώριζα ότι ουδέποτε άγγιξα ή είχα οποιαδήποτε επαφή με το συγκεκριμένο σακούλι ή το περιεχόμενο του. Τώρα είμαι βέβαιος ότι και ο άνθρωπος που με πλησίασε για οδηγίες πρέπει να ήταν αστυνομικός ή συνεργάτης της Αστυνομίας. Δεν τον έχω ξαναδεί από τότε και πραγματικά εύχομαι να μην τον ξαναδώ. Αυτή είναι όλη η αλήθεια και δεν έχω καμία σχέση με τα συγκεκριμένα ναρκωτικά, ούτε και ποτέ στη ζωή μου είχα οποιαδήποτε σχέση με ναρκωτικά.» Επισημαίνω στο σημείο αυτό ότι μετά την ανάγνωση της δήλωσης του κατηγορουμένου, υπεβλήθη αίτημα από τον συνήγορο υπεράσπισης για επιτόπια επίσκεψη στο επίδικο μέρος, στο οποίο έφερε ένσταση η συνήγορος της κατηγορούσας αρχής. Το αίτημα του συνηγόρου υπεράσπισης για τους λόγους που αναφέρονται στο πρακτικό του Δικαστηρίου ημερ. 8.11.12 απερρίφθη. Ακολούθως η υπεράσπιση κάλεσε σαν μάρτυρες υπεράσπισης: Σαν ΜΥ1 την κα. Μαρία Ιωαννίδου, Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Η ΜΥ1 κατέθεσε στο Δικαστήριο δύο φακέλους διαδικασιών προσωποκράτησης, τον φάκελο του Πρωτοκολλητείου Ε.Δ. Λεμεσού που αφορά την αίτηση για προσωποκράτηση του κατηγορούμενου και του κ. Βασίλειου Λάμπρου που έγινε στις 19.6.05, ο οποίος σημειώθηκε σαν Τεκμήριο
2. Τον φάκελο που αφορά την αίτηση προσωποκράτησης εναντίον των ίδιων ατόμων, ημερομηνίας 24.6.2005 και αφορά τα αδικήματα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο και της παράνομης χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, ο οποίος σημειώθηκε σαν Τεκμήριο
3. Απαντώντας σε σχετική ερώτηση η ΜΥ1 ανέφερε ότι οι ύποπτοι στην διαδικασία προσωποκράτησης ημερ. 24.6.05 αφέθηκαν ελεύθεροι. Ακολούθως ανέφερε ότι από το φάκελο διαπιστώνει ότι σαν εξεταστής της υπόθεσης είχε εμφανιστεί ο Λοχίας 492 Παναγιώτης Γενεθλίου, για την διαδικασία του Τεκμηρίου 31 και στην διαδικασία του Τεκμηρίου 30 ο Λοχίας 804 Ηλίας Κρέουζος. Δεν υπήρξε αντεξέταση της ΜΥ
4. Σαν ΜΥ2 κατέθεσε ο Λοχίας 804 Ηλίας Κρέουζος. Ανέφερε ότι είναι βοηθός υπεύθυνος στην ΥΚΑΝ Λεμεσού. Ακολούθως αναγνώρισε από το Τεκμήριο 30 την γραπτή του κατάθεση και συμφώνησε με το περιεχόμενο της το οποίο κατέγραψε αφού ενημερώθηκε από τον υπεύθυνο εξεταστή της υπόθεσης. Συμφώνησε επίσης ότι στην συγκεκριμένη επιχείρηση έλαβαν μέρος αστυφύλακες της ΥΚΑΝ Λεμεσού σε συνεργασία με μέλη της ΥΚΑΝ Αρχηγείου. Επίσης συμφώνησε ότι στην γραπτή του κατάθεση - δήλωση, αναφέρει ότι αναζητούντο ακόμα 3 άτομα που επέβαιναν στο αυτοκίνητο του κατηγορούμενου, 1ου ύποπτου στην διαδικασία προσωποκράτησης, την πρώτη φορά που επισκέφθηκε το επίδικο μέρος, καθώς και του πρόσωπου που είχε φύγει. Συμφώνησε ότι αυτή την πληροφορία την πήρε από τους συναδέλφους του που έλαβαν μέρος στην επιχείρηση. Τέλος σε ερώτηση κατά πόσο αντεξετάστηκε από τον συνήγορο του κατηγορούμενου - υπόπτου στην διαδικασία προσωποκράτησης που εμφανίστηκε, απάντησε ότι δεν θυμόταν . Στην αντεξέταση του συμφώνησε με την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής ότι στο στάδιο των διεξαγόμενων εξετάσεων για την διερεύνηση μιας υπόθεσης μπορεί να προκύψει οποιαδήποτε πρόσθετη μαρτυρία όπως μπορεί να προκύψει και μετά από μια διαδικασία προσωποκράτησης. Σύμφωνα δε με το Τεκμήριο 30 και τα όσα αναφέρει στην δήλωση, επρόκειτο να λαμβάνοντο πρόσθετα πέραν των 20 καταθέσεων. Ακόμα διευκρίνισε απαντώντας σε σχετική ερώτηση ότι υπάρχει πιθανότητα μαρτυρία που λήφθηκε στην αρχή διερεύνησης μιας υπόθεσης στην συνέχεια και κατά την διάρκεια των εξετάσεων να μην εξελιχθεί σε ικανοποιητική μαρτυρία και γι' αυτό το λόγο μπορεί να μην παρουσιαστεί ενώπιον Δικαστηρίου μετά που θα καταχωρηθεί η υπόθεση. Τέλος σε ερώτηση κατά πόσο ενημερώθηκε από τους συνάδελφους του ότι ανακόπηκε ο κατηγορούμενος και βρέθηκε να κατέχει ναρκωτικά, όπως κάνει σχετική αναφορά στη δήλωση του στο Τεκμήριο 30, συμφώνησε. Προτού δώσει μαρτυρία ο ΜΥ3, κατατέθηκαν εκ συμφώνου τα αποστενογραφημένα πρακτικά της διαδικασίας προσωποκράτησης ημερομηνίας 19.6.2005, δηλώθηκε δε και εγκρίθηκε σαν αποδεκτό γεγονός ότι αυτά αποτελούν πιστή μετάφραση των στενογραφημένων τοιούτων. Σαν ΜΥ3 κατέθεσε ο Αρχιλοχίας 492 Παναγιώτης Γενεθλίου, ο οποίος ανέφερε ότι υπηρετεί στη Διεύθυνση Αστυνομίας Λεμεσού και είναι υπεύθυνος του γραφείου Εκπαίδευσης Πειθαρχίας και Οικήσεως. Τον μήνα Ιούνιο 2005, υπηρετούσε στην Υπηρεσία Καταπολέμησης Ναρκωτικών. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 31 και ανέφερε ότι είναι η η δεύτερη αίτηση προσωποκράτησης δύο υπόπτων, στην οποία παρουσιάστηκε ο ίδιος και έδωσε μαρτυρία στο Δικαστήριο. Αναγνώρισε επίσης από αυτό την γραπτή του δήλωση η οποία κατατέθηκε στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του στην εν λόγω διαδικασία, ημερ. 25.6.05, ήτοι την μαρτυρία που έδωσε προς υποστήριξη του αιτήματος, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Διευκρίνισε επίσης ότι δεν έλαβε μέρος στην επιχείρηση στην οποία κάνει αναφορά στην γραπτή του δήλωση, τα γεγονότα δε που αναφέρονται σε αυτήν σε σχέση με την εν λόγω επιχείρηση, τα πληροφορήθηκε από τον ανακριτή της υπόθεσης Αστ. 620 Μάριος Αρτεμίου. Επίσης από πληροφόρηση που είχε και από άλλα μέλη τα οποία συμμετείχαν και έλαβαν μέρος στην επιχείρηση, αλλά και από τις μέχρι εκείνη τη στιγμή μαρτυρίες και πληροφορίες που είχε στην κατοχή της η Αστυνομία. Ακόμη διευκρίνισε ότι ενημερώθηκε και από τον υπεύθυνο της επιχείρησης, της ΥΚΑΝ Αρχηγείου Λοχία Πάμπο, του οποίου περαιτέρω στοιχεία του διέφευγαν. Στην αντεξέταση του από την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε ότι στην ΥΚΑΝ υπηρετούσε από τον Ιανουάριο του 2000, μέχρι μέσα του 2006, οπόταν μετατέθηκε σε άλλη υπηρεσία, σχεδόν 7 χρόνια. Ακόμα όταν αναφέρθηκε σε πληροφορίες και μαρτυρίες από τις οποίες ετοίμασε την γραπτή του δήλωση, αναφερόταν σε αυτές που είχαν ληφθεί μετά από κάποια χρονική περίοδο, δηλαδή από την ημερομηνία που έγινε η επιχείρηση μέχρι τη λήξη του πρώτου αιτήματος προσωποκράτησης και τούτο διότι μετά το πρώτο διάταγμα προσωποκράτησης, έλαβε οδηγίες να παρουσιαστεί πλέον ως προϊστάμενος των ανακρίσεων, ενώπιον Δικαστηρίου και να αιτηθεί ένα δεύτερο διάταγμα προσωποκράτησης. Γι΄ αυτό όφειλε να μελετήσει τη μέχρι στιγμή μαρτυρία που υπήρχε στο φάκελο της υπόθεσης, δηλαδή καταθέσεις και τυχόν άλλες πληροφορίες, γραπτές ή προφορικές για να είναι σε θέση να δώσει ενώπιον Δικαστηρίου μια ολοκληρωμένη μαρτυρία, κατά τη δεύτερη αίτηση προσωποκράτησης. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Ο συνήγορος του κατηγορούμενου στην γραπτή του αγόρευση αντίγραφο της οποίας κατέθεσε στο Δικαστήριο και σημειώθηκε σαν έγγραφο Γ.Α.1, έδωσε στην συνήγορο της κατηγορούσας αρχής και διάβασε, αναφέρει συνοπτικά τα εξής. Επικαλείται τις γνωστές αρχές της νομολογίας αναφορικά με το βάρος απόδειξης στις ποινικές υποθέσεις και συγκεκριμένα την αρχή ότι η κατηγορούσα αρχή στις ποινικές υποθέσεις με τη μαρτυρία που θέτει ενώπιον του Δικαστηρίου, πρέπει να αποδεικνύει σε κάθε περίπτωση την ενοχή του κατηγορούμενου, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Παραπέμπει δε το Δικαστήριο σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου αλλά και των Αγγλικών Δικαστηρίων επί του συγκεκριμένου θέματος. Σε σχέση με το βάρος που δίδεται σε ανώμοτη δήλωση που γίνεται από κατηγορούμενο σε ποινική υπόθεση, παραπέμποντας επίσης σε σχετική επί του θέματος νομολογία, εισηγείται ότι στην παρούσα υπόθεση, η ανώμοτη δήλωση και το περιεχόμενο της που έγινε από τον κατηγορούμενο σε συνδυασμό με το σύνολο της μαρτυρίας που έχει δοθεί, παρόλο που αυτή δεν ισοδυναμεί με μαρτυρία, εντούτοις ο κατηγορούμενος επιβεβαιώνεται πλήρως στα όσα αναφέρει σε αυτήν, και ως εκ τούτου θα πρέπει να της δοθεί η πειστική αξία ως είναι η σχετική νομολογία. Αναφορικά με την μαρτυρία που τέθηκε από την κατηγορούσα αρχή παραθέτοντας σχόλια και κάνοντας αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των μαρτύρων κατηγορίας σε συνάρτηση με τα όσα ανέφεραν οι μάρτυρες υπεράσπισης 2 και 3 είναι η τελική του εισήγηση πως η όλη υπόθεση ήταν αποτέλεσμα μεθοδευμένων ενεργειών της αστυνομίας έτσι ώστε να παγιδεύσουν τον κατηγορούμενο για να ενοχοποιηθεί στην διάπραξη των αδικημάτων που αντιμετωπίζει στην παρούσα υπόθεση. Για τις σχετικές αναφορές που ο συνήγορος υπεράσπισης κάνει στην γραπτή του αγόρευση από την μαρτυρία που δόθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου προς επίρρωση της θέσης του αυτής, θα κάνω στη συνέχεια. Ένα άλλο σημαντικό μέρος από την αγόρευση του συνηγόρου υπεράσπισης, καλύπτει την εισήγηση του ότι ελλείψει οποιασδήποτε επιστημονικής μαρτυρίας που να συνδέει τον κατηγορούμενο με τα ανευρεθέντα ναρκωτικά και τις συσκευασίες εντός των οποίων ευρίσκοντο, αφήνουν στον αέρα «υποβόσκουσα/αιωρούμενη αμφιβολία», η οποία με βάση τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου θα πρέπει να οδηγήσει στην αθώωση του κατηγορούμενου. Για την ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου και το περιεχόμενο της καταλήγοντας στην αγόρευση του εισηγείται ότι αυτό ενισχύεται πλήρως και επιβεβαιώνεται από την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, των μαρτύρων κατηγορίας σε συνδυασμό με τους ΜΥ2 και ΜΥ
5. Συνακόλουθα είναι η θέσης του ότι το περιεχόμενο της ανώμοτης δήλωσης του κατηγορούμενου ενόψει αυτής της επιβεβαίωσης, δεν μπορεί να κριθεί ότι αποτελεί μεταγενέστερη σκέψη ή θέση μετά τα αποτελέσματα της επιστημονικής εξέτασης των τεκμηρίων. Τελειώνοντας την αγόρευση του ο συνήγορος υπεράσπισης εισηγείται την απόρριψη της υπόθεσης λόγω του ότι η κατηγορούσα αρχή δεν απέδειξε την υπόθεση της στο βαθμό που απαιτεί η νομολογία και η νομοθεσία. Η συνήγορος της κατηγορούσας αρχής στην δική της αγόρευση την οποία επίσης ετοίμασε γραπτώς και κατέθεσε για σκοπούς διευκόλυνσης στο Δικαστήριο και σημειώθηκε σαν Τεκμήριο Γ.Α.2, επικαλούμενη τα όσα αναφέρθησαν από τους ΜΚ1 και ΜΚ2, τα αποδεκτά γεγονότα και εισηγούμενη ότι δεν κλονίστηκε σε κανένα βαθμό η αξιοπιστία των μαρτύρων κατηγορίας, ο κατηγορούμενος πρέπει να κριθεί ένοχος. Προς τούτο επικαλέστηκε επίσης και την νομολογία για το πώς αξιολογείται η ποιότητα ανώμοτης δήλωσης όπως επέλεξε ο κατηγορούμενος να πράξει, υποβάλλοντας την θέση ότι προηγούμενα και πριν την κατάθεση στο Δικαστήριο του Εγγράφου Γ.Δ.1 (της γραπτής του δήλωσης), και παρά το ότι του δόθηκε το δικαίωμα μέσα από την κατάθεση του να αναφέρει τη θέση του για τα επίδικα γεγονότα, επέλεξε να μην αναφέρει οτιδήποτε. Συνακόλουθα εισηγείται ότι το περιεχόμενο της δήλωσης Τεκμήριο Γ.Δ.1 είναι μεταγενέστερο κατασκεύασμα. Σε συνάρτηση δε με το σύνολο της λοιπής μαρτυρίας που η κατηγορούσα αρχή παρουσίασε στο Δικαστήριο, δεν θα πρέπει να δοθεί σε αυτό οποιαδήποτε βαρύτητα. Σε σχέση με τους ΜΥ2 και ΜΥ3 και την από πλευράς του συνηγόρου υπεράσπισης επίκληση των όσων ανέφεραν στις διαδικασίες των δύο αιτήσεων προσωποκράτησης, για να κλονιστεί η μαρτυρία και αξιοπιστία των μαρτύρων κατηγορίας, είναι η θέσης της πως στο στάδιο των ανακρίσεων, ήτοι το στάδιο στο οποίο υπεβλήθηκαν οι δύο αιτήσεις προσωποκράτησης του κατηγορούμενου και ενός άλλου προσώπου, ήταν εύλογο και μέσα στα πλαίσια της συνήθους τακτικής να εξετάζονται και να αξιοποιούνται ανάλογα οποιαδήποτε στοιχεία και πληροφορίες οι οποίες αφού αξιολογηθούν γίνεται η επιλογή της απαραίτητης μαρτυρίας που θα χρησιμοποιηθεί μετά την καταχώρηση της ποινικής υπόθεσης. Ως εκ τούτου τα όσα επικαλέστηκε ο συνήγορος υπεράσπισης σε σχέση με μαρτυρία η οποία δόθηκε στις διαδικασίες προσωποκράτησης και οτι αναφορές που έγιναν σε αυτές δεν περιέχονται στις γραπτές καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας ΜΚ1 και ΜΚ2, Τεκμήρια1 και 26 αντίστοιχα, είναι θέση της ότι δεν δικαιολογούν με κανένα τρόπο στο να κριθούν αυτοί αναξιόπιστοι. Προς τούτο μάλιστα επεσήμανε και το γεγονός ότι οι θέσεις του συνηγόρου υπεράσπισης δεν υπεβλήθηκαν στους ΜΚ1 και ΜΚ2 στο στάδιο της αντεξέτασης για να απαντήσουν και να τοποθετηθούν για το συγκεκριμένο ζήτημα. Προς τούτο παρέπεμψε το Δικαστήριο στην υπόθεση Βραχύμης ν Κουλουμπρή

(1992)1 ΑΑΔ 836, Παφίτης ν. Δημοκρατίας

(1990)2ΑΑΔ 162 και Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 260. Ακόμα είναι η θέσης της ότι οι μικρές αντιφάσεις που επικαλέστηκε ο συνήγορος υπεράσπισης στη μαρτυρία που παρουσιάστηκε από πλευράς κατηγορούσας αρχής δεν είναι τέτοιες που να κλονίζουν με οποιοδήποτε τρόπο την αξιοπιστία των μαρτύρων κατηγορίας αφού δεν είναι τέτοιας μορφής που να προκαλούν ρήγμα στην υπόθεση της κατηγορούσας αρχής. Εύλογο δε είναι μετά την πάροδο μακρού χρονικού διαστήματος από την επέλευση των γεγονότων, σε ένα μάρτυρα να παρατηρείται εξασθένηση της μνήμης του ή μικρές διαφορές σε λεπτομέρειες αναφορικά με τα επίδικα γεγονότα. Σε σχέση με την έλλειψη επιστημονικής μαρτυρίας που να συνδέει τον κατηγορούμενο με τα τεκμήρια της παρούσας υπόθεσης, παρέπεμψε το Δικαστήριο στην υπόθεση Ιωάννου άλλος Τίτος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 409, στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε ότι ο μη εντοπισμός τέτοιων στοιχείων και μαρτυρίας δεν αποκλείει και την σύνδεση του κατηγορούμενου με την διάπραξη του αδικήματος. Σε σχέση με το τι απαιτείται για να στοιχειοθετηθεί η 2η κατηγορία επί του κατηγορητηρίου επικαλούμενη τις πρόνοιες του άρθρου 30 Α του Ν.29/77 και ενόψει της αδιαμφισβήτητης ποσότητας των ανευρεθέντων ναρκωτικών ουσιών που ήταν κατά πολύ περισσότερη των 30γρ. ήτοι 271.8009 γρ. και του μαχητού τεκμηρίου που δημιουργείται από τις πρόνοιες του εν λόγω άρθρου και ελλείψει δημιουργίας λογικής αμφιβολίας από πλευράς του κατηγορουμένου, αυτός θα πρέπει να κριθεί ένοχος και στην εν λόγω κατηγορία. Προς τούτο παρέπεμψε το Δικαστήριο στις υποθέσεις Σκούλλου ν. Δημοκρατίας

(2000)2ΑΑΔ 87 και Ιωάννου ν. Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 301. Ακόμη είναι η εισήγηση της ότι πρόσθετα από το ότι ο κατηγορούμενος δεν παρουσίασε μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου που να δημιουργεί λογική αμφιβολία στην ύπαρξη του μαχητού τεκμηρίου, η μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου περιέχει πρόσθετα στοιχεία που ενισχύουν το δημιουργηθέν μαχητό τεκμήριο σε σχέση με το αδίκημα της 2ης κατηγορίας. Εν κατακλείδι κάλεσε το Δικαστήριο να κρίνει ένοχο τον κατηγορούμενο και στις δύο κατηγορίες. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ: Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες κατηγορίας ενώ έδιδαν ενόρκως μαρτυρία ενώπιον μου. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου τα όσα oι μάρτυρες υπεράσπισης ανέφεραν με την δική τους ένορκη μαρτυρία. Κρίνω δε ότι είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία με δείκτη μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν να γνωρίζουν ή να παρακολουθήσουν οι μάρτυρες τα διαδραματισθέντα, τη γενική συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, την ακεραιότητα τους, την ειλικρίνεια τους, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Η αξιολόγηση είναι έργο λεπτό και δύσκολο αφού το Δικαστήριο εξυφαίνοντας τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα, τις αντιδράσεις και τη συμπεριφορά του στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, καλείται να αναδείξει υπό το πρίσμα της πείρας του και της ανθρώπινης φύσης το αξιόπιστο ή μη μιας εκδοχής. Η προσπάθεια αυτή δεν γίνεται μικροσκοπικά υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το ευρύτερο πλαίσιο της δίκης. Ναι μεν η αξιολόγηση είναι ατομική, όμως θα πρέπει τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα να συναρτώνται και να αντιπαραβάλλονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και τελικά να διερευνάται η αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Moustafa v. Καυκαρή κ.ά.,

(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. σελ. 165. Έχω επίσης κατά νου, ότι, καθώς έχει νομολογηθεί (βλ. Σάββα ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 391), όταν δεν υπάρχουν ισχυροί λόγοι περί του αντιθέτου, αποδοχή μέρους μαρτυρίας ενός μάρτυρα είναι δυνατή στα πλαίσια της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου Περαιτέρω, όπως επισημαίνεται στην Κυπριανού ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση αρ. 129/07, ημερομηνίας 10.12.2008: «Η νομολογία μας αναγνωρίζει ότι είναι φυσιολογικό να υπάρχουν κάποιες αντιφάσεις και το Εφετείο επεμβαίνει, όταν διαπιστωθούν τέτοιες, μόνο όταν είναι ουσιαστικής μορφής και πλήττουν καίρια την αξιοπιστία ενός μάρτυρα ή καταδεικνύουν πρόθεση εκ μέρους του να πει ψέματα.» Έχοντας λοιπόν κατά νου τα πιο πάνω, προχωρώ κατ' αρχάς στην αξιολόγηση των μαρτύρων που κατέθεσαν ενόρκως ενώπιον μου, ήτοι των ΜΚ1, ΜΚ2, ΜΚ3, ΜΥ1, ΜΥ2 και ΜΥ

1. Τα όσα δε ανέφερε ο κατηγορούμενος στην ανώμοτη δήλωση του, θα εξεταστούν στην συνέχεια. Ο ΜΚ1 μου έκανε εξαιρετική εντύπωση σαν μάρτυρας. Δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις και παρά την μακρά αντεξέταση του δεν άφησε οποιαδήποτε κενά ή ασάφειες στις απαντήσεις του οι οποίες ήταν άμεσες και χωρίς κανένα ενδοιασμό. Παρά την προσπάθεια του συνηγόρου υπεράσπισης να πεισθεί το Δικαστήριο ότι ο μάρτυρας αυτός δεν είπε την αλήθεια, παραθέτοντας αποσπάσματα από την μαρτυρία του συγκεκριμένου μάρτυρος, δεν έχω εντοπίσει οποιοδήποτε σημείο που να δημιουργεί οποιαδήποτε αμφιβολία για την αλήθεια των όσων ο ΜΚ1 ανέφερε στο Δικαστήριο. Ούτε και αποδέχομαι ότι τα ερωτήματα τα οποία ο συνήγορος υπεράσπισης στην γραπτή του αγόρευση καταγράφει τα οποία κατά την άποψη του δημιουργούν κενά στη μαρτυρία του ΜΚ1 είναι τέτοια που κλονίζουν την αξιοπιστία του μάρτυρος. Υποθετικά δε σενάρια και εισηγήσεις από πλευράς συνηγόρου υπεράσπισης χωρίς να υποστηρίζονται από ενώπιον του Δικαστηρίου σχετική μαρτυρία δεν μπορούν να αποτελέσουν υπόβαθρο για απόρριψη της μαρτυρίας, είτε όλης είτε μερικής του ΜΚ
2. Τα όσα ο ΜΚ1 ανέφερε στηρίζονται στην προσωπική του γνώση και αντίληψη των γεγονότων όπως τα έζησε και τα βίωσε κατά τον επίδικο χρόνο και είναι επί των γεγονότων αυτών που το Δικαστήριο θα καταλήξει στα οποιαδήποτε ευρήματα του και όχι στις απαντήσεις ή εισηγήσεις που ο συνήγορος υπεράσπισης παραθέτει στην γραπτή του αγόρευση για τα δικά του προκαλούμενα ή εκπηγάζοντα ερωτηματικά. Συνακόλουθα αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΚ1 ως αντιπροσωπεύουσα, τα όσα έλαβαν χώρα κατά τον επίδικο χρόνο, για τα οποία είχε προσωπική γνώση και αντίληψη και τον ίδιο κρίνω σαν αξιόπιστο και μάρτυρα της αλήθειας. Ο ΜΚ2 επίσης μου έκανε εξαιρετική εντύπωση σαν μάρτυρας αφού κατά την διάρκεια της μαρτυρίας του ενώπιον του Δικαστηρίου απαντούσε με απόλυτη σαφήνεια στις ερωτήσεις που του υποβάλλοντο, άμεσα και δεν άφησε οποιοδήποτε κενό αλλά ούτε και εντοπίζονται αντιφάσεις στην μαρτυρία του. Το μόνο σημείο στο οποίο υπήρξε μικρή διάσταση στην μαρτυρία του ΜΚ2, είναι στο κατά πόσο η ποσότητα ξηρής φυτικής ύλης η οποία εντοπίστηκε κάτω από το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο κατηγορούμενος κατά τον επίδικο χρόνο, μέσα σε νάιλον πλαστικό σακούλι συσκευασίας χαρτιών υγείας «FAY», ήτοι μέσα στο Τεκμήριο 5(α), ήταν συσκευασμένη σε νάιλον πλαστικά σακουλάκια ή περιτυλιγμένα σε χαρτιά υγείας. Επισημαίνω κατ' αρχάς ότι το αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι πως οι ναρκωτικές ουσίες ευρίσκοντο εντός του Τεκμηρίου 5(α) περιτυλιγμένες σε νάιλον σακουλάκια τα οποία μάλιστα κατατέθηκαν σαν τέτοια στο Δικαστήριο χωρίς ένσταση (Τεκμήρια 6(α), 8(α), 10(α), 12(α), 14(α), 16(α), 18(α), 20(α), 22(α) και 24(α)). Εύλογα δε μπορεί να αποδοθεί η μικρή αυτή διάσταση στην πάροδο του μεγάλου χρονικού διαστήματος από τα επίδικα γεγονότα ( επτά και πλέον χρόνια) και επίσης ότι η κάποια σύγχυση δικαιολογείται καθ' ότι είναι επίσης αναντίλεκτο πώς το Τεκμήριο 5(α) είναι νάιλον σακούλι από συσκευασία χαρτιού υγείας μάρκας «Fay». Επίσης δεν συμφωνώ ότι είναι σε τέτοιο βαθμό σημαντική που να μειώνει έστω και σε κατ΄ ελάχιστον βαθμό την αξιοπιστία του ΜΚ
3. Ούτε και ο συσχετισμός της δικής του μαρτυρίας με την μαρτυρία που δόθηκε στις δύο διαδικασίες της αίτησης για προσωποκράτηση του κατηγορούμενου που ακολούθησαν την σύλληψη του, μπορεί να δικαιολογήσει και να υποστηρίξει την θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι ο ΜΚ2 δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Αυτή η εισήγηση στηρίχθηκε στην θέση ότι στη διαδικασία προσωποκράτησης είχε αναφερθεί πως ο κατηγορούμενος πριν την σύλληψη του είχε διέλθει ξανά με το αυτοκίνητο του από τον επίδικο χώρο, ήτοι από τον χώρο στάθμευσης του εστιατορίου «Mc Donalds» στην περιοχή ποταμού Γερμασόγειας στη Λεμεσό μαζί με τρία άλλα πρόσωπα, κάτι που δεν αναφέρθηκε ούτε στην κατάθεση του ΜΚ2 (Τεκμήριο 26) αλλά ούτε και κατά την διάρκεια της μαρτυρίας του ενώπιον του Δικαστηρίου στην κυρίως εξέταση του. Δεν αποδέχομαι ότι η μη αναφορά στην γραπτή του κατάθεση της διέλευσης από το επίδικο χώρο του κατηγορούμενου πριν την σύλληψη του με το αυτοκίνητο του, εντός του οποίου επέβαιναν ακόμη τρία άτομα, είναι στοιχείο που μπορεί να οδηγήσει στο να κριθεί ως αναξιόπιστος. Ούτε και μπορεί να εξαχθεί οποιοδήποτε συμπέρασμα που να δικαιολογεί την θέση αυτή της υπεράσπισης αφού ο ισχυρισμός αυτός αφέθηκε χωρίς καμία προοπτική και χωρίς καμία ερμηνεία για το πώς η μη αναφορά στο γεγονός αυτό επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο τα γεγονότα που ακολούθησαν που είναι και τα επίδικα για την παρούσα υπόθεση. Η άλλη δε εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι ο λόγος που δεν γίνεται αναφορά στην κατάθεση του ΜΚ2 Τεκμήριο 26, αυτού του γεγονότος, είναι διότι τούτο δεν συνετάχθη άμεσα αλλά πολύ αργότερα σε μεταγενέστερο στάδιο ή ότι αλλοιώθηκε σε μεταγενέστερο στάδιο υπονοώντας ότι και αυτό έγινε στα πλαίσια της όλης προσπάθειας για την ενορχήστρωση μαρτυρίας και συνακόλουθα ο ΜΚ2 δεν είπε την αλήθεια, επίσης δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Ούτε η θέση αυτή υποστηρίζεται από σχετική μαρτυρία αλλά ούτε και υπεβλήθηκε στους ΜΚ1 και ΜΚ2 έτσι ώστε να την σχολιάσουν. Αντιθέτως ο χρόνος που ετοίμασε την κατάθεση του Τεκμήριο 26 ο ΜΚ2, δεν αμφισβητήθηκε. Ακόμη και η άλλη εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι ο ΜΚ2 δεν είπε την αλήθεια διότι δεν ανέφερε στην μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου κατά πόσο έγιναν έρευνες για εντοπισμό των τριών αυτών ατόμων που επέβαιναν στο αυτοκίνητο του κατηγορούμενου, αλλά και του προσώπου που είχε συνομιλήσει μαζί του πριν την σύλληψη του, μπορούν να υποστηρίξουν εισήγηση όπως αυτή τέθηκε από τον συνήγορο υπεράσπισης. Όπως φαίνεται και από την κατάθεση του ΜΚ2 (Τεκμήριο 26), αλλά και την εξήγηση που ο ίδιος έδωσε στην αντεξέταση του, έγιναν προσπάθειες εντοπισμού των εν λόγω προσώπων, πλην όμως αυτό δεν κατέστη δυνατό αφού δεν είχαν και σχετική μαρτυρία αναφορικά με τις ταυτότητες των εν λόγω προσώπων. Επισημαίνω δε ότι ο ίδιος ο κατηγορούμενος μετά την σύλληψη του αλλά και όταν έδωσε κατάθεση, δεν επέδειξε οποιοδήποτε πνεύμα συνεργασίας με την Αστυνομία. Συνακόλουθα ο μη εντοπισμός των εν λόγω προσώπων ελλείψει οποιασδήποτε μαρτυρίας για τα στοιχεία τους δεν αποδέχομαι ότι οφείλετο η μπορεί να αποδοθεί σε αλλότρια κίνητρα της Αστυνομίας, που ούτε κάν προσδιορίστηκαν από την υπεράσπιση. Ακόμη πέραν του ότι ο συνήγορος υπεράσπισης προβαίνει σε δικά του συμπεράσματα που δεν υποστηρίζονται από μαρτυρία γιατί δε ανακόπηκε και δεν συνελήφθηκε το άγνωστο πρόσωπο που συνομίλησε με τον κατηγορούμενο, επισημαίνω πώς οι ενέργειες του κατηγορούμενου που ήγειραν τις υποψίες στον ΜΚ2 και την επακόλουθη σύλληψη του, δεν είχαν σχέση με την συνομιλία του με το εν λόγω πρόσωπο, αλλά με την ενέργεια του να τοποθετήσει κάτω από το αυτοκίνητο που οδηγούσε το Τεκμήριο 5(α). Ούτε και τα διάφορα υποθετικά σενάρια και απαντήσεις στα ερωτήματα που θέτει ο συνήγορος υπεράσπισης μπορούν να υποστηρίξουν επαρκώς την θέση του ότι δεν υπήρξε πρόθεση ανακοπής ή εντοπισμού του συγκεκριμένου ατόμου. Ούτε και λέχθηκε σε οποιοδήποτε σημείο της μαρτυρίας του ΜΚ2, ότι το εν λόγω πρόσωπο συνδεόταν με αγοραπωλησία ναρκωτικών ουσιών. Ο άλλος δε λόγος που επικαλείται ο συνήγορος υπεράσπισης για να κριθεί ως αναξιόπιστος ο ΜΚ2, ήτοι ότι δεν απεκάλυψε το μέρος που ήταν κρυμμένος μαζί με την συνάδελφο του αστυφύλακα κατά την διάρκεια της παρακολούθησης, δεν αποδέχομαι ότι κλονίζει με οποιοδήποτε τρόπο την αξιοπιστία του. Επισημαίνω δεν πως δε αμφισβητήθηκε ούτε και υποβλήθηκε στο ΜΚ2, κατά την διάρκεια της αντεξέτασης του, ότι δεν ευρίσκετο σε θέση να έχει οπτική επαφή με το τι συνέβαινε στο χώρο που στάθμευσε ο κατηγορούμενος το αυτοκίνητο που οδηγούσε και τον πέριξ αυτού κατά την διάρκεια που εξελίσσοντο τα επίδικα γεγονότα, που εν προκειμένω ενδιαφέρει. Ούτε και η εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι ο ΜΚ2 διαφοροποίησε την αρχική του θέση για το πώς αντιλήφθηκε ότι στο Τεκμήριο 5(α) υπήρχαν ναρκωτικές ουσίες είναι τέτοια που να δικαιολογεί την θέση του ότι δεν είπε την αλήθεια. Στήριξε δε την θέση του αυτή στο γεγονός ότι ενώ αρχικά ο ΜΚ2 ανέφερε στην κατάθεση του Τεκμήριο 26, πως μετά που υπέδειξε στον κατηγορούμενο την αστυνομική του ταυτότητα και τον ρώτησε τι έβαλε κάτω από το αυτοκίνητο του και βλέποντας το ύποπτο αντικείμενο κάτω από την πόρτα του οδηγού του αυτοκινήτου αντιλήφθηκε πως επρόκειτο για νάιλον συσκευασία μέσα στην οποίαν υπήρχαν σακουλάκια που περιείχαν κάνναβη, στη συνέχεια διαφοροποίησε την θέση αυτή αναφέροντας ότι αντιλήφθηκε τι περιείχε το Τεκμήριο 5(α) μετά που το πήρε στα χέρια του φορώντας γάντια και το ήλεγξε. Δεν διαπιστώνω οποιαδήποτε σοβαρή αντίφαση ιδιαίτερα λαμβάνοντας υπόψη ότι η κατάθεση Τεκμήριο 26, ετοιμάστηκε μετά τα γεγονότα και όταν πλέον ο ΜΚ2 είχε διαπιστώσει το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 5(α). Επίσης ούτε τα διάφορα ερωτήματα που ο συνήγορος υπεράσπισης για την μαρτυρία του ΜΚ2 τα οποία θέτει στην γραπτή του αγόρευση και τις ερμηνείες που ο ίδιος δίδει γι΄ αυτά, αποδέχομαι ότι μπορούν να αποτελέσουν υπόβαθρο για εξαγωγή συμπερασμάτων όπως ο ίδιος ο συνήγορος υπεράσπισης εισηγείται έτσι ώστε να κλονίσουν την αξιοπιστία του ΜΚ
4. Θα μπορούσαν τα όσα ο συνήγορος υπεράσπισης προβάλλει για να πεισθεί το Δικαστήριο πως ο ΜΚ2 δεν είπε την αλήθεια να γίνουν αποδεκτά, νοουμένου ότι η μαρτυρία η οποία έχει τεθεί ενώπιον μου οδηγούσε αναπόδραστα στις απαντήσεις του συνηγόρου υπεράσπισης στα διάφορα ερωτήματα και σενάρια τα οποία προβάλει στην αγόρευση του και σε καμία άλλη εκδοχή. Τούτο όμως δεν ισχύει αφού δύνανται να δοθούν πολλές και διαφορετικές ερμηνείες και απαντήσεις σε αυτά: · Το πρόσωπο π.χ. που συνομίλησε μαζί με τον κατηγορούμενο πρίν από την σύλληψη του μπορεί να τον πληροφόρησε για το κίνδυνο σύλληψης του διότι το μέρος παρακολουθείτο από την αστυνομία και γι αυτό ο κατηγορούμενος τοποθέτησε το Τεκμήριο 5(α) κάτω από τα αυτοκίνητο που οδηγούσε, έτσι ώστε να το ξεφορτωθεί και να μειώσει το ενδεχόμενο αν γινόταν έρευνα να εντοπιστεί στην κατοχή του. · Το ότι δεν εθεάθει να παραλαμβάνει λεφτά η ότι δεν βρέθηκαν λεφτά στην κατοχή του, μπορεί να αποδοθεί είτε στο ότι θα πληρωνόταν μετά η ότι δεν πρόλαβε να ολοκληρωθεί η όλη συνδιαλλαγή, αφού συνελήφθηκε από την αστυνομία. Επίσης μπορεί να αποδοθεί στο ότι ο ίδιος ήταν απλώς ο μεταφορέας του Τεκμηρίου 5(α) και του περιεχομένου του. · Το ότι διήλθε από το επίδικο μέρος πρίν συλληφθεί με το δικό του αυτοκίνητο, μπορεί να αποδοθεί στην προσπάθεια του να ελέγξει αν όλα ήταν εντάξει προτού ολοκληρώσει την όλη συνδιαλλαγή παράδοσης του Τεκμηρίου 5(α), η οποιασδήποτε ποσότητας από το περιεχόμενο του. · Το ότι δεν πήγε στο επίδικο μέρος με το δικό του αυτοκίνητο όταν μετέφερε το Τεκμήριο 5(α) μπορεί να αποδοθεί στο ότι με τον τρόπο αυτό ενεργείας, μείωνε τις πιθανότητες εντοπισμού και σύλληψης του αν αναζητείτο από την αστυνομία. · Το ότι δεν ανεκόπη και δεν συνελήφθηκε από την πρώτη φορά που διήλθε από το επίδικο μέρος, οφείλετο στο ότι δεν προέβει σε οποιαδήποτε ύποπτη κίνηση, εξ ού και εύλογα απαντάται και το ζήτημα της στοχευμένης επιχείρησης για την σύλληψη του. · Το ότι δεν ανευρέθηκαν δακτυλικά αποτυπώματα και γενετικό του υλικό επί του Τεκμηρίου 5(α), μπορεί να αποδοθεί στον χειρισμό που του έκανε ο ίδιος, όταν το πήρε στα χέρια του στο επίδικο μέρος η και προηγουμένως, έτσι ώστε να αποφύγει την διασύνδεση του με αυτό αν τύχαινε και συλλαμβανόταν. Αυτό άλλωστε είναι επί τη βάση της κοινής λογικής και ένα από τα μέτρα πού λαμβάνει κάποιος ο οποίος ενέχεται σε παράνομες δραστηριότητες. · Το ότι δεν συνελήφθηκε ο άγνωστος συνομιλητής του κατηγορούμενου στο επίδικο μέρος, μπορεί να αποδοθεί στην ανικανότητα της αστυνομίας, στην επιτηδειότητα του εν λόγω προσώπου για να αποφύγει την σύλληψη του η ακόμη και στο γεγονός ότι μέχρι να συλληφθεί ο κατηγορούμενος και να διαπιστωθεί το τι περιείχε το Τεκμήριο 5(α), αυτός να είδε τα τεκτενόμενα και εντέχνως να διέφυγε. Συνακόλουθα κρίνω ότι η αξιοπιστία του ΜΚ2 σε κανένα σημείο δεν έχει κλονισθεί και γι΄ αυτό αποδέχομαι την μαρτυρία του σε σχέση με τα όσα ο ίδιος βίωσε και αντιλήφθηκε κατά τον επίδικο χρόνο, ως ανταποκρινόμενη πλήρως στην αλήθεια. Η ΜΥ1 Πρωτοκολλητής του Ε.Δ. Λεμεσού, Τμήμα Ποινικών Υποθέσεων, κρίνεται επίσης σαν πρόσωπο που τα όσα ανέφερε ανταποκρίνονται στην αλήθεια και ως εκ τούτου αφού δεν υπήρξε και ουσιαστική αντεξέταση για τα όσα ανέφερε, αποδέχομαι στην ολότητα τους τα όσα κατέθεσε στο Δικαστήριο. Ο ΜΥ2 επίσης κρίνεται σαν αξιόπιστος αφού και αυτού η μαρτυρία ουσιαστικά παρέμεινε αναντίλεκτη και υποστηρίζεται πλήρως από το Τεκμήριο που κατέθεσε ενώπιο μου, ήτοι το φάκελο και τα πρακτικά της διαδικασίας του πρώτου αιτήματος προσωποκράτησης του κατηγορούμενου στο Ε.Δ. Λεμεσού, ημερομηνίας 19.6.05 (Τεκμήριο 30). Συνακόλουθα και του μάρτυρος αυτού αποδέχομαι την μαρτυρία στην ολότητα της. Ο ΜΥ3 επίσης κρίνεται σαν αξιόπιστος αφού και αυτού η μαρτυρία του ουσιαστικά παρέμεινε αναντίλεκτη και υποστηρίζεται πλήρως από το τεκμήριο που κατέθεσε ενώπιο μου, ήτοι το φάκελο και τα πρακτικά της διαδικασίας του δεύτερου αιτήματος προσωποκράτησης του κατηγορούμενου στο Ε.Δ. Λεμεσού, ημερομηνίας 24.6.05 (Τεκμήριο 31). Συνακόλουθα και του μάρτυρος αυτού αποδέχομαι την μαρτυρία στην ολότητα της. Ο KΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ: Όπως και πιο πάνω αναφέρεται ο κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση από το εδώλιο. Η ανώμοτη δήλωση στην οποία προέβη ο Κατηγορούμενος λαμβάνεται υπ' όψιν ως αναφέρεται και σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Δημοσθένους ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 129, Στέλιος Σοφοκλέους ν. Ανδριανής Μ. Καλογήρου

(1997)1 Α.Α.Δ. 369). Αν και δεν αξιολογείται, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει καμία αποδεικτική αξία. Λαμβάνεται υπ' όψιν ώστε να δώσει μία άλλη υφή στα γεγονότα εάν και εφ' όσον αυτό επιτρέπεται από την δοθείσα μαρτυρία. Από την επιλογή αυτή του Κατηγορούμενου δεν πρέπει να εξαχθούν οιαδήποτε συμπεράσματα ενοχής (Themistocleous v. Police

(1981)2 C.L.R. 200). Ενώπιον μου έχει επίσης κατατεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή χωρίς ένσταση η γραπτή κατάθεση του κατηγορουμένου σαν Τεκμήριο 2. Επισημαίνω στο στάδιο αυτό ότι όπως σε αρκετές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει αναφερθεί, το κάθε μέρος του περιεχομένου της κατάθεσης ενός κατηγορουμένου που γίνεται δεκτό αποτελεί αποδεκτή μαρτυρία για την αλήθεια των ισχυρισμών και γεγονότων στα οποία αναφέρεται και όχι μόνο το μέρος εκείνο που συνιστά άμεσα η έμμεσα παραδοχή του αδικήματος. Το Δικαστήριο δε είναι ελεύθερο και μπορεί να αποδώσει την βαρύτητα που κρίνει ότι επιβάλλεται σε διαφορετικά μέρη της κατάθεσης (βλέπε υπόθεση Χαράλαμπος Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 109 και υπόθεση Φίλιππος Κωνσταντινίδης ν. Της Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ 190). Στην δε υπόθεση Κρίνος Θεοχάρους ν. Κυπριακής Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ 22, αναφέρονται υπό του το Ανωτάτου Δικαστηρίου στη σελίδα 46 τα εξής: «Υπενθυμίζουμε ότι στην παρούσα υπόθεση οι Κατηγορούμενοι (συμπεριλαμβανομένου και του εφεσείοντα) αφού κλήθηκαν σε απολογία επέλεξαν να προβούν σε ανώμοτη δήλωση και να μην προσκομίσουν οποιαδήποτε μαρτυρία, κάτι βέβαια που ήταν απόλυτο δικαίωμα τους. Σε τέτοια περίπτωση, ενόψει και του τεκμηρίου αθωότητας ενός κατηγορουμένου και της υποχρέωσης της Κατηγορούσας Αρχής να αποδείξει την ενοχή του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, αυτό που εξετάζεται είναι (α) αν η μαρτυρία που παρουσίασε η κατηγορούσα αρχή είναι αξιόπιστη και (β) αν ναι, κατά πόσο είναι ικανοποιητική για να αποδείξει τις κατηγορίες. Το γεγονός ότι ένας Κατηγορούμενος δεν έδωσε ο ίδιος ένορκη κατάθεση ή ότι δεν παρουσίασε μάρτυρες, δεν πρέπει να θεωρείται ότι συμπληρώνει τυχόν κενά της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Η ανώμοτη δήλωση ενός κατηγορουμένου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας, ανάλογα και με το πώς ταιριάζει στην κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Δεν μπορεί όμως να εξομοιωθεί με μαρτυρία με την έννοια να είναι ικανή να αντικρούσει μια ένορκη μαρτυρία που κρίθηκε ήδη από το δικαστήριο ως αξιόπιστη. (βλ μεταξύ άλλων Vrakas & Another v. Republic

(1973)2 C.L.R. 139, 188-191, Anastasiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97, σελ. 113, 215, Khadar v. Republic

(1978)2 C.L.R. 152, 245-288, Δημοσθένους κ.ά. v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 129 και Ιωάννου κ.ά. v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195). Στο γενικό αυτό κανόνα υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις όπου τα γεγονότα όπως τα απέδειξε με τη μαρτυρία της η Κατηγορούσα Αρχή είναι τέτοια, που χρήζει να δοθεί κάποια εξήγηση από τον Κατηγορούμενο ιδιαίτερα εκεί που μια τέτοια εξήγηση εμπίπτει στη δική του αποκλειστική γνώση.» Ο κατηγορούμενος στην ενώπιον μου υπόθεση με το περιεχόμενο της δήλωσης του, η οποία όπως και πιο πάνω αναφέρω δεν αξιολογείται λαμβάνεται όμως υπόψη σαν ένα στοιχείο που μπορεί να επεξηγήσει η να δώσει μια άλλη υφή στα γεγονότα, εκτός από το ότι δεν επεξηγεί τους ισχυρισμούς του έτσι ώστε να συνάδει με την κοινή λογική το σενάριο το οποίο υποστηρίζει, δεν προσέφερε οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία η οποία να ενισχύει και να υποστηρίζει έστω και κατ΄ ελάχιστον τους εν λόγω ισχυρισμούς του. Συγκεκριμένα επικαλείται ότι η όλη υπόθεση αποτέλεσε σκευωρία από την αστυνομία εις βάρος του η οποία μάλιστα σκηνοθέτησε τα γεγονότα με τα οποία θα μπορούσε να επικαλεστεί για να του προσάψει τις κατηγορίες στην παρούσα υπόθεση. Καμία λογική εξήγηση δεν συνάγεται γιατί η αστυνομία επέλεξε τον κατηγορούμενο για να σκηνοθετήσει την παρούσα υπόθεση θέτοντας σε ενέργεια τους μηχανισμούς της ΥΚΑΝ Λεμεσού και Αρχηγείου Αστυνομίας. Ακόμα ουδεμία αναφορά γίνεται στη δήλωση του γιατί ενώ αρχικά έκρινε επάναγκες να μεταβεί στο επίδικο μέρος μαζί με τρεις φίλους του στην συνέχεια μετέβη στο μέρος μόνος του και μάλιστα με αυτοκίνητο που δανείστηκε από φίλο του, κάτι για το οποίο μάλιστα ουδεμία εξήγηση δίδει. Ο λόγος δε που δίδει για την απόφαση του να μεταβεί με τους τρεις φίλους του την πρώτη φορά δεν είχε εξαλειφθεί αφού ουδεμία εξήγηση δίδει περί τούτου στην δήλωση του. Ακόμα εντελώς παράλογη είναι η θέση του πως ο ΜΚ2 μαζί με την συνάδελφο του μετά που του ανέφεραν ότι είναι αστυνομικοί χωρίς κανένα λόγο και αιτία του επιτέθηκαν με επακόλουθο να υπάρξει συμπλοκή και να τον ρίξουν στο έδαφος. Χωρίς έρεισμα στην κοινή λογική είναι και το σενάριο που επικαλείται για τα όσα έλαβαν χώραν μετά την πτώση τους στο έδαφος, ήτοι ότι προσπάθησαν οι αστυνομικοί να τον υποχρεώσουν να αγγίξει σε ένα σακούλι που ήταν κάτω από το αυτοκίνητο που οδηγούσε. Ένα σενάριο εξωπραγματικό που εξυπακούει ότι οι αστυνομικοί, ΜΚ2 και η συνάδελφος του, σε δημόσιο χώρο, μέρα μεσημέρι, όπως ο ίδιος αναφέρει, σε κοινή θέα τυχόν τρίτων προσώπων και δεί σε ένα πολυσύχναστο μέρος όπως ο ίδιος το χαρακτηρίζει στην ανώμοτη δήλωση του, αλλά και συναδέλφων του ΜΚ2, που είχαν υπό παρακολούθηση το μέρος, επιτέθηκαν απρόκλητα και άρχισαν να συγκρούονται με τον κατηγορούμενο. Ακόμη όλα αυτά για να καταφέρουν δια της βίας να τον υποχρεώσουν να αγγίξει το σακούλι Τεκμήριο 5(α), προς τούτο δε όπως ισχυρίζεται και ευλόγα συνάγεται θα έπρεπε να τον σύρουν, παρά την σθεναρή αντίσταση του, κάτω από το όχημα του και να τον υποχρεώσουν με κάποιο τρόπο μπαίνοντας και αυτοί κάτω από το αυτοκίνητο να αγγίξει το εν λόγω σακούλι. Αν όντως η όλη υπόθεση είχε σκηνοθετηθεί με απώτερο στόχο και σκοπό αυτό το οποίο ισχυρίζεται ο κατηγορούμενος, θα ήταν πολύ πιο απλό για την αστυνομία να τοποθετήσει γενετικό υλικό του κατηγορούμενου επί του Τεκμηρίου 5(α), του σακουλιού που ήταν κάτω από το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου, με το να το τοποθετήσουν σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος του και όχι να μπουν στην διαδικασία που περιγράφει ο κατηγορούμενος στη δήλωση του. Με βάση δε την κοινή λογική αν αυτό ήταν το σχέδιο της Αστυνομίας, τοποθέτηση γενετικού υλικού του κατηγορούμενου επί του Τεκμηρίου 5(α) θα μπορούσε επίσης πολύ εύκολα να γίνει ενώ αυτός τελούσε υπό κράτηση με διάφορους τρόπους. Ένα άλλο μεγάλο κενό που δημιουργείται από το περιεχόμενο της ανώμοτης δήλωσης του κατηγορούμενου είναι γιατί μέσα στα πλαίσια δύο διαδικασιών αιτημάτων προσωποκράτησης του δεν έγινε οποιαδήποτε αναφορά ή παράπονο για την κακομεταχείριση που κατ' ισχυρισμό υπέστηκε αλλά ούτε και ζήτησε να εξεταστεί από γιατρό για τα κατ΄ ισχυρισμόν γδαρσίματα που υπέστηκε κατά την διάρκεια της συμπλοκής στο λαιμό και στα χέρια του. Επίσης επισημαίνω ότι ευρίσκετο κάτω από νομική συμβουλή και στις δύο αιτήσεις προσωποκράτησης και όπως φαίνεται από την ανώμοτη δήλωση του, έδωσε σχετικές οδηγίες για άλλα ζητήματα στους δικηγόρους του κάτι που εύκολα και εύλογα θα μπορούσε να πράξει και για τους λοιπούς ισχυρισμούς του που προέβαλε για πρώτη φορά μετά από 7 χρόνια από την ημέρα διάπραξης των αδικημάτων. Ήτοι ουδεμία οδηγία έδωσε για να εξεταστεί από γιατρό αλλά ούτε για να θέσει ο συνήγορος του στις δύο διαδικασίες τη θέση της παγίδευσης και της άσκησης βίας εις βάρος του. Παρομοίως ούτε και ανέφερε οτιδήποτε στην κατάθεση του και ουδέποτε ζήτησε να μεταφερθεί για ιατρική εξέταση ο ίδιος. Ακόμα ουδεμία εξήγηση δίδει πως είναι βέβαιος ότι το πρόσωπο που τον πλησίασε στο επίδικο μέρος και συνομίλησε μαζί του ήταν αστυνομικός ή συνεργάτης της αστυνομίας. Επίσης ούτε καν ενδιαφέρθηκε να μάθει ποιο ήταν το πολύ σοβαρό θέμα που τον ήθελε το άγνωστο πρόσωπο που του τηλεφώνησε και που με τόση αφέλεια, μετέβη στο μέρος για να τον συναντήσει. Ενώ πονηρεύτηκε για το ενδεχόμενο να του κάνει κακό το πρόσωπο αυτό και αρχικά μετέβη στο μέρος με τρεις φίλους του, ουδεμία αναφορά κάνει γιατί δεν ζήτησε οποιεσδήποτε εξηγήσεις από το συγκεκριμένο πρόσωπο. Επίσης ούτε προκύπτει από το περιεχόμενο που επικαλέστηκε της συζήτησης που είχε με το πρόσωπο που συνομίλησε μαζί του στο επίδικο μέρος και συγκεκριμένα με μια απλή ερώτηση για το πώς μπορούσε να βγει στο Hi-way, πώς μπόρεσε να καταλάβει ότι ήταν αστυνομικός ή συνεργάτης της αστυνομίας. Ούτε και επικαλείται οποιαδήποτε συζήτηση από το περιεχόμενο της οποίας να εξάγεται εύλογα το συμπέρασμα πώς το συγκεκριμένο πρόσωπο είχε σχέση με ναρκωτικές ουσίες. Ακόμα ουδεμία αναφορά κάνει στην γραπτή του δήλωση για το πώς και ποιος τοποθέτησε το πλαστικό σακούλι κάτω από το αυτοκίνητο του Τεκμήριο 5(α). Ούτε και υποβλήθηκε στους ΜΚ1 και ΜΚ2 κατά την αντεξέταση τους πώς η τοποθέτηση του εν λόγω τεκμηρίου έγινε από αυτούς η οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο. Ακόμη ενώ ο συνήγορος υπεράσπισης υπέβαλε στον ΜΚ2 ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε εκ των προτέρων για τα περί παγίδευσης του και γι αυτό πέρασε αρχικά από το επίδικο μέρος με το αυτοκίνητο του, ό ίδιος στην γραπτή του δήλωση δεν αναφέρει κάτι τέτοιο. Αναφέρει εντελώς άσχετο λόγο γιατί προέβει σε αυτήν την ενέργεια και ότι κατάλαβε πώς είχε παγιδευθεί μόνο και αμέσως μετά που του αναφέρθηκε από τον ΜΚ2 ότι είναι αστυνομικός. Συνακόλουθα οι ισχυρισμοί του κατηγορουμένου που περιέχονται στην γραπτή δήλωση του, Τεκμήριο Έγγραφο Γ.Δ.1, δεν μπορούν να έχουν καμία απολύτως αποδεικτική αξία αφού ούτε ενισχύονται από οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία (βλέπε υπόθεση Βασίλειος Γιώτη ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ 373) και ούτε επεξηγούν με λογική συνέπεια όλα η έστω κάποια από τα γεγονότα τα οποία ο ίδιος επικαλείται. Περαιτέρω κρίνω πως όλα όσα αναφέρει σε αυτήν είναι μεταγενέστερο κατασκεύασμα και εφεύρημα του και αφού έμαθε και έλαβε υπόψη το γεγονός ότι δεν εξασφαλίστηκε επιστημονική μαρτυρία που να συνδέει το Τεκμήριο 5(α) με δακτυλικά αποτυπώματα ή γενετικό υλικό μαζί του και τούτο για να δικαιολογήσει τις θέσεις και ισχυρισμούς του ότι η όλη υπόθεση ήταν σκηνοθετημένη από την αστυνομία για να τον παγιδεύσουν και να τον κατηγορήσουν για τα αδικήματα που κατηγορείται στην παρούσα υπόθεση. ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ: Έχοντας προβεί στην πιο πάνω αξιολόγηση των μαρτύρων που κατέθεσαν ενώπιον μου στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας αλλά και τα παραδεκτά γεγονότα όπως αυτά ενεκρίθηκαν από το Δικαστήριο, έχω καταλήξει στα πιο κάτω ευρήματα: Κατόπιν πληροφορίας η οποία ελήφθη από την ΥΚΑΝ Αρχηγείου Αστυνομίας 1 με 2 ημέρες πριν τις 18.6.05 και κατόπιν ενημέρωσης που έτυχε ο ΜΚ2 από τον Υπεύθυνο Αξιωματικών του Τμήματος Επιχειρήσεων της ΥΚΑΝ Αρχηγείου, αυτός έλαβε οδηγίες σε συνεννόηση και σε συνεργασία με το Τμήμα της Αστυνομίας της ΥΚΑΝ Λεμεσού να τεθεί υπό παρακολούθηση ο χώρος στάθμευσης του εστιατορίου Mc Donalds στην περιοχή Γερμασόγειας στη Λεμεσό ( από τώρα και στο εξής καλούμενο «το εστιατόριο» και «ο χώρος στάθμευσης του εστιατορίου» αντίστοιχα). Αυτό διότι από τις πληροφορίες που ελήφθησαν ο συγκεκριμένος χώρος χρησιμοποιείτο και επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί για διακίνηση ναρκωτικών ουσιών. Για τη συγκεκριμένη επιχείρηση ενημερώθηκε και ο ΜΚ1 όπως και άλλοι αστυφύλακες της ΥΚΑΝ Λεμεσού σε σύσκεψη που έγινε στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού στις 18.6.05, λίγη ώρα πριν να τεθεί ο συγκεκριμένος χώρος υπό παρακολούθηση. Η πληροφορία που είχε η υπηρεσία του ΜΚ2 δεν αναφερόταν ονομαστικά σε πρόσωπο ή πρόσωπα που θα επιχειρούσαν διακίνηση ναρκωτικών, ούτε και είχαν πληροφορίες για τα μέσα άφιξης και διακίνησης στο συγκεκριμένο χώρο προσώπου ή προσώπων που θα συμμετείχε ή συμμετείχαν στη διακίνηση των ναρκωτικών. Κατόπιν σχεδιασμού της επιχείρησης και της ενημέρωσης αριθμού μελών της υπηρεσίας ΥΚΑΝ Αρχηγείου και ΥΚΑΝ Λεμεσού και γύρω στις 14:30, ο ΜΚ1 και ΜΚ2 με άλλους συναδέλφους τους και από διαφορετικά σημεία έθεσαν υπό παρακολούθηση το χώρο στάθμευσης του εστιατορίου Mc Donalds. Ο ΜΚ1 τοποθετήθηκε με ένα άλλο συνάδελφο του και με αστυνομικό αυτοκίνητο εντός του οποίου ευρισκόντουσαν, σε αδιέξοδο δρόμο που εφάπτετο τη βόρεια πλευρά του χώρου στάθμευσης του εν λόγω εστιατορίου, ο δε ΜΚ2 μαζί με την συνάδελφο του αστυφύλακα Αθηνά Δημητρίου, εντός του αυτοκινήτου που επέβαιναν στάθμευσαν εντός του χώρου στάθμευσης. Άλλοι συνάδελφοι της ΥΚΑΝ Λεμεσού και ΥΚΑΝ Αρχηγείου είχαν επίσης τοποθετηθεί σε διάφορα σημεία του χώρου που είχε τεθεί υπό παρακολούθηση ανάμεσα στα οποία ήταν στην είσοδο αλλά και έξοδο του εστιατορίου αλλά και εντός του χώρου στάθμευσης των οχημάτων. Ενώ το μέρος ευρίσκετο υπό παρακολούθηση περί ώρα 15:25, ο ΜΚ2 αντιλήφθηκε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΚΑΥ 040 που οδηγείτο από ένα άτομο το οποίο εκ των υστέρων διαπιστώθηκε ότι επρόκειτο για τον κατηγορούμενο στη παρούσα υπόθεση, να φθάνει στο χώρο στάθμευσης του εστιατορίου και να ακινητοποιείται στο βόρειο τμήμα του δίπλα από τα μεγάλα σκυβαλοδοχεία του εστιατορίου. Το όχημα εντός του οποίου ευρίσκετο ο ΜΚ2, απείχε από το σημείο που ακινητοποίησε το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο κατηγορούμενος γύρω στα 10-15 μέτρα. Ακολούθως ο ΜΚ2 αντιλήφθηκε να πλησιάζει το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου ένα νεαρό άτομο ξανθό ψιλοκουρεμένο που έμοιαζε με αλλοδαπό και αφού συνομίλησε με αυτόν για μερικά λεπτά, περίπου 5 λεπτά, στη συνέχεια απομακρύνθηκε περπατώντας προς το εστιατόριο. Στη συνέχεια ο οδηγός του οχήματος ΚΑΥ 040, ήτοι ο κατηγορούμενος, άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου του δηλαδή την πόρτα του οδηγού, κατέβηκε από αυτό και αφού πήρε κάτι από το χαλάκι του οδηγού που έμοιαζε με νάιλον το τοποθέτησε κάτω από το εν λόγω αυτοκίνητο στο έδαφος ακριβώς κάτω από την πόρτα του οδηγού (Τεκμήριο 5 (α)). Οπτική επαφή με τον κατηγορούμενο και το μέρος που λάμβαναν χώρα τα γεγονότα είχε τόσο ο ΜΚ2 όσο και η συνάδελφος του που ευρίσκετο μαζί του μέσα στο ίδιο αυτοκίνητο. Βλέποντας την κίνηση του κατηγορούμενου την οποία θεώρησε ύποπτη, ο ΜΚ2 κατέβηκε από το αυτοκίνητο του μαζί με την συνάδελφο του, κατευθύνθηκαν προς το σημείο που βρισκόταν ο κατηγορούμενος και επιδεικνύοντας του τις αστυνομικές τους ταυτότητες τον πληροφόρησαν ότι είναι αστυνομικοί. Κατά την διάρκεια της παρακολούθησης ο ΜΚ2 είχε συνεχή επαφή και άμεση επικοινωνία μέσω ασυρμάτου με όλους τους συναδέλφους του αστυνομικούς που συμμετείχαν στην επιχείρηση συμπεριλαμβανομένου και του ΜΚ

1. Ακολούθως ο ΜΚ2 και αφού πλησίασε τον κατηγορούμενο που ευρίσκετο δίπλα από το αυτοκίνητο που οδηγούσε, τον ρώτησε τι τοποθέτησε κάτω από το αυτοκίνητο του. Στη συνέχεια ο ΜΚ2 φορώντας γάντια πήρε το συγκεκριμένο αντικείμενο (Τεκμήριο 5 (α)) και τότε διαπίστωσε ότι επρόκειτο περί ενός νάιλον σακουλιού συσκευασίας χαρτιών υγείας μάρκας «Fay». Ακολούθως το έσχισε σε κάποιο σημείο και είδε ότι μέσα σε αυτό οποίο υπήρχαν 10 διαφανή νάιλον σακουλάκια αχρώμων τότε [Τεκμήρια 6(α), 8(α), 10(α), 12(α), 14(α), 16(α), 18(α), 20(α), 22(α) και 24(α)] που περιείχαν ποσότητες ξηρής φυτικής ύλης. Αμέσως επέστησε την προσοχή στο νόμο στο κατηγορούμενο για το ότι το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 5(α) επρόκειτο περί κάνναβης που η κατοχή και η χρήση απαγορεύεται οπόταν αυτός δεν απάντησε τίποτα. Ο ΜΚ2 επανατοποθέτησε το Τεκμήριο 5(α) στο σημείο που είδε τον κατηγορούμενο να το τοποθετεί αρχικά και ακολούθως τον συνέλαβε για αυτόφωρο αδίκημα και αφού του επέστησε ξανά την προσοχή του στο νόμο, αυτός απάντησε «Εντάξει». Αμέσως ενημέρωσε μέσω ασυρμάτου τους συναδέλφους του ότι έγινε σύλληψη ύποπτου ατόμου και στην συνέχεια διαπίστωσε ότι ο συλληφθείς μέσω ελέγχου των στοιχείων του, ήταν ο κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση. Στο μέρος έφθασαν συνάδελφοι του ΜΚ2 μεταξύ των οποίων και ο ΜΚ1, στον οποίο ο ΜΚ2 υπέδειξε το Τεκμήριο 5(α) στο σημείο που βρισκόταν και ακολούθως του παρέδωσε τον κατηγορούμενο καθώς επίσης και το Τεκμήριο 5(α) με το περιεχόμενο του, ήτοι τα 10 πλαστικά διαφανή σακούλια, εντός των οποίων υπήρχε η ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης. Στη συνέχεια ο ΜΚ1, ο οποίος ανέλαβε την περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης και περί ώρα 15:30, μαζί με τον ΜΚ2 μετέφεραν τον κατηγορούμενο και το αυτοκίνητο που οδηγούσε ΚΑΥ 040, στην ΑΔΕ Λεμεσού για περαιτέρω εξετάσεις. Στην ΑΔΕ Λεμεσού και συγκεκριμένα στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού, ο ΜΚ1 συσκεύασε και σφράγισε όλα τα ανευρεθέντα τεκμήρια που αφορούν την παρούσα υπόθεση καθώς και άλλα τεκμήρια που ανευρέθηκαν εντός του οχήματος ΚΑΥ 040, κατόπιν έρευνας που έγινε στην παρουσία του κατηγορούμενου στο χώρο των αποσκευών του εν λόγω οχήματος μετά που αυτό μεταφέρθηκε στην ΑΔΕ Λεμεσού. Συγκεκριμένα ο ΜΚ1 αφού ξεχώρισε την ποσότητα ξηρής φυτικής ύλης από τα 10 πλαστικά σακουλάκια, τα σφράγισε σε 10 καφέ χάρτινους φακέλους αστυνομικών τεκμηρίων ήτοι τα ενώπιον μου κατατεθέντα Τεκμήρια 6(β), 8(β), 10(β), 12(β), 14(β), 16(β), 18(β), 20(β), 22(β) και 24(β). Επίσης, σε χάρτινο καφέ φάκελο τεκμηρίων της αστυνομίας σφράγισε το Τεκμήριο 5(α) ήτοι εντός του φακέλου Τεκμήριο 5(β). Τις ποσότητες δε της πράσινης ξηρής φυτικής ύλης μετά που τις αφαίρεσε από τα τεκμήρια 6(α), 8(α), 10(α), 12(α), 14(α), 16(α), 18(α), 20(α), 22(α) και 24(α) τις τοποθέτησε και σφράγισε σε νάιλον πλαστικά σακουλάκια της αστυνομίας, ήτοι εντός των τεκμηρίων που κατατέθηκαν ενώπιον μου με αριθμούς Τεκμηρίων 7, 9, 11, 13, 15, 17, 19, 21, 23 και 25, αντίστοιχα. Η σφράγιση των τεκμηρίων έγινε στην παρουσία του κατηγορούμενου και όταν του ζητήθηκε να υπογράψει αρνήθηκε να το πράξει απαντώντας «Ε σας λαλώ τίποτε ούτε υπογράφω τίποτε». Μετά από την απάντηση αυτή του κατηγορούμενου, τις συσκευασίες των τεκμηρίων υπέγραψε μόνο ο ΜΚ
2. Στη συνέχεια ο ΜΚ1 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού και μεταξύ των ωρών 16:55 μέχρι 17:45, έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, Τεκμήριο 2, υπό μορφή ερωτοαπαντήσεων στις οποίες ο κατηγορούμενος απαντούσε με την στερεότυπη απάντηση: «Ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». Ακόμα ο κατηγορούμενος αρνήθηκε να υπογράψει την κατάθεση του. Την ίδια ημέρα, 18.6.05 και περί ώρα 20:00, ο ΜΚ1 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού συνέλαβε εκ νέου τον κατηγορούμενο δυνάμει δικαστικού εντάλματος για όλα τα υπό διερεύνηση αδικήματα εναντίον του και αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο αυτός απάντησε «Εντάξει». Στις 20:15 της ίδιας ημέρας ο ΜΚ1 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού, πήρε δείγμα γενετικού υλικού ήτοι παρειακά επιχρίσματα από τον κατηγορούμενο, τα οποία αυτός παρέσχε οικειοθελώς. Ακολούθησαν δύο διαδικασίες με αίτημα της αστυνομίας για προσωποκράτηση του κατηγορούμενου και ενός ακόμα προσώπου στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, η πρώτη ημερομηνίας 19.6.2005 (Τεκμήριο 30) και η δεύτερη ημερομηνίας 24.6.2005 (Τεκμήριο 31). Στην πρώτη το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα πενθήμερης κράτησης του κατηγορούμενου για διευκόλυνση των ανακρίσεων και στην δεύτερη το Δικαστήριο απέρριψε το αίτημα της αστυνομίας για την περαιτέρω κράτηση του κατηγορούμενου. Μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης διαδικασίας προσωποκράτησης ήτοι την 21.6.2005 και περί ώρα 12:20, ο ΜΚ1 μετέβη στο Γενικό Κρατικό Χημείο στη Λευκωσία και παρέδωσε στη χημικό Α΄ Τάξης Κ. Κονάρη για επιστημονικές εξετάσεις τις ποσότητες της ξηρής φυτικής ύλης που τοποθέτησε και σφράγισε ο ίδιος εντός των Τεκμήριων 7, 9, 11, 13, 15, 17, 19, 21, 23 και 25, μετά που αφαίρεσε αυτήν από τα Τεκμήρια 6(α), 8(α), 10(α), 12(α), 14(α), 16(α), 18(α), 20(α), 22(α) και 24(α) στην παρουσία του κατηγορούμενου. Την ίδια ημέρα ο ΜΚ1 μετέβη στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας στη Λευκωσία και περί ώρα 13:00 παρέδωσε στην κυρία Μαριλένα Χατζηβασιλείου το Τεκμήριο 5(α) και τα Τεκμήρια 6(α), 8(α), 10(α), 12(α), 14(α), 16(α), 18(α), 20(α), 22(α) και 24(α) καθώς επίσης και τα παρειακά επιχρίσματα του κατηγορούμενου. Ακολούθως στις 30.6.05 και περί ώρα 11:30 ο ΜΚ1 παρέλαβε από το Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας από την κα. Μαριλένα Χ΄Βασιλείου τα πιο πάνω αναφερόμενα τεκμήρια και την ίδια ημέρα περί ώρα 12:30 στον κλάδο αποτυπωμάτων του Αρχηγείου Αστυνομίας αυτός παρέδωσε στον Λοχία 2566 Σάββα τα εν λόγω τεκμήρια για δακτυλοσκοπικό έλεγχο. Στις 13.10.05 και ώρα 11:05 στο γραφείο του κλάδου αποτυπωμάτων του Αρχηγείου Αστυνομίας, ο ΜΚ1 παρέλαβε από τον Λοχία 2566 Σάββα τα τεκμήρια που του είχε παραδώσει, ήτοι τα Τεκμήρια 5(α), 6(α), 8(α), 10(α), 12(α), 14(α), 16(α), 18(α), 20(α), 22(α) και 24(α). Την ίδια ημέρα και περί ώρα 12:00 ο ΜΚ1 παρέλαβε από το Γενικό Κρατικό Χημείο στη Λευκωσία από την κα. Κονάρη τα τεκμήρια 7, 9, 11, 13, 15, 17, 19, 21, 23 και
3. Όλα τα εν λόγω τεκμήρια ο ΜΚ1 τα μετέφερε στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού τα οποία κράτησε σε ασφαλές μέρος μέχρι που τα κατέθεσε στο Δικαστήριο. Τα αποτελέσματα του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου και της Υπηρεσίας Εγκληματολογικών Ερευνών σε σχέση με την δακτυλοσκοπική εξέταση των τεκμηρίων που παρεδόθησαν σε μια έκαστη των εν λόγω υπηρεσιών καταγράφονται του μεν Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου στην έκθεση του δρ. Μάριου Α. Καριόλου ημερ. 8.7.05, (τεκμήριο 28), της δε Υπηρεσίας Εγκληματολογικών Ερευνών στην έκθεση του Λοχία 2566 Μ. Σάββα ημερομηνίας 5.8.05 (Τεκμήριο 29). Ως συνάγεται από τις εν λόγω εκθέσεις Τεκμήρια 28 και 29 αλλά και το Τεκμήριο Έγγραφο Α - Παραδεκτά Γεγονότα, ούτε από την εξέταση του γενετικού υλικού σε επίπεδο DNA ούτε και από τον δακτυλοσκοπικό έλεγχο διαπιστώθηκε οποιαδήποτε σύνδεση τού κατηγορούμενου με τα εν λόγω τεκμήρια και ούτε ανευρέθηκε κανένα αξιοποιήσιμο ίχνος δακτυλικού ή άλλου αποτυπώματος σε αυτά. Η δε έκθεση του Κρατικού Χημείου ετοιμάστηκε από την κα. Κονάρη στις 23.6.
4. Αφού παρέλαβε τα αποτελέσματα ο ΜΚ1 των εν λόγω εκθέσεων και εξετάσεων, αλλά και όλα τα τεκμήρια της υπόθεσης, στις 26.1.06 και μεταξύ των ωρών 21:10 - 21:20 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού, κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο για τα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε «Δεν παραδέχομαι, ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο (Τεκμήριο 3) ». Από το περιεχόμενο του εγγράφου Α συνάγεται και αποτελεί ωσαύτως εύρημα μου ότι η διακίνηση και φύλαξη των Τεκμηρίων 5(α), 6(α), 8(α), 10(α), 12(α), 14(α), 16(α), 18(α), 20(α), 22(α) και 24(α), μετά την παραλαβή τους από το επίδικο μέρος από τον ΜΚ2, ήταν καθ όλα νόμιμη και σε κανένα σημείο της διακίνησης τους μέχρι και την κατάθεση τους στο Δικαστήριο, τα οποία όταν κατατέθηκαν είχαν χρώμα ελαφρύ ρόζ, δεν υπήρξε διακοπή της διαδοχικής εξέλιξης των γεγονότων αναφορικά με τον τρόπο χειρισμού τους. Επίσης αποτελεί εύρημα μου ότι η ανευρεθείσα ποσότητα εντός των Τεκμηρίων 6(α), 8(α), 10(α), 12(α), 14(α), 16(α), 18(α), 20(α), 22(α) και 24(α) ως αναφέρεται στο Τεκμήριο 27, ήτοι την Έκθεση της κας Κονάρη που επίσης κατέστει αποδεκτό γεγονός και μαρτυρία, είναι ξηρή φυτική ύλη κάνναβης από την οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη, συνολικού βάρους 271.8009 γραμμαρίων. Η εν λόγω δε ποσότητα ήταν συσκευασμένη εντός των Τεκμηρίων 6(α), 8(α), 10(α), 12(α), 14(α), 16(α), 18(α), 20(α), 22(α) και 24(α), σε ίσες σχεδόν ποσότητες, ως περιγράφεται στο Τεκμήριο 27 στο μέρος που καταγράφεται το βάρος της ποσότητας της πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης που περιείχε έκαστο από τα τεκμήρια αστυνομίας με αριθμούς 3 - 21, ήτοι τα νάιλον σακουλάκια εντός των οποίων ο ΜΚ1 τοποθέτησε και σφράγισε το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 6(α), 8(α), 10(α), 12(α), 14(α), 16(α), 18(α), 20(α), 22(α) και 24(α). ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ׃ Οι κατηγορίες 1 και 2 που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει στην παρούσα υπόθεση, στηρίζονται: Η μέν κατηγορία 1 στα άρθρα 2, 3, Πρώτο Πίνακα Μέρος ΙΙ, 6

(1), 24, 30, 31, 31 Α και Τρίτο Πίνακα του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77. Η δε κατηγορία 2 στα άρθρα 2, 3, Πρώτο Πίνακα Μέρος ΙΙ, 5

(1)(β), 6

(3), 30, 30Α, 31, 31Α και Τρίτο Πίνακα του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77. Όπως λοιπόν προνοείται στο άρθρο 2 του εν λόγω Νόμου: «..................................... «ελεγχόμενον φάρμακον» κέκτηται την έννοιαν την αποδιδομένην αυτώ υπό του άρθρου 3 του παρόντος Νόμου· «κάνναβις» (εκτός οσάκις χρησιμοποιήται εν τω όρω «ρητίνη καννάβεως») σημαίνει τας ηνθισμένας ή καρποφόρους κορυφάς παντός φυτού του γένους Cannabis εξ ων δεν αφηρέθη η ρητίνη, υφ' οιανδήποτε ονομασίαν και εάν αύται φέρωνται και περιλαμβάνει τα φύλλα και το στέλεχος οιουδήποτε τοιούτου φυτού· «παράβασις» περιλαμβάνει παράλειψιν συμμορφώσεως και «παραβαίνειν» δέον να ερμηνεύηται αναλόγως· Στο δε άρθρο 3 του ιδίου Νόμου προνοούνται τα ακόλουθα 3.—

(1)Εν τω παρόντι Νόμω: (α) ο όρος «ελεγχόμενον φάρμακον» σημαίνει οιανδήποτε ουσίαν ή προϊόνεκάστοτε καθοριζόμενον εις το Μέρος Ι, ΙΙ ή ΙΙI του Πρώτου Πίνακος του παρόντος Νόμου· και (β) ο όρος «φάρμακον Τάξεως Α», «φάρμακον Τάξεως Β» και «φάρμακον Τάξεως Γ» σημαίνει οιανδήποτε ουσίαν ή προϊόν εκάστοτε καθοριζόμενον αντιστοίχως εις το Μέρος Ι, Μέρος ΙΙ και Μέρος ΙΙΙ του εν λόγω Πίνακος, αι δε διατάξεις του Μέρους IV του εν λόγω Πίνακος θα ισχύωσιν ως προς την ερμηνείαν των όρων των χρησιμοποιουμένων εν τω ρηθέντι Πίνακι.

(2)....................................

(3).....................................

(4)..................................... Στο δε άρθρο 6 του ιδίου Νόμου προνοούνται τα ακόλουθα: «6.-

(1)Τηρουμένων οιονδήποτε δυνάμει του άρθρου 8 του παρόντος Νόμου εκάστοτε εν ισχύει κανονισμού, δεν είναι νόμιμο δι΄ οιονδήποτε πρόσωπο να προμηθεύεται ή να έχει ελεγχόμενο φάρμακο εν τη κατοχή αυτού» Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 32 του παρόντος Νόμου και του εδαφίου 4 κατωτέρω, αποτελεί αδίκημα δι΄ οιονδήποτε πρόσωπο να αγοράζει ή προμηθεύεται ή να έχει εν τη κατοχή αυτού ελεγχόμενο φάρμακο κατά παράβαση του εδαφίου

(1)ανωτέρω Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 32 του παρόντος Νόμου αποτελεί αδίκημα δι΄ οιονδήποτε πρόσωπο να αγοράζει ή προμηθεύεται ή να έχει εν τη κατοχή αυτού ελεγχόμενο φάρμακο νομίμως ή μη προς τον σκοπόν όπως προμηθεύση τούτο εις έτερον πρόσωπον κατά παράβαση του εδαφίου 5

(1)του παρόντος νόμου». Το δε άρθρο 30 Α, του ιδίου νόμου προνοεί: 30.-Α. Εφόσον ήθελε αποδειχθεί ότι πρόσωπο καλλιέργησε, ή κατείχε ή μετέφερε ελεγχόμενο φάρμακο ή ουσία, που αναφέρεται στην πρώτη στήλη, θεωρείται ότι καλλιέργησε ή κατείχε ή μετέφερε το ελεγχόμενο αυτό φάρμακο ή την ουσία με σκοπό να το προμηθεύσει σε τρίτο πρόσωπο, εκτός αν ικανοποιήσει το Δικαστήριο για το αντίθετο. Παράνομη καλλιέργεια ..................................... Παράνομη κατοχή ή μεταφορά Πρώτη Στήλη Δεύτερη Στήλη Κάνναβις ή παράγωγα αυτής 30 ή περισσότερα γραμμάρια ............................................................................ Προς στοιχειοθέτηση λοιπόν των αδικημάτων των κατηγοριών 1 και 2, πρέπει να αποδειχθεί η κατοχή από τον κατηγορούμενο του εν λόγω ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, ήτοι πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, από την οποίαν δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας και ότι η ποσότητα που είχε στην κατοχή του της εν λόγω φυτικής ύλης, η οποία υπερέβαινε την ποσότητα των 30 γραμμαρίων, κατείχετο από αυτόν με σκοπό την προμήθεια της σε τρίτο πρόσωπο. Σύμφωνα με τη σχετική νομολογία κατοχή εν τη εννοία του Νόμου σημαίνει φυσικό έλεγχο με ταυτόχρονη γνώση της φύσης του αντικειμένου που αποτελεί το αντικείμενο της κατοχής (βλ. Queiss ν. Republic

(1987)2 CLR 49, Youssef ν. Δημοκρατίας

(1993)2 ΑΑΔ 289 και Ιακώβου ν. Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ 21). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71 λέχθηκε ότι׃ «η κατοχή εξυπακούει φυσικό έλεγχο του αντικείμενου μαζί με γνώση του κατηγορούμενου ότι το έχει στην κατοχή του ή υπό τον έλεγχό του. Δυνατόν κάποιος να κατέχει κάποιο αντικείμενο χωρίς να γνωρίζει ή να αντιλαμβάνεται τη φύση του, αλλά δεν το κατέχει υπό τη νομική έννοια, εκτός κι αν γνωρίζει ότι το έχει». Συνεπώς προς στοιχειοθέτηση του συστατικού στοιχείου της κατοχής πρέπει να αποδειχθούν και τα δύο πιο πάνω στοιχεία. Έχει επίσης νομολογηθεί ότι η φυσική κατοχή του αντικειμένου δεν αποτελεί προαπαιτούμενο για στήριξη καταδίκης. Η έννοια της κατοχής έχει τέτοια ευρύτητα ώστε να καλύπτει και τις περιπτώσεις φύλαξης του αντικειμένου σε υποστατικό τρίτου εφόσον ο κατηγορούμενος διατηρεί τον έλεγχο του αντικειμένου (βλ. Ιωάννου άλλως Τίτος κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 409 και Αθηνής ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ 256). Η έννοια του όρου «κατοχή» όπως έχει τεθεί ανωτέρω από τη σχετική νομολογία στηρίζεται και νομοθετικά από το άρθρο 2

(3)του Ν. 29/77, το οποίο προβλέπει ότι πρόσωπο θεωρείται ότι έχει κατοχή όταν τα αντικείμενα τελούν υπό τον έλεγχο αυτού αν και βρίσκονται υπό τη φύλαξη άλλου προσώπου. Για την απόδειξη της γνώσης της φύσης του αντικειμένου, λόγω του ότι αυτή συνήθως ανάγεται αποκλειστικά στην πνευματική λειτουργία του κατηγορουμένου, σπάνια υπάρχει άμεση μαρτυρία και κατά κανόνα η γνώση αυτή συμπεραίνεται από τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, ιδιαίτερα από τη σύνδεση και τις πράξεις του κατηγορούμενου σε σχέση με το παράνομο αντικείμενο (βλ. Queiss ανωτέρω και Χριστοφόρου v. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 250). Με άλλα λόγια εξάγεται από περιστατική μαρτυρία, η οποία μπορεί να οδηγήσει εξίσου σε ασφαλές συμπέρασμα και κάποτε μάλιστα με μεγαλύτερη ασφάλεια (βλ. Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 388). Η περιστατική μαρτυρία παρομοιάζεται στη σχετική νομολογία με τους κρίκους αλυσίδας. Όπως οι κρίκοι της αλυσίδας πρέπει να είναι συνεκτικοί και αλληλένδετοι με τους υπόλοιπους κρίκους, έτσι και τα ιδιαίτερα τμήματα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει να συναρτώνται μεταξύ τους ως θέμα λογικής συνέπειας ώστε να συγκροτούν ένα αδιάσπαστο σώμα (Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 CLR 172). Η περιστατική μαρτυρία δεν πρέπει να συμβιβάζεται μόνο με την εκδοχή ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα αλλά περιπλέον πρέπει τα γεγονότα να μην συμβιβάζονται με οποιοδήποτε άλλο συμπέρασμα εκτός από το συμπέρασμα ενοχής του κατηγορουμένου (Vrakas v. Republic

(1973)2 CLR 139, Vouniotis v Republic

(1975)2 CLR 34, Anastasiadis v. Republic

(1977)2 CLR 97). Όταν όλες οι σημαντικές πτυχές της περιστατικής μαρτυρίας δεν συμβιβάζονται με οτιδήποτε άλλο παρά με συμπέρασμα ενοχής η περιστατική μαρτυρία μπορεί να οδηγήσει στην καταδίκη του κατηγορούμενου. Όταν όμως βασικά σημεία της περιστατικής μαρτυρίας συμβιβάζονται όχι μόνο με την εκδοχή της κατηγορούσας αρχής ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα αλλά και με μια άλλη λογική εξήγηση που προκύπτει από τη μαρτυρία, τότε η περιστατική μαρτυρία από μόνη της δεν μπορεί να θεμελιώσει την ενοχή του κατηγορούμενου (βλ. επίσης το σύγγραμμα Τ. Ηλιάδη, Δίκαιο της Απόδειξης, σελ. 26 -36). Όσον αφορά το θέμα της ποσότητας στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου

(2002)2 Α.Α.Δ. 71 με αναφορά στην αγγλική νομολογία (βλ. R. v. Boyesen [1982] 2 All E.R. 161) λέχθηκε ότι η ποσότητα μπορεί να είναι σχετική ως προς το θέμα της γνώσης και ότι θα πρέπει να αποδειχθεί κατοχή οιασδήποτε ποσότητας, οσονδήποτε μηδαμινής׃. «Το θέμα είναι πραγματικό και θα πρέπει να εφαρμόζεται η κοινή λογική. Αν η ποσότητα που είχε κάποιος στην κατοχή του ή υπό τον έλεγχό του είναι μηδαμινή, το ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο ήταν τόσο μηδαμινή που δεν μπορεί να αποδειχθεί ότι γνώριζε ότι την κατείχε. Αν δεν μπορεί να αποδειχθεί η γνώση, δεν αποδεικνύεται ούτε και η κατοχή». Στην δε Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(2006)2 Α.Α.Δ 288 σε σχέση με το επιχείρημα ότι η ποσότητα ήταν άγνωστη λέχθηκε ότι׃ «Εκείνο στο οποίο αναφέρονται οι νομολογιακές αρχές που αναπτύχθηκαν είναι το μη μετρήσιμο της ποσότητας και όχι αν η συγκεκριμένη ποσότητα έχει μετρηθεί ή όχι. Δηλαδή, αν λόγω της ύπαρξης μόνο ιχνών θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι δεν είχε ουσιαστική γνώση της κατοχής». Στην περίπτωση δε εκείνη κρίθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι η γνώση, εν πάση περιπτώσει, αποδεικνυόταν και από την ίδια την παραδοχή της εφεσείουσας ότι το συγκεκριμένο αποτσίγαρο, στο οποίο βρέθηκε ινδική κάνναβης, ήταν δικό της. Αναφορικά δε με την κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια (κατηγορία 2) θα πρέπει να αποδειχθεί πέραν της κατοχής και η πρόθεση του κατηγορούμενου να την προμηθεύσει σε άλλο πρόσωπο. Ως προς την πρόθεση αυτή το άρθρο 30Α του Νόμου 29/77 έχει θεσπίσει μαχητό τεκμήριο απόδειξης. Συγκεκριμένα εφόσον αποδειχθεί ότι πρόσωπο κατείχε ελεγχόμενο φάρμακο η ποσότητα του οποίου υπερβαίνει την υπό του Νόμου καθοριζομένη, τότε αυτός θεωρείται ότι κατείχε το φάρμακο με σκοπό να το προμηθεύσει σε τρίτο πρόσωπο εκτός αν ικανοποιήσει το Δικαστήριο για το αντίθετο. Για την περίπτωση της κάνναβης που αφορά στην παρούσα υπόθεση η ποσότητα που ικανοποιεί το τεκμήριο είναι 30 ή περισσότερα γραμμάρια. Το Ανώτατο Δικαστήριο σε αριθμό αποφάσεων του ενδιέτριψε επί του συγκεκριμένου ζητήματος εξετάζοντας και στο κατά πόσο οι πρόνοιες του εν λόγω άρθρου, με την δημιουργία μαχητού τεκμηρίου αντίκεινται στο άρθρο 28 του Συντάγματος και στην βασική αρχή ότι το βάρος απόδειξης σε ποινικές υποθέσεις είναι στους ώμους της κατηγορούσας αρχής, η οποία θα πρέπει αυτή να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την ενοχή του κατηγορούμενου. Ακόμη εξετάστηκε κατά πόσο με την δημιουργία του εν λόγω μαχητού τεκμηρίου, αντιστρέφεται το βάρος απόδειξης με επακόλουθο ο κατηγορούμενος κατά παράβαση της πιο πάνω αρχής να έχει το βάρος να αποδείξει την αθωότητα του. Πρόκειται για μαχητό, ασφαλώς, το τεκμήριο που δημιουργεί η συγκεκριμένη διάταξη και καθώς έχει αναφερθεί στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Σκούλλου ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 87): «Η δημιουργία μαχητών τεκμηρίων, ως προς τις προθέσεις και ενέργειες του κατηγορούμενου, καθώς και η εναπόθεση οποιουδήποτε αποδεικτικού βάρους στον κατηγορούμενο πρέπει να είναι συμβατά με το τεκμήριο της αθωότητος. Η νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ορίζει ότι δεν αποκλείεται, εκ προοιμίου, η καθιέρωση από το νόμο μαχητών τεκμηρίων ή η εναπόθεση αποδεικτικού βάρους στον κατηγορούμενο, υπό την προϋπόθεση ότι αυτά περιορίζονται σε λογικά πλαίσια, τα οποία δεν αντιμάχονται το τεκμήριο της αθωότητας του κατηγορούμενου - (βλ. μεταξύ άλλων, Salabiaku v. France [1988] 13 EHRR 379, Η. ν. UK App No 15023/89 (4 April 1990, enreported), Bates v. UK App No 26280/95 (16 January 1996, unreported). .......................................................................... Άποψή μας είναι ότι η δημιουργία μαχητού τεκμηρίου μπορεί να συμβιβασθεί με το θεμελιώδες τεκμήριο της αθωότητος, εφόσον - (α) Τα συμπεράσματα, τα οποία προκύπτουν από την απόδειξη γεγονότων, συναρτώνται άμεσα και αποτελούν φυσιολογικό επακόλουθο των γεγονότων αυτών·οπόταν, με την καθιέρωσή τους, ιχνηλατείται αυτό που φυσιολογικά προκύπτει και όχι ανεξάρτητο μη τεκμηριωθέν γεγονός. (β) Το αποδεικτικό βάρος, το οποίο εναποτίθεται στον κατηγορούμενο για την απόσεισή τους (των επίμαχων συμπερασμάτων), δεν εκτείνεται πέραν της δημιουργίας λογικής αμφιβολίας για την ύπαρξη των φυσιολογικών επακόλουθων·και (γ) το βάρος απόδειξης της κατηγορίας - (το αποδεικτικό βάρος) - παραμένει στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής καθ' όλη τη διάρκεια της δίκης και δε μετατίθεται, με τη δημιουργία μαχητού τεκμηρίου, οποιοδήποτε μέρος του.» Επανερχόμενος στην παρούσα υπόθεση και έχοντας κατά νού τα πιο πάνω αναφερθέντα, ο κατηγορούμενος, νοουμένου ότι αποδειχθεί πώς κατείχε την αναφερόμενη στην 2η κατηγορία ποσότητα ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Β, καλείται να αποσείσει το σχετικό συμπέρασμα επι τη βάση το φυσιολογικό επακόλουθο των γεγονότων που αφορούν την παρούσα υπόθεση, ως έχουν γίνει αποδεκτά στα πιο πάνω ευρήματα του Δικαστηρίου. Προς τούτο είναι αρκετή η προσαγωγή μαρτυρίας που να δημιουργεί πραγματική αμφιβολία (βλ. Χριστοφόρου ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 250, Ιακώβου ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 211 ). Σχετική είναι και η υπόθεση Hurbanek κ.α. ν. Αστυνομίας

(2007)2 ΑΑΔ 524, στην οποία τονίστηκε ότι στην περίπτωση του τεκμηρίου που αναφύεται από το άρθρο 30Α, όταν διαπιστώνεται ότι ο κατηγορούμενος κατείχε ναρκωτικά πέραν της καθορισθείσας από τον Νόμο ποσότητας, δέον να καταδείξει σε επίπεδο πιθανολόγησης ή εύλογης αμφιβολίας πως δεν τα κατείχε με σκοπό να τα προμηθεύσει σε άλλο πρόσωπο. Το βάρος δε αυτό που έχει ο κατηγορούμενος όπως αποφασίστηκε στις υποθέσεις Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας

(1985)2 Α.Α.Δ 97 και Χριστοφόρου ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ250, είναι αυτό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Αναφορικά δε με το βάρος απόδειξης της κατηγορούσας αρχής σε παρόμοιας φύσεως αδικήματα και στο κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να προσάγει θετική μαρτυρία προς αντίκρουση της θέσης που τυχόν υποβλήθηκε από την υπεράσπιση σε σχέση με το μαχητό τεκμήριο που δημιουργεί το άρθρο 30 Α του Ν.29/77, αναφορικά με το αδίκημα της κατοχής ναρκωτικών ουσιών με σκοπό την προμήθεια, όπως λέχθηκε στην υπόθεση Κώστας Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 16/2012, ημερομηνίας 25 Μαίου 2012, η κατηγορούσα αρχή δεν έχει υποχρέωση να αναιρέσει ή να αποκρούσει κάθε πιθανή υπεράσπιση που ενδεχομένως να είναι διαθέσιμη σε ένα κατηγορούμενο. Μόνο αν η πλευρά του κατηγορούμενου εγείρει με μαρτυρία τέτοια υπεράσπιση, η κατηγορούσα αρχή έχει υποχρέωση να πείσει ότι δεν ευσταθεί. Ούτε και η κατηγορούσα αρχή έχει υποχρέωση να προσαγάγει άλλη μαρτυρία ώστε να αντικρούει τις υποβολές της υπεράσπισης οι οποίες δεν υποστηρίχθηκαν από την προσκόμιση σχετικής μαρτυρίας. Το πιο κάτω απόσπασμα είναι πλήρως διαφωτιστικό: «Υπήρξε επίσης εισήγηση, ότι το πρωτόδικο δικαστήριο αντινομικά μετέθεσε το βάρος απόδειξης με αποτέλεσμα να πληγεί το τεκμήριο της αθωότητας του Εφεσείοντος ..................................... ...................................... Δε συμφωνούμε. Έχουμε εξετάσει την απόφαση του πρωτόδικου δικαστηρίου και δεν έχουμε εντοπίσει οτιδήποτε που να μετατοπίζει το βάρος απόδειξης, ώστε να πλήττει το τεκμήριο της αθωότητας. Εκείνο που προβλέπεται από τη νομολογία είναι ότι, αν από τη μαρτυρία, είτε της Κατηγορούσας Αρχής είτε της Υπεράσπισης, είτε από υποβολές κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης, προκύπτουν συγκεκριμένες νομικές υπερασπίσεις, π.χ. αυτοάμυνα, πρόκληση, τότε το δικαστήριο εξετάζει αυτά τα ενδεχόμενα, ώστε στο τελικό στάδιο να ικανοποιηθεί ότι η ενοχή του κατηγορούμενου αποδεικνύεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει υποχρέωση να αναιρέσει ή να αποκρούσει κάθε πιθανή υπεράσπιση που ενδεχομένως να είναι διαθέσιμη σ' ένα κατηγορούμενο. Μόνο εάν η πλευρά του κατηγορούμενου εγείρει με μαρτυρία τέτοια υπεράσπιση, η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να πείσει ότι δεν ευσταθεί (βλ. Hill v. Baxter

(1958)1 All ER 193, 196 και Phipson on Evidence, 14η Έκδοση, παράγραφος 4-15). .......................................................................... Αν και η γραμμή αντεξέτασης αποσκοπούσε κυρίως στο να αμφισβητήσει την αξιοπιστία των μαρτύρων, υπήρχε και υπονοούμενο ότι τα ναρκωτικά τοποθετήθηκαν από άλλο πρόσωπο. Το πρωτόδικο δικαστήριο στην προσπάθειά του να βεβαιωθεί για την ενοχή του Εφεσείοντος, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, εξέτασε και αυτή την εκδοχή, έστω και αν δεν υποστηριζόταν από μαρτυρία και βεβαιώθηκε ότι ικανοποιείτο το απαιτούμενο σε μια ποινική υπόθεση, επίπεδο απόδειξης. Δεν ανέφερε οτιδήποτε, ούτε και άφησε να νοηθεί ότι έθεσε στους ώμους του Εφεσείοντος οποιοδήποτε βάρος να αποδείξει την αθωότητά του. Απλώς βεβαιώθηκε ότι το κάθε συστατικό στοιχείο των αδικημάτων είχε αποδειχθεί από την Κατηγορούσα Αρχή, η οποία είχε και το βάρος απόδειξης στο βαθμό που αρμόζει σε μια ποινική υπόθεση. Δε συμφωνούμε ότι υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης η Κατηγορούσα Αρχή είχε υποχρέωση να προσαγάγει άλλη μαρτυρία ώστε να αντικρούσει τις υποβολές της Υπεράσπισης. Κατά την κρίση μας, η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, δεν παρουσίαζε τα κενά που ο συνήγορος του Εφεσείοντος εισηγείται ότι υπάρχουν. Όσα υπέβαλε στους μάρτυρες δεν αφορούσαν στην ύπαρξη αναγνωρισμένων νομικών υπερασπίσεων που είχε υποχρέωση η Κατηγορούσα Αρχή να αποδείξει ότι δεν ευσταθούσαν (βλ. Σύγγραμμα Phipson on Evidence, 14η Έκδοση, παράγραφοι 4-15 και 4-31 .......................................................................... Το πρωτόδικο δικαστήριο, κατά την κρίση μας ορθά διαπίστωσε ότι δεν υπήρχαν κενά στη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής. Εξάλλου, τα πρωτογενή γεγονότα ήταν απλά, ενώ τα υπόλοιπα προέκυπταν υπό μορφή συμπερασμάτων από την περιστατική μαρτυρία η οποία υποδείκνυε μόνο στην ενοχή του Εφεσείοντος». Προτού όμως εξετάσω κατά πόσον έχουν αποδειχτεί τα πιο πάνω συστατικά στοιχεία των αδικημάτων και παραθέσω την τελική κρίση του Δικαστηρίου αναφορικά με την ενοχή η αθώωση του κατηγορούμενου, κρίνω ότι θα πρέπει να κάνω αναφορά και να παραθέσω την κρίση του Δικαστηρίου σε σχέση με τις θέσεις του ευπαίδευτου συνηγόρου υπεράσπισης για το ζήτημα των αμφιβολιών που ισχυρίζεται πώς έχουν δημιουργ,ηθεί σε συνάρτηση με δύο θέσεις που προβάλλει στην αγόρευση του. Συγκεκριμένα ως άνωθι αναφέρεται, στην αγόρευση του ο κ. Σαβεριάδης εισηγείται πώς ο κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση, έχει από τα όσα ανέφερε στην ανόμωτη δήλωση του Τεκμήριο Έγγραφο Γ.Δ.1, σε συνδυασμό με διάφορες επισημάνσεις που κάνει από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, προκαλέσει εκείνες τις αμφιβολίες που δικαιολογούν την αθώωση του. Επικαλείται δε και παραπέμπει το Δικαστήριο σε αριθμό υποθέσεων αναφορικά : 1ο για το ζήτημα και την θέση που προέβαλε στην αντεξέταση των μαρτύρων κατηγορίας ότι ο κατηγορούμενος παγιδεύτηκε από την αστυνομία έτσι ώστε να συλληφθεί και να του προσαφθούν οι κατηγορίες οι οποίες αντιμετωπίζει, και 2ο ότι λόγω της μη σύνδεσης του κατηγορούμενου ενόψει των αποτελεσμάτων των επιστημονικών εξετάσεων που έγιναν επί των τεκμηρίων 5(α), 6(α), 8(α), 10(α), 12(α), 14(α), 16(α), 18(α), 20(α), 22(α), 24(α) αλλά και δυνάμει των όσων συνάγονται από τα παραδεκτά γεγονότα της γραπτής δήλωσης Τεκμήριο Έγγραφο Α, δεν έχει αποδειχθεί από την Κατηγορούσα Αρχή το συστατικό στοιχείο των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, της κατοχής της ποσότητας των ναρκωτικών ουσιών που ανευρέθησαν εντός των εν λόγω τεκμηρίων. Ο συνήγορος του κατηγορουμένου για την θέση του ότι αυτός παγιδεύτηκε από την αστυνομία, επικαλέστηκε και παρέπεμψε το Δικαστήριο στην υπόθεση Κακουργιοδικείου Ε.Δ. Λευκωσίας 770/12, στην υπόθεση Στέλιος Γεωργίου Καττής ν Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 262 και Christakis Ioannou Fournaris v The Republic

(1976)2 CLR 20, εισηγούμενος ότι τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης είναι παρόμοια ή σχεδόν τα ίδια με αυτά της απόφασης του Κακουργιοδικείου Λευκωσίας στην υπόθεση 770/12. Έχω μελετήσει την εν λόγω απόφαση του Κακουργιοδικείου και η διαπίστωση μου είναι πως η εξέταση του συγκεκριμένου ζητήματος έγινε μετά από παραδοχή των κατηγορουμένων οι οποίοι στα πλαίσια της έκθεσης των γεγονότων και της αγόρευσης των συνηγόρων τους για σκοπούς επιβολής ποινής, επικαλέστηκαν παγίδευση τους από την αστυνομία, κάτι που επισημαίνω, η νομολογία αποδέχεται νοουμένου βεβαίως ότι η παγίδευση αυτή «ήταν θεμιτή». Ως επακόλουθο και επειδή αμφισβητήθηκε η θέση αυτή από την κατηγορούσα αρχή, το Κακουργιοδικείο και ακολουθώντας τα όσα εκτέθηκαν από το Αγγλικό Εφετείο στην υπόθεση Robert John Newton 77, Cr. App.R.13

(1984), αποδέχθηκε την εκδοχή των κατηγορουμένων για να ληφθεί υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής η παγίδευση την οποία αποδέχθηκε ότι όντως έλαβε χώρα. Στην παρούσα υπόθεση πέραν της γενικής και αόριστης θέσης ότι έγινε παγίδευση του κατηγορουμένου, θέση την οποία προβάλλει και ο ίδιος στην ανώμοτη δήλωση του, ουδεμία μαρτυρία προσκομίστηκε που να οδηγεί στην εξαγωγή συμπεράσματος ως η θέση της υπεράσπισης. Ο ίδιος ο κατηγορούμενος στην ανώμοτη δήλωση του ουδεμία αναφορά κάνει για το πώς παγιδεύτηκε από την αστυνομία, αφού ούτε καν επικαλείται προσπάθεια από οποιοδήποτε πρόσωπο να πεισθεί να διαπράξει τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται στην παρούσα υπόθεση. Ακόμα και στο περιεχόμενο της συνομιλίας που κατ΄ ισχυρισμό είχε με το άγνωστο πρόσωπο που του ζήτησε να συναντηθούν στο χώρο στάθμευσης του εστιατορίου Mc Donalds, ουδεμία αναφορά κάνει για το ότι του ζήτησε να τον προμηθεύσει με ναρκωτικές ουσίες. Συνεπώς ελλείπει το κύριο συστατικό στοιχείο για να αποδειχθεί η παγίδευση, ήτοι η με συγκεκριμένο τρόπο προσπάθεια να πεισθεί κάποιο πρόσωπο στην διάπραξη ποινικού αδικήματος έτσι ώστε να συλληφθεί και να κατηγορηθεί. Επισημαίνω πρόσθετα ότι ο ίδιος ο νόμος περί Ναρκωτικών Ουσιών δίδει το δικαίωμα στις διωκτικές αρχές κάτω βεβαίως από κάποιες προϋποθέσεις, στα πλαίσια του αγώνα που διεξάγεται παγκόσμι