Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Αντώνης Νέρουππος, Αρ. Υπόθεσης: 13603/11, 28/6/2013

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Αντώνης Νέρουππος, Αρ. Υπόθεσης: 13603/11, 28/6/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:B31 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 13603/11 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού Κατηγορούσα Αρχή - ν - Αντώνης Νέρουππος Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 28/06/

1. Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Στέλλα Γιασκούρη Για τον Κατηγορούμενο: κ. Μενελάου. Κατηγορούμενος παρών. Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τις ακόλουθες κατηγορίες: 1η Κατηγορία: Πρόκληση θανάτου λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης κατά παράβαση του άρθρου 210 του Ποινικού Κώδικα και συγκεκριμένα ότι την 26ην Ιανουαρίου 2010 στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Πάφου παρά το Πισσούρι, της Επαρχίας Λεμεσού, ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΖΑ 309, λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς, που δεν αναγόταν σε υπαίτια αμέλεια, χωρίς πρόθεση επέφερε τον θάνατο του Παναγιώτη Αθηνοδώρου, τέως από τη Λεμεσό. 2η Κατηγορία: Oδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς ισχύουσα άδεια οδηγήσεως. 3η Κατηγορία: Χρήση μηχανοκίνητου οχήματος άνευ ασφάλειας έναντι κινδύνου τρίτου μέρους. 4η Κατηγορία: Μεταφορά καθ' υπέρβαση του εγκεκριμένου βάρους. 5η Κατηγορία: Στις 26/01/2010 οδηγούσε το μηχανοκίνητου οχήματος με αρ. εγγραφής ΗΖΑ 309 στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Πάφου με κατεστραμμένα φύλλα καταγραφής ταχογράφου. 6η Κατηγορία: Στις 26/01/2010 οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής ΗΖΑ 309 στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Πάφου και χρησιμοποίησε τα φύλλα καταγραφής ταχογράφου πέραν των 24 ωρών. 7η Κατηγορία: Στις 26/01/2010 οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής ΗΖΑ 309 στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Πάφου και χρησιμοποίησε λανθασμένα τον μηχανισμό μεταγωγής του ταχογράφου. 8η Κατηγορία: Στις 26/01/2010 οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής ΗΖΑ 309 στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Πάφου και χρησιμοποίησε λανθασμένα φύλλα καταγραφής του ταχογράφου. 9η Κατηγορία: Στις 26/01/2010 οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής ΗΖΑ 309 στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Πάφου και χρησιμοποίησε λανθασμένα τον ταχογράφο, δηλαδή ο ταχογράφος καταγραφής ήταν κατά 12 ώρες λανθασμένος. 10η Κατηγορία: Στις 25/11/2009 σε άγνωστη οδό ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής ΗΖΑ 309 παρέλειψε να σταματήσει για διάλειμμα ως όφειλε. 11η Κατηγορία: Στις 26/11/2009 σε άγνωστη οδό ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής ΗΖΑ 309 παρέλειψε να σταματήσει για διάλειμμα ως όφειλε. 12η Κατηγορία: Στις 27/11/2009 σε άγνωστη οδό ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής ΗΖΑ 309 παρέλειψε να σταματήσει για διάλειμμα ως όφειλε. 13η Κατηγορία: Tην 01ην/12/2009 σε άγνωστη οδό ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής ΗΖΑ 309 παρέλειψε να σταματήσει για διάλειμμα ως όφειλε. 14η Κατηγορία: Στις 03/12/2009 σε άγνωστη οδό ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής ΗΖΑ 309 παρέλειψε να σταματήσει για διάλειμμα ως όφειλε. 15η Κατηγορία: Στις 07/01/2010 σε άγνωστη οδό ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής ΗΖΑ 309 παρέλειψε να σταματήσει για διάλειμμα ως όφειλε. 16η Κατηγορία: Στις 11/01/2010 σε άγνωστη οδό ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής ΗΖΑ 309 παρέλειψε να σταματήσει για διάλειμμα ως όφειλε. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε όλες τις πιο πάνω κατηγορίες που αντιμετωπίζει και η υπόθεση προχώρησε σε ακροαματική διαδικασία. Σε κάποιο στάδιο της διαδικασίας ο κατηγορούμενους προέβηκε σε παραδοχή σε σχέση με τις κατηγορίες 4-16 συμπεριλαμβανομένων και η ακρόαση συνεχίστηκε μόνο για τις κατηγορίες 1-3, ως ανωτέρω. Η κατηγορούσα αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της, κάλεσε έξι μάρτυρες κατηγορίας και συγκεκριμένα τον Λοχία 1239 Κώστα Σάββα (ΜΚ1), τον Αστ. 3908 Αντρέα Φρεσνίτο (Μ.Κ.2), τον Λοχ. 4745 Αντρέα Ηλία (Μ.Κ.3), τον κ. Μάριο Χριστίδη (Μ.Κ.4) τον Αρ. Αν. Λοχία 3027 Αντρέα Περικλέους (Μ.Κ.5) και την κα Άννα Στεφάνου (Μ.Κ.6). Επιπρόσθετα οι δύο πλευρές εκ συμφώνου, προέβησαν σε παραδεκτά γεγονότα και κατέθεσαν και γραπτή δήλωση παραδεκτών γεγονότων (τεκμήριο Α) τα οποία αποτελούν συναφώς ευρήματα του Δικαστηρίου ως ακολούθως: «Στις 26/01/2010 και περί ώρα 1735 ο κατηγορούμενος Αντώνης Νέρουππος είχε σταθμευμένο το βαρύ φορτηγό όχημα με αρ. εγγραφής ΗΖΑ 309 στο έρεισμα του αυτοκινητόδρομου Λεμεσού - Πάφου με κατεύθυνση την Πάφο, λόγω μηχανικής βλάβης. Μετά την επιδιόρθωση του ο κατηγορούμενος οδήγησε το πιο πάνω αναφερόμενο όχημα και εισήλθε στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας του αυτοκινητόδρομου με δυτική κατεύθυνση. Κατά τον ίδιο χρόνο ο Παναγιώτης Αθηνοδώρου (θύμα) οδηγούσε το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΕΤΖ 662 στον πιο πάνω αναφερόμενο δρόμο με δυτική κατεύθυνση. Σε κάποιο σημείο του πιο πάνω αναφερόμενου δρόμου έγινε σύγκρουση μεταξύ του οχήματος που οδηγούσε ο κατηγορούμενος και του οχήματος που οδηγούσε το θύμα. Μετά τη σύγκρουση στη σκηνή του δυστυχήματος κατέφθασε σωστικό συνεργείο της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, άνδρες της οποίας απεγκλώβισαν τον Παναγιώτη Αθηνοδώρου από το όχημα του. Στην συνέχεια ο Παναγιώτης Αθηνοδώρου παραλήφθηκε από την Νοσηλεύτρια Νεκταρία Λυσάνδρου Μ.4 στο κατηγορητήριο η οποία διαπίστωσε ότι δεν είχε σφυγμό, ούτε αναπνοή και τον μετέφερε στο Νοσοκομείο Λεμεσού με ασθενοφόρο όπου τον παρέδωσε στην επί καθήκοντι Γιατρό Δρ. Ελένη Δαμιανού Μ-5 στο κατηγορητήριο η οποία διαπίστωσε ότι ήταν νεκρός και εξέδωσε σχετική βεβαίωση θανάτου. Μετά το πέρας της διερεύνησης της σκηνής του Δυστυχήματος από μέλη της Τροχαίας Λεμεσού το όχημα του κατηγορουμένου μεταφέρθηκε στον Αστ. Σταθμό Πισσουρίου όπου τέθηκε υπό φρούρηση από τους Μ-6 και Μ-7 στο κατηγορητήριο. Στις 27/01/2010 και περί ώρα 0830 ο Μ-8 στο κατηγορητήριο Αστ. 1855 Π. Παναγιώτου, μετέβηκε στον Αστ. Σταθμό Πισσουρίου μαζί με τον Μ-9 στο κατηγορητήριο Ε/Αστ. 6255 κ. Κυριάκου, όπου ο Μ-9 έκαμε Ζυγιστικό Έλεγχο στο όχημα του κατηγορουμένου και διαπίστωσε ότι αυτό είχε μικτό βάρος 43270 KG αντί 40000 KG. Την ίδια ημέρα και περί ώρα 1100, ο Μ-8 συνόδευσε το όχημα του κατηγορουμένου στο ιδιωτικό Συνεργείο Βαθμονόμησης ταχογράφων με την Εμπορική Επωνυμία « TACHO & SPEED SERVICES LTD», όπου ο Μ-10 στο κατηγορητήριο Θεόδωρος Φωτίου έλεγξε τον ταχογράφο του οχήματος του κατηγορουμένου και διαπίστωσε ότι οι ρυθμίσεις του ταχογράφου και της συσκευής περιορισμού ταχύτητας ήταν κανονικές, χωρίς καμία παραβίαση. Διαπίστωσε επίσης ότι το ρολόι του ταχογράφου ήταν ρυθμισμένο στο άλλο μισό δωδεκάωρο της ημέρας δηλ. αντί να καταγράφει τις απογευματινές ώρες, κατέγραφε τις πρωινές αντίστοιχες και υπήρχε μια διαφορά 20 λεπτών της ώρας, δηλαδή 20 λεπτά πίσω. Στις 27/01/2010 και ώρα 1000 η Μ-12 στο κατηγορητήριο Ιατροδικαστής Δρ. Ε. Αντωνίου στο Νεκροτομείο του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού διενέργησε την νενομισμένη νεκροψία επί της σορού του θύματος και διαπίστωσε ότι ο θάνατος του προήλθε από τραυματική ρήξη καρδιάς με αιμοθώρακα συνεπεία τροχαίου δυστυχήματος. Την σορό του θύματος κατά τη διάρκεια της Νεκροψίας αναγνώρισε ο Μ-11 στο κατηγορητήριο Σάββας Πανάρετος, γαμπρός του θύματος και φωτογραφίες της Νεκροψίας έλαβε ο Μ-13 στο κατηγορητήριο Αστ. 2009 Α. Αντωνίου. Στις 30/01/2010 το όχημα του κατηγορουμένου μεταφέρθηκε στο Τμήμα Τροχαίας Λεμεσού όπου ο Μ-19 στο κατηγορητήριο Λοχ. 1239 Κ. Σάββα έλεγξε το σύστημα πέδησης διεύθυνσης, ανάρτησης και τα ελαστικά και δεν διαπίστωσε οποιαδήποτε μηχανική βλάβη πριν το Δυστύχημα. Στις 09/06/2010 ο Α/Λοχ. 2700 Τρ. Θεοχάρους Μ-14 στο κατηγορητήριο παρέδωσε το φύλλο καταγραφής του ταχογράφου της ημέρας του Δυστυχήματος στο Μ-16 στο κατηγορητήριο Λοχ. 466 Ε. Ανδρέου ο οποίος στη συνέχεια το παρέδωσε στη Μ-17 στο κατηγορητήριο Άννα Στεφάνου του Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας και ο οποίος στη συνέχεια το παρέλαβε και το επέστρεψε στον εξεταστή της υπόθεσης Λοχ. 1239 κ. Σάββα.» Επίσης, κατατέθηκε ως παραδεκτό γεγονός και η κατάθεση του Αστ. 1855 Π. Παναγιώτου, στην οποία αναφέρει τις ενέργειες που προέβηκε μετά το δυστύχημα και την επίσκεψη του στη σκηνή στις 27/01/2010 και περί ώρα 0830 καθώς επίσης και το γεγονός ότι την ίδια ημέρα έλαβε συμπληρωματική κατάθεση από τον κατηγορούμενο (βλ. τεκμήρια Β και Γ). Πέραν από τα πιο πάνω παραδεκτά γεγονότα τα οποία αποτελούν και ευρήματα του Δικαστηρίου, η υπόλοιπη προφορική μαρτυρία που προσκομίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, περιληπτικά έχει ως ακολούθως: Ο Μ.Κ.1 υιοθέτησε στο Δικαστήριο τη γραπτή του κατάθεση (τεκμήριο 1) ως μέρος της κυρίως του εξέτασης στην οποία αναφέρει ότι στις 26/01/2010 και ώρα 18:25 επισκέφθηκε μαζί με τον Αστ. 392 τη σκηνή του επίδικου δυστυχήματος που επεσυνέβηκε κατά η ώρα 17:35 στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Πάφου (28,900 χλμ) με κατεύθυνση προς Πάφο. Εκεί βρήκε στις τελικές τους θέσεις τα ενεχόμενα οχήματα με αρ. εγγραφής ΕΤΖ 662, μάρκας ΤΟΥΟΤΑ Corolla, στη θέση του οδηγού του οποίου ήταν αναίσθητος ο Παναγιώτης Αθηνοδώρου, 83 χρονών από τη Πάφο (θύμα) και το αρθρωτό όχημα με αρ. εγγραφής ΗΖΑ 309-2433CT, FORD IVECO, που έσυρε καρότσα με υδραυλικό ανυψωτήρα, φορτωμένο με σκύρα, με οδηγό τον κατηγορούμενο, τον οποίο εντόπισε στη σκηνή. Επίσης, στη σκηνή παρόντας ήταν και ο Χριστόφορος Χρυσάνθου, μηχανικός από τη Λεμεσό. Ακολούθως, στην παρουσία του κατηγορούμενου και με την βοήθεια του Αστ. 392 πήρε τις αναγκαίες μετρήσεις και ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο της σκηνής (τεκμήριο 5) και μετέπειτα το μετέτρεψε σε σχέδιο επί κλίμακα 1:400 (τεκμήριο 6). Επίσης, φωτογράφισε τη σκηνή του δυστυχήματος και τα ενεχόμενα οχήματα (βλ. τεκμήριο 10). Πέραν των πιο πάνω, ο μάρτυρας ανέφερε ότι παρέλαβε και το ημερήσιο φύλο καταγραφής του ταχογράφου ημερομηνίας 26/01/2010 του αρθρωτού οχήματος (τεκμήριο 2). Όπως προκύπτει από το σχέδιο της σκηνής αλλά και όπως το επεξήγησε ο μάρτυρας, σε αυτό απεικονίζεται ο αυτοκινητόδρομος Λεμεσού - Πάφου. Το δυστύχημα έγινε στη κατεύθυνση από Λεμεσό προς Πάφο. Ο δρόμος στην κατεύθυνση αυτή αποτελείται από δύο λωρίδες κυκλοφορίας. Η δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας έχει πλάτος 3,70 μέτρα και η αριστερή 3,60 μέτρα και χωρίζονται μεταξύ τους με άσπρη διακεκομμένη διαχωριστική γραμμή. Η αντίθετη κατεύθυνση του δρόμου, δηλαδή προς Λεμεσό χωρίζεται με κτιστή νησίδα. Αριστερότερα του δρόμου προς Πάφο, υπάρχει έρεισμα πλάτους 3,40 μέτρα και αριστερότερα αυτού όχθος. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι σύμφωνα με μαρτυρίες που εξασφάλισε, το αρθρωτό όχημα είχε υποστεί βλάβη και σταμάτησε στο έρεισμα που υπήρχε στο δρόμο. Στο μέρος σε κάποια στιγμή έφτασε και περιπολικό της Αστυνομίας όπου τοποθέτησε σχετικούς κώνους. Αφού επιδιορθώθηκε, τότε το εν λόγω όχημα στην παρουσία ενός οχήματος Van που οδηγείτο από τον μηχανικό που επιδιόρθωσε τη βλάβη και βρισκόταν πίσω από το αρθρωτό όχημα του κατηγορούμενου και επίσης, στην παρουσία του περιπολικού της Αστυνομίας το οποίο βρισκόταν πίσω από το πιο πάνω Van, ξεκίνησε για να συνεχίσει την πορεία του προς Πάφο. Με βάση τις εν λόγω μαρτυρίες όταν το αρθρωτό εξήλθε από το έρεισμα και βρισκόταν στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας με κατεύθυνση τη Πάφο επεσυνέβη το επίδικο δυστύχημα. Το θύμα το οποίο κινείτο, σύμφωνα με το μάρτυρα, στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας συγκρούστηκε στο δεξιό πίσω μέρος του αρθρωτού οχήματος και επί των δεξιών πίσω τροχών. Τη πορεία αυτή του θύματος τη σημείωσε στο σχέδιο με το γράμμα Α με βάση τις μαρτυρίες που είχε αλλά αυτή προκύπτει είπε και από τα ίχνη τροχοπέδησης. Στη σκηνή εντοπίστηκαν ίχνη τροχοπέδησης του οχήματος του θύματος τα οποία σημειώνονται με το γράμμα Α1 και αυτά του δεξιού τροχού του θύματος εφάπτονται της διακεκομμένης διαχωριστικής γραμμής των δύο λωρίδων κυκλοφορίας ενώ αυτό του αριστερού τροχού βρίσκεται παράλληλα εντός της αριστερής λωρίδας κυκλοφορίας. Το μήκος των εν λόγω ιχνών είναι 5,40 μέτρα του δεξιού τροχού και 4,40 μέτρα του αριστερού τροχού. Με το γράμμα Β σημειώνεται η πορεία του αρθρωτού οχήματος η οποία είναι επίσης στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας με δυτική κατεύθυνση μπροστά από την πορεία Α του θύματος. Σημειώθηκε στο σχέδιο κατόπιν των μαρτυρίων που είχε ο μάρτυρας αυτός. Σε σχέση με το σημείο σύγκρουσης αυτό σημειώνεται με το γράμμα Χ και βρίσκεται 1,10 μέτρα εντός της αριστερής λωρίδας κυκλοφορίας από τη διακεκομμένη διαχωριστική γραμμή με τη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας. Τοποθετήθηκε εκεί κατόπιν ευρημάτων στη σκηνή τα οποία επεξήγησε. Με το Α2 σημειώνεται η τελική θέση του οχήματος του θύματος, του οποίου η μπροστινή πλευρά του εφάπτεται επί του σημείου Χ και εκτείνεται προς τα πίσω διαγώνια καταλαμβάνοντας μέρος και των δύο λωρίδων κυκλοφορίας. Με το γράμμα Β2 σημειώνεται το σημείο εκκίνησης του αρθρωτού οχήματος και αυτό βρίσκεται στο αριστερό έρεισμα και απέχει από το σημείο Χ, 71,10 μέτρα. Με το γράμμα Β1 σημειώνεται η τελική θέση του αρθρωτού οχήματος και το οποίο βρίσκεται δυτικότερα του Χ, δηλαδή πιο μπροστά από αυτό σε απόσταση 27,50 μέτρων από το πίσω μέρος του εν λόγω οχήματος. Πέραν των πιο πάνω, ο μάρτυρας αναφέρθηκε και στις ζημιές που υπέστηκαν τα ενεχόμενα οχήματα από τη σύγκρουση και προς τούτο κατέθεσε σχετικό έντυπο σε σχέση με το όχημα του θύματος (τεκμήριο 9). Επίσης, κατά τη προφορική του εξέταση είπε ότι το κύριο κτύπημα μεταξύ των δύο οχημάτων ήταν το μπροστινό μέρος του οχήματος του θύματος ξεκινώντας 0,80 εκ από τα αριστερά προς τα δεξιά με τους πισινούς δεξιούς τροχούς της καρότσας μέχρι το δεξί αμάξωμα αυτής. Επιπρόσθετα, ο μάρτυρας εξήγησε τις φωτογραφίες που έλαβε, τεκμήριο 10 και υπέδειξε σε αυτές τα διάφορα σημεία που σημειώνονται στο σχέδιο της σκηνής. Περαιτέρω, αναφέρθηκε στην ορατότητα που υπάρχει στο σημείο του δυστυχήματος λέγοντας ότι από το σημείο σύγκρουσης και ανατολικότερα, δηλαδή προς τα πίσω ο δρόμος είναι ευθύς και εκτείνεται σε απόσταση 400 μέτρων. Την απόσταση αυτή τη μέτρησε με το ταχύμετρο και είπε ότι κατά τη διάρκεια της νύκτας όταν ένα αντικείμενο φωτίζεται μπορεί να γίνει αντιληπτό από την πιο πάνω απόσταση. Όταν όμως το αυτοκίνητο δεν φωτίζεται δεν μπορείς να το δεις. Ο αυτοκινητόδρομος στο σημείο δεν φωτίζεται από οδικό φωτισμό και η ορατότητα σε τέτοια περίπτωση είναι εντός της εμβέλειας των φώτων. Κατά την ώρα του δυστυχήματος είπε, ο καιρός ήταν συννεφιασμένος, ήταν σούρουπο προς νύκτα και ο ήλιος είχε δύσει η ώρα 17:
2. To φως από τον ήλιο, που ήταν στη πλήρη δύση του, ήταν πολύ αμυδρό και σχεδόν ανύπαρκτο λόγω των πυκνών νεφώσεων. Σε σχέση με τα φώτα πορείας του οχήματος του κατηγορούμενου, μετά από σχετικό έλεγχο που έκανε διαπίστωσε ότι ήταν σε λειτουργήσιμη κατάσταση και επίσης είπε ότι την ώρα που έφθασε στη σκηνή αυτά άναβαν. Επίσης, παραδέχθηκε κατά την αντεξέταση ότι υπάρχουν μαρτυρίες ότι το θύμα πριν από το δυστύχημα δεν έφερε τη ζώνη ασφαλείας του αλλά ούτε είχε αναμμένα και τα φώτα πορείας του. Πέραν των πιο πάνω, ο μάρτυρας αναφέρθηκε και σε διάφορους υπολογισμούς που έκανε για να διαπιστώσει το χρόνο που χρειάστηκε το αρθρωτό όχημα να διανύσει την απόσταση των 71,10 μέτρων από το σημείο εκκίνησης του μέχρι το σημείο σύγκρουσης. Αφού ανέλυσε το ταχογράφο που παρέλαβε από το εν λόγω όχημα (τεκμήριο 2) βρήκε ότι η τελική ταχύτητα που ανέπτυξε το αρθρωτό ήταν 20 Χ.Α.Ω. Εφαρμόζοντας σχετικούς τύπους κατέληξε ότι το αρθρωτό χρειάστηκε 25,69 δευτερόλεπτα για να διανύσει την εν λόγω απόσταση. Συνεχίζοντας είπε ότι, επειδή η ταχύτητα του θύματος είναι άγνωστη, προέβηκε σε δύο σενάρια για να καταλήξει στην απόσταση που διάνυσε το αρθρωτό από το σημείο που ήταν ακινητοποιημένο όταν το θύμα μπήκε στην ευθεία γραμμή των 400 μέτρων που ήταν η ορατότητα. Στην πρώτη περίπτωση χρησιμοποίησε ως ταχύτητα του θύματος τα 100 Χ.Α.Ω και εφαρμόζοντας σχετικούς τύπους κατέληξε ότι όταν το θύμα είχε μπει στην ευθεία των 400 μέτρων, το αρθρωτό είχε διανύσει μια απόσταση 13,77 μέτρων από το σημείο που ήταν ακινητοποιημένο ενώ λαμβάνοντας ως ταχύτητα του θύματος τα 80 Χ.Α.Ω η απόσταση αυτή είναι 6,38 μέτρα. Συμφώνησε επίσης, κατά την αντεξέταση του ότι οι πιο πάνω ταχύτητες του θύματος είναι υποθετικές και όχι πραγματικές. Ανέφερε μόνο ότι η μαρτυρία του Αστυνομικού που συνόδευε το αρθρωτό αναφέρει ότι το θύμα αντέδρασε στα 60 μέτρα όταν προσπερνούσε το εν λόγω περιπολικό. Πέραν των πιο πάνω, ο μάρτυρας κατέθεσε φωτοαντίγραφο της άδειας οδήγησης του κατηγορουμένου (τεκμήριο 11) λέγοντας ότι με αυτή την άδεια δεν είχε δικαίωμα να οδηγεί όχημα της κατηγορίας του αρθρωτού που οδηγούσε. Επίσης, κατέθεσε και άλλα φύλλα ταχογράφου για προηγούμενες ημέρες του δυστυχήματος (τεκμήρια 4α) - 4v)) και τα επεξήγησε καθώς επίσης αναφέρθηκε και στη λειτουργία του ταχογράφου του εν λόγω οχήματος. Τέλος, κατέθεσε στο Δικαστήριο και δύο ανακριτικές καταθέσεις που έλαβε από τον κατηγορούμενο (τεκμήρια 7 και 8) και κατά την αντεξέταση του τις καταθέσεις που λήφθηκαν από τον κ. Χριστόφορο Χρυσάνθου (τεκμήριο 12) ο οποίος ήταν ο μηχανικός που βρισκόταν πίσω από το όχημα του κατηγορούμενου όταν ξεκίνησε καθώς επίσης και την κατάθεση του Αστ. 3908 Α. Φρέσνιτο (τεκμήριο 13) ο οποίος ήταν ο οδηγός του περιπολικού που βρισκόταν πίσω από το όχημα του μηχανικού κατά την ώρα που το αρθρωτό όχημα ξεκίνησε την πορεία του. Ο Μ.Κ.2 ήταν ο Αστυνομικός που οδηγούσε το περιπολικό της Αστυνομίας και κατά την ώρα του δυστυχήματος βρισκόταν πίσω από το βαν όχημα του μηχανικού που ήταν πίσω από το φορτηγό του κατηγορούμενου με σκοπό να το βοηθήσουν να εκκινήσει και να εισέλθει στον αυτοκινητόδρομο με ασφάλεια. Στην γραπτή του κατάθεση αναφέρει ότι βρισκόταν με το περιπολικό της Αστυνομίας, με τους φάρους του αναμμένους πίσω από το όχημα του μηχανικού σε απόσταση περίπου 60 μέτρων και δεξιότερα του ερείσματος καταλαμβάνοντας γύρω στο 1,50 μέτρο της αριστερής λωρίδας έτσι ώστε σε περίπτωση που ερχόταν κάποιο αυτοκίνητο να τον δει και να μπει στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας. Προτού εκκινήσει το φορτηγό του ο κατηγορούμενος, του έδωσε οδηγίες όπως συνεχίσει ευθεία πορεία στο έρεισμα μέχρι να αναπτύξει ταχύτητα και μετά να εισέλθει στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας. Όταν εκκίνησε το φορτηγό και άρχισε να μπαίνει στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας τον είχαν προσπεράσει 4-5 αυτοκίνητα και βλέποντας τον έπαιρναν τη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας. Σε κάποια στιγμή, ξαφνικά πέρασε από δίπλα του ένα άσπρο αυτοκίνητο σαλούν, χωρίς φώτα το οποίο δεν φαινόταν να ερχόταν από πίσω του, αφού έλεγχε την τροχαία κίνηση και δεν έβλεπε οτιδήποτε και όταν τον προσπέρασε από τα δεξιά έκανε κλίση προς τα αριστερά σε κάποια απόσταση περί τα 20 μέτρα πιο μπροστά του και συγκρούστηκε στους πισινούς δεξιούς τροχούς του φορτηγού το οποίο δεν είχε μπει πλήρως στη λωρίδα κυκλοφορίας. Στην περαιτέρω μαρτυρία του ανέφερε ότι από τη στιγμή που εκκίνησαν όλα τα οχήματα μέχρι τη στιγμή που να εισέλθει το φορτηγό στο δρόμο και να προκληθεί η σύγκρουση, αυτό είχε διανύσει μια απόσταση γύρω στα 100 μέτρα. Πιο κάτω ερωτούμενος πόση απόσταση είχε διανύσει το φορτηγό στο έρεισμα προτού αυτό αρχίσει να εισέρχεται στο δρόμο, ο μάρτυρας δεν θυμόταν να πει. Εκείνο που θυμόταν και είπε είναι ότι η είσοδος του φορτηγού στο δρόμο ήταν διαγώνια. Προχωρώντας ανέπτυσσε ταχύτητα και είχε κλίση προς τα δεξιά προς το δρόμο. Επίσης, δεν θυμόταν να πει αν κατά την ώρα της σύγκρουσης το φορτηγό ήταν διαγώνια στο δρόμο ή σε ευθεία πορεία. Σε σχέση με τον φωτισμό ανέφερε ότι είχε αρχίσει να σκοτεινιάζει την ώρα εκείνη και δεν είχε οδικό φωτισμό. Ουσιαστικά είπε ότι ήταν σκοτεινά. Περαιτέρω, παραδέχθηκε κατά την αντεξέταση του ότι πιθανόν ο οδηγός του φορτηγού προτού εισέλθει στην αριστερή λωρίδα του αυτοκινητόδρομου να κοίταξε από το καθρεφτάκι του, αλλά όπως και αυτός να μην είδε το άσπρο αυτοκίνητο που ερχόταν. Τέλος, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος είχε αναμμένα τα φώτα του αυτοκινήτου του και αφού συμφώνησε ότι πιθανόν να κοίταξε προτού εισέλθει στον αυτοκινητόδρομο, διαφώνησε με τη θέση ότι ανάπτυξε ταχύτητα προτού το πράξει. Ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο υπηρετούσε στο Τμήμα Β΄ του Αρχηγείου Αστυνομίας και ήταν υπεύθυνος του κλιμακίου Ο.Π.Ο.Δ Αυδήμου. Στις 26/01/2010 και περί ώρα 17:00 αναχώρησε με το υπηρεσιακό του αυτοκίνητο από το κλιμάκιο Αυδήμου για έλεγχο των περιπόλων στον αυτοκινητόδρομο κατευθυνόμενος προς Πάφο. Εισερχόμενος στον αυτοκινητόδρομο από την αερογέφυρα της Αυδήμου και περί ώρα 17:40 άκουσε μήνυμα μέσω ασυρμάτου από τον Αστ. 3908 που καλούσε για βοήθεια και ενημέρωνε το ΚΕΜ Αρχηγείου για τροχαίο δυστύχημα στην περιοχή Πισσουρίου με κατεύθυνση την Πάφο. Την ώρα εκείνη είπε, είχε αρχίσει να σκοτεινιάζει και ο καιρός ήταν συννεφιασμένος και είχε αναμμένα τα φώτα του οχήματος του για να μπορεί να οδηγεί. Σε ένα περίπου λεπτό κατέφθασε στη σκηνή του δυστυχήματος και προέβηκε σε διευθετήσεις για αποκοπή της πορείας. Στη σκηνή εντόπισε το όχημα με αρ. εγγραφής ΕΤΖ 662 ακινητοποιημένο στη μέση του δρόμου με σβησμένα τα φώτα και την μηχανή, το αρθρωτό ΗΖΑ 309 να είναι ακινητοποιημένο πιο μπροστά με τα φώτα αναμμένα. Επίσης, στη λωρίδα ασφαλείας μεταξύ των δύο οχημάτων ήταν ακινητοποιημένο το βαν με αρ. εγγραφής ΚRJ
3. Πήγε κοντά στο όχημα με αρ. εγγραφής ΕΤΖ 662 και είδε ότι στη θέση του οδηγού βρισκόταν ένας ηλικιωμένος ο οποίος φαινόταν σοβαρά τραυματισμένος, δεν έδειχνε καμία ανταπόκριση και δεν είχε παλμό. Είδε επίσης, ότι ο τραυματίας δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας και έλεγξε το σουιτς των φώτων του οχήματος του και είδε ότι βρισκόταν στην ένδειξη off. To σουιτς της μηχανής ήταν γυρισμένο στην θέση on ενώ η μηχανή ήταν εκτός λειτουργίας. Περαιτέρω, ανέφερε τις ενέργειες που έκανε με σκοπό να αποτρέψει την πρόκληση φωτιάς στο εν λόγω όχημα. Σε περαιτέρω εξέταση του αναφέρθηκε στο φωτισμό που υπήρχε στον δρόμο τη συγκεκριμένη στιγμή που εισήλθε σε αυτόν και κοίταξε προς τα πίσω του και ανέφερε ότι ήταν σούρουπο και λόγο της κατάστασης του καιρού, δεν θα μπορούσε να διακρίνει οποιοδήποτε όχημα κινείτο σε αυτόν χωρίς φώτα. Ο Μ.Κ.4 κατέθεσε υπό την ιδιότητα του Λειτουργού του Τμήματος Οδικών Μεταφορών στο οποίο εργάζεται για 21 χρόνια. Είναι υπεύθυνος της ομάδας εποπτών και έχει στην κατοχή του το φάκελο του οχήματος με αρ. εγγραφής ΗΖΑ
4. Κατέθεσε στο Δικαστήριο ως τεκμήριο 15 τα στοιχεία του εν λόγω οχήματος και τα στοιχεία του ιδιοκτήτη. Ουσιαστικά ο μάρτυρας αυτός αναφέρθηκε στην κατηγορία άδειας οδηγού που θα πρέπει να κατέχει ο οδηγός ενός τέτοιου οχήματος. Είπε ότι ο οδηγός θα πρέπει να κατέχει άδειας οδήγησης κατηγορίας Γ+Ε επειδή το συγκεκριμένο όχημα σύρει ρυμουλκούμενο και ταυτόχρονα να είναι κάτοχος επαγγελματικής άδειας κατηγορίας Φ που αφορά φορτηγό όχημα. Σε σχέση με τον κατηγορούμενο, κατέθεσε στο Δικαστήριο σχετικά έντυπα (βλ. τεκμήρια 16α), β) και γ) αναφορικά με τις κατηγορίες αδειών που κατέχει και πότε τις απέκτησε. Εξηγώντας τα εν λόγω έντυπα, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος στις 26/01/2010 δεν είχε άδεια κατηγορίας Γ+Ε. Απέκτησε μαθητική άδεια της κατηγορίας αυτής στις 09/04/2010 και κανονική στις 05/05/
5. Κατά τον ουσιώδη χρόνο είπε είχε επαγγελματική άδεια κατηγορίας Φ αλλά με αυτή και μόνο δεν μπορούσε να οδηγεί τον εν λόγω όχημα. Ο Μ.Κ.5 κατέθεσε ότι στις 18/10/2010 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο για τα αδικήματα που αντιμετωπίζει και του απάντησε «Δεν παραδέχομαι καμία από τις κατηγορίες». Κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο 18 τη γραπτή κατηγορία. Η Μ.Κ.6 κατέθεσε ως Επιθεωρήτρια του Γραφείου Εργασίας η οποία ανέφερε ότι μεταξύ των καθηκόντων της είναι και ο έλεγχος και εφαρμογή της νομοθεσίας περί οδηγών ορισμένων οχημάτων σύμφωνα με τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς και νομοθεσίες. Αφού ανέφερε τα προσόντα της κατέθεσε στο Δικαστήριο ως τεκμήριο 20 σχετική έκθεση της που ετοίμασε σε σχέση με την υπόθεση αυτή και αφορά τα φύλλα καταγραφής ταχογράφου για το όχημα του κατηγορούμενου, το χρόνο διαλείμματος κατά τις ημερομηνίες που αναφέρονται στις κατηγορίες 4-16 καθώς επίσης και για τη χρήση του ταχογράφου. Το μέρος αυτό της μαρτυρίας της δεν είναι ουσιώδες αφού ο κατηγορούμενος προέβηκε σε παραδοχή στις σχετικές κατηγορίες. Σε περαιτέρω εξέταση της, αναφέρθηκε στο φύλλο ταχογράφου της ημέρας του δυστυχήματος, το οποίο η ίδια είχε την ευκαιρία και μελέτησε περί τον Ιούνιο του 2010 καθώς επίσης το είδε και ενώπιον του Δικαστηρίου αφού είναι κατατεθειμένο και ως τεκμήριο
6. Αφού εξήγησε και περιέγραψε το τί καταγράφει το εν λόγω φύλλο και πώς γίνεται αυτό, ανέφερε ότι το όχημα του κατηγορουμένου περί η ώρα 17:16 της 26/01/2010 εκκίνησε και αφού ανέπτυξε μέγιστη ταχύτητα 20 Χ.Α.Ω, σε ζήτημα ενός λεπτού επανήλθε σε στάση. Η απόσταση που διάνυσε κατά τον χρόνο αυτό ήταν κάτι πιο λίγο από τα 100 μέτρα. Ο κατηγορούμενος, στο στάδιο του εκ πρώτης όψεως, κλήθηκε σε απολογία και αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματά του, επέλεξε το δικαίωμα της σιωπής. Περαιτέρω, κάλεσε δύο μάρτυρες υπεράσπισης, τον κ. Νικόλαο Φερεντίνο (Μ.Υ.1) και τον κ. Χριστόφορο Χρυσάνθου (Μ.Υ.2). Ο Μ.Υ.1 κατέθεσε στο Δικαστήριο ότι είναι ασφαλιστικός διαμεσολαβητής, γνώριζε τον κατηγορούμενο από οικογενειακό περιβάλλον και ακολούθως έγινε και πελάτης του. Αναγνώρισε στο Δικαστήριο το τεκμήριο προς αναγνώριση Β ότι είναι το πιστοποιητικό ασφάλισης του οχήματος το οποίο εκδόθηκε από την ασφαλιστική εταιρεία INTERLIFE όπως ήταν τότε μέσω του ιδίου. Το εν λόγω έγγραφο κατατέθηκε ως κανονικό τεκμήριο με αρ.
7. Στη συνέχεια εξήγησε τη διαδικασία στην οποία προβαίνει για να ασφαλίσει ένα όχημα λέγοντας ότι ζητά από τον πελάτη τίτλο ιδιοκτησίας του οχήματος, άδεια οδήγησης και προηγούμενη ασφαλιστική κάλυψη. Αφού του προσκομίσει τα εν λόγω έγγραφα τότε απευθύνεται με αίτηση στην ασφαλιστική εταιρεία η οποία έχει και τον τελευταίο λόγο. Στην περίπτωση του κατηγορουμένου, ο τελευταίος του είχε προσκομίσει όλα τα πιο πάνω έγγραφα και συγκεκριμένα αναγνώρισε στο Δικαστήριο τα τεκμήρια 11 και 17 που είναι η άδεια οδήγησης και η επαγγελματική άδεια οδήγησης του κατηγορουμένου ως αυτά που του παρουσίασε. Ακολούθως, αποτάθηκε στην ασφαλιστική εταιρεία η οποία ενέκρινε την αίτηση και προέβηκε στην έκδοση του ασφαλιστήριου εγγράφου για την περίοδο από 10/03/2009 - 09/03/
8. Από τότε μέχρι σήμερα ο κατηγορούμενος εξακολουθεί να είναι ασφαλισμένος με την ίδια εταιρεία. Ο Μ.Υ.2 είναι ο μηχανικός που επιδιόρθωσε το φορτηγό όχημα του κατηγορουμένου κατά τον ουσιώδη χρόνο και ο οδηγός του βαν οχήματος που ακολουθούσε το εν λόγω όχημα του κατηγορουμένου όταν αυτό εκκίνησε από το έρεισμα και επιχείρησε την είσοδο του στην αριστερή λωρίδα του αυτοκινητόδρομου. Ανέφερε ότι προτού ξεκινήσει το αρθρωτό, το όχημα του βρισκόταν σταματημένο πίσω από αυτό γύρω στα δύο μέτρα και πίσω του ήταν σταματημένο το αστυνομικό όχημα. Ο κατηγορούμενος είπε ξεκίνησε και πήγαινε σιγά μέσα στο ασφαλτοστρωμένο παγκέτο και αυτός τον ακολουθούσε στο ίδιο σημείο. Αφού ο κατηγορούμενος διάνυσε μια απόσταση γύρω στα 100 μέτρα τότε άρχισε να μπαίνει διαγώνια μέσα στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας και πριν αρχίσει να ισιώνει, είδε να περνά από τα δεξιά του ένα άσπρο σαλούν αυτοκίνητο και να πηγαίνει μεταξύ των δύο λωρίδων κυκλοφορίας έχοντας ελαφριά κλίση προς την αριστερή λωρίδα. Το περιπολικό της Αστυνομίας ήταν πίσω από το μάρτυρα σε απόσταση περί τα 30 μέτρα - την ίδια απόσταση είχε και αυτός από το αρθρωτό - και σχεδόν όλο στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας έχοντας τους φάρους του αναμμένους. Συνεχίζοντας, ο μάρτυρας αναφέρει ότι ξαφνικά και χωρίς κανένα λόγο το σαλούν αυτοκίνητο πήγε και κτύπησε βίαια πίσω στους δεξιούς τροχούς της καρότσας διαγώνια ενώ θα μπορούσε να συνεχίσει άνετα την πορεία του στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας, όπως το έπραξαν και τέσσερα με πέντε αυτοκίνητα που πέρασαν από το σημείο εκείνο πριν από το δυστύχημα. Η σύγκρουση έγινε, είπε, την ώρα που το αρθρωτό όχημα άρχισε να ισιώνει στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας. Επίσης, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος είχε αναμμένα τα φώτα πορείας του ενώ το σαλούν όχημα που τον προσπέρασε όχι και το διαπίστωσε όταν πλησίασαν το όχημα με την Αστυνομία μετά τη σύγκρουση. Έχοντας υπόψη τα παραδεκτά γεγονότα και την πιο πάνω μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά και την θέση της υπεράσπισης όπως αυτή διαφάνηκε κατά την αντεξέταση των μαρτύρων της κατηγορούσας αρχής, κατά την άποψη μου εκείνο που ουσιαστικά θα πρέπει να ανευρεθεί ως πραγματικό γεγονός είναι το σημείο από το οποίο ο κατηγορούμενος εισήλθε από το έρεισμα στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας του αυτοκινητόδρομου, ο τρόπος με τον οποίο το έπραξε και με ποια ταχύτητα. Επίσης, θα πρέπει να ανευρεθεί κατά πόσο ο κατηγορούμενος την ώρα που εισήλθε εντός της αριστερής λωρίδας του αυτοκινητόδρομου έλεγξε την τροχαία κίνηση, κατά πόσο αντιλήφθηκε την έλευση του οχήματος του θύματος και κατά πόσο υπήρχε ορατότητα και μπορούσε να αντιληφθεί την παρουσία του εν λόγω οχήματος και από ποια απόσταση. Περαιτέρω, θα πρέπει να ανευρεθεί και η απόσταση που βρισκόταν το όχημα του θύματος την ώρα που ο κατηγορούμενος εισήλθε εντός του δρόμου και η ταχύτητα που κινείτο. Τέλος, θα πρέπει να ανευρεθεί κατά πόσο ο κατηγορούμενος κατείχε άδεια οδήγησης και τι κατηγορίας και κατά πόσο υπήρχε σε ισχύ ασφαλιστική κάλυψη. Έχω παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας τους λαμβάνω υπόψη μου τις αρχές που έχει θέσει η νομολογία (βλ. Πελεκάνου v. Πελεκάνου