Δημοκρατία ν. Γεωργίας Κυριάκου Στυλλή, Αρ. Υπόθεσης: 5674/13, 11/7/2013

Δημοκρατία ν. Γεωργίας Κυριάκου Στυλλή, Αρ. Υπόθεσης: 5674/13, 11/7/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2013:11 ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 5674/13 Δημοκρατία ν. Γεωργίας Κυριάκου Στυλλή Κατηγορούμενης .......... Ημερομηνία: 11 Ιουλίου, 2013 Για την Δημοκρατία: κα Δ. Θεοδώρου Κατηγορούμενη παρούσα, γι' αυτήν ο κ. Α. Κυπρίζογλου με κ. Γ. Διογένους και κα Πολυκάρπου Α Π Ο Φ Α Σ Η Με βάση το άρθρο 250 του Ποινικού Κώδικα όποιος αρπάζει ή απαγάγει άλλο, με σκοπό να προκαλέσει τον κρυφό και άδικο περιορισμό του είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων. Αυτό το άρθρο είναι ο κύριος πυρήνας του κατηγορητηρίου που αντιμετωπίζει η κατηγορούμενη το οποίο αναφέρει ότι την 15.2.13 στον Ύψωνα, της επαρχίας Λεμεσού, η κατηγορούμενη απήγαγε τον Σταύρο Στυλλή ηλικίας 18 μηνών από τη Λεμεσό με σκοπό τον κρυφό και άδικο περιορισμό του (δεύτερη κατηγορία). Πρόσθετα η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει κατηγορία συνωμοσίας με βάση τα άρθρα 250, 371 και 20 του Ποινικού Κώδικα ότι με άγνωστο προς την Κατηγορούσα Αρχή πρόσωπο συνωμότησαν να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή την απαγωγή του Σταύρου Στυλλή ηλικίας 18 μηνών, με σκοπό τον κρυφό και άδικο περιορισμό του (πρώτη κατηγορία). Επίσης η κατηγορούμενη κατηγορείται με βάση το άρθρο 181 του Ποινικού Κώδικα το οποίο αναφέρει ότι «όποιος παράνομα εγκαταλείπει ή εκθέτει παιδί που έχει ηλικία κάτω των δύο χρόνων, ώστε η ζωή του να τεθεί σε κίνδυνο ή η υγεία του να βλαφτεί ή ενδέχεται να βλαφτεί μόνιμα, είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση πέντε χρόνων». Με βάση τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 4ης κατηγορίας η κατηγορούμενη την 15ην Φεβρουαρίου 2013 στον Ύψωνα, της Επαρχίας Λεμεσού, εγκατέλειψε παιδί που έχει ηλικία κάτω των 2 χρονών, δηλαδή, τον Σταύρο Στυλλή ηλικίας 18 μηνών, σε ανοιχτό χώρο πλησίον του κοιμητηρίου του Ύψωνα, με τέτοιο τρόπο ώστε η ζωή του να τεθεί σε κίνδυνο ή η υγεία του να ενδέχεται να βλαφτεί μόνιμα (τέταρτη κατηγορία). Ομοίως η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει και κατηγορία για συνωμοσία με άγνωστο πρόσωπο προς διάπραξη του κακουργήματος της εγκατάλειψης ή έκθεσης παιδιού ως περιγράφεται στη τέταρτη κατηγορία με βάση τα άρθρα 371, 181 και 20 του Ποινικού Κώδικα (τρίτη κατηγορία). Α. Αποδεκτά γεγονότα - Τεκμήρια Τα τεκμήρια και τα αποδεκτά γεγονότα της υπόθεσης αυτής σε συντομία μπορούν να περιγραφούν ως εξής: 1) Στις 15/2/2013 και περί ώρα 07:25 - 07:45 της ίδιας μέρας είχε εξαφανιστεί από την οικία της γιαγιάς του Παναγιώτας Ηροδότου (Μ2) που βρίσκεται στην οδό Μιχαλάκη Καραολή αρ. 1 στον Ύψωνα, στην Λεμεσό, ο εγγονός της Σταύρος Στυλλή Η. Γ. 04/09/2011, ο οποίος ενώ βρισκόταν στην οικία της γιαγιάς του Παναγιώτας Ηροδότου στην πιο πάνω οδό, διέλαθε της προσοχής της, βγήκε στην βεράντα του σπιτιού της οποίας το κάγκελο ήταν κλειστό και δεμένο με κορδόνι και εξαφανίστηκε. 2) Περί ώρα 08:30 της ίδιας μέρας ενημερώθηκε το ΤΑΕ Λεμεσού. Αμέσως μετέβηκαν στην εν λόγω οικία μέλη του ΤΑΕ Λεμεσού και συγκεκριμένα ο Α/Αστ. 2097 Σταύρος Αντωνίου (Μ-5), ο Α/Αστ. 2624 Γιάννης Ντζουβάνης (Μ-12), ο Υπαστυνόμος Ελευθέριος Κυριάκου, και ο Α/Αστ. 1680 Δημήτρης Δημητρίου (Μ-9), όπου εκεί συνάντησαν μεταξύ άλλων προσώπων τον Πανίκκο Στυλλή (Μ-3) παππού του ανήλικου παιδιού. 3) Ο Υπαστυνόμος Ε. Κυριάκου έδωσε οδηγίες για να διενεργήσουν εξετάσεις για εντοπισμό του ανήλικου παιδιού τόσο εντός της οικίας όσο και στον περίβολο της χωρίς όμως θετικό αποτέλεσμα. 4) Στην συνέχεια διενεργήθηκαν εξετάσεις προς εντοπισμό του ανήλικου παιδιού στην γύρω περιοχή και στα γύρω υποστατικά χωρίς όμως πάλι θετικό αποτέλεσμα. 5) Στη συνέχεια στην σκηνή αφίχθηκαν και διενήργησαν εξετάσεις ο Υπεύθυνος του ΤΑΕ Λ/σού, αξιωματικοί και μέλη του ΤΑΕ Λεμεσού, αξιωματικοί και μέλη του Αστυνομικού Σταθμού Πολεμιδιών, αξιωματικοί και μέλη της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Λεμεσού, περίπολα της Α.Δ.Ε. Λεμεσού καθώς και μέλη της Πολιτικής Άμυνας και Εθνικής Φρουράς. Διενεργήθηκαν εξετάσεις σε ολόκληρη την περιοχή με την βοήθεια ανιχνευτικών σκύλλων και του ελικοπτέρου της Αστυνομίας χωρίς όμως θετικό αποτέλεσμα. Κατά τη διάρκεια των επιτόπιων εξετάσεων διαπιστώθηκε ότι στο βιβλιοπωλείο «ΕΛΛΗΝΑΣ», που βρίσκεται στην οδό Τριών Ιεραρχών στον Ύψωνα, το οποίο βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από την οικία όπου εξαφανίστηκε το ανήλικο παιδί, ο Σταύρος Στυλλή, εκεί υπήρχε εγκατεστημένο κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης. 6) Εκ της δέουσας διεργασίας των δεδομένων του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης (μέσω των Παναγιώτη Χ"Γεωργίου, τεχνικός Η.Υ) διαπιστώθηκε ότι αφενός η ώρα στον Η.Υ. που κατέγραφε τα δεδομένα ήταν 9 λεπτά μπροστά, συνεπώς τα δεδομένα αρχίζουν από ώρα 06.52 - 7.52 (βλ. Τεκμ. 24). 7) Από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης που ήταν εγκατεστημένο στο βιβλιοπωλείο «ΕΛΛΗΝΑΣ» εξασφαλίστηκαν λήψεις όπου εμφανίζεται να περνά αυτοκίνητο μάρκας DAIHATSU TERIOS χρώματος μπλε σαξ από την σκηνή. 8) Ο Υπ/μος Ε. Κυριάκου υπέδειξε αμέσως στον Α/Αστ. 2097 αυτοκίνητο με αρ. εγγ. KWA 458 μάρκας DAIHATSU TERIOS χρώματος μπλε σαξ το οποίο ήταν σταθμευμένο στην οδό Ελευθερίας στον Ύψωνα και το οποίο προσομοίαζε με το αυτοκίνητο που καταγράφηκε από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης στο βιβλιοπωλείο «ΕΛΛΗΝΑΣ» όπου και θεωρήθηκε ύποπτο (Τ. 42). 9) Το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής KWA 458 μάρκας DAIHATSU TERIOS χρώματος μπλε σαξ είναι εγγεγραμμένο στο όνομα του Σταύρου Στυλλή (Μ-7), συζύγου της Γεωργίας Στυλλή. 10) Την 15.2.2013 και περί ώρα 12:20 ο Α/Αστ. 2097 Σταύρος Αντωνίου του ΤΑΕ Λεμεσού ενημερώθηκε από τον Υπαστυνόμο Ελευθέριο Κυριάκου ότι ηγέρθησαν υπόνοιες για την Γεωργία Στυλλή, Δ.Τ.

1. 11) Μεταξύ των ωρών 12:21 - 12:23 της ίδιας μέρας ο Αστ. 2061 Δ. Σαζός (Μ-8) του κλάδου δακτυλοσκοπίας και φωτογραφιών του ΤΑΕ Λεμεσού, στην παρουσία του Α/Αστ. 2097 Σταύρου Αντωνίου και στην παρουσία του Α/Αστ. 1680 Δ. Δημητρίου, φωτογράφησε εξωτερικά το εν λόγω αυτοκίνητο το οποίο ήταν σταθμευμένο στην οδό Ελευθερίας στον Ύψωνα και κλειδωμένο (Τεκμ. 49). Ακολούθως μεταξύ των ωρών 12:24 - 12:29 στο ίδιο μέρος και στην παρουσία του Α/Αστ 2097 ο Α/Αστ. 1680 σφράγισε το λόγω αυτοκίνητο και το έθεσε υπό φρούρηση μέχρι την άφιξη ρυμουλκού για να μεταφερθεί στην ΑΔΕ Λεμεσού. Περί ώρα 13:30, το εν λόγω αυτοκίνητο στη παρουσία του Α/Αστ. 2097, φορτώθηκε στο ρυμουλκό με αρ. εγγραφής EPE 647, με οδηγό τον Στέλιο Παναγιώτου (Μ-1)) και με τη συνοδεία του Α/Αστ. 1680 αναχώρησε για την ΑΔΕ Λεμεσού. 12) Κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης για έρευνα του οχήματος με στοιχεία KWA 458 του Σταύρου Στυλλή και Γεωργίας Στυλλή ημερ. 15.2.13, ο Υπαστυνόμος Γ. Αναστασίου της ΥΠΕΓΕ και Αστ. 2283 Δ. Αργυρού (Μ-Υπαστυνόμος Γ. Αναστασίου της ΥΠΕΓΕ και Αστ. 2283 Δ. Αργυρού (Μ-19) Φ/δι ΥΠΕΓΕ την ίδια ημέρα και περί ώρα 18:20 μετέβησαν στην ΑΔΕ Λεμεσού για εξέταση του εν λόγω οχήματος. Παρόντες ήταν οι Α/Αστ. 1680 και Αστ. 2061 του ΤΑΕ Λεμεσού καθώς επίσης και ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης Σταύρος Στυλλής. Το αυτοκίνητο ήταν κλειδωμένο και σφραγισμένο με αστυνομική κολλητική ταινία. Ο ιδιοκτήτης του εν λόγω οχήματος Σταύρος Στυλλή ξεκλείδωσε το αυτοκίνητο. Ο Αστ. 2061 φωτογράφησε το αυτοκίνητο και ο Αστ. 2283 παρέλαβε τα τεκμήρια (Τ9 - 17) που φαίνονται στον κατάλογο τεκμηρίων για σκοπούς επιστημονικών εξετάσεων. 13) Τα τεκμήρια (Τ.9 - 17) ο Αστ. 2283 (Μ-19) τα παρέδωσε την ίδια μέρα και ώρα 20:00 στον Αστ. 1680 (Μ-9), ο οποίος με τη σειρά του την ίδια μέρα και ώρα 20:30 τα παρέδωσε στον Αστ. 2624 Γ. Ντζουβάνη (Μ-12). 14) Το αυτοκίνητο με αρ. εγ. KWA 458 (Τ.42), παραδόθηκε στις 20.02.2013 και περί ώρα 11:15 από τον Λοχ. 532 Θ. Χαραλάμπους, στην ΑΔΕ Λεμεσού στον Σταύρο Στυλλή (Μ-7). 15) Την 15.2.2013 μεταξύ των ωρών 17:35 - 17¨40 ο Αστ. 2061 Δ. Σαζός (Μ-8), πήρε δειγματοληψίες από τα νύχια των χεριών της Γεωργίας Στυλλή (κατηγορούμενης) τις οποίες παρέδωσε την ίδια μέρα και ώρα 18:00 στον Αστ. 2624 Γ. Ντζουβάνη (Μ-12) (Τεκ. 25 - 26). 16) Την 15.2.2013 και περί ώρα 16:55 η Αστ. 3477 (Μ-11) έλαβε από την κατηγορούμενη με την γραπτή συγκατάθεση της δακτυλικά αποτυπώματα και αποτυπώματα παλάμης ενώ ακολούθως η ώρα 17:25 έλαβε με τη γραπτή της συγκατάθεση παρειακά επιχρίσματα από αυτήν για εξετάσεις σε σχέση με την υπόθεση (Τεκ. 18). 17) Ακολούθως την 15.2.2013 και περί ώρα 19:00 η Αστ. 3477 (Μ-11) παρέλαβε από την κατηγορούμενη με την συγκατάθεση της, έναντι απόδειξης παραλαβής, το κινητό της τηλέφωνο μάρκας NOKIA C3 χρώματος ροζ με αναφερόμενο συγκεκριμένο αριθμός κλήσης για εξετάσεις (Τ.19) και της επεστράφη την 05.03.2013 και περί ώρα 14:00 από τον Αστ. 2624 Γ. Ντζουβάνη (Μ.12) χωρίς να προκύψει ο,τιδήποτε (βλ. Τ. 46). 18)Στην συνέχεια την ίδια μέρα και περί ώρα 19:40 η Αστ. 3477 (Μ-11) παρέλαβε από την κατηγορούμενη για εξετάσεις τα ρούχα που φορούσε (Τ. 20 - 23) και παραδόθησαν για εξετάσεις. 19)Την 15.2.2013 μεταξύ των ωρών 16:12 - 16:18 ο Α/Αστ. 2097 (Μ.5) παρέλαβε για εξετάσεις τα ρούχα που φορούσε το μωρό ο Σταύρος Στυλλή (βλ. Τ.1-6). 20)Την ίδια μέρα η Δρ. Μαρία Ζένιου στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού (Μ-16) και περί ώρα 16:45 έλαβε από το μικρό Σταύρο Στυλλή δύο δείγματα αίματος (Τ.7-8) τα οποία παρέδωσε στον Α/Αστ. 2097 Σταύρο Αντωνίου (Μ-5) για εξετάσεις. Τα τεκμήρια (1-8) που παρέλαβε ο Α/Αστ. 2097 τα παρέδωσε την ίδια μέρα και ώρα 20:15 στον Αστ. 2624 (Μ-12) για εξετάσεις. 21) Όλα τα προαναφερόμενα τεκμήρια 1-26, ο Αστ. 2624 (Μ-12), τα παρέδωσε στις 18/02/13 και ώρα 08:00 στον Α/Αστ. 2820 (Μ-31) ο οποίος τα μετέφερε και παρέδωσε για τις σχετικές επιστημονικές εξετάσεις, την ίδια ημέρα στην Λευκωσία ως ακολούθως: · A) Στο Εργαστήριο Δακτυλοσκοπίας Αρχηγείου Αστυνομίας, στον Αστ. 2306, στις 11:05 το τεκμήριο 17 · Β) Στον Αστ. 3416 Π. Εκτωρίδη του Εργαστηρίου Φωτογραφίας, Εικόνας και Γραφικών, του Αρχηγείου Αστυνομίας, στις 11:20 το Τεκμ.
2. · Γ) Στον Λοχ. 380 Πρ. Κουράτο του Τμήματος Δ του Αρχηγείου Αστυνομίας, στις 12:10, το Τεκμήριο 19 · Δ) Στο Κρατικό Χημείο, στις 12:30 το Τεκμήριο
3. · Ε) Στην Μαριλένα Χατζηβασιλείου του Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας στις 13:15 τα τεκμήρια 1-7, 9-16, 18, 20-23 και 25-
4. Περαιτέρω είναι κοινό έδαφος ότι τα πιο πάνω αλλά και όλα τα τεκμήρια που λήφθηκαν ή κατατέθηκαν στην υπόθεση λήφθηκαν και διακινήθηκαν νόμιμα (βλέπετε και κατάλογο τεκμηρίων με αποδεκτό γεγονός Β - τεκμήρια με αρίθμηση 1-43). Ακόμα στην πορεία της δίκης αρκετοί από τους μάρτυρες εκ του κατηγορητηρίου δεν χρειάστηκαν να καταθέσουν είτε διότι προσφέρθηκαν και δεν αντεξετάστηκαν είτε διότι οι καταθέσεις τους έγιναν αποδεκτές. Ως εκ των καταθέσεων σχετικών μαρτύρων κατηγορίας προκύπτει κοινό το έδαφος όσον αφορά τις συνθήκες εντοπισμού του μικρού Σταύρου στις 15.2.13 ώρα 3 με 3.30 μ.μ. περίπου, στο χώρο του κοιμητηρίου Ύψωνα από διερχόμενα πρόσωπα (βλ. Τεκμ. 53, 54 και 55). Και συγκεκριμένα στην κατάθεση της (Τεκμ. 55) η Λούση Κωνσταντίνου, αναφέρει ότι γύρω στις 3.30 το απόγευμα πήγε στο κοιμητήριο Ύψωνα. Μόλις κατέβηκε από το αυτοκίνητο άκουσε κλάμα μωρού τα οποία προσδιόρισε ότι προέρχονταν από μία τσίγκενη παράγκα. Αμέσως έτρεξε προς την παράγκα και είδε το μικρό Σταύρο να κάθεται μέσα σε λάκκωμα δίπλα από τους τσίγκους ανατολικά της παράγκας και να κλαίει. Ζήτησε βοήθεια από περαστικούς και τελικά το μωρό παρεδόθη στον πατέρα του Ευθύμιο Στυλλή, όπως θα δούμε και πιο κάτω. Τα πιο πάνω αποδεκτά γεγονότα καθίστανται ευρήματα του Δικαστηρίου. Β. Η δοθείσα για την Κατηγορούσα Αρχή μαρτυρία Η μαρτυρία αυτή μπορεί για σκοπούς ταξινόμησης με βάση την φύση της να γίνει ως ακολούθως: (α) Η μαρτυρία των μελών της οικογένειας τόσο της κατηγορουμένης όσο και του μικρού Σταύρου αφού οι δύο συνδέονται με δεσμούς αίματος θείας και ανιψιού. Είναι καλό να ξεκαθαρίσουμε τις συγγενικές ιδιότητες των εμπλεκομένων προσώπων. Οι γονείς του μικρού Σταύρου είναι η Πόλα και ο Ευθύμιος Στυλλή (Μ.Κ.11 και 12). Η γιαγιά που πρόσεχε το μωρό την επίδικη ημέρα είναι η Μ.Κ.13 Παναγιώτα Ηροδότου η οποία είναι η μητέρα της μητέρας του μικρού Σταύρου. Πρόσεχε επίσης την δίδυμη αδελφή του Σταύρου. Οι παππούδες του μωρού - οι γονείς του Ευθύμιου - είναι ο Παναγιώτης Στυλλή (ΜK9) και η Ευανθία Στυλλή (ΜK10) οι οποίοι επίσης προσέχουν κάποτε τον μικρό Σταύρο και την αδελφή του. Ο αδελφός του Ευθύμιου Στυλλή είναι ο Σταύρος Στυλλή, σύζυγος της κατηγορούμενης και θείας φυσικά του μικρού Σταύρου. Οι γονείς της κατηγορούμενης είναι η Ζωή Κυριάκου που εν τέλει δεν κατέθεσε και ο Ανδρέας Κυριάκου Νεοφύτου (Μ.Κ14) Μάρτυρας κατηγορίας επίσης υπήρξε και ο αδελφός της κατηγορούμενης Κυριάκος Κυριάκου (Μ.Κ15). Σύμφωνα με την Μ.Κ.11 Πόλα Ηροδότου Στυλλή τα παιδιά της τα πρόσεχαν βάση προγράμματος, τα πρωϊνά, η μητέρα της (δηλαδή η Παναγιώτα Ηροδότου) κάθε Δευτέρα και Παρασκευή ενώ η πεθερά της (Ευανθία Στυλλή) κάθε Τετάρτη και Πέμπτη. Κάθε Τρίτη χώριζαν τα δύο παιδιά ώστε να προσέχει η μια γιαγιά το ένα και η άλλη γιαγιά το άλλο. Την Παρασκευή 15/2/2013 αφού ετοίμασε τα μωρά, τα πήρε στο σπίτι της μητέρας της γύρω στις 7.
5. Ήταν μόνο η μητέρα της εκεί, κατέβασε τα μωρά, άλλαξε τον Σταύρο και έφυγε γύρω στις 7.
6. Λίγο μετά τις 8.00 ενώ βρισκόταν στο σχολείο που εργαζόταν, την πήρε ο σύζυγος της τηλέφωνο και της είπε ότι χάθηκε ο Σταύρος. Έφυγε αμέσως και πήγε στο σπίτι της μητέρας της όπου έμεινε ως η ώρα 15.00 περίπου όταν την ειδοποίησαν ότι βρέθηκε ο Σταύρος στο κοιμητήριο του Ύψωνα. Η Πόλα ήταν κατηγορηματική ότι ποτέ τα παιδιά της δεν μπήκαν στο αυτοκίνητο του θείου τους. Τόνισε ότι οι σχέσεις τους ήταν απόμακρες εκ του ότι, όταν ο Σταύρος (κουνιάδος της) έβγαινε με την κατηγορούμενη, η ίδια ρωτήθηκε από την οικογένεια για το ποιόν της κατηγορούμενης την οποία γνώριζε ως συγχωριανή. Είχε πει τότε ότι δεν ήταν η «πρέπουσα γυναίκα για τον Σταύρο». Τα Χριστούγεννα του 2012 «μέσω του πεθερού μου, στο σπίτι των πεθερικών μου τα βρήκαμε» και «υποτίθεται ότι μερώσαμε» όπως χαρακτηριστικά είπε. Ο Μ.Κ.12 Ευθύμιος Στυλλή, ο πατέρας των παιδιών, επιβεβαίωσε τις πιο πάνω ρυθμίσεις σε σχέση με τα παιδιά του όπως επίσης αναφέρθηκε στις κακές σχέσεις που υπήρχαν μεταξύ των δύο οικογενειών τις οποίες απέδωσε στην ψυχρότητα που είχε εναντίον τους η κατηγορούμενη λόγω της παλιάς ιστορίας, πριν 10 χρόνια, όταν δηλαδή είχαν ερωτηθεί ο ίδιος και η σύζυγος του από τους γονείς του σε σχέση με την κατηγορούμενη και είχαν εκφράσει την άποψη ότι δεν ήταν καλή περίπτωση για τον αδελφό του γιατί ήταν ξανά αρραβωνιασμένη και χωρισμένη και «ότι γύριζε με τον ένα και τον άλλο». Λέει χαρακτηριστικά ότι «εκείνος της το είπε και έτσι τσακωθήκαμε και από το 2003 δεν μιλούσαμε με τη Γεωργία. Σπίτι μας δεν ήλθαν ποτέ, ούτε όταν γεννήσαμε ήλθαν να μας δουν ούτε στα βαφτίσια των μωρών. Ούτε ο αδελφός μου ποτέ ή η νύφη μου». Ο Μ.Κ.12 ήταν επίσης κατηγορηματικός ακόμη και στην αντεξέταση ότι ουδέποτε μπήκαν τα μωρά του στο αυτοκίνητο του αδελφού του. Δεν αρνήθηκε ωστόσο ότι υπήρχε περίπτωση να βρεθούν τα παιδιά ενώ ήταν στο σπίτι της μητέρας του, με τον αδελφό του ή την κατηγορουμένη οι οποίοι είχαν πρόσβαση στο σπίτι της μητέρας του. Όλη η οικογένεια πάντως βρέθηκε μαζί δύο φορές τον τελευταίο καιρό σε τραπέζι που έκανε ο πατέρας του τα Χριστούγεννα και πριν τα Χριστούγεννα. Επίσης υπήρξε απόλυτος ότι η κατηγορούμενη δεν τους μιλούσε ποτέ, ακόμη και «στα τραπέζια» που έγιναν τα Χριστούγεννα. Σε υποβολή που του έγινε από τον κ. Ερωτοκρίτου ότι η Γεωργία ήταν απόλυτα δικαιολογημένη να τα έχει μαζί τους λόγω των κατηγοριών που είχαν διατυπώσει εναντίον της, ο Μ.Κ.12 απάντησε ότι εφόσον ήταν καθαρή δεν θα υπήρχε αυτό το πρόβλημα. Επισημαίνοντας επίσης ότι μετά που γέννησαν τα δίδυμα αυτό δεν άρεσε στον αδελφό του και στην κατηγορούμενη γιατί «πριν η πίττα ήταν όλη δική τους» σε σχέση με την φροντίδα και μέριμνα εκ μέρους των γονιών τους, Μ.Κ.9 και Μ.Κ.
7. Για την επίδικη ημέρα 15.2.13 ανέφερε ότι γύρω στις 8.30 π.μ. τον είχε ειδοποιήσει ο πατέρας του για την εξαφάνιση του παιδιού που επεσυνέβη γύρω στις 8 παρά τέταρτο και ότι το έψαχναν χωρίς αποτέλεσμα. Αμέσως εγκατέλειψε το στρατόπεδο στο οποίο υπηρετούσε και ήλθε στο σπίτι της πεθεράς του. Σε κάποια φάση της ημέρας διατύπωσε υποψίες εναντίον της κατηγορούμενης προς την Αστυνομία λόγω της εχθρικής στάσης που η τελευταία είχε εναντίον τους αλλά και λόγω της υποψίας του ιδίου για κάποια απειλητικά μηνύματα που στέλλοντο πριν καιρό κατά το 2008 για τα οποία υποψιαζόταν την Γεωργία. Εν τέλει γύρω στις 15.15 με 15.20 ενώ ακόμα βρισκόταν στο σπίτι της πεθεράς του του αναφέρθηκε ότι βρέθηκε το μωρό στο κοιμητήριο του Ύψωνα όπου και προσέφυγε γύρω στις 15.
8. Το μωρό βρισκόταν ήδη στα χέρια συγγενικού του προσώπου και του παραδόθηκε. Ο Μ.Κ.12 αναφέρθηκε στην περιοχή του κοιμητηρίου και ειδικά στο χώρο που βρέθηκε το μωρό λέγοντας ότι ήταν επικίνδυνος χώρος, δύσβατος με πέτρες και χόρτα με κατωφέρεια. Εκείνη την ημέρα υπήρχαν άσχημες καιρικές συνθήκες αλλά παρά το ότι έβρεχε κατά διαστήματα και μάλιστα καταρρακτωδώς το μωρό όταν βρέθηκε στο κοιμητήριο ήταν στεγνό. Σε σχέση με την περιοχή που βρέθηκε το μωρό υπέδειξε τις φωτογραφίες 2 - 9 του Τεκμηρίου 47 λέγοντας ότι το μωρό βρέθηκε δίπλα από την παράγκα που φαίνεται στις φωτογραφίες 5 και
9. Στην φωτογραφία 1 ακόμη υπέδειξε τον κύριο δρόμο που κατευθύνεται στην βιομηχανική περιοχή Λεμεσού με το δεξιό στρίψιμο να πηγαίνει στο χώρο του κοιμητηρίου. Όλα τα σχετικά με την ανεύρεση του μωρού στο κοιμητήριο, τις καιρικές συνθήκες της μέρας και την κατάσταση της περιοχής όπως και το ότι το παιδί βρέθηκε στεγνό, ενώ η μέρα ήταν βροχερή αποτελούν κοινό τόπο και σχετικά ευρήματα του Δικαστηρίου. Οι γονείς του Ευθύμιου και Σταύρου Στυλλή δηλαδή ο Μ.Κ.9 Παναγιώτης Στυλλή και η σύζυγος του Ευανθία Στυλλή Μ.Κ.10 έδωσαν κατάθεση σε σχέση με τις εν γένει διαφορές των δύο οικογενειών ειδικά της Γεωργίας με την Πόλα, θέσεις στις οποίες θα αναφερθούμε στη συνέχεια κατά την αξιολόγηση. Σ' αυτό το πλαίσιο θα παραθέσουμε την εκδοχή τους για το πώς βίωσαν οι ίδιοι την 15η του Φεβράρη
10. Για την επίδικη ημέρα λοιπόν ο Μ.Κ.9 ανέφερε ότι γύρω στις 8 παρά δέκα το πρωί τον πήρε τηλέφωνο η κα Παναγιώτα η μητέρα της Πόλας (δηλ. η Μ.Κ.13) και του ανάφερε ότι χάθηκε ο μικρός Σταύρος. Οι Μ.Κ.9 και 10 έφυγαν αμέσως για το σπίτι της συμπεθεράς τους και έφθασαν εκεί γύρω στις 8.
11. Στο σπίτι βρισκόταν η Μ.Κ.13 και η οικιακή βοηθός. Όταν έψαξαν στο σπίτι χωρίς αποτέλεσμα τηλεφώνησαν της Αστυνομίας. Αυτό έγινε γύρω στις 8.
12. Σε κάποια φάση τηλεφώνησε πρώτα στο γιο του Σταύρο αναφέροντας του για το κακό, ο οποίος και του είπε ότι ήταν με άδεια και θα ερχόταν εκεί. Επίσης ο Μ.Κ.9 πήρε τηλέφωνο και την κατηγορούμενη η οποία του ανάφερε ότι της το είχε πει ο Σταύρος και θα ερχόταν απ' εκεί όταν τέλειωνε από μια παραγγελία διότι βρισκόταν μακριά. Ο Σταύρος όντως ήρθε στο σπίτι με το αυτοκίνητο του το terios. Ο Μ.Κ.9 συνέχισε λέγοντας ότι όταν είδε ότι ο μικρός Σταύρος δεν εντοπιζόταν, τηλεφώνησε και στον άλλο γιο του τον Ευθύμιο που ήταν δουλειά και ήρθε και εκείνος στο σπίτι. Στο σπίτι είχε έρθει και η κατηγορούμενη. Σε κάποια φάση ο Μ.Κ.9 έμαθε για το κλειστό κύκλωμα του βιβλιοπωλείου «Έλληνα» και για το ότι η αστυνομία «πήρε το αυτοκίνητο και την Γεωργία». Και ο ίδιος πήγε εκεί ως την ώρα που έμαθαν ότι ανευρέθη το μωρό. Άλλα σημεία της μαρτυρίας ιδιαίτερα της Μ.Κ.10, ειδικά για το θέμα αντιπαράθεσης κατά πόσον ο μικρός Σταύρος μπήκε ποτέ στο αυτοκίνητο του θείου του θα μας απασχολήσουν σε κατοπινό στάδιο. Η κα Παναγιώτα Ηροδότου η μητέρα της Πόλας υπήρξε η Μ.Κ.
13. Την επίδικη ημέρα η κόρη της της έφερε τα παιδιά η ώρα 7.
14. Μόλις τα έφερε μπήκαν μαζί στο υπνοδωμάτιο που βρίσκεται στα δεξιά της εισόδου για να τα αλλάξουν. Η Πόλα απλώς έβγαλε το πανί του μικρού Σταύρου και επειδή είχε αργήσει, η μητέρα της της είπε να φύγει και θα τον έντυνε η ίδια. Θεωρούμε σκόπιμο σ' αυτό το στάδιο για σκοπούς ακρίβειας να μεταφέρουμε αυτούσια τα λόγια της Μ.Κ.13 ως εξής: «η κόρη μου έφυγε και τότε εγώ πήγα πίσω της και έκλεισα το κάγκελο και το έδεσα με ένα κορδόνι. Την πόρτα την άφησα ανοιχτή ως κάμνω συνήθως και ύστερα μπήκα στο υπνοδωμάτιο και φόρεσα το παντελόνι του Σταύρου και κατέβηκε από το κρεβάτι ξυπόλητο. Μετά έπιασα την κορούα για να της αλλάξω το πανί της και ο Σταύρος ήταν στο χωλ. Αφού το μωρό, η Πανάγια ήταν στο κρεβάτι για να την αλλάξω, ήρθα στην κουζίνα και έπιασα από ένα πισκόττο και πήγα και έδωσα από ένα στα μωρά. Ο Σταύρος εβγήκε στην βεράντα και επειδή ήταν κλειστό το κάγκελο δεν ανησυχούσα. Προτού βγει του φόρεσα και τα παπούτσια του. Εγώ πήγα πίσω στο υπνοδωμάτιο για να ντύσω την Πανάγια. Έκαμα γύρω στα τρία λεπτά περίπου και αφού βγήκα στην βεράντα είδα ότι ο Σταύρος δεν ήταν εκεί, ενώ το κάγκελο ήταν κλειστό με το κορδόνι. Εκοίταζα μέσα στο σπίτι για να δω εάν εκρύφτηκε χωρίς όμως να το βρω. Μετά εβγήκα έξω στην αυλή και πάλε δεν τα βρήκα. Η ώρα που εδιαπίστωσα ότι ο Σταύρος δεν ήταν εκεί θα ήταν γύρω στις 07.35 το πρωί γιατί όπως σου είπα είδα την ώρα και είπα στην κόρη μου να φύγει και να πάει στην δουλειά της. Στην συνέχεια ετηλεφώνησα στον συμπέθερό μου τον Πανίκο και του είπα τι έγινε και να ενημερώσει στην Αστυνομία. Προτού ενημερώσει την Αστυνομία ήρθε στο σπίτι μου και εκοιτάζαμε μαζί αλλά δεν τον βρήκαμε και τηλεφώνησα στην Αστυνομία όπου και ήρθατε. Να σου αναφέρω ότι για να προσέχουμε τα μωρά έχουμε και μια κοπέλα από την Σριλάνκα την RAMANI η οποία εκείνη την ώρα ήταν στο δωμάτιο της στην πίσω αυλή. Η κοπέλα έρχεται γύρω στις 07.55 κάθε μέρα και είναι της εμπιστοσύνης μου». Επίσης κατέθεσε στη διαδικασία και ο πατέρας της κατηγορούμενης Ανδρέας Κυριάκου (Μ.Κ.14) ο οποίος συνοπτικά αναφέρθηκε στο ότι γνώριζε για τις κακές σχέσεις των δύο οικογενειών και στην προσπάθεια που γινόταν ειδικά από τον συμπέθερο του για καλυτέρευση της κατάστασης πλην όμως χωρίς επιτυχία. Την επίδικη ημέρα πληροφορήθηκε το γεγονός από τον γιο του. Θεώρησε ορθό να πάει στο σπίτι της κας Παναγιώτας (Μ.Κ.13) πράγμα που έπραξε γύρω στις 8.30 με 9 και σε κάποια φάση είδε ότι εκεί ήταν και ο Σταύρος και η Γεωργία. Αργότερα τον προσέγγισε ο συμπέθερος του ο Μ.Κ.9 και του ανέφερε ότι ο Ευθύμιος (Μ.Κ.12) υποψιαζόταν και την κατηγορούμενη. Κατάθεση έδωσε και ο αδελφός της κατηγορούμενης Κυριάκος (Μ.Κ.15) ο οποίος και αναφέρθηκε στο τρόπο που του γνωστοποιήθηκε η εξαφάνιση του μικρού Σταύρου και ότι ομοίως και εκείνος πήγε στο σπίτι της κας Παναγιώτας. Γύρω στις 10 με 10.30 είδε την αδελφή του στο σπίτι η οποία έκλαιγε. Όπως του είπε, της είχε τηλεφωνήσει η εξάδελφη τους η Έφη και της είπε για την εξαφάνιση του παιδιού. Στην αρχή νόμισε ότι πρόκειται για το δικό της παιδί μετά όμως αντιλήφθηκε ότι πρόκειτο για τον μικρό Σταύρο. Η αδελφή του του ανέφερε ότι ήταν δουλειά και την έφερε στο σπίτι της κας Παναγιώτας ο σύζυγος της. Ο Μ.Κ.15 αναφέρθηκε επίσης εν γένει για τις σχέσεις των δύο οικογενειών λέγοντας ότι ο λόγος ήταν γιατί η Πόλα δεν συμπαθούσε τη Γεωργία και ψυχράθηκαν οι σχέσεις τους. Ο ίδιος τα δίδυμα τα είδε μόνο μια φορά, τα Χριστούγεννα στο σπίτι του Μ.Κ.
15. (β) Η μαρτυρία της αστυνομίας Αυτή η πτυχή καλύπτεται σχεδόν πλήρως από τα αποδεκτά γεγονότα και την μη αμφισβητούμενη μαρτυρία ή περιορισμένα αμφισβητούμενη στα σημεία ειδικά που ανάφερε η υπεράσπιση και που θα μας απασχολήσουν στη συνέχεια. Εκείνο που έντονα προεβλήθη από την υπεράσπιση ήταν η ισχυριζόμενη πλημμελής διεκπεραίωση του ανακριτικού έργου, σ' αυτά που όφειλε να πράξει για καλύτερη διερεύνηση της υπόθεσης - ειδικά αυτό υπεβλήθηκε κυρίως στον ανακριτή της υπόθεσης Μ.Κ.21 Λοχία 532 Θ. Χαραλάμπους, στον οποίο επίσης υποβλήθηκε η θέση ότι ενήργησαν ως φερέφωνα της οικογένειας που διατύπωσε υποψίες εναντίον της κατηγορούμενης με αποτέλεσμα να μην προωθήσουν ανακριτικό έργο έναντι άλλων προσώπων (ειδικά την αλλοδαπή οικιακή βοηθό της κας Παναγιώτας). Εν πάση περιπτώσει θα παραθέσουμε εν συντομία τους μάρτυρες της αστυνομίας που είναι σχετικοί. Για τον Μ.Κ.1 τον Αστυφ. Τζιουβάνη δεν θα γίνει αναφορά, δεν αντεξετάστηκε και η μαρτυρία του καλύπτει περισσότερο το θέμα των αποδεκτών γεγονότων και των ληφθέντων τεκμηρίων. Το ίδιο για τους Μ.Κ.2 Αστ. 2283 Δ. Αργυρού, Μ.Κ.3 Λοχία 2442, Στ. Περικλέους και Μ.Κ.4 Δ. Σαζό. Οι Μ.Κ αυτοί δεν αμφισβητήθηκαν και γίνονται αποδεκτοί, εξ άλλου η μαρτυρία τους αφορά κυρίως εμπλοκή σε τεκμήρια ή φωτογραφίσεις που είναι κοινό έδαφος. Ο Υπαστυνόμος Ελευθέριος Κυριάκου, Μ.Κ.6, που υπηρετεί στο ΤΑΕ Λεμεσού στις 15.2.13 και περί ώρα 08:30 έλαβε οδηγίες από τον αστυνομικό διευθυντή Λεμεσού όπως μεταβεί στην αναφερθείσα οικία και οδό όπου έγινε η απαγωγή. Μαζί με τον αρχιαστυφύλακα 1680 Δ. Δημητρίου έφθασαν στο μέρος στις 08:
16. Κατά τη διαδρομή έδωσε οδηγίες όπως μεταβούν αστυφύλακες από διάφορα τμήματα για να βοηθήσουν στο αστυνομικό έργο. Αφού ανέλαβε τα ηνία της έρευνας ενημερώθηκε από τον Μ.Κ.9 παππού του μωρού για την εξαφάνιση του μικρού Σταύρου. Τότε έδωσε οδηγίες να γίνουν έρευνες τόσο στην οικία όσο και στην ευρύτερη περιοχή βοηθούμενοι και από άλλες υπηρεσίες του κράτους και εθελοντών. Οι έρευνες, που διενεργήθηκαν κάτω από άσχημες καιρικές συνθήκες και ενώ είχαν αρχίσει καταρρακτώδεις βροχές, απέβησαν άκαρπες. Έφεραν όμως στην επιφάνεια την ύπαρξη κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης στο Βιβλιοπωλείο «Έλληνας» που βρίσκεται στην οδό Τριών Ιεραρχών, σε απόσταση 80 μέτρων από την οικία της Παναγιώτας Ηροδότου, Μ.Κ.13, από όπου εξαφανίστηκε ο μικρός Σταύρος, και δύο εξωτερικές κάμερες κάλυπταν τη σκηνή. Αφού κλήθηκε αρμόδιος τεχνικός, ο Μ.Κ.6 επιθεώρησε το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης και διαπίστωσε ότι κατά τον κρίσιμο χρόνο φαίνεται να περνά ένα αυτοκίνητο τύπου Jeep χρώματος μπλε sax και να σταθμεύει στο πλάϊ της οικίας στη γωνιά των οδών Ελευθερίας και Μιχαλάκη Καραολή. Αφού παρέμεινε για μικρό χρονικό διάστημα στη συνέχεια έφυγε. Περί ώρα 10:30 ο πατέρας του μικρού Σταύρου, Ευθύμιος Στυλλή, Μ.Κ.12 ζήτησε να του μιλήσει εμπιστευτικά και του ανάφερε ότι οι σχέσεις του ίδιου και της γυναίκας του με την κατηγορούμενη δεν ήταν αρμονικές. Αφού εξήγησε τους λόγους για τις μη αρμονικές σχέσεις τους, εξέφρασε υποψίες εναντίον της κατηγορούμενης. Αφού ζήτησε από τον Μ.Κ.9 να του εντοπίσει την κατηγορούμενη, την συνάντησε περί ώρα 11:20 στο χώρο της οικίας της εξαφάνισης στην παρουσία της Μ.Κ.5 αστυφύλακος 3477 Άννας Παπανικολάου στην οποία έδωσε οδηγίες να της μιλήσει και να τη ρωτήσει αν γνώριζε κάτι για την υπόθεση. Κατά την επιστροφή του από το κέντρο κρίσεως που στήθηκε στο δημοτικό σχολείο Ύψωνα, όπου είχε μεταβεί στις 11:40 για ενημέρωση του, είδε σταθμευμένο στο πλάϊ της οικίας στην οδό Ελευθερίας ένα μπλε Daihatsu Terios με αρ. εγγραφής KWA458 το οποίο ανταποκρινόταν με αυτό που είδε μέσω του αναφερθέντος πιο πάνω κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης. Αφού πληροφορήθηκε από τον Μ.Κ.9 ότι το όχημα ανήκε στο γιο του Σταύρο Στυλλή, (Μ.Υ.1.), επιθεώρησε ξανά το κλειστό κύκλωμα και επιβεβαίωσε ότι το αναφερθέν ανωτέρω αυτοκίνητο ανταποκρινόταν πλήρως με αυτό που κατέγραψε το κλειστό κύκλωμα. Ακολούθως επέστρεψε στη σκηνή και έδωσε οδηγίες στην Μ.Κ.5 και στον αρχιαστυφύλακα 2624, Γ. Τζιουβάνη, Μ.Κ.1, όπως συνοδεύσουν την κατηγορούμενη στο τμήμα για ανάκριση. Η ώρα που έγινε τούτο σύμφωνα με την Μ.Κ.5 ήταν περί ώρα 12:00 όταν ήδη συνομιλούσε μαζί με την κατηγορούμενη. Αφού την μετέφερε στο τμήμα, με την βοήθεια του Μ.Κ.1 μεταξύ των ωρών 13:00 και 14:00 έλαβε ανοικτή κατάθεση από αυτή, Τεκμήριο
17. Μετά το πέρας της κατάθεσης η κατηγορούμενη παρέμεινε στο Τμήμα όπου την ίδια ημέρα και περί ώρα 16:55 της έλαβε δακτυλικά αποτυπώματα και περί ώρα 17:25 παρειακά επιχρίσματα κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης της. Να σημειωθεί ότι ο Μ.Κ.6 είχε ειδοποιηθεί ότι περί ώρα 15:30 ανευρέθηκε ο μικρός Σταύρος σε ανοικτό χώρο στη δυτική πλευρά του κοιμητηρίου Ύψωνα όπου και η αστυνομία μετέβη. Τελικά την διερεύνηση την ανέλαβε ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον λοχία Θάνο Χαραλάμπους, Μ.Κ.21, ο οποίος έλαβε σχετικές οδηγίες στις 18/2/13 από τον υπαστυνόμο Σωτηριάδη, υπεύθυνο ΤΑΕ. Μεταξύ άλλων ενεργειών που προέβη κατά την διερεύνηση της υπόθεσης ήταν η σύλληψη της κατηγορούμενης (Τεκμ. 52), στις 20/2/13 περί ώρα 19:00 στην οδό Γιάννη Ρίτσου στον Ύψωνα όπου διαμένει, στην παρουσία της αστυφύλακος 1276 Ε. Προκοπίου καθώς και η παρουσίαση της την επόμενη ημέρα 21/2/13 στο Δικαστήριο το οποίο εξέδωσε διάταγμα 7ήμερης προσωποκράτησης της και την 28η/2/13 κατά την οποία εκδόθηκε διάταγμα προσωποκράτησης για περίοδο 5 ημερών. Επίσης έκανε εξετάσεις στη περιοχή, στο σημείο που ανευρέθηκε ο μικρός Σταύρος και στο δρομολόγιο που ακολούθησε, όπως το ανέφερε στη κατάθεση της η κατηγορούμενη, του οποίου η διάρκεια είναι περί τα 5 λεπτά. Τέλος έκανε έρευνα και σε υποστατικά της περιοχής που είχαν κλειστά κυκλώματα παρακολούθησης. Ο Μ.Κ.21 στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία της καταγραφής από το κλειστό κύκλωμα της οικίας της ειδικού αστυφύλακα που βρίσκεται απέναντι από το σπίτι της κατηγορούμενης. Σύμφωνα με τον Μ.Κ.21 η μαρτυρία αυτή προέρχεται από την κάμερα που βρίσκεται απέναντι από το σπίτι της κατηγορούμενης. Δεδομένου του ότι το σπίτι της κατηγορούμενης βρίσκεται σε αδιέξοδο, το αυτοκίνητο που αναχώρησε από εκεί σύμφωνα με την κάμερα δεν υπήρχε τρόπος να επιστρέψει στο ενδιάμεσο και να μην φανεί στην κάμερα. Γι' αυτό υπήρξε επίσης η θέση του Μ.Κ.21 ότι σύμφωνα με το υλικό αυτό η κατηγορούμενη απουσίαζε από το σπίτι της την συγκεκριμένη μέρα το πρωί για μία ώρα από τις 7.34 - 8.
18. Να σημειωθεί επίσης ότι ο μάρτυρας ανάφερε ότι χρονομέτρησε και την διαδρομή από το σπίτι της κατηγορούμενης προς το Β. Δημοτικό Σχολείο και μετά προς το σπίτι της απαγωγής και ότι ήταν περίπου 5 λεπτά. Με βάση τον οδικό χάρτη του Ύψωνα - Τεκμ. 43 σημείωσε την διαδρομή του υπόπτου αυτοκινήτου που φαίνεται στα κλειστά κυκλώματα και όλες οι διαδρομές έχουν χρονική διάρκεια επίσης 5 περίπου λεπτών. Ο Μ.Κ.21 αναφέρθηκε και στο περιστατικό της επικοινωνίας που είχε μαζί του ο Σταύρος Στυλλή (Μ.Υ.1). Συγκεκριμένα σύμφωνα με τον Μ.Κ.21 ενώ στην κατοχή της αστυνομίας υπήρχε η κατάθεση του Σταύρου Στυλλή ημερομηνίας 15.2.13 (Τεκμ. 72) στην οποία αναφέρετο ότι «τα μωρά του αδελφού μου δεν μπήκαν ποτέ στο αυτοκίνητο μου ούτε στο αυτοκίνητο της Γεωργίας», ο μάρτυρας αυτός τον προσέγγισε την ημέρα που βρέθηκαν για την δεύτερη αίτηση προσωποκράτησης στο Δικαστήριο δηλαδή στις 28.2.13 και του ανέφερε ότι θα ερχόταν στην αστυνομία για να τον δει. Ήταν υπόψη του μάρτυρα αλλά και του ίδιου του Σταύρου Στυλλή ότι η αστυνομία διέθετε πλέον μαρτυρία σε επίπεδο γενετικού υλικού και το γεγονός αυτό ακούστηκε στο Δικαστήριο για το ότι συγκεκριμένα ανευρέθηκε γενετικό υλικό του μικρού Σταύρου στο κάθισμα του συνοδηγού του αυτοκινήτου του Μ.Υ.
19. Όταν ο Μ.Υ.1 ήλθε στο ΤΑΕ του ανάφερε ότι ήθελε να αλλάξει την κατάθεση του. Ο ανακριτής άκουσε την εκδοχή του αλλά θεώρησε ορθό ενόψει των περιστάσεων και αφού συμβουλεύθηκε τον υπεύθυνο του ΤΑΕ κ. Σωτηριάδη να μην ληφθεί κατάθεση αλλά να γίνει καταγραφή στο ημερολόγιο ενεργείας όπως και έπραξε. Θεωρήθηκε από τον ανακριτή ότι ο Μ.Υ.1 γνωρίζοντας πλέον τα δεδομένα εκ της ανεύρεσης του γενετικού υλικού, ενεργούσε ώστε να δώσει άλλοθι στη σύζυγο του. Καταχωρήθηκε ως τεκμήριο αντίγραφο αυτού του ημερολογίου ημερ. 28.2.13 με το εξής περιεχόμενο: «θυμήθηκε ότι σε κάποια περίπτωση μετέβηκε με τα παιδιά στην οικία των γονιών του, εκεί βρίσκονταν και τα παιδιά του αδελφού του, του Ευθύμιου. Όταν ο Σταύρος θα έφευγε με τα παιδιά του τα αδελφοτέκνια του έκλαιγαν και για να τα ηρεμήσει τα έβαλε στο αυτοκίνητο που κρατούσε με αρ. εγγραφής KWA
20. Δεν ήταν σε θέση να πει πότε έγινε αυτό» (πάρα κάτω στο Τεκ. 71 γίνεται αναφορά στο θέμα των παιδικών τροφών το οποίο δεν απασχόλησε τη παρούσα διαδικασία). Έδωσε δε στον Μ.Υ.1 αντίγραφο της πιο πάνω σελίδας την ίδια ημέρα κατόπιν οδηγιών από τον υπεύθυνο του ΤΑΕ. Του υπεβλήθη από τον κ. Ερωτοκρίτου ότι όταν ο Μ.Υ.1 είδε τι έγραψε του έκαμε συγκεκριμένες υποδείξεις για διορθώσεις σε σχέση με την τοποθέτηση των παιδιών στο αυτοκίνητο. Ο μάρτυρας δεν δέχθηκε αυτή την υποβολή ούτε την θέση ότι υπήρξε διαφωνία εκ μέρους του Μ.Υ.1 ως προς το ότι είναι την περίοδο των Χριστουγέννων του 2012 που συνέβη το εν λόγω περιστατικό και ότι αυτό του είχε πει και δεν το κατέγραψε. Ο Μ.Κ.21 ήταν κατηγορηματικός επ' αυτού. Υπήρξε δε περαιτέρω συγκεκριμένη υποβολή ότι ο Μ.Υ.1 του ανέφερε ότι μόνο ο μικρός Σταύρος μπήκε στο αυτοκίνητο του και όχι η αδελφή του. Ο Μ.Κ.21 ανάφερε ότι η μόνη διαφωνία που υπήρξε ήταν σε σχέση με τις παιδικές τροφές κάτι που σημείωσε στην πίσω σελίδα του ημερολογίου όπου μετά την υπογραφή του ιδίου συμπλήρωσε εκείνο το σκέλος της θέσης του κ. Στυλλή. Ο αστυφύλακας 2793 Μαρίνος Τηλεμάχου υπηρετεί στο ΤΑΕ Λεμεσού και προσφέρθηκε για αντεξέταση ως Μ.Κ.
21. Ανάφερε ότι στις 15/2/13 έλαβε κατάθεση από τον σύζυγο της κατηγορούμενης Σταύρο Στυλλή, Μ.Υ.1., Τεκμήριο 72 στο οποίο αναφερθήκαμε προηγουμένως. Λόγω της σημασίας που απεδόθη στην κατάθεση αυτή και την εν μέρει αναίρεση της από τον Μ.Υ.1 θεωρούμε σκόπιμο να καταγράψουμε σχετικές ερωτήσεις και τις απαντήσεις που δόθηκαν από τον μάρτυρα οι οποίες και θα τύχουν σχολιασμού κατά την αξιολόγηση. «E. Καταρχήν την κατάθεση αυτή στο Δικαστήριο πώς την πήρες; Ρωτούσες και έβαζες κάποιες ερωτήσεις στον δίδοντα κατάθεση ή σου έλεγε εκείνος και έγραφες; A. Κυρίως μου έλεγε εκείνος και έγραφα. E. Όμως σε κάποια σημεία είναι κατανοητό ότι τον ρωτούσες για να διασαφηνίσεις κάποια σημεία. Είναι σωστό αυτό που λέω; A. Σωστά. E. Κοίταξε στην πίσω σελίδα, στο πίσω μέρος της κατάθεσης ουσιαστικά από την 3η έναρξη παραγράφου, είναι δηλαδή γραμμή για να το δει το Δικαστήριο από την 7η γραμμή Εντιμότατη και κύριοι Δικαστές της 2ης σελίδας. «Στο σπίτι των πεθερικών του αδελφού μου πήγα με το αυτοκίνητο μου KWA
22. Τα μωρά του αδελφού μου δεν μπήκαν ποτέ σε αυτοκίνητο μου, ούτε στο αυτοκίνητο της Γεωργίας». Αυτό λέχτηκε στην κατάθεση σου σωστά; A. Μάλιστα. E. Να θεωρήσω δεδομένο ότι για την απάντηση αυτή μπήκε η κατάλληλη διασαφηνιστική ερώτηση εκ μέρους σου στον κύριο Στυλλή έτσι; A. Προτού λάβω την κατάθεση ζήτησα από το μάρτυρα να μου αναφέρει τα γεγονότα. Έπαιρνα κάποιες σημειώσεις και στο συγκεκριμένο σημείο τον ξαναρώτησα. E. Και σου έδωσε αυτή την απάντηση. A. Μάλιστα. E. Θέλω λοιπόν να πεις στο Δικαστήριο τι ακριβώς τον ρώτησες. A. Η κατάθεση λήφθηκε στην Α.Δ.Ε Λεμεσού, στο σημείο που λαμβανόταν DNA από το αυτοκίνητο. Ήμασταν δίπλα από το αυτοκίνητο και σε κάποια φάση με ρώτησε ο μάρτυρας για ποιο λόγο γίνεται τούτη η εξέταση στο αυτοκίνητο και του είπα «για DNA, για σκοπούς DNA σε περίπτωση που βρεθεί το DNA του μωρού στο αυτοκίνητο». «Έτσι κι αλλιώς...» λέει μου «...δεν μπήκαν τα μωρά στο αυτοκίνητο». E. Κύριε μάρτυς, μετά από αυτή τη συζήτηση που έκανες, τη στιχομυθία που εξήγησες στο Δικαστήριο, είναι σωστό να πούμε ότι αυτό που κατάλαβες εσύ με την απάντηση που σου έδωκε ο κύριος Στυλλή υπό τις συνθήκες αυτές ήταν ότι τα μωρά του αδελφού του δεν μπήκαν ποτέ στο αυτοκίνητο έτσι και αλλιώς, είτε για να τα πάρει στο Luna Park, είτε για να τα πάρει στο εστιατόριο, είτε για να παν μαζί στη θάλασσα, είτε για οτιδήποτε. Είναι σωστό αυτό που λέω; A. Μάλιστα». Ως ξεχωριστή ενότητα αυτού του κεφαλαίου θεωρούνται οι Μ.Κ.7 και 8 οι οποίοι και δεν αμφισβητήθηκαν. Θα αναφερθούμε εν συντομία στην υφή της μαρτυρίας τους η οποία όμως θα μας απασχολήσει και σε αργότερο στάδιο. Ως Μ.Κ.7 κλήθηκε να καταθέσει ο Αστ. 3416 Παύλος Εκτωρίδης της Υπηρεσίας Εγκληματολογικών Ερευνών του Αρχηγείου Αστυνομίας ο οποίος υπηρετεί στο εργαστήριο φωτογραφίας Εικόνας και Γραφικών. Σύμφωνα με την έκθεση του Μ.Κ.7 (Τεκμ. 56) ίδιος μαζί με τον Μ.Κ.1 Αστ. 2624 Γ. Ντζουβάνη και τον Μ.Κ.8 Υπαστυνόμο Σ. Παυλίδη επιθεώρησαν όλο το οπτικό υλικό που είχαν, δηλ. 5 κλειστά κυκλώματα παρακολούθησης (της επίδικης περιοχής ως πιο κάτω θα εξηγηθεί) με λήψεις εικόνων που αφορούν τις ημερομηνίες 15/2/2013 (την μέρα του αδικήματος) και 20/2/1013 (την μέρα που έγινε αναπαράσταση πορείας). Για σκοπούς επεξεργασίας, δημιούργησαν αριθμό εικόνων που δείχνουν το ύποπτο όχημα μάρκας DAIHATSU TERIOS, όπως φαίνεται στον Πίνακα σελ. 15 - 17 για τις 15.2.2013 με καταγραφή ώρας, την ώρα που φαινόταν στα κλειστά κυκλώματα. Από αυτόν τον αριθμό εικόνων έγινε επιλογή αντιπροσωπευτικών αριθμών δειγμάτων των κινήσεων του ύποπτου αυτοκινήτου δηλαδή πιο καθαρή λήψη της εικόνας από κάθε ένα εκ των 5 κλειστών κυκλωμάτων. Από τις πιο πάνω εικόνες ο Μ.Κ.7 (μαζί με τον Μ.Κ.1) επέλεξε 8 εικόνες τις οποίες αφού αρίθμησε με το λογισμικό «CID CASES» τις φύλαξε στο folder "ARITHMISI" και στη συνέχεια τις εκτύπωσε και τις έδεσε σε βιβλιάριο (Τεκμ. 57). Η κάθε μία από τις 8 φωτογραφίες που περιέχονται στο Τεκμ. 57 αντιστοιχεί με τους αριθμούς του πίνακα που φαίνεται στις σελ. 15-17 της έκθεσης (Τεκμ. 56). Πρόσθετα ο Μ.Κ.7 προέβη σε αντιγραφή - μεταφορά των πλάνων σε ψηφιακούς δίσκους, ως ειδικά εξήγησε συσχετίζοντας τα με τα κατατεθέντα τεκμήρια. Όλο το πιο πάνω υλικό που παρέλαβε ο Μ.Κ.7, τις φωτογραφίες που έβγαζε, τα φύλαξε σε σχετικό δίσκο. Το σχετικό υλικό παρεδόθηκε στον Μ.Κ.8 για σκοπούς της εργασίας (ανάλυσης των video και σύγκρισης). Ο μάρτυρας αυτός δεν αντεξετάστηκε και γίνεται αποδεκτός. Μ.Κ.8 υπήρξε ο εμπειρογνώμονας υπαστυνόμος Σωτήρης Παυλίδης ο οποίος είναι τοποθετημένος στο εργαστήριο φωτογραφίας, εικόνας και γραφικών της ΥΠΕΓΕ Αρχηγείου. Η εμπειρογνωμοσύνη του αναλύεται στο Τεκμ. 58 και αφορά μεταξύ άλλων ψηφιακή επεξεργασία και ενίσχυση εικόνας από κλειστά κυκλώματα και άλλες συναφείς δραστηριοτήτες. Σύμφωνα με την μαρτυρία του Μ.Κ.8 ο ίδιος προέβη σε εξετάσεις σύγκρισης του ύποπτου οχήματος που φαίνεται στα 5 κλειστά κυκλώματα παρακολούθησης της περιοχής που θα αναφερθούν πιο κάτω με το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KWA
23. Προς τούτο ετοίμασε έκθεση την οποία κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμ.
24. Στην σελ. 15-19 της έκθεσής του φαίνονται στα δεξιά οι πραγματικές ώρες καταγραφής και πάνω στις φωτογραφίες κάτω από το τίτλο ΕΙΚΟΝΑ φαίνονται οι ώρες που κατέγραφαν τα κλειστά κυκλώματα. Σχετική μαρτυρία αναφορικά με τις ώρες είναι κατατεθειμένη επίσης και στα παραδεκτά γεγονότα ημερ. 29.4.
25. Εν πάση περιπτώσει ουδέποτε αμφισβητήθηκε το οπτικό υλικό που αφορά τα 5 κλειστά κυκλώματα από λήψεις εικόνας των ημερομηνιών 15.2.2013 και 20.2.
26. Ο Μ.Κ.8 κατέθεσε επίσης ως (Τεκμ.61) CD με συγκρίσεις και αποτελέσματα που έκανε ο ίδιος. Ούτε ο μάρτυρας αυτός αμφισβητήθηκε και η μαρτυρία του θα μας απασχολήσει σε κατοπινό στάδιο. (γ) Η επιστημονική μαρτυρία Σημαντικότατη πτυχή της υπόθεσης είναι η επιστημονική μαρτυρία, τα ευρήματα και συμπεράσματα του Μ.Κ.19 Δρ. Καριόλου του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου - Διευθυντή του Εργαστηρίου Δικανικής Γενετικής, από το 1991 - σε σχέση με τα συλλεχθέντα τεκμήρια. Τα προσόντα του Μ.Κ.19 δεν αμφισβητήθηκαν και περιλαμβάνονται σε συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα, Τεκμ. 65, το οποίο αναφέρεται στην επαγγελματική εμπειρία και ειδική εκπαίδευση του μάρτυρα, όπως και περιλήψεις, δημοσιεύσεις, ανακοινώσεις του σε επιστημονικά συνέδρια. Το ουσιώδες εύρημα - συμπέρασμα του Δρ. Καριόλου συνίσταται στα ακόλουθα εκ της έκθεσης του - Τεκμ.
28. Από το αντικείμενο 977 -15 (Επίχρισμα από το κάθισμα της θέσης του συνοδηγού του KWA458) απομονώθηκε μικτό γενετικό υλικό που προέρχεται από τουλάχιστον πέντε άτομα. Για την εξήγηση του μικτού γενετικού προφίλ που προκύπτει από την επικύρωση αλληλίων επαναληπτικών εξετάσεων του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το αντικείμενο 977-15, παρατίθενται 2 πιθανά σενάρια: (Ι) Το μικτό γενετικό υλικό στο πιο πάνω αντικείμενο είναι του Σταύρου Στυλλή (του μωρού) (977-7), της Γεωργίας ΣΤΥΛΛΗ (977-18.1). του Σταύρου ΣΤΥΛΛΗ-Δ/Τ787646 (1051-9.1) και δύο αγνώστων ατόμων ή (ΙΙ) Το μικτό γενετικό υλικό στο πιο πάνω αντικείμενο είναι πέντε τυχαίων αγνώστων ατόμων. Δεδομένου των αποτελεσμάτων των εξετάσεων που έγιναν το παρατηρούμενο μικτό γενετικό προφίλ του δείγματος DNA, που απομονώθηκε από το αντικείμενο 977-15, εκτιμάται ότι είναι 578.000.000.000.000.000.000 φορές πιο πιθανόν να εμφανιστεί κάτω από το σενάριο (Ι) ότι, δηλαδή, είναι μείγμα γενετικού υλικού του Σταύρου ΣΤΥΛΛΗ, της Γεωργίας ΣΤΥΛΛΗ, του Σταύρου ΣΤΥΛΛΗ - Δ.Τ.787646 και δύο αγνώστων ατόμων, σε αντίθεση με το σενάριο (ΙΙ) όπου το μικτό προφίλ προέρχεται από πέντε τυχαία άγνωστα άτομα (Η εκτίμηση έγινε με βάση τις συχνότητες των αλληλίων στον ελληνοκυπριακό πληθυσμό). Ο Μ.Κ.19 εξετάστηκε και αντεξετάστηκε επί μακρόν σε σχέση με τα ευρήματα του. Επί όλων των πτυχών της μαρτυρίας του θα ασχοληθούμε κατά το στάδιο της αξιολόγησης. (δ) Η μαρτυρία της παιδιάτρου και της ιατροδικαστού Η Δρ. Μαρία Ζένιου είναι παιδίατρος στο Γενικό Νοσοκομείου Λεμεσού (Μ.Κ.17). Την 15.2.13 εξέτασε τον μικρό Σταύρο όταν αυτός μεταφέρθηκε συνοδευόμενος από την μητέρα του και αστυνομικούς στο Παιδιατρικό Τμήμα. Κατά την κλινική εξέταση ήταν ιδιαίτερα ανήσυχος και έκλαιγε συνέχεια. Έδειχνε πεινασμένος και είχε μια ήπια αφυδάτωση. Είχε επίσης κόκκινο λαιμό. Έφερε εκδορές στην πρόσθια επιφάνεια του κορμού με πολλαπλούς μώλωπες στον τράχηλο και το πρόσωπο. Έφερε επίσης εκδορά στην πλάγια τραχηλική χώρα (ΔΕ), μώλωπες στην αριστερή μετωπιαία χώρα, εμφάνιζε μικροπετέχειες στο κορμό και στο πρόσωπο, εμφάνιζε γραμμοειδείς μικροερεθισμούς περιπρωκτικά. Την επόμενη ημέρα το παιδί έκανε πυρετό και συνέχιζε να είναι αναστατωμένο και συνεχώς δεν επέτρεπε να το πλησιάσεις. Η γιατρός αναφέρθηκε ιδιαίτερα στην κατάσταση του παιδιού όπως διαφαίνεται και στις φωτογραφίες Τεκμ. 49 εξηγώντας πιο λεπτομερώς τις κακώσεις και τα σημάδια που περιέγραψε. Στις 16.2.13 η εικόνα των κακώσεων κάπως άλλαξε. Επίσης την επόμενη ημέρα λόγω του πυρετού δόθηκαν οδηγίες και λήφθηκαν ακτινογραφίες θώρακος. Η μάρτυρας ακόμη αναφέρθηκε στα ευρήματα της σε συνάρτηση με τις φωτογραφίες, Τεκμ.
29. Σε σχέση με την έκθεση του παιδιού σε εξωτερικές συνθήκες την επίδικη ημέρα ανέφερε ότι ήταν μια ιδιαίτερα ψυχρή μέρα και έβρεχε οπότε αν το μωρό παρέμενε παρατεταμένα έξω θα μπορούσε να υποστεί υποθερμία με ενδεχόμενη ζημιά στην υγεία του. Η Μ.Κ.17 αναφέρθηκε επίσης ως προς την μη δυνατότητα ενός παιδιού 18 μηνών να περπατήσει μεγάλη απόσταση εκτός από κάποια μέτρα. Η Δρ. Ελένη Αντωνίου ιατροδικαστής Μ.Κ.18 εξέτασε το μικρό Σταύρο την επόμενη ημέρα - στις 16/2/2013 και κατά την εξέταση αυτή λήφθηκε αριθμός φωτογραφιών (Τεκμ. 49). Σύμφωνα με την ιατροδικαστική της έκθεση «ο Σταύρος Στυλλή φέρει μικρή εκδορά στο αριστερό βραχιόνιο και εκχύμωση κυκλική διαμέτρου 1.2 εκ. στο δεξιό βραχιόνιο. Σε ολόκληρο το πρόσθιο μέρος του λαιμού φέρει στενόμακρες φυσαλίδες που έχουν την εμφάνιση εγκαυμάτων. Οι φυσαλίδες αυτές πιθανότατα να έγιναν από τριβή στο λαιμό του παιδιού με αντικείμενο που έχει τραχεία επιφάνεια. Πρόκειται για τραυματισμό που έγινε από άλλο άτομο». Η κα Αντωνίου αναλύοντας τις φωτογραφίες που λήφθηκαν στην παρουσία της, αναφέρθηκε στις κακώσεις που και η ίδια αναφέρει λέγοντας επίσης ότι η φωτογραφία 6 λήφθηκε γιατί της είχε αναφερθεί από την παιδίατρο ότι το παιδί στο στέρνο του είχε εκδορές. Ωστόσο την ημέρα της δικής της εξέτασης δεν απεικονίζεται ο,τιδήποτε ούτε επίσης στη ραχιαία επιφάνεια του σώματος φαίνονταν κακώσεις ενώ της είχε αναφερθεί ότι υπήρχαν στις 15.2.
30. Η Μ.Κ.18 αναφέρθηκε στην φωτογραφία 7 όπου φαίνεται ότι στο πρόσθιο μέρος του λαιμού του παιδιού υπάρχει εγκαυματική εστία όπως επίσης στην φωτογραφία 8 στην αριστερή πλευρά του λαιμού φαίνονται επίσης τραύματα από τριβή. Όταν ερωτήθηκε από την κα Θεοδώρου από πού μπορούσαν να προέλθουν αυτά τα τραύματα ανέφερε ότι έγιναν από τριβή από τραχεία επιφάνεια. Ως πιθανή αιτία υπέδειξε το χοντρό φανελάκι που φορούσε το μωρό (Τεκμ. 49, φωτ. 6) στο οποίο ο λαιμός στο εν λόγω ένδυμα είναι με διπλό ύφασμα και οι γραμμές του υφάσματος είναι κάθετες. Μπορούν να γίνουν κινήσεις τριβής με το ύφασμα δεξιά και αριστερά πάνω στο λαιμό. Επειδή το δέρμα των παιδιών είναι πολύ λεπτό μπορεί να προκαλέσει αυτού του είδους τις εκδορές με τις φυσαλίδες. Δηλαδή γίνεται από τη τριβή η οποία παράγει την θερμότητα. Η Μ.Κ.18 δεν απέκλεισε άλλο πιθανό τρόπο λέγοντας ότι γίνεται με «οποιοδήποτε αντικείμενο το οποίο έχει τραχεία επιφάνεια και μ' αυτό το αντικείμενο ασκήσουμε τριβή στο δέρμα με αποτέλεσμα τη θερμότητα. Σε ερώτηση πως κατέληξε στο συμπέρασμα της ότι ο τραυματισμός έγινε από άλλο άτομο απάντησε ως εξής. «Ο λόγος που καταλήγω στο συμπέρασμα είναι η έκταση του τραυματισμού σε όλο το πρόσθιο και στις πλάγιες πλευρές του λαιμού και με την αντίδραση του πόνου, κανένα άτομο από μόνο του δεν μπορεί να προκαλέσει τον τραυματισμό αυτής της έκτασης του λαιμού. Εδώ θα συμπληρώσω ότι σύμφωνα με την ηλικία του παιδιού ένα παιδί δεν έχει τόση δύναμη να προκαλέσει αυτό το τραυματισμό από μόνο του». Στις 16.2.13 το παιδί ήταν σε εμπύρετη κατάσταση, ανήσυχο και τρομαγμένο, έβηχε και είχε καταρροή από τη μύτη. Σε σχετική ερώτηση ανέφερε ότι οι κακώσεις που έφερε το παιδί στο σώμα του ήταν επώδυνες αφού κάθε διαταραχή της επιδερμίδας είναι επώδυνη. Τσούζει τόσο με την αφή όσο ακόμα και με σκέτο νερό. Σύμφωνα με τον χαρακτήρα των τραυμάτων η Μ.Κ.18 ανέφερε ότι ο τραυματισμός έλαβε χώρα ένα με ενάμιση 24ωρο προηγουμένως. Αυτό συνάγεται και από το ότι σύμφωνα με την παιδίατρο που εξέτασε το παιδί στις 15.2.13 και ανέφερε ότι υπήρχαν εκδορές ακριβώς λόγω του ότι οι εκδορές ήταν επιπόλαιες είχαν χαθεί την επόμενη ημέρα. Αυτό συνηγορεί στο ότι ο τραυματισμός ήταν πρόσφατος. Να αναφέρουμε από αυτό το στάδιο της διαδικασίας ότι η ιατροδικαστής Ελ. Αντωνίου γίνεται αποδεκτή αφού δεν αντεξετάστηκε. Η δε παιδίατρος επίσης γίνεται αποδεκτή, ήταν σαφής, επεξηγηματική στις επιμέρους λεπτομέρειες που έδωσε για την κατάσταση του παιδιού και τίποτε δεν διατάραξε τα ευρήματα και τις διαπιστώσεις της. Ως εκ τούτου οι διαπιστώσεις και τα ευρήματα των Μ.Κ.17 και 18 γίνονται ευρήματα του Δικαστηρίου. Κατάθεση της κατηγορούμενης στην Αστυνομία Είναι σημαντικό να τεθεί επίσης αυτούσια η κατάθεση της κατηγορουμένης δοθείσα στις 15/2/13 ώρα 13.00 - 14.40 (Τεκμ. 51). (υπογραμμίζονται τα σημεία που αφορούν κυρίως τις ώρες που θα μας απασχολήσουν στην συνέχεια). «Διαμένω με τον σύζυγο Σταύρο Στυλλή και τα τρία μου παιδιά ηλικίας 10, 6 και 3 ετών. Σήμερα και περί ώρα 0830 ενώ βρισκόμουν με τον σύζυγο μου στο σπίτι μας, αφού ο Σταύρος ήταν με άδεια από την δουλειά του, δέχτηκε τηλεφώνημα από τον πατέρα του Πανίκο, ο οποίος του ανάφερε ότι χάθηκε το μωρό του αδερφού του αλλά δεν μπορούσε να μιλήσει γιατί έκλαιγε συνεχώς. Αμέσως ο άντρας μου ντύθηκε και έφυγε για το σπίτι του συμπέθερου μου, όπου εκεί ήταν και ο πεθερός μου. Εγώ λόγω του ότι είχα κάποια επείγουσα παραγγελία να πάρω, έφυγα από το σπίτι και πήγα στο φαρμακείο «Φωτεινή Βασιλοπούλου» στην περιοχή εναερίου όπου εκεί άκουσα να συζητούν για το μωρό του κουνιάδου μου που χάθηκε. Τότε τους είπα ότι πρόκειται για το μωρό του κουνιάδου μου και έβαλα τα κλάματα. Αμέσως μου είπαν να καθίσω λίγο αφού δεν ένοιωθα καλά και αφού πέρασε κανένα δεκάλεπτο έφυγα για το σπίτι μου. Τότε τηλεφώνησα στον σύζυγο μου ο οποίος βρισκόταν ήδη στο σπίτι των συμπεθέρων του και του ζήτησα όπως έρθει να με πιάσει από το σπίτι μας για να με πάρει και εμένα μαζί του στο σπίτι των συμπεθέρων του. Τότε ο Σταύρος ήρθε από το σπίτι μας και με έφερε εδώ στο σπίτι των συμπεθέρων μας. Όταν ήρθα εδώ πρέπει να ήταν η ώρα 10.14 σύμφωνα με το ρολόϊ του κινητού μου τηλεφώνου. Εδώ στο σπίτι των συμπεθέρων μας οι οποίοι είναι οι γονιοί της γυναίκας του αδερφού του άντρα μου βρισκόταν ο αδερφός του άντρα μου Ευθύμιος και η γυναίκα του Πόλα ως επίσης και αρκετός κόσμος. Με την συνύφισσα μου Πόλα απλά χαιρετιστήκαμε τίποτε άλλο. Με την Πόλα είμαστε λίγο ψυχραμένες αλλά χωρίς να γνωρίζω τον λόγο. Από τότε που γνωριστήκαμε δηλ. όταν αρραβωνιάστηκα τον Σταύρο οι σχέσεις μας δεν ήταν και πολύ καλές χωρίς κανένα ιδιαίτερο λόγο αφού ποτέ δεν ήρθα σε αντιπαράθεση μαζί της. Το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι λόγω του ότι η Πόλα δεν μπορούσε να κάνει παιδιά μπορεί να μην αισθανόταν ψυχολογικά καλά. Ποτέ μας όμως δεν καθίσαμε να συζητήσουμε για ποιο λόγο δεν μιλούμε και τι συμβαίνει μεταξύ μας και αυτό ήταν λάθος μας γιατί αν μιλούσαμε θα ξεκαθαρίζαμε την παρεξήγηση. Ο άντρας μου είχε καλές σχέσεις με τον αδερφό του αλλά η σχέση μας βρισκόταν μόνο στα τυπικά αφού δεν συναναστρεφόμασταν. Συναντιόμασταν μόνο στο σπίτι των πεθερικών μας δηλ. στο σπίτι των γονιών του συζύγου μου. Η τελευταία φορά που συναντηθήκαμε ήταν τα Χριστούγεννα αλλά και πάλι ήταν πολύ τυπικές οι σχέσεις μας. Πριν να πάω να πάρω την παραγγελία που σας ανάφερα πιο πάνω η ώρα 07.25 έφυγα από το σπίτι μου μαζί με τον γιο μου ηλικίας 6 ετών για να τον πάρω στο σχολείο του το Β' Δημόσιο Νηπιαγωγείο 'Υψωνα. Εκεί θα τον κατέβασα η ώρα 07.30 και ακολούθως πήγα στο σπίτι μου. Πρέπει να έφτασα στο σπίτι μου η ώρα 0735-0740 όπου εκεί ήταν ο άντρας μου, ο οποίος κοιμόταν, η κόρη μου η οποία δεν πήγε σχολείο αφού είναι άρρωστη και το 3χρονο αγοράκι μου. Κατά την επιστροφή μου στο σπίτι από το σχολείο του γιου μου δεν σταμάτησα πουθενά. Ο δρόμος που ακολούθησα όταν πήρα τον γιο μου σχολείο είναι από το σπίτι μου προς το δρόμο της Παναγίας και μετά από το συντριβάνι πήγα ίσια προς το σχολείο του γιου μου. Όταν έφυγα από το σχολείο πέρασα από την βόρεια πλευρά του σχολείου και αφού κατέβηκα τέρμα του δρόμου έστριψα αριστερά και μετά δεξιά, τέρμα αριστερά και στα αριστερά είναι το σπίτι μου. Σε καμιά περίπτωση δεν πέρασα από τον κύριο δρόμο που βρίσκεται το Α' Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο όπου εκεί είναι και το σπίτι των συμπεθέρων. Έχει να περάσω από αυτό τον δρόμο που βρίσκεται το σπίτι των συμπεθέρων από εχθές δηλ. την Πέμπτη η ώρα 13.
31. Ο λόγος που πέρασα από εκεί είναι γιατί είναι ο δρόμος που συνήθως ακολουθώ όταν σχολάνω από την δουλειά μου και πάντα οδηγώ το αυτοκίνητο της δουλειάς μου το οποίο είναι χρώματος άσπρου, μάρκας OPEL CORSA, εμπορικό όπου στο πίσω γυαλί υπάρχει αυτοκόλλητο το οποίο γράφει APIVITA και στα πλαϊνά των πόρτων γράφει «προϊόντα φαρμακείου» και έχει το σήμα της εταιρείας. Το αυτοκίνητο που χρησιμοποίησα σήμερα για να πάρω τον γιο μου σχολείο είναι το αυτοκίνητο του συζύγου μου μάρκας TERIO χρώματος σαξ (sax) αλλά δεν θυμάμαι τους αριθμούς εγγραφής του. Ο λόγος που το έπιασα αυτό το αυτοκίνητο είναι γιατί βρισκόταν σταθμευμένο πίσω από το δικό μου αυτοκίνητο. Σπάνια όμως χρησιμοποιώ αυτό το αυτοκίνητο γιατί το χρησιμοποιεί αποκλειστικά ο σύζυγος μου. Όταν πήρα τον γιο μου σχολείο φορούσα τζιν παντελόνι, μαύρες μπότες, άσπρο πουκάμισο με μαύρο τρικό και δερμάτινο μαύρο σακάκι. Τα μωρά του κουνιάδου μου τα είδα συνολικά δέκα φορές από τότε που γεννήθηκαν. Τις πλείστες φορές τα είδα όταν ήταν στην πεθερά μου γιατί κάποιες ημέρες της εβδομάδας τα βλέπει η πεθερά μου. Με τον σύζυγο μου από τότε που αρραβωνιαστήκαμε οι σχέσεις μας είναι άριστες και ουδέποτε χωρίσαμε ή τσακωθήκαμε. Ποτέ μου δεν επισκέφθηκα κάποιο ψυχολόγο ή ψυχίατρο. Όπως σας ανάφερα και πιο πάνω με την συνύφισσα μου δεν γνωρίζω τους λόγους που είμαστε ψυχρές μεταξύ μας. Πολλοί παίρνουν και φέρνουν λόγια για εμάς αλλά ποτέ δεν μπήκα στην διαδικασία να την ρωτήσω τι έχει μαζί μου. Εγώ πάντως δεν έχω τίποτε εναντίον της και ουδέποτε μου έκανε κάτι για να με βλάψει. Δεν έχω κανένα πρόβλημα να ελέγξετε το κινητό μου τηλέφωνο και σας δίδω την συγκατάθεση μου όπως το ελέγξετε». Όταν πλέον εγείρονται πιο σοβαρές υποψίες εναντίον της κατηγορούμενης και της λαμβάνεται ανακριτική κατάθεση στις 20.2.13 ώρα 20.15 και της υποβάλλονται ερωτήσεις, η επαναληπτική απάντηση που δίδει είναι «ό,τι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο», ακόμα αυτό συμβαίνει και με την ερώτηση αν υιοθετεί την πρώτη της κατάθεση. Την ίδια ημέρα εκτελείται εναντίον της ένταλμα σύλληψης (Τεκμ. 52). Το αυτοκίνητο μοντέλο Terios μάρκας Daihatsu, χρώματος sax που θεάθηκε στην περιοχή και το αυτοκίνητο μάρκας Daihatsu Terios χρώματος Sax, υπ' αρ. εγγραφής KWA458 που οδήγησε η κατηγορούμενη στις 15.2.
32. Είναι σημαντικό να τεθεί ότι η ώρα τέλεσης του αδικήματος της απαγωγής προσδιορίζεται μεταξύ των ωρών 7.25 - 7.
33. Ο τόπος τέλεσης του αδικήματος είναι η οδός Μιχαλάκη Καραολή αρ. 1 στον Ύψωνα. Με αυτές τις δύο ακλόνητες παραμέτρους στρεφόμαστε να δούμε την πορεία του ύποπτου αυτοκινήτου όπως καταγράφεται από τα 5 επίδικα σημεία (εκ των κλειστών κυκλωμάτων) τα οποία τοποθετούνται στην ευρύτερη περιοχή σε κοντινή απόσταση μεταξύ τους ως εξής:
34. Σημείο σπιτιού της γιαγιάς - που γίνεται απαγωγή (οδός Μ. Καραολή 1) - καταγράφεται από τις κάμερες του βιβλιοπωλείου Έλληνας (οδός Τριών Ιεραρχών) το οποίο βρίσκεται πλησίον της οικίας που ήταν το μωρό (φωτ. 6,7 και 8 του Τ.57).
35. Κατάστημα Scape - οδός Μακαρίου Γ' αρ, 56Α, Ύψωνας (φωτ. 2 από το Τ. 57).
36. ΣΠΕ Ύψωνα (Λεωφ. Μακαρίου Γ' 74, Ύψωνας), (φωτ. 3 από το Τεκμ. 57).
37. Περίπτερο Τύλληρος και Εύη (Λεωφ. Μακαρίου Γ', Ύψωνας) (φωτ. 1 του Τεκμ. 57).
38. Οικία Ει/Α 5267 στην οδό Γρίβα Διγενή 55, Ύψωνας (απέναντι της οικίας της κατηγορουμένης) (φωτ. 4,5 του Τεκμ. 57). Η πραγματική ώρα καταγραφής της πορείας του επίδικου αυτοκινήτου φαίνεται πιο κάτω - η οποία και δεν αμφισβητήθηκε όταν κατατίθοντο τα σχετικά τεκμήρια - θα μας απασχολήσει πιο κάτω. Σ' όλα τα πιο πάνω σημεία καταγράφεται η παρουσία του ύποπτου αυτοκινήτου Terios που προσομοιάζει με το αυτοκίνητο που σύμφωνα με την κατηγορούμενη οδηγείται απ' αυτή την επίδικη ημέρα τουλάχιστον από ώρα 7.25 μέχρι 7.40 περίπου (βλ. κατάθεση της Τεκμ. 51). Είναι σημαντικό να δούμε την υπολογιζόμενη με βάση τις πιο πάνω κάμερες, πορεία του υπόπτου αυτοκινήτου αλλά και του σημείου της εκκίνησης του αυτοκινήτου το πρωί εκείνο της επίδικης ημέρας όπως καταγράφεται από τις κάμερες της οικίας της Ε/Αστ που είναι πολύ πλησίον (απέναντι) της οικίας της κατηγορούμενης ως φαίνεται στα σχετικά τεκμήρια. Είναι λοιπόν ωφέλιμο να ξεκινήσουμε την πορεία ακριβώς από αυτό το σημείο. Άκρως βοηθητική γι' αυτό το σκοπό υπήρξε η μαρτυρία του Μ.Κ.8 Υπ. Παυλίδη, η έκθεση και το υλικό που χρησιμοποίησε καθώς και η μαρτυρία του Μ.Κ.7 Αστ. Εκτωρίδη (βλ. σχετικά Τεκμ. 56-61).
39. Οικία Ει/Αστ. - ώρα 7.34 - σημείο εκκίνησης αυτοκινήτου
40. ΣΠΕ Ύψωνα - ώρα 7.36 - σημείο πορείας αυτοκινήτου
41. Κατάστημα Scape - ώρα 7.36 - σημείο πορείας αυτοκινήτου
42. Βιβλιοπωλείο «Έλληνας» - ώρα 7.37.21 - σημείο πορείας, ώρα 7.37.34 - σημείο πορείας - ώρα 07.39.07, σημείο στάθμευσης και παραμονής παρά το πεζοδρόμιο, δίπλα από την οικία της απαγωγής -ώρα 7.40.34 - βλέπουμε μια φιγούρα με ανοιχτόχρωμη μπλούζα να κινείται πάνω στο πεζοδρόμιο - 7.44.28 - 07.44.51 σημείο επανεκκίνησης (Το αυτοκίνητο έφυγε μεταξύ των δευτερολέπτων 28 και 51).
43. ΣΠΕ Ύψωνα - ώρα 7.46 - σημείο πορείας
44. Περίπτερο Τήλλυρος και Εύη - ώρα 7.48 - σημείο πορείας, - ώρα 7.58 - σημείο πορείας - ώρα 8.31 σημείο πορείας - ώρα 8.33 σημείο πορείας.
45. Οικία Ε/Αστ. - ώρα 8.34 - ώρα άφιξης αυτοκινήτου. Να σημειωθεί ότι από κύκλωμα του βιβλιοπωλείου «Έλληνας», το ύποπτο αυτοκίνητο φαίνεται να κινείται στην οδό Τριών Ιεραρχών στον Ύψωνα από αριστερά προς δεξιά και στην συνέχεια φαίνεται να μην στρίβει αμέσως προς τα αριστερά που είναι η είσοδος της οικίας που έγινε η απαγωγή. Αντ' αυτού το όχημα μπαίνει από το επόμενο στρίψιμο και μετά επανέρχεται στην οδό Τριών Ιεραρχών, στρίβει δεξιά και σταματά έξω από την εν λόγω οικία. Μετά φαίνεται να κινείται εκτός του αυτοκινήτου «μια ανθρώπινη φιγούρα» που δεν ξεχωρίζει επαρκώς (βλ. σελ. 4 και 5 της έκθεσης του Μ.Κ.8). Να αναφέρουμε ότι ο Υπαστ. Παυλίδης και άλλοι αστυνομικοί προέβησαν σε αναπαράσταση της πορείας του ύποπτου αυτοκινήτου στις 20.2.13 για επαλήθευση της πορείας αυτής. Ως εκ του περισσού - αφού δεν αμφισβητήθηκαν - να πούμε ότι δεχόμαστε ανεπιφύλακτα τις μαρτυρίες του Εκτωρίδη και ιδιαίτερα του Παυλίδη, ο οποίος επιστημονικά και μεθοδικά έδωσε στο Δικαστήριο τα συμπεράσματα του αφενός για το ότι το όχημα που απεικονίζεται στα διάφορα κυκλώματα ασφαλείας είναι πιθανόν να είναι το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής KWA458 παρά στην υπόθεση να μην είναι και αφετέρου στην μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε, τα συμπεράσματα που εξήχθησαν σε σχέση με την υπολογιζόμενη πορεία του αυτοκινήτου, έχοντας υπόψη πάντα κάποιες ακλόνητες παραμέτρους που αφορούν το χρόνο, την περιοχή και τις θέσεις των εμπλεκομένων προσώπων όπως θα τις εξηγήσουμε και πιο κάτω. Επ' αυτής της πτυχής σχετική είναι και η μαρτυρία του Μ.Κ.21 του Ανακριτή Λοχία 532 Θ. Χαραλάμπους ο οποίος επίσης προέβη σε κάποια «δοκιμαστική διαδρομή» για να εξετάσει την εκδοχή που δίνει η κατηγορουμένη για την διακίνηση της εκείνο το πρωί. Ο Μ.Κ.21 ανάφερε ότι ακολουθώντας την διαδρομή του πρωϊνού εκείνου σύμφωνα με την κατηγορουμένη, η ώρα που χρειάζεται κάποιος να την κάνει είναι 5 λεπτά. Αυτό «δεν συνάδει» αν ληφθεί υπόψη η ώρα εκκίνησης που διαπιστώνεται από την κάμερα της οικίας της Ειδ./Αστ. απέναντι από το σπίτι της κατηγορούμενης, που είναι η ώρα 7.34 και την επιστροφή του αυτοκινήτου στο ίδιο σημείο που είναι η ώρα 8.
46. Η σκέψη αυτή βέβαια εκλαμβάνει ως δεδομένο ότι το αυτοκίνητο που βλέπουμε να ξεκινά η ώρα 7.34 και να φθάνει η ώρα 8.34 είναι όντως το αυτοκίνητο της κατηγορουμένης. Σ' αυτό το πλαίσιο μαρτυρίας εντάσσουμε και αυτή του Μ.Κ.20 Α. Αγαθοκλέους, πωλητή - εισαγωγέα από την Αγγλία του αυτοκινήτου του Σταύρου Στυλλή ο οποίος επισήμανε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που «ως επί το πλείστον» έχουν τα αυτοκίνητα Terios - εισαγόμενα, από την Αγγλία δηλαδή από τα extra που έχει πάνω. Τα πατίδια τα πλαστικά γύρω από τα φτερά, τα roof rails, οι ράγες πάνω στην οροφή και το χρώμα το οποίο είναι χαρακτηριστικό της εισαγωγής της Αγγλίας. Μας αναφέρθηκε ακόμη ως κοινό έδαφος ότι στην Κύπρο υπάρχουν 135 τέτοια αυτοκίνητα. Ο Μ.Κ.20 κρίνεται αξιόπιστος. Πολλά τέτοια σημεία ιδιαίτερων χαρακτηριστικών των εισαγόμενων Terios εν σχέσει με τα εργαστηριακά, επισήμανε και ο Μ.Κ.8 και τα δεχόμαστε. Σημασία έχει ότι όλα αυτά δεν σημαίνουν άνευ ετέρου ταύτιση του ύποπτου αυτοκινήτου με αυτό της κατηγορούμενης. Δυναμώνουν απλώς την πιθανότητα ταύτισης. Οι σχέσεις των οικογενειών όπως προκύπτουν από τις μαρτυρίες των Μ.Κ. Είναι φανερό ότι συνδετικός κρίκος των οικογενειών των δύο αδερφών ήσαν οι γονείς τους Παναγιώτης (Μ.Κ.9) και Ευανθία (Μ.Κ.10). Και τα δύο αδέλφια είναι στρατιωτικοί. Ο Ευθύμιος (Μ.Κ.12) είναι ταγματάρχης και ο Σταύρος Στυλλή (Μ.Υ.1) είναι λοχαγός. Ο Ευθύμιος 37 χρονών παντρεύτηκε το έτος 2002 την Πόλα που εργάζεται ως δασκάλα στο Δημοτικό Σχολείο Ύψωνα (Μ.Κ.11) και ο Σταύρος την κατηγορούμενη το
47. Επειδή δε η Πόλα ήταν συγχωριανή με την κατηγορούμενη και την γνώριζε, η οικογένεια την ρώτησε «για το ποιόν της». Η Πόλα τους ανάφερε ότι δεν ήταν «η πρέπουσα γυναίκα για τον Σταύρο». Μετά από αυτό η οικογένεια προσπάθησε να αποτρέψει τον Σταύρο να προχωρήσει την σχέση του με αυτή. Πλην όμως δε έγινε κάτι τέτοιο και τελικά παντρεύτηκαν. Η κατηγορούμενη είχε μάθει από τον άντρα της τα λεχθέντα της Πόλας και έτσι από εκείνο το χρόνο οι σχέσεις τους ήταν ψυχρές. Το 2008 χειροτέρεψαν γιατί υποψιάζονταν την κατηγορούμενη για αποστολές απειλητικών τηλεφώνων - μηνυμάτων προς την Πόλα. Συνέχιζαν να μην έχουν επαφές, ακόμα και όταν η Πόλα γέννησε τα μωρά της. Ο Παναγιώτης Στυλλής ήταν, ως έχει καταθέσει και αυτό δεν είναι αμφισβητήσιμο, το πρόσωπο που έκανε ενέργειες να συμφιλιώσει τις νύμφες και κατ' επέκταση και τις δύο οικογένειες των γιων του. Μας ανάφερε συγκεκριμένα διαβήματα και συνομιλίες που έκανε και με τις δύο από το Πάσχα ως τα Χριστούγεννα του
48. Όμως οι προσπάθειες μόνο πλασματικά θετικό αποτέλεσμα είχαν, αφού αν και τους είπε να τα βρουν και πως η κατάσταση αυτή είναι μονόδρομος κ.α., η λέξη συγνώμη δεν ακούστηκε αλλά ούτε και οι σχέσεις τους καλυτέρευσαν. Ο Ευθύμιος, όπως και οι γονείς του, προσδιόρισε την αιτία της ψυχρότητας στο ότι τότε είχαν μάθει ότι η κατηγορούμενη ήταν ξανά αρραβωνιασμένη και ότι «γύριζε με τον ένα και τον άλλο». Γι' αυτό, είπε, «από το 2003 δεν μιλούσαμε με την Γεωργία. Σπίτι μας δεν ήρθαν ποτέ, ούτε όταν γεννήσαμε ήρθαν να μας δουν, ούτε στα βαφτίσια των μωρών». Όμως εξ ίσου προκύπτει ιδίως από την μαρτυρία της κας Ευανθίας που πρόσεχε τα μωρά συγκεκριμένες μέρες όταν δεν τα πρόσεχε η μητέρα της Πόλας ότι: Τα παιδιά του ενός γιου με τα δίδυμα μπορούσαν να βρεθούν στο χώρο του σπιτιού της γιαγιάς - παππού τους με τα παιδιά της κατηγορούμενης. Έτυχε ενώ ήταν τα παιδιά εκεί να έρθουν και οι γονείς τους, και συγκεκριμένα είτε ο Σταύρος, είτε η κατηγορούμενη. Η κατηγορούμενη επισκεπτόταν συχνά το σπίτι της κας Ευανθίας και του κ. Παναγιώτη (των Μ.Κ.9 και 10). Η Υπεράσπιση Όταν η κατηγορούμενη με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου κλήθηκε να προβάλει την υπεράσπιση της και αφού της είχαν εξηγηθεί τα δικαιώματα της, με ανώμοτη δήλωση της δήλωσε αθώα και ότι δεν έχει σχέση με τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται. Κλήθηκε ως μάρτυρας υπεράσπισης ο σύζυγος της Σταύρος Στυλλή ο οποίος και κατέθεσε επί μακρόν για τα θέματα των οικογενειακών προβλημάτων που υπήρχαν μεταξύ της δικής του οικογένειας και του αδελφού του, προβάλλοντας ως κύρια αιτία τη συμπεριφορά της Πόλας Στυλλή Μ.Κ.
49. Επίσης αναφορικά με την κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία (Τεκμ. 72) ημερ. 15.2.13 ανάφερε ότι σ' αυτή υπήρξε συγκεκριμένη ερώτηση του αστυνομικού Μ.Κ.22 σε σχέση με το επίδικο αυτοκίνητο το οποίο είναι ιδιοκτησίας του. Του έδωσε συγκεκριμένη απάντηση πλην όμως δεν καταγράφεται όπως ακριβώς την είχε διατυπώσει. Επειδή το όλο θέμα του μέρους αυτής της κατάθεσης έλαβε διαστάσεις κατά την δίκη αλλά και λόγω της ουσιαστικά αναίρεσης του με δήλωση στην οποία προέβη ο Μ.Υ.1 στην αστυνομία στις 28.2.13 και η οποία πήρε την μορφή ημερολογίου ενεργείας και όχι συμπληρωματικής κατάθεσης (παρά την επιθυμία του Μ.Υ.1), στο στάδιο της αξιολόγησης θα σταθούμε επί των σχετικών ερωτήσεων που του έγιναν στην κυρίως εξέταση για να τεθούν και οι δικές του απαντήσεις. Ως ειδικός - εμπειρογνώμονας κλήθηκε από την υπεράσπιση και κατάθεσε ο Διδάκτωρ Γενετιστής, μοριακός βιολόγος Γιώργος Φιτσιάλος (Μ.Υ.2), ο οποίος αμφισβήτησε μέρος των συμπερασμάτων του Δρ. Καριόλου και κατάθεσε τις δικές του θέσεις, αφού, όπως εξήγησε, του ζητήθηκε από την υπεράσπιση να μελετήσει την έκθεση και τα συναφή μ' αυτή έγγραφα του κ. Καριόλου για να απαντήσει τα συγκεκριμένα ερωτήματα: