Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού ν. Ανδρέας Ανδρέου, Αρ. Υπόθεσης: 21872/2010, 31/7/2013

(2), 24, 30, 31, 31Α και Τρίτος Πίνακας του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 1ης κατηγορίας ο Κατηγορούμενος στις 4.10.2007, στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, είχε στη κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α', δηλαδή 16,7074 γραμμάρια κοκαΐνης, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. Στη 3η κατηγορία, στο αδίκημα της παράνομης χρήσης ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Α' κατά παράβαση των άρθρων 10(α), 24

(1)και 30, 31, Πρώτος Πίνακας Μέρος Ι και Τρίτος Πίνακας, του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 3ης κατηγορίας ο Κατηγορούμενος στις 3.10.2007 στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, παράνομα χρησιμοποίησε ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α', ήτοι κοκαΐνη. Στην 4η κατηγορία, στο αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Α', κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, Πρώτος Πίνακας Μέρος Ι, 6

(2), 24, 30, 31, 31Α και Τρίτος Πίνακας του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 4ης κατηγορίας ο Κατηγορούμενος στις 5.1.2008, στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, είχε στη κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α', δηλαδή 2,9938 γραμμάρια κοκαΐνης, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. Στην 5η κατηγορία, στο αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως B', κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, Πρώτος Πίνακας Μέρος ΙΙ, 6

(2), 24, 30, 31, 31Α και Τρίτος Πίνακας του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 5ης κατηγορίας ο Κατηγορούμενος στις 5.1.2008, στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, είχε στη κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β', δηλαδή ίχνη φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. Στη 6η κατηγορία, στο αδίκημα της παράνομης χρήσης ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Α' κατά παράβαση των άρθρων 10(α), 24

(1)και 30, 31, Πρώτος Πίνακας Μέρος Ι και Τρίτος Πίνακας, του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 6ης κατηγορίας ο Κατηγορούμενος στις 5.1.2008 στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, παράνομα χρησιμοποίησε ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α', ήτοι κοκαΐνη. Στην 7η κατηγορία, στο αδίκημα καπνίσματος φυτού κάνναβης κατά παράβαση των άρθρων 10(α), 24

(1), 30και 31, Πρώτος Πίνακας Μέρος ΙΙ και Τρίτος Πίνακας, του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/

1. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 7ης κατηγορίας ο κατηγορούμενος στις 4.1.2008, κάπνισε φυτό κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Στην 8η κατηγορία για το αδίκημα της παρακώλυσης οργάνου τήρησης της τάξεως κατά την δέουσα εκτέλεση του καθήκοντος του, κατά παράβαση του άρθρου 244(β), του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
2. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 8ης κατηγορίας, ότι την 5 Ιανουαρίου 2008, στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, εσκεμμένα παρακώλυσε όργανο τηρήσεως της τάξης, δηλαδή τον Αστ.360 Α. Χαραλάμπους, από την Λεμεσό, κατά την δέουσα εκτέλεσης του καθήκοντος του. Με τη σύμφωνη γνώμη της κατηγορούσας αρχής, λαμβάνονται υπόψη στην παρούσα υπόθεση για σκοπούς επιβολής ποινής και τα γεγονότα των κατηγοριών 1, 2, 3 και 4, της υπόθεσης E. Δ Λεμεσού υπ' αριθμό 5239/2010, στις οποίες ο κατηγορούμενος επίσης έχει βρεθεί ένοχος με δική του παραδοχή και αφορούν τα αδικήματα: Η 1η κατηγορία, το αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Α', κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, Πρώτος Πίνακας Μέρος Ι, 6

(2), 24, 30, 31, 31Α και Τρίτος Πίνακας του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της εν λόγω κατηγορίας ο κατηγορούμενος στις 29.1.2008, στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, είχε στη κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α', δηλαδή 1,1532 γραμμάρια κοκαΐνης, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. Η 2η κατηγορία, στο αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως B', κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, Πρώτος Πίνακας Μέρος ΙΙ, 6

(2), 24, 30, 31, 31Α και Τρίτος Πίνακας του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της εν λόγω κατηγορίας ο κατηγορούμενος στις 29.1.2008, στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, είχε στη κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β', δηλαδή 0,2479 γραμ. φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. Η 3η κατηγορία, το αδίκημα της παράνομης χρήσης ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Α' κατά παράβαση των άρθρων 10(α), 24

(1)και 30, 31, Πρώτος Πίνακας Μέρος Ι και Τρίτος Πίνακας, του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της εν λόγω κατηγορίας ο κατηγορούμενος στις 28.1.2008 στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, παράνομα χρησιμοποίησε ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α', ήτοι κοκαΐνη. Η 4η κατηγορία, το αδίκημα του καπνίσματος φυτού κάνναβης κατά παράβαση των άρθρων 10(α), 24

(1), 30και 31, Πρώτος Πίνακας Μέρος ΙΙ και Τρίτος Πίνακας, του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/

1. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της εν λόγω κατηγορίας ο κατηγορούμενος στις 28.1.2008, κάπνισε φυτό κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης αναφορικά με τα αδικήματα των κατηγοριών 1 και 3 είναι καταγεγραμμένα στη γραπτή έκθεση γεγονότων, η οποία κατατέθηκε από τον συνήγορο της κατηγορούσας αρχής, σημειώθηκε σαν Έγγραφο Β και διαβάστηκε. Αυτά δε έχουν ως ακολούθως: Γεγονότα αναφορικά με τις κατηγορίες 1 και 3 στην παρούσα υπόθεση Την 4.10.07 πρόσωπο ανάφερε προσωπικά στην αστυνομία, ότι σε μικρή αποθήκη που χρησιμοποιείται ως αντλία νερού, στο ισόγειο της πολυκατοικίας SOLFERINO APTS, EAST BLOCK, στην οδό Γεωργίου Α΄, Ποταμός Γερμασόγειας, στη Λεμεσό όπου διαμένει ο κατηγορούμενος, βρήκε ένα νάιλον σακούλι μέσα στο οποίο υπήρχε ύποπτη σκόνη. Την ίδια ημέρα και ώρα 14:00 ο Αστ. 15:50 Χ. Σωτηρίου (Μ1) μετέβηκε στην πιο πάνω πολυκατοικία, όπου το πιο πάνω πρόσωπο του παρέδωσε. Ένα τεμάχιο άσπρου νάιλον (Τεκμ.1), το οποίο περιείχε τρία τεμάχια διαφανές νάιλον, που περιείχαν άσπρη σκόνη, που ομοίαζε με κοκαΐνη (Τεκ.2,3,4). Από τις επιτόπιες εξετάσεις που έγιναν, ηγέρθησαν υποψίες εναντίον του ενοίκου του διαμερίσματος αρ. 49, της εν λόγω πολυκατοικίας, ο οποίος θεάθηκε να περιεργάζεται το σημείο όπου ανευρέθηκαν τα ναρκωτικά και εξασφαλίστηκε ένταλμα έρευνας του διαμερίσματος του. Την ίδια ημέρα και ώρα 16:30 οι Μ1,6 και οι Αστ. 193, 2996, 2758, 4557, 4820, μετέβηκαν στην εν λόγω πολυκατοικία για εκτέλεση του εντάλματος έρευνας, αλλά δεν υπήρχε οποιοδήποτε πρόσωπο εντός του διαμερίσματος αρ.
2. Την ίδια ημέρα και ώρα 16:50 αφίχθηκε στο μέρος το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΚΝJ976, το οποίο στάθμευσε στο χώρο στάθμευσης του διαμερίσματος αρ.
3. Το εν λόγω αυτοκίνητο οδηγούσε άλλο πρόσωπο με συνοδηγό τον κατηγορούμενο. Ερωτηθείς οι πιο πάνω ανάφεραν ότι διέμεναν στο διαμέρισμα αρ. 49 της εν λόγω πολυκατοικίας. Τότε ο Μ6 υπέδειξε στον κατηγορούμενο τα τεκμήρια που βρέθηκαν στο χώρο της αντλίας νερού στο ισόγειο της πολυκατοικίας όπου διαμένει, τον πληροφόρησε ότι πιθανόν να είναι κοκαΐνη η κατοχή και χρήση της οποίας απαγορεύεται, του επέστησε την προσοχή τους στο νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε «εν δικά μου για δική μου χρήση, έχωσα τα τζιαμέ για να μεν τα δει η γυναίκα μου». Ακολούθως και ώρα 17:00 ο Μ6 αφού του υπέδειξε το ένταλμα έρευνας, ερεύνησε σωματικά στην παρουσία του Μ1 τον κατηγορούμενο όπου στην κατοχή του κατηγορούμενου ο Μ6 βρήκε μια ζυγαριά ακριβείας (ΤΕκμ.5), πάνω στην οποία υπήρχαν ίχνη άσπρης σκόνης που ομοίαζαν με κοκαΐνη. Ο Μ6 αφού την παρέλαβε, πληροφόρησε τον κατηγορούμενο ότι τα ίχνη άσπρης σκόνης πιθανόν να είναι κοκαΐνη, η κατοχή και χρήση της οποίας απαγορεύεται, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε «είμαι χρήστης κόκας τζιαι έχω την για να ζυάζω τις δόσεις μου». Στην συνέχεια ερευνήθηκε το διαμέρισμα του κατηγορούμενου, όπου η ώρα 17:05 ο Μ6 βρήκε κάτω από το τραπεζάκι του σαλονιού, ένα άδειο τεμάχιο διαφανές σακουλιού (Τεκμ.6), ίδιο με το τεκμήριο
4. Ο Μ6, αφού το παρέλαβε, πληροφόρησε τον κατηγορούμενο ότι πιθανόν να περιείχε κοκαΐνη, η κατοχή και χρήση της οποίας απαγορεύεται, του επέστησε την προσοχή τους στο νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε «είσιε μέσα κόκα τζιαι επέταξα το τζιαμέ που παλιά». Ακολούθως ο κατηγορούμενος ανακρινόμενος εξέφρασε την επιθυμία να προβεί σε θεληματική κατάθεση. Σε αυτή μεταξύ άλλων ανάφερε ότι ο ίδιος είναι χρήστης ναρκωτικών και συγκεκριμένα κοκαΐνης και ότι τα ανευρεθέντα ναρκωτικά είναι δικά του. Επίσης ανάφερε ότι την 3.10.07 έκανε χρήση κοκαΐνης. Την 4.7.07 και ώρα 20:50 ο Μ6 συνέλαβε τον κατηγορούμενο δυνάμει δικαστικού εντάλματος για όλα τα υπό διερεύνηση αδικήματα και αφού του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε «Εντάξει». Την ίδια ημέρα στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σού, κατόπιν οδηγιών του Λοχ. 804 και κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης του κατηγορούμενου, ο Μ6 έλαβε από αυτόν δύο παρειακά επιχρίσματα (Τεκ.7). Ακολούθως ο κατηγορούμενος τέθηκε υπό κράτηση στα κρατητήρια της ΑΔΕ Λ/σού. Την 8.10.07 ο Μ6 παρέδωσε τα τεκμήρια 1-4 και 7 στον Μ1 ο οποίος με τη σειρά του τα μετέφερε στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας στη Λευκωσία. Την 13.11.07 ο Μ6 παρέδωσε στον Μ1 το τεκμήριο 5, ο οποίος με τη σειρά του μετέβηκε στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας στη Λευκωσία όπου ο Μ1 παρέλαβε εκ νέου τα τεκμήρια 1-4 και
5. Ο Μ1 την ίδια ημέρα μετέβηκε στο Γενικό Χημείο του Κράτους όπου παρέδωσε τα τεκμήρια 1-5 για επιστημονικές εξετάσεις. Την 7.1.08 ο Μ1 μετέβηκε στη Λευκωσία, όπου η Μ4 του παρέδωσε τα τεκμήρια 1-5 μετά την επιστημονική εξέταση που έτυχαν και αφού διαχώρησε την άσπρη σκόνη από τα σακουλάκια των τεκμηρίων 2,3 και
6. Την ίδια ημέρα ο Μ1 μετέφερε το Τεκμήριο 1 καθώς και τα σακουλάκια των τεκμηρίων 2,3,4 στο Εργαστήριο Διερεύνησης του Αρχηγείου Αστυνομίας και τα παρέδωσε στον Λοχ. 2566 Μ. Σάββα (Μ5) για δακτυλοσκοπικό έλεγχο. Στην έκθεση του ο Μ3, αναφέρει ότι στο Τεκμήριο 4 απομονώθηκε γενετικό υλικό το οποίο ταυτίζεται με το γενετικό προφίλ του κατηγορούμενου. Σύμφωνα με την έκθεση της η Μ4 ημερ. 19.8.09 αναφέρει ότι η άσπρη σκόνη των τεκμηρίων 2,3 και 4 είναι κοκαΐνη, βάρους 16,7074 γρ. και στα τεκμήρια 1 και 5 ανιχνεύτηκαν ίχνη κοκαΐνης. Σύμφωνα με την έκθεση του Μ5 από τον δακτυλοσκοπικό έλεγχο δεν βρέθηκε κανένα αποτύπωμα. Την 6.10.09 και ώρα 17:00, ο Μ6 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο στην οικία του για τα ακόλουθα αδικήματα: Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α΄, δηλαδή κοκαΐνη, βάρους 16,7074 γρ. και Παράνομη χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α΄. Του επέστησε γραπτώς την προσοχή του στο Νόμο και απάντησε «Δεν παραδέχομαι». Από τα γεγονότα των κατηγοριών 1 και 3 επισημαίνω ότι τα αποτελέσματα των επιστημονικών εξετάσεων παρελήφθησαν από την αστυνομία στις 19.8.2009 και ότι ο κατηγορούμενος όταν κατηγορήθηκε από την αστυνομία στις 6.10.2009, δεν παραδέχθηκε τις εν λόγω κατηγορίες. Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης αναφορικά με τα αδικήματα των κατηγοριών 4, 5, 6, 7 και 8 είναι καταγεγραμμένα στη γραπτή έκθεση γεγονότων, η οποία κατατέθηκε από τον συνήγορο της κατηγορούσας αρχής, σημειώθηκε σαν Έγγραφο Α και διαβάστηκε. Αυτά δε έχουν ως ακολούθως. Γεγονότα αναφορικά με τις κατηγορίες 4, 5, 6, 7 και 8 στην παρούσα υπόθεση Στις 5.1.2008 και ώρα 17:30 οι Αστ. 1965 Κ. Χ΄ Σωτηρίου (Μ5), Αστ. 360 Α. Χαραλάμπους (Μ1), Αστ. 4063 Λ. Αυγουστή (Μ4), μαζί με τους Αστ. 167, 361, 1156, 2542, 3490 της ΥΚΑΝ Λεμεσού, κατόπιν πληροφορίας επισκέφτηκαν την οικία του κατηγορούμενου για την διεξαγωγή έρευνας δυνάμει Δικαστικού Εντάλματος. Κατά την άφιξη των Μ5,1,4 και των υπόλοιπων προαναφερόμενων αστυφυλάκων στο μέρος, ο κατηγορούμενος άνοιξε την κύρια είσοδο της οικίας του και εξήλθε από αυτή. Τότε ο Μ1 υπόδειξε στον κατηγορούμενο την αστυνομική του ταυτότητα και του ανάφερε την ιδιότητα και τους λόγους της παρουσίας της Αστυνομίας στο μέρος. Ο Μ1 επιχείρησε να ερευνήσει σωματικά τον κατηγορούμενο αλλά αυτός αρνείτο την έρευνα λέγοντας στον Μ1: « Να σηκωστείτε να φύετε που δαμέ τζαι εν θα μου ντζείσει κανένας». Τότε ο Μ1 επιχείρησε να ξαναερευνήσει τον κατηγορούμενο, ο οποίος συνέχιζε να αρνείται την έρευνα και επιχείρησε να εισέλθει εντός της οικίας του. Τότε ο Μ1 αφού χρησιμοποίησε υπό τις περιστάσεις την ανάλογη βία, ακινητοποίησε τον κατηγορούμενο και τον πληροφόρησε ότι η άρνηση του να ερευνηθεί σωματικά από την αστυνομία είναι ποινικό αδίκημα. Του επέστησε την προσοχή στον νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε: «Άκουσες να μπου σούπα». Αμέσως ο Μ1 συνέλαβε τον κατηγορούμενο για το αυτόφωρο αδίκημα της εσκεμμένης παρεμπόδισης οργάνου τηρήσεως της τάξεως, κατά την κανονική εκτέλεση του καθήκοντος του και αφού του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του, του επέστησε την προσοχή στον νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε «Παρέταμε». Αμέσως μετά οι Μ5,1,4 και οι προαναφερόμενοι αστυφύλακες ξεκίνησαν την έρευνα της οικίας του κατηγορούμενου στην παρουσία του. Κατά την έναρξη της έρευνας και ώρα 17:35 ο Μ5 βρήκε πάνω στον πάγκο της κουζίνας της οικίας του κατηγορούμενου, ένα μεταλλικό σπαστήρα με ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης (Τεκμ.ΚΧΣ1). Αμέσως ο Μ5 τον παρέλαβε, τον υπόδειξε στον κατηγορούμενο και τον πληροφόρησε ότι τα ίχνη της πράσινης ξηρής φυτικής ύλης του (Τεκμ. ΚΧΣ 1) είναι κάνναβη της οποίας η κατοχή και χρήση απαγορεύεται. Του επέστησε την προσοχή στον Νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε : «Αφού ξέρεις ότι εν χόρτο». Το πιο πάνω ανευρεθέν ο Μ5 το κράτησε ως τεκμήριο. Εν συνεχεία και ώρα 17:40 της ίδιας ημέρας 5.1.2008 ο Μ5 βρήκε μέσα σε συρτάρι του πάγκου της κουζίνας της οικίας του κατηγορούμενου, μια μαύρη πλαστική ζυγαριά ακριβείας μάρκας ΤΑΝΙΤΑ με ίχνη άγνωστης ουσίας (Τεκμ.ΚΧΣ 2). Αμέσως ο Μ5 την παρέλαβε, την υπόδειξε στον κατηγορούμενο και τον πληροφόρησε ότι την εν λόγω ζυγαριά ακριβείας την είχε στην κατοχή του πιθανό για να ζυγίσει ναρκωτικές ουσίες και ότι τα ίχνη της άγνωστης ουσίας του (Τεκμ. ΚΧΣ 2) πιθανό να είναι ναρκωτική ουσία. Του επέστησε την προσοχή στο νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε : «Εν δική μου». Το πιο πάνω ανευρεθέν ο Μ5 το κράτησε ως τεκμήριο. Ακολούθως και ώρα 17:45 της ίδιας ημέρας 5.1.2008 ο Μ5 βρήκε μέσα σε κάλαθο αχρήστων της κουζίνας της οικίας του κατηγορούμενου ένα διαφανές νάιλον σακουλάκι με ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης (Τεκμ. ΚΧΣ 3). Αμέσως ο Μ5 το παρέλαβε, το υπόδειξε στον κατηγορούμενο και τον πληροφόρησε ότι τα ίχνη της πράσινης ξηρής φυτικής ύλης του (Τεκμ. ΚΧΣ3) είναι κάνναβη της οποίας η κατοχή και χρήση απαγορεύεται. Του επέστησε τη προσοχή στον Νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε : «Εν τζαι τούτο δικό μου». Το πιο πάνω ανευρεθέν ο Μ5 το κράτησε ως τεκμήριο. Στην συνέχεια και ώρα 17:50 της ίδιας ημέρας 5.1.08 ο Μ5 βρήκε πάνω στο κομοδίνο του υπνοδωματίου του κατηγορούμενου, ένα άσπρο διαφανές νάιλον σακουλάκι που περιείχε ποσότητα άσπρης σκόνης που ομοίαζε με κοκαΐνη (Τεκμ. ΚΧΣ 4). Αμέσως ο Μ5 το παρέλαβε, το υπόδειξε στον κατηγορούμενο και τον πληροφόρησε ότι η άσπρη σκόνη του (Τεκμ. ΚΧΣ4) πιθανό να είναι κοκαΐνη της οποίας η κατοχή και χρήση απαγορεύεται. Τους επέστησε την προσοχή στον Νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε: « Έτω ήβρες την τζαι τούτη». Το πιο πάνω ανευρεθέν ο Μ5 το κράτησε ως τεκμήριο. Εν συνεχεία την ίδια ημέρα 5.1.08 και μεταξύ των ωρών 19:25 - 19:40 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού, ο κατηγορούμενος ανακρινόμενος προέβηκε σε θεληματική κατάθεση την οποία κατέγραψε ο Μ
7. Σε αυτή ο κατηγορούμενος ομολογεί ότι είναι χρήστης ναρκωτικών από το 2002 περίπου και ότι τα ανευρεθέντα τεκμήρια ΚΧΣ 1-4 είναι δικά του. Την ίδια ημέρα 5.1.08 και ώρα 20:45 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού ο Μ5 επανασύλλαβε τον κατηγορούμενο για όλα τα υπό διερεύνηση εναντίον του αδικήματα και αφού του εξήγησε τους λόγους της επανασύλληψης του, του επέστησε την προσοχή στον νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε «Εντάξει». Το πρωί της 9.1.08 και ώρα 08:30 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού, ο Μ5 παρέδωσε το τεκμήρια ΚΧΣ 1-4 στον ΑΣτ. 2544 Μ. Τζιάζα (Μ2) της ΥΚΑΝ Λεμεσού ο οποίος με την σειρά του τα μετέφερε στη Λευκωσία για επιστημονικές εξετάσεις στο Γενικό Κρατικό Χημείο. Στις 26.1.2009 ο Μ5 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού, παρέλαβε μέσω αλληλογραφίας, την έκθεση της Μ
8. Σύμφωνα με το αποτέλεσμα της εργαστηριακής έκθεσης της Μ3, στα τεκμήρια ΚΧΣ 1&3 ανιχνεύτηκαν ίχνη κάνναβης από την οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη. Στο τεκμήριο ΚΧΣ2 ανιχνεύτηκαν ίχνη κοκαΐνης, ενώ στο Τεκμ. ΚΧΣ 4 ανιχνεύτηκε κοκαΐνη βάρους 2,9938 γρ. Στις 19.9.2009 ο Μ5 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο απάντησε: «Παραδέχομαι τις πρώτες τέσσερις κατηγορίες. Την Πέμπτη κατηγορία δεν την παραδέχουμε». Από τα γεγονότα που αφορούν τις κατηγορίες 4, 5, 6, 7 και 8 επισημαίνω ότι τα αποτελέσματα των επιστημονικών εξετάσεων παρελήφθησαν από την αστυνομία στις 26.1.2009 και ότι ο κατηγορούμενος όταν κατηγορήθηκε από την αστυνομία στις 19.9.2009, παραδέχθηκε άμεσα τις εν λόγω κατηγορίες όχι όμως και την κατηγορία
9. Ο συνήγορος της κατηγορούσας αρχής για την παρούσα υπόθεση ζήτησε όπως τα Τεκμήρια που αφορούν τα αδικήματα των κατηγοριών 1, 3, 4, 5, 6, 7 και 8, που βρίσκονται στην κατοχή της αστυνομίας, διατεθούν ως ακολούθως: Ένα άσπρο νάιλον σακούλι να δημευθεί και καταστραφεί. Τρία τεμάχια διαφανών νάιλον σακουλιών εντός των οποίων περιήχετο άσπρη σκόνη - κοκαΐνη, συνολικού βάρους 16,7074 γρ. μαζί με την εν λόγω ποσότητα κοκαΐνης, να δημευθούν και να καταστραφούν. Ένα νάιλον διαφανές σακούλι με ίχνη κοκαΐνης να δημευθεί και να καταστραφεί. Δύο παρειακά επιχρίσματα του κατηγορούμενου να δημευθούν και να καταστραφούν. Ένας μεταλλικός σπαστήρας με ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης - κάνναβης, να δημευθούν και καταστραφούν. Μια μαύρη πλαστική ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας «TANΙTA» με ίχνη κοκαΐνης, να δημευθεί και να καταστραφεί. Ένα νάιλον διαφανές σακούλι με ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης -κάνναβης, να δημευθεί και να καταστραφεί. Ένα νάιλον διαφανές σακούλι εντός του οποίου περιήχετο ποσότητα άσπρης σκόνης - κοκαΐνη, βάρους 2,9938 γρ. μαζί με την εν λόγω ποσότητα κοκαΐνης, να δημευθούν και να καταστραφούν. Ο κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Όσον αφορά τα γεγονότα της υπόθεση 5239/2010, είναι καταγεγραμμένα στη γραπτή έκθεση γεγονότων η οποία κατατέθηκε από τον συνήγορο της κατηγορούσας αρχής, σημειώθηκε σαν Έγγραφο Γ και διαβάστηκε. Αυτά δε έχουν ως ακολούθως: Γεγονότα αναφορικά με τις κατηγορίες 1, 2, 3 και 4 στην υπόθεση Ε. Δ. Λεμεσού με αριθμό 5239/2010 Την 29.1.08 και ώρα 16:40 οι Αστ. 2544 Μ. Τζιάζας (Μ1) και Αστ. 2542 Χ. Κλεοβούλου (Μ2), κατόπιν πληροφορίας και σχετικής παρακολούθησης, ανέκοψαν για έλεγχο στην Λεωφόρο Μακαρίου Γ΄ στην Λ/σό, παρά τα φώτα τροχαίας του ΑΡΙΕΛ, το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΖΚΜΡ037, το οποίο οδηγούσε ο κατηγορούμενος. Με την ανακοπή του πιο πάνω οχήματος, ο Μ1 έκανε σωματική έρευνα στον κατηγορούμενο, όπου η ώρα 16:45 βρήκε στην αριστερή τσέπη του παντελονιού που φορούσε, ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβη τυλιγμένη μέσα σε διαφανές νάιλον σακούλι. Αμέσως το παρέλαβε και το κράτησε ως Τεκμήριο 1, το υπέδειξε στον κατηγορούμενο και αφού του ανάφερε ότι η κατοχή της κάνναβης απαγορεύεται, του επέστησε την προσοχή στον νόμο και αυτός απάντησε «Εν δικό μου». Στην συνέχεια ο Μ1 συνέλαβε τον κατηγορούμενο για αυτόφωρο αδίκημα και αφού του εξήγησε τα δικαιώματα του και τους λόγους της σύλληψης του, του επέστησε την προσοχή στον νόμο και αυτός απάντησε «Για μια ψιλή». Στην συνέχεια στην ίδια τσέπη του παντελονιού που φορούσε ο κατηγορούμενος, ο Μ1 βρήκε ποσότητα άσπρης σκόνης τυλιγμένης μέσα σε τεμάχιο ροζ σακουλιού. Αμέσως το παρέλαβε και το κράτησε ως τεκμήριο 2, το υπέδειξε στον κατηγορούμενο και αφού του ανάφερε ότι η άσπρη σκόνη ομοιάζει με κοκαΐνη η κατοχή της οποίας απαγορεύεται, του επέστησε εκ νέου την προσοχή στον νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε «Εν τζιαι τούτο δικό μου». Ακολούθως ο Μ1 με τον Μ2 οδήγησαν τον κατηγορούμενο με τα ανευρεθέντα στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σού. Στη συνέχεια και μεταξύ των ωρών 17:30 - 18:10 οι Αστ. 2690, 2469 μαζί με τους Μ2,3, και 6 στην παρουσία του κατηγορούμενου ερεύνησαν στην οικία του με γραπτή του συγκατάθεση. Κατά την έρευνα και ώρα 17:50, ο Μ6 βρήκε πάνω στο κομοδίνο του υπνοδωματίου του κατηγορούμενου, μια ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας μάρκας «Fusion Xtreme» την οποία παρέλαβε, την υπέδειξε στον κατηγορούμενο, του ανάφερε τις υποψίες του δηλαδή ότι η ζυγαριά πιθανόν να χρησιμοποιείται για το ζύγισμα ναρκωτικών και αφού του επέστησε την προσοχή στον Νόμο, αυτός απάντησε «Ζυάζω τα ναρκωτικά για να μεν μου γελούν» και την κράτησε ως τεκμήριο 3 (Τεκμ. Γ.Γ.3). Μετά το τέλος της έρευνας και αφού δεν ανευρέθηκε οτιδήποτε άλλο το παράνομο, ο κατηγορούμενος οδηγήθηκε εκ νέου στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σού. Στην συνέχεια της ίδιας ημέρας στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σού ο Μ6 κατέγραψε την θεληματική κατάθεση του κατηγορούμενου μετά που ο ίδιος εξέφρασε την επιθυμία. Στην κατάθεση αυτή, ο κατηγορούμενος ομολόγησε ότι είναι περιστασιακός χρήστης ναρκωτικών κοκαΐνης και κάνναβης τα τελευταία δέκα χρόνια περίπου, ότι τα ανευρεθέντα ναρκωτικά είναι δικά του και τα κατείχε για δική του χρήση. Επίσης ανάφερε ότι τελευταία φορά που έκανε χρήση ναρκωτικών κοκαΐνης και κάνναβης ήταν στις 28.1.08 στην Λεμεσό. Το πρωί της 31.1.08 ο Μ6 παρέδωσε τα τεκμήρια 1 και 2 της υπόθεσης στον Αστ. 1965 Κ. Χ΄ Σωτηρίου (Μ3), ο οποίος μετέβηκε στο Γενικό Χημείο του Κράτους στην Λ/σία για επιστημονικές εξετάσεις. Ακολούθως την 7.8.08 στο Γενικό Χημείο του Κράτους στην Λ/σία ο Αστ. 1742 Χρ. Πολυμνίου (Μ5) παρέλαβε τα πιο πάνω τεκμήρια, μετά την εξέταση τους, από την Μ4 και τα μετέφερε στην Λ/σό. Σύμφωνα με το αποτέλεσμα της εργαστηριακής έκθεσης της Μ5, ημερ. 13.2.09 η φυτική ύλη του τεκμηρίου 1 είναι κάνναβης βάρους 0,2479γρ, ενώ η άσπρη σκόνη του τεκμηρίου 2 είναι κοκαΐνη βάρους 1,1532 γρ. Την 7.4.09 και μεταξύ των ωρών 14:40 - 14:45 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σού ο Μ6 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο για τα αδικήματα της παράνομης κατοχής και χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και Β, δηλαδή κοκαΐνης και κάνναβης και αφού του επέστησε την προσοχή στον Νόμο, αυτός απάντησε «Παραδέχομαι». Δεν υπάρχουν προηγούμενες καταδίκες ούτε και στην υπόθεση 5239/
10. Από τα γεγονότα της εν λόγω υπόθεσης επισημαίνω ότι τα αποτελέσματα των επιστημονικών εξετάσεων παρελήφθησαν από την αστυνομία στις 13.2.2009 και ότι ο κατηγορούμενος όταν κατηγορήθηκε από την αστυνομία στις 7.4.2009, παραδέχθηκε άμεσα τις εν λόγω κατηγορίες Ο συνήγορος της κατηγορούσας αρχής για την πιο πάνω υπόθεση ήτοι την υπ' αριθμό 5239/2010, ζήτησε όπως τα Τεκμήρια που αφορούν τα αδικήματα των κατηγοριών αυτής που βρίσκονται στην κατοχή της αστυνομίας: Μια ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας μάρκας «Fussion Xtreme» να δημευθεί και να καταστραφεί. Ένα νάιλον διαφανές σακούλι εντός του οποίου περιήχετο ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης - κάνναβη, βάρους 0,2479 γραμ. μαζί με την ποσότητα της εν λόγω ποσότητα κάνναβης, να δημευθούν και να καταστραφούν. Ένα νάιλον ρόζ σακούλι εντός του οποίου περιήχετο άσπρη σκόνη -κοκαΐνη, βάρους 1,1532 γρ. μαζί με την εν λόγω ποσότητα κοκαΐνης, να δημευθούν και να καταστραφούν. Τα προκληθέντα έξοδα μέχρι και το στάδιο που ο κατηγορούμενης ζήτησε άδεια να παραδεχτεί τις κατηγορίες 1 και 3 στην παρούσα, σύμφωνα με τον συνήγορο της κατηγορούσας αρχής, ανέρχονται στο ποσό των €180 ευρώ. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου στη αγόρευση του για σκοπούς μετριασμού της ποινής την οποία ετοίμασε γραπτώς και διάβασε, αντίγραφο δε αυτής κατέθεσε στο Δικαστήριο και σημειώθηκε σαν Έγγραφο Γ. Α 1, ζήτησε να ληφθούν υπόψη τα εξής: Επικαλέστηκε κατ' αρχάς ότι κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων ο κατηγορούμενος διερχόταν μία περίοδο της ζωής του στην οποία λόγω διαφόρων προσωπικών προβλημάτων παρασύρθηκε από κακές παρέες με αποτέλεσμα συμπεριφερόμενος εντελώς ανώριμα και επιπόλαια και χωρίς να αντιλαμβάνεται τους κινδύνους για την υγεία του, κατέστη θύμα των ναρκωτικών στα οποία εθίστηκε. Όλα δε τα αδικήματα τα διέπραξε κατά την διάρκεια τηε εν λόγω περιόδου ευρισκόμενος κάτω από το πάθος του εθισμού του. Αναφορικά με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης επικαλέστηκε ότι τα ναρκωτικά που ανευρέθηκαν στην κατοχή του τα κατείχε για προσωπική του χρήση και όχι για σκοπούς εμπορίας, η δε ζυγαριά ακριβείας εχρησιμοποιείτο από τον ίδιο για να μην τον ξεγελούν οι έμποροι των ναρκωτικών. Επίσης ανέφερε ότι τα χρήματα που βρέθηκαν στην κατοχή του δόθηκαν σε αυτόν από τη μητέρα του εν όψει του αναμενόμενου σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα γάμου του. Επικαλέστηκε επίσης τη συνεργασία του κατηγορούμενου με την αστυνομία που οδήγησε και στην εξιχνίαση των αδικημάτων και την παραδοχή του μέσα από τη θεληματική του κατάθεση. Αναφορικά δε με τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων της υπόθεσης 5239/10 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού επίσης επεσήμανε το γεγονός ότι και σε αυτήν ο κατηγορούμενος συνεργάστηκε πλήρως με την αστυνομία και επιδεικνύοντας και σε αυτή έμπρακτα και άμεσα τη μεταμέλεια του βοήθησε ενεργά στην εξιχνίαση της υπόθεσης, συνεργασία την οποία επέδειξε και στο στάδιο των ερευνών στην οικία του. Για τη συγκεκριμένη δε υπόθεση ο συνήγορος του κατηγορουμένου επεσήμανε τη μικρή ποσότητα των ανευρεθέντων ναρκωτικών ουσιών. Ακόμα και για τις δύο υποθέσεις ο συνήγορος του κατηγορουμένου επικαλέστηκε το γεγονός ότι οι κατηγορίες 3, 6 και 7 στην παρούσα και 3 και 4 στην υπόθεση 5239/10 προέκυψαν και εξιχνιάστηκαν συνεπεία της απόφασης του κατηγορουμένου να πει στην αστυνομία την αλήθεια και να παραδεχθεί άμεσα τη διάπραξη τους. Σε διαφορετική περίπτωση επεσήμανε ο συνήγορος του θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο αφού δεν υπήρχε άλλη μαρτυρία για να μπορέσουν οι διωκτικές αρχές να διαπιστώσουν τόσο τη διάπραξη ως επίσης και να εξιχνιάσουν τα αδικήματα των εν λόγω κατηγοριών. Αναφορικά με τις προσωπικές του συνθήκες υιοθέτησε πλήρως την έκθεση του γραφείου ευημερίας η οποία ετοιμάστηκε και βρίσκεται στο φάκελο της υπόθεσης και πρόσθετα ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος βρίσκεται σε συνεχές άγχος, ένταση και μεγάλη στεναχώρια για το γεγονός ότι εδώ και περίπου έξι χρόνια αντιμετωπίζει τις σοβαρές κατηγορίες στις οποίες βρέθηκε ένοχος. Περαιτέρω μετέφερε στο Δικαστήριο τη λύπη και μεταμέλεια του κατηγορούμενου καθώς επίσης και το γεγονός ότι στο μεσολαβήσαν χρονικό διάστημα από τη διάπραξη των αδικημάτων έχει ωριμάσει σε βαθμό που νιώθει ντροπή που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου. Επικαλέστηκε επίσης σαν πρόσθετο μετριαστικό παράγοντα, τον παράγοντα του χρόνου που έχει μεσολαβήσει από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων επικαλούμενος τα όσα η νομολογία έχει καθιερώσει αναφορικά με το δικαίωμα ενός κατηγορουμένου να διαγιγνώσκεται η ποινική του ευθύνη εντός ευλόγου χρόνου, επισημαίνοντας ότι η επίκληση του παράγοντα αυτού γίνεται μόνο για σκοπούς μετριασμού της ποινής. Προς επίρρωση δε της θέσης του αυτής και επισημαίνοντας ότι ο κατηγορούμενος ουδεμία ευθύνη φέρει για την παρατηρούμενη καθυστέρηση στην καταχώρηση του κατηγορητηρίου, ανέφερε ότι αυτός διέμενε συνεχώς στη διεύθυνση που αναφέρεται στο κατηγορητήριο αφήνοντας να νοηθεί ότι ουδεμία ευθύνη φέρει αν δεν επιδόθηκε έγκαιρα σε αυτόν το κατηγορητήριο. Ακόμα προς ενίσχυση της εν λόγω θέσης του ανέφερε ότι: · Για την παρούσα υπόθεση η ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος της 1ης κατηγορίας είναι η 4/10/
11. Ο κατηγορούμενος συνελήφθη την ίδια μέρα οπόταν και έδωσε θεληματική κατάθεση, κατηγορήθηκε δε στις 6/10/2009, ήτοι δύο χρόνια μετά και η παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε στις 12/8/2010, ένα σχεδόν χρόνο μετά που κατηγορήθηκε. · Όσον αφορά δε την υπόθεση 5239/10, ανέφερε ότι τα αδικήματα διαπράχθηκαν στις 29/1/2008, ο κατηγορούμενος συνελήφθη την ίδια ημέρα και έδωσε θεληματική κατάθεση την ίδια ημέρα, όμως κατηγορήθηκε στις 7/4/2009, 15 μήνες μετά, το δε κατηγορητήριο της εν λόγω υπόθεσης καταχωρήθηκε τον Απρίλιο του 2010, ήτοι ένα χρόνο μετά μετά που κατηγορήθηκε. Ως εκ των πιο πάνω είναι εισήγηση του συνηγόρου του κατηγορούμενου ότι για την καθυστέρηση μέχρι την καταχώρηση των κατηγορητηρίων ο ίδιος ουδεμία ευθύνη φέρει. Ανέφερε επίσης ότι στο μεσολαβήσαν χρονικό διάστημα από τη διάπραξη των αδικημάτων έχουν μεταβληθεί και δραστικά οι προσωπικές του συνθήκες, στοιχείο που σύμφωνα με τη νομολογία πρέπει να προσμετρήσει έτσι ώστε να επιδειχθεί στο πρόσωπο του η υπό τας περιστάσεις επιβαλλόμενη επιείκεια. Προς υποστήριξη των όσων ανέφερε σε σχέση με τους μετριαστικούς παράγοντες παρέπεμψε το Δικαστήριο: Αναφορικά με τον παράγοντα της διαφορετικής μεταχείρισης των χρηστών ναρκωτικών από τους εμπόρους καθώς επίσης και για την προσπάθεια απεξάρτησης των χρηστών, στις υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Κανάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 327 και στην υπόθεση Πέτρος Χριστοφίδης v. Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 148. Είναι δε η εισήγηση του ότι εν όψει του περιεχομένου της ιατρικής έκθεσης Έγγραφο Δ που κατέθεσε ενώπιον μου του Δρ Κυριάκου Βερεσιέ και της επιτυχούς προσπάθειας του κατηγορούμενου, ο οποίος πλέον και από το 2008 έχει απεξαρτηθεί, το στοιχείο αυτό θα πρέπει να ληφθεί ιδιαίτερα υπόψιν ως ένας σοβαρός μετριαστικός παράγοντας. Αναφορικά δε με την καθυστέρηση που παρατηρείται στη διάγνωση της ποινικής ευθύνης του κατηγορούμενου με παρέπεμψε στις υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας v. Πεγειώτη Αρ. 2

(2001)2 Α.Α.Δ. 623 και στην υπόθεση M & M Loizou Ltd κ.α. v. Jumbo Investments Ltd

(2000)2 Α.Α.Δ.

1. Καθώς επίσης και την απόφαση στην Ποινική Έφεση 109/08, Μιχάλης Μιχαήλ v. Αστυνομίας, ημερ. 10/4/
2. Επί τη βάση δε των όσων αναφέρονται στις εν λόγω υποθέσεις, εισηγήθηκε πώς η παρούσα λόγω του ότι οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου έχουν αλλάξει εντελώς, αφού τέλος του 2007 νυμφεύθηκε και από το 2008 εντάχθηκε σε πρόγραμμα απεξάρτησης από τις ναρκωτικές ουσίες κάτι που έχει κατορθώσει και έκτοτε είναι καθαρός από αυτές, ο κατηγορούμενος δικαιούται να επικαλείται τον παράγοντα αυτό προς όφελος του. Εν κατακλείδι αναγνωρίζοντας ότι οι ποινές σε παρόμοιας φύσεως αδικήματα με αυτά που διέπραξε ο κατηγορούμενος πρέπει να είναι αποτρεπτικές, εισηγήθηκε πως εν όψει των περιστατικών των υποθέσεων, των προσωπικών συνθηκών του κατηγορούμενου και τον παράγοντα της καθυστέρησης, το Δικαστήριο δύναται να εξασκήσει επιείκεια στο πρόσωπο του κατηγορούμενου στο μέγιστο βαθμό. Ακόμα εισηγήθηκε ο συνήγορος του κατηγορουμένου ότι σε περίπτωση που αποφασιστεί ότι η ποινή της φυλάκισης είναι η αρμόζουσα τότε συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις έτσι ώστε αυτή να ανασταλεί. Προς τούτο δε παρέπεμψε το Δικαστήριο στην απόφαση με αριθμό 28798/12 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, ημερ. 15/3/2013, Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού v. Μιχάλη Χριστάκη, στην οποία το παρόν Δικαστήριο λαμβάνοντας υπόψη την απεξάρτηση του κατηγορούμενου, την καθυστέρηση και τις προσωπικές του συνθήκες, ανέστειλε την ποινή φυλάκισης που είχε επιβληθεί. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου επισημαίνω τέλος ότι συμφώνησε στην έκδοση διατάγματος για την διάθεση των τεκμηρίων, ως το αίτημα του συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής και στο ποσό των εξόδων. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα τα οποία παραδέχτηκε ο κατηγορούμενος είναι σοβαρά. Αυτό διαφαίνεται και από τη σοβαρότητα που προσδίδεται σε αυτά από το Νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται από το Νόμο (Βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου

(1990)2 ΑΑΔ 264). Συγκεκριμένα για την κατηγορία κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξης Α' προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 12 έτη ή χρηματική ποινή ή και οι δύο ποινές, ενώ για την κατηγορία χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α' προβλέπεται ποινή φυλάκισης δια βίου ή χρηματική ποινή ή και οι δύο ποινές. Όσον αφορά το αδίκημα της κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Β, η προβλεπόμενη ποινή φυλάκισης είναι φυλάκιση οκτώ ετη ή χρηματική ποινή ή και οι δύο ποινές ενώ για την κατηγορία χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β' προβλέπεται ποινή φυλάκισης δια βίου ή χρηματική ποινή ή και οι δύο ποινές. Παρόλα αυτά, το άρθρο 30

(2)μειώνει τις προβλεπόμενες από τον τρίτο πίνακα του νόμου αυστηρές ποινές, σε ποινή φυλάκισης μόνο δύο χρόνων στις περιπτώσεις όπου ο κατηγορούμενος κατά τον χρόνο διάπραξης είναι ηλικίας κάτω των 25 ετών και δεν έχει οιανδήποτε προηγούμενη καταδίκη για αδικήματα ναρκωτικών. Όπως είναι πρόδηλο από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης ο κατηγορούμενος δεν καλύπτεται από τις πρόνοιες του άρθρου 30

(2)αφού κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων ήταν 32 ετών, ήτοι πέραν των 25 ετών. Για δε το αδίκημα της παρακώλυσης οργάνου τηρήσεως της τάξης κατά την δέουσα εκτέλεση του καθήκοντος του, κατά παράβαση του άρθρου 244(β) του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154, προβλέπεται ποινή φυλάκισης δύο χρόνων. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Λεβέντης ν. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από τον Νόμο είναι η αρχή από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή» Περαιτέρω η σοβαρότητα των αδικημάτων διαφαίνεται και από το γεγονός ότι τα πλείστα εξ αυτών (των κατηγοριών 1,3,4, και 6 της παρούσας και 1 και 2 της 5239/10) αφορούν ναρκωτικά και δει κοκαΐνης, τα οποία όπως επανειλημμένα έχει τονισθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο, ενσπείρουν τον πόνο και τη δυστυχία σε μεγάλο αριθμό νέων κυρίως ανθρώπων και των οικογενειών τους. Επιπλέον πρόκειται για αδικήματα τα οποία βρίσκονται σε ιδιαίτερη έξαρση και συναφώς καθίσταται επιτακτική η ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Στην Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας

(1998)2 ΑΑΔ 240 λέχθηκαν σχετικά τα εξής: «Η ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου δικαιολογείται, όλως ιδιαίτερα, όπου συγκεκριμένη κατηγορία εγκλημάτων προσλαμβάνει ανησυχητικές διαστάσεις, γεγονός που οριοθετεί και το πλαίσιο αντιμετώπισής τους. ........................... ....................................... Η χρήση ναρκωτικών έχει ποικιλόμορφα χαρακτηρισθεί ως κοινωνική μάστιγα και ως νάρκη στο θεμέλιο της κοινωνίας. Αποτελούν τα ναρκωτικά κίνδυνο τόσο για την φυσική όσο και για την κοινωνική ευημερία του κοινού. Η έξαρση, η οποία παρατηρείται στη χρήση ναρκωτικών καθιστά την αποτροπή κυρίαρχο στοιχείο στον καθορισμό της φύσης της ποινής, γεγονός που καθιστά τη φυλάκιση εμφανή επιλογή». Στην υπόθεση Λούκας Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 577 τονίστηκε ότι: «η αυξητική τάση του εγκλήματος θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια με την ανύψωση των ποινών». Στην εν λόγω υπόθεση επιβλήθηκε πρωτόδικα στον εφεσείοντα για το αδίκημα της κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Β, ποινή φυλάκισης δύο χρόνων και για το αδίκημα της κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια, ποινή φυλάκισης 5½ χρόνων. Και οι δύο ποινές επικυρώθηκαν από το Εφετείο. Στην υπόθεση Mohsen Jokarbozorgi v. Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 726 λέχθηκε στην σελίδα 728 ότι: «Η έξαρση η οποία παρατηρείται στην χρήση ναρκωτικών καθιστά την αποτροπή κυρίαρχο στοιχείο της τιμωρίας». Στην υπόθεση Μάρκος Brayan Berne v. Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 437 έχουν επισημανθεί τα ακόλουθα: «Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει τονίσει επανειλημμένα την ανάγκη επιβολής αυστηρών ποινών σε υποθέσεις αδικημάτων που σχετίζονται με τα ναρκωτικά, σε μια προσπάθεια περιορισμού ή εξάλειψης παρόμοιων αδικημάτων και προστασίας του κοινού. Μάλιστα έχει τονιστεί ότι είναι καιρός όπως οι επιβαλλόμενες ποινές καταστούν αυστηρότερες για να δείχνουν τόσο την αποδοκιμασία όσο και την ενεργό συμμετοχή της Δικαιοσύνης στον αγώνα που διεξάγεται σε παγκόσμια κλίμακα για την καταπολέμηση της χρήσης και εμπορίας ναρκωτικών (βλ. Kablawi & others v. Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 494). Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι όπως φαίνεται από την σχετική νομολογία, μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στον καθορισμό της ποινής. Η επιβολή ιδιαίτερα σοβαρών ποινών ενδείκνυται σε περιπτώσεις όπου η κατοχή συνοδεύεται με την πρόθεση εμπορίας των ναρκωτικών (βλ. μεταξύ άλλων Hassan ν. Δημοκρατίας

(1971)2 CLR 210, Abdullah ν. Δημοκρατίας

(1971)2 CLR 323, Esper v. Δημοκρατίας

(1972)2 CLR 73 και Moussa ν. Δημοκρατίας

(1992)2 ΑΑΔ 320). Η χρήση και διάδοση των ναρκωτικών έχει επανειλημμένα χαρακτηρισθεί ως κοινωνική μάστιγα που υπονομεύει το θεμέλιο της κοινωνίας. Η έξαρση που παρατηρείται στην διάπραξη των αδικημάτων αυτής της κατηγορίας δεν μπορεί παρά να καταστήσει το στοιχείο αποτροπής στον καθορισμό της τιμωρίας των παραβατών πιο έντονο». Στην υπόθεση Mehdi Afroughi v. Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 174 έχουν επισημανθεί τα ακόλουθα: «Και για τους χρήστες ναρκωτικών, οι οποίοι δηλητηριάζουν την ύπαρξή τους και διανοίγουν το δρόμο για τους εμπόρους ναρκωτικών, αρμόζουν αποτρεπτικές ποινές, όχι, όμως, της ίδιας έντασης με αυτές που επιβάλλονται στους εμπόρους, εκείνους που καθιστούν επάγγελμά τους τη διασπορά του θανάτου. Για τους εμπόρους, είναι δύσκολο να ανευρεθούν ερείσματα μετριασμού. Για τους χρήστες υπάρχει κάποιο περιθώριο, που, ομολογουμένως, με το χρόνο στενεύει· το περιθώριο εκείνο που σχετίζεται με την αδυναμία του ανθρώπου. Ο εφεσείων κατάγεται από το Ιράν και για πρώτη φορά έρχεται αντιμέτωπος με τη χείρα του δικαίου. Η ποινή, που του επιβλήθηκε, ήταν έκδηλα υπερβολική. Ποινή φυλάκισης ήταν η αρμόζουσα, όχι όμως τριών χρόνων. Εφόσον παραμερίζεται η ποινή, καθίσταται δικό μας έργο ο καθορισμός της. Κρίνουμε ότι η αρμόζουσα τιμωρία είναι φυλάκιση 18 μηνών για την πρώτη κατηγορία, 12 μηνών φυλάκιση για τη δεύτερη κατηγορία· παραμένει αναλλοίωτη η ποινή για την τρίτη κατηγορία - (παράνομη παραμονή στην Κύπρο) - η οποία δεν εφεσιβλήθηκε. Οι ποινές θα συντρέχουν και η έκτισή τους θα αρχίζει από την 23η Νοεμβρίου, 2000.» Στην εν λόγω υπόθεση η ποινή της φυλάκισης των 3 χρόνων επιβλήθηκε πρωτόδικα στον εφεσείοντα στα αδικήματα׃ (Ι) της κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Α βάρους 22,243 γρμ. και (ΙΙ) στο αδίκημα της χρήσης ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Α. Τέλος, στην υπόθεση Μahrad Reza Beyki v. Αστυνομίας

(2008)2 ΑΑΔ 60 έχουν επισημανθεί τα ακόλουθα: «Είναι θεμελιωμένο ότι τα ναρκωτικά αποτελούν σοβαρότατο κίνδυνο για τον άνθρωπο, ο οποίος κίνδυνος πρέπει να καταπολεμηθεί. Οι αυστηρές ποινές που επιβάλλονται για αδικήματα σχετιζόμενα με ναρκωτικά είναι το μέσο που έχουν τα δικαστήρια για την επίτευξη του σκοπού αυτού. Γι' αυτό και οι ποινές που συνήθως επιβάλλονται για τέτοια αδικήματα ενέχουν και το στοιχείο της αποτροπής. Όμως, θεμελιωμένη είναι και η αρχή της διάκρισης της σοβαρότητας των αδικημάτων που αφορούν σε εμπορία ναρκωτικών και εκείνων που αφορούν σε κατοχή και χρήση. Οι έμποροι ναρκωτικών, όπως λέχθηκε στην Afroughi (ανωτέρω), καθιστούν επάγγελμα τους τη διασπορά του θανάτου και ως εκ τούτου είναι δύσκολο να ανευρεθούν ερείσματα για μετριασμό των ποινών που επιβάλλονται σ' αυτούς. Για τους χρήστες ναρκωτικών, όμως, υπάρχει κάποιο περιορισμένο περιθώριο για επίδειξη επιεικείας, το οποίον (περιθώριο) σχετίζεται με την αδυναμία του ανθρώπου και ειδικά των χρηστών ναρκωτικών, ανάλογα βέβαια με τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Στην προκείμενη περίπτωση, αφού λάβαμε υπόψη όλα τα στοιχεία της υπόθεσης και ιδιαίτερα το είδος αλλά και τη μικρή ποσότητα των ναρκωτικών, το ότι ο εφεσείων είναι χρήστης ναρκωτικών ο οποίος δέχεται ψυχιατρική και ψυχολογική στήριξη για να ξεπεράσει το στερητικό σύνδρομο που αντιμετωπίζει μέσα στη Φυλακή και το ότι είναι λευκού ποινικού μητρώου, παραδέχθηκε αμέσως την ενοχή του και συνεργάστηκε πλήρως με τις Αστυνομικές Αρχές, κρίνουμε ότι όντως η ποινή των 3 ετών φυλάκισης που του επιβλήθηκε στην πρώτη κατηγορία είναι έκδηλα υπερβολική και ότι θα πρέπει να μειωθεί σε ποινή φυλάκισης 2 ετών. Οι υπόλοιπες ποινές που επιβλήθηκαν στον εφεσείοντα θεωρούμε ότι θα πρέπει να παραμείνουν ως έχουν. Εν όψει των προαναφερομένων η ποινή που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα στην πρώτη κατηγορία μειώνεται από 3 χρόνια σε 2 χρόνια φυλάκισης. Κατά τα άλλα η πρωτόδικη απόφαση παραμένει ως έχει.» Στην εν λόγω υπόθεση η πρώτη κατηγορία που αντιμετώπιζε ο εφεσείων ήταν για το αδίκημα της κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Α, η δεύτερη για το αδίκημα της κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Β, η Τρίτη κατηγορία για το αδίκημα της χρήσης ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Α και η τέταρτη κατηγορία για το αδίκημα της παράνομης εισόδου στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατία. Οι ποινές δε που επιβλήθηκαν πρωτόδικα ήταν 3 χρόνια φυλάκιση στην 1ην κατηγορία, 9 μήνες φυλάκιση στην 2η κατηγορία, 2 μήνες φυλάκιση στην 3η κατηγορία και 6 μήνες φυλάκιση στην 4η κατηγορία. Εξ αυτών κρίθηκε έκδηλα υπερβολική, ως άνωθι αναφέρεται, η ποινή φυλάκισης των τριών χρόνων στην 1η κατηγορία και υποκαταστάθηκε κατ' έφεση με ποινή φυλάκισης δύο χρόνων. Οι λοιπές ποινές επικυρώθηκαν και συνέτρεχαν με αυτή της 1ης κατηγορίας. Δια της νομολογίας δε έχει επίσης αναγνωρισθεί και η σοβαρότητα του αδικήματος της 8ης κατηγορίας. Όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε στην υπόθεση Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 245: «Οι αστυνομικές αρχές στην εκτέλεση του καθήκοντος τους είναι φορείς της εξουσίας του δικαίου. Αντιστράτευση και υπονόμευση του έργου τους κάτω από τις συνθήκες που είχε διαπραχθεί το αδίκημα δεν μπορεί παρά να χαρακτηριστεί ως πράξη εξαιρετικής σοβαρότητας». Η σοβαρότητα των αδικημάτων βεβαίως δεν εμποδίζει το Δικαστήριο να επιβάλει εκείνο το είδος της ποινής που κατά τη κρίση του τα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση και τον αδικοπραγούντα δικαιολογούν. Όπως χαρακτηριστικά τέθηκε στην υπόθεση Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 245, ακόμα και όταν υπάρχει ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής, τούτο σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι ατονεί το καθήκον εξατομίκευσής της. Παράλληλα διατηρώ κατά νου και δεν μου διαφεύγει, ότι η εξατομίκευση της ποινής δεν πρέπει να οδηγεί στην ουδετεροποίηση της αποτελεσματικότητας του νόμου ή την εξουδετέρωση του αποτρεπτικού χαρακτήρα της ποινής, που επιβάλλει η φύση και τα περιστατικά του αδικήματος που αντιμετωπίζει ένας κατηγορούμενος (Βλ. Antoniades v. Police

(1986)2 CLR 21) και Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ 224). Η νομολογία έχει αναγνωρίσει σε υποθέσεις με παρόμοιας φύσεως αδικήματα με αυτά της παρούσας, αριθμό μετριαστικών παραγόντων, ήτοι׃ Στην υπόθεση Δημήτρης Δημητρίου ν. Αστυνομίας

(2003)2 ΑΑΔ 502 αναγνωρίσθηκε ως λιγότερο έντονο το στοιχείο της αποτροπής στην περίπτωση χρηστών από ότι στην περίπτωση εμπόρων. Και αυτό γιατί η νομοθεσία με τον τροποποιητικό νόμο, Ν. 20

(1)του 1992, προέβη σε μια διαφοροποίηση ως προς τη μεταχείριση των χρηστών σε αντίθεση με τους εμπόρους ναρκωτικών. Ακόμη όμως και στην περίπτωση των χρηστών, η ποινή φυλάκισης δεν είναι ως θέμα αρχής κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες, λανθασμένη. Σε σχέση με την αντιμετώπιση των χρηστών στην Παγιαβλάς (ανωτέρω) αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Πράγματι, γίνεται διάκριση μεταξύ εμπόρων και χρηστών ναρκωτικών. Στην περίπτωση των πρώτων, η ανάγκη για την επιβολή αποτρεπτικών ποινών είναι κατάδηλη. Αποζούν από τη διασπορά της καταστροφής. Η διάκριση, όμως, μεταξύ των δύο κατηγοριών παραβατών, αμβλύνεται σε μεγάλο βαθμό, αναλογιζόμενοι ότι είναι οι χρήστες που συντηρούν την εμπορία ναρκωτικών. Χωρίς τους χρήστες, δε θα υπήρχε αγορά για τα ναρκωτικά. Η καταπολέμηση του κακού στη γένεσή του διέρχεται μέσα από την καταπολέμηση της κατανάλωσης ναρκωτικών. Έτσι, και στην περίπτωση των χρηστών, συντρέχουν ισχυροί λόγοι για την επιβολή αποτρεπτικών ποινών.» Σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καταδεικνύουν επίσης την σημαντική βαρύτητα που πρέπει να αποδίδεται για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής στο θέμα της απεξάρτησης ή της προσπάθειας για απεξάρτηση κατηγορούμενου. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Κανάρη

(2005)2 ΑΑΔ 327 το γεγονός ότι ο εφεσίβλητος κατέβαλε πολλές και έντονες προσπάθειες αποτοξίνωσης με επιτυχία λήφθηκε υπόψη ως ένας από τους παράγοντες που οδήγησαν το Ανώτατο Δικαστήριο να αναστείλει τις ποινές φυλάκισης που είχαν επιβληθεί. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Βασίλη Βασιλείου

(2003)2 ΑΑΔ 21 το Εφετείο έκρινε, ότι το γεγονός της απεξάρτησης του εφεσείοντα σε συνδυασμό με άλλα περιστατικά του, περιλαμβανομένου του ότι ήταν πατέρας 4 ανήλικων τέκνων, δικαιολογούσαν την αναστολή των συντρεχουσών ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν στις 3 κατηγορίες που αυτός αντιμετώπιζε. Στην υπόθεση Γιάννης Καρακάννας ν. Αστυνομίας

(2004)2 ΑΑΔ 463 το πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε στον εφεσείοντα ποινή φυλάκισης 4 μηνών σε κατηγορία για κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου. Το Εφετείο ακύρωσε την επιβληθείσα ποινή μειώνοντάς την σε τέτοια έκταση ώστε ο εφεσείοντας να αποφυλακισθεί αμέσως. Κρίθηκε, πως το γεγονός, ότι ο εφεσείοντας με δική του θέληση ακολούθησε πρόγραμμα απεξάρτησης με επιτυχία με αποτέλεσμα να αποβάλει πλήρως την κακή έξη χρήσης ναρκωτικών είχε καταλυτική σημασία για την επιμέτρηση της ποινής. Στην υπόθεση Μάριος Π. Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 82 το πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε στον εφεσείοντα ποινή φυλάκισης 5 μηνών, 15 ημερών και 6 μηνών σε τρεις κατηγορίες που αφορούσαν, οι πρώτες δύο, σε κατοχή και, η τρίτη, σε χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β. Το Εφετείο μείωσε την επιβληθείσα ποινή φυλάκισης σε τέτοια έκταση ώστε ο εφεσείοντας να αποφυλακισθεί αμέσως. Στην κρίση του Εφετείου βάρυναν εκτός από το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου, η άμεση παραδοχή του, η συνεργασία του με την Αστυνομία και οι δύσκολες προσωπικές του περιστάσεις που έζησε όταν ήταν παιδί και έφηβος, και η αυτόβουλη προσπάθεια του να επιτύχει την απεξάρτησή του με την βοήθεια ειδικών. Παρά το ότι μέχρι την έφεση δεν υπήρχε ενώπιον του Εφετείου στοιχείο επιτυχίας, εντούτοις, το Εφετείο έδωσε βαρύτητα στο ότι η προσπάθεια ήταν δύσκολη, αφού ο εφεσείων, ηλικίας 40 ετών, ήταν χρήστης από τα 18 του και η προσπάθεια για απεξάρτηση που είχε αρχίσει συνεχιζόταν. Το ότι ακόμα και η προσπάθεια για απεξάρτηση, ανεξαρτήτως επιτυχίας, θα πρέπει να αποτιμάται και να ανταμείβεται ώστε να ενθαρρύνεται ο χρήστης να την συνεχίζει τονίσθηκε και προγενέστερα στην υπόθεση Πέτρος Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ 148. Επανερχόμενος στα γεγονότα της παρούσα υπόθεσης, ως συνάγεται από αυτά, ο κατηγορούμενος, ήταν εθισμένος χρήστης. Η προσπάθεια όμως που κατέβαλε και η επιτυχία του να μην επαναλάβει τη χρήση ναρκωτικών ουσιών και δεί από το έτος 2008 (ως βεβαιούται στο Έγγραφο Δ), είναι στοιχείο που, επί τη βάση των όσων παρατίθενται πιο πάνω, θα λάβω υπόψη μου και θα συνυπολογιστεί στην επιμέτρηση της ποινής. Προς όφελος λοιπόν του κατηγορούμενου λαμβάνω υπόψη όλα όσα τέθηκαν από την συνήγορο αυτού και ιδιαίτερα: · Την απολογία και την παραδοχή τoυ στο Δικαστήριο, η οποία παρόλο που δεν ήταν άμεση λαμβάνεται υπόψη αφού έγινε στα αρχικά στάδια της ακροαματικής διαδικασίας (βλ. Βασίλης Σόλωνα Φανάρα ν. Δημοκρατίας

(1999)Τόμος 2, Α.Α.Δ. 50). · Την συνεργασία του με την Αστυνομία η οποία οδήγησε και στην διαπίστωση αλλά και άμεση εξιχνίαση των αδικημάτων και ιδιαίτερα αυτά που αφορούν τα αδικήματα της χρήσης των ναρκωτικών ουσιών. · Το λευκό ποινικό του μητρώο, στοιχείο που του δίνει το δικαίωμα να αιτείται την επιείκεια του Δικαστηρίου. · Το ότι κατείχε τα ναρκωτικά για προσωπική του χρήση εφόσον ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο εθισμένος χρήστης τέτοιων ναρκωτικών. · Το ότι από τα γεγονότα της υπόθεσης δεν προκύπτει εμπλοκή του σε αδικήματα εμπορίας ναρκωτικών. · Την μεταμέλεια του που εκφράζεται και από το γεγονός ότι από τη διάπραξη των επίδικων αδικημάτων δεν διέπραξε οποιοδήποτε άλλο αδίκημα καθώς επίσης και από το ότι σύμφωνα με το Έγγραφο Δ έχει ενταχθεί οικειοθελώς σε πρόγραμμα απεξάρτησης έτσι ώστε να απεμπλακεί από την καταστροφική συνήθεια χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών, κάτι πού έχει κατορθώσει από το

1. · Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του περιστάσεις ως αυτές περιγράφονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, υιοθετήθηκαν πλήρως από τον συνήγορο του και δεν αμφισβητήθηκαν από τη συνήγορο της κατηγορούσας αρχής. Συγκεκριμένα λαμβάνω υπόψη μου׃ Ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 37 ετών, γεννήθηκε στη Λεμεσό όπου και διαμένει στην οδό Κωστή Παλαμά 33 στη Μέσα Γειτονιά. Είναι νυμφευμένος και η σύζυγος του είναι 37 ετών. Τόσο ο ίδιος λόγω προβλήματος υγείας, όσο και η σύζυγος του που διαμένει μαζί του, δεν εργάζονται. Ο κατηγορούμενος έχει ακόμα μία μεγαλύτερη αδελφή. Ο κατηγορούμενος φοίτησε μέχρι την τρίτη τάξη γυμνασίου και σε ηλικία 18 ετών κατατάχθηκε στην Εθνική Φρουρά όπου υπηρέτησε για εννέα μήνες και στη συνέχεια πήρε απαλλαγή λόγω κατάθλιψης. Το 1998 μετά από σοβαρό τροχαίο ατύχημα υποβλήθηκε σε πολλαπλές επεμβάσεις, ήτοι του τοποθέτησαν τέσσερις πλατίνες στο πρόσωπο και έτυχε πρόσθεσης δοντιών. Το 1999 πήγε στην Αθήνα για να επισκεφθεί φιλικά του πρόσωπα όπου και ξεκίνησε να κάνει χρήση ναρκωτικών ουσιών, την οποία συνέχισε για περίοδο εννέα χρόνων. Από το 2008 συμμετέχει σε πρόγραμμα θεραπείας και απεξάρτησης και είναι καθαρός από ναρκωτικές ουσίες. Με τη χρήση ναρκωτικών ουσιών του μεταδόθηκε ηπατίτιδα B και C και λόγω αυτού ακολουθεί θεραπείες. Το 2007 παντρεύτηκε με την Alena Parkovch από τη Λευκορωσία η οποία βρίσκονταν στην Κύπρο για διακοπές οπόταν και γνωρίστηκε με τον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος λαμβάνει δημόσιο βοήθημα από τις υπηρεσίες κοινωνικής ευημερίας από τον Μάιο του 2002 λόγω προβλημάτων υγείας ύψους €820,38 μηνιαίως. Τέλος ένας άλλος παράγοντας που λαμβάνω υπόψη μου είναι το χρονικό διάστημα πού έχει διαρρεύσει από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων της παρούσας υπόθεσης, μέχρι σήμερα. Προς τούτο δε θα εξετάσω αν για την παρατηρούμενη καθυστέρηση φέρει οποιαδήποτε ευθύνη ο κατηγορούμενος είτε πριν είτε μετά την καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης, αλλά και της υπόθεσης 5239/
2. Όπως λοιπόν συνάγεται από τα γεγονότα, τα αδικήματα που αφορούν την παρούσα υπόθεση διαπράχθηκαν των μεν αδικημάτων των κατηγοριών 1 και 3 τον Οκτώβριο 2007 των δε αδικημάτων των κατηγοριών 4, 5, 6, 7 και 8, τον Ιανουάριο
3. Τα αποτελέσματα των επιστημονικών εξετάσεων για το τι φύση και είδους ήταν η ανευρεθείσα ποσότητα ουσιών στην κατοχή του κατηγορούμενου σε σχέση με την κατηγορία 1, περιέχονται στην έκθεση που ετοιμάστηκε από την Μ. 4 επί του κατηγορητηρίου ημερομ. στις 19.8.2009, για δε την ανευρεθείσα ποσότητα ουσιών στην κατοχή του κατηγορούμενου σε σχέση με τις κατηγορίες 4 και 5 περιέχονται στην έκθεση της Μ.3 επί του κατηγορητηρίου η οποία παρελήφθη στις 26.1.2009 από τον Μ.
4. Ακολούθως ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε για τα αδικήματα των κατηγοριών 1 και 3 στις 6.10.2009 και για τα αδικήματα των κατηγοριών 4, 5, 6, 7 και 8 στις 19.9.
5. Η παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε στις 12.8.2010, ήτοι 34 μήνες μετά τη διάπραξη των αδικημάτων των κατηγοριών 1 και 3 και 31 μήνες μετά την διάπραξη των αδικημάτων των κατηγοριών 4, 5, 6, 7 και 8 . Από τα όσα δε έχουν εκτεθεί ενώπιον μου δεν προκύπτει ότι για την παρατηρούμενη καθυστέρηση φέρει οποιαδήποτε ευθύνη ο κατηγορούμενος. Από την δικαιολογία δε για την παρατηρούμενη καθυστέρηση που επικαλέστηκε η κατηγορούσα αρχή, ήτοι ότι στις 30.4.2010 καταχωρήθηκε για τα ίδια αδικήματα η υπόθεση Ε.Δ. Λεμεσού με αριθμό 7037/10, η οποία λόγω μη επίδοσης διακόπηκε στις 9.7.2010, δεν προκύπτει οποιαδήποτε ευθύνη του κατηγορούμενου. Τούτο διότι όπως αναφέρθηκε από τον συνήγορο του και δεν αμφισβητήθηκε, ο κατηγορούμενος διέμενε συνεχώς στην ίδια διεύθυνση, ήτοι αυτή που αναφέρεται και στο παρόν κατηγορητήριο. Τα ίδια ισχύουν και για την υπόθεση 5239/2010, αφού ενώ τα αποτελέσματα των επιστημονικών εξετάσεων για το τι φύση και είδος ήταν η ανευρεθείσα ποσότητα ουσιών στην κατοχή του κατηγορούμενου σε σχέση με τις κατηγορίες 1 και 2, περιέχονται στην έκθεση που ετοιμάστηκε από την Μ. 4 επί του κατηγορητηρίου ημερομ. στις 13.2.2009 και ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε στις 7.4.2009, η εν λόγω υπόθεση καταχωρήθηκε στις 1.3.2010, ήτοι 26 μήνες μετά τη διάπραξη των αδικημάτων. Και για την εν λόγω υπόθεση δεν έχει τεθεί ενώπιον μου οτιδήποτε από το οποίο συνάγεται ότι ο κατηγορούμενος φέρει οποιαδήποτε ευθύνη για την παρατηρούμενη καθυστέρηση. Όπως η νομολογία έχει αναγνωρίσει, η καθυστέρηση στην έναρξη της ποινικής δίωξης - με την καταχώρηση της υπόθεσης - λειτουργεί υπέρ του μετριασμού της ποινής (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Πεγειώτη (Αρ. 2)

(2001)2 ΑΑΔ 623). Στην υπόθεση δε, M & M Loizou Ltd κ.α. ν. Jumbo Investments Ltd

(2000)2 ΑΑΔ 717 υποδείχθηκε, ότι η δίωξη του παραβάτη ευθύς ως έρχεται σε φως η αξιόποινη πράξη αποτελεί αρχή συνυφασμένη με την καλή απονομή της δικαιοσύνης και αυτή τούτη τη δίκαιη δίκη. Eπίσης στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδη

(1993)2 ΑΑΔ 355 υποδείχθηκε, ότι η πάροδος μακρού χρόνου από τον χρόνο διάπραξης του αδικήματος είναι στοιχείο ουσιώδες που λαμβάνεται υπόψη στην επιβολή της ποινής, δηλαδή, αν θα επιβληθεί ποινή φυλάκισης. Εκτός στις περιπτώσεις που θεωρείται απόλυτα αναγκαίο είναι ανεπιθύμητη η επιβολή ποινής φυλάκισης μετά από παρέλευση μακρού χρόνου από την ημέρα της διάπραξης του αδικήματος. Η πάροδος μακρού χρόνου από τον χρόνο διάπραξης του αδικήματος μειώνει ουσιαστικά την αποτρεπτικότητα της ποινής και δεν ασκεί αναμορφωτικό ρόλο για τον κατηγορούμενο. Περαιτέρω, οι προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορούμενου στο διάστημα αυτό μπορεί να αλλάξουν, κάτι πού διαπιστώνω ότι έχει συμβεί στην παρούσα υπόθεση, αφού ο κατηγορούμενος πλέον έχει νυμφευθεί και έχει απεξαρτηθεί πλήρως από τις ναρκωτικές ουσίες. Δεν μου διαφεύγει όμως, ότι από την καταχώρηση της παρούσας ένα μεγάλο μέρος της καθυστέρησης, ως συνάγεται από τα πρακτικά του Δικαστηρίου, οφείλεται και στον ίδιο τον κατηγορούμενο ο οποίος δεν παραδέχθηκε άμεσα τις κατηγορίες, σε 4 περιπτώσεις άλλαξε απάντηση από μη παραδοχή σε παραδοχή προκαλώντας και ζητώντας σε 8 συνολικά περιπτώσεις, ο ίδιος αναβολή μέσω του συνηγόρου του. Όπως λοιπόν είναι πρόδηλο από τα πιο πάνω, ο κατηγορούμενος με την συμπεριφορά του προκάλεσε και ο ίδιος ένα μεγάλο μέρος της καθυστέρησης και συνακόλουθα αυτό μετριάζει σε μεγάλο βαθμό τον παράγοντα της καθυστέρησης στην επιμέτρηση της ποινής. Τούτο διότι δεν μπορεί ένας κατηγορούμενος να οικοδομεί επί των δικών του ενεργειών και στη συνέχεια να απολαμβάνει το στοιχείο του μετριαστικού παράγοντα του χρόνου και καθυστέρησης για σκοπούς μετριασμού της ποινής [βλ. απόφαση στην υπόθεση Νίκος Πολυβίου ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ 11 ]. Eπίσης το Ανώτατο Δικαστήριο στην απόφαση του στην υπόθεση Σταύρος Ιωάννου ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 120/2011, ημερομηνίας 29.11.2011, επικροτώντας την επιλογή του πρωτόδικου Δικαστηρίου στη επιβολή ποινής φυλάκισης για παρόμοιας φύσης με της παρούσας υπόθεσης αδικήματα, διέταξε την άμεση αποφυλάκιση του εφεσείοντος καθ' ότι έκρινε πώς οι ποινές άμεσης φυλάκισης των 12 μηνών για την κατοχή ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Α' βάρους 3,6422 και της φυλάκισης των 6 μηνών για χρήση ελεγχομένου φαρμάκου ήταν υπό τας περιστάσεις υπερβολικές. Προς τούτο έκανε ιδιαίτερη μνεία ότι ο παράγοντας της καθυστέρησης στην καταχώρηση του κατηγορητηρίου κατά 22 μήνες ορθά λήφθηκε υπόψη όμως μαζί με τους λοιπούς παράγοντες θα έπρεπε να επενεργήσει στην επιβολή ποινής φυλάκισης μικρότερης διάρκειας. Η επιλογή όμως του είδους της ποινής επικροτήθηκε. Το πιο κάτω απόσπασμα της απόφασης του Δικαστή Κραμβή είναι χαρακτηριστικό׃ «Στην απόφαση (πρωτόδικη δικό μου σχόλιο) καταγράφεται σειρά παραγόντων μετριαστικών της ποινής οι οποίοι, καθώς αναφέρεται, λήφθηκαν υπόψη στον καθορισμό της ποινής. Οι εν λόγω παράγοντες και τα σχετικά σχόλια του δικαστηρίου, καταγράφονται στην απόφαση ως εξής: «1) Το λευκό ποινικό μητρώο, 2) την παραδοχή του η οποία επήλθε σε πρόωρο στάδιο της διαδικασίας και ως εκ τούτου μπορεί να θεωρηθεί ως άμεση, 3) την μεταμέλεια του η οποία φάνηκε και έμπρακτα με την αποκοπή κάθε σχέσης του με τα ναρκωτικά. Στην προσπάθεια του αυτή δεν δίστασε να ζητήσει τη βοήθεια ειδικού, συγκεκριμένα του κ. Βερεσιέ, 4) τις προσωπικές του συνθήκες όπως εκτίθενται στην έκθεση του γραφείου ευημερίας και αναπτύχθηκαν σε έκταση από τον συνήγορο του. Ειδικά λαμβάνω υπόψη μου ότι πρόκειται για συγκροτημένο οικογενειάρχη πατέρα δύο ανήλικων παιδιών με σοβαρά οικονομικά προβλήματα, 5) τις δυσμενείς επιπτώσεις που μπορεί να έχει στον ίδιο καθώς και στην οικογένεια του η τυχόν επιβολή σε αυτόν ποινής φυλάκισης, 6) το ότι πρόκειται για μια σχετικά μικρή ποσότητα ναρκωτικών. Φυσικά από την άλλη δεν μπορώ να παραγνωρίσω ότι πρόκειται για σκληρά ναρκωτικά, 7) την καθυστέρηση των 22 και πλέον μηνών στην καταχώρηση της υπόθεσης παρά το ότι δεν επρόκειτο για πολύπλοκη υπόθεση, χωρίς να δοθεί οποιαδήποτε επεξήγηση για την καθυστέρηση αυτή. Όπως έχω ήδη αναφέρει στο μεσοδιάστημα ο κατηγορούμενος έχει σταματήσει την χρήση ναρκωτικών. Φυσικά όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ζήνωνα Γεωργίου

(2001)2 ΑΑΔ 271 «η καθυστέρηση εξετάζεται πάντοτε με συνάρτηση με την αλλαγή στις προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου». Στην παρούσα υπόθεση δεν φαίνεται να υπήρξε οποιαδήποτε άλλη διαφοροποίηση στις προσωπικές του συνθήκες εκτός από την αποκοπή του από τα ναρκωτικά. 8) το ότι τα ναρκωτικά που κατείχε προορίζονται για δική του χρήση και συνεπώς δεν επρόκειτο για έμπορο ναρκωτικών.» Ολοι οι πιο πάνω παράγοντες αναγνωρίζονται από τη νομολογία ως παράγοντες μετριαστικοί της ποινής. Το δικαστήριο, σε κάθε περίπτωση έχει καθήκον να προβαίνει στην αποτίμηση των εν λόγω παραγόντων και να τους αποδίδει τη δέουσα βαρύτητα. Το ίδιο πρέπει να γίνεται και με κάθε άλλο σχετικό παράγοντα ή στοιχείο συμπεριλαμβανομένης και της αποτίμησης της σοβαρότητας του αδικήματος πάντοτε με αναφορά στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, στις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος και στα ελαφρυντικά στοιχεία που μπορεί να υπάρχουν. Για τη συμπλήρωση της διεργασίας απαιτείται στάθμιση όλων των πιο πάνω παραγόντων προκειμένου να καθοριστεί το είδος και το ύψος της ποινής η οποία αρμόζει να επιβληθεί στο δράστη του συγκεκριμένου αδικήματος. Στην προκείμενη περίπτωση το πρωτόδικο δικαστήριο μολονότι ταξινόμησε σωστά όλους τους μετριαστικούς παράγοντες εντούτοις φαίνεται πως δεν απέδωσε τη βαρύτητα που άξιζε στον καθένα ξεχωριστά αλλά και σε όλους ως σύνολο, παρά την περί του αντιθέτου λεκτική διατύπωση, με αποτέλεσμα η επιβληθείσα ποινή, αντικειμενικώς κρινόμενη, να θεωρείται εκδήλως υπερβολική. Βεβαίως η σοβαρότητα των αδικημάτων, όπως ορθά επισημαίνεται στην εκκαλούμενη απόφαση, είναι δεδομένη έστω και αν η ποσότητα των ναρκωτικών ήταν μικρή. Ωστόσο, η μεγάλη καθυστέρηση των 22 περίπου μηνών στην καταχώρηση του κατηγορητηρίου, η επιτυχής προσπάθεια του εφεσείοντα για απεξάρτηση από τα ναρκωτικά σε συνάρτηση προς τους λοιπούς παράγοντες μετριασμού της ποινής θα δικαιολογούσαν την επιβολή ποινής φυλάκισης μικρότερου ύψους.» Έχοντας λοιπόν υπόψη όλα τα πιο πάνω και όλες τις παραμέτρους σε σχέση με τα γεγονότα και συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, δεν θεωρώ ότι ο χρόνος που έχει παρέλθει σε συνάρτηση με όλους τους πιο πάνω ελαφρυντικούς παράγοντες, είναι ικανός να καταστήσει ανεπιθύμητη την επιβολή ποινής φυλάκισης στον κατηγορούμενο. Εν πάση περιπτώσει το στοιχείο αυτό θα έχει το αντίκρισμα του στην ποινή που θα επιβληθεί όχι, όμως σε σχέση με το είδος της, αλλά μόνο σε σχέση με το εύρος της. Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, το γεγονός ότι η ανευρεθείσα ποσότητα των ναρκωτικών ουσιών δεν ήταν μικρή, αλλά αντιθέτως η ποσότητα 16,7074 γραμμάρια κοκαΐνης που ανευρέθηκε στην κατοχή του κατηγορούμενου και αφορά την 1η κατηγορία στην παρούσαν, μαζί με τις λοιπές ποσότητες που αφορούν τα αδικήματα των κατηγοριών 4 και 5, θεωρείται αρκετά ψηλή, καθώς και την ανάγκη να προσλάβει η ποινή αποτρεπτικό χαρακτήρα και έχοντας κατά νου ότι αυτή επιβάλλεται μόνο εκεί όπου οποιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής (βλ. Προδρόμου v. Αστυνομίας

(1990)2 ΑΑΔ 98), κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις η αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης σε συνδυασμό με την επιβολή και χρηματικής τοιαύτης. Η επιβολή οποιασδήποτε άλλης ποινής εκτός αυτής της φυλάκισης, θα ήταν ατελέσφορη και αναποτελεσματική και δεν θα εξυπηρετούσε καθόλου το στοιχείο της αποτροπής, το οποίο θα πρέπει συν τοις άλλοις να χαρακτηρίζει την ποινή και θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα τόσο στο ίδιο τον κατηγορούμενο αλλά και σε επίδοξους νέους παραβάτες. Πριν την τελική μου κατάληξη και σε σχέση με το ότι στην παρούσα υπόθεση έχει ληφθεί υπόψη και η υπόθεση Ε. Δ. Λεμεσού υπ' αριθμό 5239/10, αντλώ καθοδήγηση από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Ιωάννου ν. Γενικού Εισαγγελέα

(2005)2 Α.Α.Δ. 598 στην οποία λέχθηκε πώς όταν το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και άλλα αδικήματα μπορεί να επιβάλει μεγαλύτερη ποινή στις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο, από εκείνη που θα επέβαλλε αν είχε ενώπιον του μόνο αυτές τις κατηγορίες (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Cham & άλλων

(1993)2 Α.Α.Δ 129, Ιωάννου ν. Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 382 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέου

(1994)2 Α.Α.Δ 194). Συνακόλουθα και χωρίς επίσης να μου διαφεύγει η αρχή της συνολικότητας της ποινής, επιβάλλω στον κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές. Στην 1η κατηγορία ποινή φυλάκισης 15 μηνών. Περαιτέρω επιβάλλω στον κατηγορούμενο χρηματική ποινή €900,

1. Στην 3η κατηγορία ποινή φυλάκισης 8 μηνών. Περαιτέρω επιβάλλω στον κατηγορούμενο χρηματική ποινή €400,
2. Στην 4η κατηγορία ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Περαιτέρω επιβάλλω στον κατηγορούμενο χρηματική ποινή €700,
3. Στην 5η κατηγορία ποινή φυλάκισης 4 μηνών. Περαιτέρω επιβάλλω στον κατηγορούμενο χρηματική ποινή €500,
4. Στην 6η κατηγορία ποινή φυλάκισης 8 μηνών. Περαιτέρω επιβάλλω στον κατηγορούμενο χρηματική ποινή €400,
5. Στην 7η κατηγορία δεν επιβάλλω οποιαδήποτε ποινή. Στην 8η κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Οι πιο πάνω επιβληθείσες ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Στην παρούσα υπόθεση λήφθηκε για σκοπούς επιβολής ποινής η υπόθεση Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού 5239/
6. Το ποσό των εξόδων της κατηγορούσας αρχής που συνολικά ανέρχεται στα €180,00 να καταβληθεί από την Κυπριακή Δημοκρατία. Εξασκώντας την διακριτική μου ευχέρεια δυνάμει του άρθρου 118 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, διατάσσω όπως οι χρηματικές ποινές πληρωθούν σήμερα. Περαιτέρω διατάσσω όπως οι χρηματικές ποινές που έχω επιβάλει στον κατηγορούμενο, στις κατηγορίες 1, 3, 4, 5, 6 και 7, εισπραχθούν από τα ποσά που ο κατηγορούμενος, έχει καταθέσει στις 18.10.2010, ήτοι €2.000,00 δυνάμει της απόδειξης υπ' αριθμό 189209 και στις 31.5.2012, ήτοι €2.000,00 δυνάμει της απόδειξης υπ' αριθμό Α 721885, στο Ε.Δ. Λεμεσού, σαν ένας από τους όρους που του είχαν επιβληθεί δυνάμει των διαταγμάτων ημερομηνιών 18.10.2010 και 4.7.2012, για να διασφαλιστεί η παρουσία στην δίκη του. Το ποσό δε που παραμείνει να επιστραφεί στον κατηγορούμενο. Επιπλέον ασκώντας τις εξουσίες που μου παρέχονται από το άρθρο 31 του Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε και του άρθρου 32 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, διατάζω όπως τα ευρισκόμενα στην κατοχή της αστυνομίας τεκμήρια και στις δύο υποθέσεις, διατεθούν ως ακολούθως: Α. Της παρούσας υπόθεσης: Ένα άσπρο νάιλον σακούλι να δημευθεί και καταστραφεί. Τρία τεμάχια διαφανών νάιλον σακουλιών εντός των οποίων περιήχετο άσπρη σκόνη - κοκαΐνη, συνολικού βάρους 16,7074 γρ. μαζί με την εν λόγω ποσότητα κοκαΐνης, να δημευθούν και να καταστραφούν. Ένα νάιλον διαφανές σακούλι με ίχνη κοκαΐνης να δημευθεί και να καταστραφεί. Δύο παρειακά επιχρίσματα του κατηγορούμενου να δημευθούν και να καταστραφούν. Ένας μεταλλικός σπαστήρας με ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης - κάνναβης, να δημευθούν και καταστραφούν. Μια μαύρη πλαστική ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας «TANΙTA» με ίχνη κοκαΐνης, να δημευθεί και να καταστραφεί. Ένα νάιλον διαφανές σακούλι με ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης -κάνναβης, να δημευθεί και να καταστραφεί. Ένα νάιλον διαφανές σακούλι εντός του οποίου περιήχετο ποσότητα άσπρης σκόνης - κοκαΐνη, βάρους 2,9938 γρ. μαζί με την εν λόγω ποσότητα κοκαΐνης, να δημευθούν και να καταστραφούν. Β. Της δε υπόθεσης 5239/2010: Μια ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας μάρκας «Fussion Xtreme» να δημευθεί και να καταστραφεί. Ένα νάιλον διαφανές σακούλι εντός του οποίου περιήχετο ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης - κάνναβη, βάρους 0,2479 γραμ. να δημευθούν και να καταστραφούν. Ένα νάιλον ρόζ σακούλι εντός του οποίου περιήχετο άσπρη σκόνη -κοκαΐνη, βάρους 1,1532 γρ. μαζί με την εν λόγω ποσότητα κοκαΐνης, να δημευθούν και να καταστραφούν. Απετέλεσε τέλος εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου του κατηγορούμενου, ότι στην περίπτωση που το Δικαστήριο ήθελε επιβάλει ποινή φυλάκισης, αυτή θα πρέπει να έχει ανασταλτικό χαρακτήρα λόγω των περιστάσεων του κατηγορούμενου αλλά και της υπόθεσης. Το νομοθετικό πλαίσιο για την αναστολή της ποινής βρίσκεται στον Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλάκισης εις Ορισμένας Περιπτώσεις Νόμο του 1972, Ν. 95/72, όπως τροποποιήθηκε. Με τον τροποποιητικό Νόμο 186(I)/03, που δημοσιεύθηκε στις 19.12.03, καταργήθηκε η απαίτηση για εξαιρετικές περιστάσεις της υπόθεσης ή του κατηγορουμένου με αποτέλεσμα το θέμα της αναστολής σήμερα να μην διέπεται από ανελαστικά κριτήρια. Σύμφωνα με το άρθρο 3

(2)του Νόμου: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Στη υπόθεση δε Γενικός Εισαγελέας ν. Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161 τέθηκαν τα κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας του Δικαστηρίου ως εξής: «Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν. 41

(1)/97 (που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας» Στην υπό εξέταση περίπτωση κρίνω, ότι συντρέχουν τέτοια περιστατικά που δικαιολογούν την αναστολή των ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο. Αυτός είναι άτομο λευκού ποινικού μητρώου το οποίο οδηγήθηκε στην καθ' έξιν χρήση ναρκωτικών ουσιών από την ηλικία των 22 ετών παρασυρόμενος από άλλα άτομα, βρήκε όμως τη δύναμη να ζητήσει βοήθεια και τελικά να καταφέρει να παύσει να κάνει χρήση τέτοιων ουσιών, ήτοι στοιχείο που δείχνει και την έμπρακτη μεταμέλεια του. Ακόμα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρότατα προβλήματα υγείας για τα οποία όπως πιο πάνω αναφέρεται χρήζει θεραπείας. Πρόσθετα το μεγάλο χρονικό διάστημα που έχει μεσολαβήσει από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι την καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης αλλά και της ημερομηνίας που έχει επιβληθεί ποινή στον κατηγορούμενο, ήτοι πέντε και πλέον χρόνια, σε συνάρτηση με το γεγονός ότι δεν διέπραξε άλλο αδίκημα, με έχουν οδηγήσει στο να καταλήξω πως θα μπορούσα να δώσω στον κατηγορούμενο, μια δεύτερη ευκαιρία για να αποδείξει εκτός φυλακών ότι από τώρα και στο εξής θα διάγει μια νόμιμη ζωή. Από τον ίδιο εξαρτάται βέβαια να αδράξει αυτή την ευκαιρία που σήμερα του δίδεται ώστε να μην διαπράξει οποιοδήποτε αδίκημα παρόμοιας φύσης ή οποιοδήποτε άλλο αδίκημα. Συνακόλουθα η εκτέλεση των ποινών της φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο , αναστέλλονται για περίοδο τριών ετών από σήμερα. (Επεξηγούνται στoν κατηγορούμενο, το νόημα και οι συνέπειες της αναστολής εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης). (Υπ.) ............. Τ. Κατσικίδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο