← Κύπρος

Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού ν. Esmaeilighez Reza κ.α., Αρ. Υπόθ: 30352/2012, 16/9/2013

Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού ν. Esmaeilighez Reza κ.α., Αρ. Υπόθ: 30352/2012, 16/9/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:B41 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Κατσικίδη Αρ. Υπόθ: 30352/2012 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού Εναντίον

  1. Esmaeilighez Reza, από το Ιραν και τώρα στην Λεμεσό
  2. Allahvirdipour Akbar, από τη Ιραν Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 16 Σεπτεμβρίου 2013 Για την Κατηγορούσα Αρχή κα Κληρίδου, Για τον Κατηγορούμενο 1׃ κ. Λαφαζάνης για κ. Η. Δημοσθένους Για τον Κατηγορούμενο 2׃ κα Α. Ιωάννου Κατηγορούμενοι 1 και 2 παρόντες Για σκοπούς μετάφρασης από τα Ελληνικά στα Αγγλικά και αντίστροφα ορκίζεται να εκτελέσει χρέη η κα. O' Keefe. Για σκοπούς μετάφρασης από τα Αγγλικά στα Ιρανικά και αντίστροφα ορκίζεται να εκτελέσει χρέη η κα. Pardo. ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 στη παρούσα υπόθεση αντιμετωπίζουν τις εκτιθέμενες στο κατηγορητήριο κατηγορίες, για τις οποίες μετά από την μη παραδοχή σε αυτές διεξήχθη ακροαματική διαδικασία. Ο μέν Κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει: το αδίκημα της 1ης κατηγορίας, ήτοι της παράνομης εργοδότησης αλλοδαπού, κατά παράβαση των Άρθρων 2 και 14(β) του Περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου, Κεφ. 105, όπως τροποποιήθηκε. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος κατηγορείται ότι την 26.11.2012, στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, εργοδότησε αλλοδαπό δηλαδή τον Κατηγορούμενο 2, χωρίς την απαιτούμενη από τον Νόμο άδεια. Ο δε Κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει: (I) το αδίκημα της 2ης κατηγορίας, ήτοι της παραμονής στην Κυπριακή Δημοκρατία μετά τη λήξη της άδειας παραμονής του κατά παράβαση του Άρθρου 19(λ) του Περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου, Κεφ. 105, όπως τροποποιήθηκε. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος κατηγορείται ότι μεταξύ της 8ης Ιουλίου 2009 και της 26ης Νοεμβρίου 2012 στη Λεμεσό της Επαρχίας Λεμεσού, ενώ ήταν αλλοδαπός, δηλαδή υπήκοος Ιράν και ευρίσκετο στην Κύπρο ως αιτητής πολιτικού ασύλου μέχρι την 7.7.2009, οπόταν και απορρίφθηκε η αίτηση του από την Αναθεωρητική Αρχή, παρέμεινε στη Δημοκρατία μετά τη λήξη της προσωρινής αδείας παραμονής του χωρίς να έχει εξασφαλίσει την άδεια του Διευθυντή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, και (II) το αδίκημα της 3ης κατηγορίας, ήτοι της διεξαγωγής επαγγέλματος χωρίς τη γραπτή άδεια του Διευθυντή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, κατά παράβαση του Άρθρου 19(κ) του Περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου Κεφ. 105 όπως τροποποιήθηκε και Καν. 14

(1)
(3)
(4)των Περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Κανονισμών του 1972 ΚΔΠ 242/
  1. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος ο 2ος Κατηγορούμενος την 26η Νοεμβρίου 2012, στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, ενώ ήταν αλλοδαπός, δηλαδή Ιρανός υπήκοος, διεξήγαγε επάγγελμα σαν υπάλληλος στον 1ο Κατηγορούμενο χωρίς την προηγούμενη γραπτή αδεία του Διευθυντή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε 6 μάρτυρες κατηγορίας, ήτοι τον Αστ. 2851 Γιάννο Μαυρομούστακο (Μ.Κ.1), τον Αστ. 1786 Παντελή Παττίχη (Μ.Κ.2), την κα Χριστίνα Σταύρου, Λειτουργό στο Τμήμα της Αρχής Πληθυσμού και Μετανάστευσης (Μ.Κ.3), τον Αστ. 2677 Γιώργο Αριστείδου (Μ.Κ.4), τον κ. Ανδρέα Πιτσιλλίδη (Μ.Κ.5) και τον κ. Ανδρέα Αθανασίου (Μ.Κ.6). Κατά τη διάρκεια δε της ακροαματικής διαδικασίας κατατέθηκαν ως τεκμήρια: από τον Μ.Κ.1 η γραπτή του κατάθεση, σαν Τεκμήριο 1, από τον Μ.Κ.1 η γραπτή κατάθεση του Κατηγορούμενου 1 στην μητρική του - Ιρανική γλώσσα, σαν Τεκμήριο 2, από τον Μ.Κ.1 πιστή μετάφραση της κατάθεσης του Κατηγορούμενου 1, ήτοι του Τεκμηρίου 2, στην Ελληνική γλώσσα σαν Τεκμήριο 3, από τον Μ.Κ.1, γραπτή κατηγορία που απαγγέλθηκε στον Κατηγορούμενο 1 στην μητρική του γλώσσα - Ιρανική, σαν Τεκμήριο 4, από τον Μ.Κ. 1, πιστή μετάφραση στην Ελληνική γλώσσα του Τεκμηρίου 4, σαν Τεκμήριο 5, από τον Μ.Κ.2 η γραπτή του κατάθεση ημερ. 26.11.2012, σαν Τεκμήριο 6, από τον Μ.Κ.2 σαν Έγγραφο Α για αναγνώριση, η γραπτή κατάθεση στην Ιρανική γλώσσα του Κατηγορούμενου
  2. από τον Μ.Κ.2, σαν Έγγραφο Β για αναγνώριση πιστή μετάφραση στην Ελληνική γλώσσα του Εγγράφου Α για αναγνώριση. από την Μ.Κ.3 η αίτηση του Κατηγορούμενου 2 για να του παραχωρηθεί πολιτικό άσυλο, σαν Τεκμήριο 7, από την Μ.Κ.3 η προσωρινή άδεια παραμονής του Κατηγορούμενου 2 σαν Τεκμήριο 8, από την Μ.Κ3 η επιστολή του Υπουργείου Εσωτερικών ημερομηνίας 4.11.2009 προς τον δικηγόρο Αντρέα Ασσιώτη με τηλεομοιότυπο, σαν Τεκμήριο 9, από τον Μ.Κ.4 η γραπτή του κατάθεση σαν Τεκμήριο 10, από τον Μ.Κ.4 η γραπτή κατάθεση του Κατηγορούμενου 2, στη μητρική του γλώσσα - Ιρανικά, που είχε προγενέστερα γίνει Έγγραφο Α για αναγνώριση, σαν Τεκμήριο 11, από τον Μ.Κ.4 πιστή μετάφραση του Τεκμηρίου 11 στην Ελληνική γλώσσα, που είχε προγενέστερα γίνει Έγγραφο Β για αναγνώριση, σαν Τεκμήριο
  3. από τον Μ.Κ.5 η γραπτή του κατάθεση σαν Τεκμήριο 13, Μετά την ενδιάμεση απόφαση για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης και την κλήση σε απολογία των Κατηγορουμένων 1 και 2 και αφού τους εξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους, σύμφωνα με το άρθρο 74
(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, αυτοί επέλεξαν να καταθέσουν ενόρκως, κάτι που έπραξαν. Ο Κατηγορούμενος 1 πρόσθετα κατέθεσε στο Δικαστήριο την γραπτή προσφορά για εκτέλεση οικοδομικών εργασιών ημερομηνίας 28.11.2012, σαν Τεκμήριο Γ για αναγνώριση και φωτοτυπίαν έντυπου του Γραφείου Εργασίας με στοιχεία μισθωτού και στοιχεία εργοδότη της εταιρείας ΜΑRΚΟΣ PAINTERS LTD, ήτοι της εταιρείας του Κατηγορούμενου 1, σαν Τεκμήριο
  1. Σε σχέση με το Τεκμήριο Γ για αναγνώριση επισημαίνω ότι επειδή δεν προσκομίσθηκε για κατάθεση το πρωτότυπο του χωρίς να δοθεί επαρκής αιτιολογία προς τούτο, δεν έγινε αποδεκτή η κατάθεση του ως τεκμηρίου με επακόλουθο τα όσα αναφέρονται σε αυτό να μην μπορούν να ληφθούν υπόψη. ΑΠΟΔΕΚΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ: Μετά την κατάθεση των Τεκμηρίων 2 και 3, έγινε αποδεκτό γεγονός με δηλώσεις και από τις δύο πλευρές και εγκρίθηκε από το Δικαστήριο σαν τέτοιο, ότι το Τεκμήριο 3 αποτελεί πιστή μετάφραση στην ελληνική γλώσσα του Τεκμηρίου
  2. Περαιτέρω έγινε αποδεκτό γεγονός με δηλώσεις και από τις δύο πλευρές και εγκρίθηκε από το Δικαστήριο σαν τέτοιο, ότι το Τεκμήριο 5 αποτελεί πιστή μετάφραση στην ελληνική γλώσσα του Τεκμηρίου
  3. Μετά δε την κατάθεση των Τεκμηρίων 11 και 12, έγινε αποδεκτό γεγονός με δηλώσεις και από τις δύο πλευρές και εγκρίθηκε από το Δικαστήριο σαν τέτοιο, ότι το Τεκμήριο 12 αποτελεί πιστή μετάφραση στην ελληνική γλώσσα του Τεκμηρίου
  4. ΜΑΡΤΥΡΙΑ: Ο Μ.Κ.1, Aστυφ. 2851 Γιάννος Μαυρομούστακου, στην κυρίως εξέταση του κατέθεσε την γραπτή του κατάθεση η οποία σημειώθηκε σαν Τεκμήριο 1, την οποία διάβασε και υιοθέτησε πλήρως το περιεχόμενο της σαν μέρος της κυρίως εξέτασης του. Σε αυτήν αναφέρει τα πιο κάτω: «Οτι υπηρετεί στην Αστ. Διεύθυνση Λεμεσού και είναι τοποθετημένος στον Αστυνομικό Σταθμό Γερμασόγειας. Την 26.11.12 και ώρα 14:00 - 15:00 στον Αστ. Σταθμό Γερμασόγειας με την βοήθεια του διερμηνέα της ιρανικής γλώσσας Madari Farzali, έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Reza Esmaeilighez 40 ετών από τον Ιράν, ΔΕΑ 5395656 αναφορικά με το αδίκημα της παράνομης εργοδότησης του Akbar Allahvirdipour από τον Ιράν το οποίο διεπράχθηκε την 26.11.12, σε ανεγειρόμενη οικοδομή στην οδό Αγίου Μέμνωνος στην περιοχή Καλογήρων στην Γερμασόγεια. Στη συνέχεια την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 15:15 - 15:20 με τη βοήθεια του διερμηνέα κατηγόρησε γραπτώς τον Reza Esmaeilighez για το πιο πάνω αδίκημα και αφού του επέστησε γραπτώς την προσοχή του στο Νόμο, αυτός απάντησε «Δεν παραδέχομαι». Περαιτέρω απαντώντας σε ερωτήσεις της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής: · Kατέθεσε σαν Τεκμήριο 2 τη γραπτή κατάθεση του Κατηγορούμενου 1 στη μητρική του γλώσσα (Ιρανική) και σαν Τεκμήριο 3 την πιστή μετάφραση στην ελληνική γλώσσα του Τεκμηρίου
  5. Μετά δε την κατάθεση των εν λόγω τεκμηρίων, έγινε αποδεκτό γεγονός με δηλώσεις και από τις δύο πλευρές και εγκρίθηκε από το Δικαστήριο, ότι το Τεκμήριο 3 αποτελεί πιστή μετάφραση στην ελληνική γλώσσα του Τεκμηρίου
  6. · Στη συνέχεια κατέθεσε τη γραπτή κατηγορία που απαγγέλθηκε στον Κατηγορούμενο 1 στη μητρική του γλώσσα (Ιρανική) η οποία σημειώθηκε σαν Τεκμήριο 4 και την πιστή μετάφραση της στην ελληνική γλώσσα που σημειώθηκε ως Τεκμήριο
  7. Περαιτέρω έγινε αποδεκτό γεγονός με δηλώσεις και από τις δύο πλευρές και εγκρίθηκε από το Δικαστήριο, ότι το Τεκμήριο 5 αποτελεί πιστή μετάφραση σε ελληνική γλώσσα του Τεκμηρίου
  8. · Τέλος σε σχετική ερώτηση απάντησε ότι τον Κατηγορούμενο 1 τον βλέπει στην αίθουσα του Δικαστηρίου και συγκεκριμένα στο εδώλιο των κατηγορουμένων, με το μαύρο κοστούμι και τον οποίο υπέδειξε με το δεξί του χέρι. Στην αντεξέταση του από τον συνήγορο του Κατηγορουμένου 1 ο Μ.Κ.1 απαντώντας σε ερωτήσεις και υποβολές ανέφερε τα εξής: · Ότι ο Κατηγορούμενος 1 κλήθηκε τηλεφωνικώς για να προσέλθει στον αστυνομικό σταθμό αναφορικά με την διερευνώμενη υπόθεση όπως και έπραξε. · Ότι η μαρτυρία που είχε εναντίον του Κατηγορούμενου 1 σε σχέση με την κατηγορία της εργοδότησης του Κατηγορούμενου 2 ήταν αυτή που λήφθηκε από τον συνάδελφο του της ΥΑΜ, ήτοι τον αστυφύλακα
  9. Διευκρίνισε δε ότι πλην της εν λόγω μαρτυρίας και των εγγράφων - τεκμηρίων που κατέθεσε στο Δικαστήριο δεν είχε οποιαδήποτε άλλη εμπλοκή στη διερεύνηση της υπόθεσης. Αντεξέταση από τη συνήγορο του Κατηγορούμενου 2 του Μ.Κ.1, δεν υπήρξε. Απαντώντας σε διευκρινιστική ερώτηση από το Δικαστήριο ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος 1 όταν κλήθηκε τηλεφωνικά να μεταβεί στον αστυνομικό σταθμό προσήλθε οικειοθελώς. Όταν ρωτήθηκαν οι συνήγοροι της Κατηγορούσας Αρχής και Υπεράσπισης, κατά πόσο επιθυμούσαν να υποβάλουν οποιαδήποτε ερώτηση επί της ερώτησης του Δικαστηρίου, αυτοί ανέφεραν ότι δεν επιθυμούσαν να πράξουν κάτι τέτοιο. Ο Μ.Κ.2, αστ. 8786 Παντελής Παττίχης, στην κυρίως εξέταση του κατέθεσε την γραπτή του κατάθεση η οποία σημειώθηκε σαν Τεκμήριο 6, την οποία διάβασε και υιοθέτησε πλήρως το περιεχόμενο της σαν μέρος της κυρίως εξέτασης του. Σε αυτήν αναφέρει τα πιο κάτω: «Ότι υπηρετεί στην ΥΑΜ Αρχηγείου και είναι τοποθετημένος στο Επαρχιακό κλιμάκιο ΥΑΜ Λεμεσού. Στις 26.11.12 και περί ώρα 11:15 κατόπιν πληροφορίας που λήφθηκε στα γραφεία της ΥΑΜ Λεμεσού ότι στην οδό Αγίου Μέμνωνος στην περιοχή Καλόγηρους, Γερμασόγειας στη Λεμεσό σε ανεγειρόμενη οικοδομή εργοδοτούνται παράνομα αλλοδαποί, μαζί με τον Λοχία 4702 επισκέφθηκε το μέρος για έλεγχο της πληροφορίας. Αφού έθεσαν το μέρος υπό παρακολούθηση για 10 λεπτά περίπου αντιλήφθηκαν ένα άτομο, προφανώς αλλοδαπό, να βρίσκεται σε σκαλωσιές ύψους 5 μέτρων περίπου και να ασχολείται με το βάψιμο εξωτερικού τοίχου της οικοδομής. Αφού εισήλθε μαζί με τον Λοχία 4702 εντός της οικοδομής ανέβηκε στο δεύτερο όροφο και πλησίασε το πρόσωπο το οποίο ασχολείτο με τα βάψιμο και αφού του υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα του ζήτησε να κατέβει από την σκαλωσιά πράγμα το οποίο και έπραξε. Του ζήτησε να του δείξει τα στοιχεία του και την άδεια εργασίας του και αυτός του ανέφερε ότι δεν είναι κάτοχος άδειας εργασίας καθότι είναι πολιτικός πρόσφυγας και του παρέδωσε την άδεια παραμονής με Αρ. ΔΕΑ
  10. Από έλεγχο που ακολουθούσε διαπίστωσε ότι επρόκειτο για τον Allahviridipour Akbar, Ιρανό υπήκοο, ημερομηνίας γέννησης 28.4.1974, αρ. φακ. F08-00133/F07-01881R, αρ. διαβατηρίου H10315799 αιτητή πολιτικού ασύλου το αίτημα του οποίου απορρίφθηκε από την Υπηρεσία Ασύλου και ο φάκελος του έκλεισε στις 7.7.09 και έκτοτε παραμένει παράνομα. Αμέσως τον πληροφόρησε για το αδίκημα που διέπραττε, δηλαδή της παράνομης απασχόλησης και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο του απάντησε «Εν έχω λεφτά». Ακολούθως και ώρα 11:25 συνέλαβε τον πιο πάνω αλλοδαπό για το προαναφερόμενο αδίκημα αφού προηγουμένως του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του και στη συνέχεια αφού του επέστησε εκ νέου την προσοχή του στο Νόμο απάντησε «εντάξει μάστρο». Ερωτηθείς ο αλλοδαπός για τον εργοδότη του, κατονόμασε στον Μ.Κ.1 ότι είναι κάποιος Μάρκος από το Ιράν ο οποίος δεν βρισκόταν στο μέρος και του έδωσε το τηλέφωνο του Μάρκου με αρ.
  11. Του ανάφερε επίσης ότι πήγε για εργασία μόνο την ημέρα εκείνη και συμφώνησε με το Μάρκο να πληρωθεί το ποσό των €
  12. Στο μέρος βρισκόταν και ο υπεύθυνος του εργοταξίου Ε/Κ Ανδρέας Πιτσιλλίδης, Δ/Τ 154003, τηλ. 99421342 από πλευράς της ιδιοκτήτριας εταιρείας της ανεγειρόμενης οικοδομής ο οποίος ερωτηθείς σχετικά ανέφερε ότι εργοδότης του εν λόγω αλλοδαπού είναι κάποιος Μάρκος από το Ιράν, τηλ. 99499659 ο οποίος ανέλαβε την εργολαβία σχετικά με το βάψιμο της οικοδομής και καμία σχέση δεν έχει με την δική τους εταιρεία. Επίσης ανέφερε ότι κατά τις πρωινές ώρες όταν θα αναλάμβανε εργασία ο συλληφθείς αλλοδαπός, ο Μάρκος ήταν παρών στο μέρος και του έδινε οδηγίες ως προς την εργασία που θα εκτελούσε. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον Μάρκο στο τηλέφωνο με αρ. 99499659, του ζήτησε να παρουσιαστεί στον Αστ. Σταθμό Γερμασόγειας και αυτός ανέφερε ότι θα το πράξει και ότι είναι κάτοχος του ΔΕΑ
  13. Στη συνέχεια με τη βοήθεια του Λοχία 4702 μετέφερε τον συλληφθέντα αλλοδαπό στον Αστ. Σταθμό Γερμασόγειας δια τα περαιτέρω. Ακολούθως, από περαιτέρω έλεγχο που διενήργησε σχετικά με το ΔΕΑ με αρ. 5395656, το οποίο ο Μάρκος του ανέφερε, διαπίστωσε ότι πρόκειται για τον Esmaeilighez Reza, Ιρανό υπήκοο, ημερ. γέννησης 23.8.1972, αρ. ΔΕΑ 5395656, Αρ. Φακ. Α01-11263 ο οποίος είναι παντρεμένος με Ελληνοκύπρια και είναι κάτοχος αδείας παραμονής και εργασίας μέχρι 29.10.
  14. Τον αλλοδαπό τον ενημέρωσε για τα δικαιώματα του. Το διαβατήριο του αλλοδαπού το παρέδωσε στον Αστ. Σταθμό Γερμασόγειας.» Απαντώντας σε περαιτέρω ερωτήσεις της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε ότι τον Κατηγορούμενο 2 τον βλέπει στο Δικαστήριο στο εδώλιο των Κατηγορουμένων με καφέ σακάκι και άσπρο γιακά, τον οποίο και υπέδειξε. Επίσης ότι τον Κατηγορούμενο 1, ήτοι «τον Μάρκο» που αργότερα διαπίστωσε ότι ήταν ο Reza, επίσης τον βλέπει στο Δικαστήριο στο εδώλιο των κατηγορουμένων με το μαύρο κοστούμι και τον υπέδειξε. Ο Μ.Κ.2 στην αντεξέταση του απαντώντας σε ερωτήσεις και υποβολές του συνηγόρου του Kατηγορούμενου 1 ανέφερε τα εξής: · Ότι επισκέφθηκαν το επίδικο μέρος για σκοπούς ελέγχου συγκεκριμένα τη διέυθυνση Αγίου Μέμνωνος κατά την επίδικη ημερομηνία γύρω στις 11.15 π.μ. και το έθεσαν υπό παρακολούθηση για 10 περίπου λεπτά, οπόταν και είδαν τον Κατηγορούμενο 2 όχι όμως άλλα άτομα. · Μετά που διενεργήθηκε ο έλεγχος στον αλλοδαπό Κατηγορούμενο 2, εμφανίστηκε και ο υπεύθυνος της οικοδομής κος Πιτσιλλίδης. Διευκρίνισε δε ότι αυτός εμφανίστηκε όταν άρχισε να κάμνει έλεγχο στον αλλοδαπό και ότι προηγουμένως δεν τον είχε δει αν βρισκόταν στην οικοδομή. · Ότι τον Κατηγορούμενο 1 δεν τον είδε και δεν τον εντόπισε κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης στην υπό ανέγερση οικοδομή, το χρονικό δε διάστημα που διέρρευσε από τη στιγμή που έθεσαν το μέρος υπό παρακολούθηση μέχρι τη στιγμή που έφυγαν από αυτό ήταν περίπου 30 λεπτά. · Ότι από τον έλεγχο που διενήργησε ο αλλοδαπός που εντοπίστηκε να εργάζεται βάφοντας ένα τοίχο στην υπό ανέγερση οικοδομή ήταν Ιρανός. · Σε ερώτηση δε αν ο ίδιος ή ο Λοχίας 4702 γνώριζαν και αντιλαμβάνονταν την Ιρανική γλώσσα, απάντησε ότι ο ίδιος δεν γνωρίζει Ιρανικά. Όσον αφορά δε για το Λοχία 4702 απάντησε ότι δεν γνωρίζει κατά πόσον αυτός αντιλαμβάνεται την Ιρανική γλώσσα. · Απαντώντας σε σχετική ερώτηση ανέφερε ότι στον αλλοδαπό που εντόπισε στην ανεγειρόμενη οικοδομή μίλησε στην ελληνική γλώσσα και κατάλαβε ότι αντιλήφθηκε τι του είπε αφού του ζήτησε να κατεβεί κάτω από τη σκαλωσιά όπου εργαζόταν και τα στοιχεία του και συμμορφώθηκε, κάτι που εξυπακούει πως κατάλαβε τι του είπε. Ακόμα διευκρίνισε πως όταν του ζήτησε τα στοιχεία του, ο Κατηγορούμενος 2 αντιλαμβανόμενος την ελληνική γλώσσα που μιλούσε ο Μ.Κ.2, του έδωσε την άδεια παραμονής του και επίσης όταν τον πληροφόρησε ότι διέπραττε αδίκημα, και πάλι στην ελληνική γλώσσα, αυτός του απάντησε «δεν έχω λεφτά» στα ελληνικά, και επίσης και πάλι στα ελληνικά με τη φράση «εντάξει μάστρο». · Σε ερώτηση γιατί του λήφθηκε κατάθεση στην ιρανική γλώσσα, ο Μ.Κ.2 απάντησε ότι δεν είναι αυτός που πήρε την κατάθεση του Κατηγορούμενου 2 και ως εκ τούτου δεν ήταν σε θέση να απαντήσει, αφού οι ενέργειες του ιδίου περιορίστηκαν στη σύλληψη του Κατηγορούμενου 2 και τη μεταφορά του στον Αστυνομικό Σταθμό Γερμασόγειας όπου και ανέλαβαν οι συνάδελφοι του για τα περαιτέρω. · Ότι ο Κατηγορούμενος 2 σε ερώτηση που του υπέβαλε και πάλι στα ελληνικά ποιος ήταν ο εργοδότης του, του απάντησε «ο Μάρκος». Σε ερώτηση δε τι σχέση έχει ο Κατηγορούμενος 1 με το Μάρκο, απάντησε ότι ο ίδιος ο Κατηγορούμενος 2 του είπε ότι εργοδότης του ήταν ο Μάρκος και του έδωσε τον αριθμό του τηλεφώνου του με τον οποίο επικοινώνησε, του απάντησε κάποιο πρόσωπο που του ανέφερε είναι ο «Μάρκος» και επίσης του έδωσε τον αριθμό δελτίου εγγραφής του ως αλλοδαπού και από τις εξετάσεις που διενήργησε διαπίστωσε ότι επρόκειτο για τον Κατηγορούμενο
  15. · Τη διαπίστωση δε ότι ο Μάρκος ήταν ο Κατηγορούμενος 1 διευκρίνισε ότι την έκανε ο ίδιος και όχι σύμφωνα με τα όσα του είπε ο Κατηγορούμενος 2, μέσα στα πλαίσια των εξετάσεων που έκανε για εντοπισμό του Μάρκου που όπως του τα ανέφερε ο Κατηγορούμενος 2 αλλά και ο κος Πιτσιλλίδης (Μ.Κ. 5) που εμφανίστηκε στην οικοδομή. · Σε υποβολή ότι δεν είπε την αλήθεια για το συγκεκριμένο ζήτημα επανέλαβε τη θέση του ότι το όνομα του εργοδότη του Κατηγορούμενου 2 και τον αριθμό του τηλεφώνου του, του τα έδωσε ο ίδιος ο Κατηγορούμενος 2 και μετά του τα έδωσε και του τα επιβεβαίωσε και ο Μ.Κ.
  16. · Σε σχετική ερώτηση ανέφερε ότι στην υπό ανέγερση οικοδομή πάνω σε σκαλωσιά από το σημείο που βρισκόταν για σκοπούς παρακολούθησης, δεν φαινόταν οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο εκτός από τον Κατηγορούμενο
  17. · Σε υποβολή ότι τα στοιχεία του Μάρκου του τα έδωσε ο κος Αντρέας Πιτσιλλίδης, Μ.Κ.5, διαφώνησε εμμένοντας στη θέση ότι τα στοιχεία αυτά του τα έδωσε ο Κατηγορούμενος 2 και ακολούθως του τα επιβεβαίωσε ο Μ.Κ.
  18. Διευκρίνισε δε ότι για να επιβεβαιώσει τα όσα του ανέφεραν μίλησε τηλεφωνικά ο ίδιος με το Μάρκο και του ζήτησε να παρουσιαστεί στον Αστυνομικό Σταθμό Γερμασόγειας για διερεύνηση της υπόθεσης. · Σε υποβολή ότι ο Μ.Κ.2 δεν μιλούσε ελληνικά επίσης διαφώνησε επιμένοντας ότι αντιλαμβανόταν και μιλούσε ελληνικά. Απόδειξη δε τούτου είναι πως όχι μόνο συμμορφώθηκε με τα όσα του ζήτησε, αλλά πρόσθετα του έδωσε το όνομα του εργοδότη του και τον αριθμό του τηλεφώνου του. Περαιτέρω δε αντιλαμβανόμενος πλήρως τα ελληνικά του ανέφερε και την αμοιβή που θα του κατέβαλλε ο Μάρκος για την εργασία που θα έκαμνε στην υπό ανέγερση οικοδομή. · Όλα τα στοιχεία που περισυνέλεξε ήτοι τον αριθμό τηλεφώνου του Μάρκου και τα λοιπά στοιχεία που αφορούσαν την υπόθεση τα έδωσε στον Αστυνομικό Σταθμό Γερμασόγειας στους συναδέλφους του που θα διερευνούσαν περαιτέρω την υπόθεση. · Σε υποβολή ότι ο λόγος που συμπεριλήφθηκε ο Κατηγορούμενος 1 στο κατηγορητήριο είναι μόνο με βάση τα όσα του ανέφερε ο Κατηγορούμενος 2, διαφώνησε επισημαίνοντας πως πέρα από τα όσα του αναφέρθηκαν από τον Κατηγορούμενο 2 είχε και τη μαρτυρία και επιβεβαίωση των λεχθέντων και από τον κον Αντρέα Πιτσιλλίδη (Μ.Κ.5). · Όσον αφορά τον αριθμό ΔΕΑ το Μάρκου, του τον έδωσε ο ίδιος ο Κατηγορούμενος 1 ο οποίος ήταν συνεργάσιμος. Ο Μ.Κ.2 στην αντεξέταση του απαντώντας σε ερωτήσεις και υποβολές της συνηγόρου του Kατηγορούμενου 2 ανέφερε τα εξής: · Ότι δεν γνώριζε γιατί δεν κατηγορήθηκε ο κος Αντρέας Πιτσιλλίδης, Μ.Κ.5, που ήταν υπεύθυνος στο εργοτάξιο της υπό ανέγερση οικοδομής, ούτε επίσης κατά πόσο του λήφθηκε κατάθεση, αφού τα θέματα αυτά τα χειρίστηκαν οι συνάδελφοι του και ο εξεταστής της υπόθεσης, το όνομα του οποίου επίσης δεν γνωρίζει. Επίσης ανέφερε ότι δεν γνώριζε τον Αστ. Γιώργο Αριστείδου ούτε και κατά πόσον αυτός πήρε κατάθεση από τον Κατηγορούμενο
  19. · Τον Κατηγορούμενο 2 τον παρέδωσε στον υπεύθυνο αλλαγής του Αστυνομικού Σταθμού Γερμασόγειας και από εκείνο το σημείο και μετά δεν γνώριζε ποιος ανέλαβε την υπόθεση. · Ακολούθως κατέθεσε για σκοπούς αναγνώρισης σαν Τεκμήριο Α για Αναγνώριση Α, την κατάθεση του Κατηγορούμενου 2 στη μητρική του γλώσσα ημ. 26.11.12 και σαν Τεκμήριο Β για Αναγνώριση, πιστή μετάφραση στην ελληνική γλώσσα του Τεκμηρίου Α για Αναγνώριση. Σε υποβολή ότι τον αριθμό τηλεφώνου του Κατηγορούμενου 1 του τον έδωσε ο κος Αντρέας Πιτσιλλίδης (Μ.Κ.5) και όχι ο Κατηγορούμενος 2, διαφώνησε επαναλαμβάνοντας ότι του τον έδωσε πρώτα ο Κατηγορούμενος 2 και μετά του τον επιβεβαίωσε ο κος Πιτσιλλίδης. · Σε υποβολή ότι ουδέποτε ο Κατηγορούμενος 2 κατονόμασε σαν εργοδότη του τον Κατηγορούμενο 1, απάντησε ότι διαφωνεί, εμμένοντας στην αρχική του θέση την οποία κατ΄ επανάληψη ανέφερε, ότι δηλαδή το πρόσωπο που ο Κατηγορούμενος 2 κατονόμασε σαν εργοδότη του είναι τον Κατηγορούμενο
  20. Σε ερώτηση κατά πόσον συμφωνεί ότι ο Κατηγορούμενος 2 σε καμία περίπτωση, είτε στο εργοτάξιο είτε οπουδήποτε αλλού του υπέδειξε τον Κατηγορούμενο 1 ως τον εργοδότη του, απάντησε ότι συμφωνεί ότι δεν του τον υπέδειξε γιατί αυτός (ο Κατηγορούμενος 1), δεν βρισκόταν στο εργοτάξιο . Η Μ.Κ.3 στην κυρίως εξέταση της ανέφερε τα εξής: · Ότι εργάζεται στο Τμήμα Αρχής Πληθυσμού και Μετανάστευσης και τα καθήκοντα της είναι η παραλαβή αιτήσεων των αλλοδαπών υπηκόων ξένων χωρών και η έκδοση βεβαιώσεων εγγραφής σε Ευρωπαίους πολίτες. · Στα πλαίσια των καθηκόντων της έχει στην κατοχή της τον φάκελο του Κατηγορούμενου 2 ο οποίος είναι κάτοχος του διαβατηρίου H
  21. Το καθεστώς του Κατηγορούμενου 2 με όσα αναφέρονται στον φάκελο του, είναι ότι αυτός αφίχθηκε στην Κύπρο σε άγνωστη ημερομηνία στα κατεχόμενα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία και στις 8.3.2007 υπέβαλε αίτηση στην Υπηρεσία Ασύλου για να του παραχωρηθεί πολιτικό άσυλο. Στις 18.4.2008 του παραχωρήθηκε προσωρινή άδεια παραμονής με ημερ. λήξης στις 18.10.
  22. Ακολούθως του απεστάλη διπλοσυστημένη επιστολή με το ταχυδρομείο ημερ. 29.4.2009 για να προσέλθει σε συνέντευξη που καθορίστηκε για τις 6.7.2009, η οποία επιστολή επιστράφηκε καθότι ήταν άγνωστος στη διεύθυνση που δήλωσε. Στη συνέχεια έγιναν προσπάθειες για τηλεφωνική επικοινωνία μαζί του όμως δεν απαντούσε στο τηλέφωνο με επακόλουθο στις 7.7.2009 ο φάκελος του να κλείσει. Στη συνέχεια και συγκεκριμένα στις 4.11.2009 με επιστολή που στάληκε από το Υπουργείο Εσωτερικών ενημερώθηκε το δικηγορικό γραφείο Ανδρέα Ασσιώτη το οποίο ζήτησε εξηγήσεις για την υπόθεση του Κατηγορούμενου 2 με επιστολή τους ημερ. 8.10.2009 και για το αποτέλεσμα του αιτήματός του. Με την επιστολή του Υπουργείου Εσωτερικών και συγκεκριμένα η Υπηρεσία Ασύλου πληροφόρησε το εν λόγω δικηγορικό γραφείο ότι ο φάκελος του Κατηγορούμενου 2 έκλεισε για τους λόγους που αναφέρθηκαν. · Ακολούθως, η Μ.Κ.3 κατέθεσε την φωτοτυπία της αίτησης του Κατηγορούμενου 2 ημερ. 12.4.2007 η οποία σημειώθηκε σαν Τεκμήριο 7 και φωτοτυπία της προσωρινής άδειας παραμονής που παραχωρήθηκε στον Κατηγορούμενο 2 με ισχύ μέχρι 18.10.2008, η οποία σημειώθηκε σαν Τεκμήριο
  23. Η Μ.Κ.3 κατέθεσε επίσης φωτοτυπία της επιστολής του Υπουργείου Εσωτερικών, Υπηρεσίας Ασύλου, ημερ. 4.11.2009 η οποία σημειώθηκε σαν Τεκμήριο
  24. Στην αντεξέταση της η Μ.Κ.3 απαντώντας σε ερωτήσεις και υποβολές του συνηγόρου του Κατηγορούμενου 1 ανέφερε τα εξής: · Ότι οι ενδείξεις που είχε η υπηρεσία της πως το δικηγορικό γραφείο του κ. Ασσιώτη εκπροσωπούσε τον Κατηγορούμενο 2, ήταν η επιστολή που το εν λόγω γραφείο απέστειλε ζητώντας πληροφόρηση για την πορεία και το αποτέλεσμα της αίτησης του Κατηγορούμενου
  25. Διευκρίνισε δε ότι η ίδια δεν έχει προσωπική γνώση αναφορικά με το χειρισμό και τη σύνταξη της εν λόγω επιστολής και ότι αυτή ήταν σε απάντηση της επιστολής του δικηγόρου ημερ. 8.10.
  26. Στην αντεξέταση της η Μ.Κ.3 απαντώντας σε ερωτήσεις και υποβολές της συνηγόρου του Κατηγορούμενου 2 ανέφερε τα εξής: · Ότι δεν ενημερώθηκε η υπηρεσία της από τον Κατηγορούμενο 2 ότι άλλαξε διεύθυνση διαμονής και ως εκ τούτου η υπηρεσία της θεώρησε πως η διεύθυνση του Κατηγορούμενου 2 εξακολουθούσε να είναι αυτή που ο ίδιος έδωσε από την αρχή. · Συμφώνησε με τη συνήγορο του Κατηγορούμενου 2 ότι αν κάποιος αλλοδαπός αλλάξει διεύθυνση το δηλώνει στο Τμήμα Αλλοδαπών και Μετανάστευσης στην Αστυνομία η οποία θα πρέπει να ενημερώσει με τη νέα διεύθυνση τα στοιχεία που φαίνονται στον ηλεκτρονικό υπολογιστή στον φάκελο του συγκεκριμένου αλλοδαπού, ήτοι ο λειτουργός ενημερώνει το σύστημα του ηλεκτρονικού υπολογιστή. · Συμφώνησε ότι δεν γνωρίζει προσωπικά πότε στάληκε η διπλοσυστημένη επιστολή στον Κατηγορούμενο 2 που αναφέρεται στο Τεκμήριο 9, όπως δεν γνωρίζει και κατά πόσο έγιναν προσπάθειες για τηλεφωνική επικοινωνία με τον Κατηγορούμενο 2 στις 3.7.2009 και στις 6.7.
  27. Διευκρίνισε όμως ότι ναι μεν δεν έχει προσωπική γνώση για αυτά τα γεγονότα όμως στον φάκελο υπάρχει ειδικό έντυπο που συμπληρώνονται τα στοιχεία αυτά από τον αρμόδιο λειτουργό. · Ότι η ίδια δεν έχει στην κατοχή της την απόφαση του προϊστάμενου της υπηρεσίας με την οποία αποφασίστηκε να κλείσει ο φάκελος του Κατηγορούμενου 2, αυτό δε το οποίο έχει στην κατοχή της είναι επιστολή του Υπουργείου Εσωτερικών με την οποία ενημερώνεται το Τμήμα Πληθυσμού και Μετανάστευσης στην οποία επισυνάπτεται κατάλογος αλλοδαπών προσώπων των οποίων έκλεισε ο φάκελός τους. · Σε ερώτηση κατά πόσο συμφωνά πως προτού η υπηρεσία του Υπουργείου Εσωτερικών απαντήσει σε κάποιο δικηγόρο ο οποίος ζητά πληροφορίες για συγκεκριμένο αλλοδαπό, απαιτεί να της αποστείλει ο συγκεκριμένος δικηγόρος εξουσιοδότηση από τον αλλοδαπό, απάντησε ότι δεν γνωρίζει για τη συγκεκριμένη διαδικασία αφού αυτά είναι θέματα που χειρίζεται η Υπηρεσία Ασύλου. · Σε υποβολή ότι ο δικηγόρος Ανδρέας Ασσιώτης ουδέποτε ήταν δικηγόρος του Κατηγορούμενου 2, απάντησε ότι η ίδια δεν το γνωρίζει αυτό. · Σε υποβολή ότι η υπηρεσία της και η ίδια δεν έχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι στάληκε και παραλήφθηκε η επιστολή Τεκμήριο 9, απάντησε ότι αυτό που η ίδια έχει είναι μόνο την επιστολή Τεκμήριο 9, φωτοτυπία της οποίας κατέθεσε. Σε διευκρινιστική ερώτηση από το Δικαστήριο, η Μ.Κ.3 απάντησε ότι όπου στη μαρτυρία της χρησιμοποιούσε τη λέξη «αλλοδαπός» εννοούσε τον κ. Allahvirdipour Akbar, Κατηγορούμενο
  28. Ο Μ.Κ.4, αστ. 2677 Γιώργος Αριστείδου στην κυρίως εξέταση του κατέθεσε την γραπτή του κατάθεση η οποία σημειώθηκε σαν Τεκμήριο 10, την οποία διάβασε και υιοθέτησε πλήρως το περιεχόμενο της σαν μέρος της κυρίως εξέτασης του. Σε αυτήν αναφέρει τα πιο κάτω: «Ότι υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού και είναι τοποθετημένος στον Αστυνομικό Σταθμό Αγ. Ιωάννη. Την 26.11.12 και ώρα 16:10-16:40 στον Αστυνομικό Σταθμό Αγ. Ιωάννη με την βοήθεια του διερμηνέα της ιρανικής γλώσσας Madari Farzali έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Akbar Allahviridipou, 38 ετών από το Ιράν, αρ. διαβ. Η10315799, αναφορικά με το αδίκημα της παράνομης απασχόλησης και παράνομης παραμονής το οποίο διαπράχθηκε την 26.11.12 σε ανεγειρόμενη οικοδομή στην οδό Αγίου Μέμνωνος στην περιοχή Καλογήρων στην Γερμασόγεια και μεταξύ άλλων ανάφερε την παραδοχή του.» Περαιτέρω απαντώντας σε ερωτήσεις της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής ο Μ.Κ.4: · Αναγνώρισε το Τεκμήριο Α΄ για αναγνώριση ως την γραπτή κατάθεση του Κατηγορούμενου 2, στη μητρική του γλώσσα (την Ιρανική), τον οποίο και αναγνώρισε στο εδώλιο των κατηγορουμένων σαν τον Κατηγορούμενο 2, την οποία στη συνέχεια κατέθεσε χωρίς ένσταση και έγινε Τεκμήριο
  29. · Αναγνώρισε επίσης το Τεκμήριο Β΄ για αναγνώριση ως την πιστή μετάφραση στην ελληνική γλώσσα του Τεκμηρίου 11, την οποία στη συνέχεια κατέθεσε, χωρίς ένσταση και σημειώθηκε σαν Τεκμήριο
  30. Μετά δε την κατάθεση του Τεκμηρίου 12 και κατόπιν σχετικών δηλώσεων από τους συνηγόρους της Κατηγορούσας Αρχής και Υπεράσπισης εγκρίθηκε σαν αποδεκτό γεγονός ότι το Τεκμήριο 12 αποτελεί πιστή μετάφραση στην ελληνική γλώσσα του περιεχομένου του Τεκμηρίου
  31. Στην αντεξέταση του ο Μ.Κ.4 απαντώντας σε ερωτήσεις και υποβολές του συνηγόρου του Κατηγορούμενου 1 ανέφερε τα εξής: · Ότι ο ίδιος για την παρούσα υπόθεση έλαβε μόνο την ανακριτική κατάθεση του Κατηγορούμενου 2 και αφού φρέσκαρε τη μνήμη του από το φάκελο της υπόθεσης, διευκρίνισε πως τη συνοπτική έκθεση την ετοίμασε ο αστυφ. 2851 Ιωάννης Μαυρομούστακος. · Σε ερώτηση πού αναφέρει ο Κατηγορούμενος 2 στη γραπτή του κατάθεση Τεκμήριο 11 ότι παραδέχεται τα αδικήματα, παρέπεμψε στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 12 και συγκεκριμένα στη σελ. 2 στην πρώτη γραμμή στην οποία ο Κατηγορούμενος 2 αναφέρει πως είχε γνωρίσει κάποιον αλλοδαπό Ιρανό στον οποίο ανέφερε ότι ψάχνει για δουλειά οπόταν αυτός του πρόσφερε μια δουλειά και συγκεκριμένα για να μπογιατίσει μία οικοδομή οπόταν και έκαμαν σχετική συμφωνία προς τούτο. Στην αντεξέταση του ο Μ.Κ.4 απαντώντας σε ερωτήσεις και υποβολές της συνηγόρου του Κατηγορούμενου 2 ανέφερε τα εξής: · Σε υποβολή ότι ουδέποτε ο Κατηγορούμενος 2 παραδέχτηκε οποιαδήποτε από τις δύο κατηγορίες, απάντησε ότι αυτό θα το κρίνει το Δικαστήριο. Διευκρίνισε δε ότι ο ίδιος πληροφόρησε τον Κατηγορούμενο 2 για τα αδικήματα που διέπραξε και με τη βοήθεια διερμηνέα πήρε από αυτόν την ανακριτική κατάθεση στην οποία καταγράφοντο ότι ο διερμηνέας και ο Κατηγορούμενος 2 του έλεγε. · Σε ερώτηση κατά πόσο συμφωνεί πως αν ο Κατηγορούμενος 2 παραδεχόταν τις κατηγορίες, τότε την κατάθεση του θα την ονόμαζε θεληματική, απάντησε πως αν από την ανακριτική κατάθεση προκύπτει παραδοχή του Κατηγορούμενου 2 αυτό έχει καταγραφεί στην εν λόγω γραπτή του κατάθεση. Ο Μ.Κ.5 στην κυρίως εξέταση του αναγνώρισε και κατέθεσε τη γραπτή του κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία η οποία σημειώθηκε σαν Τεκμήριο 13 και υιοθέτησε πλήρως το περιεχόμενο της ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Σε αυτή αναφέρει τα εξής: «Ότι εργάζεται ως επιστάτης εργοταξίων στην εταιρεία «John Theodorou Estates» εδώ και 32 χρόνια. Μεταξύ των εργοταξίων της εταιρείας όπου εργάζεται είναι και ένα συγκρότημα ανεγειρόμενων κατοικιών στην περιοχή Καλογήρων και συγκεκριμένα στην οδό Αγίου Μέμνωνα. Την 26.11.12 και περί ώρα 07:30 ενώ βρισκόταν σε μια από τις ανεγειρόμενες κατοικίες της οδού Αγίου Μέμνωνα ήρθε ο Μάρκος που είναι Ιρανός και εργάζεται εδώ και χρόνια ως υποεργολάβος και κάνει τα γραφιάτα των κτηριακών συγκροτημάτων της εταιρείας όπου εργάζεται και έφερε ένα αλλοδαπό για να εργαστεί εκεί και του έδειξε τι να κάνει. Συγκεκριμένα του έδειξε να αρχίσει να κάνει γραφιάτο στην οικοδομή εξωτερικά. Τον αλλοδαπό αυτόν ο ίδιος πρώτη φορά τον είδε και μετά από δύο περίπου ώρες που εργαζόταν και έκανε κάποια τελλαρίσματα των τοίχων και άρχισε να κάνει το αστάρι στους τοίχους για να κάνει μετά το γραφιάτο, ήρθαν γύρω στις 11:00 δύο αστυνομικοί του Immigration με πολιτικά και τον συνέλαβαν γιατί όπως είπαν εργαζόταν παράνομα. Ο ίδιος δεν γνωρίζει περισσότερα γι' αυτό τον Ιρανό ούτε πότε τον εργοδότησε ο Μάρκος ή εάν δούλεψε οπουδήποτε αλλού, όμως στην οικοδομή αυτή πρώτη φορά πήγε. Ο Μάρκος έχει Ιρανικό όνομα αλλά δεν το ξέρει γιατί τον φωνάζουν Μάρκος Painters αφού ασχολείται με τα μπογιαντίσματα και τα γραφιάτα. Μόλις έφερε τον αλλοδαπό το πρωί και του έδειξε τι να κάνει έφυγε. Νομίζει ότι κοντά στην Αγία Φύλα και εκείνη την ημέρα άκουσε από τους άντρες του Immigration ότι είναι παντρεμένος με Κύπρια. Μάλιστα έδωσε το τηλέφωνο του Μάρκου στους αστυνομικούς όταν τον ρώτησαν ποιος τον πήρε δουλειά τον αλλοδαπό που συνέλαβαν. Επίσης οι αστυνομικοί τον έβαλαν και τον πήρε και τηλέφωνο από το κινητό του και τους τον έδωσε και μίλησε μαζί τους και του είπαν να πάει στην Αστυνομία. Το τηλέφωνο του Μάρκου είναι
  32. Ο ίδιος ο Μ.Κ.5, δεν γνωρίζει τι συμφωνία έκανε ο Μάρκος με τον αλλοδαπό και πόσα τον πλήρωνε γιατί είναι τον Μάρκο που πλήρωναν, ανάλογα με τα μέτρα που μπογιατίζει ή κάνει γραφιάτο.» Περαιτέρω απαντώντας σε ερωτήσεις της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, ανέφερε ότι: · Ότι τον «Μάρκο» που αναφέρει στην κατάθεση του τον βλέπει στο Δικαστήριο στο εδώλιο του κατηγορουμένου σαν τον Κατηγορούμενο 1 τον οποίο υπέδειξε με το δεξί του χέρι, τον δε αλλοδαπό που έστειλε ο Μάρκος για να εργαστεί στο εργοτάξιο κατά τον επίδικο χρόνο, επίσης τον βλέπει στο Δικαστήριο και τον υπέδειξε με το δεξί του χέρι σαν το πρόσωπο που βρισκόταν δίπλα από τον Κατηγορούμενο 1, ήτοι τον Κατηγορούμενο
  33. · Όταν ήρθαν στην υπό ανέγερση οικοδομή κατά τον επίδικο χρόνο, οι δύο Κατηγορούμενοι δεν είχαν άλλο πρόσωπο μαζί τους. · Όταν ήρθαν στην οικοδομή οι Κατηγορούμενοι 1 και 2, ο Κατηγορούμενος 1 έδειξε στον Κατηγορούμενο 2 τη δουλειά που θα έπρεπε να κάνει και συνομίλησαν μεταξύ τους. Στην αντεξέταση του ο Μ.Κ.5 απαντώντας σε ερωτήσεις και υποβολές του συνηγόρου του Κατηγορούμενου 1 ανέφερε τα εξής: · Ότι στις 26.11.2012 ο «Μάρκος» πήγε στο εργοτάξιο με τον Κατηγορούμενο 2 στις 7.30 και όχι μεταξύ των ωρών 09.00-09.30 κάτι που μπορούν να επιβεβαιώσουν και οι συνεργάτες του που βρίσκονταν στο εργοτάξιο και που ήταν μάρτυρες. Διαφώνησε δε με την υποβολή του συνηγόρου του Κατηγορούμενου 1 ότι ο ίδιος δεν γνώριζε προσωπικά πότε πήγε ο «Μάρκος» στο εργοτάξιο. · Ότι τον «Μάρκο» τον γνωρίζει από τη συνεργασία που είχε μαζί του στα πλαίσια της εργασίας του, δεν ήταν όμως σε θέση να απαντήσει πότε ήταν η τελευταία φορά που είχαν συνεργαστεί μαζί του πριν τις 26.11.
  34. Αυτό μπορεί εύκολα να διαπιστωθεί από τα τιμολόγια της εταιρείας που εργαζόταν. · Σε υποβολή ότι δεν μπορεί να γνωρίζει ο ίδιος προσωπικά ότι ο «Μάρκος» στις 26.11.2012 έφερε στο εργοτάξιο ένα αλλοδαπό για να εργαστεί, διαφώνησε και απάντησε ότι τον είδε ο ίδιος προσωπικά και ότι αυτό το οποίο λέει είναι η αλήθεια αφού αυτήν ορκίστηκε να πει στο Δικαστήριο. · Ότι με τους υπεργολάβους ο τρόπος με τον οποίο συμφωνούν για να κάνουν τις υπεργολαβίες είναι είτε να αμείβονται με το μέτρο της εργασίας που εκτελούν, είτε κατόπιν υποβολής προσφοράς. Αυτό όμως το ζήτημα είναι κάτι που γνωρίζουν οι εργοδότες του, ήτοι η εταιρεία στην οποία και ο ίδιος εργοδοτείται. · Ότι με τον «Μάρκο» η συμφωνία που έγινε για την εργασία που θα εκτελούσε στην υπό ανέγερση οικοδομή, ήταν να πληρώνεται το ποσό των €6,00 το μέτρο, όμως αυτή δεν έγινε μαζί με τον ίδιο προσωπικά αλλά μέσω της εργοδότριας του εταιρείας. · Για την εργασία δε στο συγκεκριμένο εργοτάξιο, ο «Μάρκος» μετά που συμφωνήθηκε προφορικά η αμοιβή του, ξεκίνησε να εργάζεται και ακολούθως εκ των υστέρων έφερε μια προσφορά γραπτή στην εργοδότρια του εταιρεία την οποία ο ίδιος δεν έχει. Η προσφορά δε αυτή αφορούσε την εργασία στην έπαυλη Β. · Η εργασία που ανέλαβε να εκτελέσει ο «Μάρκος» με υπεργολαβία, δεν εκτελέστηκε αφού του τηλεφώνησε μια με δύο φορές για να τη συνεχίσει και επειδή δεν ανταποκρίθηκε, εδόθη η δουλειά σε άλλο υπεργολάβο για να την τελειώσει. · Ότι μεταξύ του ιδίου και του «Μάρκου» στα όσα χρόνια συνεργάζονται δεν υπήρξε μεταξύ τους οποιοδήποτε πρόβλημα. · Σε υποβολή ότι ο «Μάρκος» ουδέποτε ανέλαβε υπεργολαβικά για να εκτελέσει εργασία στην έπαυλη Β για το διάστημα πριν, κατά και μετά την 26.11.2012, απάντησε ότι δεν συμφωνεί αφού έφερε τον Κατηγορούμενο 2 (τον οποίο και υπέδειξε) την 26.11.2012 ο οποίος και άρχισε να κάνει αστάρι, κάτι που μπορούν να επιβεβαιώσουν και άλλοι συνάδελφοι του που εργάζονταν στην οικοδομή. · Ότι δεν γνωρίζει αφού δεν πρόσεξε με ποιο αυτοκίνητο ήρθε ο Κατηγορούμενος 1 με τον Κατηγορούμενο 2 στην οικοδομή και σε υποβολή ότι ο λόγος που δεν το θυμάται είναι γιατί δεν ήταν εκεί όταν έφθασε ο «Μάρκος», απάντησε ότι ήταν παρών τόσο ο ίδιος όσο και χτίστες και άλλοι εργάτες. · Σε ερώτηση αν θυμόταν τι ρούχα φορούσε ο «Μάρκος» απάντησε ότι δεν θυμόταν. · Σε υποβολή ότι ο «Μάρκος» δεν μπορούσε να ήταν στο εργοτάξιο στις 07.30 την 26.11.2012 διότι εκείνη την ώρα παίρνει τα παιδιά του στο σχολείο, απάντησε πως ήταν εκεί και αυτό το γνωρίζει αφού τον είδε ο ίδιος προσωπικά αφού βρισκόταν στο μέρος. · Σε ερώτηση δε σε ποια στιγμή είδε τον «Μάρκο» στην οικοδομή την 26.11.2012, δηλαδή κατά πόσο τον είδε αμέσως μόλις έφθασε, απάντησε ότι δεν τον είδε αμέσως διότι ήταν στον χώρο και μπορεί να ήταν μεταξύ των 07.15 ή 07.
  35. · Στη συνέχεια κατέθεσε σαν Τεκμήριο Γ για αναγνώριση, φωτοτυπία της προσφοράς που έκανε ο «Μάρκος» προς τους εργοδότες του μετά τις 26.11.2012 ήτοι στις 28.11.2012 για την κατοικία Β και για εκτέλεση εργασίας 250μ. προς €6,00 το μέτρο. · Σε υποβολή ότι ουδέποτε ο «Μάρκος» εργάστηκε σαν υπεργολάβος στη συγκεκριμένη κατοικία πριν τις 26.11.2012, παρέπεμψε στα όσα είχε ήδη πει και ότι για τούτο υπάρχουν στοιχεία και αποδείξεις για τη δουλειά που έκανε. · Ο ίδιος αντιλήφθηκε και κατάλαβε ότι ο Κατηγορούμενος 2 πήγε στο εργοτάξιο με την εντολή του «Μάρκου» για να εργαστεί, αφού τον είδε που τον έφερε ο «Μάρκος» και είναι με τον «Μάρκο» που εξηγήθηκαν για τη δουλειά που θα έκανε στη συγκεκριμένη οικοδομή. · Ο «Μάρκος» σε όλες τις δουλειές που έκανε και συνεργάστηκαν μαζί του, ουδέποτε εργαζόταν ο ίδιος αλλά έφερνε άλλους ανθρώπους που εργοδοτούντο από αυτόν. · Ο ίδιος και η εργοδότρια του εταιρεία, εργοδοτούν ένα αλλοδαπό πρόσωπο κανονικά. · Ο Μ.Κ.5 σε σχετική ερώτηση διευκρίνισε ότι όταν ο «Μάρκος» έδειχνε στον Κατηγορούμενο 2 τι δουλειά θα έκανε, ο ίδιος δεν τον είδε, όμως αυτό μπορούν να το επιβεβαιώσουν άλλοι μάρτυρες. · Σε υποβολή ότι ο ίδιος δεν είχε προσωπική αντίληψη των όσων ανέφερε στο Δικαστήριο και ότι αυτά τα οποία είπε τα είπε για εκδικητικούς λόγους στο πρόσωπο του Κατηγορούμενου 1, αφού δεν έχει τίποτε εναντίον του, απάντησε ότι ο ίδιος δεν έχει καμία προσωπική διαφορά με τον «Μάρκο» και μάλιστα όπως πολύ καλά γνωρίζει ο ίδιος, του έδωσε πολλές φορές δουλειά και εκτός της εταιρείας. · Σε υποβολή ότι από το 2010 που ήταν η τελευταία φορά που είχαν συνεργαστεί με τον «Μάρκο» σαν υπεργολάβο, ουδέποτε αυτός εργάστηκε ξανά μαζί τους σαν υπεργολάβος, απάντησε ότι ο ίδιος δεν μπορεί να ξέρει και τα στοιχεία αυτά υπάρχουν στην εργοδότρια εταιρεία του. · Σε υποβολή ότι την 26.11.2012 ο «Μάρκος» πήγε στο εργοτάξιο κατόπιν που του το ζήτησε τηλεφωνικώς και για να του δώσει προσφορά για την έπαυλη Β και όχι για να εργαστεί αυτός ή οποιοσδήποτε υπάλληλος του, απάντησε ότι διαφωνεί αφού δεν έφερε προσφορά την ημέρα εκείνη, απλώς έφερε τον άνθρωπο (Κατηγορούμενο 2) ο οποίος και άρχισε να εργάζεται, τη δε προσφορά την έφερε εκ των υστέρων. · Σε ερώτηση τι γλώσσα ομιλούσαν μεταξύ τους οι δύο Κατηγορούμενοι, απάντησε ότι δεν θυμόταν τι γλώσσα μιλούσαν, όμως με τη γλώσσα που μιλούσαν μεταξύ τους αντελήφθηκε ότι του έδειξε τι δουλειά να κάμνει και ο Κατηγορούμενος 2 ξεκίνησε να εργάζεται. Στην αντεξέταση του ο Μ.Κ.5 απαντώντας σε ερωτήσεις και υποβολές της συνηγόρου του Κατηγορούμενου 2 ανέφερε τα εξής: · Ότι ο «Μάρκος» Κατηγορούμενος 1 ανέλαβε υπεργολαβικά τα μπογιατίσματα στην επίδικη οικοδομή, τη δε προσφορά Τεκμήριο Γ για αναγνώριση, ο «Μάρκος» την πήρε στα γραφεία της εταιρείας και όχι στον ίδιο προσωπικά δυο ημέρες μετά τα επίδικα γεγονότα, και αυτό διότι η προσφορές πηγαίνουν πάντοτε στα γραφεία της εταιρείας για να υπογραφούν από τους προϊστάμενούς του. · Σε υποβολή ότι είναι ο ίδιος που παρέλαβε την προσφορά προσωπικά, Τεκμήριο Γ για αναγνώριση, στις 28.11.2012 όταν του την πήρε ο Κατηγορούμενος 1, απάντησε ότι δεν συμφωνεί για τους λόγους που ανέφερε. Περαιτέρω, ανέφερε ότι τα σχέδια για να υποβάλει την προσφορά ο «Μάρκος» και τις μετρήσεις, του είχαν δοθεί πριν να κάμει την προσφορά και σε καμία περίπτωση δεν κάθισε μαζί με τον «Μάρκο» για μελέτη των εν λόγω σχεδίων και για τις διάφορες μετρήσεις. · Σε υποβολή ότι ο «Μάρκος» κατά την επίδικη ημερομηνία δεν είχε αναλάβει την εργολαβία στην επίδικη οικοδομή, διαφώνησε και επανέλαβε ότι είχε ήδη συμφωνήσει και ανέλαβε τη διεξαγωγή της συγκεκριμένης εργασίας. · Ο ίδιος στην εταιρεία που εργάζεται είναι επιστάτης και κανονίζει τους χτίστες και τους υπεργολάβους για το ποια δουλειά θα κάμουν και για την πρόοδο των εργασιών. · Ότι την επίδικη ημερομηνία μετέβη στο εργοτάξιο μεταξύ 06.50 - 07.00 και γύρω στις 07.00 - 07.10 είδε ότι ήρθε στην οικοδομή ο Κατηγορούμενος 1 μαζί με τον Κατηγορούμενο 2, όμως δεν είδε πως ο Κατηγορούμενος 1 έφερε τον Κατηγορούμενο 2 στη δουλειά. · Σε ερώτηση - υποβολή ότι ο Κατηγορούμενος 2 πήγε μόνος του στην επίδικη οικοδομή για να εργαστεί με μια μοτόρα, απάντησε ότι δεν γνωρίζει. Από το εργοτάξιο δε δεν απουσίασε κατά την επίδικη ημερομηνία. · Ότι τον «Μάρκο» τον είδε που έφερε τον Κατηγορούμενο 2 το πρωί της επίδικης ημερομηνίας, όμως δεν ήταν σε θέση να πει ακριβώς τι ώρα ήταν που τον έφερε. · Σε υποβολή ότι είναι αυτός που προσέλαβε τον Κατηγορούμενο 2 μέσω άλλου Ιρανού, απάντησε ότι ο ίδιος δεν μπορεί να προσλάβει πρόσωπα εκ μέρους της εταιρείας και ως εκ τούτου δεν ήταν δυνατό να προσλάμβανε τον Κατηγορούμενο
  36. · Συμφώνησε ότι την επίδικη ημερομηνία στο εργοτάξιο εργοδοτείτο και ένας Τούρκος, ένας χτίστης και ένας εργάτης ο οποίος έκανε σπάτουλες εντός της οικοδομής για σκοπούς μπογιατίσματος. Διευκρίνισε δε ότι ο Τούρκος ήταν μπογιατζής και εργαζόταν εσωτερικά της οικοδομής, εργοδοτείται από την εργοδότρια εταιρεία για αρκετά χρόνια ο οποίος έκανε σπάτουλες εντός της οικοδομής. · Ότι η σπάτουλα είναι μια εργασία μέρος του μπογιατίσματος όμως δεν χρειάζεται σπάτουλα για να γίνει το γραφιάτο, απλώς χρειάζεται να γίνει η επιφάνεια με αστάρι. Διευκρίνισε δε ότι η σπάτουλα είναι διαφορετική από το αστάρι. · Ότι όταν ο «Μάρκος» αφίχθηκε στο εργοτάξιο ήταν παρόντες και άλλα πρόσωπα που τον είδαν που έφερε και τον Κατηγορούμενο 2 για εργασία. · Σε υποβολή ότι το αστάρι θα εγίνετο από τους ίδιους και όχι από τον «Μάρκο» ο οποίος ανέλαβε να κάμει το γραφιάτο, διαφώνησε. · Σε υποβολή ότι για να φέρει στο εργοτάξιο οποιοσδήποτε υπεργολάβος οποιοδήποτε εργάτη θα έπρεπε πρώτα να τον εγκρίνει τον εργάτη αυτόν ο ίδιος ο Μ.Κ.5, απάντησε ότι ως εταιρεία γνωρίζουν τον «Μάρκο», το ποιο πρόσωπο θα έφερνε ο «Μάρκος» για να εργαστεί, δεν ήταν δική τους ευθύνη, το αστάρι δε στη συγκεκριμένη οικοδομή θα έπρεπε να γίνει από το πρόσωπο που ανέλαβε να κάμει το γραφιάτο και όχι από τους ίδιους. · Ο ίδιος δεν γνωρίζει αν υπογράφηκε συμβόλαιο για την προσφορά που έκανε ο «Μάρκος» και αυτό διότι τούτο είναι ζήτημα που αφορά τους εργοδότες του. · Σε υποβολή ότι με τον «Μάρκο» που συνεργάστηκε μαζί τους ένα χρόνο πριν τις 26.11.2012 παρεξηγήθηκαν και γι' αυτό διαλύθηκε η συνεργασία τους, απάντησε ότι αυτό δεν το γνωρίζει αφού είναι θέμα που αφορά την εταιρεία και τον εργοδότη που έχει όλα τα στοιχεία. Διευκρίνισε περαιτέρω ότι ο ίδιος δεν τσακώθηκε προσωπικά μαζί με τον «Μάρκο». · Σε υποβολή ότι όταν είδε τους αστυνομικούς κατά την επίδικη ημερομηνία που είχαν εντοπίσει τον Κατηγορούμενο 2, ο ίδιος για δικούς του λόγους αποφάσισε και σκέφθηκε να εμπλέξει τον Κατηγορούμενο 1, διαφώνησε. · Ότι μετά που ο «Μάρκος» ετοίμασε την προσφορά στις 28.11.2012 δεν συνέχισε τη διεξαγωγή οποιασδήποτε άλλης εργασίας στην επίδικη οικοδομή παρά το ότι ο ίδιος του έκαμε τηλεφωνήματα για τον σκοπό αυτό και για να πάει να τελειώσει τη δουλειά. · Ότι ο «Μάρκος» άρχισε την εργασία στις 26.11.2012 στην επίδικη οικοδομή, κάτι που μπορεί να το μαρτυρήσει και ακόμα ένα πρόσωπο χτίστης που βρισκόταν εκεί και αυτή είναι η αλήθεια, όπως και αλήθεια είναι και τα όσα ήδη ανέφερε. Σε διευκρινιστική ερώτηση από το Δικαστήριο ποιο είναι το όνομα του χτίστη στον οποίο έκαμε αναφορά ότι ήταν παρών την επίδικη ημερομηνία, ανέφερε ότι αυτός ονομάζεται Ανδρέας Αθανασίου. O Μ.Κ.6 στην κυρίως εξέταση τoυ ανέφερε τα εξής: · Ότι εργάζεται στην εταιρεία Ανδρέα Θεοδώρου σαν χτίστης. · Ότι στις 26.11.2012 εργάζετο στην περιοχή Καλογήρους στη Λεμεσό και τη συγκεκριμένη ημέρα εργαζόταν μαζί του ο γιος του ο μικρός, ένας Τούρκος εργάτης και ακόμα ένας άλλος ξένος. Διευκρίνισε δε ότι θυμάται την εν λόγω ημερομηνία γιατί εκείνη την ημέρα η αστυνομία ήρθε στο εργοτάξιο και συνέλαβε τον ξένο τον οποίο και αναγνώρισε στο εδώλιο των κατηγορουμένων σαν τον Κατηγορούμενο
  37. · Ότι ο ξένος (Κατηγορούμενος 2) την ημέρα εκείνη ήρθε στο εργοτάξιο οδηγώντας μία μοτόρα με την οποία ακολουθούσε το αυτοκίνητο που οδηγούσε «ο Μάρκος». Υπέδειξε δε και αναγνώρισε τον «Μάρκο» σαν τον Κατηγορούμενο 1 που βρισκόταν στο εδώλιο των κατηγορουμένων. Όταν έφθασαν στο εργοτάξιο ο Μάρκος με το ξένο άρχισαν να κάμνουν αστάρι, συγκεκριμένα ο ένας από αυτούς δηλαδή ο ξένος (ο Κατηγορούμενος 2). · Ο Κατηγορούμενος 2 ξεκίνησε να κάνει αστάρι πάνω σε μία σκαλωσιά και τον είχε δει μία - δύο μέρες και δεν τον ξαναείδε μετά τα επίδικα γεγονότα. · Σε ερώτηση δε τι ώρα έφθασε στο εργοτάξιο ο Κατηγορούμενος 2 με τον Μάρκο (Κατηγορούμενο 1) απάντησε ότι ήρθαν γύρω στις 7:15 - 7:30 το πρωί. · Σε ερώτηση αν ο Κατηγορούμενος 2 άρχισε να κάνει μόνος του το αστάρι, απάντησε ότι ο ίδιος τον είδε πάνω στη σκαλωσιά ενώ έκανε το αστάρι. Στην αντεξέταση του ο Μ.Κ.6 απαντώντας σε ερωτήσεις και υποβολές του συνηγόρου του Κατηγορούμενου 1 ανέφερε τα εξής: · Ότι δεν θυμόταν την ακριβή ημερομηνία που συνέλαβε η αστυνομία τον Κατηγορούμενο 2 γιατί έχει περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα. Διευκρίνισε δε ότι την είχε σημειωμένη στο ημερολόγιο του το οποίο όμως άφησε στο σπίτι του, το οποίο ενώ σε άλλες ημέρες που ερχόταν στο Δικαστήριο το συμβουλευόταν, την προηγούμενη της παρουσίας του, για την ημερομηνία που έδιδε μαρτυρία δεν το συμβουλεύτηκε. · Σε ερώτηση κατά πόσο συμφωνεί πως τα γεγονότα που περιέγραψε στην κυρίως εξέταση του τα θυμόταν επειδή συμβουλευόταν το ημερολόγιο του και όχι γιατί τα είδε και είχε προσωπική αντίληψη, απάντησε ότι όσα είπε τα είδε και γνωρίζει προσωπικά για τα γεγονότα που έγιναν κατά την επίδικη ημέρα. · Σε υποβολή ότι ο λόγος που έδωσε μαρτυρία στην παρούσα υπόθεση είναι διότι εκφοβίστηκε από τους εργοδότες του διότι αν δεν έδιδε μαρτυρία θα έχανε τη δουλειά του, απάντησε ότι τη δουλειά του την έχασε προτού έρθει στο Δικαστήριο, διότι απολύθηκε από τις 3.8.2013 μετά από 16 χρόνια εργασίας, προς τούτο δε έχει και σχετική επιστολή. · Σε ερώτηση αν έχει μαζί του την σχετική ειδοποίηση απάντησε ότι δεν την είχε μαζί του όμως θα μπορούσε να το παρουσιάσει την επομένη. · Σε υποβολή ότι έμαθε για την απόλυση του μετά που έδωσε μαρτυρία για πρώτη φορά στο Δικαστήριο, απάντησε ότι ο λόγος που απολύθηκε ήταν λόγω έλλειψης εργασιών. · Σε υποβολή ότι ακριβώς επειδή έμαθε πως θα απολυθεί μετά που έδωσε για πρώτη φορά μαρτυρία στο Δικαστήριο, αδιαφόρησε και γι΄ αυτό δεν θυμόταν και την ημερομηνία, απάντησε πως ουδεμία σχέση έχουν τα γεγονότα της υπόθεσης με την απόλυση του. · Σε υποβολή τέλος πως ότι ανέφερε στο Δικαστήριο δεν είναι η αλήθεια, διαφώνησε επιμένοντας ότι όσα ανέφερε είναι μόνο η αλήθεια. Στην αντεξέταση του από την συνήγορο του Κατηγορουμένου 2, ο Μ.Κ.6 ανέφερε τα εξής: · Σε υποβολή πως όταν έδωσε μαρτυρία στο Δικαστήριο στην κυρίως εξέταση του ήταν εξαρτώμενος από τον κ. Πιτσιλλίδη, Μ.Κ.5, γιατί ήταν ο μάστρος του και ότι τα όσα είπε στο Δικαστήριο δεν είναι η αλήθεια για το λόγο αυτό, διαφώνησε εμμένοντας πως όσα ανέφερε είναι μόνο η αλήθεια. Σε διευκρινιστικές ερωτήσεις από το Δικαστήριο ο Μ.Κ.6 ανέφερε: · Όταν αναφερόταν κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του ενώπιον του Δικαστηρίου σε «αλλοδαπό» εννοούσε το πρόσωπο που βρίσκεται στα αριστερά του στο εδώλιο των κατηγορουμένων, τον οποίο υπέδειξε σαν τον Κατηγορούμενο
  38. Ότι το χαρτί για τον τερματισμό των υπηρεσιών του από τις 3.8.2013 το πήρε από τους εργοδότες του 25 ημέρες πριν την ημερομηνία που έδιδε μαρτυρία. Ότι ο λόγος του τερματισμού των υπηρεσιών του είναι ότι δεν υπάρχουν δουλειές. Όταν δόθηκε η ευκαιρία στους συνηγόρους της Κατηγορούσας Αρχής και των συνηγόρων Υπεράσπισης να υποβάλουν ερωτήσεις επί των ερωτήσεων του Δικαστηρίου, επέλεξαν να μην το πράξουν. Ο Κατηγορούμενος 1 στην κυρίως εξέτασή του ανέφερε τα εξής: · Ότι στο Ιράν τον φωνάζουν Esmaeilighez Reza, αλλά στην Κύπρο τον έχουν βαφτίσει Μάρκο. · Ότι είναι ιδιοκτήτης εταιρείας που μπογιατίζει τοίχους και εξασκεί αυτό το επάγγελμα στην Κύπρο για 18 χρόνια. · Ότι στην Κύπρο έχει συζευχθεί με Κύπρια με την οποία και διαμένει και μαζί έχουν αποκτήσει δύο παιδιά. · Στις 26.11.2012 μέχρι τις 9:00 π.μ. βρισκόταν στο σπίτι του και μετά τις 9.00 πήγε να επισκεφθεί τα σπίτια που ανήκουν στην εταιρεία John Theodorou διότι του τηλεφώνησε ο κ.Πιτσιλλίδης να πάει στα σπίτια αυτά για να συνεχίσει την εργασία εκεί. · Σε ερώτηση τι εννοεί ότι του τηλεφώνησαν να πάει να συνεχίσει την εργασία, ανέφερε ότι επειδή για ένα χρόνο δεν είχε εργαστεί γιατί είχαν μία διαφορά και για αυτό σταμάτησε να εργάζεται, πήγε να ελέγξει κάτι και συγκεκριμένα για να δει εάν τα σπίτια ήταν όπως ο ίδιος ήθελε να είναι. · Σε ερώτηση αν εργάστηκε με οποιοδήποτε τρόπο στην περιοχή Άγιου Μέμνονα στη Λεμεσό, απάντησε ότι εργάστηκε για μία μόνο ημέρα και συγκεκριμένα ένα χρόνο πριν τις 26.11.
  39. · Ότι επειδή υπήρχαν τρία σπίτια όταν σταμάτησε να εργάζεται στο συγκεκριμένο μέρος για αυτό και στις 26.11.2012 πήγε να ελέγξει σε ποια κατάσταση βρισκόντουσαν και συγκεκριμένα να δει τα υλικά στο μέρος εκείνο και το κτίριο. Διευκρίνισε δε ότι επειδή ήταν ευθύνη της εταιρείας του να τοποθετήσει το γραφιάτο, πήγε να δει εάν το κτίριο ήταν έτοιμο ή όχι για να μπορέσουν να τελειώσουν το γραφιάτο. · Ότι τη συγκεκριμένη ημέρα δεν εργάστηκε σε οποιαδήποτε οικοδομή απλά πήγε για να εξετάσει αν τα κτίρια ήταν έτοιμα και όπως διαπίστωσε κανένα από αυτά δεν ήταν έτοιμο αφού τα υλικά ήταν κάτω από τον ήλιο για ένα χρόνο. · Ότι το όνομα της εταιρείας του είναι Markos Painters Ltd και την ημέρα που επισκέφθηκε το εργοτάξιο, ήτοι τις 26.11.2012 δεν έδωσε οδηγίες ή εντολές σε κανένα άλλο να κάμει οποιαδήποτε ελαιοχρωματική δουλειά. · Ότι το κτίριο το επισκέφθηκε στις 26.11.2012 βρισκόταν στην περιοχή Καλογήρων στη γωνιά του δρόμου και όταν πήγε εκεί απλώς το κοίταξε. · Την ημέρα εκείνη δηλαδή στις 26.11.2012 είχε σαν υπάλληλο στην εταιρεία του ένα Ρουμάνο και προς τούτο κατέθεσε σαν τεκμήριο το έντυπο του Γραφείου Εργασίας με στοιχεία μισθωτού και εργοδότη σε φωτοτυπία το οποίο και σημειώθηκε σαν Τεκμήριο
  40. · Αναγνώρισε το Τεκμήριο Γ προς Αναγνώριση σαν τη γραπτή προσφορά που παρέδωσε στον κ.Ανδρέα Πιτσιλλίδη (Μ.Κ.5) για να αποφασίσει η εταιρεία στην οποία ήταν επιστάτης ο κ.Πιτσιλλίδης, δηλαδή η εταιρεία John Theodorou, για την τιμή που τους έκαμε προσφορά για να εκτελέσει την εργασία. Διευκρίνισε δε ότι ο κ.Πιτσιλλίδης θα έπαιρνε αυτή την προσφορά στο γραφείο της εταιρείας οι οποίοι μετά που θα αποφάσιζαν θα του έδιδαν την απάντηση σε σχέση με την προσφορά του. · Ότι το έγγραφο Τεκμήριο Γ προς Αναγνώριση το συνέταξε ο ίδιος μαζί με τον κ.Πιτσιλλίδη στις 28.11.2012 και υιοθέτησε και επιβεβαίωσε το περιεχόμενο του, διευκρινίζοντας ότι την πρώτη παράγραφο την έγραψε ο ίδιος και μετά από πέντε ημέρες έγραψε την παράγραφο από κάτω ο κ.Πιτσιλλίδης. · Όταν προσπάθησε ο Κατηγορούμενος 1 να καταθέσει σαν τεκμήριο το Τεκμήριο Γ για Αναγνώριση δεν επιτράπηκε η κατάθεση του αφού δεν τέθηκε το κατάλληλο υπόβαθρο για να κατατεθεί φωτοτυπία εγγράφου και όχι το πρωτότυπο. · Ότι στο χώρο του εργοταξίου στις 26.11.2012 παρέμεινε από τη στιγμή που πήγε για 10 λεπτά και εκεί είδε τρία εώς τέσσερα άτομα που ήταν χτίστες. Σε σχετική ερώτηση δε απάντησε ότι δεν είδε τον κ.Πιτσιλλίδη στο εργοτάξιο την ημέρα εκείνη. · Ότι η εταιρεία αποδέχτηκε την προσφορά που τους είχε υποβάλει και για αυτό του τηλεφώνησαν μετά να πάει να αρχίσει τη δουλειά, όμως δεν πήγε γιατί τα υλικά που για πρώτη φορά ήταν στη δική τους ευθύνη έμειναν εκτεθειμένα για ένα χρόνο μέσα στον ήλιο και για αυτό δεν είχε εμπιστοσύνη. Τα υλικά δε αυτά στα οποία έκανε αναφορά διευκρίνισε ότι επρόκειτο για τα υλικά που θα έφτιαχνε το γραφιάτο. · Ότι η εταιρεία με την οποία συνεργαζόταν ήταν η εταιρεία John Theodorou και συνεργάζετο μαζί της από το 2006 μέχρι το 2011 οπόταν και εν όψει διαφοράς που προέκυψε τέλος του 2011 διέκοψε τη συνεργασία τους. Στην αντεξέταση του από την συνήγορο του Κατηγορούμενου 2, ο Κατηγορούμενος 1 ανέφερε ότι δεν έχει καμία σχέση με τον Κατηγορούμενο 2 και ότι η πρώτη φορά που τον είδε, ήταν μέσα στο Δικαστήριο. Ο Κατηγορούμενος 1 στην αντεξέτασή του από την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, ανέφερε τα εξής: · Ότι με την εταιρεία John Theodorou συνεργαζόταν για έξι χρόνια μέχρι το 2011 και για τις εργασίες που τους έκανε του είχαν εμπιστοσύνη. Ο λόγος που σταμάτησε να συνεργάζεται μαζί τους ήταν διότι την πρώτη φορά που αποφάσισαν να του δώσουν οι ίδιοι τα υλικά, αυτά διαπίστωσε ότι δεν ήταν καλής ποιότητας αφού πάντα τα υλικά που χρησιμοποιούσε ήταν δική του ευθύνη και οι σκαλωσιές και όλα τα υλικά. · Η πρώτη φορά που του έδωσαν τα δικά τους υλικά ήταν περί τα τέλη του
  41. · Ότι στις 26.11.2012 κατόπιν πολλών τηλεφωνημάτων και μετά από πολλή επιμονή ο κ.Πιτσιλλίδης είπε πως πρέπει να τελειώσει την εργασία στο τελευταίο σπίτι και για αυτό δέχονται όλοι οι όροι να είναι οι όροι που ο ίδιος ήθελε. Συγκεκριμένα ο κ.Πιτσιλλίδης του είπε πως δεν θα υπάρχει οποιοδήποτε πρόβλημα μεταξύ τους οπόταν ο ίδιος του ανέφερε ότι πρέπει να ελέγξει τα υλικά και το κτίριο για να δει αν αυτό ήταν έτοιμο. Κατόπιν τούτου και γύρω στις 09:00 - 09:30 στις 26.11.2012 πέρασε από το εργοτάξιο και έλεγξε το κτίριο και τα υλικά και όπως διαπίστωσε το κτίριο δεν ήταν έτοιμο και τα υλικά είχαν παραμείνει εκτεθειμένα για ένα χρόνο στο κτίριο. · Ότι για τη δουλειά που έπρεπε να γίνει του γραφιάτου θα έπρεπε το κτίριο για να ήταν έτοιμο να είχε τελειώσει η κατασκευή και να μην υπάρχουν χτίστες εκεί, τα δε υλικά να τα είχαν διατηρημένα σε κρύο μέρος και όχι στον ήλιο. · Σε ερώτηση αφού το κτίριο δεν ήταν έτοιμο γιατί ετοίμασε προσφορά δύο μέρες μετά, απάντησε ότι στις 28.11.2012 και γύρω στις 07:00 στο γραφείο του κ.Πιτσιλλίδη πήρε από το σχέδιο τα μέτρα του γραφιάτου, συζήτησε τη δουλειά μαζί με τον κ.Πιτσιλλίδη και συμφώνησαν όταν τελειώσουν όλα που έπρεπε να γίνουν θα άρχιζε την εργασία και θα αποφασίσουν όταν όλα είναι εντάξει θα αποφάσιζαν και για την τιμή. Μόνο αν ήταν όλα εντάξει θα άρχιζε τη δουλειά. · Σε ερώτηση αν στις 28.11.2012 πήρε ο ίδιος μέτρα από το κτίριο, απάντησε ότι δεν τα πήρε αυτός αλλά ο κ.Πιτσιλλίδης στην παρουσία του. Ο δε κ.Πιτσιλλίδης τον ενημέρωσε μετά από τέσσερις ημέρες για την απάντηση της εταιρείας του και υπέγραψε το συμβόλαιο στο οποίο υπήρχε μία σημείωση ότι θα συμφωνήσουν στο τέλος της εργασίας, μετά το πέρας της εργασίας για τα μέτρα επειδή συμφώνησαν τα μέτρα του σπιτιού από το σχέδιο. · Στις 26.11.2012 πριν πάει στην επίδικη οικοδομή πήρε σχολείο το γιο του και την κόρη του και ακολούθως πήγε στο σπίτι του πεθερού του επειδή εκεί βρισκόταν η αποθήκη του. Εκεί ήταν πέντε - έξι άτομα και κάθισαν και ήπιαν καφέ μέχρι η ώρα 09:00 το πρωί περίπου, για τα άτομα δε που ήταν μαζί του ανέφερε πως μπορούσε να πει και τα ονόματα τους. · Όταν του τηλεφώνησε ο κ.Πιτσιλλίδης για να πάει να συνεχίσει την εργασία δεν αναφέρθηκαν σε ημερομηνίες, ο ίδιος του είπε πως δεν ήθελε να πάει, αλλά ο κ.Πιτσιλλίδης επέμενε. · Ότι τον Κατηγορούμενο 2 τον είδε για πρώτη φορά όταν ήρθε στο Δικαστήριο. · Ότι το Τεκμήριο 2 που είναι η γραπτή του κατάθεση δεν την έγραψε ο ίδιος αλλά ο μεταφραστής ο οποίος και του την διάβασε, όμως δεν μπορεί να διαβάσει το γραφικό της χαρακτήρα αφού είχε εμπιστοσύνη στο διερμηνέα ότι αυτά που του διάβαζε ήταν ορθά. · Σε ερώτηση γιατί υπέγραψε την κατάθεση του αφού δεν ήταν σίγουρος για το περιεχόμενο της, απάντησε πως το έκαμε διότι γνωρίζει τον διερμηνέα εδώ και 18 χρόνια και δεν ήθελε να τον προσβάλει σχετικά με τον γραφικό του χαρακτήρα. · Σε υποβολή ότι στην τελευταία γραμμή της κατάθεσης του αναφέρει ότι είδε τον Κατηγορούμενο 2 στις επίδικη οικοδομή στις 26.11.2012, απάντησε ότι είδε κάποια άτομα που εργάζοντο εκεί αλλά δεν πήγε να τους δει. Η πρώτη φορά που είδε πρόσωπο με πρόσωπο τον Κατηγορούμενο 2, ήταν εδώ στο Δικαστήριο. · Σε υποβολή ότι λέει ψέματα και όχι την αλήθεια, διαφώνησε. · Σε ερώτηση πως είναι δυνατό να λέει την αλήθεια αφού ο κ.Πιτσιλλίδης (Μ.Κ.5) αλλά και ο Μ.Κ.6 τον είδαν κατά την επίδικη ημερομηνία και μεταξύ των ωρών 07:00 - 07.30 να πηγαίνει και να φθάνει στην οικοδομή με τον Κατηγορούμενο 2, απάντησε ότι και οι δύο λένε ψέματα και για αυτό μπορεί να φέρει 10 - 15 μάρτυρες ότι ήταν στο σπίτι του στην Αγία φύλα μέχρι τις 09:00 και ότι ήταν με συγγενείς και φίλους και έπιναν καφέ. · Σε υποβολή ότι προηγουμένως είχε πει πως βρισκόταν στο σπίτι του πεθερού του, απάντησε ότι το σπίτι του πεθερού του είναι δίπλα από το δικό του και ήταν όλοι μαζί. · Ότι με τον κ.Πιτσιλλίδη (Μ.Κ.5) είχαν μία παρεξήγηση περί το τέλος του 2011 που αφορούσε τα υλικά και για να αποδείξει αυτή τη διαφωνία που είχε με τον κ.Πιτσιλλίδη έχει και κάποιο μάρτυρα ο οποίος εργάζετο για τον ίδιο, όταν τους κατέβασαν κάτω από τις σκαλωσιές και τους ζήτησαν να φύγουν. · Σε υποβολή ότι στις 26.11.2012 πήγε στην οδό Αγίου Μέμνονος στην περιοχή Καλόγηροι μαζί με τον Κατηγορούμενο 2 και του έδειξε πώς να αρχίσει να κάμνει γραφιάτο, διαφώνησε, και ανέφερε πως στην οικοδομή πήγε με καθαρά ρούχα η ώρα 09:00 για να ελέγξει τη δουλειά. · Τέλος αρνήθηκε υποβολή ότι τα όσα είπε στο Δικαστήριο είναι εκ των υστέρων σκέψεις για να αποφύγει τις συνέπειες από την παραβατική του συμπεριφορά, όπως επίσης αρνήθηκε υποβολή ότι εργοδότησε τον Κατηγορούμενο 2 κατά τον επίδικο χρόνο διευκρινίζοντας ότι δεν χρειαζόταν να εργοδοτήσει τέτοιου είδους ανθρώπους. Στην επανεξέταση του ο Κατηγορούμενος 1 από τον συνήγορο του, ανέφερε ότι: · Όταν ανέφερε πως δεν χρειαζόταν να εργοδοτήσει τέτοιου είδους ανθρώπους εννοούσε πως επειδή στην Κύπρο υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι που μπορεί να εργοδοτήσει νόμιμα, δεν είχε ανάγκη να εργοδοτήσει κάποιον παράνομο · Όταν ανέφερε πως τους είχαν κατεβάσει από τη σκαλωσιά και τους είπαν να φύγουν, αφορούσε η αναφορά του αυτή στο περιστατικό που έλαβε χώρα το 2011, όμως δεν ήταν σίγουρος για τη συγκεκριμένη ημερομηνία κάτι το οποίο θα έπρεπε να το ελέγξει από τα βιβλία του. · Ότι περίμενε τέσσερις ημέρες για να του φέρει την απάντηση ο κ.Πιτσιλλίδης μετά από τις 28.11.
  42. Στο σημείο αυτό θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω τα όσα ο Κατηγορούμενος 1 αναφέρει στην γραπτή του κατάθεση Τεκμήριο
  43. Σύμφωνα λοιπόν με το Τεκμήριο 3, ο Κατηγορούμενος 1 αναφέρει: «Οτι διαμένει στην Κύπρο μαζί με την οικογένεια του και βρίσκεται στην Κύπρο από το
  44. Είναι παντρεμένος με τη Σωτηρούλα Παναγιώτου με εκκλησιαστικό γάμο στις 4.10.
  45. Εργάζεται ως ελαιοχρωματιστής σπιτιών και έχει εταιρεία με την ονομασία ΜΑΡΚΟΣ PAINTERS LTD και έχει υπάλληλο μόνο ένα Ρουμάνο. Με την εταιρεία JOHN THEODOROU που κτίζει σπίτια συνεργαζόταν μέχρι το 2011 αλλά τον τελευταίο χρόνο δεν συνεργάζεται. Συγκεκριμένα σε τρία σπίτια που κτίζει στους Καλόγηρους στην Γερμασόγεια συνεργάστηκαν και παρεξηγήθηκαν και έφυγε. Την περασμένη βδομάδα τον πήρε τηλέφωνο ο επιστάτης της εταιρείας JOHN THEODOROU, ο Ανδρέας Πιτσιλλίδης για να πάει να δει το τελευταίο σπίτι στους Καλόγηρους για να τους βγάλει προσφορά. Σήμερα 26.11.12 και περί ώρα 09:00 πήγε στην πιο πάνω περιοχή για να δει το σπίτι για να φκάλει προσφορά και έφυγε. Ουδέποτε εργοδότησε τον Akbar Allahviridipour από το Ιράν αλλά ούτε που τον ξέρει και τον είδε σήμερα στην οικοδομή.» Ο Κατηγορούμενος 2 στην κυρίως εξέτασή του ανέφερε τα εξής: · Ανεγνώρισε από τα Τεκμήρια 11 και 12 τη γραπτή κατάθεση που έδωσε στη μητρική του γλώσσα, ήτοι στην Ιρανική, ως το Τεκμήριο 11, αναγνώρισε επίσης την υπογραφή του επί του Τεκμηρίου 11 και ανέφερε πως όσα λέει σε αυτήν είναι η αλήθεια. Στην κατάθεση του, Τεκμήριο 11 σύμφωνα με το Τεκμήριο 12, ο Κατηγορούμενος 2 αναφέρει: «Ότι κατάγεται από το Ιράν και ήρθε στην Κύπρο πριν από 6 χρόνια γιατί είχε προβλήματα στη χώρα του. Όταν ήρθε στην Κύπρο έκανε αίτηση για πολιτικό άσυλο. Μέχρι σήμερα δεν τον ενημέρωσε κανένας και περιμένει απάντηση για το αίτημα του. Σε καμία περίπτωση δεν γνώριζε ότι βρισκόταν παράνομα στη Κύπρο. Τους τελευταίους δύο μήνες δεν δούλευε και είχε ανάγκη για χρήματα. Χθες ενώ βρισκόταν στον μόλο στη Λεμεσό βρήκε ένα Ιρανό τον οποίο δεν γνώριζε και άρχισαν να συζητούν και του είπε ότι γυρεύει δουλειά. Αυτός του πρόσφερε μια δουλειά στην περιοχή Καλόγεροι στη Γερμασόγεια για να μπογιατίσει μια οικοδομή. Του είπε σε ποια οικοδομή να πάει και θα ερχόταν να τον συναντήσει εκεί το επόμενο πρωί. Πήγε εκεί η ώρα 08:00 στις 26.11.12 και ο Ιρανός βρισκόταν εκεί και του έδειξε τη δουλειά που έπρεπε να κάνει και ότι θα πληρωνόταν €50 την ημέρα. Aρχισε να δουλεύει και μετά από λίγη ώρα, δεν θυμάται ακριβώς, είδε κάποιον Ιρανό τον οποίο γνωρίζει από τις δουλειές αφού είναι εργολάβος και ονομάζεται Μάρκος, να φεύγει με το αυτοκίνητο από την οικοδομή που εργαζόταν. Σε καμία περίπτωση δεν μίλησε μαζί του και ούτε έχει καμία σχέση μαζί του, απλώς τον γνωρίζει φατσικά. Ενώ εργαζόταν και έβαφε ένα τοίχο περί ώρα 11:15 δύο αστυνομικοί του Imigration τον πλησίασαν και του ζήτησαν τα στοιχεία του. Αυτός τους έδωσε την άδεια παραμονής του και από έλεγχο που έκαναν του είπαν ότι είναι παράνομος στην Κύπρο και ότι εργαζόταν παράνομα. Ακολούθως τον συνέλαβαν και τον μετέφεραν στον Αστ. Σταθμό Γεραμσόγειας. Ο Ιρανός που βρήκε την προηγούμενη στον μόλο, νομίζει ότι ονομάζεται Rezvan είναι ηλικίας περίπου 30 ετών, είναι κοντός και λίγο παχουλός. Δεν γνωρίζει το τηλέφωνο του και ούτε οποιοδήποτε άλλο στοιχείο για αυτόν.» Ο Κατηγορούμενος 2 δεν αντεξετάστηκε από τον συνήγορο του Κατηγορουμένου
  46. Ο Κατηγορούμενος 2 στην αντεξέταση του από την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε τα εξής: · Ότι στις 26.11.2012 μεταξύ των ωρών 7:00 - 7:30 βρίσκετο στο σπίτι ενός φίλου του και έπαιρνε το πρόγευμα του. Εκεί υπήρχε ένα άτομο που του έκαμε σχέδιο για το πώς θα πήγαινε στο χώρο που θα εργαζόταν αφού για τέσσερις μήνες δεν είχε δουλειά. Ξεκίνησε, πριν όμως φτάσει στο Carrefour έλειψε η βενζίνη του και τηλεφώνησε κάποιου φίλου του να πάει να του φέρει βενζίνη. Γύρω στις 9:00 του έφερε βενζίνη και ακολούθως με δυσκολία πήγε στον τόπο που θα εργαζόταν. Το πρόσωπο που του είχε δώσει τη διεύθυνση που θα εργαζόταν του είχε αναφέρει πως το κτίριο ήταν τελειωμένο και του είπε να προσέχει τα παράθυρα. Όταν έφθασε στο μέρος υπήρχαν αρκετά άτομα και υπήρχαν τρία κτίρια εκ των οποίων τα δύο ήταν τελειωμένα και έμεινε το τελευταίο και υπήρχαν πολλά άτομα που εργάζονταν εκεί. · Ότι στο μέρος αυτό πήγε μόνος του με τη μοτόρα του. Διευκρίνισε δε ότι ούτε ο φίλος του που του είχε βρει τη δουλειά πήγε μαζί του. · Τον Κατηγορούμενο 1 δεν τον είδε καθόλου στην οικοδομή που εργάστηκε και αρνήθηκε την υποβολή της συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής ότι δεν λέει την αλήθεια, αναφέροντας ότι έχει ορκιστεί στο Κοράνι διότι είναι Μουσουλμάνος και δεν λέει ψέματα. · Σε σχετική ερώτηση απάντησε ότι υιοθετεί το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης. · Σε υποβολή ότι στις 26.11.2012 διεξήγε επάγγελμα σαν υπάλληλος του Κατηγορούμενου 1 χωρίς άδεια από τις αρχές, απάντησε ότι ουδέποτε εργάστηκε για αυτόν αφού δεν είναι πολιτικός πρόσφυγας και κανένας δεν τον προσλαμβάνει για εργασία. Διευκρίνισε δε ότι για αυτό δεν είχε δουλειά και πήγαινε οπουδήποτε για να εργαστεί σε οτιδήποτε έβρισκε. · Ότι στον Μ.Κ.2 όταν τον συνέλαβε στην επίδικη οικοδομή στις 26.11.20212 δεν του είπε τίποτε επειδή δεν μιλά Ελληνικά, δεν ήταν άλλο πρόσωπο εκεί όταν τον συνέλαβε ο Μ.Κ.2, μόλις όμως του έβαλαν τις χειροπέδες ανέφερε πως πετάχτηκε αυτός και άρχισε να μιλά με τον αστυνομικό και άρχισαν όλοι που ήταν παρόντες να γελούν. · Σε ερώτηση πότε είδε για πρώτη φορά τον Κατηγορούμενο 1, απάντησε ότι υπάρχουν πολλοί Ιρανοί και για πρώτη φορά τον είδε σε ένα Μιναρέ αλλά δεν είχε καμία σχέση μαζί του. · Σε υποβολή ότι μεταξύ τις 8.7.2009 και 26.11.2012 στη Λεμεσό και ενώ βρισκόταν στην Κύπρο ως αιτητής πολιτικού ασύλου μέχρι τις 7.7.2009 που απερρίφθηκε η αίτηση του παρέμεινε στη Δημοκρατία χωρίς την απαιτούμενη άδεια παραμονής, απάντησε ότι υπήρχε μία κυρία με το όνομα Ελοχέ η οποία είχε όλα τα έγγραφα του και ήταν αυτή που είχε κάνει τις αιτήσεις του και ο ίδιος δεν είχε καμία άλλη σχέση αφού φρόντιζε αυτή τη διαδικασία. Της πλήρωσε €150.00 και του έδωσε το pink slip του το οποίο έληξε τρεις μήνες μετά από την visa που του είχε δοθεί. Δεν θυμόταν όμως την ημερομηνία που έληξε, όμως αυτό έγινε πριν μερικά χρόνια. · Σε υποβολή ότι είχε ενημερωθεί για το αποτέλεσμα της αίτησης του μέσω του δικηγόρου του Ανδρέα Ασσιώτη, απάντησε πως αυτός δεν ήταν δικηγόρος του αλλά ήταν ο δικηγόρος εκείνης της κυρίας την οποία ίσως και την ειδοποίησαν. · Σε υποβολές ότι δεν λέει την αλήθεια και ότι όσα είπε στο Δικαστήριο είναι εκ των υστέρων σκέψεις διαφώνησε λέγοντας ότι είπε την αλήθεια και στις φυλακές που βρίσκεται υπό κράτηση δεν έχει χρόνο να σκεφτεί. Σε διευκρινιστική ερώτηση από το Δικαστήριο ποιο ήταν το πρόσωπο που πετάχτηκε όταν του έβαζε τις χειροπέδες ο Μ.Κ.2 μετά που τον συνέλαβε, απάντησε ότι ήταν ο επιστάτης με άσπρο μουστάκι της εταιρείας John Theodorou, (εννοώντας προφανώς τον Μ.Κ.5, αφού αποτελεί κοινό έδαφος και αδιαμφισβήτητο γεγονός πώς ήταν ο επιστάτης κατά τον επίδικο χρόνο και είχε και μουστάκι). Δεν γνωρίζει όμως αν το όνομα του είναι κ.Πιτσιλίδης. Σε ερώτηση δε από την συνήγορο του Κατηγορούμενου 2 επί τη ερώτησης του Δικαστηρίου, απάντησε πώς γνωρίζει ότι ήταν ο επιστάτης το εν λόγω πρόσωπο αφού το άκουσε από τον ίδιο πού το είπε στο Δικαστήριο όταν έδιδε μαρτυρία. Σε διευκρινιστική ερώτηση από το Δικαστήριο πότε είδε για πρώτη φορά τον Κατηγορούμενο 1 σε ένα μιναρέ όπως είπε και αν εννοούσε πώς η πρώτη φορά που τον είδε ήταν πρίν λάβουν χώραν τα επίδικα γεγονότα, απάντησε αρχικά πώς αυτό έγινε πολύ καιρό πρίν, ακολούθως είπε 2 - 3 μέρες πρίν τα επίδικα γεγονότα και ακολούθως ανέφερε 4 - 5 μέρες πρίν τις 26.11.
  47. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας αγόρευσαν οι συνήγοροι των Κατηγορουμένων 1 και 2 καθώς επίσης και η συνήγορος της κατηγορούσας αρχής η οποία την αγόρευση της ετοίμασε γραπτώς, ανέγνωσε και κατέθεσε για σκοπούς διευκόλυνσης αντίγραφο της στο Δικαστήριο. Η συνήγορος της κατηγορούσας αρχής επικαλούμενη την σταθερότητα και σαφήνεια των απαντήσεων των μαρτύρων κατηγορίας σε αντιδιαστολή με αριθμό αντιφάσεων που επεσήμανε στη μαρτυρία των Κατηγορουμένων 1 και 2, τόσον του ενός έναντι του άλλου, σε σχέση με τα όσα ανέφεραν ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά και στις γραπτές τους καταθέσεις, κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει την εκδοχή των Κατηγορουμένων 1 και 2 και να τους κρίνει ως αναξιόπιστους. Ακόμα κάλεσε το Δικαστήριο να αποδεχθεί στο σύνολο της τη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής και δυνάμει αυτής να βρει ένοχους τους Κατηγορούμενους 1 και 2 στις κατηγορίες που κάθε ένας από αυτούς αντιμετωπίζει, καθότι εξ αυτής έχουν αποδειχθεί και στοιχειοθετούνται όλες οι κατηγορίες επί του κατηγορητηρίου. Τελική της εισήγηση είναι ότι η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει στον επιβαλλόμενο βαθμό και βάρος απόδειξης την πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ενοχή των Κατηγορουμένων 1 και
  48. Ο συνήγορος του Κατηγορούμενου 1, στη δική του αγόρευση επικαλούμενος κατά την άποψη του αριθμό αντιφάσεων μεταξύ του Μ.Κ.5, του Μ.Κ.6 και του Μ.Κ.2, αλλά και αντιφάσεων που συνάγονται στην ίδια τη μαρτυρία του Μ.Κ.5, εισηγήθηκε ότι αυτοί πρέπει να κριθούν αναξιόπιστοι και σε συνάρτηση με την παντελή έλλειψη άλλης μαρτυρίας που να συνδέει τον Κατηγορούμενο 1 με το αδίκημα της 1ης κατηγορίας, κάλεσε το Δικαστήριο όπως τον απαλλάξει και αθωώσει από αυτήν. Είναι η θέση του συνηγόρου του Κατηγορούμενου 1 πως η κατηγορούσα αρχή δεν προσκόμισε οποιαδήποτε αποδεκτή μαρτυρία από την οποία να συνάγεται πως εργοδότης του Κατηγορούμενου 2 κατά τον επίδικο χρόνο ήταν ο Κατηγορούμενος 1, αφού ουδεμία μαρτυρία υπάρχει ότι ο Κατηγορούμενος 1 συνάντησε τον Κατηγορούμενο 2 και ότι συμφώνησε με οποιονδήποτε τρόπο με αυτόν να τον εργοδοτήσει κατά τη συγκεκριμένη ημερομηνία, ήτοι την 26.11.
  49. Αυτό σε συνάρτηση με το αναξιόπιστο των Μ.Κ.2, Μ.Κ.5 και Μ.Κ.6, είναι θέση του συνηγόρου του Κατηγορούμενου 1, ότι θα πρέπει να οδηγήσει στην αθώωση και απαλλαγή του από την κατηγορία 1 αφού η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει στον επιβαλλόμενο βαθμό ότι αυτός είναι ένοχος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η συνήγορος του Κατηγορούμενου 2, στη δική της αγόρευση ανέφερε ότι σε σχέση με την κατηγορία της παράνομης παραμονής που αυτός αντιμετωπίζει, ήτοι την κατηγορία 2, η κατηγορούσα αρχή δεν απέδειξε στον επιβαλλόμενο βαθμό ότι αυτός είναι ένοχος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Αυτό διότι η Μ.Κ.3 που κλήθηκε για να αποδείξει το παράνομο της παραμονής του Κατηγορούμενου 2 με πάσαν ειλικρίνεια δήλωσε ότι δεν ήταν σε θέση και δεν γνώριζε αν ταχυδρομήθηκε οποιαδήποτε επιστολή προς τον Κατηγορούμενο 2 με την οποία του κοινοποιείτο ότι ο φάκελος του αιτήματος του για παραχώρηση πολιτικού ασύλου έκλεισε ή και κατά πόσο στάληκε τέτοια επιστολή. Είναι δε η θέση της πως για το Τεκμήριο 9, ήτοι την επιστολή προς κάποιο δικηγορικό γραφείο, η οποία είναι σε φωτοτυπία, δεν δόθηκε μαρτυρία κατά πόσο αυτή στάληκε, με ποιο τρόπο στάληκε και κατά πόσον αυτή παραλήφθηκε από το πρόσωπο στο οποίο απευθυνόταν. Ακόμα σε καμία απολύτως περίπτωση δεν έγινε αποδεκτό και δεν αποδείχθηκε πως ο δικηγόρος στον οποίο η εν λόγω επιστολή, Τεκμήριο 9, ενεργούσε η με οποιοδήποτε τρόπο εκπροσωπούσε τον Κατηγορούμενο
  50. Συνακόλουθα και επειδή σε καμία απολύτως περίπτωση δεν αποδείχθηκε πως ο Κατηγορούμενος 2 έλαβε γνώση για την απόφαση της αρμόδιας αρχής να απορρίψει το αίτημα του, κάτι που ρητά προνοείται στη σχετική νομοθεσία, δεν έχει αποδειχθεί το παράνομο της παραμονής του αφού ο ίδιος θεωρούσε ότι διέμενε στο έδαφος της Δημοκρατίας νόμιμα μέχρι και που επισυνέβησαν τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Σε σχέση δε με την κατηγορία 3, είναι εισήγηση της συνηγόρου του Κατηγορούμενου 2 πως η κατηγορούσα αρχή δεν απέδειξε στον βαθμό που απαιτείται ότι ο Κατηγορούμενος 2 κατά τον επίδικο χρόνο εργοδοτείτο από τον Κατηγορούμενο 1 ως οι λεπτομέρειες του αδικήματος της κατηγορίας
  51. Κατά τη θέση της συστατικό στοιχείο για απόδειξη της κατηγορίας 3 είναι να αποδειχτεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας από την κατηγορούσα αρχή πως ο Κατηγορούμενος 2 που είναι παραδεκτό ότι κατά τον επίδικο χρόνο εργαζόταν, είχε σαν εργοδότη του τον Κατηγορούμενο
  52. Αναφερόμενη δε στην αντίφαση, πάντοτε κατά τη δική της θέση, που υπάρχει μεταξύ του Μ.Κ.2 και του Μ.Κ.5, αναφορικά με το ποιο πρόσωπο έδωσε τον αριθμό τηλεφώνου του «Μάρκου», Κατηγορούμενου 1, στον Μ.Κ.2, ήτοι ο Κατηγορούμενος 2 ή ο Μ.Κ.5 και σε περίπτωση που το Δικαστήριο καταλήξει πως τελικά αυτός που έδωσε τον εν λόγω αριθμό ήταν ο Μ.Κ.5 θα πρέπει να αθωώσει τον Κατηγορούμενο 2 και στην κατηγορία
  53. Αν από την άλλη το Δικαστήριο αποδεχθεί ότι αυτός που έδωσε το τηλέφωνο του Κατηγορούμενου 1 ήταν ο Κατηγορούμενος 2, τότε, σύμφωνα πάντοτε με τη θέση της, αυτό αποδεικνύει τη σχέση εργοδότησης μεταξύ των κατηγορουμένων και συνακόλουθα την ενοχή του Κατηγορούμενου 2 στην κατηγορία 3 επί του κατηγορητηρίου. Εν κατακλείδι είναι θέση της πως οι αμφιβολίες που έχουν παρεισφρήσει στην υπόθεση όπως την έχει παρουσιάσει η κατηγορούσα αρχή με τους μάρτυρες κατηγορίας, θα πρέπει να οδηγήσουν στην αθώωση και απαλλαγή του Κατηγορούμενου 2 στις κατηγορίες 2 και
  54. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ׃ Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες κατηγορίας και τους Κατηγορούμενους 1 και 2 ενώ έδιδαν ενόρκως μαρτυρία ενώπιον μου. Κρίνω δε ότι είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία με δείκτη μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν να γνωρίζουν ή να παρακολουθήσουν οι μάρτυρες τα διαδραματισθέντα, τη γενική συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, την ακεραιότητα τους, την ειλικρίνεια τους, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους
(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Η αξιολόγηση είναι έργο λεπτό και δύσκολο αφού το Δικαστήριο εξυφαίνοντας τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα, τις αντιδράσεις και τη συμπεριφορά του στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, καλείται να αναδείξει υπό το πρίσμα της πείρας του και της ανθρώπινης φύσης το αξιόπιστο ή μη μιας εκδοχής. Η προσπάθεια αυτή δεν γίνεται μικροσκοπικά υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το ευρύτερο πλαίσιο της δίκης. Ναι μεν η αξιολόγηση είναι ατομική, όμως θα πρέπει τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα να συναρτώνται και να αντιπαραβάλλονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και τελικά να διερευνάται η αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Moustafa v. Καυκαρή κ.ά.,
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. σελ. 165. Έχω επίσης κατά νου, ότι, καθώς έχει νομολογηθεί (βλ. Σάββα ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 391), όταν δεν υπάρχουν ισχυροί λόγοι περί του αντιθέτου, αποδοχή μέρους μαρτυρίας ενός μάρτυρα είναι δυνατή στα πλαίσια της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου Περαιτέρω, όπως επισημαίνεται στην Κυπριανού ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση αρ. 129/07, ημερομηνίας 10.12.2008: «Η νομολογία μας αναγνωρίζει ότι είναι φυσιολογικό να υπάρχουν κάποιες αντιφάσεις και το Εφετείο επεμβαίνει, όταν διαπιστωθούν τέτοιες, μόνο όταν είναι ουσιαστικής μορφής και πλήττουν καίρια την αξιοπιστία ενός μάρτυρα ή καταδεικνύουν πρόθεση εκ μέρους του να πει ψέματα.» Έχοντας λοιπόν κατά νου τα πιο πάνω, προχωρώ στην αξιολόγηση των μαρτύρων που κατέθεσαν ενόρκως ενώπιον μου, ήτοι των Μ.Κ.1, Μ.Κ.2, Μ.Κ.3, M.K.4, M.K.5 και M.K.6, αλλά και των Κατηγορουμένων 1 και
  1. Ο Μ.Κ.1 μου έκανε εξαιρετική εντύπωση σαν μάρτυρας, απαντούσε ευθέως χωρίς καμία δυσκολία με σαφήνεια και από την αντεξέτασή του δεν εντοπίζω οποιοδήποτε στοιχείο που να κλονίζει την αξιοπιστία του. Ως εκ τούτου κρίνεται σαν μάρτυρας που είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και συνεπώς αποδέχομαι τα όσα ανέφερε στην ολότητά τους. Ο Μ.Κ.2 επίσης μου έκανε πολύ καλή εντύπωση σαν μάρτυρας, και αυτός απαντούσε με σαφήνεια χωρίς κανένα ενδοιασμό σε όλες τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν τόσο στην κυρίως εξέτασή του όσο και στην αντεξέτασή του. Κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης του δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις και η κατ΄ ισχυρισμό αντίφαση στην οποία επικεντρώθηκαν και οι δυο συνήγοροι υπεράσπισης αναφορικά με το ζήτημα ποιος του έδωσε τον αριθμό τηλεφώνου του Κατηγορούμενου 1, από τα όσα είπε και τη λεπτομερή εξέτασή τους δεν έχω εντοπίσει να προκύπτει αντίφαση. Το ότι είπε πως το τηλέφωνο του Κατηγορούμενου 1 του το έδωσε ο Κατηγορούμενος 2 και στη συνέχεια του το έδωσε και επιβεβαίωσε και ο Μ.Κ.5 ούτε αντίφαση είναι ούτε και προσπάθεια του Μ.Κ.2 να παραπλανήσει το Δικαστήριο για το συγκεκριμένο γεγονός. Άλλωστε δεν αμφισβητήθηκε το γεγονός πως στον αριθμό που το εδόθη επικοινώνησε με τον Κατηγορούμενο 1 ο οποίος του ανέφερε πως ονομαζόταν Μάρκος, όπως του είπαν ο Κατηγορούμενος 2 αλλά και ο Μ.Κ. 5, ο οποίος εκ των υστέρων διαπίστωσε πως είναι ο Κατηγορούμενος
  2. Συνακόλουθα αποδέχομαι στην ολότητα την μαρτυρία του ως ανταποκρινόμενη στην αλήθεια για τα γεγονότα που έλαβαν χώρα κατά την επίδικη ημερομηνία και τα οποία ο ίδιος εξέθεσε στο Δικαστήριο. Τα περί αδυναμίας δε του Μ.Κ.2 να μιλήσει Ιρανικά στον Κατηγορούμενο 2, ουδόλως επηρεάζουν την αξιοπιστία του αφού εκ του αποτελέσματος των όσων αυτός του ανέφερε στην Ελληνική γλώσσα, διαπιστώνω πως υπήρχε πλήρης συμμόρφωση με τις υποδείξεις του. Επίσης είναι πρόδηλο πώς ο Κατηγορούμενος 2 αντιλήφθηκε πλήρως τα όσα του είπε ο Μ.Κ.2 στο επίδικο μέρος κατά την σύλληψη του, αφού όχι μόνο συμμορφώθηκε με τις υποδείξεις του αλλά και του έδωσε τόσο τα στοιχεία του όσο και τα στοιχεία του εργοδότη του. Η Μ.Κ.3 επίσης μου έκανε πολύ καλή εντύπωση σαν μάρτυρας για τα όσα γεγονότα είχε προσωπική γνώση αλλά και για αυτά τα οποία προέκυπταν από το φάκελο που αφορούσε τον Κατηγορούμενο 2 της Υπηρεσίας της, τον οποίο είχε στην κατοχή της καθηκόντως. Απαντούσε ευθέως, χωρίς ενδοιασμούς και δεν διαπίστωσα σε κανένα σημείο προσπάθεια από μέρους της να αποκρύψει την αλήθεια ή να παραπλανήσει το Δικαστήριο. Στοιχείο που υποστηρίζει την πιο πάνω διαπίστωσή μου είναι και το ότι παραδέχθηκε πως δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει κατά πόσο η επιστολή Τεκμήριο 9 αποστάληκε ή το κατά πόσο αυτή παραλήφθηκε από το δικηγόρο που αναγράφεται σε αυτήν ως παραλήπτης της. Επίσης με πάσαν ειλικρίνεια σε σχετική ερώτηση απάντησε ότι δε γνωρίζει κατά πόσο ο Κατηγορούμενος 2 ενημερώθηκε για την απόφαση της αρμόδιας υπηρεσίας να απορρίψει το αίτημά του για παραχώρηση σε αυτόν πολιτικού ασύλου, όπως επίσης ότι δεν είχε στην κατοχή της και δε γνωρίζει το περιεχόμενο της απόφασης του Διευθυντή της Υπηρεσίας Ασύλου με την οποία αποφάσισε να κλείσει το φάκελο της αίτησης του Κατηγορούμενου
  3. Ακόμα ανέφερε πως η διπλοσυστημένη επιστολή για το κλείσιμο του φακέλου του Κατηγορούμενου 2 κι όχι η απόφαση του διευθυντή επισημαίνω, επιστράφηκε καθ΄ότι αυτός ήταν άγνωστος στην διεύθυνση που απέστειλαν την εν λόγω επιστολή. Επίσης με πάσαν ειλικρίνεια ανέφερε πώς δεν ήταν σε θέση και δε γνώριζε αν όντως έγιναν προσπάθειες τηλεφωνικής επικοινωνίας με τον Κατηγορούμενο 2 αφού δεν χειρίστηκε η ίδια προσωπικά το συγκεκριμένο ζήτημα όμως διευκρίνισε πως ό,τι ανέφερε συνάγονται από το φάκελο της υπόθεσης. Τέλος παραδέχθηκε ότι δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει κατά πόσο αποστάληκε το Τεκμήριο 9 και ότι ούτε στοιχεία εντόπισε που να αποδεικνύουν ότι η εν λόγω επιστολή παραλήφθηκε από το πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται. Ο Μ.Κ.4 επίσης μου έκανε πολύ καλή εντύπωση δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις ούτε και κλονίστηκε η αξιοπιστία του κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης. Η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή στο σύνολό της και ο ίδιος ως μάρτυρας της αλήθειας. Ο Μ.Κ.5 παρά την επίμονη και μακράν αντεξέταση που υπέστηκε από τους συνηγόρους υπεράσπισης, κρίνω ότι δεν περιέπεσε σε τέτοιου βαθμού σοβαρότητας αντιφάσεις που να τον καθιστούν αναξιόπιστο. Οι μικρές ανακρίβειες που εντοπίζονται κυρίως στο ότι αρχικά ανέφερε πώς είδε και αυτός τον Μάρκο, Κατηγορούμενο 1, να φέρνει στην οικοδομή τον Κατηγορούμενο 2 και στο ότι είδε τον Μάρκο να δίδει οδηγίες στον Κατηγορούμενο 2, για το πώς θα κάνει την εργασία ασταριού, μετά τις διευκρινήσεις πού έδωσε αλλά και την επιβεβαίωση των όσων είπε από τον Μ.Κ.6, δεν αποδέχομαι ότι έχουν κλονίσει την αξιοπιστία του. Άλλωστε, αυτό το οποίο είπε είναι πώς τον Κατηγορούμενο 2 τον έφερε κατά τον ουσιώδη χρόνο και περί ώρα 07.30 π.μ. στην οικοδομή ο Μάρκος για να εργαστεί, διευκρινίζοντας μάλιστα πώς δεν είδε πώς τον έφερε. Αυτό βεβαίως δεν αποκλείει ότι τον είδε στην οικοδομή μαζί με τον Μάρκο, με τον οποίο συνεργάζοντο για μεγάλο χρονικό διάστημα, ο οποίος για τις δουλειές που του έδιδε η εργοδότρια του εταιρεία εργοδοτούσε υπαλλήλους δικούς του. Επίσης διευκρίνισε πώς το πρόσωπο πού είδε τον Μάρκο να φέρνει στην οικοδομή τον Κατηγορούμενο 2 και να δίδει οδηγίες σε αυτόν, ήταν ο Μ.Κ.
  4. Η υποβολή δε που έγινε στον Μ.Κ.5 από την συνήγορο του Κατηγορούμενου 2, πώς είναι αυτός ο οποίος που εργοδότησε τον Κατηγορούμενο 2 και για δικούς του λόγους και επειδή είχε διαφορές με τον Μάρκο, ως και η υποβολή του συνηγόρου του Κατηγορούμενου 1, παρέμεινε αιωρούμενη στον αέρα αφού ούτε και ο ίδιος ο Κατηγορούμενος 2 στην δική του μαρτυρία υποστήριξε κάτι τέτοιο. Επίσης ούτε και στην κατάθεση του Κατηγορούμενου 2, στην Αστυνομία αναφέρεται τέτοιος ισχυρισμός. Εν όψει των όσων έχω αναφέρει και ο Μ.Κ.5 κρίνεται ως αξιόπιστος μάρτυρας και αποδέχομαι στην ολότητα την μαρτυρία του. Ο Μ.Κ.6 μου έκανε εξαιρετική εντύπωση σαν μάρτυρας. Απαντούσε με σαφήνεια, ευθέως, χωρίς υπεκφυγές και δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις η σε οποιεσδήποτε ανακρίβειες. Τα όσα δε του υποβλήθηκαν κατά την αντεξέταση του από τους συνηγόρους υπεράσπισης, περί εκβιασμού και εκφοβισμού του από τους εργοδότες του και από τον κ.Πιτσιλλίδη, Μ.Κ.5, και ότι αυτός είναι ο λόγος που κατέθεσε εναντίον των Κατηγορούμενων 1 και 2, επίσης παρέμειναν χωρίς υποστήριξη από μαρτυρία και απλοί ισχυρισμοί των δύο συνηγόρων υπεράσπισης. Επίσης ούτε κάν ετέθη στον Μ.Κ.5 τέτοιος ισχυρισμός για να του δοθεί η ευκαιρία να τον σχολιάσει και να τοποθετηθεί. Ακόμη ο τερματισμός των υπηρεσιών του μάρτυρα αυτού από τους εργοδότες του 25 μέρες προτού δώσει μαρτυρία στο Δικαστήριο, κάτι πού δεν αμφισβητήθηκε, με βάση την κοινή λογική θα οδηγούσε ακριβώς στο αντίθετο αποτέλεσμα αφού το κίνητρο που έκαναν αναφορά οι δύο συνήγοροι, είχε ήδη εκλείψει. Συνακόλουθα η εισήγηση των συνηγόρων υπεράσπισης παρέμεινε ατεκμηρίωτη και σαν τέτοια πέφτει στο κενό, αφήνοντας την μαρτυρία του Μ.Κ.6 ακλόνητη, εξ ού και την αποδέχομαι στην ολότητα της και ως ανταποκρινόμενη στην αλήθεια. Ο Κατηγορούμενος 1, δεν μου έκανε καλή εντύπωση σαν μάρτυρας αφού ήταν πρόδηλη η προσπάθεια του να διανθίσει την μαρτυρία του με γεγονότα που όχι μόνο δεν αναφέρει στην γραπτή του κατάθεση Τεκμήριο 2, αλλά και που έρχονται και σε αντίφαση με γεγονότα που έκανε αναφορά ο Κατηγορούμενος 2 αλλά και που παρέμειναν αδιαμφισβήτητα. Ακόμη η εκδοχή του δεν αντέχει και στον έλεγχο της υπό το πρίσμα της κοινής λογικής. Συγκεκριμένα ανέφερε πώς τον Κατηγορούμενο 2 τον είδε για πρώτη φορά στο Δικαστήριο και ποτέ προηγουμένως. Όμως αδιαμφησβήτητο είναι το γεγονός πώς, κι αν ακόμα δεχτώ πώς ο Κατηγορούμενος 1 πήγε στην επίδικη οικοδομή η ώρα 9.00 π.μ. - 9.30 π.μ, κι όχι μεταξύ των ωρών 07.00 π.μ. - 07.30 π.μ, εκείνη την στιγμή εργάζετο στην κατασκευή ασταριού για προετοιμασία της τοποθέτησης του γραφιάτου που ανέλαβε η θα ανελάμβανε να τοποθετήσει ο Κατηγορούμενος 1, ο Κατηγορούμενος
  5. Συνεπώς και αφού ο λόγος που μετέβηκε στην οικοδομή, όπως πάντοτε ο ίδιος ο Κατηγορούμενος 1 ισχυρίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, ήταν για να ελέγξει τα υλικά αλλά και για να κάνει προσφορά, εύλογο ήταν όχι μόνο να δεί τον Κατηγορούμενο 2 αλλά και να διερωτηθεί πώς και υπάρχει άλλο πρόσωπο που εκτελούσε την συγκεκριμένη εργασία της οποίας θα αναλάμβανε αυτός την συνέχιση της. Ακόμη με επιμονή ανέφερε πώς ο λόγος της κατ' ισχυρισμό διαφωνίας του με την εταιρεία John Theodorou, ήταν η ποιότητα των υλικών τα οποία μάλιστα αφέθηκαν εκτεθειμένα στις καιρικές συνθήκες με επακόλουθο να αλλοιωθούν. Πώς λοιπόν συνάδει με την λογική να μετέβη στην επίδικη οικοδομή για τον σχετικό έλεγχο να μην είδε ότι εργαζόταν ήδη εκεί ο Κατηγορούμενος 2 στην προετοιμασία του ασταριού που απαιτείτο να τοποθετηθεί για να ακολουθήσει η τοποθέτησης του γραφιάτου και ακολούθως να κάνει και προσφορά για την αμοιβή του. Στο σημείο δε αυτό και παρά τω ότι δεν έγινε αποδεκτή η κατάθεση του Τεκμηρίου Γ για Αναγνώριση ως τεκμηρίου, αποδέχομαι πώς όντως υπέβαλε προσφορά ο Κατηγορούμενος 1 στις 28.11.2012 στην εταιρέια John Theodorou για την κατασκευή γραφιάτου, αφού με αυτό συμφώνησε και ο Μ.Κ.
  6. Ακόμη ουδεμία εξήγηση ο ίδιος έδωσε αλλά ούτε και προέβαλε τέτοιο ισχυρισμό, γιατί ο Μ.Κ.5 να δώσει τον αριθμό του τηλεφώνου του στον Μ.Κ.2 και να τον κατονομάσει σαν το πρόσωπο που εργοδοτούσε και έφερε στην οικοδομή κατά τον ουσιώδη χρόνο, τον Κατηγορούμενο
  7. Συνακόλουθα εν όψει των πιο πάνω, κρίνω ότι ο Κατηγορούμενος 1, δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και συνεπώς απορρίπτω την μαρτυρία του αναφορικά με τα επίδικα γεγονότα στο σύνολο της. Τα όσα δε ανέφερε στην κυρίως εξέταση του περί της ώρας που μετέβηκε στην οικοδομή και ότι προηγουμένως έπινε καφέ με 10-15 άτομα και ότι θα τους καλούσε να δώσουν μαρτυρία, παρέμειναν γράμμα κενό περιεχομένου και άνευ καμίας αποδεικτικής αξίας. Το ίδιο επικαλέστηκε και για τις διαφορές πού κατ' ισχυρισμό προέκυψαν μεταξύ του ιδίου και του Μ.Κ.5 και της εταιρείας JOHN THEODOROU, ένα χρόνο πρίν τον επίδικο χρόνο. Και για την περίπτωση αυτή είπε πώς είχε μάρτυρα άλλο πρόσωπο που μπορούσε να τον καλέσει να επιβεβαιώσει τα λεχθέντα του, πλήν όμως και γι αυτό το γεγονός ουδέν άλλο πρόσωπο κλήτευσε να δώσει μαρτυρία. Είναι λοιπόν πρόδηλο πώς όλα όσα πρόσθετα ανέφερε και πού ουδεμία αναφορά κάνει στην κατάθεση του Τεκμήριο 2, αποτελούν μεταγενέστερο κατασκεύασμα του που ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα. Άλλωστε αν τα γεγονότα είχαν εξελιχθεί όπως στο Δικαστήριο τα εξέθεσε γιατί να μην τα ανέφερε και στην κατάθεση του πού την έδωσε την ίδια ημέρα με τα επίδικα γεγονότα. Η αναφορά δε ότι ναι μέν υπέγραψε την κατάθεση του στην μητρική του γλώσσα όμως δεν μπορούσε να την διαβάσει λόγω του γραφικού χαρακτήρα του μεταφραστή, το ελάχιστο που μπορεί να χαρακτηριστεί είναι ως μη σοβαρή. Ο Κατηγορούμενος 2, επίσης δεν μου έκανε καλή εντύπωση σαν μάρτυρας. Η όλη του προσπάθεια είναι πρόδηλο πώς αποσκοπούσε στο πώς να πείσει το Δικαστήριο ότι δεν τον εργοδοτούσε κατά τον επίδικο χρόνο ο Κατηγορούμενος
  8. Στην προσπάθεια του όμως αυτή περιέπεσε σε αντιφάσεις και σοβαρές ανακρίβειες. Προσπαθώντας να ενισχύσει την θέση του Κατηγορούμενου 1 ότι δεν τον εργοδοτούσε, ανέφερε πώς δεν τον γνώριζε όμως όπως συνάγεται από το Τεκμήριο 12, ήτοι την πιστή μετάφραση του Τεκμηρίου 11, αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο 1 στην επίδικη οικοδομή και μάλιστα ότι το όνομα του είναι «Μάρκος» και πώς είναι εργολάβος τον οποίο γνώριζε από τις δουλειές. Επίσης ενώ αρχικά είπε σε σχετική διευκρινιστική ερώτηση από το Δικαστήριο ότι τον «Μάρκο» τον είχε δει πολύ καιρό πριν τα επίδικα γεγονότα, στη συνέχεια και με φανερή την πλήρη σύγχυση του στην προσπάθεια να ενισχύσει την εκδοχή του Κατηγορούμενου 1, ανέφερε ότι αυτό έγινε 2-3 μέρες πρίν τα επίδικα γεγονότα και ακολούθως 4-5 μέρες πρίν τα επίδικα γεγονότα. Ενώ στην κατάθεση του ουδεμία αναφορά κάνει για το πώς πήγε στην επίδικη οικοδομή και για το περιστατικό με την βενζίνη που τον ανάγκασε να πεί σε ένα φίλο του να του φέρει γιατί του είχε λείψει, στη μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου έφτιαξε νέο σενάριο προβάλλοντας μία εντελώς διαφορετική εκδοχή για το πώς μετέβηκε στην επίδικη οικοδομή. Ακόμη ενώ στην κατάθεση του Τεκμήριο 11 αναφέρει πώς στην επίδικη οικοδομή έφθασε και άρχισε να εργάζεται στις 8.00 π.μ. στην μαρτυρία του και συγκεκριμένα στην αντεξέταση του από την συνήγορο της κατηγορούσας αρχής, ανέφερε ότι μέχρι και τις 9.00 π.μ. ανέμενε να του φέρει κάποιος φίλος του βενζίνη στο κατάστημα CARREFOUR, κάτι που εύλογα οδηγεί στο συμπέρασμα πως στην επίδικη οικοδομή κατά τον επίδικο χρόνο, έφθασε μετά τις 9.00 π.μ. Ακόμη ενώ στην κατάθεση του αναφέρει πώς στην επίδικη οικοδομή όταν έφθασε η ώρα 8.00 π.μ. συναντήθηκε με το πρόσωπο που του βρήκε δουλειά, το οποίο μάλιστα του έδειξε τι να κάνει, στην αντεξέταση του από την συνήγορο της κατηγορούσας αρχής ανέφερε πώς στην οικοδομή πήγε μόνος του και άρχισε να εργάζεται αφού ούτε ο φίλος του που του βρήκε την δουλειά ήταν εκεί. Εν όψει όλων των πιο πάνω κρίνω ότι ο Κατηγορούμενος 2 δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο αναφορικά με τα επίδικα γεγονότα. Τέλος η εκδοχή των Κατηγορουμένων 1 και 2 για το ποιος εργοδοτούσε τον Κατηγορούμενο 2 κατά τον επίδικο χρόνο κρίνω πως δεν συνάδει ούτε και με τη λογική. Τούτο διότι αυτό το οποίο ζητούν και κάλεσαν το Δικαστήριο να δεχτεί είναι πως στις 26.11.2012 ο Κατηγορούμενος 2 μετέβη στην επίδικη οικοδομή και εκεί χωρίς να δώσει λόγο σε κανένα ούτε καν στον Μ.Κ.5, που ήταν ο επιστάτης του εργοταξίου, συνάντησε κάποιο πρόσωπο από την πατρίδα του, η μία εκδοχή του την οποία στη συνέχεια διαφοροποίησε, ο οποίος και του έδωσε οδηγίες τι εργασία να διεξάγει. Από την άλλη όπως και πιο πάνω αναφέρεται ο Κατηγορούμενος 1 μετέβη στην επίδικη οικοδομή μετά τις 09:00 για να επιθεωρήσει το εργοτάξιο για σκοπούς της εργασίας που συμφώνησε να διεξάγει στην επίδικη οικοδομή, ενώ στο μέρος ευρισκόταν και ήδη διεξήγε εργασία ο Κατηγορούμενος 2, η φύση της οποίας ήταν η ίδια για την οποία θα έκανε προσφορά ο Κατηγορούμενος
  9. Πάρα ταύτα ουδεμίαν αναφορά έκανε περί τούτου στον Μ.Κ.5 ή στην εταιρεία John Theodorou. Η κοινή λογική υπαγορεύει ότι αυτό που αναμένετο από τους Κατηγορούμενους 1 και 2 ακόμα και με τη δική τους εκδοχή, ήταν να συζητήσουν για το συγκεκριμένο ζήτημα με τον Μ.Κ.5 που ήταν ο επιστάτης της υπό ανέγερση οικοδομής. Συνακόλουθα δεν γίνεται αποδεκτή η εκδοχή τους που όπως και πιο πάνω αναφέρω. Kρίνω δε πως αποτελεί προϊόν μεταγενέστερων σκέψεων με απώτερο στόχο και σκοπό να απαλλαγούν των συνεπειών από τη συμπεριφορά τους. ΕYΡΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ: Έχοντας προβεί στην πιο πάνω αξιολόγηση των μαρτύρων που κατέθεσαν ενώπιον μου στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας, τα παραδεκτά γεγονότα όπως αυτά ενεκρίθηκαν από το Δικαστήριο, αλλά και στο ότι όλα τα τεκμήρια κατατεθήκαν χωρίς καμία ένσταση, έχω καταλήξει στα πιο κάτω ευρήματα: Στις 26.11.12 και περί ώρα 11:15 κατόπιν πληροφορίας που λήφθηκε στα γραφεία της ΥΑΜ Λεμεσού ότι στην οδό Αγίου Μέμνωνος στην περιοχή Καλόγηροι, Γερμασόγειας, στη Λεμεσό, σε ανεγειρόμενη οικοδομή εργοδοτούνται παράνομα αλλοδαποί, ο Μ.Κ.2 μαζί με τον Λοχία 4702 επισκέφθηκε το μέρος για έλεγχο της πληροφορίας. Αφού έθεσαν το μέρος υπό παρακολούθηση για 10 λεπτά περίπου αντιλήφθηκαν ένα πρόσωπο προφανώς αλλοδαπό, να βρίσκεται σε σκαλωσιές ύψους 5 μέτρων περίπου και να ασχολείται με το βάψιμο εξωτερικού τοίχου της οικοδομής. Αφού ο Μ.Κ.2 εισήλθε μαζί με τον Λοχία 4702 εντός της οικοδομής ανέβηκε στο δεύτερο όροφο και πλησίασε το πρόσωπο που ασχολείτο με τα βάψιμο και αφού του υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα του ζήτησε μιλώντας του στα ελληνικά, να κατέβει από την σκαλωσιά κάτι το οποίο αντελήφθηκε το εν λόγω πρόσωπο, με αποτέλεσμα να συμμορφωθεί. Ακολούθως ο Μ.Κ.2 ζήτησε από το πρόσωπο αυτό, μιλώντας του πάντοτε στην ελληνική γλώσσα αφού αυτός αντιλαμβανόταν τι του έλεγε, να του δείξει τα στοιχεία του και την άδεια εργασίας του. Το πρόσωπο αυτό του ανέφερε ότι δεν είναι κάτοχος άδειας εργασίας καθότι είναι πολιτικός πρόσφυγας και του παρέδωσε την άδεια παραμονής με Αρ. ΔΕΑ
  10. Από έλεγχο που ακολουθησε ο Μ.Κ.2, διαπίστωσε ότι επρόκειτο για τον Allahviridipour Akbar, Ιρανό υπήκοο, ημερομηνίας γέννησης 28.4.1974, αρ. φακ. F08-00133/F07-01881R, αρ. διαβατηρίου H10315799, ήτοι τον Κατηγορούμενο 2, αιτητή πολιτικού ασύλου του οποίου ο φάκελος της αίτησης του έκλεισε στις 7.7.09 και έκτοτε παρέμεινε στη Δημοκρατία. Αμέσως ο Μ.Κ.2 τον πληροφόρησε για το αδίκημα που διέπραττε, δηλαδή της παράνομης απασχόλησης και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο αυτός του απάντησε στα ελληνικά «Εν έχω λεφτά». Ακολούθως και ώρα 11:25 ο Μ.Κ.2 συνέλαβε τον Κατηγορούμενο 2 για το προαναφερόμενο αδίκημα αφού προηγουμένως του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του και στη συνέχεια αφού του επέστησε εκ νέου την προσοχή του στο Νόμο αυτός του απάντησε στα ελληνικά «Εντάξει μάστρο». Ερωτηθείς ο Κατηγορούμενος 2 για τον εργοδότη του, κατονόμασε στον Μ.Κ.2 ότι είναι κάποιος «Μάρκος» από το Ιράν ο οποίος δεν βρισκόταν στο μέρος και του έδωσε το τηλέφωνο του «Μάρκου» με αρ.
  11. Του ανάφερε επίσης ότι πήγε για εργασία μόνο την ημέρα εκείνη και συμφώνησε με τον Μάρκο να πληρωθεί το ποσό των €
  12. Στο μέρος βρισκόταν και ο υπεύθυνος του εργοταξίου Ε/Κ Ανδρέας Πιτσιλλίδης, Δ/Τ 154003, τηλ. 99421342, Μ.Κ.5 από πλευράς της ιδιοκτήτριας εταιρείας της ανεγειρόμενης οικοδομής, κ.κ. JOHN THEODOROU, ο οποίος ερωτηθείς σχετικά ανέφερε ότι εργοδότης του Κατηγορούμενου 2 είναι κάποιος «Μάρκος» από το Ιράν, τηλ. 99499659, ο οποίος ανέλαβε την εργολαβία σχετικά με το βάψιμο της οικοδομής και καμία σχέση δεν έχει με την δική τους εταιρεία. Επίσης του ανέφερε ότι κατά τις πρωινές ώρες όταν θα αναλάμβανε εργασία ο Κατηγορουμενος 2, ο «Μάρκος» ήταν παρών στο μέρος και του έδωσε οδηγίες ως προς την εργασία που θα εκτελούσε. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε στη συνέχεια ο Μ.Κ.2 με τον «Μάρκο» στο τηλέφωνο με αρ. 99499659, του ζήτησε να παρουσιαστεί στον Αστ. Σταθμό Γερμασόγειας και αυτός ανέφερε ότι θα το πράξει και ότι είναι κάτοχος του ΔΕΑ
  13. Στη συνέχεια με τη βοήθεια του Λοχία 4702 ο Μ.Κ.2 μετέφερε τον Κατηγορούμενο 2 στον Αστ. Σταθμό Γερμασόγειας δια τα περαιτέρω. Ακολούθως, από περαιτέρω έλεγχο που διενήργησε σχετικά με το ΔΕΑ με αρ. 5395656, το οποίο ο «Μάρκος» του ανέφερε, διαπίστωσε ότι επρόκειτο για τον Esmaeilighez Reza, Ιρανό υπήκοο, ημερ. γέννησης 23.8.1972, αρ. ΔΕΑ 5395656, Αρ. Φακ. Α01-11263, ο οποίος είναι παντρεμένος με Ελληνοκύπρια και είναι κάτοχος αδείας παραμονής και εργασίας μέχρι 29.10.13, Κατηγορούμενο
  14. Ο Κατηγορούμενος 2 αποτελεί εύρημα μου ότι κατά τον επίδικο χρόνο εργοδοτείτο από τον Κατηγορούμενο 1, ο οποίος είχε συνεργαστεί ξανά με την εταιρεία JOHN THEODOROU, στα πλαίσια των εργασιών για ανέγερση οικοδομών. Μάλιστα ο Κατηγορούμενος 1 οδήγησε ο ίδιος τον Κατηγορούμενο 2 στην επίδικη οικοδομή κατά την 26.11.2012, πηγαίνοντας ο ίδιος μπροστά με το αυτοκίνητο του και πίσω ο Κατηγορούμενος 2 με την μοτοσικλέτα του. Στην οικοδομή έφθασαν περί την 07.00 - 07.30 π.μ. και εκεί ο Κατηγορούμενος 1 επέδειξε στον Κατηγορούμενο 2 τι εργασία θα έκανε. Τους Κατηγορούμενους 1 και 2 τόσο κατά την άφιξη τους όσο και κατά την διάρκεια της παραμονής του Κατηγορούμενου 1 στην οικοδομή είδε και παρακολούθησε ο Μ.Κ.6 ο οποίος επίσης εργαζόταν στην επίδικη οικοδομή. Ο Κατηγορούμενος 1 αποτελεί επίσης εύρημα μου ότι στις 28.11.2012 υπέβαλε και γραπτώς την προσφορά του για την εκτέλεση της εργασίας που ανέλαβε εργολαβικά να εκτελέσει στην επίδικη οικοδομή, στην οποία είχε περιλάβει τα όσα προφορικά είχαν προγενέστερα συμφωνηθεί μεταξύ του ιδίου και της εταιρείας JOHN THEODOROU σε επίγνωση και του M.K.
  15. Στα πλαίσια δε των συμφωνηθέντων ο Κατηγορούμενος 1 θα άρχιζε την εργασία και θα υπέβαλλε και γραπτώς την προσφορά του στη συνέχεια. Την προσφορά του Κατηγορούμενου 1, αφού ανταποκρινόταν στα όσα προφορικά είχαν συμφωνηθεί, ήτοι θα αμειβόταν με €6.00 το τετραγωνικό μέτρο, αποδέχτηκε η εταιρεία JOHN THEODOROU, πλήν όμως παρά τις προσπάθειες του Μ.Κ.5 για να μεταβεί μετά την επέλευση των επίδικων γεγονότων ο Κατηγορούμενος 1 στην υπό ανέγερση επίδικη οικοδομή για να συνεχίσει, αυτός δεν το έπραξε με επακόλουθο να ανατεθεί η ολοκλήρωση της εργασίας σε άλλο πρόσωπο. Εύρημα μου αποτελεί επίσης ότι ο Κατηγορούμενος 2 στις 12.4.2007 υπέβαλε αίτηση στην Υπηρεσία Ασύλου της Δημοκρατίας για να του παραχωρηθεί το καθεστώς του πολιτικού πρόσφυγα (Τεκμήριο 7). Εν όψει του αιτήματος του αυτού, παραχωρήθηκε στον Κατηγορούμενο 2 προσωρινή άδεια παραμονής στη Δημοκρατία. Στα πλαίσια εξέτασης του αιτήματος του Κατηγορούμενου 2 η υπηρεσία Ασύλου απέστειλε σε αυτόν στην διεύθυνση που ό ίδιος δήλωσε ότι θα διέμενε, διπλοσυστημένη επιστολή ημερομηνίας 29.4.2009, στην οποίαν αναγραφόταν η ημερομηνία και η ώρα που θα πραγματοποιείτο η συνέντευξη του μαζί με το Προϊστάμενο της Υπηρεσίας, ήτοι στις 6.7.
  16. Η εν λόγω επιστολή επιστράφηκε ως μη παραληφθείσα αφού ο Κατηγορούμενος 2 ήταν άγνωστο πρόσωπο στη διεύθυνση που αυτή αποστάληκε. Λόγω της μη επίδοσης στον Κατηγορούμενο 2 της εν λόγω επιστολής και παρά τις προσπάθειες για τηλεφωνική επικοινωνία μαζί του, αυτός δεν παρουσιάστηκε στην καθορισθείσα ημερομηνία και ώρα για συνέντευξη, με επακόλουθο ο Προϊστάμενος να κλείσει τον φάκελο του στις 7.7.
  17. Εύρημα μου αποτελεί επίσης ότι κάποιος δικηγόρος με το όνομα Ανδρέας Ασσιώτης απέστειλε επιστολή ημερομηνίας 8.10.2009 στην Υπηρεσία Ασύλου ζητώντας να ενημερωθεί για το αποτέλεσμα της αίτησης του Κατηγορούμενου
  18. Όσον αφορά την απαντητική επιστολή της Υπηρεσίας Ασύλου προς τον εν λόγω δικηγόρο, που κατατέθηκε ενώπιον μου σαν Τεκμήριο 9, δεν μπορώ να προβώ σε εύρημα και εξαγωγή ασφαλούς συμπεράσματος με ποίον τρόπο και κατά πόσο αυτή έχει αποσταλεί και παραληφθεί, αφού ουδέν στοιχείο η μαρτυρία έχει τεθεί ενώπιον μου περί τούτου. Αποτελεί συνακόλουθα εύρημα μου πώς ο Κατηγορούμενος 2 ουδέποτε έλαβε επιστολή η έστω του γνωστοποιήθηκε η απόφαση του Προϊστάμενου της υπηρεσίας Ασύλου, ότι ο φάκελος του είχε κλείσει. Τέλος εύρημα μου αποτελεί ότι ο Κατηγορούμενος 2 δεν είχε στην κατοχή του άδεια να εργαστεί στην συγκεκριμένη εργασία ως εργοδοτούμενος του Κατηγορούμενου1 κατά τον επίδικο χρόνο, από τον Διευθυντή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΤΕΛΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ : Η 2η κατηγορία στην οποία ο Κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει το αδίκημα της παραμονής στη Δημοκρατία της Κύπρου μετά τη λήξη της προσωρινής άδειας παραμονής του, αυτή βασίζεται στο άρθρο 19
(1)(λ) του Περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου, Κεφ. 105, το οποίο έχει ως ακολούθως: «Πρόσωπο το οποίο, .............................................................................................................................................................................................................................................................................. αφού έχει εισέλθει στη Δημοκρατία ως προσωρινός κάτοικος για περιορισμένη περίοδο παραμένει στη Δημοκρατία μετά την εκπνοή της περιόδου αυτής χωρίς να έχει εξασφαλίσει άδεια από τον Διευθυντή». Συνακόλουθα το καθήκον της Κατηγορούσας Αρχής είναι να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και να στοιχειοθετήσει: (
  1. i)ότι ο Κατηγορούμενος 2, είναι αλλοδαπός, (
  2. ii)ότι είχε προσωρινή άδεια παραμονής, (iii) ότι αυτή η άδεια εξέπνευσε, και (
  3. iv)ότι παρέμεινε στη Δημοκρατία μετά την εκπνοή της άδειας του χωρίς να έχει εξασφαλίσει άδεια από τον Διευθυντή. Από την ενώπιον μου μαρτυρία και ευρήματα του Δικαστηρίου συνάγεται ότι ο κατηγορούμενος 2 υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση πολιτικού ασύλου στις 12.4.2007 (Τεκμήριο 7). Η υποβολή της εν λόγω αίτησης εξασφάλισε αρχικά στον Κατηγορούμενο 2 άδεια προσωρινής παραμονής μέχρι και την 18.10.2008 (Τεκμήριο 8) αλλά και σύμφωνα με το άρθρο 8
(1)του Περί Προσφύγων Ν. 6
(1)/00 (ως ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο, ήτοι πρίν την τροποποίηση που έγινε στις 20.11.2009 με τον νόμο Ν.122(Ι)/2009), μέχρι έκδοσης τελικής απόφασης από τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου αναφορικά με την αίτηση του για αναγνώριση του ως πολιτικού πρόσφυγα. Από την ενώπιον μου αποδεκτή μαρτυρία και ευρήματα προκύπτει ότι ο Κατηγορούμενος 2 δεν ανταποκρίθηκε στην επιστολή της Υπηρεσίας Ασύλου και σύμφωνα με το άρθρο 16 Α
(1)του Ν. 6
(1)/00 αυτή η παράλειψη είναι μια από τις περιπτώσεις που ο Προϊστάμενος προχωρεί στο κλείσιμο του φακέλου και στη διακοπή της διαδικασίας εξέτασης της αίτησης του με σχετική απόφαση η οποία καταχωρείται στο φάκελο, όπως και έγινε στην παρούσα υπόθεση στις 7.7.
  1. Όμως στην παρούσα περίπτωση η απόφαση του προϊσταμένου δεν έχει παρουσιαστεί στο Δικαστήριο, όπως ούτε και οποιαδήποτε απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης (Τ.Α.Π.Μ) για ακύρωση της άδειας προσωρινής παραμονής του Κατηγορούμενου
  2. Η Κατηγορούσα Αρχή προφανώς εκλαμβάνει, πως η ακύρωση της προσωρινής άδειας παραμονής επήλθε αυτομάτως με το κλείσιμο του φακέλου. Όμως ο σχετικός νόμος στο άρθρο 16 Α
(1)δεν αναφέρεται σε απόρριψη της αίτησης αλλά σε διακοπή της διαδικασίας, η οποία μάλιστα δυνατόν να συνεχιστεί στις περιπτώσεις που διαπιστωθεί με βάση το εδάφιο
(2)του άρθρου 16 Α, ότι οι πράξεις ή οι παραλείψεις του αιτητή οι οποίες οδήγησαν στο κλείσιμο του φακέλου ήταν δικαιολογημένες. Συνεπάγεται πως η απλή διακοπή της διαδικασίας από μόνη της δεν συνιστά «έκδοση της τελικής απόφασης αναφορικά με την αίτηση για αναγνώριση πρόσφυγα» (άρθρο 8
(1)του Ν. 6
(1)/00) όποτε και δεν είναι αυτονόητο ότι επιφέρει αυτόματα ακύρωση της άδειας παραμονής, εκτός αν αποδειχθεί ότι ο Διευθυντής Τ.Α.Π.Μ προέβη σε ακύρωση της λόγω κλεισίματος του φακέλου. Τέτοια μαρτυρία στην παρούσα όπως και πιο πάνω αναφέρεται, δεν έχει προσφερθεί. Επίσης στην παρούσα υπόθεση δεν έχει προσφερθεί μαρτυρία δια της οποίας δύναται να διακριβωθεί κατά πόσον ο Κατηγορούμενος 2 έλαβε την επιστολή με την οποία του γνωστοποιείτο η ημερομηνία και ώρα της συνέντευξης του με τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου. Αντιθέτως η Μ.Κ.3 αποδέχτηκε και συμφώνησε, ότι η διπλοσυστημένη επιστολή που αποστάληκε στον Κατηγορούμενο 2 με την οποία ενημερωνόταν για την εν λόγω ημερομηνία, επιστράφηκε πίσω στην υπηρεσία αυτή διότι αυτός ήταν άγνωστος στην διεύθυνση που είχε αποσταλεί και ήταν αυτή πού ό ίδιος είχε δηλώσει. Επίσης τό άρθρο 16 (Α)
(1)
(2)του Ν. 6
(1)/00, προνοεί πως οι διατάξεις του εδαφίου
(1)για κλείσιμο του φακέλου δεν ισχύουν στην περίπτωση που οι πράξεις ή οι παραλείψεις του αιτητή (π.χ η μη ανταπόκριση σε επιστολή) είναι δικαιολογημένη και σε τέτοια περίπτωση η διαδικασία εξέτασης της αίτησης συνεχίζεται. Αυτό λογικά σημαίνει πως υπήρχε ενδεχόμενο εάν η αρμόδια Υπηρεσία Ασύλου θεωρούσε δικαιολογημένη την μη ανταπόκριση του Κατηγορούμενου 2, τότε να μήν ισχύει το κλείσιμο του φακέλου και η διαδικασία εξέτασης της αίτησης να μην έχει ολοκληρωθεί με αποτέλεσμα να μην θεωρείται ότι έχει ακυρωθεί και η άδεια προσωρινής παραμονής. Από την άλλη ακόμα και εάν το κλείσιμο του φακέλου και η σχετική απόφαση (του άρθρου 16 Α
(1)) θεωρηθεί ως τελική απόφαση αναφορικά με την αναγνώριση πολιτικού πρόσφυγα, τότε ναι μεν μια τέτοια απόφαση συνεπάγεται λήξη της άδειας προσωρινής παραμονής αυτομάτως, όπως προνοείται στο άρθρο 8
(1)του Ν. 6
(1)/00, πλήν όμως η απόφαση αυτή θα πρέπει να κοινοποιηθεί στον αιτητή για να παράξει τα υπό του νόμου καθοριζόμενα έννομα αποτελέσματα. Τούτο διότι το εν λόγω άρθρο προβλέπει πώς: «
(7)Όλες οι αποφάσεις του Προϊσταμένου είναι δεόντως αιτιολογημένες και γνωστοποιούνται γραπτώς στους αιτητές, και σε περίπτωση που η αίτηση απορρίπτεται, ο αιτητής πληροφορείται γραπτώς από τον Προϊστάμενο για τη δυνατότητα άσκησης διοικητικής προσφυγής ενώπιον της Αναθεωρητικής Αρχής καθώς και για τα χρονικά πλαίσια μέσα στα οποία μπορεί να ασκήσει την εν λόγω προσφυγή δυνάμει του παρόντος Νόμου». Με απλά λόγια το κλείσιμο του φακέλου είτε παραμένει στο στάδιο της απλής διακοπής της διαδικασίας χωρίς να αποτελεί τελική απόφαση, οπότε και δεν επιφέρει τη λήξη της άδειας, είτε συνιστά τελική απόφαση οπότε θα πρέπει να είναι αιτιολογημένη και να γνωστοποιηθεί στον αιτητή πληροφορώντας τον γραπτώς ότι έχει το δικαίωμα άσκησης διοικητικής προσφυγής, εντός 20 εργασίμων ημερών από την ημερομηνία που έλαβε γνώση, σύμφωνα με το άρθρο 28 ΣΤ
(2)του Ν. 6
(1)/00. Θεωρώ λοιπόν πως κατ' αναλογίαν εφαρμόζονται τα όσα έχουν αναφερθεί στις υποθ. Χριστοδούλου ν. Επάρχου Λεμεσού
(2000)2 Α.Α.Δ. 128 και Δήμος Αγ. Αθανασίου ν. Peter
(2004)2 A.A.Δ 524, επειδή ο νόμος επιβάλει ρητώς την επίδοση της απορριπτικής απόφασης. Προϋπόθεση λοιπόν για την ύπαρξη τελικής απόφασης αποτελεί η γνωστοποίηση της στον αιτητή ή έστω η λήψη γνώσης του περιεχομένου της εκ μέρους του και η πάροδος των 20 εργασίμων ημερών για την άσκηση διοικητικής προσφυγής όπως προνοεί το άρθρο 18
(7). Στην παρούσα δεν έχει καταδειχθεί ούτε ότι ακυρώθηκε η άδεια του Κατηγορούμενου 2, ούτε ότι έλαβε γνώση για τελική απόφαση μέχρι τις 7.7.2009 που αναφέρεται στο κατηγορητήριο. Αποτελεί λοιπόν κατάληξη μου πως τερματισμός της προσωρινής άδειας του Κατηγορούμενου 2, θα μπορούσε να γίνει είτε με την ακύρωση της μετά τη διακοπή της διαδικασίας, είτε με την έκδοση τελικής απόφασης επί της αίτησης του η οποία θα έπρεπε να του κοινοποιηθεί για να καταστεί εκτελεστή. Ούτε το ένα ούτε το άλλο έχει αποδειχθεί στην παρούσα, με αποτέλεσμα να μην έχει στοιχειοθετηθεί η κατηγορία 2 λόγω απουσίας αυτού του συστατικού στοιχείου. Συνακόλουθα και επειδή η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της σε σχέση με την κατηγορία 2, ο Κατηγορούμενος 2 αθωώνεται και απαλλάσσεται σε αυτήν. Αναφορικά με τις κατηγορίες 1 και 3 η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει ότι ο Κατηγορούμενος 2 είναι και κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν αλλοδαπός και ανέλαβε εργασία προς όφελος του Κατηγορούμενου 1, χωρίς να έχει εξασφαλιστεί η απαιτούμενη υπό της νομοθεσίας άδεια. Η κατηγορία 3 που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος 2, αφορά το αδίκημα της διεξαγωγής επαγγέλματος από αλλοδαπό, άνευ αδείας από τον Διευθυντή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, και εδράζεται στο άρθρο 19.1 (Κ), του Κεφ. 105, που έχει ως ακολούθως: 19
(1)"πρόσωπο το οποίο- (κ) αν και είναι κάτοχος αδείας που χορηγήθηκε βάσει του Νόμου αυτού ή οποιωνδήποτε Κανονισμών που εκδόθηκαν βάσει αυτού, παραβαίνει οποιοδήποτε όρο ή προϋπόθεση που περιέχεται σε τέτοια άδεια ή αναλαμβάνει οποιοδήποτε είδος εργασίας χωρίς να έχει εξασφαλίσει την άδεια του Διευθυντή δυνάμει των Κανονισμού 11 του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Κανονισμών είναι ένοχο ποινικού αδικήματος . . . . . . . . ." Από την παράθεση της πιο πάνω νομοθετικής διάταξης, προκύπτει ότι συστατικά στοιχεία του αδικήματος της αποδοχής απασχόλησης εκ μέρους αλλοδαπού, είναι τα πιο κάτω:
  1. Ο κατηγορούμενος να είναι αλλοδαπός. 2 . Ο κατηγορούμενος να ανέλαβε οποιοδήποτε είδος εργασίας.
  2. Ο κατηγορούμενος να μην είναι κάτοχος της απαιτούμενης άδειας εργασίας. Θα εξετάσω στην συνέχεια αν με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου, έχουν αποδειχθεί τα πιο πάνω συστατικά στοιχεία.
  3. Ο κατηγορούμενος να είναι αλλοδαπός. Αλλοδαπός σύμφωνα με το Κεφ. 105, είναι οποιοδήποτε πρόσωπο που δεν είναι πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπως αυτός ορίζεται στο άρθρο 2 του Συντάγματος (βλ. Jones v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 355). Στην παρούσα υπόθεση αδιαμφισβήτητο παρέμεινε το γεγονός ότι, ο Κατηγορούμενος 2, είναι αλλοδαπός με καταγωγή και υπήκοος του Ιράν. Κάτι που και ό ίδιος δηλώνει στην γραπτή του κατάθεση το περιεχόμενο της οποίας ανέφερε πώς είναι η αλήθεια. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι στοιχειοθετείται το πιο πάνω συστατικό στοιχείο. 2. Ο κατηγορούμενος να ανέλαβε οποιοδήποτε είδος εργασίας. Θα πρέπει κατ' αρχάς να επισημάνω πώς δεν αμφισβητήθηκε από τους συνηγόρους υπεράσπισης ότι ο Κατηγορούμενος 2 κατά τον ουσιώδη χρόνο διεξήγε εργασία, ήτοι εργασία στην επίδικη υπό ανέγερση οικοδομή, τοποθέτησης ασταριού σε έναν από τους τοίχους της έτσι ώστε να καταστεί δυνατή η τοποθέτηση γραφιάτου. Αυτό το οποίο έντονα αμφισβήτησαν και ανέπτυξαν επιχειρηματολογία είναι ότι η κατηγορούσα αρχή, όφειλε αλλά απέτυχε να αποδείξει πώς υφίστατο μεταξύ του Κατηγορουμένου 1 και του Κατηγορουμένου 2, σχέση εργοδότη - εργοδοτούμενου. Την επιχειρηματολογία αυτή την βάσισαν στις διάφορες κατά την θέση τους αντιφάσεις που μολύνουν την μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας Μ.Κ.2, Μ.Κ.5 και Μ.Κ.6, οι οποίες είναι σε βαθμό που θα πρέπει οι μάρτυρες αυτοί να κριθούν αναξιόπιστοι, κάτι που συμπαρασύρει και στην απόρριψη των όσων είπαν για το συγκεκριμένο ζήτημα. Αυτό έχει δε σαν επακόλουθο, σύμφωνα πάντα με την εισήγηση τους, να μην υπάρχει ίχνος μαρτυρίας που να συνδέει τους κατηγορούμενους μεταξύ τους με σχέση εργοδότη και εργοδοτούμενου. Στο σημείο αυτό πρέπει να λεχθεί πως η κατηγορούσα αρχή δεν είχε την υποχρέωση να αποδείξει μια τέτοια σχέση με την έννοια της λεπτομερούς σύμβασης εργοδότησης. Αξιόποινη σύμφωνα με τον Κεφ 105, είναι η ανάληψη εργασίας και μάλιστα οποιουδήποτε είδους που καλύπτει μια ευρύτατη κατάσταση πραγμάτων και όχι η απόκτηση ιδιότητας εργοδοτούμενου υπό την εξειδικευμένη και στενή έννοια του αστικού δικαίου. Από την φύση της, η αποδοχή απασχόλησης με την έννοια της ανάληψης εργασίας από αλλοδαπό χωρίς την προαπαιτούμενη άδεια, μπορεί να λάβει χώρα υπό συνθήκες πρόχειρες και ευτελείς όπου πιθανώς να ελλείπουν τα στοιχειώδη εχέγγυα που θα πρέπει κανονικώς εχόντων των πραγμάτων να διέπουν μια υγιή σχέση εργοδότη-εργοδοτούμενου. Με τη σχετική διάταξη του Νόμου, επιχειρείται η άσκηση αυστηρού ελέγχου. Έτσι το μόνο που πρέπει να αποδειχθεί είναι πως ο κατηγορούμενος προέβαινε σε πράξεις οι οποίες αποτελούν εργασία. Δεν χρειάζεται να αποδειχθεί συμφωνία εργοδότησης, στενός έλεγχος από εργοδότη ή η καταβολή ημερομισθίου (βλ. κατ' αναλογία Seraphim v. The Police
(1981)2 C.L.R. 227 και Karaoglanian v. The Police
(1984)2 C.L.R. 161, που αφορούσαν τον Καν. 38 των Κανονισμών του 1972). Επιπλέον στην υπόθεση Sea Island v. Κ.Ο.Τ
(1995)2 Α.Α.Δ 196, αναφέρεται στην σελ. 204, το αδίκημα της παράνομης εργοδότησης αλλοδαπού ως παράδειγμα αδικήματος αυστηρής ευθύνης. Στη παρούσα υπόθεση, η απασχόληση του Κατηγορουμένου 2 με την διεξαγωγή εργασίας, που ως άνωθι αναφέρεται αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός, αποτελεί κατά την κρίση μου ανάληψη εργασίας με την έννοια που καθορίζει το άρθρο 19(Κ) του Κεφ.
  1. Δεν έχει σημασία αν ο Κατηγορούμενος 2 εργαζόταν επί τακτικής και οργανωμένης βάσης ή αν δούλευε επί μακρόν η μόνο μερικές ημέρες η ώρες. Σημασία έχει ότι σύμφωνα με την μαρτυρία που έγινε αποδεκτή και τα ευρήματα του Δικαστηρίου, ο Κατηγορούμενος 2 ανέλαβε εργασία στον επίδικο χώρο. Συνακόλουθα το συστατικό αυτό στοιχείο κρίνω ότι επίσης έχει αποδειχθεί.
  2. Ο κατηγορούμενος να μην είναι κάτοχος της απαιτούμενης άδειας. Πρόκειται για συστατικό στοιχείο που δεν οφείλει να αποδείξει η κατηγορούσα αρχή αλλά που πρέπει να καταρρίψει η υπεράσπιση. Δηλαδή το βάρος είναι στους ώμους του κατηγορουμένου να αποδείξει ότι κατείχε την απαιτούμενη από τον Νόμο ή Κανονισμούς άδεια (βλ. κατ' αναλογία John v. Humphreys
(1955)1 All E.R 793, Ηλιάδης, "το Δίκαιο της Απόδειξης", σελ.72 και Ζυπιτής v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ 220. Στην προκειμένη περίπτωση, είναι βέβαια παραδεκτό πως ο Κατηγορούμενος 2 δεν είχε άδεια εργασίας για να εργαστεί στη επίδικη υπό ανέγερση οικοδομή. Αυτό παραδέχτηκε στον Μ.Κ.2 όταν τον πληροφόρησε πώς διέπραξε το συγκεκριμένο αδίκημα και εν πάση περιπτώσει δεν προσεκόμισε τέτοια. Έτσι τεκμηριώνεται και αυτό το τελευταίο συστατικό στοιχείο του αδικήματος αποδοχής απασχόλησης από αλλοδαπό. Κρίνω ως εκ τούτου πως έχουν αποδειχθεί όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κατηγορίας 2, που αφορά την αποδοχή απασχόλησης και την διεξαγωγή εργασίας αλλοδαπού εκ μέρους του Κατηγορουμένου 2, άνευ αδείας. Όσον αφορά την 1η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος 1 για παράνομη εργοδότηση αλλοδαπού, αυτή στηρίζεται στο άρθρο 14(Β) του Κεφ. 105 που έχει ως ακολούθως: 14Β.—
(1)Η εργοδότηση αλλοδαπού χωρίς την απαιτούμενη από το Νόμο άδεια ή η εργοδότηση κατά παράβαση των όρων άδειας εργοδότησης ή η εργοδότηση κατά παράβαση οποιουδήποτε άλλου νόμου ή κανονισμού, συνιστά αδίκημα τιμωρούμενο με ποινή φυλάκισης μέχρι τρία χρόνια ή με χρηματική ποινή μέχρι πέντε χιλιάδες λίρες ή και με τις δύο αυτές ποινές. Στοιχειοθέτηση του αδικήματος σύμφωνα με το πιο πάνω άρθρο, προϋποθέτει την απόδειξη των πιο κάτω στοιχείων.
  1. Την εργοδότηση προσώπου από τον κατηγορούμενο, με την έννοια που προσδίδει στο όρο "εργοδότηση" το Κεφ. 105 και η προαναφερθείσα νομολογία.
  2. Το πρόσωπο που εργοδοτείται να είναι αλλοδαπός. 3 .Να μην έχει εξασφαλιστεί, η απαιτούμενη από τον Νόμο άδεια για την εργοδότηση του αλλοδαπού. Σύμφωνα με την νομική ανάλυση που προηγήθηκε, σε συνάρτηση πάντοτε με τα ευρήματα του Δικαστηρίου, προκύπτει ότι το αδίκημα της 1ης κατηγορίας που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος 1, έχει επίσης αποδειχθεί. Το συστατικό στοιχείο της εργοδότησης, καταδεικνύεται από το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος 2 κατονόμασε ως εργοδότη του τον «Μάρκο» και έδωσε μάλιστα και το τηλέφωνο του στον Μ.Κ.2, αλλά και από την μαρτυρία των Μ.Κ.5 και Μ.Κ.6 την οποία έχω επίσης αποδεκτεί. Ο ίδιος εξάλλου ο Κατηγορούμενος 2 στην απάντηση που έδωσε στον Μ.Κ.2 κατονόμασε σαν εργοδότη του τον «Μάρκο» που όπως ο Κατηγορούμενος 1 αποδέχτηκε και ο ίδιος δήλωσε, είναι το όνομα με το οποίο βαφτίστηκε στην Κύπρο. Επίσης αδιαμφισβήτητο παρέμεινε και το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος 1 ήταν ο κάτοχος του αριθμού τηλεφώνου που έδωσε στον Μ.Κ.2 ο Κατηγορούμενος 2 και του τον επιβεβαίωσε και ο Μ.Κ.5 ως το τηλέφωνο του εργοδότη του, αλλά και ότι απάντησε στον εν λόγω αριθμό όταν του τηλεφώνησε ο Μ.Κ.2 μετά την σύλληψη του Κατηγορούμενου
  3. Επίσης για τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω, έχει αποδειχθεί ότι ο Κατηγορούμενος 2 είναι αλλοδαπός και δεν απέδειξε ότι είχε εξασφαλίσει οιανδήποτε άδεια για να εργαστεί σαν εργοδοτούμενος του 1ου Κατηγορουμένου, κατά τον ουσιώδη χρόνο ο οποίος επίσης δεν απέδειξε ότι είχε εξασφαλίσει άδεια για να τον εργοδοτήσει. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όλα τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων στις κατηγορίες 1 και 3 στις οποίες δεν παραδέχθηκαν ενοχή οι Κατηγορούμενοι 1 και
  4. Βρίσκω ως εκ τούτου τους Κατηγορουμένους 1 και 2 ένοχους στις κατηγορίες 1 και 3 που αντίστοιχα αντιμετωπίζουν. (Υπ.) ...................................... Tάσος Κατσικίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final (Αναφορά: Παράνομη εργοδότηση). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.