Δημοκρατία ν. Αθανάσιου Καραπατέα κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 9537/13, 5/11/2013

(1)(β), 4(

(4)(β), 4

(5)(α)(β)(iii) του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ. 54 όπως τροποποιήθηκε (1η κατηγορία), (β) της αποθήκευσης εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια, κατά παράβαση των άρθρων 4

(1)(δ), 4

(4)(γ), 4

(5)(α)(β)(iii) του ίδιου Νόμου (2η κατηγορία) και (γ) της κατοχής εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια κατά παράβαση των άρθρων 4

(1)(ε), 4

(4)(δ), 4

(5)(α)(β) (iii) του πιο πάνω Νόμου (4η κατηγορία). Σε άλλες κατηγορίες που αντιμετώπιζε απαλλάχθηκε μετά που η Κατηγορούσα Αρχή ανακοίνωσε αναστολή ποινικής δίωξης. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών που ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε, οι εκρηκτικές ύλες που κατασκεύασε, αποθήκευσε και κατείχε ήταν 33.829 εκρηκτικές κροτίδες, 128 επίγεια εκτοξευόμενα πυροτεχνήματα, 3.414 διάφορα είδη πυροτεχνημάτων και 519 βεγγαλικά (αστεράκια). Τα δε αδικήματα φέρονται να έχουν λάβει χώρα σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ 1.4.13 και 19.4.13 στη Λεμεσό. Τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση ως έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή, είναι τα ακόλουθα: «Στις 19.4.2013 και ώρα 1200 δόθηκε πληροφορία στον Αστ. 1454 Σ. Χριστοδούλου του ΟΠΕ Λεμεσού, ότι στα υποστατικά που βρίσκονται στην οδό Φίλιππου Μακεδόνος αρ. 18-20 στη Λεμεσό, παράνομα κατασκευάζονται και φυλάσσονται εκρηκτικές ύλες, όπως κροτίδες, κλπ. Εξασφαλίστηκε δικαστικό ένταλμα έρευνας των πιο πάνω χώρων και δυνάμει αυτού στις 1625 της ίδιας ημέρας 19.4.2013 μέλη της Αστυνομίας μετέβηκαν στην προαναφερόμενη διεύθυνση. Όπως διαπιστώθηκε επρόκειτο για δύο εφαπτόμενες κατοικίες. Ο Αστυν. 1454 κτύπησε την πόρτα της οικίας που βρίσκεται στην οδό Φίλιππου Μακεδόνος αρ. 18 στη Λεμεσό και του άνοιξε ένας άνδρας, στον οποίο υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα καθότι ήταν με πολιτική περιβολή. Ο Αστυν. 1454 διαπίστωσε ότι πρόκειται για τον Αθανάσιο Καραπατέα (1ο κατηγορούμενο). Ακολούθως ο Αστυν. 1454 ρώτησε τον 1ο κατηγορούμενο εάν είναι ο ιδιοκτήτης των εν λόγω υποστατικών και αυτός απάντησε ότι είναι ένοικος δηλαδή τα ενοικιάζει. Αφού ενημέρωσε τον 1ο κατηγορούμενο για την πληροφορία που διερευνάτο, του έδωσε και διάβασε το δικαστικό ένταλμα έρευνας που αφορούσε τα υποστατικά του και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «εντάξει έλα που ποδά να σου δείξω». Αμέσως ο 1ος κατηγορούμενος οδήγησε τους Αστυν. 1454 και 2898 Α. Αριστείδου στους χώρους του υποστατικού που βρίσκεται στην οδό Φίλιππου Μακεδόνος αρ. 20, εισήλθε στην πίσω αυλή η οποία περικλείεται από τοίχο ύψους μέχρι και δύο μέτρα, προχώρησε στην βόρεια πλευρά της αυλής και πέρασε, μέσω ενός σημείου που ο τοίχος έλειπε, σχηματίζοντας είσοδο-πόρτα, στην αυλή της κατοικίας υπ΄ αριθμό

1. Ακολούθως ο 1ος κατηγορούμενος υπέδειξε στην αυλή της κατοικίας υπ΄ αριθμό 20 αλλά και στο εσωτερικό της, μεγάλες ποσότητες υλικών όπως σκόνης κτλ αλλά και κυλινδρικών κατασκευασμάτων τοποθετημένα σε χάρτινα κιβώτια τα οποία ομοίαζαν με κροτίδες. Ο Αστυν. 1454 πληροφόρησε τον 1ο κατηγορούμενο ότι θα συλληφθεί για το αδίκημα της παράνομης κατοχής εκρηκτικών υλών και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο απάντησε «εν δικά μου, ε για να φκάλουμε καμιά μπακκίρα, έσιη κρίση». Αμέσως μετά, ο Αστυν. 1454 πληροφόρησε τον 1ο κατηγορούμενο ότι είναι υπό σύλληψη για το αναφερόμενο αδίκημα και αφού του επέστησε εκ νέου την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «εντάξει, αφού σου είπα ε δικά μου». Εναντίον του κατηγορούμενου 1 εξασφαλίστηκε δικαστικό ένταλμα σύλληψης και δυνάμει αυτού συνελήφθηκε στις 19.4.2013 και ώρα 2130 στο ΤΑΕ Λεμεσού από τον Αστυν. 2907 Π. Κωνσταντίνου και αφού του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του και του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «Η σύλληψη μου είναι δικαιολογημένη». Ο 1ος κατηγορούμενος ενώ βρισκόταν στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού εξέφρασε την επιθυμία να προβεί σε θεληματική κατάθεση αναφέροντας ότι επιθυμούσε να την καταγράψει μόνος του. Έτσι στις 19.4.2013 και μεταξύ των ωρών 2140-2205, στην παρουσία του Αστυν. 2907 και του Λοχ. 2805 Κ. Χαραλάμπους, κατέγραψε θεληματική κατάθεση στην οποία, μεταξύ άλλων, παραδέχεται ότι κατασκεύαζε πυροτεχνήματα και κροτίδες με σκοπό να τις πωλήσει κατά τις εορτές του Πάσχα. Οι έρευνες στις εν λόγω κατοικίες 18 και 20 αποπερατώθηκαν στις 17:30 της 20.4.13 και σε αυτές εντοπίστηκαν και παραλήφθηκαν ως τεκμήρια: 33.829 κροτίδες 128 επίγεια εκτοξευόμενα πυροτεχνήματα 3.414 διάφορα πυροτεχνήματα 519 βεγγαλικά ποσότητες διαφόρων χημικών και πυροτεχνικών συνθέσεων που αποτελούσαν υλικά κατασκευής κροτίδων και πυροτεχνημάτων χαρτοκιβώτια αδρανών υλικών όπως πιεσμένο χαρτί κ.ά. που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή κροτίδων μία ζυγαριά ακριβείας ένα μίξερ για ανάμειξη πυροτεχνικών συνθέσεων. Η εκρηκτική ύλη που περιέχετο στις κροτίδες και τα πυροτεχνήματα ήταν χαμηλής ισχύος και ήταν σε καλή και χρησιμοποιήσιμη κατάσταση.» Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής διευκρίνισε ότι κάθε μία από τις 33.829 χάρτινες κροτίδες περιείχε εκρηκτική ύλη 50 γραμμαρίων και στο σώμα της υπήρχε ενσωματωμένο ταχύκαυστο φυτίλι μήκους 7 εκατοστών. Η εκρηκτική ύλη συνίσταται σε ένα μίγμα από θειάφι, χλωρικό κάλλιο, ασβέστιο και πυρίτιο. Ο δε χρόνος έκρηξης ήταν γύρω στα 7-8 δευτερόλεπτα από τη στιγμή που την άναβε κάποιος. Από την έκρηξη προκαλείται ωστικό κύμα και δημιουργείται κρότος και λάμψη. Συνεπεία των πιο πάνω, μπορεί να προκληθεί τραυματισμός, την έκταση του οποίου δεν μπορεί κανένας να προβλέψει αφού ρόλο διαδραματίζουν αρκετοί παράγοντες όπως η απόσταση που απέχει κάποιος από το σημείο που εκρήγνυται η κροτίδα, κατά πόσο αυτή έχει εκραγεί στα χέρια του κλπ. Το κάθε ένα από τα 128 επίγεια εκτοξευόμενα πυροτεχνήματα περιέχει εκρηκτική ύλη βάρους 36 γραμμαρίων και υπάρχει ενσωματωμένο φυτίλι. Όταν εκσφενδονισθεί στον αέρα εκπέμπει φωτιστική λάμψη και κρότο. Το κάθε ένα από τα 3.414 διάφορα είδη πυροτεχνημάτων περιέχει εκρηκτική ύλη 50 γραμμαρίων και έχουν μήκος 9 εκατοστά. Υπάρχει ενσωματωμένο φυτίλι μήκους 2.5 εκατοστών και ο χρόνος έκρηξης ανέρχεται σε περίπου 2-3 δευτερόλεπτα. Με τη χρήση τους προκαλείται η έναυση έντονου έγχρωμου καπνού. Τα 519 βεγγαλικά-αστεράκια έχουν μήκος 15 εκατοστών και διάμετρο 2 εκατοστών. Κάθε ένα από αυτά περιέχει 15 γραμμάρια εκρηκτική ύλη η οποία περιβάλλει το χάλκινο σύρμα. Από τη χρήση εκπέμπεται μόνο φωτιστική λάμψη - σπινθήρες. Για τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου έχει συνταχθεί έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε με την αγόρευσή του, ο ευπαίδευτος συνήγορος του. Ο κατηγορούμενος κατάγεται από τη Λεμεσό, είναι ηλικίας 57 ετών, νυμφευμένος, πατέρας ενός ενηλίκου παιδιού ηλικίας 30 ετών. Διαμένουν σε ιδιόκτητη κατοικία στη Λεμεσό. Η σύζυγός του εργάζεται στο Δημαρχείο Λεμεσού και εκ της εργασίας της κερδίζει €2.500 μηνιαίως σε αντίθεση με τον ίδιο ο οποίος είναι άνεργος. Συνάφθηκαν δάνεια τα οποία ανέρχονται γύρω στα €176.277 και οι δόσεις καταβάλλονται κανονικά. Ο κατηγορούμενος είναι το τέταρτο στη σειρά παιδί της οικογένειας. Οι γονείς του κατηγορούμενου απεβίωσαν. Αποφοίτησε από την Τεχνική Σχολή και σπούδασε μηχανολογία για διάστημα περίπου δέκα χρόνων μέσω αλληλογραφίας. Υπηρέτησε κανονικά την στρατιωτική του θητεία. Από το 1976 ξεκίνησε να εργάζεται στο τσιμεντοποιείο Μονής για περίπου δέκα χρόνια. Μετά δημιούργησε δικό του εργοστάσιο συμπιεσμένου κάρβουνου το οποίο λειτούργησε για περίπου δεκαπέντε χρόνια και αργότερα το πώλησε. Εκ των υστέρων ασχολήθηκε με τον τομέα των εισαγωγών. Τους τελευταίους έξι μήνες είναι άνεργος. Το 1990 μετά από εργατικό ατύχημα τραυματίστηκε σοβαρά στο χέρι. Ο κατηγορούμενος παρουσιάζει ακρωτηριασμό 2-4-5ου δακτύλου αριστεράς άκρας χείρας. Η σύζυγός του κατάγεται από τη Λεμεσό. Αποφοίτησε από ιδιωτικό γυμνάσιο (Πρότυπο Εκπαιδευτήριο Λεμεσού) και εργάζεται στο Δημαρχείο Λεμεσού. Το ζεύγος τέλεσε γάμο τον Οκτώβριο του
2. Από το γάμο τους απέκτησαν ένα παιδί. Οι σχέσεις του κατηγορούμενου με την οικογένεια και το παιδί του περιγράφονται καλές και αρμονικές. Αγορεύοντας ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου προς μετριασμό της ποινής κάλεσε το Δικαστήριο όπως λάβει υπόψη του ως ελαφρυντικούς παράγοντες για τον κατηγορούμενο την άμεση παραδοχή του, το λευκό του ποινικό μητρώο, τη συνεργασία του με τις διωκτικές αρχές, τις προσωπικές - οικογενειακές του περιστάσεις όπως αυτές εκτίθενται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, το γεγονός ότι κατείχε τις πιο πάνω εκρηκτικές ύλες όχι για εγκληματικό σκοπό. Έχουμε θέσει ενώπιον μας τα όσα ανέφερε με την εμπεριστατωμένη αγόρευσή του και θα σταθούμε σ΄ αυτά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Τα αδικήματα τα οποία αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι σοβαρά. Η σοβαρότητά τους αντικατοπτρίζεται και από την προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή. Ο Νομοθέτης προέβλεψε ποινή φυλάκισης μέχρι 10 χρόνια ή χρηματική ποινή μέχρι €2.562 ή συνδυασμός και των δύο ποινών. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 248, Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου

(1993)2 ΑΑΔ 9). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Βεβαίως, τα Δικαστήρια δεν βασίζονται μόνο στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή αλλά λαμβάνουν υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου και τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων. Η τιμωρία δεν αποτελεί αυτοσκοπό αλλά μέτρο άμυνας έναντι παραβιάσεων του δικαίου και υπονόμευσης των αρχών του. Η ανάγκη προστασίας ποικίλλει, ανάλογα με τη σοβαρότητα του εγκλήματος. Όπως αναφέρθηκε στην απόφαση Πισκόπου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 342, το στοιχείο της αποτροπής είναι άμεσα συνδεδεμένο με τη σοβαρότητα της κατηγορίας εγκλημάτων στην οποία ανήκει το υπό τιμωρία έγκλημα, και με την εγγενή ανάγκη για την αποτροπή τους. Η εξατομίκευση της ποινής καθιστά το άτομο του παραβάτη ένα από τους άξονες επιβολής της τιμωρίας. Δεν εξουδετερώνει όπως έχει κατ΄ επανάληψη τονιστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο τη σοβαρότητα του εγκλήματος ή την ανάγκη για την καταστολή του με τα μέσα που παρέχει το δίκαιο στον κοινωνικό χώρο. Η κατοχή και μεταφορά εκρηκτικών υλών υπονομεύει το αίσθημα ασφάλειας του κοινού και εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για την έννομη τάξη (βλ. Πέγκερος ν. Δημοκρατίας

(1995)2 ΑΑΔ 143). Πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσεως που ο κατηγορούμενος διέπραξε. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως τον δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 123. Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατό, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 217). Στην πρόσφατη απόφαση Σαμπή ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφ. 124/10, ημερομηνίας 22.2.12, το Εφετείο επανέλαβε ότι: «.. δεν υπάρχει προκαθορισμένο πλαίσιο και ακριβής προσδιορισμός της επιβαλλόμενης ποινής αναλόγως των προηγούμενων αποφάσεων. Η κάθε υπόθεση εξετάζεται στα πλαίσια των ιδιαιτεροτήτων που υπάρχουν και η κρίση της ορθότητας μιας ποινής εάν δηλαδή είναι έκδηλα υπερβολική ή όχι συναρτάται με τα περιστατικά της υπόθεσης, την προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή και τις προσωπικές συνθήκες έκαστου εφεσείοντα, όπου είναι δυνατόν». Γνωρίζουμε επίσης ότι σε ορισμένες από τις αποφάσεις που θα παραθέσουμε η κατοχή εκρηκτικών υλών αν και πολύ μικρότερη, κατείχετο ή χρησιμοποιήθηκε κυρίως για την επίτευξη εγκληματικών σκοπών, κάτι που εδώ ελλείπει και αυτό το λαμβάνουμε υπόψη προς όφελος του κατηγορουμένου, όπως ορθά υπέδειξε ο ευπαίδευτος συνήγορός του. Ωστόσο, δυνητικά ενυπάρχει σε κάθε περίπτωση παράνομης κατοχής εκρηκτικών υλών κίνδυνος, γιατί ό,τι προκαλεί τις ενέργειες των ανθρώπων είναι συχνά απρόβλεπτο. Παρόμοια προσέγγιση υπήρξε από το Εφετείο στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Λεωνίδου

(1997)2 ΑΑΔ 300, όπου ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι δεν διαπνεόταν από οποιοδήποτε ύποπτο κίνητρο σ΄ ό,τι αφορά την κατοχή των όσων ανευρέθηκαν και συνεπώς δεν συνέτρεχε ο κίνδυνος που με τις αυστηρές ποινές ο Νομοθέτης θέλησε να αποτρέψει. Στην εν λόγω υπόθεση το Εφετείο αφού έλαβε υπόψη προς όφελος του κατηγορούμενου και την καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην εκδίκαση της υπόθεσης, αντικατέστησε τις συντρέχουσες ποινές τετράμηνης φυλάκισης με αναστολή σε κατηγορίες παράνομης κατοχής πιστολιού και εκρηκτικών υλών, με άμεσες και συντρέχουσες ποινές φυλάκισης ενός έτους. Στην υπόθεση Ψωμάς ν. Δημοκρατίας

(1993)2 ΑΑΔ 312 ο Εφεσείων τοποθέτησε εκρηκτική ύλη, δηλαδή 2 ράβδους δυναμίτιδας βάρους 440 γραμμαρίων στην οροφή βοηθητικού υποστατικού του αστυνομικού σταθμού Δευτεράς με σκοπό να καταστρέψει και να προκαλέσει ζημιά στην πιο πάνω περιουσία. Επρόκειτο για αυτοσχέδια βόμβα τύπου υδροσωλήνα η οποία πυροδοτήθηκε αλλά δεν εκράγηκε. Επιβλήθηκαν στον Εφεσείοντα για τα αδικήματα της απόπειρας καταστροφής περιουσίας με εκρηκτική ύλη και της κατοχής εκρηκτικών υλών ποινές φυλάκισης 6 και 4 ετών αντίστοιχα. Στην υπόθεση Ιωάννου ν. Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ 582 ο Εφεσείοντας αντιμετώπιζε αδικήματα της κατοχής εκρηκτικών υλών, ήτοι μίας αμυντικής χειροβομβίδας, της απόπειρας καταστροφής περιουσίας, της κατοχής δύο πυροκροτητών χωρίς άδεια, της κατοχής 3 αυτοσχέδιων εκρηκτικών μηχανισμών τύπου υδροσωλήνα, της κατοχής μίας χειροβομβίδας αγνώστου τύπου και της κατοχής αεροβόλου όπλου χωρίς πιστοποιητικό εγγραφής. Ο Εφεσείοντας παραδέχθηκε τις πιο πάνω κατηγορίες. Οικειοθελώς αποκάλυψε στην αστυνομία τη διάπραξη των αδικημάτων στα πλαίσια δήλωσής του για την απαρχή μίας νέας ζωής, ήταν λευκού ποινικού μητρώου και δεν αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας. Τα πιο πάνω αδικήματα διαπράχθηκαν πριν από μεγάλο χρονικό διάστημα. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ως έκδηλα υπερβολικές τις ποινές που επιβλήθηκαν από το πρωτόδικο Δικαστήριο και επέβαλε ποινές φυλάκισης 18 μηνών για το αδίκημα της απόπειρας καταστροφής περιούσιας με αμυντική χειροβομβίδα, 16 μηνών για τα αδικήματα της κατοχής μίας αμυντικής χειροβομβίδας, της κατοχής 3 αυτοσχέδιων εκρηκτικών μηχανισμών τύπου υδροσωλήνα και της κατοχής μίας χειροβομβίδας άγνωστου τύπου, 12 μηνών για το αδίκημα της κατοχής 2 πυροκροτητών και 2 μηνών για το αδίκημα της κατοχής αεροβόλου όπλου χωρίς πιστοποιητικό εγγραφής. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρένου Κυριάκου,

(2009)2 ΑΑΔ 367 ο Εφεσίβλητος αντιμετώπιζε κατηγορίες που αφορούσαν στα αδικήματα της κατοχής εκρηκτικών υλών και απόπειρας καταστροφής περιουσίας με εκρηκτικές ύλες. Οι κατηγορίες συναρτώντο προς ανευρεθέντα πάνω σε αυτοκίνητο αυτοσχέδιου μηχανισμού τύπου υδροσωλήνα ο οποίος περιείχε εκρηκτική ύλη (630 γραμμάρια πυρίτιδας) και ο οποίος αν και πυροδοτηθείς δεν εξερράγη λόγω ατελούς καύσης του μέσου πυροδότησης. Το Εφετείο παραμέρισε την αθωωτική απόφαση του Κακουργιοδικείου σε σχέση με την κατηγορία της κατοχής εκρηκτικών υλών και προχώρησε επιβάλλοντας ποινή. Ο Εφεσίβλητος βαρυνόταν με μία προηγούμενη καταδίκη. Επέβαλε σ΄ αυτόν ποινή φυλάκισης 2 ετών με αναστολή και χρηματική ποινή €2.

1. Στην υπόθεση Ευστρατίου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 75/11, ημερ. 30.1.12, ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε τα αδικήματα διάρρηξης αποθήκης στρατοπέδου και κλοπής εκρηκτικών υλών, της κατοχής εκρηκτικών υλών και της μεταφοράς άνευ άδειας των εν λόγω αντικειμένων. Το συνολικό βάρος των εκρηκτικών υλών ήταν 172 κιλά και η αξία τους €21.244 περιουσία της Εθνικής Φρουράς. Ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή ενώπιον του Κακουργιοδικείου. Το Ανώτατο Δικαστήριο για τους λόγους που παραθέτει στην απόφασή του και κυρίως για λόγους ισότητας, μείωσε τις ποινές που επιβλήθηκαν από το Κακουργιοδικείο και επέβαλε στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 2 ετών για το αδίκημα της διάρρηξης αποθήκης στρατοπέδου και κλοπής εκρηκτικών υλών, και 4 ετών για τα αδικήματα της κατοχής και μεταφοράς των πιο πάνω. Τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση είναι σοβαρά. Ο κατηγορούμενος παράνομα κατασκεύασε, αποθήκευσε και κατείχε εξαιρετικά μεγάλη ποσότητα εκρηκτικών υλών. Κατασκεύασε 33.829 εκρηκτικές κροτίδες, 128 επίγεια εκτοξευόμενα πυροτεχνήματα, 3.414 διάφορα είδη πυροτεχνημάτων και 519 βεγγαλικά-αστεράκια. Αποθήκευσε και κατείχε τις πιο πάνω εκρηκτικές ύλες. Κάθε μία από τις 33.829 κροτίδες και κάθε ένα από τα 3.414 διάφορα είδη πυροτεχνημάτων περιείχε εκρηκτική ύλη βάρους 50 γραμμαρίων. Σε κάθε ένα από τα 128 πυροτεχνήματα και σε κάθε ένα από τα 519 βεγγαλικά περιείχε εκρηκτική ύλη βάρους 36 και 15 γραμμαρίων αντίστοιχα. Η συνολική εκρηκτική ύλη που ο κατηγορούμενος κατασκεύασε, αποθήκευσε και κατείχε ανέρχεται σε 1.875 (χίλια οχτακόσια εβδομήντα πέντε) περίπου κιλά. Μάλιστα ο κατηγορούμενος κατείχε την εν λόγω ποσότητα εκρηκτικής ύλης χωρίς οποιοδήποτε έλεγχο ή εποπτεία από τις αρμόδιες αρχές που αφορούν στην αποθήκευση ή φύλαξή της. Να σημειωθεί ότι η εν λόγω ποσότητα κατείχετο σε κατοικημένη περιοχή, έστω και αν αυτή ήταν αραιοκατοικημένη. Ως ελέχθη πιο πάνω, δεν αγνοούμε ότι ο κατηγορούμενος κατείχε την εν λόγω ποσότητα όχι για την επίτευξη συγκεκριμένων εγκληματικών σκοπών αλλά για την αποκόμιση κέρδους, αφού ως ανέφερε στη θεληματική του κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία στις 19.4.13 κατασκεύαζε πυροτεχνήματα και κροτίδες με σκοπό να τα πωλήσει κατά τις εορτές του Πάσχα. Κροτίδες, πυροτεχνήματα στις εκκλησίες κατά τις εορτές του Πάσχα, στα γήπεδα, δυστυχώς είναι σύνηθες φαινόμενο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Η χώρα μας πλήρωσε βαρύ τίμημα από την ασύγγνωστη αποθήκευση και κατοχή εκρηκτικών υλών. Η ανάγκη για επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών είναι επιβεβλημένη ιδίως εδώ όπου ο κατηγορούμενος με σκοπό το κέρδος, ουσιαστικά είχε στήσει επιχείρηση κατασκευής και αποθήκευσης εκρηκτικών υλών, χρησιμοποιώντας ακόμη και μίξερ για ανάμειξη πυροτεχνικών συνθέσεων και ζυγαριά ακριβείας. Έγινε αρκετή αναφορά και στους κινδύνους που υπάρχουν από τη χρήση κυρίως των κροτίδων που ο κατηγορούμενος κατασκεύασε και είχε πρόθεση να πωλήσει, και μάλιστα χωρίς οποιοδήποτε έλεγχο, σε τρίτα πρόσωπα. Σύμφωνα με τα εκτεθέντα γεγονότα, από την έκρηξη των κροτίδων παράγεται ωστικό κύμα λόγω του μείγματος που υπάρχει σε αυτές και από αυτό το ωστικό κύμα μπορεί να προκληθούν τραυματισμοί, την έκταση των οποίων ουδείς μπορεί να προβλέψει, αφού ρόλο διαδραματίζουν αρκετοί παράγοντες όπως η απόσταση που απέχει κάποιος από το σημείο που εκρήγνυται η κροτίδα, κατά πόσο αυτή έχει εκραγεί στα χέρια του κλπ. Εκείνο βεβαίως που εδώ έχει σημασία είναι ότι ο κίνδυνος τραυματισμού ανθρώπων από τη χρήση τέτοιων κροτίδων είναι υπαρκτός. Το άλλο ιδιαίτερα επιβαρυντικό για τον κατηγορούμενο είναι η εξαιρετικά μεγάλη ποσότητα κατοχής εκρηκτικών υλών, τις οποίες ο κατηγορούμενος κατασκεύασε και αποθήκευσε χωρίς οποιοδήποτε έλεγχο από τις αρμόδιες αρχές του κράτους. Μάλιστα αυτές τις εκρηκτικές ύλες χρησιμοποίησε για να κατασκευάσει χιλιάδες κροτίδες, πυροτεχνήματα κλπ με σκοπό να τα πωλήσει σε τρίτα πρόσωπα για να αποκομίσει κέρδος. Είναι επίσης αξιοσημείωτο το γεγονός ότι μέσα σε λίγες ημέρες κατάφερε και κατασκεύασε χιλιάδες εκρηκτικές κροτίδες και άλλα πυροτεχνήματα. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του ισχυρίστηκε πως ο λόγος που το έκανε αυτό ήταν για να βοηθήσει την οικογένεια του η οποία αντιμετωπίζει οικονομικό πρόβλημα αφού συντηρείται μόνο από το μισθό της συζύγου του που ανέρχεται σε €2.
2. Ως ανέφερε, από το ποσό αυτό ποσό €1.760 δίδεται για δάνεια που έχουν συναφθεί. Θα λάβουμε υπόψη μας τους λόγους που τον ώθησαν στην παρανομία, ωστόσο κανένας δεν νομιμοποιείται κατ΄ επίκληση οικονομικών προβλημάτων να διαπράττει σοβαρά αδικήματα που αφορούν στην κατοχή εκρηκτικών υλών, και μάλιστα εξαιρετικά μεγάλης ποσότητας όπως συμβαίνει εδώ. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε στην Ποινική Έφεση 33/12, Παναγιώτης Μακρή ν. Δημοκρατίας, Απόφαση ημερομηνίας 15.1.2013, «Όμως, αν τα οικονομικά προβλήματα, συνδεόμενα και με άλλα προβλήματα ευρύτερα, οικογενειακά ή υγείας, μπορούσαν να δικαιολογήσουν την παρανομία, αυτό θα ήταν η οριστική κατάρρευση κάθε ηθικής αρχής αλλά και κάθε αρχής τάξης και δικαίου.» Το ίδιο και στην Ποινική Έφεση 211/12, Λέανδρος Κωστάκη Κυριάκου ν. Δημοκρατίας, Απόφαση ημερομηνίας 25.1.2013, όπου λέχθηκε ότι «Κυρίως δε, όμως, να τονίσουμε το γεγονός, το οποίο τονίσαμε και στη Μακρή, ότι κανένας, μα κανένας, λόγω προσωπικών αναγκών ή περιστάσεων, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την προσφυγή στο έγκλημα και, ιδιαίτερα, εγκλήματα του είδους τα οποία πλήττουν το θεμέλιο της όλης ασφάλειας των πολιτών.» Στην προκειμένη περίπτωση λαμβάνουμε υπόψη ως μετριαστικό παράγοντα και την παραδοχή του κατηγορουμένου ενώπιον του Δικαστηρίου η οποία ήταν άμεση και δίνουμε σε αυτή ιδιαίτερη βαρύτητα. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)1 ΑΑΔ 28). Επίσης λαμβάνεται υπόψη ως ελαφρυντικός παράγοντας το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου. Δεν παραβλέπουμε και λαμβάνουμε υπόψη ως μετριαστικό παράγοντα τη συνεργασία του κατηγορουμένου με τις διωκτικές αρχές. Όπως διαφαίνεται από το σύνολο των γεγονότων όταν η αστυνομία μετέβηκε στα υποστατικά που κατείχε για να εκτελέσει ένταλμα έρευνας αυτών για την ανεύρεση εκρηκτικών υλών, αφού τον πληροφόρησε σχετικά, ο κατηγορούμενος απάντησε «εντάξει έλα που ποδά να σου δείξω» και ακολούθως οδήγησε τους αστυνομικούς σε χώρο και τους υπέδειξε τις πιο πάνω εκρηκτικές ύλες. Παρόλο που υπό το φως των πιο πάνω γεγονότων, τα περιθώρια να μην εντοπιστεί η τεράστια ποσότητα των εκρηκτικών υλών που ο κατηγορούμενος κατείχε, είχαν στενέψει, λαμβάνουμε υπόψη ως μετριαστικό παράγοντα τη συνεργασία όπως αναφέρθηκε. Ο κ. Κυπρίζογλου μας κάλεσε να δώσουμε ιδιαίτερη βαρύτητα στο γεγονός ότι οι εκρηκτικές ύλες που ο κατηγορούμενος κατασκεύασε δεν έχουν πωληθεί. Αυτό είναι αλήθεια, όμως βρίσκουμε πως αυτές δεν έχουν πωληθεί από ευτυχείς συγκυρίες αφού ο κατηγορούμενος δεν πρόλαβε να τις πωλήσει. Περαιτέρω λαμβάνουμε υπόψη τις οικογενειακές - προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου όπως αυτές εκτίθενται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και τα όσα μας ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος του γύρω από αυτές. Στην υπόθεση Κόκκινος ν. Αστυνομίας

(1995)2 ΑΑΔ 135 λέχθηκε ότι «Η εξατομίκευση της ποινής έχει ως λόγο το συσχετισμό της τιμωρίας και με το άτομο του παραβάτη· όχι όμως την αποκλειστική συνάρτησή της με τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη.» Μετά από πολλή μελέτη και περίσκεψη, καταλήξαμε ότι κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης αφού οποιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής (βλ. Προδρόμου ν. Αστυνομίας

(1990)2 ΑΑΔ 98). Οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, η άμεση παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, η απολογία και μεταμέλεια του, το λευκό του ποινικό μητρώο, οι προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις, η συνεργασία του με τις διωκτικές αρχές καθώς και τα άλλα ελαφρυντικά που τέθηκαν ενώπιον μας, θα επηρεάσουν την έκταση της ποινής φυλάκισης. Κρίνουμε ως αρμόζουσα την ακόλουθη ποινή, την οποία και επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο 1: Στην 1η κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 ετών. Στην 2η και 4η κατηγορία δεν επιβάλλεται ποινή αφού τα γεγονότα των κατηγοριών αυτών εμπεριέχονται στην 1η κατηγορία ή είναι απόλυτα συναφή με τα γεγονότα αυτής (βλ. Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1991)2 ΑΑΔ 385 και Περικλέους ν. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 34). Στη συνέχεια θα εξετάσουμε κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την αναστολή της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης. Παρατηρούμε ότι μετά την τροποποίηση του περί της Υφ΄ Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, (Ν.95/72)με το Ν.186

(1)/2003, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου έχει διευρυνθεί, έτσι ώστε αυτή αποφασίζεται, εάν δικαιολογείται, στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστατικών του κατηγορουμένου (βλ. Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(2009)2 ΑΑΔ 583 και Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφ. 221/12, ημερ. 19.12.12). Στις Ποιν. Εφέσεις 64-69/2013 Θεόδωρος Αργυρίδης κ.ά. ν. Αστυνομίας, απόφαση ημερ. 21.6.13, το Εφετείο ανέστειλε ποινές φυλάκισης που είχαν επιβληθεί σε κατηγορούμενους κυρίως λόγω του πολύ νεαρού της ηλικίας τους (ήταν ηλικίας μεταξύ 18 και 20 ετών), λόγω του λευκού τους ποινικού μητρώου και λόγω του γεγονότος ότι θα επηρεαζόταν η φοίτησή τους σε εκπαιδευτικά ιδρύματα ή η συνέχιση των σπουδών τους. Εδώ, ως έχουμε ήδη αναφέρει πιο πάνω, ο κατηγορούμενος μεταξύ των ημερομηνιών 1.4.13 και 19.4.13 κατασκεύασε, αποθήκευσε και κατείχε 33.829 κροτίδες, 128 επίγεια εκτοξευόμενα πυροτεχνήματα, 3.414 διάφορα είδη πυροτεχνημάτων και 519 βεγγαλικά-αστεράκια. Όλα τα πιο πάνω κατασκευάσματα ήταν έτοιμα για χρήση. Ως ελέχθη, η συνολική εκρηκτική ύλη που περιείχετο στις κροτίδες, στα πυροτεχνήματα και στα βεγγαλικά ανήρχετο σε 1.875 περίπου κιλά. Έχοντας υπόψη τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση τα οποία είναι σοβαρά (βλ. Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας, (ανωτέρω) και ειδικότερα την πολύ μεγάλη ποσότητα εκρηκτικών υλών που ο κατηγορούμενος κατασκεύασε, αποθήκευσε και κατείχε, ως λεπτομερώς αναφέρθηκε πιο πάνω, τους κινδύνους που εγκυμονεί η κατοχή τους, χωρίς από την άλλη να αγνοούμε τους μετριαστικούς παράγοντες που υπάρχουν εδώ και τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, βρίσκουμε ότι δεν δικαιολογείται η αναστολή εκτέλεσης της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης. (Υπ.) .............. Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Η. Γεωργίου, Ε.Δ. ../ΣΤ Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά-Κατασκευή, αποθήκευση και κατοχή εκρηκτικών υλών cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο