← Κύπρος

Δημοκρατία ν. Hamisi Mwinyi Hamisi κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 12710/2013, 4/12/2013

Δημοκρατία ν. Hamisi Mwinyi Hamisi κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 12710/2013, 4/12/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2013:17 ΣΤΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Ιωαννίδη, Π.Ε.Δ. Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Η. Γεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 12710/2013 Δημοκρατία ν.

  1. Hamisi Mwinyi Hamisi
  2. Mwapofu Swaleh Mohamed Κατηγορουμένων ....... Ημερομηνία: 4.12.2013 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κα Ο. Σοφοκλέους, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Για τους Κατηγορούμενους 1 και 2: κ. Π. Παυλίδης Κατηγορούμενοι 1 και 2 παρόντες Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι κατηγορούμενοι 1 και 2, Kενυατικής καταγωγής, αντιμετωπίζουν δύο κατηγορίες, τις οποίες δεν παραδέχθηκαν. Η πιο σοβαρή κατηγορία είναι η 2η κατηγορία, η οποία αφορά σε βιασμό κατά παράβαση των άρθρων 144, 145 και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
  3. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της κατηγορίας οι κατηγορούμενοι στις 10.6.2013 στη Λεμεσό ήλθαν σε παράνομη συνουσία μετά θήλεος, δηλαδή μετά της Rosalie Caducoy Flores από τις Φιλιππίνες άνευ της συναινέσεως της. Η 1η κατηγορία αφορά σε συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση των άρθρων 371, 144 και 145 και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
  4. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της κατηγορίας αυτής οι κατηγορούμενοι την 10.6.2013 στη Λεμεσό συνωμότησαν μεταξύ τους να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή βιασμό. Οι θέσεις της παραπονούμενης Rosalie Caducoy Flores, στις δύο καταθέσεις που έδωσε στην Αστυνομία Η παραπονούμενη στην πρώτη κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία λίγες ώρες μετά τον κατ΄ ισχυρισμό βιασμό αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα, ότι στις 9.6.2013 και μετά τις 8:00 το βράδυ, συνάντησε και τους δύο κατηγορούμενους απέναντι από το Photo Takis. Στη συνέχεια μετέβηκαν στη μπιραρία του Αντρέα όπου κάθισαν και κουβέντιαζαν φιλικά. Καμιά συζήτηση δεν έγινε και δεν καυγάδισαν. Παρέμειναν εκεί μέχρι που η ίδια αποφάσισε να φύγει για να επιστρέψει στο σπίτι της. Έφυγαν μαζί και περπατούσαν προς την παραλία. Για το τι έγινε μετά παραθέτουμε αυτολεξεί τα όσα αναφέρει στην κατάθεσή της: «Καθώς περπατούσαμε και ενώ ήμασταν κοντά σε ένα παλιό κτίριο και οι δύο με έσπρωξαν μέσα σε αυτό το κτίριο. Τους ρώτησα τι έκαναν και μου είπαν ότι ήθελαν να κάνουν σεξ μαζί μου. Εγώ αρνήθηκα και τους είπα να με αφήσουν να φύγω. Αντί αυτού, ο Swaleh μου επιτέθηκε και τράβηξε κάτω το παντελόνι και το βρακί μου. Ο Swaleh με κρατούσε στο έδαφος ενώ ο Mwinyi με βίαζε. Ο Mwinyi δεν χρησιμοποίησε προφυλακτικό, δεν τον είδα να χρησιμοποιεί προφυλακτικό. Έκλαιγα και φώναζα αλλά την ίδια ώρα καταλάβαινα ότι βιαζόμουν τόσο από τον κόλπο όσο και από τον πρωκτό. Μετά που τέλειωσε ο Mwinyi, βγήκε από το κτίριο και ο Swaleh προσπάθησε επίσης να με βιάσει. Εκείνη την ώρα βρήκα μια γυάλινη μπουκάλα εκεί, με την οποία χτύπησα τον Swaleh στο κεφάλι, πριν καταφέρει να με βιάσει. Με άφησε και βρήκα την ευκαιρία να τρέξω μακριά. ........ Δεν θυμάμαι αν ο Mwinyi τέλειωσε μέσα μου, ήμουν σε σοκ. Ο Swaleh δεν με γάμησε αλλά έβαλε τα δάχτυλα του στον πρωκτό και στον κόλπο μου. ..... Όλοι οι μώλωπες και τα σημάδια που βλέπεις πάνω μου είναι από την πάλη που έκανα για να αποφύγω να βιαστώ.» Στην δεύτερη κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία στις 11.8.2013 επαναλαμβάνει ότι δεν μπορεί να θυμηθεί κατά πόσο ο Mwinyi φορούσε προφυλακτικό πάνω στο πέος του κατά τη διάρκεια του βιασμού. Όπως διευκρινίζει ήταν σκοτεινά και δεν μπορούσε να δει αν είχε προφυλακτικό ή αν προσπάθησε να φορέσει πριν από το βιασμό ή πέταξε κάποιο προφυλακτικό μετά που τη βίασε. Αναφέρει τώρα που είναι πιο ήρεμη, ότι είναι σίγουρη ότι ο Mwinyi δεν τέλειωσε μέσα της αλλά τέλειωσε έξω. Για το Swaleh αναφέρει ότι αυτός δεν έβαλε το πέος του μέσα της αλλά τα δάχτυλα του αρκετές φορές «στον πρωκτό μου και στο μουνί μου». Τέλος αναφέρει ότι στην πρώτη της κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία είχε πει ότι δεν είχε κάνει σεξ πριν από το βιασμό της. Αυτό το είπε επειδή ένοιωθε ντροπή «και βεβαίως ήμουν σοκαρισμένη και συγχυσμένη για το τι συνέβη σε εμένα εκείνη τη νύχτα». Αναφέρει τώρα ότι είχε κάνει σεξ με το φίλο της, τέσσερεις ώρες περίπου πριν να βιαστεί. Δεν επιθυμούσε να αναφέρει το όνομα του φίλου της ούτε να τον αναμείξει στην υπόθεση αυτή γιατί όπως αναφέρει «ούτε θέλω να το μάθει επειδή αυτό θα τον καταστρέψει, είμαι σίγουρη». Μαρτυρία Παραπονούμενης ενώπιον του Δικαστηρίου Ως ελέχθη, η παραπονούμενη έδωσε στην Αστυνομία δύο καταθέσεις, το περιεχόμενο των οποίων υιοθέτησε κατά την ακροαματική διαδικασία. Μέρος των καταθέσεων της έχουμε ήδη παραθέσει πιο πάνω. Σε άλλες λεπτομέρειες από τις καταθέσεις της θα αναφερθούμε όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Αντεξεταζόμενη επανέλαβε ότι με τον κατηγορούμενο 1 στο παρελθόν ήταν ερωτικό ζευγάρι. Χώρισαν δύο χρόνια πριν από τον κατ΄ ισχυρισμό βιασμό, συνέχισαν όμως να είναι φίλοι. Διευκρίνισε ότι ο λόγος που χώρισαν ήταν γιατί δεν ήθελε πλέον τον κατηγορούμενο
  5. Σήμερα έχει δεσμό με ένα Ρουμάνο, τον οποίο θεωρεί ως τον πραγματικό της φίλο. Στις 9.6.2013 επισκέφθηκε το Ρουμάνο φίλο της στην οικία του γύρω στις 11:00 το πρωί και παρέμεινε μέχρι τις 3:30 το απόγευμα της ίδιας ημέρας. Σ΄ αυτό το χρονικό διάστημα έκανε έρωτα με το φίλο της. Στη συνέχεια έφυγε, και με λεωφορείο μετέβηκε στη μπιραρία του Αντρέα που είναι στο μόλο. Ακολούθως μετέβηκε σε διαμέρισμα φίλης της όπου εκεί υπήρχαν και άλλες κοινές φίλες. Στο διαμέρισμα κατανάλωσε κόκκινο κρασί, δεν ήταν όμως μεθυσμένη, ούτε το κρασί που κατανάλωσε την επηρέασε καθ΄ οιονδήποτε τρόπο. Γύρω στις 8:00 το βράδυ της πιο πάνω ημερομηνίας, έφυγε από το διαμέρισμα της φίλης της και μετέβηκε στο Photo Takis όπου αρχικά συνάντησε τον κατηγορούμενο
  6. Στη συνέχεια αφίχθηκε και ο κατηγορούμενος
  7. Αρνήθηκε ότι εκείνη την ώρα είχε πρόβλημα και ότι έκλαιγε. Αρνήθηκε επίσης την υποβολή της Υπεράσπισης ότι έκανε εμετό. Οι ίδιοι οι κατηγορούμενοι της ζήτησαν ενώ βρίσκονταν στο Photo Takis, να επιστρέψουν στη μπιραρία του Αντρέα, κάτι που η ίδια έκανε, για να «πάνε εκεί να καθίσουν». Ρωτήθηκε γιατί δέχθηκε να μεταβεί στη μπιραρία του Αντρέα τη στιγμή που σήμερα έχει φίλο και με τον κατηγορούμενο 1 δεν έχει ερωτική σχέση. Η απάντηση που έδωσε παρατίθεται αυτολεξεί: «Α. Επειδή τους εμπιστευόμουν, ήμασταν φίλοι και πάντα μιλούσαμε κάθε Κυριακή, γι΄ αυτό τους εμπιστευόμουν, γι΄ αυτό τους συνάντησα για να μιλήσουμε.» Της υποβλήθηκε ότι λέει ψέματα και ότι ο λόγος που συνάντησε εκείνη την ημέρα τον κατηγορούμενο 1, ήταν γιατί εξακολουθούσε να έχει ερωτική σχέση μαζί του. Η παραπονούμενη έδωσε την ακόλουθη απάντηση: «Α. Όχι είναι ψεύτες, μόνο φίλοι, τίποτε παραπάνω.» Σε σχέση με τους λόγους που την έκαναν να τους συναντήσει εκείνη την ημέρα, ανέφερε ότι ήταν διότι ο κατηγορούμενος 1 της τηλεφώνησε για να μιλήσουν και γι΄ αυτό πήγε. Τους εμπιστευόταν γι΄ αυτό τους μιλούσε. Επανέλαβε ότι στις 9.6.2013 έκανε σεξ με το Ρουμάνο φίλο της, επέμενε όμως πως δεν έκανε πρωκτικό σεξ. Της υποβλήθηκε ότι λέει ψέματα επειδή στα περιπρωκτικά επιχρίσματα που έδωσε στην Αστυνομία βρέθηκαν σπερματικά κύτταρα άλλου άντρα. Η ίδια επέμενε ότι δεν έκανε πρωκτικό σεξ με το φίλο της, ούτε με οποιονδήποτε άλλο στο παρελθόν. Επέμενε ότι ο 1ος κατηγορούμενος τη βίασε περιγράφοντας και τον τρόπο ενώ ο 2ος προσπάθησε να τη βιάσει. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε «πού θα εύρισκα τα σημάδια αν δεν με είχαν σπρώξει, αν δεν με είχαν βιάσει». Της υποβλήθηκε ότι τα σημάδια στην πλάτη της δημιουργήθηκαν επειδή ο κατηγορούμενος 1, την έριξε στο έδαφος, έβαλε το πόδι του πάνω στο στήθος της και την πατούσε, γιατί πίστευε ότι έκανε σεξ με άλλους άντρες. Επέμενε ότι ο κατηγορούμενος 1 τη βίασε και την έσπρωχνε προς τα πίσω. Οι θέσεις των κατηγορουμένων στις καταθέσεις που έδωσαν στην Αστυνομία Ο 1ος κατηγορούμενος στην ανακριτική του κατάθεσή που έδωσε στην Αστυνομία στις 10.6.13 (Τεκμήριο 35), αναφέρει ότι κατάγεται από την Κένυα, ότι εργάζεται ως ναυτικός στο πλοίο «EDT SERVΕ» που βρίσκεται στο λιμάνι Λεμεσού και ότι διαμένει στο πλοίο. Ήρθε για πρώτη φορά στην Κύπρο το 1999 και από τότε πηγαινοέρχεται στην Κύπρο. Κατά την παραμονή του στην Κύπρο γνωρίστηκε με την παραπονούμενη, η οποία είναι φιλενάδα του, με την οποία διατηρεί σχέση εδώ και τέσσερα περίπου χρόνια. Αναφέρει ότι είδε για τελευταία φορά την παραπονούμενη στις 9.6.13 γύρω στις 15:00-16:00 στη μπιραρία του Αντρέα κοντά στο μόλο. Μαζί του ήταν και ο ξάδελφος του, κατηγορούμενος 2, ο οποίος επίσης εργάζεται στο πιο πάνω πλοίο. Η παραπονούμενη έμεινε εκεί για περίπου 10 λεπτά και έφυγε χωρίς να του πει που θα πήγαινε. Της έστειλε μήνυμα και διευθέτησαν να συναντηθούν ξανά αργότερα γύρω στις 20:
  8. Γύρω στις 20:00 τη συνάντησε απέναντι από το Photo Takis στην παραλία. Έμειναν εκεί για περίπου μία ώρα και μετά επέστρεψαν στην μπιραρία του Αντρέα η οποία ήταν κλειστή αλλά επειδή υπήρχαν καρέκλες έξω, κάθισαν εκεί. Τότε αυτός και η παραπονούμενη άρχισαν να καυγαδίζουν και ο λόγος ήταν γιατί της ζήτησε να κάνουν σεξ και αυτή αρνήθηκε. Ο ίδιος τη ρώτησε πως η ίδια θα ένοιωθε αν εκείνη του ζητούσε να κάνουν σεξ και αυτός αρνιόταν. Διευκρινίζει ότι ο καυγάς αφορούσε σε φωνές ο ένας προς τον άλλο και αλληλοσπρωξίματα. Η παραπονούμενη ρώτησε τον κατηγορούμενο 2 που ήταν παρών γιατί ο ίδιος συμπεριφέρεται σαν ζώο. Της είπε να αφήσει τον κατηγορούμενο 2 έξω από τα προβλήματά τους, και όταν ο κατηγορούμενος 2 προσπάθησε να μπει στη μέση τον έσπρωξε. Μετά από αυτό το επεισόδιο τόσο αυτός όσο και ο κατηγορούμενος 2 έφυγαν για να βρουν ταξί για να επιστρέψουν στο πλοίο τους. Κρατούσε την τσάντα της παραπονούμενης γιατί όπως αναφέρει «της συμπεριφέρθηκα ασεβές». Η παραπονούμενη τον πήρε τηλέφωνο και τον ρώτησε που ήταν. Αυτός της είπε και αυτή έφθασε στο μέρος, κρατώντας μία μπουκάλα στο χέρι. Άφησε την τσάντα στο δρόμο και η παραπονούμενη του έριξε τη μπουκάλα αλλά δεν τον πέτυχε, ούτε πέτυχε οποιοδήποτε άλλο. Μετά από αυτό μπήκε στο ταξί και επέστρεψε στο λιμάνι Λεμεσού. Στην κατάθεσή του αρνείται ότι βίασε την παραπονούμενη στις 9.6.13 ή ότι έκανε σεξ με αυτή. Αρνείται ότι ο κατηγορούμενος 2 τον βοήθησε να βιάσει την παραπονούμενη. Η τελευταία φορά που έκανε σεξ με αυτήν ήταν στις 2.6.
  9. Αρνείται επίσης ότι στις 9.6.13 πήγε σε μία εγκαταλελειμμένη αποθήκη στη μπιραρία του Αντρέα. Δεν γνώριζε πως τραυματίστηκε ο κατηγορούμενος 2 στο κεφάλι. Αυτό το αντιλήφθηκε όταν βρίσκονταν στο ταξί και ο κατηγορούμενος 2 του ανέφερε ότι τον κτύπησε η παραπονούμενη, μετά που έφυγε από τη μπιραρία του Αντρέα. Δεν γνώριζε τι προκάλεσε τα σημάδια και τους μώλωπες στο κορμί της παραπονούμενης. Ο 2ος κατηγορούμενος στην ανακριτική κατάθεσή του που έδωσε στην Αστυνομία στις 12.6.13 (Τεκμήριο 36), σε σχέση με τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στις 9.6.13, αναφέρει ότι κατά την εν λόγω ημερομηνία και γύρω στις 15:00 συνάντησε αυτός και ο κατηγορούμενος 1 την παραπονούμενη στη μπιραρία του Αντρέα. Η παραπονούμενη μίλησε με τον κατηγορούμενο 1 και μετά έφυγε λέγοντας του ότι θα του τηλεφωνούσε αργότερα. Η παραπονούμενη τηλεφώνησε στον κατηγορούμενο 1 και του είπε να τη συναντήσει γύρω στις 20:00 απέναντι από το Photo Takis στον παραλιακό. Μετέβηκαν εκεί όπου είδε την παραπονούμενη να είναι συγχυσμένη και να κλαίει. Ο ίδιος τη θεώρησε μεθυσμένη. Τη ρώτησε γιατί έκλαιγε αλλά αυτή δεν του εξήγησε. Αποφάσισαν να επιστρέψουν στη μπιραρία του Αντρέα όπου και επέστρεψαν γύρω στις 21:
  10. Εκεί ήταν όλοι μεθυσμένοι καθώς είχαν αρχίσει να καταναλώνουν κρασί από η ώρα 15:
  11. Σε κάποια στιγμή η παραπονούμενη πήγε στην τουαλέτα σε μια εγκαταλελειμμένη αποθήκη που ήταν εκεί κοντά. Τότε ο κατηγορούμενος 1 κοίταξε μέσα στην τσάντα της και βρήκε προφυλακτικά. Αυτό δεν άρεσε στον κατηγορούμενο 1 και πήγε εκεί που ήταν η παραπονούμενη και άρχισαν να συζητούν και να τσακώνονται. Μπήκε στη μέση τους για να τους σταματήσει και τους σταμάτησε. Εκείνη τη στιγμή η παραπονούμενη τον έγδαρε καθώς προσπάθησε να επιτεθεί στον κατηγορούμενο
  12. Ο ίδιος αποφάσισε να πάρει ταξί για να επιστρέψει στο πλοίο. Πήρε ένα ταξί από το δρόμο και περίμενε τον κατηγορούμενο 1 να εισέλθει εντός του ταξί. Αυτός συνέχιζε να συζητά με την παραπονούμενη και μετά που της επέστρεψε την τσάντα της, αυτή του έριξε μία μπουκάλα αλλά δεν τον χτύπησε. Κατά τη διάρκεια που ήταν στη μπιραρία του Αντρέα, αυτός έφυγε από το μέρος για περίπου πέντε λεπτά, γύρω στις 22:15-22:20, για να τους αφήσει να μιλήσουν. Πήγε περίπου 80 μέτρα μακριά και επέστρεψε όταν τους άκουσε να φωνάζουν. Όταν επέστρεψε αυτοί ήταν κοντά στην αποθήκη για την οποία έκανε αναφορά προηγουμένως. Δεν είδε το ρολόι του σε σχέση με την ώρα, την ώρα την υπολογίζει. Εισήλθε μέσα στην αποθήκη όταν ο κατηγορούμενος 1 και η παραπονούμενη τσακώνονταν και εκεί είναι που έχασε το δακτυλίδι του όταν αυτοί τσακώνονταν και μπήκε στη μέση. Όταν εισήλθε στην αποθήκη, ο κατηγορούμενος 1 και η παραπονούμενη ήταν με τα ρούχα τους και δεν νομίζει ότι είναι δυνατό να ήρθαν σε συνουσία κατά τη διάρκεια των πέντε λεπτών που έφυγε. Αρνήθηκε ότι βίασε την παραπονούμενη ή ότι βοήθησε τον κατηγορούμενο 1 να τη βιάσει. Δεν χρησιμοποίησε δύναμη ή βία πάνω στην παραπονούμενη εκτός όταν μπήκε στη μέση για να τους χωρίσει, όταν της κράτησε τα χέρια. Θυμάται την παραπονούμενη να τον κτυπάει στο κεφάλι με μια μπουκάλα αλλά δεν θυμάται αν η μπουκάλα έσπασε ή όχι. Αυτό συνέβηκε όταν μπήκε στη μέση για να τους χωρίσει. Σε σχέση με το προφυλακτικό που βρέθηκε στο πέος του ανέφερε ότι το τοποθέτησε εκείνη την ημέρα όταν επέστρεψε στο πλοίο και ο λόγος ήταν γιατί κάποιες φορές εκσπερματώνει καθώς κοιμάται. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεσή της κάλεσε, πέρα από την παραπονούμενη και άλλους μάρτυρες ανάμεσα σ΄ αυτούς και δύο πραγματογνώμονες, τον κ. Ν. Χαραλάμπους, Ιατροδικαστή και τον Δρ. Μ. Καριόλου, Ανώτερο Μοριακό Γενετιστή και Διευθυντή του Εργαστηρίου Δικανικής Γενετικής. Στη μαρτυρία αυτών και των υπόλοιπων μαρτύρων της Κατηγορούσας Αρχής, θα αναφερθούμε στη συνέχεια. Όταν η Κατηγορούσα Αρχή έκλεισε την υπόθεσή της, το Δικαστήριο βρήκε ότι αποδείχθηκε εναντίον και των δύο κατηγορουμένων εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Αφού τους εξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους, ο 1ος κατηγορούμενος επέλεξε να δώσει ανώμοτη κατάθεση. Ο 2ος κατέθεσε ενόρκως. Ανώμοτη κατάθεση του Κατηγορούμενου 1 Ο κατηγορούμενος 1, ως είχε δικαίωμα, προέβη σε ανώμοτη κατάθεση, το περιεχόμενο της οποίας παραθέτουμε σε γενικές γραμμές. Αφού κάνει αναφορά στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες συνάντησε στις 9.6.2013 την παραπονούμενη, αναφέρει ότι ενώ βρίσκονταν στη μπιραρία του Αντρέα η οποία ήταν κλειστή, όπου έπιναν και συνομιλούσαν, σε κάποια στιγμή περπάτησε μερικά μέτρα δίπλα από τη μπιραρία για να ουρήσει. Ενώ ουρούσε αντιλήφθηκε την παραπονούμενη να τον παίρνει από πίσω λέγοντας του ότι της έλειψε. Η παραπονούμενη συνέχισε και εισήλθε μέσα στην αποθήκη για να ουρήσει. Ο ίδιος τότε επέστρεψε στη μπιραρία του Αντρέα και έψαξε το πορτοφόλι της παραπονούμενης, το οποίο είχε αφήσει εκεί, επειδή είχε υποψίες ότι αυτή έκανε σεξ με άλλους άντρες. Βρήκε εντός αυτού προφυλακτικά και αμέσως μετέβηκε στην αποθήκη όπου η παραπονούμενη ουρούσε γιατί ήθελε να εξακριβώσει κατά πόσο αυτή έκανε σεξ με άλλους άντρες. Για να δοκιμάσει την αντίδρασή της, της είπε ότι ήθελε να κάνει σεξ μαζί της. Η ίδια αρνήθηκε προβάλλοντας του διάφορες δικαιολογίες. Επειδή ο ίδιος ήταν πολύ εξαγριωμένος με αυτή την αντίδραση της, η παραπονούμενη άρχισε να του αγγίζει το πέος για να τον ηρεμήσει. Στη συνέχεια του έκανε στοματικό έρωτα. Εκσπερμάτωσε γρήγορα γιατί είχε μία βδομάδα να κάνει σεξ. Δεν είναι σίγουρος που ακριβώς εκσπερμάτωσε αλλά είναι σίγουρος ότι δεν εκσπερμάτωσε στο στόμα της ή στο πρόσωπό της. Μετά από αυτά συνέχιζε να της λέει ότι ήθελε να κάνει σεξ μαζί της και αυτή αρνιόταν. Τότε θύμωσε και της ανέφερε ότι βρήκε τα προφυλακτικά στο πορτοφόλι της και ότι πίστευε ότι έκανε σεξ με άλλους άντρες. Ακολούθως την έσπρωξε, αυτή έπεσε στο έδαφος, και ο ίδιος την πίεσε με το κορμί του ούτως ώστε αυτή να παραμείνει στο έδαφος. Τοποθέτησε το χέρι του μέσα στο παντελόνι και το εσώρουχό της και προσπάθησε να βάλει το δάχτυλο του μέσα στο αιδοίο της για να δει κατά πόσο αυτή είχε κάνει σεξ με άλλο άντρα εκείνη την ημέρα. Η παραπονούμενη φώναζε και προσπαθούσε να του ξεφύγει. Στο σημείο όμως αυτό έφτασε στην αποθήκη ο κατηγορούμενος 2, ο οποίος τον έσπρωξε προς τα πίσω και στάθηκε στη μέση τους αφού η παραπονούμενη είχε ήδη σηκωθεί πάνω. Η παραπονούμενη προσπάθησε να τον χτυπήσει χωρίς όμως να τα καταφέρει. Σε κάποιο σημείο η παραπονούμενη προσπάθησε να τον χτυπήσει με ένα μπουκάλι αλλά χτύπησε τον κατηγορούμενο
  13. Στη συνέχεια, ως αναφέρει, βγήκαν όλοι έξω από την αποθήκη. Δηλώνει επίσης τι ακριβώς έλαβε χώρα μετά που όλοι βγήκαν έξω από την αποθήκη. Ο λόγος που δεν είχε αναφέρει στην κατάθεση του, που έδωσε στην Αστυνομία, τις λεπτομέρειες για το τι είχε συμβεί εντός της αποθήκης ήταν γιατί ήταν φοβισμένος και συγχυσμένος. Επίσης δεν είχε μιλήσει με δικηγόρο και δεν είχε ενημερωθεί ότι μπορούσε να συμβουλευτεί δικηγόρο πριν δώσει κατάθεση στην Αστυνομία για να πάρει τη δέουσα συμβουλή. Ως ελέχθη, ο 2ος κατηγορούμενος έδωσε μαρτυρία ενόρκως. Θα αναφερθούμε στα όσα ανέφερε τόσο στην κυρίως εξέταση όσο και στην αντεξέταση του, όταν θα αξιολογούμε τη μαρτυρία του. Και οι δύο κατηγορούμενοι κάλεσαν δύο κοινούς μάρτυρες υπεράσπισης. Στη μαρτυρία αυτών θα αναφερθούμε στη συνέχεια. Αξιολόγηση προσαχθείσας μαρτυρίας Έχουμε θέσει ενώπιον μας το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας στην οποία θα αναφερθούμε σε συγκεκριμένα μέρη αυτής, όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Αναφέρουμε από τώρα ότι παρακολουθήσαμε με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες ενόσω αυτοί κατέθεταν κατά την ακροαματική διαδικασία και είχαμε την ευκαιρία να δούμε τον τρόπο που απαντούσαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, το καλό ή κακό μνημονικό τους και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. (C & A Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου

(1999)1 ΑΑΔ 1273, 1280 - 1281, Χρίστου ν. Ηροδότου κ.ά.,
(2008)1 (Α) ΑΑΔ 676, Γεώργιος και Σπύρος Τσαππή Λτδ ν. Πολυβίου,
(2009)1 (Α) ΑΑΔ 339 και Κυριάκου ν. Γ. Νικόλας (Μακρή) Λτδ,
(2009)1 (Β) ΑΑΔ 869). Έχουμε θέσει ενώπιον μας και το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια, ως επίσης και τα παραδεκτά γεγονότα. Έχουμε θέσει ενώπιον μας και την ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου 1 ενώπιον του Δικαστηρίου, στην οποία προβάλλονται οι θέσεις του γύρω από το τι ακριβώς συνέβηκε εκείνο το βράδυ. Στην Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 506 υποδεικνύεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Τέλος, πρέπει να πούμε ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας έγινε έχοντας πάντα κατά νου όλες τις εισηγήσεις της Υπεράσπισης. Σε σχέση με τις αντιφάσεις στη μαρτυρία ενός μάρτυρα, που αφορούν σε παρεμφερή κυρίως γεγονότα, χρήσιμη είναι η πρόσφατη απόφαση Φίλιππος Τάσου Δρουσιώτης ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 110/12, ημερ. 18.7.13 όπου αναφέρθηκαν τ' ακόλουθα: «. Σε περιπτώσεις αντιφάσεων που αφορούν σε παρεμφερή ή δευτερεύουσας σημασίας γεγονότα, περιθώριο μιας τέτοιας επέμβασης δεν χωρεί (Βλ. Παντελής Λαζάρου κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις αρ. 172/2009 και 178/2009, ημερομηνίας 21/12/2010 και την εκεί σχετική νομολογία που η απόφαση παραπέμπει).» Επισημαίνουμε ότι πριν αξιολογήσουμε την προσαχθείσα μαρτυρία θέσαμε ενώπιον μας και τα όσα ανέφεραν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους. Αφού μελετήσαμε την προσαχθείσα μαρτυρία και την υπόθεση στο σύνολό της, έχουμε καταλήξει σε ευρήματα και συμπεράσματα τα οποία θα παραθέσουμε πιο κάτω με τη σειρά η οποία, κατά την κρίση μας, αποτελεί την καλύτερη δυνατή δομή της απόφασής μας (Adamos Charitonos and others v. The Republic
(1971)2 CLR 40, 97). Στο σημείο αυτό θα πρέπει να σταθούμε στη θέση του ευπαίδευτου συνήγορου των κατηγορουμένων ότι δεν δόθηκε μαρτυρία για εισδοχή του πέους του κατηγορούμενου 1 στον κόλπο της παραπονούμενης. Ας δούμε τι είπε η παραπονούμενη στην πρώτη κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία στις 10.6.2013, γύρω από αυτό το θέμα: «Τους ρώτησα τι έκαναν και μου είπαν ότι ήθελαν να κάνουν σεξ μαζί μου. Εγώ αρνήθηκα και τους είπα να με αφήσουν να φύγω. Αντί αυτού, ο Swaleh μου επιτέθηκε και τράξηξε κάτω το παντελόνι και το βρακί μου. Ο Swaleh με κρατούσε στο έδαφος ενώ ο Muinyi με βίαζε. Ο Muinyi δεν χρησιμοποίησε προφυλακτικό, δεν τον είδα να χρησιμοποιεί προφυλακτικό. Έκλαιγα και φώναζα αλλά την ίδια ώρα καταλάβαινα ότι βιαζόμουν τόσο από τον κόλπο όσο και από τον πρωκτό. Μετά που τέλειωσε ο Muinyi, βγήκε από το κτίριο, και ο Swaleh προσπάθησε επίσης να με βιάσει... Δεν θυμάμαι αν ο Muinyi τέλειωσε μέσα μου, ήμουν σε σοκ. O Swaleh δεν με γάμησε αλλά έβαλε τα δάχτυλα του στον πρωκτό και στον κόλπο μου... Όπως σου εξήγησα βιάστηκα. Δεν έκανα σεξ με κανένα από τους δύο με την ελεύθερη θέλησή μου.» Ας δούμε τι είπε στη δεύτερη κατάθεσή της που έδωσε στις 11.8.13: «.. Περαιτέρω δεν μπορώ να θυμηθώ αν ο Hamisi φορούσε προφυλακτικό πάνω στο πέος του κατά τη διάρκεια του βιασμού..Τώρα που είμαι πιο ήρεμη είμαι σίγουρη ότι ο Hamisi δεν τέλειωσε μέσα μου αλλά τέλειωσε έξω. Τέλος θέλω να αναφέρω ότι το άλλο πρόσωπο, o Mwapofu, δεν έβαλε το πέος του μέσα μου αλλά έβαλε τα δάχτυλα του αρκετές φορές στον πρωκτό μου και στο μουνί μου.» Στη μαρτυρία της ενώπιον του Δικαστηρίου υιοθέτησε το περιεχόμενο των πιο πάνω καταθέσεων της και επανέλαβε ότι ο 1ος κατηγορούμενος τη βίασε και ο 2ος έβαλε τα δάχτυλά του στον πρωκτό και στον κόλπο της. Τι άλλο μπορεί να σημαίνει από προβολή ισχυρισμού περί εισδοχής του πέους του κατηγορούμενου 1 στον κόλπο της παραπονούμενης, όταν η τελευταία, με εμπειρίες στο κολπικό σεξ, ισχυρίζεται ότι ο κατηγορούμενος 1 τη βίασε αλλά δεν θυμόταν αν αυτός χρησιμοποίησε προφυλακτικό, ότι αντιλαμβανόταν να βιάζεται από τον κόλπο, ότι δεν έκανε σεξ με τη θέλησή της, και ότι ο κατηγορούμενος 1 δεν εκσπερμάτωσε μέσα της αλλά έξω. (Να σημειώσουμε εδώ το αυτονόητο ότι το πέος είναι αυτό που εκσπερματώνει). Μάλιστα η παραπονούμενη συνεχίζει και λέει πως ο κατηγορούμενος 2 δεν έβαλε το πέος του μέσα της, δεν τη «γάμησε», αλλά έβαλε τα δάχτυλά του στον πρωκτό και στον κόλπο της. Με άλλα λόγια δεν της έκανε αυτό που της έκανε ο κατηγορούμενος 1, δηλαδή να βάλει το πέος του στον κόλπο της. Να αναφέρουμε επίσης πως κατά το χρόνο που η παραπονούμενη ισχυρίζεται ότι βιάστηκε στην αποθήκη από τον κατηγορούμενο 1, δεν υπάρχει ισχυρισμός ή υποβολή εκ μέρους του τελευταίου, ότι αυτός της έβαλε κάτι άλλο στον κόλπο της. Τουναντίον, η θέση του στην Αστυνομία όταν συνελήφθηκε για το βιασμό της παραπονούμενης ήταν ότι δεν εισήλθε εντός της αποθήκης και ουδεμία ερωτική περίπτυξη έλαβε χώρα με την παραπονούμενη. Τέλος, πρέπει να κάνουμε αναφορά και στη μαρτυρία του κ. Καριόλου, ο οποίος, ανάμεσα σε άλλα, ανέφερε ότι από επίχρισμα από το πέος του κατηγορούμενου 1 απομονώθηκε μικτό γενετικό υλικό. Ο κατηγορούμενος 1 είναι ο κύριος δότης του μικτού γενετικού υλικού ενώ η παραπονούμενη είναι δότρια μέρους του μικτού γενετικού υλικού, (Τεκμήριο 44, Συμπέρασμα 33). Υπό το φως της πιο πάνω μαρτυρίας, δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε με την εισήγηση του κ. Παυλίδη ότι δεν δόθηκε μαρτυρία ότι το πέος του κατηγορούμενου 1 εισήλθε στον κόλπο της παραπονούμενης. Μαρτυρία πραγματογνωμόνων - Αξιολόγηση αυτής Ως ελέχθη, η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε ως μάρτυρες τον κ. Ν. Χαραλάμπους, Ιατροδικαστή και το Δρ. Μ. Καριόλου, Ανώτερο Μοριακό Γενετιστή και Διευθυντή του Εργαστηρίου Δικανικής Γενετικής. Αναφέρουμε από τώρα πως τα προσόντα τους, η ιδιότητά τους και η πείρα τους δεν αμφισβητήθηκαν. Τη μαρτυρία τους την προσεγγίζουμε ως η Νομολογία επιτάσσει (Anastassiades v. The Republic
(1977)2 CLR 92). Στο σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice
(2004)γίνεται αναφορά στο καθήκον των πραγματογνωμόνων όταν αυτοί καταθέτουν υπό αυτή τους την ιδιότητα ενώπιον Δικαστηρίου («The duty of the expert witness is to furnish the judge or jury with the necessary scientific criteria for testing the accuracy of their conclusions, so as to enable the judge or jury to form their own independent judgment by the application of those criteria to the facts proved in evidence;» βλ. σελ. 2183). Θεωρούμε ότι μπορούμε να προχωρήσουμε με την αξιολόγηση της μαρτυρίας των δύο πιο πάνω πραγματογνωμόνων. Ο κ. Καριόλου ως ειδικός, μεταξύ άλλων, στην απομόνωση γενετικού υλικού από βιολογικές ουσίες που υπάρχουν πάνω σε αντικείμενα και ως ειδικός σε εξετάσεις σε επίπεδο γενετικού υλικού (DNA), παρέλαβε διάφορα Τεκμήρια που αναφέρονται στην έκθεσή του ημερ. 30.7.2013, Τεκμήριο 44, το περιεχόμενο της οποίας έχουμε θέσει ενώπιον μας. Λέμε από τώρα πως ουσιαστικά η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε με την αντεξέταση. Εκείνο που επιδιώχθηκε ήταν να δοθούν κάποιες λεπτομέρειες σε σχέση κυρίως με το περιεχόμενο της έκθεσής του. Χωρίς ενδοιασμό βρίσκουμε τον κ. Καριόλου αξιόπιστο μάρτυρα και δεχόμαστε τη μαρτυρία του. Σε σχέση με τα πρωκτικά και τα περιπρωκτικά επιχρίσματα που λήφθηκαν από την παραπονούμενη θεωρούμε σκόπιμο να παραπέμψουμε στη σχετική μαρτυρία που έδωσε στην κυρίως εξέτασή του: «A. Το συμπέρασμα 22 αναφέρεται σε περιπρωκτικό επίχρισμα που λήφθηκε από την παραπονούμενη όπου εντοπίστηκαν και σπερματικά κύτταρα από το αντικείμενο 3057‑6 ΣΜ που αναφέρω στο συμπέρασμα
  1. Απομονώθηκε μικτό γενετικό υλικό δότες του οποίου είναι ο άγνωστος άντρας της υπόθεσης αυτής και η παραπονούμενη. Εξετάσεις που έγιναν στο επίπεδο του αντρικού χρωμοσώματος έδειξαν ταύτιση των απλότυπων Y του αντρικού απλότυπου από το αντικείμενο 3057‑6 ΣΜ και του άγνωστου άντρα της υπόθεσης αυτής. Το συμπέρασμα 23 στη σελίδα που αρχίζει από τη σελίδα 18 και επεκτείνεται στο πάνω μέρος της σελίδας 19 του Τεκμηρίου 44 αναφέρεται σε άλλη δειγματοληψία περιπρωκτικού επιχρίσματος από την παραπονούμενη με αριθμό 3057‑
  2. Επίσης αναφέρεται και σε πρωκτικό επίχρισμα που φέρει αριθμό 3057‑8 όπως επίσης και ένα δεύτερο πρωκτικό επίχρισμα με αριθμό 3057‑9 που φαίνεται στο πάνω μέρος της σελίδας
  3. Από αυτές τις 3 δειγματοληψίες που έχω αναφέρει και καταγράφω στο συμπέρασμα 23 απομονώθηκε από κάθε ένα από αυτά τα αντικείμενα απομονώθηκε μονό γενετικό υλικό όπου το γενετικό προφίλ αυτού του γενετικού υλικού ταυτίζεται με την παραπονούμενη.» Στην αντεξέταση, του υποβλήθηκαν οι ακόλουθες ερωτήσεις και έδωσε τις ακόλουθες απαντήσεις: Ε. Η ερώτηση μου για να είμαι συγκεκριμένος κύριε μάρτυρα, για το περιπρωκτικό μιλώ, αν τούτη η κοπέλα η παραπονούμενη ερχόταν σε επαφή με άλλο πρόσωπο μεταγενέστερα που ήρθε σε επαφή με το 1ο πρόσωπο, θα αναμένετε τούτα τα σπερματικά κύτταρα που βρέθηκαν ή ουσίες που βρέθηκαν να φύγουν από την περιπρωκτική περιοχή της παραπονούμενης; Μιλώ πάντα για τα περιπρωκτικά. A. Όχι κατ' ανάγκη, διότι κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει ακριβώς σε ποια θέση είχαν τοποθετηθεί αυτές οι ουσίες και πόση επιφάνεια κάλυπταν κτλ. Ως εκ τούτου εγώ δεν μπορώ να τραβήξω ένα γενικό συμπέρασμα και να αναφέρω ότι θα έπρεπε να απαλειφθούν αυτά τα σπερματικά κύτταρα που ανήκουν στο άτομο που ήρθε σε συνουσία στην αρχή. E. Νοουμένου ότι έρχεται σε σεξουαλική επαφή και συγκεκριμένα πρωκτική σεξουαλική επαφή με 2ο άτομο το οποίο δεν φορούσε προφυλακτικό. Δεν θα ήταν εύλογο να αναμένετε τουλάχιστον να βρίσκετε γενετικό υλικό του 2ου ατόμου στην περιοχή του πρωκτού έστω σπερματικών ουσιών, όχι κατ' ανάγκη σπερματικών κυττάρων; A. Όπως είχα αναφέρει υπάρχουν και έχουμε παρατηρήσει περιπτώσεις όπου υπάρχει παραδοχή, όχι σε αυτή την υπόθεση σε άλλες υποθέσεις όπου υπάρχει παραδοχή για συνουσία αλλά δεν εντοπίζουμε γενετικό υλικό. Ως εκ τούτου στην απουσία εκσπερμάτωσης ορισμένες φορές είναι δύσκολο να εντοπιστεί γενετικό υλικό κάποιου ατόμου που εισχωρεί το πέος του είτε στον πρωκτό είτε στον κόλπο κάποιας κοπέλας. E. Δηλαδή με τούτο που μας είπες τώρα κύριε μάρτυρα, αν έχω αντιληφθεί σωστά το περιπρωκτικό επίχρισμα της παραπονούμενης στο οποίο δείχνει ότι υπάρχουν σπερματικές ουσίες από άγνωστο άντρα δείχνει ότι το εν λόγω πρόσωπο είχε επαφή με την περιοχή του πρωκτού της παραπονούμενης δεν είναι έτσι; A. Κατ' αρχάς θα ήθελα να διευκρινίσω κάτι σε ό,τι αφορά το περιπρωκτικό επίχρισμα. Εγώ δεν έχω γνώση ακριβώς από ποιο σημείο ή πώς έγινε αυτή η δειγματοληψία. Θα ήθελα να το διευκρινίσω αυτό το πράγμα. Το 2ο είναι ότι όπως είχαμε αναφέρει λίγο προηγουμένως υπάρχουν διάφοροι τρόποι με τους οποίους μπορεί να εναποτεθεί βιολογική ουσία άμεσα, έμμεσα κτλ. Εκείνο το οποίο μπορώ εγώ να πω είναι αυτά τα οποία γράφονται στην έκθεση ότι έχουν εντοπιστεί σπερματικά κύτταρα στο κολπικό επίχρισμα και στο περιπρωκτικό επίχρισμα ενός άγνωστου άντρα.» Ο Ιατροδικαστής Νικόλας Χαραλάμπους (Μ.Κ.8) ήταν αυτός που εξέτασε το σώμα της παραπονούμενης στις 10.6.13, πρωινές ώρες. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, η παραπονούμενη ήταν σοκαρισμένη, τρομαγμένη αλλά συνεργάσιμη. Ρωτήθηκε, αντεξεταζόμενος, αν η παραπονούμενη του ανέφερε κατά πόσο εκείνη την ημέρα είχε άλλη σεξουαλική επαφή και αυτή του απάντησε καταφατικά. Του ανέφερε επίσης ότι ήταν με τη θέλησή της που είχε αυτή τη σεξουαλική επαφή. Δεν του ανέφερε ότι είχε οποιαδήποτε κάκωση από αυτό το άτομο με το οποίο είχε σεξουαλική επαφή με τη θέλησή της. Εξέτασε επίσης και τους δύο κατηγορούμενους και συνέταξε ιατρικές εκθέσεις (Τεκμήρια 42 και 43). Τα ιατροδικαστικά του ευρήματα σε σχέση με την παραπονούμενη εκτίθενται στην έκθεσή του που ετοίμασε (Τεκμήριο 41) τα οποία παραθέτουμε: «
  4. Εκδορά διαστάσεων 2.2Χ1 εκ. στην αριστερή τραχηλική χώρα.
  5. Εκδορές διαστάσεων 7.5Χ1.6 εκ. στην αριστερή τραχηλική χώρα.
  6. Εκδορές στη δεξιά μαστική χώρα.
  7. Πολλαπλές εκδορές στην ραχιαία χώρα του κορμού.
  8. Πολλαπλές εκδορές στην πρόσθια και οπίσθια χώρα του δεξιού βραχίονα και αντιβραχίονα.
  9. Εκδορά στην αριστερή μαστική χώρα.
  10. Εκδορά διαστάσεων 10Χ2.5 εκ. στην πρόσθια χώρα του δεξιού μηρού.
  11. Εκδορές στην ραχιαία χώρα του δεξιού χεριού.
  12. Εκδορές διαστάσεων 2Χ1 και 3Χ3.5 εκ. στο δεξιό γόνατο.
  13. Εκδορά διαστάσεων 17Χ2.5 εκ. στην πρόσθια χώρα του αριστερού μηρού.
  14. Εκδορές στο δεξιό γλουτό.
  15. Εκχύμωση 3Χ1.5 εκ στην οπίσθια χώρα του δεξιού μηρού.
  16. Εκχυμώσεις στην πρωκτική περιοχή με πολλαπλές ρήξεις του βλεννογόνου του πρωκτικού σωλήνα. Οι σφικτήρες είναι χαλαροί αλλά λειτουργικοί.» Σε σχέση με τα τραύματα της παραπονούμενης θα πρέπει να σταθούμε στο εύρημά του ότι αυτή παρουσίαζε «Εκχυμώσεις στην πρωκτική περιοχή με πολλαπλές ρήξεις του βλεννογόνου του πρωκτικού σωλήνα. Οι σφικτήρες είναι χαλαροί αλλά λειτουργικοί.». Κατά την κυρίως εξέτασή του, απέρριψε το ενδεχόμενο οι κακώσεις στον πρωκτό της παραπονούμενης να είναι αποτέλεσμα δυσκοιλιότητας. Σε περιπτώσεις δυσκοιλιότητας, ως ανέφερε, δεν έχουμε τόσες πολλές σχισμές, τόσες πολλές κακώσεις. Ακόμη οι ρήξεις σε περιπτώσεις δυσκοιλιότητας είναι αντίθετης πορείας, κάτι που δεν συμβαίνει εδώ. Ήταν η θέση του, ότι αυτές οι πολλαπλές ρήξεις μας δείχνουν ότι κάποιο ξένο σώμα έχει εισέλθει στον πρωκτό της παραπονούμενης. Για να εισέλθει αυτό το ξένο σώμα στον πρωκτό χρειάζεται κάποια δύναμη γι΄ αυτό με τη δύναμη αυτή καταστρέφονται τα μαλακά μόρια της περιοχής, δηλαδή το βλεννογόνο του πρωκτού με αποτέλεσμα να προκαλούνται οι ρήξεις για τις οποίες γίνεται αναφορά στην έκθεσή του. Εξήγησε στην αντεξέτασή του ότι οι κακώσεις στον πρωκτό της παραπονούμενης προκλήθηκαν από τη βίαιη είσοδο ξένου σώματος στον πρωκτό. Σε τέτοια περίπτωση ο σφικτήρας σφίγγει την περιοχή για να μην επιτρέψει την είσοδο του ξένου σώματος. Στην προσπάθεια του άλλου προσώπου να βάλει μέσα στον πρωκτό το ξένο σώμα προκαλείται εκχύμωση σε πρώτη φάση και ρήξη σε δεύτερη φάση. Ήταν η θέση του ότι εάν βάλεις ένα πέος με λιπαντικό στον πρωκτό μπορεί να μην του προκαλέσεις κάκωση, μπορεί να του προκαλέσεις μία ερυθρότητα λόγω της τριβής. Μπορεί όμως να του προκαλέσεις, αν είναι μεγάλου μεγέθους, και ρήξη. Έφερε ως παράδειγμα το εξής το οποίο παραθέτουμε αυτολεξεί: «Α. .Εάν κάποιο άτομο με τη θέληση του, εμένα προσωπικά για παράδειγμα να το πω για να μην κατηγορήσω οποιονδήποτε άλλο, μου πει «θέλω να μου βάλεις αυτή την μπουκάλα στον πρωκτό» με τη θέληση του, υπάρχει πιθανότητα να του προκαλέσω τις κακώσεις έστω και με τη θέληση του. Γι' αυτό αναφέρθηκα. Απλώς εγώ σας δίνω όλες τις εκδοχές οι οποίες μπορούν να προκαλέσουν αυτή την κάκωση .». Σε σχέση με τις κακώσεις που παρατηρούνται στην πλάτη της παραπονούμενης του υποβλήθηκαν οι ακόλουθες ερωτήσεις κατά την αντεξέταση και έδωσε τις ακόλουθες απαντήσεις: «E. Σε σχέση με τις εκδορές εις την πλάτη, τη ραχιαία χώρα της παραπονούμενης αν κατάλαβα σωστά από τα όσα είπες στην κυρίως εξέταση σου συνάδει με το γεγονός ότι τούτο το πρόσωπο ήταν κάπου κουμπημένη η πλάτη του πάνω σε κάποιο τοίχο ή στο έδαφος και ενδεχόμενα κάποιος την έπαιρνε και την έφερνε δεξιά ‑ αριστερά ή κάποιος την πίεζε σε τούτη την επιφάνεια και πήγαινε δεξιά, προσπαθούσε να πάει δεξιά ‑ αριστερά, μπροστά ‑ πίσω; A. Ακριβώς ναι, με διάφορες κατευθύνσεις. E. Άρα τούτοι οι τραυματισμοί συνάδουν σε περίπτωση που την είχε ο 1ος κατηγορούμενος εις το πάτωμα χαμέ, πίεζε την κάτω και προσπαθούσε τούτη να ξεφύγει και πήγαινε δεξιά ‑ αριστερά, μπροστά ‑ πίσω και ο κατηγορούμενος 1 την πίεζε κάτω; A. Εξαρτάται τι επιφάνεια ήταν, είναι τούτο που θέλω να πω. Αν τη βάλεις σε τούτο το πάτωμα δεν θα δημιουργηθούν αυτές οι κακώσεις. (Δείχνει το πάτωμα της αίθουσας που είναι λείο». Αν τη βάλουμε μέσα σε χώμα, μέσα σε τσακίλι, μέσα σε άσφαλτο πιθανό να δημιουργηθούν.» Στην κυρίως εξέτασή του ανέφερε ότι είναι δυνατό ενώ έχουμε σεξουαλική επαφή από τον κόλπο να βρεθεί γενετικό υλικό στην περιπρωκτική περιοχή του προσώπου. Αν όμως το γενετικό υλικό βρεθεί εσωτερικά του πρωκτού, τότε σημαίνει ότι κάποιο σώμα εισήλθε στον πρωκτό το οποίο έχει μεταφέρει το γενετικό υλικό εντός αυτού. Στην αντεξέτασή του διευκρίνισε ότι αν το γενετικό υλικό βρεθεί στην περιπρωκτική περιοχή δεν χρειάζεται είσοδος του ξένου σώματος στον πρωκτό για να φθάσει το γενετικό υλικό στην περιπρωπτική περιοχή. Σε σχέση με το προφυλακτικό που βρέθηκε στο πέος του κατηγορούμενου 2 επέμενε ότι αυτός του είχε προβάλει δύο λόγους για τους οποίους φορεί προφυλακτικό. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε στην αντεξέτασή του: Α. «.Όπως σας είπα όταν μου κατέβασε το παντελόνι και του λέω εγώ, επειδή δεν το περίμενα ούτε εγώ να τον δω με το προφυλακτικό και λέω του «ρε τι είναι τούτο;» και σαν να σοκαρίστηκε και σκέφτηκε τούτος, πήρε κάποια δευτερόλεπτα χρόνο και μου απάντησε ότι «α ξέρεις, επειδή βλέπω όνειρα και εκσπερματώνω για να μην... βάλλω προφυλακτικό» και μετά συνέχισε και λέει «αν βρω και κάτι έκτακτο να είμαι έτοιμος». E. Μπορεί να το είπε και υπό μορφή αστείου το 2ο; A. Εγώ σας λέω ακριβώς το τι μου έχει αναφέρει. Αν το θεωρούσε αστείο ή όχι είναι θέμα δικό του. Εγώ μεταφέρω ακριβώς το τι μου έχει αναφέρει.» Ο κ. Ν. Χαραλάμπους μας έκανε καλή εντύπωση και αποδεχόμαστε τη μαρτυρία του στο σύνολό της. Τα ευρήματά του στις ιατρικές εκθέσεις (Τεκμήρια 41, 42, 43) καθίστανται και ευρήματα του Δικαστηρίου. Το ίδιο ισχύει και για την υπόλοιπη του μαρτυρία και ειδικότερα σε σχέση με το πώς προκαλούνται οι κακώσεις που παρουσίαζε ο πρωκτός της παραπονούμενης. Βρίσκουμε επίσης ότι η παραπονούμενη την ημέρα που την εξέτασε, του ανέφερε ότι είχε σεξουαλική επαφή την ημέρα που ισχυρίστηκε ότι βιάστηκε, και ότι ο κατηγορούμενος 2 του έκανε τις δηλώσεις στις οποίες κάναμε αναφορά πιο πάνω σε σχέση με το προφυλακτικό που βρέθηκε στο πέος του. Υπό το φως της μαρτυρίας του κ. Καριόλου και του κ. Χαραλάμπους, βρίσκουμε ότι δεν είναι απαραίτητο να προηγηθεί πρωκτικό σεξ, για να αφεθεί γενετικό υλικό στην περιπρωκτική περιοχή. Ο Μ.Κ.1 Αστ. 1810 Ανδρέας Νικόλα επίσης μας έκαμε καλή εντύπωση και αποδεχόμαστε τη μαρτυρία του, η οποία ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε. Ο μάρτυρας αυτός υιοθέτησε την κατάθεσή του (ένδειξη Β) το περιεχόμενο της οποίας έχουμε θέσει ενώπιον μας. Σύμφωνα με το περιεχόμενο αυτής, ήταν ο χειριστής των τεκμηρίων της υπόθεσης, κατόπιν οδηγιών που έλαβε από το Λοχ.
  17. Να σημειωθεί εδώ ότι σύμφωνα με τα παραδεκτά γεγονότα (ένδειξη Α) η λήψη όλων των τεκμηρίων έγινε σωστά και νομότυπα. Η διακίνησή τους από τη στιγμή λήψης τους από την Αστυνομία μέχρι και την κατάθεσή τους στο Δικαστήριο, έγινε επίσης νομότυπα, χωρίς να σπάσει η αλυσίδα διακίνησης και χωρίς να γίνει οποιαδήποτε παρέμβαση πάνω σε αυτά, εκτός από τις καθορισμένες επιστημονικές εξετάσεις. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, αυτός με άλλους αστυνομικούς στις 10.6.13 και ώρα 01:15 οδήγησαν την παραπονούμενη στο χώρο του νέου λιμανιού Λεμεσού όπου αυτή τους υπέδειξε το πλοίο «EDT SERVΕ» υπό Κυπριακή σημαία, αναφέροντας τους ότι τα πρόσωπα που τη βίασαν εργάζονταν στο εν λόγω πλοίο. Από εξετάσεις που διενήργησαν εντόπισαν τους κατηγορούμενους, τους οποίους οδήγησαν στο ΤΑΕ Λεμεσού. Στη συνέχεια αυτός μαζί με τον αστ. 1945 και την Αστ. 3456 Σοφία Βασιλείου, μετέφεραν την παραπονούμενη στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού για ιατρικές εξετάσεις. Ο Μ.Κ.4, Λοχ. 532 Θάνος Χαραλάμπους υιοθέτησε την κατάθεσή του (ένδειξη Ε) το περιεχόμενο της οποίας έχουμε θέσει ενώπιον μας. Ο μάρτυρας αυτός, εντόπισε στο πλοίο «EDT SERVΕ» τους κατηγορούμενους, τους οποίους οδήγησε στο ΤΑΕ Λεμεσού για ανάκριση. Ο κατηγορούμενος 2 φαινόταν κτυπημένος στο κεφάλι. Έλαβε κατάθεση από τον κατηγορούμενο 1 (Τεκμήριο 35) και από τον κατηγορούμενο 2 (Τεκμήριο 36). Κατέθεσε ως Τεκμήριο 37 συγκαταθέσεις των κατηγορουμένων και της παραπονούμενης για λήψη DNA. Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 38 το ένταλμα σύλληψης του κατηγορούμενου 1 που εκτέλεσε ο ίδιος και ως Τεκμήριο 39 το έγγραφο που υπέγραψε ο κατηγορούμενος 1 για δικαίωμα επικοινωνίας με συνήγορο. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι μίλησε με την παραπονούμενη, η οποία ήταν ταραγμένη αλλά δεν θυμόταν αν μύριζε αλκοόλ. Οι φωτογραφίες 22, 23, 24 από το Τεκμήριο 2 είναι το σημείο που του υπέδειξε η παραπονούμενη ως το σημείο όπου έλαβε χώρα ο βιασμός. Οι κατηγορούμενοι ήταν συνεργάσιμοι κατά το χρόνο που τους έπαιρνε κατάθεση και ό,τι τους ρωτούσε απαντούσαν. Δεν έλαβε κατάθεση από τρίτο πρόσωπο σε σχέση με τον ισχυρισμό του κατηγορούμενου 1, ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο αυτός εξακολουθούσε να έχει σχέση με την παραπονούμενη. Ο μάρτυρας αυτός μας έκανε καλή εντύπωση και αποδεχόμαστε τη μαρτυρία του. Άλλωστε η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε. Η Μ.Κ.6 Αστ. 3456 Σοφία Βασιλείου υιοθέτησε την κατάθεσή της που έδωσε στην Αστυνομία (ένδειξη Η), το περιεχόμενο της οποίας έχουμε θέσει ενώπιον μας. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της, η παραπονούμενη, στις 10.6.13 στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού στην παρουσία της, εξετάστηκε από τον ιατροδικαστή Νικόλα Χαραλάμπους και κυβερνητικό γυναικολόγο. Στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού μετέβηκαν επίσης ο Αστ. 1991 και ο Λοχ. 176 για σκοπούς λήψης φωτογραφιών. Την ίδια ημέρα, δηλαδή 10.6.13 και μεταξύ των ωρών 05:05 - 06:10 έλαβε γραπτή κατάθεση από την παραπονούμενη στην αγγλική γλώσσα. Της ζητήθηκε κατά την κυρίως εξέταση να περιγράψει την κατάσταση της παραπονούμενης αφού ήταν ένα από τα πρόσωπα που είχε άμεση επαφή με αυτή λίγες ώρες μετά τον κατ΄ ισχυρισμό βιασμό. Ήταν η θέση της ότι η παραπονούμενη ήταν πολύ ταλαιπωρημένη, ήταν δακρυσμένη και γενικά φαινόταν πολύ ταραγμένη. Ήταν ματωμένη στα γεννητικά της όργανα. Δεν επικοινωνούσε με το περιβάλλον. Η ίδια προσπάθησε να της μιλήσει αλλά δεν ανταποκρινόταν. Αντεξεταζόμενη ρωτήθηκε αν διαπίστωσε η παραπονούμενη να μύριζε αλκοόλ, για να απαντήσει ότι «δεν μύρισε αλκοόλ». Και αυτή η μάρτυρας μας έκανε καλή εντύπωση και αποδεχόμαστε τη μαρτυρία της, η οποία δεν αμφισβητήθηκε. H Μ.Κ.7 κα Αθανασία Ιακωβίδου είναι η εργοδότρια της παραπονούμενης. Υιοθέτησε την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία (ένδειξη Θ) το περιεχόμενο της οποίας έχουμε θέσει ενώπιον μας. Αναφέρθηκε στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες η παραπονούμενη της εξιστόρησε πως έπεσε θύμα βιασμού και στις προσπάθειες που έγιναν για να την επηρεάσουν ούτως ώστε να μην καταθέσει στο Δικαστήριο, σύμφωνα πάντα με τα όσα η παραπονούμενη της ανέφερε. Η παραπονούμενη της είπε ότι ουδέποτε αποδέχτηκε κάποιο ποσό. Τουναντίον, έλεγε σε αυτούς που ήθελαν να τη χρηματίσουν ότι η δικαιοσύνη θα πάρει το δρόμο της. Και αυτή η μάρτυρας μας έκανε καλή εντύπωση παρόλο που η μαρτυρία της είχε να κάνει κυρίως με την προσωπική της άποψη γύρω από την παραπονούμενη την οποία θεωρεί καλό άνθρωπο και καλή οικιακή βοηθό. Ο κ. Νεοκλής Αντωνιάδης (Μ.Κ.2) μας έκανε καλή εντύπωση και αποδεχόμαστε τη μαρτυρία του η οποία ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε με την αντεξέταση. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του στις 10.6.13 επισκέφθηκε ως θαμώνας το μπαράκι «Cave Inn» που βρίσκεται στην οδό 28ης Οκτωβρίου απέναντι από την επίχωση. Καθώς καθόταν σε τραπεζάκι είδε μια άγνωστη κοπέλα από τις Φιλιππίνες, που τελικά ήταν η παραπονούμενη να είναι «κλαμένη και σε έντρομη κατάσταση». Αμέσως τον πλησίασε και την ρώτησε αν ήθελε βοήθεια. Όταν την είδε από κοντά διαπίστωσε ότι είχε χώμα στους αγκώνες και εκδορές. Του είπε «Help, they rape me». Του ζήτησε να τηλεφωνήσει στην Αστυνομία, πράγμα που έπραξε. Μετά την πάροδο 5-10 λεπτών έφθασε η Αστυνομία η οποία και την περέλαβε. Μάλιστα μέχρι να έλθει η Αστυνομία η παραπονούμενη του ανέφερε ότι την παρενόχλησαν μαύροι. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι η κοπέλα του είπε «I was raped» για να προσθέσει ότι μπορεί να το έγραψε έτσι η Αστυνομία. Επέμενε ότι «το raped είπε το πάντως». Στη συνέχεια μία κοπέλα που εργαζόταν στο κέντρο, με άλλο πρόσωπο, της έφεραν νερό και ο ίδιος έβλεπε την παραπονούμενη να κλαίει. Σε σχέση με τον ισχυρισμό του ότι η παραπονούμενη ανέφερε ότι την παρενόχλησαν μαύροι, διευκρίνισε ότι αυτά τα έλεγε σε όλους, «ήμασταν και οι τρεις εκεί». Ο Αστ. 3981 Αντώνης Παπανεοκλέους (Μ.Κ.3) μας έκανε καλή εντύπωση και αποδεχόμαστε τη μαρτυρία του. Υιοθέτησε την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία (ένδειξη Δ) το περιεχόμενο της οποίας έχουμε θέσει ενώπιον μας. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 31 το ένταλμα σύλληψης του κατηγορούμενου 2 και ως Τεκμήριο 32 έγγραφο που υπέγραψε ο κατηγορούμενος 2 που αφορά στα δικαιώματά του. Κατέθεσε τα «landing permit» των κατηγορουμένων ως Τεκμήρια 33 και
  18. Αντεξεταζόμενος διευκρίνισε ότι το συμβόλαιο της παραπονούμενης έληγε στις 20.5.13 όμως η παραπονούμενη δικαιούται να υποβάλει αίτηση με τη σύμφωνη γνώμη της εργοδότριας της και να εργαστεί στο ίδιο σπίτι, πράγμα που ήταν υπό διαδικασία. Ήταν η θέση του ότι από ενημέρωση που είχαν από την Υπηρεσία Αλλοδαπών η παραπονούμενη ήταν νόμιμη στην Κύπρο. Του υποβλήθηκε ότι η εργοδότρια με τη λήξη της σύμβασης εργασίας δεν επιθυμούσε την περαιτέρω ανανέωση της σύμβασης με την παραπονούμενη. Παρέπεμψε ο μάρτυρας στην κατάθεση της μάρτυρας κας Αθανασίας Ιακωβίδου. Δεν έλαβε κατάθεση από την αδελφή της παραπονούμενης σε σχέση με το κατά πόσο ο κατηγορούμενος 1 συνέχιζε να έχει σχέση με την παραπονούμενη. Την ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου 1 θα την προσεγγίσουμε υπό το φως της Νομολογίας που διέπει τις ανώμοτες δηλώσεις κατηγορουμένων. Ενδεικτικά και μόνο παραπέμπουμε στην πρόσφατη απόφαση Φίλιππος Τάσου Δρουσιώτης ν. Αστυνομίας, (πιο πάνω), όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: «Συνοψίζοντας τις αρχές οι οποίες προκύπτουν από τη σχετική με το συγκεκριμένο θέμα νομολογία, μπορεί να λεχθεί ότι μια ανώμοτη δήλωση, ενώ δεν συνιστά μαρτυρία με την αυστηρή έννοια του όρου, εντούτοις, δεν είναι χωρίς καμιά απολύτως αποδεικτική αξία και ισχύ. Μπορεί να βοηθήσει στη θεώρηση της μαρτυρίας υπό κάποια διαφορετική σκοπιά. Μπορεί να λεχθεί με βεβαιότητα ότι έχει πειστική παρά αποδεικτική αξία. Όπως ενδεικτικά λέχθηκε στην υπόθεση R. v. Cambell
(1979)69 Cr. App. R. 221: "... μια ανώμοτη κατάθεση του κατηγορούμενου, με την πρακτική που επικρατεί σήμερα, φαίνεται να πήρε κάπως σκιερό χαρακτήρα που βρίσκεται στο μισό δρόμο, σε ότι αφορά αξία και βάρος, ανάμεσα σε ένορκη κατάθεση και απλή εξ' ακοής μαρτυρία. Δεν μπορεί να λέγεται στους ενόρκους ότι οφείλουν να την αγνοήσουν εξ' ολοκλήρου. Πρέπει να τους λέγεται ότι μπορούν να της δώσουν το βάρος που νομίζουν ότι της αξίζει, αλλά ότι δεν μπορεί να έχει την ίδια αξία, όπως η ένορκη μαρτυρία που δοκιμάστηκε με την αντεξέταση." Χρήσιμη αναφορά μπορεί επίσης να γίνει στις υποθέσεις Anastasiades v. Republic
(1997)2 CLR 97, Khadar and another v. The Republic
(1978)2 CLR 152, Σημιανός ν. Δημοκρατίας και Σάββας Ιωάννου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 195 και Σίφουνας ν. Αστυνομίας και Πέτρου ν. Αστυνομίας
(2007)2 ΑΑΔ 91.» Στην Λαζάρου κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ 633 το Κακουργιοδικείο αποφάσισε να απορρίψει το άλλοθι το εφεσείοντα, το οποίο ο τελευταίος είχε εγείρει για πρώτη φορά με την ανώμοτη δήλωση του κατά την ακροαματική διαδικασία. Το Κακουργιοδικείο ανέφερε πως ο εφεσείων όταν ανακρινόταν από την Αστυνομία μετά τη σύλληψή του δεν ανέφερε οτιδήποτε περί άλλοθι αφού εκτός από τις ανώδυνες ερωτήσεις στις οποίες έδιδε κάποια απάντηση, σε όλες τις άλλες η απάντησή του ήταν πως ό,τι είχε να πει θα το έλεγε στο Δικαστήριο. Το Εφετείο αποφάσισε πως δεν εδικαιολογείτο επέμβαση στην πιο πάνω κατάληξη του Κακουργιοδικείου. Εδώ ο κατηγορούμενος 1 με την κατάθεσή του στην Αστυνομία και με την ανώμοτή του δήλωση προβάλλει διαμετρικά αντίθετες θέσεις σε σχέση με το τι έλαβε χώρα εκείνο το βράδυ. Έχουμε ήδη παραθέσει το περιεχόμενο της ανώμοτης δήλωσής του και της κατάθεσής του στην Αστυνομία και μπορεί κάποιος εύκολα να διαπιστώσει αυτές τις αντίθετες θέσεις και ισχυρισμούς. Δεν θα πούμε πολλά. Θα αναφέρουμε πως ο κατηγορούμενος 1 στις 10.6.2013, δηλαδή αμέσως μετά την καταγγελία της παραπονούμενης για βιασμό, ισχυρίζεται ότι δεν εισήλθε στην εγκαταλελειμμένη αποθήκη κοντά στη μπιραρία του Αντρέα στις 9.6.2013. Δεν ισχυρίζεται ότι η παραπονούμενη του έκανε στοματικό έρωτα και ότι εκσπερμάτωσε. Δεν ισχυρίζεται ότι προσπάθησε να βάλει το δάχτυλό του στο αιδοίο της για να δει κατά πόσο αυτή είχε κάνει σεξ με άλλο άντρα. (Να σημειώσουμε εδώ πως δεν μας εξήγησε πως θα διαπίστωνε κάτι τέτοιο με τον τρόπο που ανέφερε). Δεν ισχυρίζεται ότι έριξε την παραπονούμενη στο έδαφος και την πίεζε με το σώμα του. Σε σχέση με τα τραύματα του κατηγορούμενου 2, στην κατάθεσή του στην Αστυνομία αναφέρει πως δεν γνώριζε με ποιο τρόπο αυτός τραυματίστηκε στο κεφάλι. Αντιλήφθηκε ότι ο κατηγορούμενος 2 ήταν τραυματισμένος όταν εισήλθαν στο ταξί για να επιστρέψουν στο πλοίο όπου εργάζονται. Στην ανώμοτή του δήλωση όμως αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος 2 μπήκε ανάμεσα στον ίδιο και την παραπονούμενη, και όλα αυτά μέσα στην αποθήκη, και τότε η παραπονούμενη τον χτύπησε με ένα μπουκάλι. Δεν χρειάζεται να παραθέσουμε άλλες αντιφάσεις, οι οποίες, ως ελέχθη πιο πάνω, είναι εμφανείς. Θα πρέπει όμως να σχολιάσουμε και το γεγονός ότι στην ανώμοτή του δήλωση αναφέρει ότι ο λόγος που δεν έδωσε τις λεπτομέρειες στην Αστυνομία για το τι ακριβώς συνέβηκε ήταν γιατί ήταν φοβισμένος και συγχυσμένος. Δεν πρόκειται όμως για λεπτομέρειες αλλά για διαμετρικά αντίθετες θέσεις. Δεν έχουμε αντιληφθεί γιατί να φοβάται ο κατηγορούμενος να αναφέρει ότι με την θέληση της παραπονούμενης εντός μίας εγκαταλελειμμένης αποθήκης ήρθε σε ερωτική περίπτυξη μαζί της, όταν στην κατάθεσή του λέει ότι καυγάδισε με την παραπονούμενη επειδή της ζήτησε να κάνουν σεξ και αυτή αρνήθηκε. Μάλιστα στην κατάθεση του στην Αστυνομία δεν φοβάται να πει ότι συμπεριφέρθηκε με ασέβεια προς την παραπονούμενη αφού της πήρε την τσάντα της. Εκείνο που βρίσκουμε είναι ότι στην κατάθεσή του στην Αστυνομία παραθέτει με σαφήνεια και ειρμό τις θέσεις του για το τι ακριβώς συνέβηκε εκείνη την ημέρα. Ισχυρίζεται επίσης ότι δεν μίλησε με δικηγόρο πριν δώσει την κατάθεσή του και ότι δεν ενημερώθηκε ότι μπορούσε να μιλήσει με δικηγόρο. Δεν ζήτησε όμως ποτέ δικηγόρο και δεν υπήρξε ισχυρισμός ότι η κατάθεσή του δεν ήταν εκούσια. Αυτή δε κατατέθηκε χωρίς ένσταση ή με οποιαδήποτε επιφύλαξη. Μάλιστα σε αυτή αρνείται τη διάπραξη των αδικημάτων, για τα οποία ανακρινόταν και τα οποία είχαν να κάνουν με το βιασμό της παραπονούμενης. Είναι όμως ορθή η θέση του κ. Παυλίδη ότι το σχετικό έντυπο για επικοινωνία με δικηγόρο (Τεκμήριο 39) ο κατηγορούμενος το υπογράφει η ώρα 04:30 στις 10.6.2013 ενώ η κατάθεσή του (Τεκμήριο 35) αρχίζει η ώρα 03:00 και τελειώνει η ώρα 04:05 εντός της ίδιας ημέρας. Θα πρέπει όμως να σημειωθεί ότι κατά το χρόνο που έδιδε την κατάθεση δεν ήταν υπό σύλληψη για να τεθούν σε εφαρμογή οι πρόνοιες του Ν.163
(1)/05. Με άλλα λόγια η Αστυνομία του δίδει το σχετικό έντυπο (Τεκμήριο 39) την ώρα που τον συλλαμβάνει αλλά ήδη αυτός είχε δώσει την κατάθεσή του στην Αστυνομία. Στην υπόθεση Γεωργίου ν. Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ 354 το Κακουργιοδικείο αποφάσισε να μην δώσει οποιαδήποτε αξία στις ανώμοτες δηλώσεις των κατηγορουμένων αφού τίποτε το πειστικό δεν προέκυπτε από το περιεχόμενο τους. Ως ελέχθη, δεν δίδεται σ΄ αυτές οποιαδήποτε εξήγηση που να πείθει και να μπορεί να αγγίξει την ποιότητα των μαρτύρων της Κατηγορούσας Αρχής. Το Εφετείο συμφώνησε ότι το Κακουργιοδικείο αξιολόγησε την ανώμοτη κατάθεση του εφεσείοντα ως η Νομολογία ορίζει. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε στη σελίδα 361 «Δικαίως λοιπόν το Πρωτόδικο Δικαστήριο χαρακτήρισε την ανώμοτη δήλωση του εφεσείοντα ως μη πειστική γιατί σαφώς επρόκειτο για μία εκ των υστέρων σκέψη και με αρκετά κενά.» Μάλιστα και εκεί διαπιστώθηκε από το Εφετείο ότι υπήρχε σύγκρουση μεταξύ της ανώμοτης δήλωσης και της κατάθεσης στην Αστυνομία αφού το Εφετείο διαπιστώνει ότι «Η αναφορά του εφεσείοντα στην ανώμοτη δήλωσή του ότι ". η αλήθεια είναι ότι κάποτε έκανα χρήση ναρκωτικών" δεν φαίνεται να συνάδει με τη θεληματική του κατάθεση ότι είναι "βαρετός χρήστης".» Θεωρούμε και εμείς πως τα όσα ανέφερε ο κατηγορούμενος 1 στην ανώμοτή του δήλωση συνιστούν σκέψεις εκ των υστέρων οι οποίες προβλήθηκαν όταν αυτός αντιλήφθηκε πως το περιεχόμενο της κατάθεσής του στην Αστυνομία δεν τον βοηθούσε πλέον. Ως εκ τούτου, τίποτε το πειστικό δεν προκύπτει από το περιεχόμενο της ανώμοτης δήλωσης και συνεπώς δεν μπορεί να αποδοθεί οποιαδήποτε αξία σε αυτή. Τουναντίον, με την ανώμοτη δήλωσή του ουσιαστικά παραδέχεται πως στην Αστυνομία είπε ψέματα όταν ισχυρίστηκε ότι δεν εισήλθε εντός της αποθήκης την επίδικη ημέρα (για το θέμα αυτό θα αναφερθούμε στη συνέχεια). Ο κατηγορούμενος 2 μας έκανε κακή εντύπωση ως μάρτυρας και απορρίπτουμε τη μαρτυρία του χωρίς ενδοιασμό. Δεν έχουμε την παραμικρή αμφιβολία πως στο Δικαστήριο κάθε άλλο παρά την αλήθεια είπε. Θα είμαστε συγκεκριμένοι. Ρωτήθηκε, αντεξεταζόμενος, σε ποιο τόπο ξεκίνησαν ο κατηγορούμενος 1 και η παραπονούμενη να τσακώνονται. Θεωρούμε σκόπιμο να παραθέσουμε τις σχετικές ερωτήσεις: «E. Τοπικά θυμάσαι σε ποιον τόπο ξεκίνησαν να τσακώνονται; A. Μάλιστα. E. Πού ήταν; A. Στην αποθήκη. E. Και εσύ πώς το ξέρεις; A. Επειδή τυχαία που ήρθα πίσω άκουσα φωνές και μπήκα μέσα και είδα τον καυγά.» Όταν του υποβλήθηκε ότι ο κατηγορούμενος 1 στην κατάθεσή του στην Αστυνομία ισχυρίζεται ότι ο καυγάς άρχισε στο Andreas Pub, άλλαξε τη θέση του. Θεωρούμε σκόπιμο να παραθέσουμε τις σχετικές ερωτήσεις και απαντήσεις: «E. Και ότι ο ξάδελφος σου στην κατάθεση του σου υποβάλλω είπε ότι άρχισε καυγάς στο Andreas Pub. Και τούτο είναι ψέμα; A. Όχι, δεν είναι ψέμα. Είναι αλήθεια, άρχισαν να τσακώνονται εκεί. E. Στο Andreas Pub; A. Μάλιστα.» Ισχυρίστηκε ότι δεν υπέγραψε οποιοδήποτε έντυπο καθ΄ον χρόνο βρισκόταν στην Αστυνομία σε σχέση με το δικαίωμα του να έχει υπηρεσίες δικηγόρου. Αμέσως του ζητήθηκε να δει το Τεκμήριο 32 στο οποίο αναγνώρισε την υπογραφή του. Όταν του υποβλήθηκε ότι από το έγγραφο αυτό, αποδεικνύεται ότι πληροφορήθηκε για τα δικαιώματά του, ανέφερε ότι η Αστυνομία του έδωσε πολλά έγγραφα και του έλεγε υπόγραψε, υπόγραψε και ότι αυτός τα υπέγραψε χωρίς να τα διαβάσει. Διαπιστώνουμε πως κάθε φορά που ερχόταν αντιμέτωπος με τις αντιφάσεις του, προσέφευγε εύκολα σε διάφορες δικαιολογίες, τις οποίες θεωρούμε σκέψεις εκ των υστέρων. Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η ώρα 01:15 στις 10.6.2013, η παραπονούμενη υπέδειξε σε αστυφύλακες το πλοίο με την ονομασία «EDT SERVE» ως το πλοίο πάνω στο οποίο εργάζονταν οι κατηγορούμενοι. Η Αστυνομία εντόπισε αυτούς σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα από το επίδικο επεισόδιο και τους οδήγησε στο ΤΑΕ Λεμεσού. Είναι επίσης αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 2 κατά την ιατροδικαστική εξέταση που υποβλήθηκε λίγες ώρες αργότερα, φορούσε στο πέος του σπασμένο προφυλακτικό. Η θέση του κατηγορούμενου στην κατάθεσή του ήταν ότι το εν λόγω προφυλακτικό το φόρεσε όταν επέστρεψε στο πλοίο μετά το επίδικο επεισόδιο, γιατί κάποιες φορές εκσπερματώνει καθώς κοιμάται. Ρωτήθηκε για το θέμα αυτό στην αντεξέταση του, όπου τώρα ισχυρίστηκε ότι ο λόγος που φορεί προφυλακτικό είναι και γιατί έχει ακράτεια ούρων. Θεωρούμε σκόπιμο να παραθέσουμε το σχετικό μέρος από την αντεξέτασή του: «E. Έτσι σε ήβρε η Αστυνομία εκείνο το βράδυ με το προφυλακτικό πάνω στο πέος σου; A. Μάλιστα. Αυτό γιατί πάντα όταν κοιμόμουνα το φορώ αυτό επειδή πριν να κοιμηθώ τελειώνω και εκσπερματώνω κάποιες φορές στα όνειρα μου. Ουρούσα και ξυπνούσα ξαφνικά, έβρισκα ούρα πάνω στο κρεβάτι, γι' αυτό αποφάσισα πάντα να το φορώ αυτό. Αυτή είναι η αλήθεια που λέω στο Δικαστήριο. E. Μπορούσες να βάλεις και pampers δηλαδή; A. Δεν ξέρω αν υπάρχουν pampers για την ηλικία μου ή σαν εμένα. E. Να ρωτήσω, όταν βάζεις τούτο το προφυλακτικό κάθε νύχτα, βάζεις το καινούργιο ή βάζεις το χρησιμοποιημένο; A. Καινούργιο. E. Ήταν σπασμένο ή ήταν καινούργιο τούτο; (Επιδεικνύεται η φωτογραφία 16 στο μάρτυρα). A. Είναι σπασμένο, αλλά μπορώ να εξηγήσω. Εξαρτάται από τη στάση που κοιμάσαι επειδή όταν κοιμάσαι είσαι μισοπεθαμένος, δεν ξέρεις, κοιμάσαι σε πολλές στάσεις. Όταν νιώθεις ότι θέλεις να ουρήσεις συνέχεια, το πέος έχει στύση. Συνήθως αλλάζεις θέσεις, τρίβεται σαν κοιμάσαι. Επειδή ο ύπνος είναι μισός χαλαρός δεν καταλαβαίνεις, είναι κάτι που συμβαίνει γιατί αυτό είναι πολύ μαλακό το προφυλακτικό. E. Να ρωτήσω κάτι άλλο απλά για να καταλάβω καλύτερα. Αυτό το πράγμα το να βάζετε προφυλακτικό πριν να κοιμηθείτε το κάνετε τακτικά; Κάθε νύχτα ας πούμε; A. Μάλιστα. E. Και τούτο το προφυλακτικό το βάζετε ενώ έχει στύση το πέος σας ή άμα είναι χαλαρό; A. Πριν το βάλω πρέπει να το πιάσω λίγο για να έρθει σε στύση για να το φορέσω.» Θεωρούμε ότι οι πιο πάνω απαντήσεις στερούνται σοβαρότητας και το μόνο που αποδεικνύουν είναι την ευκολία με την οποία ο κατηγορούμενος 2 προσπάθησε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Να υπενθυμίσουμε εδώ ότι η παραπονούμενη ισχυρίστηκε πως και αυτός προσπάθησε να τη βιάσει μέσα στην αποθήκη αλλά κατάφερε να τον σταματήσει χτυπώντας τον με ένα μπουκάλι στο κεφάλι. Με τη μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου ισχυρίστηκε ότι εντός της αποθήκης είδε τον κατηγορούμενο 1 να βρίσκεται πάνω από την παραπονούμενη η οποία ήταν πεσμένη στο έδαφος. Προσπάθησε να κρατήσει τον κατηγορούμενο 1 από πίσω για να βοηθήσει την παραπονούμενη να σηκωστεί από το έδαφος. Στην κατάθεση του στην Αστυνομία όμως δεν αναφέρει ότι είδε την παραπονούμενη πεσμένη στο έδαφος μέσα στην αποθήκη ή οπουδήποτε αλλού. Τουναντίον αφήνει να νοηθεί πως τέτοιο γεγονός δεν έλαβε χώρα αφού αυτό που αναφέρει είναι ότι μπήκε στη μέση του κατηγορούμενου 1 και της παραπονούμενης όταν αυτοί συζητούσαν και τσακώνονταν για να τους σταματήσει και τους σταμάτησε. Στην κατάθεσή του στην Αστυνομία ισχυρίζεται ότι στις 9.6.2013 γύρω στις 15:00, αυτός και ο κατηγορούμενος 1 συνάντησαν την παραπονούμενη στη μπιραρία του Αντρέα. Η παραπονούμενη μίλησε με τον κατηγορούμενο 1 και φεύγοντας του είπε ότι θα του τηλεφωνήσει αργότερα. Δεν κάνει αναφορά σε οποιαδήποτε σκηνή ζηλοτυπίας. Ενώπιον του Δικαστηρίου, στην προσπάθεια του να παρουσιάσει την παραπονούμενη ανισόρροπη και ζηλιάρα, ισχυρίστηκε ότι η παραπονούμενη αρχικά κάθισε για μερικά λεπτά μαζί τους και εξαφανίστηκε, καθ΄ον χρόνο ο κατηγορούμενος 1 βρισκόταν στην τουαλέτα για να ουρήσει. Ακολούθως ο κατηγορούμενος 1 την πήρε τηλέφωνο και της είπε «φεύγεις χωρίς να πεις γεια». Και αυτή του είπε «προς το παρόν πέρνα καλά μαζί της», εννοώντας μία άλλη κοπέλα της παρέας, το όνομα της οποίας αρχικά δεν θυμόταν για να καταλήξει ότι αυτή είναι κάποια Λολίτα. Για να παρουσιάσει επίσης την παραπονούμενη εκτός εαυτού και ως άνθρωπο που δεν ήλεγχε τη συμπεριφορά της, ισχυρίστηκε ότι αυτή κατέβασε μπροστά τους το παντελόνι της και ούρησε σε απόσταση 1-2 μέτρων από αυτούς. Μάλιστα την παρουσιάζει να χτυπά σε πέτρες και τον κατηγορούμενο 1 να τη σηκώνει από το έδαφος και στη συνέχεια να επιστρέφουν όλοι μαζί στη μπιραρία του Αντρέα. Στην κατάθεση του στην Αστυνομία δεν αναφέρει αυτά τα γεγονότα, παρόλο που σε αυτή ισχυρίζεται ότι η παραπονούμενη ήταν συγχυσμένη, έκλαιγε και «νομίζω ήταν μεθυσμένη». Στην κατάθεσή του στην Αστυνομία, αναφέρει ότι και οι τρεις, δηλαδή αυτός, ο κατηγορούμενος 1 και η παραπονούμενη, αποφάσισαν να επιστρέψουν στη μπιραρία του Αντρέα και επέστρεψαν γύρω στις 21:00 της 9.6.
  1. Η παραπονούμενη εισήλθε στην αποθήκη για να ουρήσει, ο κατηγορούμενος 1 είδε προφυλακτικά στην τσάντα της, αυτό δεν του άρεσε, και εισήλθε στην αποθήκη όπου βρισκόταν η παραπονούμενη, με την οποία άρχισε να συζητά και να καυγαδίζει. Ο ίδιος μπήκε στη μέση τους για να τους σταματήσει και τους σταμάτησε. Με άλλα λόγια, είναι η θέση του στην κατάθεσή του στην Αστυνομία, πως στην παρουσία του ο κατηγορούμενος 1 ανευρίσκει προφυλακτικά στην τσάντα της παραπονούμενης, εισέρχεται στην αποθήκη όπου αυτή βρίσκεται, καυγαδίζει με αυτή, και την ίδια στιγμή εισέρχεται και αυτός μέσα στην αποθήκη για να τους χωρίσει και τους χωρίζει. Στο Δικαστήριο όμως προβάλλει διαφορετική θέση για το τι έλαβε χώρα μετά που ο κατηγορούμενος 1 ανευρίσκει προφυλακτικά στην τσάντα της παραπονούμενης. Ισχυρίζεται ότι όταν ο κατηγορούμενος 1 βρήκε στην τσάντα της παραπονούμενης τα προφυλακτικά, θύμωσε και εισήλθε στην αποθήκη, όπου η παραπονούμενη ουρούσε, για να συζητήσουν το θέμα. Ο ίδιος τότε αποφάσισε να πάει μακριά τους γύρω στα 80 μέτρα για να δώσει χρόνο στο ζευγάρι να συζητήσει τα δικά του, και επέστρεψε όταν άκουσε φωνές. Μπήκε μέσα στην αποθήκη και είδε τον καυγά. Όταν η κα Σοφοκλέους δικαιολογημένα του υπέβαλε «ποιο από τα δύο στέκει;» προσέφυγε στην προσφιλή του μέθοδο λέγοντας ότι «Αυτή τη δήλωση όταν την έκανα στην Αστυνομία με ρωτούσαν τις ερωτήσεις που τους άρεσαν, δεν με ρωτούσαν πολλές ερωτήσεις». Αμέσως παραπέμφθηκε στο τέλος της κατάθεσής του όπου ο ίδιος έγραψε ότι «Έχω διαβάσει την πιο πάνω κατάθεση, έχω πληροφορηθεί ότι μπορώ να διορθώσω, αλλάξω ή να προσθέσω οτιδήποτε επιθυμώ. Αυτή η κατάθεση είναι αληθινή και το περιεχόμενό της είναι αυτό που ανέφερα.» Ρωτήθηκε αν κατάλαβε τι έγραψε για να απαντήσει καταφατικά. Ισχυρίστηκε όμως ότι «δεν καταλαβαίνει πάρα πολλά αγγλικά γιατί δεν πήγε γυμνάσιο και ότι εκείνη την ημέρα ήταν σοκαρισμένος». Στην κατάθεσή του όμως στην Αστυνομία ανέφερε με σαφήνεια ότι η επίσημη γλώσσα της χώρας του είναι τα αγγλικά και Κισβίλλι και ότι καταλαβαίνει και τις δύο γλώσσες πάρα πολύ καλά. Όταν του υποβλήθηκε από την κα Σοφοκλέους ότι αυτά που ανέφερε είναι σκέψεις εκ των υστέρων για να καλύψει τον εαυτό του και για να τον βγάλει από τη σκηνή του βιασμού, έδωσε την ακόλουθη μη πειστική απάντηση: «A. Δεν κάλυψα τον εαυτό μου, είναι την αλήθεια που λέω. Επειδή εκείνη τη μέρα η Αστυνομία δεν με ρώτησε τόσες πολλές ερωτήσεις, ρώτησαν μόνο τις ερωτήσεις που ήθελαν και ο τρόπος που με έβλεπαν εγώ σοκαρίστηκα και γι' αυτό εκμεταλλεύτηκαν το ότι εγώ ήμουν σοκαρισμένος.» Ορθά η κα Σοφοκλέους του υπέβαλε ότι: «E. Κύριε Swaleh, αν ήταν η Αστυνομία να εκμεταλλευτεί μια κατάσταση ήταν να βάλουν μια ομολογία εκεί ξεκάθαρη. Δεν είναι ότι λέγεις τίποτε στην κατάθεση σου που σε ενοχοποιεί για να πούμε ότι σε πίεσε η Αστυνομία να πεις ψέματα ή πράγματα που δεν έγιναν.» Να πούμε βέβαια ότι αμέσως μετά για να δικαιολογήσει τις αντιφάσεις του, ισχυρίστηκε ότι ήταν και μεθυσμένος όταν έδιδε κατάθεση. Προηγουμένως όμως είχε αναφέρει ότι θυμάται τα πάντα, ακόμη και μεθυσμένος. Δεν χρειάζεται να σχολιάσουμε άλλο τη μαρτυρία του, την οποία απορρίπτουμε στο σύνολό της ως αναξιόπιστη. Μάρτυρες Υπεράσπισης Οι κατηγορούμενοι κάλεσαν δύο μάρτυρες, τον κ. Ομάρ Σαλίμ, από την Κένυα και την κα Ρόζμαρι Λάπους, από τις Φιλιππίνες. Και οι δύο αυτοί μάρτυρες μας έκαναν κακή εντύπωση και δεν έχουμε την παραμικρή αμφιβολία πως στο Δικαστήριο ήρθαν μόνο για να πουν ψέματα. Ξεκινούμε από τη μαρτυρία της κας Ρόζμαρι Λάπους. Παρακολουθώντας την να καταθέτει διαπιστώσαμε ότι παρόλο που δεν ήταν παρούσα κατά το χρόνο που έλαβε χώρα το επίδικο επεισόδιο, εντούτοις ήταν πεπεισμένη ότι η παραπονούμενη ούτε βιάστηκε, ούτε κακοποιήθηκε εκείνη την ημέρα. Έφτασε μάλιστα στο σημείο να αναφέρει πως η παραπονούμενη είναι συχνά μεθυσμένη και όταν είναι σε αυτή την κατάσταση ενεργεί σαν τρελή, κουνά τα χέρια της πάνω κάτω, φαίνεται το στήθος της κλπ. Ισχυρίστηκε ότι όταν η παραπονούμενη της έδειξε τις πληγές στην πλάτη της όχι μόνο δεν την πίστεψε, αλλά έκανε και τον πραγματογνώμονα. Θεωρούμε σκόπιμο να παραθέσουμε το τι ακριβώς ανέφερε: «.. και γι' αυτό όταν είδα εκείνη την πληγή και το σημείο όπου συνέβηκε ο βιασμός ο χώρος είναι πολύ μικρός και το τσιμέντο είναι τραχύ, γι' αυτό πιστεύω ότι είχαν λογοφέρει και τσακώθηκαν και έκανε πάλι τα ίδια πράγματα που κάνει όταν είναι μεθυσμένη (κουνά τα χέρια της πάνω ‑ κάτω), γι' αυτό δεν εκπλάγηκα όταν είδα τις πληγές γιατί πίστευα ότι πάλι έκαμνε αυτές τις κινήσεις (δείχνει τα χέρια πάνω ‑ κάτω) και ο Hamisi δεν μπορούσε να την σταματήσει.» Προφανώς δεν της λέχθηκε ότι ο κατηγορούμενος 1 ενώπιον του Δικαστηρίου ισχυρίστηκε ότι έσπρωξε την παραπονούμενη μέσα στην αποθήκη, αυτή έπεσε στο έδαφος και ο ίδιος την πίεζε με το σώμα του κάνοντας της και άλλα πράγματα τα οποία δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε. Προφανώς δεν γνώριζε ότι στην παραπονούμενη υποβλήθηκε ότι ο κατηγορούμενος 1 την έριξε στο έδαφος, έβαλε το πόδι του πάνω στο στήθος της και την πατούσε. Με άλλα λόγια δεν είναι η θέση των κατηγορούμενων ότι η παραπονούμενη τραυματίστηκε στην πλάτη επειδή κουνούσε τα χέρια της πάνω κάτω και ο κατηγορούμενος δεν μπορούσε να τη σταματήσει. Παρόλο που η γνώμη της για το τι έγινε εκείνη την ημέρα ουδεμία βαρύτητα έχει, δείχνει την προκατάληψή της. Δικαιολογημένα η κα Σοφοκλέους της υπέβαλε ότι δεν συμπαθεί πολύ την παραπονούμενη. Έφτασε στο σημείο να ισχυριστεί ότι είδε την παραπονούμενη και τον κατηγορούμενο 1 στο ξενοδοχείο Metropol και μάλιστα σε συγκεκριμένες ημερομηνίες, δηλαδή στις 26 Δεκεμβρίου 2012 και 19 Μαΐου
  2. Ισχυρίστηκε ότι τους είδε επειδή εκείνες τις ημερομηνίες επισκέφθηκε και η ίδια το ξενοδοχείο μαζί με το φίλο της για να κάνουν έρωτα. Δεν έχουμε ικανοποιηθεί ότι έλαβαν χώρα αυτές οι συναντήσεις των δύο κατ΄ ισχυρισμόν ερωτικών ζευγαριών στο ξενοδοχείο και μάλιστα στις ίδιες ημερομηνίες και ώρες, ως η μάρτυρας ισχυρίστηκε. Ορθά η κα Σοφοκλέους της υπέβαλε σε άλλο μέρος της αντεξέτασης «Θυμάστε ημερομηνίες που τους είδατε σε ξενοδοχείο, σαν να πηγαίνατε σπίτι σας και τα γράφατε.». Όταν ρωτήθηκε πότε ήταν η τελευταία φορά που είδε τον κατηγορούμενο 1 και την παραπονούμενη μαζί στον ίδιο χώρο, έκανε αναφορά στις δύο πιο πάνω ημερομηνίες. Στην αντεξέταση όταν της υποβλήθηκε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ο κατηγορούμενος 1 και η παραπονούμενη δεν ήταν ζευγάρι ισχυρίστηκε ότι τους βλέπει κάθε Κυριακή μαζί, γιατί παίρνουν το ρεπό τους μαζί, και κάτω από ένα δέντρο στο σημείο όπου συναντιούνται, τους βλέπει να φιλιούνται, να αγκαλιάζονται κλπ. Αναξιόπιστη κρίνεται και η μαρτυρία της γύρω από την κατ΄ ισχυρισμό αξίωση της παραπονούμενης για χρήματα για να αποσύρει το παράπονό της. Έφθασε στο σημείο να πει ότι εκτιμά την παραπονούμενη, αλλά το μόνο πράγμα που ξέρει είναι ότι η παραπονούμενη θα πρέπει να λέει την αλήθεια, αφήνοντας να νοηθεί πως στην παρούσα υπόθεση λέει ψέματα. Δικαιολογημένα η κα Σοφοκλέους της υπέβαλε ότι αυτή που λέει ψέματα στο Δικαστήριο είναι η ίδια. Δεν χρειάζεται να σχολιάσουμε άλλο τη μαρτυρία της την οποία απορρίπτουμε στο σύνολό της, ως αναξιόπιστη. Ως ελέχθη, ούτε ο κ. Ομάρ Σαλίμ, γείτονας των κατηγορουμένων στην Κένυα και συνάδελφός τους, μας έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Προσπάθησε και αυτός να πείσει το Δικαστήριο ότι ο κατηγορούμενος 1 και η παραπονούμενη ήταν ζευγάρι για τέσσερα χρόνια μέχρι την ημέρα του επίδικου επεισοδίου. Ισχυρίστηκε ότι γνωρίζει την παραπονούμενη εδώ και πολλά χρόνια και ότι ήταν ζευγάρι με τον κατηγορούμενο 1 αφού ο ίδιος ήταν μαζί με αυτούς «όλες τις Κυριακές στο μόλο ή κάπου έξω». Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, η παραπονούμενη και ο κατηγορούμενος 1 έφευγαν, πήγαιναν σε ξενοδοχείο «και μετά έρχονταν πίσω σε εμάς μετά από 2-3 ώρες ξανά.» Ρωτήθηκε κατά την αντεξέταση αν ζήτησε από την παραπονούμενη να συγχωρέσει τους κατηγορούμενους γιατί έχουν παιδιά. Η απάντησή του ήταν ότι αυτό δεν έγινε και ότι ο ίδιος δεν μιλά ποτέ με την παραπονούμενη. Ακολούθησαν οι εξής ερωτήσεις και απαντήσεις: «E. Δηλαδή κάτω στο μόλο που την βλέπεις δεν της μιλάς; Μετά που καταχωρήθηκε αυτή η υπόθεση στο Δικαστήριο τη βλέπεις στο μόλο καθόλου τις Κυριακές; A. Ναι, ακόμα τη βλέπω. E. Και δεν της μιλάς; A. Είπα από την αρχή ποτέ δεν της έχω μιλήσει και ποτέ δεν της μιλώ. E. Σου υποβάλλω κύριε ότι όχι μόνο της μιλάς αλλά την παρακίνησες να δεχτεί και τα λεφτά που της προσέφερε ο αδελφός του κατηγορούμενου 2 και να σου δώσει και μια μικρή προμήθεια 100 ευρώ. Για την ακρίβεια είπες της «πιάστα και δώσ' μου και εμένα 100 ευρώ». A. Όταν λέω ότι ποτέ δεν της μιλώ, εννοώ ότι ποτέ δεν της μιλώ και δεν το έκανα αυτό.» Με άλλα λόγια, προσπάθησε να μας πείσει πως ενώ γνωρίζει για πολλά χρόνια την παραπονούμενη, ενώ γνωρίζει ότι αυτή είναι ζευγάρι με το φίλο του, κατηγορούμενο 1, ενώ συναντιέται μαζί τους όλες τις Κυριακές στο μόλο ή κάπου έξω, εντούτοις ουδέποτε μίλησε με την παραπονούμενη, χωρίς βεβαίως να ισχυριστεί ότι υπάρχει συγκεκριμένος λόγος που δεν της μιλά. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο κατηγορούμενος 1 κάθε φορά που έκανε σεξ με την παραπονούμενη, τους πληροφορούσε γι΄ αυτό το γεγονός. Ισχυρίστηκε ότι όποτε έβλεπε τον κατηγορούμενο 1 και την παραπονούμενη μαζί τόσο τις Κυριακές όσο και καθημερινές, αυτοί αγκαλιάζονταν, φιλιούνταν και κρατούσαν τα χέρια. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε «Κάποιες φορές μέσα στη βδομάδα ή κατά τη διάρκεια της δουλειάς πάντα τους έβλεπα και πάλι και τους δύο μαζί.» Ισχυρίστηκε ότι ο αδελφός του κατηγορούμενου 2 του είπε ότι η παραπονούμενη ζήτησε €10.000 για να αποσύρει το παράπονό της. Όταν του υποβλήθηκε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει αν αυτό το γεγονός έλαβε χώρα αφού, ως ισχυρίστηκε, είναι ο αδελφός του κατηγορούμενου 2 που του ανέφερε κάτι τέτοιο, ο οποίος ας σημειωθεί δεν κλήθηκε για να καταθέσει, έδωσε την ακόλουθη απάντηση, η οποία φανερώνει κάθε άλλο παρά αυτό που ανέφερε προηγουμένως, ότι δηλαδή κλήθηκε για να πει την αλήθεια «και ό,τι γνωρίζει από τη γνώση του»: «Α. Είμαι σε θέση να γνωρίζω και εμπιστεύομαι τον αδελφό του 2ου κατηγορούμενου γιατί ποτέ δεν με αστείεψε με τέτοιου είδους ζητήματα και δεν το είπε μόνο ο αδελφός του 2ου κατηγορούμενου αυτό το πράγμα. Πολύς κόσμος το γνωρίζει.» Έφτασε μάλιστα στο σημείο να αναφέρει ότι η παραπονούμενη άρχισε να ζητά λεφτά όταν θεώρησε ότι αυτό που έκανε ήταν λάθος, παρόλο που ο ίδιος δεν είχε ιδίαν γνώση γι΄ αυτό το γεγονός. Δεν χρειάζεται να σχολιάσουμε άλλο τη μαρτυρία του, την οποία απορρίπτουμε στο σύνολο της ως αναξιόπιστη. Προχωρούμε με την αξιολόγηση της μαρτυρίας της παραπονούμενης. Γνωρίζουμε ότι σε περιπτώσεις σεξουαλικών αδικημάτων, η προσοχή και η εγρήγορση του Δικαστηρίου πρέπει να βρίσκεται στην πλήρη του δυναμική όταν προσεγγίζει και αξιολογεί μαρτυρία παραπονούμενης, είτε αυτή είναι ανήλικη είτε ενήλικη (Σωφρόνης Μιχαλάκη Κλείτου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 173/09, Απόφαση ημερ. 29.3.2011). Η μαρτυρία της παραπονούμενης πρέπει να είναι τέτοιας καλής ποιότητας, ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να βασιστεί σε αυτή χωρίς ενισχυτική μαρτυρία (Μeterin v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 40/11, Απόφαση ημερ. 23.2.12). Είναι αρκετό εδώ να πούμε ότι την μαρτυρία της παραπονούμενης την αντιμετωπίσαμε με την προσοχή και την εγρήγορση που επιτάσσει η Νομολογία και προειδοποιήσαμε τους εαυτούς μας κατάλληλα ως προς το ενδεχόμενο και τον κίνδυνο να την δεχθούμε χωρίς ενίσχυση. Πέραν βέβαια από αυτή την προειδοποίηση η έννοια της γενικότερης εγρήγορσης στην αντιμετώπιση ουσιώδους μαρτυρίας και δη μαρτυρίας παραπονούμενης σε σεξουαλικό αδίκημα, δεν είναι σχήμα λόγου. Το Δικαστήριο δεν περιορίζεται μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας της παραπονούμενης και κάθε άλλου μάρτυρα ξεχωριστά. Η μαρτυρία θα πρέπει να συσχετίζεται, ν΄ αντιπαραβάλλεται και να διερευνάται με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων, προσέγγιση η οποία επαυξάνει το κύρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου και ενισχύει την πίστη του κοινού στη δικαστική αποστολή (βλ. Mustafa v. Κακουρή κ.α.
(2002)
(1)(Α) ΑΑΔ 165). Γνωρίζουμε επίσης πως σε τέτοιες υποθέσεις εκείνο που έχει σημασία είναι όχι οι επιμέρους, έστω και πολλές διαφορές στη μαρτυρία, αλλά η καθολική σύνδεση και ακολουθία της μαρτυρίας με επίκεντρο τα ουσιαστικά επίδικα θέματα (Σ.Κ. ν. Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού
(2010)2 ΑΑΔ 304). Μέσω της αυξημένης προσοχής που δώσαμε στη μαρτυρία της παραπονούμενης, και αφού την έχουμε αντιπαραβάλει με την υπόλοιπη μαρτυρία και θέσεις, έχουμε ακλόνητα διαπιστώσει την αδιαπραγμάτευτη θέση της να αναφέρει την αλήθεια και μόνο αυτήν, αρνούμενη πεισματικά να προσθέσει ο,τιδήποτε που δεν θυμόταν ή δεν ήταν σίγουρη ή δεν αντιλαμβανόταν, απλώς για να προωθήσει θέση που και ενδεχόμενα να την «ωφελούσε». Σε καμιά περίπτωση δεν μας έδωσε την εντύπωση ανθρώπου που θα διαστρέβλωνε την αλήθεια ή θα έλεγε ψέματα για αλλότριους ή εκδικητικούς σκοπούς. Στάθηκε στο εδώλιο με αξιοπρέπεια και πιστή στο καθήκον της να πει την αλήθεια, παρά την αντεξέταση που υπέστη από τον ευπαίδευτο συνήγορο των κατηγορουμένων. Τη δεχόμαστε ως μάρτυρα αληθείας αφού μας έκανε καλή εντύπωση στο εδώλιο του μάρτυρα. Η αντεξέταση της περιστράφηκε γύρω από πολλούς άξονες. Η παραπονούμενη όμως απαντούσε στις ερωτήσεις που της υποβάλλονταν με ευθύτητα και θάρρος, χωρίς αμφιταλαντεύσεις και δισταγμούς. Κάποιες φορές φάνηκε ότι δεν αντιλαμβανόταν πλήρως την ερώτηση, μόλις όμως αντιλαμβανόταν τι ακριβώς της ζητούσε ο ευπαίδευτος συνήγορος των κατηγορουμένων να απαντήσει, το έκανε με ένα τρόπο που επειδή ήταν αληθινός, έπειθε. Παρόλο που πόνεσε και εξευτελίστηκε, μάλιστα όπως χαρακτηριστικά ανέφερε είναι φορές που βλέπει στον ύπνο της αυτά τα τραυματικά που της έχουν συμβεί, εντούτοις δεν διαπραγματευόταν το καθήκον της να πει την αλήθεια όπως τη βίωσε. Είναι αλήθεια ότι σε ορισμένες περιπτώσεις ανέφερε ότι οι κατηγορούμενοι την βίασαν. Ωστόσο από την πρώτη στιγμή δεν ήταν η θέση της ότι και ο κατηγορούμενος 2 τη βίασε. Στην κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία στις 10.6.13 και την οποία υιοθέτησε στην κυρίως εξέτασή της, ρητά αναφέρει ότι «o Swaleh δεν με γάμησε αλλά έβαλε τα δάχτυλα του στον πρωκτό και στον κόλπο μου». Στην ίδια κατάθεσή της ξεκαθαρίζει το ρόλο των δύο κατηγορουμένων. Θεωρούμε σκόπιμο να παραθέσουμε και πάλι το σχετικό μέρος από την κατάθεσή της: «Καθώς περπατούσαμε και ενώ ήμασταν κοντά σε ένα παλιό κτίριο, και οι δύο με έσπρωξαν μέσα σ΄ αυτό το κτίριο. Τους ρώτησα τι έκαναν και μου είπαν ότι ήθελαν να κάνουν σεξ μαζί μου. Εγώ αρνήθηκα και τους είπα να με αφήσουν να φύγω. Αντί αυτού, ο Swaleh μου επιτέθηκε και τράξηξε κάτω το παντελόνι και το βρακί μου. Ο Swaleh με κρατούσε στο έδαφος ενώ ο Muinyi με βίαζε. Ο Muinyi δεν χρησιμοποίησε προφυλακτικό, δεν τον είδα να χρησιμοποιεί προφυλακτικό. Έκλαιγα και φώναζα αλλά την ίδια ώρα καταλάβαινα ότι βιαζόμουν τόσο από τον κόλπο όσο και από τον πρωκτό. Μετά που τέλειωσε ο Muinyi, βγήκε από το κτίριο, και ο Swaleh προσπάθησε επίσης να με βιάσει. Εκείνη την ώρα βρήκα μια γυάλινη μπουκάλα εκεί, με την οποία χτύπησα το Swaleh στο κεφάλι πριν καταφέρει να με βιάσει. Με άφησε και βρήκα την ευκαιρία να τρέξω μακριά.». Μάλιστα στην αντεξέταση της και πάλι διευκρινίζει ότι ο 1ος κατηγορούμενος τη βίασε και ο 2ος κατηγορούμενος προσπάθησε. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε: «E. Κυρία μάρτυς, με την περιγραφή που λες όπως σε κρατούσε δεν μπορούσε να σε κρατά ο 2ος και να σε βιάζει ο 1ος αφού ήταν ο 2ος στα πόδια σου και ο 1ος στους ώμους σου. Α. Αυτό έκαναν. Το έκαναν, ο ένας να με κρατά και ο άλλος να με βιάζει.» Η Υπεράσπιση στην αντεξέταση γύρω από αυτό το θέμα την ρώτησε «γιατί τώρα λέει ότι την βίασαν και οι δύο». Η μάρτυρας με μία αφοπλιστική ειλικρίνεια έδωσε τη δική της εξήγηση γιατί ανέφερε αυτό το πράγμα, λέγοντας: «Επειδή πολλές φορές χρησιμοποίησε τα δάχτυλα του στον πρωκτό μου και στο αιδοίο μου», εννοώντας βεβαίως, όπως η ίδια διευκρίνισε, τον κατηγορούμενο
  1. Δεν θεωρούμε αφύσικο να θεωρεί βιαστή και τον κατηγορούμενο 2 ο οποίος της κρατούσε τα πόδια ενόσω τη βίαζε ο κατηγορούμενος 1 και ήταν το πρόσωπο που της έβαλε στον πρωκτό και στο αιδοίο της τα δάχτυλά του, και μάλιστα πολλές φορές. Δεν θεωρούμε τα όσα ανέφερε προς το τέλος της αντεξέτασής της ότι δημιουργούν ή αφήνουν οποιαδήποτε αμφιβολία σε σχέση με το κατά πόσο το πέος του κατηγορούμενου 1 εισήλθε στον κόλπο της, όταν μάλιστα η θέση της είναι ότι ο κατηγορούμενος 1 ουδέποτε έβαλε τα δάχτυλά του στον κόλπο της ή στον πρωκτό της και ουδέποτε τη βίασε από τον πρωκτό. Τα όσα ανέφερε αφορούν αυτά που της έκανε ο κατηγορούμενος 2 για τον οποίο διευκρινίζει και πάλι στην επανεξέταση της, λέγοντας ότι αυτός της έβαλε τα δάχτυλά του στο αιδοίο και στον πρωκτό της. Είναι επίσης γεγονός ότι σε κάποιο μέρος της μαρτυρίας της αναφέρει ότι οι κατηγορούμενοι ήθελαν να τη βιάσουν. Ωστόσο αν κάποιος δει τη μαρτυρία της στο σύνολό της θα διαπιστώσει ότι το χρονικό σημείο που η ίδια θεωρεί ότι οι κατηγορούμενοι ήθελαν να τη βιάσουν είναι όταν την σπρώχνουν και οι δύο μέσα στην αποθήκη. Θεωρούμε σκόπιμο να παραθέσουμε μέρος από την αντεξέτασή της όπου αναφέρει τα ακόλουθα: «E. Εμένα είναι η θέση μου ότι δεν σε βίασε ο 1ος ούτε ο 2ος. Είπαμε τα τούτα. Το τι έγινε ήταν τούτο που σου ανάφερα προηγουμένως ότι εκάμετε κάποια προκαταρκτικά, ότι εκσπερμάτωσε πάνω στη φανέλα σου και ότι στη συνέχεια τσακωθήκατε γιατί πίστευε ότι κάμνεις sex με άλλους άντρες, σε χτύπησε και ήταν αποτέλεσμα τούτου του τσακωμού και των χτυπημάτων που ήταν τα σημάδια που είχες πάνω σου. A. Όχι, με έσπρωξαν μέσα γι' αυτό είχα πολλά σημάδια διότι ήθελαν να με βιάσουν. Με βίασαν. Πού θα έβρισκα τα σημάδια αν δεν με είχαν σπρώξει ή αν δεν με είχαν βιάσει;» Της υποβλήθηκε ότι έκανε ψευδή καταγγελία ότι βιάστηκε, για να εκδικηθεί τον 1ο κατηγορούμενο ο οποίος την χτύπησε εκείνη την ημέρα, δηλαδή την έριξε στο έδαφος, έβαλε το πόδι του πάνω στο στήθος της και την πατούσε επειδή πίστευε ότι έκανε σεξ με άλλους άντρες. Η μάρτυρας αρνήθηκε κατηγορηματικά αυτή την υποβολή. Να σημειωθεί εδώ πως ο κατηγορούμενος 1 στην κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία στις 10.6.13, δεν προβάλλει τον ισχυρισμό ότι χτύπησε την παραπονούμενη πατώντας την με το πόδι του πάνω στο στήθος. Εκείνο που λέει είναι ότι καυγάδισαν, εννοώντας, ως ο ίδιος λέει, ότι φώναζε ο ένας στον άλλο και αλληλοσπρώχθηκαν. Της υποβλήθηκε επίσης ότι επειδή γνώριζε ότι εκείνη την ημέρα έκανε κολπικό και πρωκτικό έρωτα με άλλο πρόσωπο, προέβη σε ψευδή καταγγελία «για να τα φορτώσεις πάνω στους κατηγορουμένους». Και αυτή την υποβολή η παραπονούμενη την αρνήθηκε. Αδυνατούμε βεβαίως να αντιληφθούμε τι θα φόρτωνε η παραπονούμενη με αφορμή κολπικό ή πρωκτικό έρωτα, όπως της ελέχθη. Της υποβλήθηκε ότι εκείνη την ημέρα ήταν μεθυσμένη, έκλαιγε, έκανε εμετό, σε μια προσπάθεια της Υπεράσπισης να την παρουσιάσει ως άνθρωπο που δεν αντιλαμβανόταν τι ακριβώς συνέβαινε γύρω της. Η παραπονούμενη με την ειλικρίνεια που τη διακατείχε παραδέχθηκε ευθύς εξαρχής ότι εκείνη την ημέρα κατανάλωσε κόκκινο κρασί όχι όμως τόσο που να την καταστήσει μεθυσμένη. Αρνήθηκε, και πάλι κατηγορηματικά, ότι εκείνη την ημέρα έκλαιγε ή ότι έκανε εμετό. Έγινε προσπάθεια να αμφισβητηθεί και το καθεστώς παραμονής και εργοδότησής της στην Κύπρο. Και αυτή η προσπάθεια έπεσε στο κενό αφού τίποτε το επιλήψιμο δεν αποκαλύφθηκε. Μάλιστα η μάρτυρας με μία αυθόρμητη κίνηση άνοιξε την τσάντα της και έβγαλε από αυτή την άδεια προσωρινής παραμονής της που ισχύει μέχρι τις 20.5.2014 (Τεκμήριο 40) λέγοντας τα ακόλουθα: «Α. Θέλω να το δείξω επειδή μου λένε ότι δεν έχω άδεια.» Δεν βρίσκουμε επίσης αφύσικη τη συμπεριφορά της να παραμείνει στο μέρος μέχρι να απομακρυνθούν οι κατηγορούμενοι για να πάρει την τσάντα της. Όπως η ίδια χαρακτηριστικά ανέφερε, μέσα στην τσάντα-πορτοφόλι της βρίσκονταν όλα τα σημαντικά της έγγραφα, όπως βιβλιάριο αλλοδαπού, διαβατήριο, βιβλιάριο τράπεζας κλπ. Εν πάση περιπτώσει η ίδια αμέσως μετά το επεισόδιο απομακρύνεται από τους κατηγορούμενους, προφανώς για να αποφύγει τον κίνδυνο να την «αρπάξουν» εκ νέου, και τους περιμένει να φύγουν για να προχωρήσει στο επόμενο βήμα. Σε καμιά περίπτωση δεν πλησιάζει τους κατηγορούμενους μετά τον κατ΄ ισχυρισμό βιασμό της. Ενώπιον του Δικαστηρίου δεν αμφισβητήθηκε η μαρτυρία της που έδωσε στο Δικαστήριο ότι ο κατηγορούμενος 2 μετά τον κατ΄ ισχυρισμό βιασμό προσπάθησε να της δώσει το πορτοφόλι της. (Να σημειωθεί εδώ ότι ο κατηγορούμενος 1 με την ανώμοτη του δήλωση ισχυρίζεται άλλα, ότι δηλαδή αυτός ήταν που της πέταξε το πορτοφόλι). Ο ευπαίδευτος συνήγορος των κατηγορουμένων της υπέβαλε ότι αν ο κατηγορούμενος 2 είχε προηγουμένως προσπαθήσει να τη βιάσει «δεν θα ερχόταν να σου δώσει το πορτοφόλι σου». Η μάρτυρας έδωσε τις θέσεις της γύρω από αυτή τη συμπεριφορά του κατηγορούμενου 2, τις οποίες θεωρούμε καθ΄ όλα λογικές και φυσιολογικές. Τις παραθέτουμε: «E. Κυρία μάρτυς, εγώ σου υποβάλλω ότι αν όντως τούτος ο άνθρωπος ο 2ος έκαμε τα πράγματα που λέεις ότι σου έκαμε και προσπάθησε να σε βιάσει, μετά που ξέφευγες από κοντά του δεν θα ερχόταν να σου δώσει το πορτοφόλι σου. A. Ήρθε γιατί ήθελε να με ξαναπιάσει επειδή τον είχα ήδη χτυπήσει. E. Αλλά σου έριξε το πορτοφόλι σου. A. Ναι, έριξε το πορτοφόλι γιατί μου φώναζε «έλα Sali έλα». E. Καλά, έπιασες το πορτοφόλι σου δηλαδή. A. Όταν έφυγε μακριά εγώ πήρα το πορτοφόλι μου. E. Αφού σου το έριξε μας λες το πορτοφόλι σου. A. Ναι. E. Δεν μπορούσες να το πιάσεις την ώρα που σου το έριξε και να φύγεις; A. Όχι, τον περίμενα να φύγει και μετά πήρα το πορτοφόλι μου. Όλα ήταν ακατάστατα μέσα στο πορτοφόλι μου.» Όταν τελικά και οι δύο επιβιβάστηκαν σε ταξί και ο κίνδυνος εξέλειπε, η παραπονούμενη πήρε την τσάντα της και μετέβηκε στη μπιραρία όπου έκανε αμέσως παράπονο για το βιασμό της στον πρώτο άνθρωπο που συνάντησε (Μ.Κ.2). Για το παράπονο αυτό θα αναφερθούμε στη συνέχεια. Αντεξεταζόμενη ανέφερε πως γνώριζε ότι ο κατηγορούμενος 1 είναι παντρεμένος και ότι η γυναίκα του διαμένει στην Κένυα. Ανέφερε επίσης ότι έτυχε στο παρελθόν να μιλήσει μαζί της στο τηλέφωνο. Ρωτήθηκε αν μετά το κατ΄ ισχυρισμό επεισόδιο τηλεφώνησε στη γυναίκα του κατηγορούμενου 1 και της μίλησε. Η απάντησή της ήταν ότι τηλεφώνησε στη γυναίκα του και της είπε «Ο άνδρας σου είναι σατανάς και με βίασε». Ρωτήθηκε γιατί δεν ανέφερε κάτι τέτοιο στις καταθέσεις της που έδωσε στην Αστυνομία, για να απαντήσει ότι δεν την ρώτησαν αν μίλησε με τη γυναίκα του. Δεν βρίσκουμε ότι αυτή η παράλειψή της, που αφορά σε ένα γεγονός που έλαβε χώρα μετά τον κατ΄ ισχυρισμό βιασμό, και το οποίο δεν θεωρούμε ουσιώδες, επηρεάζει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο την αξιοπιστία της. Ούτε βεβαίως ρωτήθηκε προηγουμένως γι΄ αυτό το γεγονός. Όταν ρωτήθηκε, απάντησε. Δεν διέλαθε της προσοχής μας ούτε ότι η παραπονούμενη στην πρώτη κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία αναφέρει ότι η τελευταία φορά που έκανε σεξ με άλλο πρόσωπο ήταν μία βδομάδα πριν, δηλαδή στις 2.6.13, το οποίο δεν ήθελε να κατονομάσει γιατί αυτό δεν είχε να κάνει οτιδήποτε με το βιασμό που υπέστη. Ωστόσο στη συμπληρωματική κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία στις 11.8.13 αναφέρει ότι έκανε σεξ με το φίλο της εκείνη την ημέρα κάποιες ώρες πριν βιαστεί. Ο λόγος, ως ανέφερε, ήταν γιατί ένοιωθε ντροπή και ήταν σοκαρισμένη και συγχυσμένη. Και σε αυτή την κατάθεση αρνείται και πάλι να αναφέρει το όνομα του φίλου της ή να δώσει πληροφορίες σε σχέση με αυτόν λέγοντας τα ακόλουθα: «Δεν θέλω να αναμειχτεί με οποιοδήποτε τρόπο σε αυτή την υπόθεση, ούτε θέλω να το μάθει επειδή αυτό θα τον καταστρέψει είμαι σίγουρη.» Δεν βλέπουμε κάτι το ύποπτο στην πιο πάνω συμπεριφορά της παραπονούμενης και δεχόμαστε τις εξηγήσεις που έδωσε αφού ήταν ένα θέμα, όπως η ίδια ανέφερε, που αφορούσε την προσωπική της ζωή. Εκείνο όμως που εδώ είναι σημαντικό και πρέπει να λεχθεί, είναι ότι στον Ιατροδικαστή Νικόλα Χαραλάμπους (Μ.Κ.8) που την εξέτασε ιατρικώς αμέσως μετά τον κατ΄ ισχυρισμό βιασμό και πριν δώσει την πρώτη της κατάθεση στην Αστυνομία, ρητά ανέφερε ότι την ίδια ημέρα είχε κάνει σεξ με το φίλο της. Η μαρτυρία αυτή του κ. Νικόλα Χαραλάμπους, να αναφέρουμε, δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Με άλλα λόγια το γεγονός αυτό, το οποίο και η Υπεράσπιση θεωρεί αληθές, η παραπονούμενη το αποκαλύπτει όταν γίνεται η ιατρική εξέταση. Τον σημερινό της φίλο φαίνεται να τον προσέχει ιδιαίτερα αφού όπως η ίδια ανέφερε στην αντεξέτασή της «Τώρα έχω τον πραγματικό μου φίλο». Μάλιστα αρχικά δεν επιθυμεί να αναφέρει ούτε αν είναι Κύπριος ή αλλοδαπός σε μια προσπάθεια της να τον κρατήσει μακριά απ΄ αυτό που της έχει συμβεί. Στην κυρίως εξέτασή της ανέφερε ότι μετά την καταχώριση της ποινικής υπόθεσης ο αδελφός του κατηγορούμενου 2 της προσέφερε χρήματα για να αφεθούν ελεύθεροι οι κατηγορούμενοι. Η ίδια απέρριψε αυτή την πρόταση λέγοντας ότι «θα ακολουθήσουμε το Νόμο της Κύπρου». Στην αντεξέταση, της υποβλήθηκε ότι η ίδια ζήτησε από τον αδελφό του κατηγορούμενου 2 (ο οποίος ας σημειωθεί δεν κλήθηκε να καταθέσει) €15.000 για να μην δώσει μαρτυρία. Απέρριψε κατηγορηματικά αυτή την υποβολή λέγοντας πως ουδέποτε ζήτησε χρήματα, και ότι αυτός που της πρόσφερε ήταν ο αδελφός του κατηγορούμενου
  2. Ο κ. Παυλίδης εισηγήθηκε ότι η παραπονούμενη θα πρέπει να κριθεί αναξιόπιστη γιατί η μαρτυρία που έδωσε σε σχέση με τις ώρες που έλαβαν χώρα κάποια γεγονότα πριν και μετά το βιασμό της, δεν συμπίπτει με τη μαρτυρία ότι η Αστυνομία πήρε τηλεφώνημα για το βιασμό η ώρα 12:
  3. Δεν μας βρίσκει σύμφωνους η πιο πάνω θέση. Δεν θα αναμέναμε από την παραπονούμενη να γνωρίζει με ακρίβεια την ώρα που βιάστηκε, τη διάρκεια του βιασμού της, την ώρα που παρέμεινε στο μέρος μέχρι να φύγουν οι κατηγορούμενοι, την ώρα που προέβη στο άμεσο παράπονο στο Μ.Κ.2 κλπ. Παράδοξο και αφύσικο θα ήταν αν θυμόταν με ακρίβεια όλα τα πιο πάνω. Παρόμοια εισήγηση είχε υποβληθεί από την Υπεράσπιση και στην υπόθεση Γεωργίου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 618 η οποία όμως δεν έγινε δεκτή αφού το Εφετείο ανέφερε πως «δεν αναμένεται ότι η παραπονούμενη θα κατέγραφε την ακριβή ώρα του βιασμού της». Κατά την ακροαματική διαδικασία η θέση και των δύο κατηγορούμενων ήταν ότι όλα ξεκίνησαν όταν μέσα στην τσάντα της παραπονούμενης εντοπίστηκαν προφυλακτικά. Τέτοια υποβολή προς την παραπονούμενη, ότι δηλαδή εκείνη την ημέρα είχε στην τσάντα της προφυλακτικά, δεν έγινε. Να επαναλάβουμε εδώ πως η θέση του κατηγορούμενου 1 στην κατάθεσή του στην Αστυνομία ήταν ότι άρχισε να καυγαδίζει με την παραπονούμενη όταν της ζήτησε να κάνει σεξ μαζί του, και αυτή αρνήθηκε. Ουδεμία αναφορά κάνει σε ύπαρξη προφυλακτικών. Τέλος, πρέπει να πούμε ότι δεν βρίσκουμε τίποτε το ύποπτο ή το επιλήψιμο η παραπονούμενη να διατηρεί φιλική σχέση με τον κατηγορούμενο 1, με τον οποίο χώρισε το 2010, να του μιλά, και να τον εμπιστεύεται. Το ίδιο ισχύει και για το γεγονός ότι η παραπονούμενη την επίδικη ημέρα μετέβηκε μαζί με τους κατηγορούμενους στη μπιραρία του Αντρέα για να μιλήσουν, η οποία τη συγκεκριμένη ώρα ήταν κλειστή. Δεν πρόκειται για κανένα μέρος περίκλειστο στο οποίο δεν έχει πρόσβαση το κοινό. Πρόκειται για μια μπιραρία όπου έξω από αυτή υπήρχαν τραπέζια και καρέκλες τα οποία μπορούσε να χρησιμοποιήσει ο οποιοσδήποτε. Εν κατακλείδι το Δικαστήριο κρίνει τη μαρτυρία της παραπονούμενης τέτοια που δεν έχει κανένα δισταγμό να βασιστεί σ΄ αυτή χωρίς την ύπαρξη ενισχυτικής μαρτυρίας αφού έχει ήδη βεβαίως προειδοποιήσει τον εαυτό του για τους κινδύνους που ελλοχεύουν όταν βασίζεται στην χωρίς ενίσχυση μαρτυρία παραπονούμενης σε σεξουαλικά αδικήματα. Πέραν από την πιο πάνω κατάληξη, το Δικαστήριο θα εξετάσει κατά πόσο υπάρχει ενισχυτική μαρτυρία. Κάτι τέτοιο είναι επιτρεπτό και δεν υπάρχει τίποτε το αντινομικό σε μια τέτοια προσέγγιση (Μεϊτανής ν. Αστυνομίας
(2000)2 ΑΑΔ 177, 183). Το τι συνιστά ενισχυτική μαρτυρία αποτέλεσε αντικείμενο πολλών αποφάσεων τόσο στην Κύπρο όσο και στην Αγγλία. Ενδεικτικά και μόνο παραπέμπουμε στις υποθέσεις Ττοουλιάς ν. Δημοκρατίας
(1989)2 CLR 258 και Παρμαξής ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ
  1. Ως ελέχθη πιο πάνω, η παραπονούμενη αναφέρει στον πρώτο άνθρωπο που συναντά και μιλά (Μ.Κ.2) αμέσως μετά τον κατ΄ ισχυρισμό βιασμό της, ότι βιάστηκε. Η αξιόπιστη και αναντίλεκτη μαρτυρία του Μ.Κ.2 κατέδειξε ότι σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα από τον κατ΄ ισχυρισμό βιασμό της, η παραπονούμενη τον πλησίασε καθώς καθόταν σε τραπεζάκι σε μπαράκι, λέγοντας του ότι βιάστηκε ζητώντας του ταυτόχρονα βοήθεια. Του ζήτησε επίσης να καλέσει την Αστυνομία. Η άμεση αυτή καταγγελία υπό το φως των πιο πάνω περιστάσεων που γίνεται, κατατάσσεται στις παραμέτρους που συνιστούν πρώτο παράπονο, όπως αυτό καθορίζεται στο άρθρο 10 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.
  2. (Φιλίππου κ.ά. ν. Δημοκρατίας κ.ά.
(2007)2 ΑΑΔ 341, 347). Δεν θα αναμέναμε, η παραπονούμενη να είχε αναφέρει στο Μ.Κ.2 ότι ο ένας έγχρωμος τη βίασε και άλλος έγχρωμος της κρατούσε τα πόδια για να βοηθήσει τον πρώτο έγχρωμο να τη βιάσει, ως ανέφερε ο κ. Παυλίδης. Ούτε βεβαίως θα αναμέναμε η παραπονούμενη να έλεγε στο Μ.Κ.2 ότι ο ένας έγχρωμος έβαλε τα δάχτυλά του στον κόλπο και στον πρωκτό της. Δικαιολογημένα η παραπονούμενη θεωρούσε ότι βιάστηκε και από τους δύο κατηγορούμενους και δικαιολογημένα ανέφερε κάτι τέτοιο στο Μ.Κ.2. Σε σχέση με την παρενόχληση για την οποία ο Μ.Κ.2 έκανε αναφορά, βρίσκουμε ότι και ο βιασμός είναι παρενόχληση. Δεν συμφωνούμε με την εισήγηση του κ. Παυλίδη ότι έχει πληγεί καίρια η αξιοπιστία της παραπονούμενης σε σχέση με τις δηλώσεις που έκανε στο Μ.Κ.2, οι οποίες ρητά ομιλούν για βιασμό της από έγχρωμους, όπως είναι και οι δύο κατηγορούμενοι. Συνεχίζουμε με την αναστατωμένη κατάσταση της παραπονούμενης. Αναφέρουμε από τώρα πως δεν υπήρξε θέση είτε προς την παραπονούμενη, είτε προς άλλο μάρτυρα ότι η αναστάτωση ήταν πλαστή. Η αξιόπιστη μαρτυρία του κ. Ν. Αντωνιάδη (Μ.Κ.2) (η οποία ας σημειωθεί δεν αμφισβητήθηκε) κατέδειξε ότι η παραπονούμενη ήταν κλαμένη, ταλαιπωρημένη, φοβισμένη και σε έντρομη κατάσταση. Κατέδειξε επίσης ότι η παραπονούμενη ζήτησε βοήθεια λέγοντας του ότι βιάστηκε ζητώντας του να ειδοποιήσει την Αστυνομία. Οι συνθήκες δε εδώ είναι τόσο άμεσες ώστε η αναστάτωση και η όλη της κατάσταση να αποκλείουν την προσποίηση ή τον θεατρινισμό (δες υπόθεση Καϊλή ν. Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 251). Να επαναλάβουμε ότι ο Μ.Κ.2 είναι το πρώτο πρόσωπο που η παραπονούμενη συναντά, και μάλιστα τυχαία, μετά το βιασμό της. Πάνω στην ίδια βάση κινείται και η μαρτυρία της Γ/Αστ. 3456 Σοφίας Βασιλείου (Μ.Κ.6), η οποία σε σύντομο χρονικό διάστημα μετά τον κατ΄ ισχυρισμό βιασμό συνόδευσε την παραπονούμενη στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού για εξετάσεις. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της (η οποία δεν αμφισβητήθηκε) η παραπονούμενη ήταν πολύ ταλαιπωρημένη, δακρυσμένη και γενικά φαινόταν πολύ ταραγμένη. Δεν επικοινωνούσε με το περιβάλλον, ήταν αλλού. Την ώρα που βρισκόταν στο Νοσοκομείο προσπάθησε να της μιλήσει αλλά δεν ανταποκρινόταν. Ο Ιατροδικαστής Νικόλας Χαραλάμπους (Μ.Κ.8) επίσης κατέθεσε για την κατάσταση της παραπονούμενης μετά τον κατ΄ ισχυρισμό βιασμό. Ανέφερε ότι αυτή ήταν σοκαρισμένη και τρομαγμένη. Το μέρος αυτό της μαρτυρίας του δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Συνεπώς βρίσκουμε ότι και η αναστατωμένη κατάσταση της παραπονούμενης συνιστά ενισχυτική μαρτυρία. Ενισχυτική μαρτυρία συνιστούν και τα τραύματα της παραπονούμενης, τα οποία η παραπονούμενη από την πρώτη στιγμή αποδίδει στους κατηγορούμενους. Στην υπόθεση Costel Dumitru Neica v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 102/11, Απόφαση ημερ. 24.9.12, το Εφετείο βρήκε πως υπήρχε ενισχυτική μαρτυρία «ιδιαιτέρως με αναφορά στα τραύματα της ΗΤΝ τα οποία η ίδια είχε ευθέως συνδέσει με τους βιασμούς της και τα οποία έτσι συνήδαν με ουσιαστική πτυχή των βιασμών.» Στην παρούσα υπόθεση σχετική με τα τραύματα της παραπονούμενης είναι και η έκθεση του Ιατροδικαστή Νικόλα Χαραλάμπους (Τεκμήριο 41). Σε σχέση με τα τραύματα θα πρέπει να σταθούμε ιδιαίτερα στις εκχυμώσεις στην πρωκτική περιοχή με πολλαπλές ρήξεις του βλεννογόνου του πρωκτικού σωλήνα. Έχει ήδη καταγραφεί η αξιόπιστη μαρτυρία του κ. Ν. Χαραλάμπους γύρω από αυτή την κάκωση. Να αναφέρουμε εδώ ότι η παραπονούμενη κατάγγειλε αμέσως ότι την επίδικη ημέρα ο κατηγορούμενος 2, χωρίς τη θέλησή της, έβαλε τα δάχτυλα του και στον πρωκτό της αρκετές φορές. Με άλλα λόγια η χωρίς τη θέλησή της εισδοχή των δακτύλων στον πρωκτό της, είναι δυνατό να προκαλέσει και προκάλεσε τις εκχυμώσεις στην πρωκτική περιοχή και ρήξεις βλεννογόνου του πρωκτικού σωλήνα που η παραπονούμενη παρουσίασε. Σε σχέση με τα τραύματα της στην πλάτη, είναι σημαντικό να αναφέρουμε πως οι κατηγορούμενοι κατά την ακροαματική διαδικασία δεν αμφισβητούν ούτε την ύπαρξή τους ούτε ότι αυτά προκλήθηκαν την επίδικη ημέρα. Πρόκειται για κακώσεις μεγάλης έκτασης, οι οποίες καλύπτουν ολόκληρη τη ραχιαία χώρα (σχετικές είναι οι φωτογραφίες 18-20 του Τεκμηρίου 1). Η θέση τους είναι ότι τα τραύματα αυτά τα προκάλεσε ο κατηγορούμενος 1 όταν αυτός έριξε την παραπονούμενη στο έδαφος, έβαλε το πόδι του πάνω στο στήθος της και την πατούσε, επειδή πίστευε ότι έκανε σεξ με άλλους άντρες. Να επαναλάβουμε εδώ πως αυτή η θέση δεν προβάλλεται στις καταθέσεις που έδωσαν οι κατηγορούμενοι στην Αστυνομία. Είναι επίσης αδιαμφισβήτητο ότι η παραπονούμενη παρουσίασε αιμορραγία από τα τραύματά της και σχετικό είναι το ένδυμα που φορούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο (φωτογραφίες 2, 3 από το Τεκμήριο 1). Η αξιόπιστη μαρτυρία του κ. Καριόλου ενισχύει τη θέση της παραπονούμενης ότι βιάστηκε από τον κατηγορούμενο 1 αφού, ως ελέχθη από επίχρισμα από το πέος του κατηγορούμενου 1 απομονώθηκε μικτό γενετικό υλικό στο οποίο ο κατηγορούμενος 1 είναι ο κύριος δότης του μικτού γενετικού υλικού ενώ η παραπονούμενη είναι δότρια μέρους του μικτού γενετικού υλικού. Να επαναλάβουμε εδώ ότι ο κατηγορούμενος 1 με την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία αρνείται ότι την επίδικη ημέρα είχε οποιαδήποτε σεξουαλική επαφή με την παραπονούμενη. Με την ανώμοτή του δήλωση προβάλλει εντελώς διαφορετική θέση αφού ισχυρίζεται ότι την επίδικη ημέρα η παραπονούμενη του έκανε στοματικό έρωτα και ότι αυτός εκσπερμάτωσε αλλά ήταν σίγουρος ότι αυτό δεν έγινε στο στόμα ή στο πρόσωπο της παραπονούμενης. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να σημειώσουμε ότι στην παραπονούμενη ουδέποτε υποβλήθηκε αυτή η συγκεκριμένη θέση για στοματικό έρωτα. Συγκεκριμένα της υποβλήθηκε η εξής ερώτηση: «Ε. Και επίσης σου υποβάλλω ότι ο 1ος κατηγορούμενος σου ζήτησε να κάμετε sex, εσύ δεν ήθελες και απλά προχωρήσατε κάνατε κάποια προκαταρκτικά και ο κατηγορούμενος 1 εκσπερμάτωσε πάνω στη φανέλα σου.» Ποια είναι αυτά τα προκαταρκτικά ή το ερωτικό σκηνικό για το οποίο γίνεται αναφορά σε άλλο μέρος της αντεξέτασης της παραπονούμενης, ουδείς γνωρίζει. Εν κατακλείδι δεν υπάρχει οποιαδήποτε άλλη αξιόπιστη μαρτυρία ότι το πέος του κατηγορούμενου 1 χρησιμοποιήθηκε με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, εκτός από αυτόν που η παραπονούμενη έχει αναφέρει, για να εναποτεθεί σε αυτό γενετικό υλικό της παραπονούμενης. Ενισχυτική μαρτυρία συνιστά και το άλλο μέρος της αξιόπιστης μαρτυρίας του κ. Καριόλου σύμφωνα με το οποίο: «Για τις χρωμοσωμικές θέσεις που μελετήθηκαν, το πλήρες ανδρικό γενετικό προφίλ του μονού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το αντικείμενο 3057-1.2 ΣΜ (Μπλούζα χρώματος πράσινο με μαύρο από την Rosalie Caducoy FLORES - κομμάτι από την πίσω πλευρά της μπλούζας, δημιουργείται οπή, θετικό στην εξέταση ΕΑΠ και στην παρουσία Σπερματικών Κυττάρων - Σπερματικό Μέρος) ΤΑΥΤΙΖΕΤΑΙ με το γενετικό προφίλ του γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το παρειακό επίχρισμα 3057-23.1 του Mwinyi Hamisi Selemani HAMISI.....». Να επαναλάβουμε εδώ ότι η παραπονούμενη ανέφερε πως ο κατηγορούμενος 1 δεν εκσπερμάτωσε μέσα της αλλά έξω. Για τη σημασία τέτοιας επιστημονικής μαρτυρίας θεωρούμε σκόπιμο να παραπέμψουμε στην υπόθεση Typye v. Αστυνομίας
(2008)2 ΑΑΔ 279 όπου στη σελίδα 292 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η δε μαρτυρία για το DNA ήταν ότι το DNA του εφεσείοντα, που περιλάμβανε και σπερματικό, εντοπίσθηκε στο εσωτερικό μέρος του εσωρούχου και στο εσωτερικό μέρος του παντελονιού της παραπονούμενης (όπως και στη φανέλα της). Η απόρριψη από το Κακουργιοδικείο της εκδοχής που έδωσε ο εφεσείων για την ανεύρεση του DNA του στα ρούχα της παραπονούμενης ουδόλως πάσχει, η ανεύρεση του δε στα σημεία που ανεφέρθησαν καθιστούσε ακόμα πιο εξωπραγματική την εκδοχή εκείνη.» Να επαναλάβουμε ότι και εδώ έχει απορριφθεί η εκδοχή του κατηγορούμενου 1 στην ανώμοτη δήλωσή του για την ανεύρεση του γενετικού του υλικού στο ένδυμα της παραπονούμενης και για την ανεύρεση γενετικού υλικού της παραπονούμενης στο πέος του. Ψεύδη κατηγορούμενου 1 Η παραπονούμενη ισχυρίζεται, ανάμεσα σε άλλα, ότι ο κατηγορούμενος 1 τη βίασε εντός μιας εγκαταλελειμμένης αποθήκης κοντά στη μπιραρία του Αντρέα με τη βοήθεια του κατηγορούμενου 2. Όταν ο κατηγορούμενος 1 ανακρίνεται λίγες ώρες μετά τον κατ΄ ισχυρισμό βιασμό ως ύποπτος για το βιασμό της παραπονούμενης, αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα: «Δεν πήγα σε μια εγκαταλελειμμένη αποθήκη κοντά στη μπιραρία του Αντρέα στις 9.6.13.» Στην ανώμοτή του δήλωση αναφέρει άλλα. Ισχυρίζεται τώρα ότι εισήλθε εντός της εγκαταλελειμμένης αποθήκης όπου βρισκόταν η παραπονούμενη και της είπε ότι ήθελε να κάνει σεξ μαζί της. Η παραπονούμενη ισχυρίζεται επίσης ότι ο κατηγορούμενος 1 εντός της πιο πάνω εγκαταλελειμμένης αποθήκης τη βίασε και εκσπερμάτωσε, όχι μέσα της αλλά έξω. Ο κατηγορούμενος 1 στην κατάθεσή του στην Αστυνομία αρνείται ότι εκείνη την ημέρα βίασε ή έκανε σεξ με τη συγκατάθεσή της παραπονούμενης ή με οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο και κατ΄ επέκταση αρνείται ότι εκσπερμάτωσε εντός της αποθήκης. Στην ανώμοτή του δήλωση ισχυρίζεται άλλα. Ισχυρίζεται ότι εντός της αποθήκης η παραπονούμενη του έκανε στοματικό έρωτα και εκσπερμάτωσε αλλά δεν θυμόταν που, πάντως όχι στο στόμα της ή το πρόσωπό της. Κατά την ακροαματική διαδικασία διεφάνη (και από τις υποβολές της Υπεράσπισης προς την παραπονούμενη) ότι είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός, ότι την επίδικη ημέρα εισήλθαν στην αποθήκη τόσο οι δύο κατηγορούμενοι όσο και η παραπονούμενη. Είναι επίσης αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 1 εκσπερμάτωσε εντός της αποθήκης και μάλιστα πάνω στο ένδυμα της παραπονούμενης. Με άλλα λόγια έχει αποδειχθεί, ως η Νομολογία επιτάσσει (Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1999)2 ΑΑΔ 260), ότι ο κατηγορούμενος 1 είπε ψέματα στην Αστυνομία όταν ισχυρίστηκε ότι δεν εισήλθε εντός της αποθήκης την ημέρα που η παραπονούμενη κατάγγειλε ότι βιάστηκε από αυτόν εντός αυτής. Είπε ψέματα όταν ισχυρίστηκε ότι δεν είχε οποιαδήποτε ερωτική περίπτυξη με την παραπονούμενη και κατ΄ επέκταση δεν εκσπερμάτωσε εντός της αποθήκης στην παρουσία της. Βρίσκουμε ότι τα ψέματα αυτά είναι ηθελημένα και ότι αναφέρονται σε ουσιώδη ζητήματα αφού, ως ελέχθη, ο βιασμός και η εκσπερμάτωση φέρονται να έχουν λάβει χώρα στην εν λόγω αποθήκη. Βρίσκουμε επίσης ότι ο κατηγορούμενος 1 με τα ψέματα αυτά ήθελε να αποστασιοποιηθεί από την αποθήκη και ότι το κίνητρο του για τα ψέματα ήταν η επίγνωση της ενοχής και ο φόβος της αλήθειας. Στο σύγγραμμα «Το Δίκαιο της Απόδειξης» του κ. Τ. Ηλιάδη αναφέρονται τα ακόλουθα με αναφορά σε Νομολογία: «Όταν ο κατηγορούμενος ευθύς μετά την διάπραξη του αδικήματος δίνει μια κατάθεση στην Αστυνομία στην οποία αναφέρει μια βασική λεπτομέρεια που αναιρεί αργότερα κατά τη διάρκεια της ένορκης του κατάθεσης στο Δικαστήριο (εκτός Δικαστηρίου), το ψέμα μπορεί να θεωρηθεί ως ενισχυτική μαρτυρία του παραπόνου της παραπονούμενης. Στην υπόθεση Credland v. Knowler
(1951)35 Cr.App.R. 48, ο κατηγορούμενος αρχικά είχε πει ότι δεν έφυγε από το σπίτι του και ότι δεν συνόδευσε την παραπονούμενη, ηλικίας 10 χρονών, σε ένα τόπο κοντά στο σπίτι του, όπου κατ΄ ισχυρισμό, διέπραξε ένα σεξουαλικό αδίκημα. Αργότερα παραδέχθηκε ότι αυτή η δήλωση του ήταν ψευδής και ότι συνόδευσε τη μικρή στον τόπο του ισχυριζόμενου αδικήματος. Το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η πρώτη του δήλωση που ήταν ψέμα εκτός Δικαστηρίου, αποτελούσε ενισχυτική μαρτυρία της μαρτυρίας της ανήλικης ότι το αδίκημα διαπράχθηκε κοντά στο σπίτι του κατηγορούμενου.» Υπό το φως των πιο πάνω, τα ψέματα του κατηγορούμενου 1 δεν αποδεικνύουν βεβαίως αφ΄ εαυτών την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής εναντίον του, όμως μπορούν να χρησιμοποιηθούν και χρησιμοποιούνται ως ενισχυτική μαρτυρία της μαρτυρίας της παραπονούμενης η οποία ισχυρίστηκε ότι βιάστηκε από τον κατηγορούμενο 1 εντός της εν λόγω αποθήκης. Ευρήματα Με βάση την πιο πάνω αξιόπιστη μαρτυρία, προβαίνουμε στα ακόλουθα ευρήματα. Η παραπονούμενη, οικιακή βοηθός στην Κύπρο, και ο κατηγορούμενος 1, εργάτης στο πλοίο "EDT SERVE", στο παρελθόν υπήρξαν ερωτικό ζευγάρι. Το 2010 χώρισαν ως ερωτικό ζευγάρι αφού η παραπονούμενη δεν ήθελε τον κατηγορούμενο 1 ως ερωτικό της σύντροφο. Συνέχισαν όμως να είναι φίλοι. Η παραπονούμενη γνώριζε και είχε φιλικές σχέσεις και με τον κατηγορούμενο 2, ο οποίος είναι ξάδελφος του κατηγορούμενου
  1. Η παραπονούμενη εμπιστευόταν και τους δύο κατηγορούμενους, οι οποίοι κατά τον ουσιώδη χρόνο εργάζονταν στο ίδιο πλοίο. Στη βάση αυτών των φιλικών σχέσεων η παραπονούμενη συναντούσε τον κατηγορούμενο 1, κάποιες φορές και με άλλους φίλους, όταν είχε τις ημεραργίες της όπου συνομιλούσαν. Η συνάντηση συνήθως ελάμβανε χώρα στην παραλία στην περιοχή του μόλου. Το πρωί στις 9.6.2013, η παραπονούμενη πήρε το ρεπό της. Γύρω στις 11:00 το πρωί της ίδιας ημέρας, μετέβηκε στην οικία του Ρουμάνου ερωτικού της φίλου, όπου παρέμεινε περίπου μέχρι τις 3:30 το απόγευμα της ίδιας ημέρας. Σ΄ αυτό το χρονικό διάστημα έκανε κολπικό έρωτα με το φίλο της. Στη συνέχεια, γύρω στις 4:00 μ.μ., μετέβηκε με λεωφορείο στη μπιραρία του Αντρέα που βρίσκεται στο μόλο. Εκεί συνάντησε πολύ κόσμο, ανάμεσα σε αυτούς και τον κατηγορούμενο 1 με τον οποίο απλά χαιρετίστηκε. Ακολούθως μετέβηκε σε διαμέρισμα φίλης της όπου εκεί υπήρχαν και άλλες φίλες της. Στο διαμέρισμα ήπιε κόκκινο κρασί αλλά δεν μέθυσε. Ενόσω ήταν στο διαμέρισμα ο κατηγορούμενος 1 την καλούσε στο τηλέφωνο και της ζητούσε να συναντηθούν. Το ίδιο έκανε και ο κατηγορούμενος 2, ο οποίος επίσης την καλούσε να τους συναντήσει. Γύρω στις 8:00 το βράδυ μετέβηκε απέναντι από το Photo Takis όπου συνάντησε και τους δύο κατηγορούμενους (πρώτα συνάντησε τον κατηγορούμενο 2). Επειδή είχε πολύ κόσμο αποφάσισαν να μεταβούν στη μπιραρία του Αντρέα για να μιλήσουν. Να σημειωθεί εδώ ότι η μπιραρία του Αντρέα εκείνη την ώρα ήταν κλειστή όμως έξω υπήρχαν τραπέζια και καρέκλες και μπορούσε κάποιος να καθίσει. Κάθισαν και οι τρεις έξω από τη μπιραρία του Αντρέα όπου κουβέντιαζαν φιλικά χωρίς οποιοδήποτε πρόβλημα. Παρέμειναν εκεί μέχρι που η παραπονούμενη αποφάσισε να φύγει για να επιστρέψει στην οικία της. Έφυγαν μαζί και περπατούσαν προς την παραλία. Καθώς περπατούσαν, και ενώ βρίσκονταν κοντά σε μία εγκαταλελειμμένη αποθήκη, και οι δύο κατηγορούμενοι την έσπρωξαν χωρίς τη θέλησή της και την οδήγησαν εντός αυτής. Η παραπονούμενη τότε τους ρώτησε τι έκαναν και οι κατηγορούμενοι της απάντησαν ότι ήθελαν να κάνουν σεξ μαζί της. Αυτή αρνήθηκε και τους είπε να την αφήσουν να φύγει. Αντί αυτού ο κατηγορούμενος 2 της επιτέθηκε και της τράβηξε κάτω το παντελόνι και το εσώρουχό της. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος 1 τη βίασε από τον κόλπο με τη βοήθεια του κατηγορούμενου 2, ο οποίος της κρατούσε τα πόδια στο έδαφος, καθιστώντας έτσι δυνατό το βιασμό της από τον κατηγορούμενο
  2. Έκλαιγε και φώναζε αλλά οι κατηγορούμενοι συνέχιζαν. Μάλιστα ο κατηγορούμενος 2 έβαλε αρκετές φορές τα δάχτυλά του στον πρωκτό και στον κόλπο της. Όταν ο κατηγορούμενος 1 εκσπερμάτωσε στα ρούχα της, βγήκε έξω από την αποθήκη. Τότε προσπάθησε να τη βιάσει και ο κατηγορούμενος
  3. Η παραπονούμενη βρήκε μία μπουκάλα εντός της αποθήκης με την οποία χτύπησε στο κεφάλι τον κατηγορούμενο 2, ο οποίος τότε άφησε την παραπονούμενη και αυτή βρήκε την ευκαιρία να απομακρυνθεί. Από την πάλη που έκανε και με τους δύο κατηγορούμενους για να αποφύγει να βιαστεί τραυματίστηκε. Για τα τραύματά της αυτά σχετική είναι η έκθεση του Ν. Χαραλάμπους, Τεκμήριο 41 και οι φωτογραφίες με αριθμούς 14-20 και όχι μόνο, από το Τεκμήριο
  4. Από τη βίαιη είσοδο των δαχτύλων του κατηγορούμενου 2 στον πρωκτό της η παραπονούμενη παρουσίασε εκχυμώσεις στην πρωκτική περιοχή με πολλαπλές ρήξεις του βλεννογόνου του πρωκτικού σωλήνα. Σχετική είναι η πιο πάνω έκθεση του κ. Ν. Χαραλάμπους και οι φωτογραφίες με αριθμούς 52-59 από το Τεκμήριο
  5. Η παραπονούμενη αφού κατάφερε να απομακρυνθεί από τους κατηγορούμενους, περίμενε μέχρι να εγκαταλείψουν το μέρος και οι δύο κατηγορούμενοι για να πάρει και πήρε τελικά την τσάντα της, την οποία της είχαν πάρει προηγουμένως οι κατηγορούμενοι, και στην οποία υπήρχαν χρήσιμα έγγραφα για την ίδια. Να σημειώσουμε ότι προηγουμένως ο κατηγορούμενος 2 στην προσπάθεια του να πλησιάσει εκ νέου την παραπονούμενη προθυμοποιήθηκε να της δώσει την τσάντα της, η παραπονούμενη όμως αρνήθηκε να τον πλησιάσει για να την πάρει και αυτός την πέταξε στο έδαφος. Η παραπονούμενη στη συνέχεια κατευθύνθηκε με τα πόδια προς μια μπιραρία που ήταν ανοικτή. (Πρόκειται για τη μπιραρία "Cave Inn" που βρίσκεται στην οδό 28ης Οκτωβρίου απέναντι από την επίχωση). Εκεί στον πρώτο άντρα που συναντά (Μ.Κ.2) αναφέρει ότι έπεσε θύμα βιασμού από μαύρους (χρησιμοποιούμε τη λέξη που η ίδια η παραπονούμενη χρησιμοποίησε). Για το τι επακολούθησε παραπέμπουμε στην πιο πάνω αξιόπιστη μαρτυρία. Η παραπονούμενη κάποιες φορές βλέπει στον ύπνο της τις τραυματικές εμπειρίες που είχε από το βιασμό της, κλαίει και μιλά μόνη της. Νομική Πτυχή Βιασμός (2η κατηγορία) Το άρθρο 144 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, προνοεί τα ακόλουθα γύρω από το αδίκημα του βιασμού που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 1 και 2 (2η κατηγορία): «
  6. Όποιος έρχεται σε παράνομη συνουσία με γυναίκα, χωρίς τη συναίνεση της παθούσας ή με τη συναίνεσή της εφόσον η συναίνεση για αυτό δόθηκε υπό το κράτος βίας ή φόβου σωματικής βλάβης ή προκειμένου για παντρεμένη γυναίκα, με την πλαστοπροσωπία του συζύγου της, είναι ένοχος κακουργήματος το οποίο καλείται βιασμός». Σύμφωνα με το πιο πάνω άρθρο, βιασμός συντελείται όταν υπάρχει παράνομη συνουσία χωρίς τη συναίνεση της παραπονουμένης ή με τη συναίνεση της, εφόσον η συναίνεση αυτή δόθηκε υπό το κράτος βίας ή φόβου σωματικής βλάβης. Δεν απαιτείται όπως η παραπονούμενη επιδείξει ή αναφέρει ρητά στον κατηγορούμενο ότι δεν συγκατατίθεται. Δεν χρειάζεται δε να αποδειχθεί οποιαδήποτε φυσική αντίσταση εκ μέρους της παραπονούμενης (βλ. Olugboja
(1982)Q.B. 320). Η Κατηγορούσα Αρχή όμως πρέπει να αποδείξει ότι η συγκατάθεση ή συναίνεση της παραπονούμενης δεν είχε δοθεί και ότι η σεξουαλική πράξη έλαβε χώρα στην απουσία τέτοιας συγκατάθεσης. H συνουσία συντελείται με την έστω και μερική είσοδο του πέους εντός του κόλπου της παραπονουμένης. Η πλέον ελάχιστη είσοδος είναι αρκετή (βλ. Stanton
(1844)1 Car & Kir 415). Σημειώνουμε επίσης ότι ο βιασμός συντελείται παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχει εκσπερμάτωση. Όσον αφορά στη νοητική κατάσταση ενός κατηγορούμενου (mens rea), πρέπει να αποδειχθεί πρόθεση για σεξουαλική επαφή με γνώση ότι η παραπονούμενη δεν συγκατατίθεται ή αδιαφορία για την ύπαρξη ή όχι συγκατάθεσης εκ μέρους της. Όσον αφορά την κατηγορία του βιασμού, ο ρόλος του κατηγορούμενου 2 διαφοροποιείται από τον ρόλο του κατηγορούμενου 1. Είναι φανερό ότι η Κατηγορούσα Αρχή - και δη με την επίκληση του άρθρου 20 - προώθησε τη θέση ότι ο κατηγορούμενος 2 ουσιαστικά βοήθησε ή παρέσχε συνδρομή στον κατηγορούμενο 1, για να διαπράξει το αδίκημα του βιασμού, συμπεριφορά η οποία συνεχίστηκε και κατά τη διάπραξη του βιασμού της παραπονούμενης. Αυτό έγινε γνωστό πριν από την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, παρόλο που αυτός ο ρόλος δεν συγκεκριμενοποιείται στο κατηγορητήριο. Εξάλλου η Υπεράσπιση ουδέποτε ζήτησε λεπτομέρειες και ουδέποτε έθεσε θέμα βλάβης ή παραπλάνησης της (βλ. Loizou, Piki Criminal Procedure in Cyprus, σελ. 47, Azini κ.α. ν. Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 319, Επίσημος Παραλήπτης και Εκκαθαριστής της Εταιρείας Ch. Zakakiotis (Disco) Ltd v. KALAVAS & ASSOCIATES LTD κ.α.
(1999)2 AAΔ 523, Γ. Ιωσηφίδης (Ππαϊλας) ν. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ σελ.204). Ορθά ο κ. Παυλίδης δεν άγγιξε αυτό το θέμα με την αγόρευσή του. Με βάση τα πιο πάνω ευρήματα του Δικαστηρίου, η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι και οι δύο κατηγορούμενοι βίασαν την παραπονούμενη. Ως εκ τούτου κρίνονται ένοχοι στη 2η κατηγορία. 1η κατηγορία Συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος, δηλαδή βιασμού της παραπονουμένης, κατά παράβαση των άρθρων 371, 144 και 145 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (1η κατηγορία) Όπως αναφέρεται στην υπόθεση Gani v. Δημοκρατίας
(1991)2 ΑΑΔ 134, σελ. 142-143: «Το αδίκημα της συνωμοσίας συντελείται από τη στιγμή που δυο ή περισσότεροι συμφωνούν να διαπράξουν αδίκημα ή να επιτύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα. Δεν είναι αναγκαίο για την συμπλήρωση του αδικήματος να έχει τελεστεί οτιδήποτε πέρα από τη συμφωνία. Το κατά πόσο οι συνωμότες μετάνιωσαν ή σταμάτησαν ή παρεμποδίστηκαν ή απότυχαν ή δεν είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν το σκοπό της συνωμοσίας, είναι αδιάφορο. (Βλ. Mulcany v. R.
(1868)L.R. 34 H.L. 328, O'Connell v. R.
(1844)5 St. Tr. (N.S.) 1, R. v. Aspinall
(1876)2 Q.B.D. 48, Archbold, ανωτέρω, σελ. 2035 παραγρ. 28-4.» (Βλ. ακόμα Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 22 και Ahmad v. Αστυνομίας
(2010)2 ΑΑΔ 256). Από την προσαχθείσα αξιόπιστη μαρτυρία βρίσκουμε ότι έχει αποδειχθεί η συμφωνία μεταξύ των κατηγορούμενων 1 και 2 για να διαπραχθεί κακούργημα και δη βιασμός της παραπονούμενης από αυτούς, αφού είναι πασιφανής ο κοινός τρόπος δράσης, ο κοινός χώρος που οι κατηγορούμενοι έδρασαν και οι υπόλοιπες περιστάσεις, ώστε να αποδεικνύεται η συμφωνία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ενδεικτικά και μόνο θα αναφέρουμε ότι σύμφωνα με την αξιόπιστη μαρτυρία της παραπονούμενης, και οι δύο κατηγορούμενοι κατά την επίδικη ημερομηνία την καλούσαν στο τηλέφωνο για να τους συναντήσει. Αφού τους συνάντησε κουβέντιαζαν φιλικά. Στη συνέχεια περπατούσαν και οι τρεις προς την παραλία με πρόθεση της παραπονούμενης να φύγει για να μεταβεί στην οικία της. Καθώς περπατούσαν και ενώ βρίσκονταν κοντά σε ένα παλαιό κτίριο (αποθήκη), και οι δύο κατηγορούμενοι την έσπρωξαν μέσα σε αυτό λέγοντας της ότι ήθελαν να κάνουν σεξ μαζί της. Όταν η ίδια αρνήθηκε, ο κατηγορούμενος 2 της τράβηξε κάτω το παντελόνι και το εσώρουχο. Ο κατηγορούμενος 2 την κρατούσε στο έδαφος για να τη βιάσει ο κατηγορούμενος 1, κάτι που ο τελευταίος κατάφερε. Συνέχιζε να την κρατά στο έδαφος ενόσω ο κατηγορούμενος 1 τη βίαζε. Ο κατηγορούμενος 2 προσπάθησε επίσης να βιάσει την παραπονούμενη εντός της αποθήκης, χωρίς όμως αποτέλεσμα αφού η τελευταία βρήκε μια γυάλινη μπουκάλα με την οποία τον χτύπησε στο κεφάλι. Συνάγεται ότι οι κατηγορούμενοι συμφώνησαν να βιάσουν την παραπονούμενη, τουλάχιστον από τη στιγμή που και οι δύο την έσπρωξαν χωρίς τη θέλησή της μέσα στην αποθήκη, λέγοντας της ότι ήθελαν να κάνουν σεξ μαζί της. Υπό το φως των πιο πάνω, η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι οι κατηγορούμενοι συνωμότησαν για να βιάσουν την παραπονούμενη. Ως εκ τούτου κρίνονται ένοχοι και στην 1η κατηγορία. (Υπ.) .............. Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Η. Γεωργίου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΤ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.