Δημοκρατία ν. Γεώργιου ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 20945/13, 20/12/2013

(2), 24, 30, 31, 31 Α και Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 και οι άλλες δύο αφορούν το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα (κατηγορίες 6 και 8) κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, Πρώτος Πίνακας Μέρος Ι, 6

(3), 30, 30 Α, 31 και Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77. Στην παρούσα λαμβάνονται υπόψη (α) η υπόθεση με αριθμό 2170/13 του Ε.Δ. Πάφου που αφορά το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α΄. Ο κατηγορούμενος μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και 8.6.2009 είχε στην κατοχή του 3.2793 γραμμάρια κοκαΐνης και (β) ο ποινικός φάκελος ΥΚΑΝ Λεμεσού με αριθμό Σ/202/11, ο οποίος αφορά τα αδικήματα της κατοχής και χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α΄. Ο κατηγορούμενος την 1.10.2011 είχε στην κατοχή του 0,8590 γρ. κοκαϊνης και έκανε χρήση της πιο πάνω ουσίας. Ο κατηγορούμενος βαρύνεται με μία προηγούμενη καταδίκη. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, στις 20.11.2012, στα πλαίσια της υπόθεσης 14649/10 επέβαλε στον κατηγορούμενο για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β΄, 1,3 γρ. κάνναβης, χρηματική ποινή 200 ευρώ και ποινή φυλάκισης 3 μηνών με 3ετή αναστολή και για το αδίκημα της χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β΄ χρηματική ποινή 150 ευρώ και ποινή φυλάκισης 2 μηνών με 3ετή αναστολή. Τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση είναι τα ακόλουθα: «Στις 09/09/2013 λήφθηκε πληροφορία στο Γ.Σ.Π. Λεμεσού, ότι σε συγκεκριμένο ύψωμα με άγρια βλάστηση, στην τοποθεσία «Τερατσωτός», νότια του χωριού Πύργος, στη Λεμεσό, κρύβονται ναρκωτικά. Επίσης ότι στην εν λόγω περιοχή κινούντο καθημερινά άγνωστα, ύποπτα πρόσωπα. Κατόπιν τούτου, την ίδια ημέρα, ο Υπεύθυνος ΥΚΑΝ Λεμεσού υπαστυνόμος Ο. Οδυσσέως, μαζί με τον Αστ. 1965 Κ. Χ" Γεωργίου και μέλη του Γ.Σ.Π. Λεμεσού, αφίχθηκαν στο μέρος όπου στις 18:45 ο Χ'' Γεωργίου ξεκίνησε έρευνα της περιοχής. Κατά την διάρκεια της έρευνας και στις 19:00 δίπλα από μεγάλο θάμνο, ο X" Γεωργίου αντιλήφθηκε ότι το χώμα στο έδαφος φαινόταν να είναι φρεσκοσκαμμένο. Αφού άρχισε να σκάβει με τις ανάλογες προφυλάξεις, σε βάθος 20 εκ. περίπου, βρήκε θαμμένη μία συσκευασία από κολλητική ταινία, που λόγω της εμφάνισης της, του ηγέρθηκαν υποψίες ότι πιθανό να περιέχει ναρκωτικές ουσίες. Την πιο πάνω συσκευασία την άφησε μέσα στον λάκκο που δημιουργήθηκε από το σκάψιμο και συνέχισε την έρευνα του συγκεκριμένου μέρους, χωρίς να χάσει οπτική επαφή μαζί της. Στις 19:15, σε απόσταση 4-5 μέτρων από το σημείο που βρήκε την πιο πάνω συσκευασία, δίπλα από άλλο θάμνο, πρόσεξε ότι το χώμα φαινόταν και εκεί, να είναι φρεσκοσκαμμένο. Το έσκαψε και πάλι με τις απαραίτητες προφυλάξεις, όπου σε βάθος 20 εκ. περίπου, βρήκε θαμμένη μία άλλη συσκευασία από κολλητική ταινία, ομοιάζουσα με την κολλητική ταινία της προηγούμενης συσκευασίας. Λόγω της εμφάνισης της, του ηγέρθηκαν και για αυτήν υποψίες ότι πιθανό να περιέχει ναρκωτικές ουσίες, την άφησε στο σημείο που τη βρήκε και παρέμεινε στο μέρος όπου επιτηρούσε και τις δύο συσκευασίες χωρίς να το εγκαταλείψει. Στις 20:45 της ιδίας ημέρας, 09/09/2013, αφίχθηκε στο μέρος ο Αστ. 1828 Ευριπίδου, λήφθηκε αριθμός φωτογραφιών και παραλήφθηκαν οι συσκευασίες για περαιτέρω εξετάσεις. Το μέρος τέθηκε υπό φρούρηση, ενώ οι συσκευασίες μεταφέρθηκαν στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού, όπου διαπιστώθηκε ότι εντός αυτών υπήρχε στην κάθε μία ξεχωριστά ποσότητα κάνναβης. Μετά από οδηγίες του Οδυσσέως ετοιμάστηκαν δύο ομοιώματα, πανομοιότυπα των δύο συσκευασιών κάνναβης, κι έγινε αντικατάστασή τους στην περιοχή Τερατσωτός. Το μέρος συνέχισε να φρουρείται μετά την αντικατάσταση. Στις 10/09/13 στις 07:40, οι Αστ. 3437 Α. Αριστοτέλους, Αστ. 1947 Μ. Πάφιος, Αστ. 3669 και Αστ. 3804 της ΥΚΑΝ Λεμεσού, μετέβηκαν στην τοποθεσία «Τερατσωτός», στην περιοχή του χωριού Πύργος Λεμεσού για συνέχιση της παρακολούθησης της σκηνής. Περί ώρα 13:05, προσέγγισε το μέρος αυτοκίνητο, με αριθμό εγγραφής ΗΑΑ 147, το οποίο οδηγείτο από άλλο πρόσωπο και με συνοδηγό τον κατηγορούμενο. Το αυτοκίνητο στάθμευσε ενδιάμεσα των 2 σημείων όπου είχαν βρεθεί τα ναρκωτικά. Ακολούθως ο κατηγορούμενος εξήλθε του αυτοκινήτου, και το άλλο πρόσωπο έσβησε την μηχανή του αυτοκινήτου. Ο κατηγορούμενος προχώρησε 1-2 βήματα από το αυτοκίνητο προς την άγρια βλάστηση και έσκυψε. Μετά πάροδο 1-2 λεπτών, ο κατηγορούμενος θεάθηκε να σηκώνεται και να κατευθύνεται προς το αυτοκίνητο, από την πλευρά του συνοδηγού και παρατηρήθηκε ότι κρατούσε κάποιο αντικείμενο στο αριστερό του χέρι. Φθάνοντας στο αυτοκίνητο, ο κατηγορούμενος έβαλε το αριστερό του χέρι μέσα στο αυτοκίνητο, από το ανοικτό παράθυρο της πόρτας του συνοδηγού, στο σημείο που ήταν το συρτάρι του ταμπλό. Οι κινήσεις του αυτές θεωρήθηκαν ύποπτες και δόθηκαν οδηγίες για ανακοπή των δύο ατόμων. Ο κατηγορούμενος ρωτήθηκε για τον λόγο της εκεί παρουσίας του και αμέσως ο κατηγορούμενος υπέδειξε το συρτάρι του ταμπλό του αυτοκινήτου, το οποίο ήταν ανοικτό, λέγοντας του τη φράση «έσσιει λλίην άσπρη τζιαμέ τζιαι πιάστε την». Αμέσως του επιστήθηκε η προσοχή του στον Νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε «εν δική μου, εγώ την έβαλα τζιαμέ». Ο κατηγορούμενος επίσης, υπέδειξε δύο ξεχωριστά σημεία εντός του οχήματος στα οποία όπως ανάφερε, υπήρχε ποσότητα κοκαίνης. Του επιστήθηκε ξανά η προσοχή του στο Νόμο κι εκείνος απάντησε «εν δικά μου». Από το αυτοκίνητο παραλήφθηκαν από το συρτάρι του ταμπλό ένα νάυλον σακούλι εντός του οποίου υπήρχαν δυο ξεχωριστές νάυλον συσκευασίες που περιείχαν ποσότητα άσπρης σκόνης ομοιάζουσας με κοκαίνη και κάτω από αυτά μια μαύρη ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας μάρκας «ΤΑΝΙΤΑ», πάνω στην οποία υπήρχαν ίχνη άσπρης σκόνης ομοιάζουσας με κοκαίνη. Επίσης, ένα τεμάχιο νάυλον σακουλιού εντός του οποίου υπήρχαν δυο ξεχωριστές νάυλον συσκευασίες που περιείχαν ποσότητα άσπρης σκόνης ομοιάζουσας με κοκαίνη, τεμάχιο άσπρου χαρτιού εντός του οποίου υπήρχε μια νάυλον συσκευασία με ποσότητα άσπρης σκόνης ομοιάζουσας με κοκαίνη, καθώς και τεμάχιο ναύλον σακουλιού εντός του οποίου υπήρχαν τρεις ξεχωριστές νάυλον συσκευασίες που περιείχαν ποσότητα άσπρης σκόνης ομοιάζουσας με κοκαίνη. Ο κατηγορούμενος πληροφορήθηκε ότι η άσπρη σκόνη μοιάζει με κοκαίνη η κατοχής της οποίας απαγορεύεται, του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε «εν τζιαί τούτα δικά μου». Στην συνέχεια και ώρα 16:17, ο Αριστοτέλους παρέλαβε ως τεκμήρια έξι

(6)κινητά τηλέφωνα, τα οποία ανήκαν στον κατηγορούμενο και τα οποία βρήκε πάνω στο κάθισμα του συνοδηγού και μέσα σε τσαντάκι ώμου του κατηγορούμενου που βρισκόταν μεταξύ της θέσης του οδηγού και του συνοδηγού, πληροφορώντας τον ότι παραλήφθηκαν για περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης, του επέστησε την προσοχή στο Νόμο και ο κατηγορούμενος του απάντησε «πιάστα». Ακολούθως και στις 16:19, ο Αριστοτέλους βρήκε μέσα στο συρτάρι του ταμπλό του αυτοκινήτου, μια μαύρη ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας μάρκας «DIGITAL SCALE» πάνω στην οποία υπήρχαν ίχνη άσπρης σκόνης ομοιάζουσας με κοκαίνη και πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Την παρέλαβε ως τεκμήριο, την υπέδειξε στον κατηγορούμενο, τον πληροφόρησε ότι τα ίχνη άσπρης σκόνης και πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, μοιάζουν με ίχνη κοκαΐνης και κάνναβης, των οποίων η κατοχή απαγορεύεται, του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε «εν δική μου». Στην συνέχεια της έρευνας και ώρα 16:22, ο Αριστοτέλους παρέλαβε ως τεκμήριο από το πάτωμα της θέσης του συνοδηγού, ένα ανοιχτό κουτί γάντια με την επιγραφή «TOP GLOVE», το υπέδειξε στον κατηγορούμενο, τον πληροφόρησε ότι πιθανόν τα γάντια να χρησιμοποιούνται ή να χρησιμοποιήθηκαν, για την συσκευασία και διακίνηση ναρκωτικών ουσιών, του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο, χωρίς να δώσει οποιαδήποτε απάντηση. Ακολούθως και ώρα 16:25, ο Αριστοτέλους παρέλαβε ως τεκμήρια μέσα από το συρτάρι στο ταμπλό μια χρησιμοποιημένη καφέ πλαστική κολλητική ταινία και από το πάτωμα της θέσης του συνοδηγού, δυο τεμάχια καφέ πλαστικής κολλητικής ταινίας και μια χρησιμοποιημένη καφέ πλαστική κολλητική ταινία πάνω στην οποία υπήρχε κολλημένο ένα γάντι μιας χρήσης, τα υπέδειξε στον κατηγορούμενο, τον πληροφόρησε ότι πιθανόν να χρησιμοποιούνται ή να χρησιμοποιήθηκαν για την συσκευασία ναρκωτικών ουσιών, του επέστησε την προσοχή τους στο Νόμο, χωρίς και πάλι να απαντήσει οτιδήποτε. Την ίδια ημέρα και κατά τις ώρες 16:31 και 16:33, ο Αστ. 1742 Χρ. Πολυμνίου συνέλαβε δυνάμει δικαστικού εντάλματος τον κατηγορούμενο, του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του, του επέστησε την προσοχή στο Νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε «ότι έχω να πω, θα το πω στο Δικαστήριο». Στη συνέχεια της έρευνας και ώρα 16:35, ο Αριστοτέλους βρήκε και παρέλαβε ως τεκμήριο, σε θήκη μεταξύ της θέσης του οδηγού και του συνοδηγού, ένα σημειωματάριο με διάφορα γραφόμενα, το υπέδειξε στον κατηγορούμενο, τον πληροφόρησε ότι θα παραληφθεί για την διερεύνηση της υπόθεσης, του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε «εν δικό μου». Στην συνέχεια και ώρα 16:42, ο Αριστοτέλους βρήκε στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου μέσα σε πλαστικό κιβώτιο, ένα κυλινδρικό μεταλλικό σπαστήρα ο οποίος περιείχε ίχνη πράσινης ξηρή φυτικής ύλης κάνναβης, τον οποίο παρέλαβε ως τεκμήριο, τον υπέδειξε στον κατηγορούμενο, τον πληροφόρησε ότι τα ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης είναι κάνναβης η κατοχή της οποίας απαγορεύεται, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε «εν δικός μου». Η έρευνα του αυτοκινήτου τελείωσε στις 16:50, χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε άλλο το παράνομο. Μετά το τέλος της έρευνας και ώρα 16:52, ο Αριστοτέλους υπέδειξε στον κατηγορούμενο, μια συσκευασία τυλιγμένη με κολλητική ταινία και η οποία βρισκόταν θαμμένη σε σημείο κοντά στην άγρια βλάστηση πλησίον του πιο πάνω αυτοκινήτου, αναφέροντας του ότι αποτελούσε ομοίωμα τεκμηρίου που ανευρέθηκε και παραλήφθηκε στις 09-09-2013 το οποίο περιείχε κάνναβη, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε «ότι έχω να πω, θα το πω στο Δικαστήριο». Ακολούθως και στις 16:54, ο Αριστοτέλους υπέδειξε στον κατηγορούμενο, μια συσκευασία τυλιγμένη με κολλητική ταινία, η οποία βρισκόταν θαμμένη σε σημείο κοντά στην άγρια βλάστηση πλησίον του αυτοκινήτου, αναφέροντας του ότι επίσης αποτελούσε ομοίωμα τεκμηρίου που ανευρέθηκε και παραλήφθηκε στις 9/9/2013 και περιείχε κάνναβη, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε «ότι έχω να πω, θα το πω στο Δικαστήριο». Ακολούθησε έρευνα στο πιο πάνω σημείο, όπου στις 16:57, ο Αριστοτέλους βρήκε θαμμένη στο σημείο όπου είδε τον κατηγορούμενο ενωρίτερα να σκύβει κατά την άφιξη του στο μέρος, ποσότητα άσπρης σκόνης ομοιάζουσας με κοκαΐνη μέσα σε νάϋλον συσκευασία και όλη μαζί περιτυλιγμένη από καφέ πλαστική κολλητική ταινία, την οποία παρέλαβε ως τεκμήριο, την υπέδειξε στον κατηγορούμενο, τον πληροφόρησε ότι η άσπρη σκόνη ομοιάζει με κοκαίνη, η κατοχή της οποίας απαγορεύεται, του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε «ότι έχω να πω, θα το πω στο Δικαστήριο». Ακολούθως διενεργήθηκε έρευνα της γύρω περιοχής, χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε άλλο το παράνομο. Όλα τα πιο πάνω ανευρεθέντα, κατά την παραλαβή τους ως τεκμήρια από τον Αριστοτέλους, φωτογραφίζονταν από τον Πολυμνίου. Την ίδια ημέρα 10/09/13 και ώρα 19:05 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού, ο κατηγορούμενος πληροφορήθηκε γραπτώς για τα δικαιώματα του ως κρατούμενος και υπέγραψε το σχετικό έντυπο. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος δέχτηκε επίσκεψη από το δικηγόρο του Χρίστο Χ' Λοϊζου μεταξύ των ωρών 19:20-19:30. Με οδηγίες του Υπ/μου Ο. Οδυσσέως και με τη γραπτή συγκατάθεση του κατηγορούμενου, λήφθηκαν τα παρειακά του επιχρίσματα. Αργότερα της ίδιας ημέρας και μεταξύ των ωρών 21:10-22:30 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού, λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο με τη μορφή ερωτοαπαντήσεων, στην παρουσία του Α/Αστ 193, στην οποία ο κατηγορούμενος αρνήθηκε να δώσει απαντήσεις στα ερωτήματα που του τέθηκαν απαντώντας με τη στερεότυπη απάντηση «ότι έχω να πω, θα το πω στο Δικαστήριο» ενώ στο τέλος αρνήθηκε να υπογράψει την κατάθεση του η να γράψει το ιδιόχειρο λεκτικό. Στη συνεχεία της ίδιας ημέρας και ώρα 22:35 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού, ο Αστ. 1742 Χρ. Πολυμνίου συνέλαβε εκ νέου τον κατηγορούμενο με Δικαστικό ένταλμα σύλληψης για όλα τα υπό διερεύνηση εναντίον του αδικήματα, του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του, του επέστησε την προσοχή στο Νόμο και αυτός απάντησε «τίποτε». Ακολούθως ο κατηγορούμενος τέθηκε υπό κράτηση στα κρατητήρια της ΑΔΕ Λεμεσού. Στις 11/9/2013 ο κατηγορούμενος παρουσιάστηκε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού το οποίο εξέδωσε εναντίον του διάταγμα προσωποκράτησης για περίοδο

(8)οκτώ ημερών. Την 17/09/13 και μεταξύ των ωρών 13:10-14:10 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού, ο Αστ 2758 Ν. Νικολάου, έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο με τη μορφή ερωτοαπαντήσεων, στην οποία ο κατηγορούμενος αρνήθηκε να δώσει ικανοποιητικές απαντήσεις στα ερωτήματα που του τέθηκαν απαντώντας με τη στερεότυπη απάντηση «ότι έχω να πω, θα το πω στο Δικαστήριο». Την 19/09/13 ο κατηγορούμενος παρουσιάστηκε εκ νέου ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, το οποίο έκδωσε εναντίον του 2ο διάταγμα προσωποκράτησης για περίοδο

(8)οκτώ ημερών. Την 20/09/13 λήφθηκε προκαταρκτική γραπτή έκθεση του Δρ. Μάριου Καριόλου στην οποία αναφέρθηκε πως σε αριθμό τεκμηρίων έχει εντοπιστεί γενετικό υλικό το οποίο ταυτίζεται με το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου. Με βάση την πιο πάνω εξέλιξη, την 24/09/13 και μεταξύ των ωρών 12:55-13:40 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού, ο Νικολάου έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο με τη μορφή ερωτοαπαντήσεων, στην οποία ο κατηγορούμενος αρνήθηκε να δώσει ικανοποιητικές απαντήσεις στα ερωτήματα που του τέθηκαν απαντώντας με τη στερεότυπη απάντηση «ότι έχω να πω, θα το πω στο Δικαστήριο». Σύμφωνα με την Έκθεση του Γενικού Κρατικού Χημείου η άσπρη σκόνη που ανευρέθηκε είναι κοκαϊνη, συνολικού βάρους 137,8894 γραμμαρίων. Η πράσινη φυτική ύλη είναι κάνναβη συνολικού βάρους 1,012, 5431 γραμμαρίων. Σύμφωνα με την έκθεση από το Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας απομονώθηκε γενετικό υλικό του κατηγορούμενου σε σημεία στις συσκευασίες τόσο της κοκαϊνης στο αυτοκίνητο όσο και της κάνναβης, εκτός του αυτοκινήτου. Επίσης γενετικό του υλικό ταυτίστηκε με γενετικό υλικό που απομονώθηκε στις ζυγαριές ακριβείας που ανευρέθηκαν στο αυτοκίνητο και που παραδέκτηκε από την αρχή πως ήταν δικές του. Σύμφωνα με την Έκθεση του Δικανικού Εργαστηρίου τα κομμάτια κολλητικής ταινίας στις συσκευασίες των ναρκωτικών είναι όμοιου τύπου με τις κολλητικές ταινίες που ανευρέθηκαν στο αυτοκίνητο HAA 147 και υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι προέρχονται από αυτές. Ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση από τις 10/9/13.» Αγορεύοντας ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου για μετριασμό της ποινής κάλεσε το Δικαστήριο όπως λάβει υπόψη του ως μετριαστικούς παράγοντες την άμεση παραδοχή του, την απολογία και μεταμέλεια του, τη συνεργασία του με τις διωκτικές αρχές αλλά και τις προσωπικές - οικογενειακές του περιστάσεις. Κάλεσε το Δικαστήριο επίσης όπως λάβει υπόψη του το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος συνειδητοποίησε το σφάλμα του και από τη σύλληψη του απεξαρτήθηκε σωματικά από τις παράνομες ουσίες και πρόθεση του είναι να προχωρήσει σε πρόγραμμα ψυχολογικής απεξάρτησης και είναι αποφασισμένος να αποστασιοποιηθεί από τα ναρκωτικά. Επίσης δήλωσε ότι ο κατηγορούμενος ήταν χρήστης ναρκωτικών από την ηλικία των 16 ετών και ήταν εύκολο θύμα των εμπόρων, καθότι με αυτό τον τρόπο ήταν εύκολο να εξασφαλίσει τη δόση του χωρίς οικονομικό κόστος. Έχουμε θέσει ενώπιον μας τα όσα ανέφερε ο συνήγορος του κατηγορουμένου με την εμπεριστατωμένη αγόρευση του και τα λαμβάνουμε υπόψη. Για τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου έχει συνταχθεί έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε με την αγόρευσή του ο ευπαίδευτος συνήγορος του. Ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 37 ετών, προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια μέτριας κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Η μητέρα του απεβίωσε το 2009 από ανίατη ασθένεια. Ο πατέρας του εργάζεται. Η αδελφή του είναι μικρότερης ηλικίας, έγγαμη και μητέρα ενός παιδιού. Οι σχέσεις του με την οικογένεια είναι αρμονικές. Ο κατηγορούμενος φοίτησε μέχρι τη Β΄ τάξη λυκείου. Διέκοψε τη φοίτησή του στο σχολείο μετά από ατύχημα με τη μοτοσικλέτα και κατά το οποίο θανατώθηκε ο συνεπιβάτης φίλος του. Έκτοτε άρχισε να παρουσιάζει προβλήματα ψυχικής υγείας και άρχισε τη χρήση ναρκωτικών ουσιών και αλκοόλ. Αρχικά εργαζόταν με τον πατέρα του σε αγγειοπλαστείο. Υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία και ακολούθως συνέχισε να εργάζεται. Παντρεύτηκε σε νεαρή ηλικία και χώρισε σε σύντομο χρονικό διάστημα. Αργότερα μετά από σχέση απέκτησε μία θυγατέρα. Διατηρούσε τακτική επικοινωνία με το παιδί του και το βοηθούσε οικονομικά. Το παιδί μετά από απόφαση Δικαστηρίου διαμένει με πατρική της θεία στην Πάφο λόγω ανικανότητας της μητέρας για παροχή της απαραίτητης φροντίδας. Το 2007 τέλεσε γάμο και μετά την πάροδο ενός έτους η σύζυγός του δολοφονήθηκε στη χώρα της. Ακολούθως απέκτησε δεύτερο παιδί από σχέση που διατηρούσε με κοπέλα από την Τσεχία και διέμεναν μαζί στην Πάφο. Χώρισαν και η γυναίκα επέστρεψε στη χώρα της με το παιδί τους. Ο κατηγορούμενος σήμερα είναι έγγαμος με γυναίκα η οποία κατάγεται από τη Λευκορωσία. Απέκτησαν ένα γιο ηλικίας 5 μηνών. Ο κατηγορούμενος εργαζόταν στο κατάστημα πώλησης σουβενίρ του πατέρα του. Λόγω της σύλληψής του η σύζυγός του μετακινήθηκε στην Πάφο. Οι σχέσεις του ζεύγους περιγράφονται καλές. Τα αδικήματα κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και Β με σκοπό την προμήθεια αυτού σε άλλα πρόσωπα (κατηγορίες 6 και 8) είναι ένα από τα πλέον σοβαρά αδικήματα, και αυτό αντανακλάται από την προβλεπόμενη από τον Νόμο ποινή, που είναι αυτή της φυλάκισης διά βίου. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 248, Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου

(1993)2 ΑΑΔ 9). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Βεβαίως, τα Δικαστήρια δεν βασίζονται μόνο στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή αλλά λαμβάνουν υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου και τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων. Το είδος, η ποσότητα και ο σκοπός κατοχής των ναρκωτικών είναι παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό του είδους και του ύψους της ποινής. Ιδιαίτερα η επιβολή αυστηρών ποινών επιβάλλεται σε εκείνες τις περιπτώσεις στις οποίες η κατοχή συνοδεύεται με πρόθεση εμπορίας και ή διάθεσής τους σε τρίτα πρόσωπα (βλ. Esper ν. Δημοκρατίας

(1972)2 ΑΑΔ 73, Hassan ν. Δημοκρατίας

(1971)2 ΑΑΔ 210, Moussa v. Δημοκρατίας

(1992)2 ΑΑΔ 320, Γενικός Εισαγγελέας ν. Sak,

(2005)2 AAΔ 377). Θα πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι δυστυχώς τα τελευταία χρόνια τα αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά παρουσιάζουν έξαρση στην Κύπρο και σε τέτοια περίπτωση το στοιχείο της αποτροπής για προστασία του κοινωνικού συνόλου υπερτερεί έντονα. Στην πρόσφατη απόφαση Σαμπή ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 124/10, απόφαση ημερομηνίας 22.2.12, λέχθηκαν τα ακόλουθα για τη μάστιγα των ναρκωτικών: «Τα ναρκωτικά αποτελούν τη μάστιγα μιας σύγχρονης κοινωνίας, ιδιαιτέρως σε μια χώρα όπως την Κύπρο η οποία έχει ιδιαίτερα προβλήματα τα οποία ανάγονται στην κατοχή μέρους της χώρας μας από τα τουρκικά στρατεύματα και της αναγκαιότητας στήριξης της νεολαίας. Τα ναρκωτικά, ως επί το πλείστον, έχουν στόχο νεαρά πρόσωπα. Η αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων αυτής της μορφής, αντανακλάται από την προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, που για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β προνοείται ποινή φυλάκισης 8 χρόνων, και για το αδίκημα της κατοχής ιδίας φύσεως, με σκοπό την προμήθεια προς τρίτα πρόσωπα, η προβλεπόμενη ποινή είναι φυλάκιση δια βίου. Αυτό καταδεικνύει την αγωνία της κοινωνίας και την αποδοκιμασία του κοινωνικού συνόλου για αδικήματα αυτής της μορφής. Θα ήταν αδιανόητο να μην υπάρχει και η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα που γίνεται για την καταπολέμηση της μάστιγας αυτής των ναρκωτικών. Βλ. Hadavand v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 359». Τέλος, στην υπόθεση Λουκά Μιχαήλ ν. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 577, λέχθηκε πως η αυξητική τάση του εγκλήματος θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, δηλαδή με την ανύψωση των ποινών. (Βλέπε επίσης Abunazha v. Δημοκρατίας

(2009)2 ΑΑΔ 551). Η αντιμετώπιση υποθέσεων κατοχής και εμπορίας σκληρών ναρκωτικών έχει επισύρει αυστηρές ποινές. Η εμπορία πρέπει να παταχθεί. Οι ποινές πρέπει να είναι αποτρεπτικές. Ο έμπορας των ναρκωτικών πρέπει να υπολογίζει τις επιπτώσεις της σύλληψης και καταδίκης του (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Dos Santos,

(2005)2 Α.Α.Δ. 297). Πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσεως που ο κατηγορούμενος διέπραξε. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως τον δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 123. Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατό, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 217). Στην Mallouk v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 711, λέχθηκε ότι η πρόθεση κέρδους αυτοκαθορίζει τη σοβαρότητα της υπόθεσης. Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό της ποινής. Στην εν λόγω υπόθεση επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών για κατοχή 237,20 γρ. ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια της σε τρίτα πρόσωπα παρόλο που λήφθηκε υπόψη, ανάμεσα σε άλλα, η παραδοχή του εφεσείοντα αμέσως μετά τη σύλληψή του και η μετέπειτα συνεργασία του με την Αστυνομία για την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης καθώς και άλλων υποθέσεων που ενδιέφεραν την Αστυνομία. Στην υπόθεση Hijazi v. Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ 99, ο εφεσείοντας ηλικίας 33 ετών παντρεμένος με τέσσερα παιδιά βρέθηκε ένοχος με δική του παραδοχή ότι είχε στην κατοχή του σκευάσματα 9,9 γραμμαρίων που περιείχαν 98% κοκαίνη με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο που θα του εξασφάλιζε βίζα για να μεταφέρει το παιδί του για σκοπούς θεραπείας. Το πρωτόδικο Δικαστήριο του επέβαλε ποινή φυλάκισης 4 ετών. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την έφεση τόνισε μεταξύ άλλων ότι οποιοσδήποτε και αν είναι ο σκοπός της εμπορίας ναρκωτικών, ο σκοπός αυτός δεν αγιάζει τα μέσα και οποιοσδήποτε ανθρωπιστικός λόγος δε δικαιολογεί την εμπορία ναρκωτικών. Στην υπόθεση Jokarbozorgi v. Αστυνομίας,

(2001)2 ΑΑΔ 726, ο εφεσείοντας μετέφερε 12,266 γραμμάρια ηρωίνης και την προόριζε προς πώληση. Επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την έφεση επεσήμανε ότι η ποινή ήταν όντως αυστηρή πλην όμως δεν ξέφευγε του μέτρου που διαγράφει η Νομολογία ώστε να δικαιολογείτο η επέμβασή του. Στην υπόθεση Sikaf v. Δημοκρατίας,

(2003)2 ΑΑΔ 239 επιβλήθηκαν στον εφεσείοντα, μετά από παραδοχή ποινές φυλάκισης 7 ετών σε κατηγορίες εισαγωγής, κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α΄, δηλαδή 587,3412 γραμμάρια κοκαϊνης. Ο εφεσείων κατονόμασε τους συνεργάτες του. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Dos Santos (πιο πάνω) ποινή 6 χρόνων φυλάκισης η οποία επιβλήθηκε από το Κακουργιοδικείο για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 1,021 γραμμαρίων κοκαίνης, αυξήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο σε ποινή φυλάκισης 9 χρόνων. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Sak (πιο πάνω) η ποινή φυλάκισης 5 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσίβλητο μετά από παραδοχή για κατοχή 391,25 γραμμάρια ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα αυξήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 8 χρόνια φυλάκιση. Στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 124, ο εφεσείοντας ηλικίας 21 ετών παραδέχθηκε ενοχή σε κατηγορίες που αφορούσαν την κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, ήτοι 1.910 δισκία ecstasy συνολικού βάρους 373,1873 και της προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, ήτοι 80 δισκία ecstasy σε άγνωστα πρόσωπα ως επίσης και της χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α. Λήφθηκε υπόψη ακόμη μία υπόθεση η οποία αφορούσε το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και συγκεκριμένα 24,27651 γραμμάρια κοκαίνης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 9 ετών για το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια και για το αδίκημα της προμήθειας. Το Εφετείο θεώρησε τις ποινές αυστηρές, όχι όμως έκδηλα υπερβολικές και απέρριψε την έφεση του κατηγορουμένου. Στην υπόθεση Saliba v. Γενικού Εισαγγελέα

(2008)2 ΑΑΔ 388, ο εφεσείων ηλικίας 26 ετών αφίχθηκε στην Κύπρο μεταφέροντας στο στομάχι του 62 σκευάσματα τα οποία περιείχαν κοκαίνη συνολικού βάρους 130.2612 γραμμαρίων. Ήταν λευκού ποινικού μητρώου και παραδέχθηκε ενοχή ενώπιον του Κακουργιοδικείου σε κατηγορίες που αφορούσαν τα αδικήματα της εισαγωγής, της κατοχής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια. Το Κακουργιοδικείο επέβαλε στα αδικήματα της εισαγωγής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 10 ετών. Το Ανώτατο Δικαστήριο αφού επεσήμανε ότι η ποσότητα των ναρκωτικών δεν ήταν μικρή απέρριψε την έφεση. Ως ανέφερε η επιβληθείσα ποινή αν και αυστηρή δεν ήταν υπερβολική ώστε να δικαιολογείται η επέμβασή του. Στην υπόθεση Βενιζέλου ν. Δημοκρατίας

(2009)2 ΑΑΔ 59, ποινές φυλάκισης 12 και 8 ετών που επιβλήθηκαν στον εφεσείοντα για τα αδικήματα της εισαγωγής, κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια 1.045 γραμμάρια κοκαίνης μειώθηκαν σε 10 και 6 χρόνια για τους λόγους που εξηγούνται στην απόφαση. Στην υπόθεση Gorko κ.α. v. Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 458 οι εφεσείουσες καταδικάστηκαν από το Κακουργιοδικείου σε επταετή ποινή φυλάκισης για κατηγορίες που αφορούσαν την κατοχή και την κατοχή με σκοπό την προμήθεια κοκαίνης ποσότητας 202 γραμμαρίων στην περίπτωση της 1ης εφεσείουσας και 206 γραμμαρίων στην περίπτωση της 2ης εφεσείουσας. Οι ποινές μειώθηκαν κατ΄ έφεση σε ποινή φυλάκισης 5 ετών για κάθε εφεσείουσα ως προς τις κατηγορίες της κατοχής με σκοπό την προμήθεια, και σε 3 έτη ως προς την εφεσείουσα 1 σε σχέση με την κατηγορία της κατοχής, ενόψει του ότι το Κακουργιοδικείο έλαβε υπόψη του κατά την επιμέτρηση της ποινής προηγούμενες καταδίκες που δεν αποδείχθηκαν και εσφαλμένα αποφάσισε να αποδώσει στη στάση των εφεσειουσών τη μη εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου. Να σημειώσουμε ότι από την απόφαση του Εφετείου συνάγεται πως η ποινή των 7 ετών «ενδεχομένως να μην ήταν υπερβολική σε απόλυτους αριθμούς στην περίπτωση τέτοιας κατηγορίας» Στην υπόθεση Τσιάκκα κ.α. ν. Δημοκρατίας Ποινικές Εφέσεις 42/10, 43/10, ημερ. 14.7.2011, το Κακουργιοδικείο επέβαλε στην εφεσείουσα ποινές φυλάκισης 3 ετών για τα αδικήματα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα 48.0943 γραμμαρίων ηρωίνης. Περαιτέρω επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών στο αδίκημα της κατοχής του πιο πάνω ελεγχόμενου φαρμάκου και 5 1/2 ετών στις κατηγορίες που αφορούσαν την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου από την εφεσείουσα σε άλλο πρόσωπο και την κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Στον εφεσείοντα επιβλήθηκαν οι ίδιες ποινές φυλάκισης των 3 ετών στις κατηγορίες της συνωμοσίας, 4 1/2 ετών στην κατηγορία της κατοχής και 6 ετών στο αδίκημα που αφορούσε την κατοχή των ναρκωτικών αυτών ουσιών με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Η έφεση κατά της ποινής που αφορούσε την εφεσείουσα επιτράπηκε και η ποινή των 5 1/2 ετών μειώθηκε στα 4 χρόνια ενώ η ποινή των 4 ετών μειώθηκε στα 3 χρόνια κυρίως λόγω του γεγονότος ότι το Κακουργιοδικείο δεν έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στο ρόλο της εφεσείουσας ως μητέρας υπό τις ιδιαίτερες οικογενειακές της συνθήκες. Στην υπόθεση Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 13/11, ημερ. 26.4.2012, επιβλήθηκε κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας ποινή φυλάκισης 9 ετών για το αδίκημα της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α ήτοι 389.36 γραμμαρίων κοκαίνης και της κατοχής των πιο πάνω ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε τρίτους. Ο εφεσείων ήταν λευκού ποινικού μητρώου και πατέρας δύο ανηλίκων παιδιών. Στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(2005)2 ΑΑΔ 466, επιβλήθηκε σε κατηγορούμενο ο οποίος κατά το χρόνο της έφεσης ήταν ηλικίας 25 ετών, ποινή φυλάκισης έξι ετών στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο 1.5 σχεδόν κιλών κάνναβης. Η έφεση κατά της ποινής που καταχώρισε ο κατηγορούμενος απορρίφθηκε. Στην υπόθεση Soleimani v. Αστυνομίας

(2006)2 ΑΑΔ 476, το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 8 ετών που επιβλήθηκε σε νεαρό ηλικίας 26 ετών, ο οποίος είχε παραδεχθεί αδικήματα που αφορούσαν σε κατοχή με σκοπό την προμήθεια σχεδόν ενός κιλού ρητίνης κάνναβης. Στην υπόθεση Κυριάκου v. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 96, ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε κατηγορίες που αφορούσαν κατοχή φαρμάκων τάξεως Α' και τάξεως Β' με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Επρόκειτο για 189.20 γρ. κοκαΐνης και 4 κιλά και 96.1575 γρ. κάνναβης. Του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 8 και 12 ετών αντίστοιχα. Το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση του κατηγορούμενου ανέφερε ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα στη σελίδα 99: «Η ποινή που επέβαλε το κακουργιοδικείο είναι μεν αυστηρή, αλλά μέσα στα πλαίσια των ποινών που εγκρίνονται για τέτοιου είδους σοβαρά αδικήματα, και δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνουμε συνεχώς τα ίδια αναφορικά με τη σοβαρότητα αυτών των αδικημάτων.» Στην υπόθεση Κατσάπαου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 194/11, ημερ. 7.6.12, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών μετά από παραδοχή για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β ήτοι 1,5 περίπου κιλών κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Στην υπόθεση Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 75, ο κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας σε κατηγορίες που αφορούσαν στη διάπραξη των αδικημάτων της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β', δηλαδή 2.985,10 γρ. κάνναβης και κατοχής της ίδιας ποσότητας με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 και 10 χρόνων αντίστοιχα. Ο κατηγορούμενος βαρυνόταν με τρεις προηγούμενες καταδίκες. Η έφεση κατά της ποινής αναφερόταν στην ποινή φυλάκισης των 6 ετών που το Κακουργιοδικείο επέβαλε στον κατηγορούμενο για την κατηγορία της απλής κατοχής των ναρκωτικών. Το Εφετείο θεώρησε πως η ποινή φυλάκισης των 6 ετών δεν εξέφευγε του μέτρου που καθορίζει η νομολογία και επικύρωσε την ποινή. Στην υπόθεση Κυριάκου ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 244/12 ημερ. 25.11.13, ο εφεσείων βρέθηκε ένοχος με δική του παραδοχή σε δύο κατηγορίες. Η πρώτη αφορούσε σε κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β΄ ήτοι 688,2684 γρ. ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη και η δεύτερη σε κατοχή σε ξεχωριστές συσκευασίες μέρους της πιο πάνω ποσότητας, δηλαδή 500 γρ. με σκοπό την προμήθεια. Βαρυνόταν με μία προηγούμενη καταδίκη. Το Κακουργιοδικείο του επέβαλε ποινή φυλάκισης 2 χρόνων στην 1η κατηγορία και 6 χρόνων στη 2η κατηγορία. Το Κακουργιοδικείο δεν προσέδωσε σημασία στη συνεργασία του εφεσείοντα με τις ανακριτικές αρχές η οποία συνίστατο στο γεγονός ότι κατονόμασε ανθρώπους οι οποίοι εμπλέκονταν με τη χρήση και την εμπορία ναρκωτικών. Έτσι το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε σε 5 χρόνια την ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε σ΄ αυτόν στην 2η κατηγορία. Δεν έχουμε αμφιβολία ότι η προσέγγιση των Δικαστηρίων σ΄αυτού του είδους τα αδικήματα θα πρέπει να είναι αυστηρή με την επιβολή πολύχρονων ποινών φυλάκισης. Η αρχή της αποτρεπτικότητας θα πρέπει να εξισορροπείται με την αρχή της εξατομίκευσης μέσα στο πλαίσιο ιδιαιτεροτήτων που αφορούν και στο πρόσωπο του δράστη αφού όπως έχει νομολογηθεί και η εξατομίκευση έχει πάντα τη θέση της για τη δίκαιη μεταχείριση των ενόχων κάθε εγκληματικής πράξης. Ποτέ όμως η εξατομίκευση δεν μπορεί να οδηγήσει σε αναποτελεσματικότητα του νόμου. Όπως έχει ήδη αναφερθεί ο κατηγορούμενος βαρύνεται με μία προηγούμενη καταδίκη που αφορά το αδίκημα της κατοχής και χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β΄, ήτοι 1,3 γρ. κάνναβης. Συγκεκριμένα καταδικάστηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στις 20.11.2012 για αδικήματα τα οποία διαπράχθηκαν στις 2.9.2008 και του επιβλήθηκαν χρηματικές ποινές και ποινές φυλάκισης με αναστολή ως εκτίθενται πιο πάνω. Ως γνωστό, κανένας δεν τιμωρείται εκ νέου για αδίκημα για το οποίο έχει ήδη τιμωρηθεί. Η σημασία όμως των προηγούμενων καταδικών έγκειται στο ότι η ύπαρξή τους τείνει να μειώσει σε κάποιο βαθμό, μεγάλο ή μικρό, ανάλογα με τον αριθμό, το χρόνο και τη φύση των αδικημάτων στα οποία αναφέρονται, την επιείκεια που μπορεί να επιδειχθεί. Και τούτο, κυρίως, γιατί αποτελούν ένδειξη της στάσης του κατηγορούμενου προς την τήρηση των νόμων (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ματθαίου

(1994)2 ΑΑΔ 1 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Αεροπόρου

(1997)2 ΑΑΔ 17). Στην Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(1998)2 ΑΑΔ 306 τονίστηκε και πάλι ότι οι προηγούμενες καταδίκες δεν αποτελούν παράγοντα επιβαρυντικό της ποινής αλλά επενεργούν ως παράγων περιορισμού της επιείκειας, της οποίας θα μπορούσε να τύχει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος, αν δεν βαρυνόταν με τις προηγούμενες καταδίκες (βλ. επίσης Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος ν. Αστυνομίας

(2003)2 ΑΑΔ 565). Μέσα σε αυτά τα πλαίσια θα προσεγγίσουμε την προηγούμενη καταδίκη του κατηγορουμένου. Δεν διέλαθε της προσοχής μας ότι η προηγούμενη καταδίκη αφορά το αδίκημα της απλής κατοχής και χρήσης μικρής ποσότητας, 1.3 γρ. κάνναβης παρόλο που ο κατηγορούμενος λίγους μήνες μετά την πιο πάνω καταδίκη του διέπραξε και πάλι αδικήματα που αφορούν σε ναρκωτικές ουσίες. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίδουμε στην παραδοχή του κατηγορουμένου ενώπιον του Δικαστηρίου. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)1 ΑΑΔ 28). Θα θεωρήσουμε δε την παραδοχή του ως άμεση (βλ. Gorko κ.ά. ν. Δημοκρατίας (πιο πάνω) και ότι αυτή συνοδεύεται από έκφραση μεταμέλειας, η οποία μέσω της αγόρευσης του ευπαίδευτου συνηγόρου του ήταν ρητή και χωρίς περιστροφές ή προϋποθέσεις (βλ. CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.ά. ν. Θεοφάνους

(2010)2 ΑΑΔ 288, 296). Βαρύτητα δίδουμε και στη συνεργασία του με την αστυνομία αφού μόλις εντοπίστηκε στο συγκεκριμένο χώρο και όταν ρωτήθηκε για το λόγο της εκεί παρουσίας του ο κατηγορούμενος υπέδειξε το συρτάρι του ταμπλό του αυτοκινήτου λέγοντας «έσσιει λλίην άσπρη τζιαμέ τζιαι πιάστε την» και όταν του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο δήλωσε ότι την τοποθέτησε ο ίδιος και ότι ήταν δική του. Ακολούθως υπέδειξε δύο ξεχωριστά σημεία εντός του αυτοκινήτου στα οποία υπήρχε ποσότητα κοκαΐνης, αναφέροντας ότι ήταν δική του ως επίσης όταν εντοπίστηκαν οι δύο ζυγαριές και ο μεταλλικός σπαστήρας δήλωσε στις διωκτικές αρχές ότι του ανήκουν. Δεν αγνοούμε ούτε τα προβλήματα υγείας που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει, για τα οποία γίνεται αναφορά στην έκθεση του γραφείου ευημερίας, και θα δώσουμε βαρύτητα και σ΄ αυτόν τον παράγοντα. Στην υπόθεση Ψύλλας ν. Αστυνομίας

(1991)2 ΑΑΔ 430 τονίστηκε ότι τα ιδιαίτερα ψυχολογικά προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει ο παραβάτης είναι παράγοντας που πρέπει να συνυπολογίζεται κατά την επιλογή της κατάλληλης ποινής και την επιμέτρησή της (βλ. Κακής ν. Δημοκρατίας

(1998)2 ΑΑΔ 162, Hadavand v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 359, Σωτηριάδου ν. Αστυνομίας

(2009)2 ΑΑΔ 356, Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας

(2010)2 ΑΑΔ 22, Αριστείδου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 223/09 ημερ. 15.2.11 και Cristinel v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 26/11, ημερ. 19.11.12). Περαιτέρω λαμβάνουμε υπόψη τις προσπάθειες του κατηγορουμένου για απεξάρτηση. Όπως έχει ήδη αναφερθεί ο κατηγορούμενος απεξαρτήθηκε σωματικά και προτίθεται να ενταχθεί σε πρόγραμμα ψυχολογικής απεξάρτησης από τις παράνομες ουσίες. Όπως διαφαίνεται από το σύνολο των γεγονότων η ποσότητα των ναρκωτικών που βρέθηκε στην κατοχή του και την οποία προτίθετο να προμηθεύσει δεν είναι ευκαταφρόνητη και δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μικρή. Πρόκειται για ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α, ήτοι κοκαίνη, (σκληρό ναρκωτικό) συνολικού βάρους 137.9884 γρ. και πράσινη φυτική ύλη κάνναβης συνολικού βάρους 1,012,5431 γραμμαρίων. Χωρίς να αγνοούμε την ποσότητα των ναρκωτικών που ο κατηγορούμενος κατείχε με σκοπό να προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα, βρίσκουμε πως η κρινόμενη περίπτωση μας δίνει την δυνατότητα να φανούμε, στο βαθμό που είναι επιτρεπτό βέβαια, επιεικείς με παράλληλη προσπάθεια να μην αλλοιωθεί ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής. Μετά από πολλή μελέτη και περίσκεψη, καταλήξαμε ότι κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης αφού οποιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής (βλ. Προδρόμου ν. Αστυνομίας

(1990)2 ΑΑΔ 98). Οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, τα προβλήματα υγείας του, η παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, η απολογία και η μεταμέλεια του, η συνεργασία του με την αστυνομία, το γεγονός ότι απεξαρτήθηκε σωματικά και προτίθεται να συνεχίσει την προσπάθεια του για ψυχολογική απεξάρτηση από τα ναρκωτικά καθώς και τα άλλα ελαφρυντικά που τέθηκαν ενώπιον μας, θα επηρεάσουν την έκταση της ποινής φυλάκισης. Κρίνουμε ως αρμόζουσα την ακόλουθη ποινή, την οποία και επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο: Σε κάθε μία από τις κατηγορίες 6 και 8 ποινή φυλάκισης 6 ½ ετών. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Στις κατηγορίες 5 και 7 δεν επιβάλλονται ποινές αφού τα γεγονότα αυτών εμπεριέχονται στις κατηγορίες 6 και 8 αντίστοιχα στις οποίες έχουμε ήδη επιβάλει ποινές (βλ. Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1991)2 ΑΑΔ 385 και Περικλέους ν. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 34). Οι πιο πάνω επιβληθείσες ποινές μειώνονται κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση και δη από τις 10.9.

1. Στην παρούσα υπόθεση λήφθηκαν υπόψη για τον κατηγορούμενο η υπόθεση με αριθμό 2170/13 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου και ο ποινικός φάκελος ΥΚΑΝ Λεμεσού με αριθμό Σ/202/
2. Τα ναρκωτικά κατάσχονται και να καταστραφούν. Στη συνέχεια θα εξετάσουμε κατά πόσο ενδείκνυται υπό τις περιστάσεις η ενεργοποίηση της ανασταλείσας ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο. Το Επαρχιακό Δικαστηρίου Πάφου, στις 20.11.2012, στα πλαίσια της υπόθεσης 14649/10 επέβαλε στον κατηγορούμενο για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β΄, 1,3 γρ. κάνναβης, χρηματική ποινή 200 ευρώ και ποινή φυλάκισης 3 μηνών με 3ετή αναστολή και για το αδίκημα της χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β΄ χρηματική ποινή 150 ευρώ και ποινή φυλάκισης 2 μηνών με 3ετή αναστολή. Οι αρχές που διέπουν το θέμα της ενεργοποίησης ποινής φυλάκισης με αναστολή διέπονται από τις πρόνοιες του άρθρου 4 του περί Υφ΄ όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως σε Ορισμένες Περιπτώσεις Νόμου του 1972 (Νόμος αρ. 95 του 1972). Το άρθρο αυτό έτυχε δικαστικής ερμηνείας σε αριθμό υποθέσεων. Η άσκηση εξουσίας, ο χρόνος και ο τρόπος άσκησης της από το Δικαστήριο, αναφορικά με ποινή φυλάκισης με αναστολή καθορίζονται στο πιο πάνω άρθρο. Το Δικαστήριο πρώτα εκδίδει την ετυμηγορία ενοχής για το δεύτερο αδίκημα που διαπράχθηκε μέσα στην περίοδο της αναστολής. Σε δεύτερο στάδιο επιβάλλει ποινή για το αδίκημα το οποίο εκδικάζει και σε τρίτο στάδιο εξετάζει όλα τα περιστατικά και ασκεί την εξουσία του δυνάμει του άρθρου 4

(1)του Ν95/72 και τότε αποφασίζει αν θα ενεργοποιήσει ολόκληρη την ποινή ή μικρότερη ποινή ή αν θα διατάξει τροποποίηση του αρχικού διατάγματος ή αν δεν θα λάβει κανένα μέτρο. (Βλ. Χριστοδούλου κ.α. ν. Αστυνομίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 443, Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 80/13 ημερ. 23.9.2013). Το Δικαστήριο δεν εκδικάζει εκ νέου την ορθότητα της ποινής φυλάκισης που είχε επιβληθεί. (Βλ. Χριστούδκιας ν. Αστυνομίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 52 και τις εκεί αναφερόμενες αυθεντίες). Στην προκειμένη περίπτωση λαμβάνοντας υπόψη την πολυετή ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης δεν θεωρούμε ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις να ενεργοποιήσουμε ολόκληρη ή μέρος της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου και δεν θα λάβουμε οποιοδήποτε μέτρο σε σχέση με την ανασταλείσα ποινή. (Υπ.) .............. Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Η. Γεωργίου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής .../ΣΤ Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά- κατοχή ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Α & Β και κατοχή με σκοπό την προμήθεια cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο