Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακας ν. Ευτύχιου Παναγιώτου, Αρ. Υπ.: 15505/11, 8/2/2013

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 αυτός επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση. Κατατέθηκαν συνολικά και πέντε τεκμήρια. Ο Χαράλαμπος Ανδρονίκου ΜΚ1, λατόμος στο επάγγελμα, δημιούργησε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Υιοθέτησε το περιεχόμενο των καταθέσεων του τεκμηρίου 1 και 3 και κατάθεσε επίσης και αντίγραφο της επιστολής ημερ. 18/7/11 τεκμήριο 2, η οποία απευθύνεται στην Αστυνομία Κοφίνου. Από τις καταθέσεις του προκύπτει ότι ο ΜΚ1 την 21/6/11 και 16/7/11 είδε τον κατηγορούμενο και τον αδελφό του οι οποίοι έσκαβαν στην περιοχή «Στάζουσα» του χωριού Πυργά της Επαρχίας Λάρνακος και έβγαζαν πέτρα και την φόρτωναν σε φορτηγό και για το σκοπό αυτό χρησιμοποιούσαν τον εκσκαφέα μάρκας Caterpillar - 955 και ένα φορτηγό μάρκας Mercedes. Η πέτρα η οποία εξορύχθηκε μεταφέρθηκε και στις δύο περιπτώσεις στο κοινοτικό πάρκο του χωριού Αγία ΄Αννα δίπλα από το γεφύρι του χωριού. Ο Σταύρος Σταύρου ΜΚ2, ο οποίος εργάζεται ως τεχνικός στην Υπηρεσία Μεταλλείων άφησε άριστη εντύπωση στο Δικαστήριο. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του τεκμήριο 4 και κατάθεσε τοπογραφικό σχέδιο τεκμήριο 5 όπου σημειώνεται η περιοχή όπου ο ίδιος ως αναφέρει διαπίστωσε ότι γινόταν λατόμευση αφού επισκέφθηκε το μέρος δύο φορές ήτοι στις 12/7/11 και 26/7/11 μετά από καταγγελίες που έγιναν. Και στις δύο περιπτώσεις που πήγε υπήρχε εκεί ένας ερπυστριοφόρος εκσκαφέας μάρκας Caterpillar τύπου 955L χωρίς όμως να βρίσκεται κάποιο πρόσωπο εκεί. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ2 ανέφερε ότι δεν βρήκε εκεί τον κατηγορούμενο σε καμία από τις δύο επισκέψεις του. Ως έχει προαναφερθεί, ο κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση επιλογή η οποία αποτελεί απόλυτο δικαίωμα του και σε καμία περίπτωση μπορεί η επιλογή του αυτή να ληφθεί εναντίον του. Όσον αφορά την βαρύτητα και την αξία της είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι η δήλωση του κατηγορουμένου χωρίς όρκο εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πώς ταιριάζει στην συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν παραμερίζεται ολότελα. Είναι υποχρέωση του Δικαστηρίου να της δώσει την βαρύτητα που της αρμόζει και να την λάβει υπόψη του πριν καταλήξει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της (βλ. R. v. Frost

(1964)64 Cr App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είπε με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο με την αντεξέταση. (Βλ. Vroukos v. Republic

(1973)2 CLR 139, Themistokleous v. The Police

(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic

(1977)2 CLR 97). Μπορεί όμως να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως. (Βλ. R. v. Coughlan

(1978)64 Cr. App. R. 11). Ήταν η δήλωση του κατηγορουμένου ότι ναι μεν είχε τον εκσκαφέα εκεί αλλά δεν έκανε λατόμευση εκεί και πήγαινε εκεί απλώς για να δει τον εκσκαφέα του. Θεωρώ ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να δώσει οιανδήποτε βαρύτητα στη δήλωση του κατηγορουμένου στο βαθμό που αυτή έρχεται σε αντίθεση με την μαρτυρία των ΜΚ1 και

1. Πέραν του γεγονότος ότι έχει γίνει δεκτή ως αξιόπιστη η μαρτυρία του ΜΚ1 ο οποίος είδε τον κατηγορούμενο τόσο την 21/6/11 όσο και 16/7/11 να εξορύγουν πέτρα από την περιοχή, διερωτούμαι γιατί ο ερπυστριοφόρος εκσκαφέας να παραμείνει στην περιοχή όπου υπήρχαν καταγγελίες εναντίον του κατηγορουμένου για λατόμευση και ο τελευταίος να επισκεπτόταν την περιοχή απλώς για να βλέπει το όχημα και να το ξεκινά για να γεμίζουν οι μπαταρίες του και να μην προβαίνει στην μετακίνηση του. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω, καταλήγω σε εύρημα ότι ο κατηγορούμενος την 21/6/11 και 16/7/11 διεξήγαγε στην περιοχή «Στάζουσας» του χωριού Πυργά της Επαρχίας Λάρνακας λατομικές εργασίες βγάζοντας πέτρα, χρησιμοποιώντας τον ερπυστριοφόρο εκσκαφέα μάρκας Carterpillar 955L και ένα φορτηγό μάρκας Mercedes. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω θα προχωρήσω να εξετάσω αν η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της εναντίον του κατηγορουμένου έχοντας υπόψη μου και το νομοθετικό πλαίσιο κατά τον χρόνο της ισχυριζόμενης διάπραξης των αδικημάτων. Έχει αναφερθεί ότι τα αδικήματα σύμφωνα με το κατηγορητήριο διαπράχθηκαν την 21/6/11 και 16/7/
2. Στις 24/3/11 με την τροποποίηση του Κεφ. 270 από τον Ν.35(Ι)/2011 το άρθρο 37 αντικαταστάθηκε με το εξής νέο άρθρο. «37.—

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 10, είναι νόμιμο για οποιοδήποτε πρόσωπο να διεξάγει λατομικές εργασίες σε οποιαδήποτε γη βάσει προνομίου λατομείου που χορηγείται από το Υπουργικό Συμβούλιο και εκδίδεται σύμφωνα με τον καθορισμένο τύπο.

(2)Πρόσωπο το οποίο διεξάγει λατομικές εργασίες χωρίς προνόμιο λατομείου και κάτοχος προνομίου λατομείου, ο οποίος παραλείπει να συμμορφωθεί με ή παραβαίνει οποιοδήποτε όρο ή προϋπόθεση που περιέχεται στο προνόμιο αυτό, είναι ένοχος αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα δύο

(2)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις σαράντα χιλιάδες ευρώ (€40.000) ή και στις δύο αυτές ποινές.» Το πριν την τροποποίηση άρθρο 37

(2)προέβλεπε τα ακόλουθα: «37.

(1)........

(2)Πρόσωπο το οποίο διεξάγει λατομικές εργασίες χωρίς άδεια λατομείου ή προνόμιο λατομείου και ο κάτοχος τέτοιας άδειας ή προνομίου ο οποίος παραλείπει να συμμορφωθεί με ή παραβαίνει οποιονδήποτε όρο ή προϋπόθεση που περιέχεται στην άδεια ή το προνόμιο αυτό είναι ένοχος αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα δύο

(2)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις σαράντα χιλιάδες ευρώ (€40.000) ή και στις δύο αυτές ποινές.» Στην παρούσα περίπτωση ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει αδικήματα για λατόμευση χωρίς άδεια του Ανώτερου Λειτουργού Λατόμευσης. Τα αδικήματα όμως για τα οποία κατηγορείται διαπράχθηκαν την 21/6/11 και 16/7/11 ημερομηνίες δηλαδή που σύμφωνα με το τροποποιηθέν άρθρο 37 του Κεφ. 270 η λατόμευση χωρίς άδεια δεν ήταν ποινικά επιλήψιμη αφού το νέο άρθρο 37 ως έχει παρατεθεί ανωτέρω προνοεί δημιουργία ποινικού αδικήματος αν πρόσωπο διεξάγει λατομικές εργασίες χωρίς προνόμιο λατομείου. Ως εκ τούτου, δεν είναι δυνατό να καταδικαστεί ο κατηγορούμενος για αδίκημα το οποίο κατά τον χρόνο διάπραξης του δεν προβλεπόταν στον σχετικό νόμο και παρά το γεγονός ότι το Δικαστήριο έχει κάνει δεκτή την μαρτυρία που τέθηκε από πλευράς κατηγορούσας αρχής. Δεδομένων των πιο πάνω, κατάληξη του Δικαστηρίου είναι ότι η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής δεν μπορεί να έχει άλλη κατάληξη από την αποτυχία. Συνεπώς ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάττεται και στις δύο κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.) .................................. Λ. Μουγής, Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο