Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακας ν. Αντρέα Αλαμπρίτη κ.α., Αρ. Υπ.: 9671/11, 12/2/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:B6 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. Μουγή, Ε.Δ. Αρ. Υπ.: 9671/11 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακας ν.
- Αντρέα Αλαμπρίτη
- Αθηνόδωρος Ματθαίου Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 12 Φεβρουαρίου, 2013 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κ. Θ. Παπανικολάου Για τους Κατηγορουμένους: κ. Τσαρδελής Κατηγορούμενοι 1 και 2 παρόντες ΑΠΟΦΑΣΗ Στην υπό κρίση υπόθεση ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει τρεις κατηγορίες ήτοι το αδίκημα της εισόδου σε ξένη περιουσία με σκοπό διάπραξης ποινικού αδικήματος κατά παράβαση του άρθρου 280 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 της επίθεσης που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη κατά παράβαση του άρθρου 243 του Κεφ. 154 και του αδικήματος της δημόσιας εξύβρισης κατά παράβαση του άρθρου 99 του Κεφ.
- Το αδίκημα της δημόσιας εξύβρισης αντιμετωπίζει και ο κατηγορούμενος
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων ο κατηγορούμενος 1 στις 9/12/10 εισήλθε στην αυλή της κατοικίας της Μαργαρίτας Μάρκου στην Αραδίππου όπου επιτέθηκε στον Ανδρέα Μάρκου και προκάλεσε σ' αυτόν πραγματική σωματική βλάβη. Επίσης και οι δύο κατηγορούμενοι ευρισκόμενοι εντός της αυλής της οικίας της Μαργαρίτας Μάρκου, ο μεν πρώτος κατηγορούμενος εξύβρισε την τελευταία ενώ ο δεύτερος κατηγορούμενος εξύβρισε τον Αντρέα Μάρκου. Για την απόδειξη της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή κατάθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου δύο μάρτυρες και κατατέθηκαν και εννιά τεκμήρια. Τα τεκμήρια 4 και 5 κατατέθηκαν εκ συμφώνου και για την αλήθεια του περιεχομένου τους ενώ δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός, το οποίο εγκρίθηκε από το Δικαστήριο, ότι οι φωτογραφίες τεκμήριο 9 λήφθηκαν από τον γιο του κατηγορούμενου 1, Ματθαίο Ματθαίου, στο νοσοκομείο που μεταφέρθηκε ο κατηγορούμενος 1 την ημέρα που έγινε το συμβάν και η εκτύπωση των φωτογραφιών δεν αμφισβητήθηκε ότι το πρόσωπο που απεικονίζεται στο τεκμήριο 9 είναι ο κατηγορούμενος
- Μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεση και αφού επεξηγήθηκαν στους κατηγορουμένους τα δικαιώματα τους σύμφωνα με το άρθρο 74
(1)(γ) του Κεφ. 155 ο μεν πρώτος κατηγορούμενος προέβηκε σε κατάθεση από τη θέση του εξεταζόμενου μάρτυρα, ο δε δεύτερος κατηγορούμενος προέβηκε σε ανώμοτη δήλωση. Προβαίνοντας σε αξιολόγηση της μαρτυρίας των ΜΚ1 και 2 θα πρέπει να πω ότι ο και οι δύο ΜΚ έκαναν στο Δικαστήριο την χείριστη εντύπωση. Σκοπός τους ήταν να έρθουν στο Δικαστήριο όχι για να πουν την αλήθεια αλλά για να προβούν σε δηλώσεις προς ενοχοποίηση των κατηγορουμένων 1 και
- Η μαρτυρία τους ήταν διάτρητη από αντιφάσεις, ψέματα και γεγονότα που δεν μπορούν να σταθούν στη λογική. Ο ΜΚ1 έφτασε στο σημείο να πει ότι ο κατηγορούμενος 1 έβαλε τον παπαγάλο και τον σκύλο να κάνουν φασαρία για να τους προκαλέσει. Επίσης ενώ είχε αναφέρει ότι άκουσε ο ίδιος τον σκύλο να γαβγίζει, σε κατοπινό στάδιο είπε ότι το γεγονός ότι γάβγιζε ο σκύλος του το ανάφερε η μητέρα του το πρωί που ξύπνησε. Περαιτέρω ενώ στην κατάθεση του τεκμήριο 1 αναφέρει ότι ετοιμαζόταν να μπει στο αυτοκίνητο του για να πάει δουλειά, αντεξεταζόμενος είπε ότι μπήκε στο αυτοκίνητο και μόλις άκουσε την μητέρα του βγήκε. Σε σχέση με το ζήτημα αυτό αντεξεταζόμενος αρχικά απέφευγε να απαντήσει αν είχε κλείσει και την πόρτα του οχήματος του ενώ μετά είπε ότι μπήκε στο αυτοκίνητο του και έκλεισε και την πόρτα. Δεν μπορεί επίσης να γίνει δεκτή η θέση του ότι ενώ βρισκόταν σε απόσταση 5-6 μέτρα από τον κατηγορούμενο 1 ο οποίος βρισκόταν στην αυλή του εν τούτοις δεν μπορούσε να τον ακούσει που φώναζε. Αντίφαση υπάρχει και στο τι του απάντησε ο κατηγορούμενος 1 όταν ο ΜΚ1 του ζήτησε τον λόγο που φώναζε στη μητέρα του. Ενώ στην κατάθεση του τεκμήριο 1 λέει ότι ο κατηγορούμενος 1 απάντησε «Ως που έχω υπομονή εν καλά», ενώπιον του Δικαστηρίου με περισσή σιγουριά είπε ότι ο κατηγορούμενος του είπε «ως που σε αντέχω εσένα ρε μιτσή εν καλά». Αντίφαση υπάρχει και στο πως ο ΜΚ1 δέχθηκε την ισχυριζόμενη επίθεση από τον κατηγορούμενο
- Στην κατάθεση του τεκμήριο 1 και πάλι ισχυρίζεται ότι ο κατηγορούμενος τον τράβηξε από την φανέλα. Ενώπιον του Δικαστηρίου αρχικά είπε τον έπιασε από τον λαιμό και κατόπιν είπε ότι τον τράβηξε και από την φανέλα και τον έπιασε και από τον λαιμό. Επίσης στο τεκμήριο 1 αναφέρει ότι την ώρα της έντονης συζήτησης ήρθαν και άλλα άτομα, δεδομένο το οποίο διαφοροποιήθηκε κατά την αντεξέταση του αφού είπε ότι μετά που του επιτέθηκε ο κατηγορούμενος 1 ήρθαν και άλλα άτομα. Ούτε και μπορεί να γίνει δεκτή η θέση του ότι ο κατηγορούμενος 2 μπήκε στην αυλή του σπιτιού της γιαγιάς του ΜΚ1 και την έβρισε. Θα πρέπει επίσης εδώ να λεχθεί ότι τα όσα ο ΜΚ1 ανέφερε σε σχέση με το συμβάν είναι εντελώς διαφορετικά από τα γεγονότα τα οποία αναφέρονται στην κατάθεση του Τιμόθεου Τιμοθέου τεκμήριο 6 η οποία και κατατέθηκε για την αλήθεια του περιεχομένου της. Ερχόμενος τώρα στη μαρτυρία της Μαργαρίτας Μάρκου ΜΚ2 πλείστα των λεχθέντων της έρχονται σε αντίθεση με τα όσα ο γιος της ΜΚ1 ανέφερε στη δική του μαρτυρία. Ενώ ο ΜΚ1 ανέφερε ότι είπε στον κατηγορούμενο 1 να μην φωνάζει στην μητέρα του και ο τελευταίος του είπε «ως που έχω υπομονή εν καλά» και χωρίς να πει οτιδήποτε άλλο ο ΜΚ1 ο κατηγορούμενος 1 του επιτέθηκε, η ΜΚ2 ανάφερε στην κατάθεση της ότι ο γιος της ΜΚ1 απάντησε πίσω «γιατί τι θα μου κάνεις;» και είναι τότε που δέχθηκε επίθεση. Ενώ στην κατάθεση της τεκμήριο 3 αναφέρει ότι είδε τον κατηγορούμενο 1 να τραβά τον γιο της από το λαιμό στο Δικαστήριο είπε ότι τον άρπαξε από την φανέλα και μετά από τον λαιμό και αυτό προφανώς για να συνάδει η μαρτυρία της με την μαρτυρία του ΜΚ
- Προχωρώντας η ΜΚ2 μάλιστα έφτασε στο σημείο να πει ότι φώναζε η ίδια μαζί με γείτονες στον κατηγορούμενο 1 να αφήσει τον γιο της διότι θα τον έπνιγε κάτι το οποίο ούτε ο ΜΚ1 δεν ανέφερε στο Δικαστήριο. Περαιτέρω ενώ ο ΜΚ1 στη δική του μαρτυρία αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι το πρωί του συμβάντος και πριν το συμβάν μίλησε και χαιρέτησε την μητέρα του ΜΚ2 η τελευταία ανέφερε ότι τον ΜΚ1 δεν τον είδε που ξύπνησε αλλά τον είδε που κατέβηκε από το αυτοκίνητο λέγοντας μάλιστα ότι εκείνο το πρωί δεν μίλησε μαζί του. Επίσης κάτι το οποίο δείχνει την κακοπιστία της ΜΚ2 είναι και το συμπέρασμα της ότι παρά το γεγονός ότι από τα κατ' ισχυρισμό της ουρλιαχτά του κατηγορουμένου 1 δεν καταλάβαινε τι έλεγε εν τούτοις η ίδια με τόσες φωνές και ουρλιαχτά πιστεύει ότι την έβριζε. Ήταν επίσης συμπέρασμα της ότι ο κατηγορούμενος 1 τραβούσε τον ΜΚ1 από την φανέλα, παρά το γεγονός ότι δεν θυμόταν ως η ίδια είπε, διότι είδε μετά τις τρύπες πάνω στη φανέλα. Αμφιβολίες τέλος δημιουργούνται ως προς την αλήθεια της αναφοράς της στην αντεξέταση της ότι ο σκύλος του κατηγορουμένου 1 ήταν δεμένος τρεις μέρες και τρεις νύχτες την στιγμή που στην κατάθεση της τεκμήριο 3 αναφέρει για την προηγούμενη νύχτα του συμβάντος. Ενόψει των ανωτέρω οι θέσεις των ΜΚ ως προς το πώς διαδραματίστηκαν τα γεγονότα δεν μπορούν να γίνουν δεκτές ως αληθείς και αξιόπιστες με αποτέλεσμα να δημιουργούν εύλογες αμφιβολίες στο μυαλό του Δικαστηρίου οι οποίες δεν μπορεί παρά να βαρύνουν προς όφελος των κατηγορουμένων. Είναι νομολογημένο και αποτελεί βασική αρχή της ποινικής διαδικασίας ότι το βάρος απόδειξης των συστατικών στοιχείων αδικημάτων που βαρύνουν τους κατηγορουμένους το έχει εξ ολοκλήρου η κατηγορούσα αρχή η οποία πρέπει να αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία η οποία προσκομίστηκε από πλευράς κατηγορούσας αρχής και η οποία ως έχω προαναφέρει έχει κριθεί αναξιόπιστη, καταλήγω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ως εκ τούτου, οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αθωώνονται και απαλλάττονται στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. (Υπ.) ......................... Λ. Μουγής, Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο