Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακος ν. Ευθύμιου Παπαντωνίου, Αρ. Υπ.: 16774/12, 25/2/2013

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, αυτός επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση. Ο Λοχ. 4536 Π. Μιχάηλου ΜΚ1 δημιούργησε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. ΄Ηταν ο αστυνομικός ο οποίος δέχθηκε την καταγγελία για το υπό κρίση αδίκημα. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του τεκμήριο 1, κατάθεσε φωτογραφία του κλαπέντος τεμαχίου κρασιού τεκμήριο 2, ως επίσης και την κατάθεση που έλαβε από τον Παναγιώτη Αλβέρτη τεκμήριο

1. Πολύ καλή εντύπωση δημιούργησε και ο Αστ. 3994 Ν. Θεοδούλου ΜΚ
2. Κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο και προς τούτο κατάθεσε την γραπτή κατηγορία τεκμήριο 5 στην οποία καταγράφεται η απάντηση που έδωσε ο κατηγορούμενος και αναγνώρισε και το κρασί στο τεκμήριο 2 ως το κρασί που παρέλαβε από τον ΜΚ
3. Τελευταίος μάρτυρας για την πλευρά της κατηγορούσας αρχής ήταν ο Παναγιώτης Αλβέρτης ΜΚ3, ο οποίος κατά τον ουσιώδη χρόνο εργαζόταν στην υπεραγορά Ορφανίδη ως βοηθός διευθυντής. Η παρουσία του εν λόγω μάρτυρα στο Δικαστήριο ήταν πάρα πολύ καλή. ΄Ηταν σταθερός στις θέσεις του στο πως διαδραματίστηκαν τα γεγονότα και η αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του τεκμήριο
4. Αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ως το άτομο το οποίο πήρε το κρασί χωρίς να το πληρώσει και ότι το είχε τυλιγμένο σε μία εφημερίδα. Τον οδήγησε στο γραφείο του διευθυντή όπου και δεν μπορούσε να αποδείξει ότι αγόρασε το κρασί. ΄Εχει προαναφερθεί ότι ο κατηγορούμενος προέβηκε σε ανώμοτη δήλωση επιλογή η οποία αποτελεί απόλυτο δικαίωμα του και σε καμία περίπτωση μπορεί η επιλογή του αυτή να ληφθεί εναντίον του. Όσον αφορά την βαρύτητα και την αξία της είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι η δήλωση του κατηγορουμένου χωρίς όρκο εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πώς ταιριάζει στην συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν παραμερίζεται ολότελα. Είναι υποχρέωση του Δικαστηρίου να της δώσει την βαρύτητα που της αρμόζει και να την λάβει υπόψη του πριν καταλήξει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της (βλ. R. v. Frost

(1964)64 Cr App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είπε με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο με την αντεξέταση. (Βλ. Vroukos v. Republic

(1973)2 CLR 139, Themistokleous v. The Police

(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic

(1977)2 CLR 97). Μπορεί όμως να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως. (Βλ. R. v. Coughlan

(1978)64 Cr. App. R. 11). Θα πρέπει να λεχθεί ότι στα όσα ο κατηγορούμενος ανέφερε κατά την ανώμοτη δήλωση του και τα οποία έρχονται σε αντίθεση με τα όσα οι μάρτυρες κατηγορίας ανάφεραν δεν μπορεί να δοθεί οιαδήποτε βαρύτητα. Προβαίνοντας σε σχολιασμό των θέσεων του κατηγορουμένου και οι οποίες θέσεις υποβλήθηκαν στους μάρτυρες κατηγορίας αλλά και αυτά που οι ίδιοι ανάφεραν θα πρέπει να πω ότι παρέμεινε ασχολίαστο και αδιευκρίνιστο από τον κατηγορούμενο το γεγονός της μη ύπαρξης απόδειξης για την αγορά του κρασιού. Το αναμενόμενο θα ήταν εφόσον το πλήρωσε και το είχε σε τσάντα υπεραγοράς ως ο ίδιος έθεσε στον ΜΚ3 τότε θα έπρεπε να υπήρχε απόδειξη αγοράς την οποία και όφειλε να παρουσιάσει για να λυθεί κάθε παρεξήγηση. Σε σχέση τώρα με την θέση του η οποία και πάλι υποβλήθηκε στον ΜΚ3 ότι υπήρχε αφού ότι και να πάρεις από το κατάστημα το τοποθετούν σε τσάντα της υπεραγοράς, θα πρέπει να σημειωθεί ότι πιθανόν ο κατηγορούμενος να έχει δίκαιο περί τούτου υπό την προϋπόθεση όμως ότι έκαστος πελάτης θα περάσει από το ταμείο του καταστήματος, θα πληρώσει και το προϊόν το οποίο αγόρασε θα τοποθετηθεί σε τσάντα. Στην προκείμενη περίπτωση θεωρώ ότι ο κατηγορούμενος αυτό δεν το έπραξε και είναι γι' αυτό το λόγο που ανακόπηκε. Ενόψει των πιο πάνω καταλήγω στα κάτωθι ευρήματα, ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος στις 9/7/12 επισκέφθηκε την υπεραγορά Ορφανίδη στην Λάρνακα όπου πήρε ένα ερυθρό κρασί αξίας €1.99 χωρίς να καταβάλει το αντίτιμο. Το τύλιξε σε μια εφημερίδα και εξήλθε του καταστήματος. Ανακόπηκε από τον ΜΚ3 και έγινε σχετική καταγγελία στην αστυνομία όπου ο κατηγορούμενος κλήθηκε και κατηγορήθηκε γραπτώς. Από το λεκτικό του άρθρου 255 του Κεφ. 154 προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κλοπής είναι τα ακόλουθα:

(1)Απόκτηση κατοχής περιουσίας χωρίς την συγκατάθεση του ιδιοκτήτη.

(2)Χωρίς δικαίωμα κατοχής ή απόκτησης.

(3)Με πρόθεση αποστέρησης τελεσιδίκως της περιουσίας αυτής. Θα προχωρήσω τώρα να εξετάσω κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Έχοντας υπόψη μου την αξιολόγηση της μαρτυρίας και τα ευρήματα του Δικαστηρίου κατάληξη μου είναι ότι ο κατηγορούμενος απέκτησε την κατοχή του κρασιού χωρίς την συγκατάθεση του ιδιοκτήτη που ήταν η υπεραγορά Ορφανίδη η οποία και προέβηκε σε καταγγελία του στην αστυνομία, το έλαβε χωρίς να καταβάλει την αξία του και πρόθεση του ήταν να το αποστερήσει από τον ιδιοκτήτη του τελεσίδικα αφού το τύλιξε σε εφημερίδα και εξήλθε του καταστήματος. Ως εκ τούτου κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και συνεπώς βρίσκω ένοχο τον κατηγορούμενο στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ........................... Λ. Μουγή, Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο