Έπαρχο Επαρχίας Λάρνακας ν. Συμεών Ττόφα, Αρ. Υπ.: 10419/11, 22/3/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:B12 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. Μουγή, Ε.Δ. Αρ. Υπ.: 10419/11 Μεταξύ: Έπαρχο Επαρχίας Λάρνακας ν. Συμεών Ττόφα Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 22 Μαρτίου, 2013 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κ. Τάσου Για τον Κατηγορούμενο: Ο ίδιος αυτοπροσώπως Κατηγορούμενος παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τρεις κατηγορίες ήτοι τις κατηγορίες 1, 3 και 4 για παραβάσεις του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων κατηγορείται ότι από το έτος 2008 μέχρι και σήμερα κατέχει και χρησιμοποιεί κτηνοτροφικά υποστατικά συμπεριλαμβανομένης και περίφραξης τα οποία ευρίσκονται εντός του τουρκοκυπριακού κλήρου με αρ. τεμ. 446 Φ.Σχ. XL/52, του χωριού Καλό Χωριό της Επαρχίας Λάρνακας χωρίς την άδεια της αρμόδιας αρχής (1η κατηγορία). Κατηγορείται επίσης ότι προέβηκε στην ανέγερση περίφραξης με σιδερένιους πασσάλους και τέλι εντός της κρατικής γης με αρ. τεμ. 477 Φ.Σχ. XL/52 του χωριού Καλό Χωριό της Επαρχίας Λάρνακας (3η κατηγορία). Κατηγορείται τέλος ότι από το έτος 2008 κατέχει και χρησιμοποιεί κτηνοτροφικά υποστατικά συμπεριλαμβανομένης και περίφραξης τα οποία βρίσκονται εντός του τουρκοκυπριακού κλήρου με αρ. τεμ. 446 Φ.Σχ. XL/52 του χωριού Καλό Χωριό της Επαρχίας Λάρνακας χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή (4η κατηγορία). Για την απόδειξη της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου τέσσερεις συνολικά μάρτυρες και μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης σύμφωνα με το άρθρο 74
(1)(β) του Κεφ. 155 και αφού επεξηγήθηκαν στον κατηγορούμενο τα δικαιώματα του σύμφωνα με το άρθρο 74
(1)(γ) του Κεφ. 155 αυτός επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση. Για υποστήριξη των θέσεων του κάλεσε και ακόμα ένα μάρτυρα. Πριν προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσον η πλευρά της κατηγορούσας αρχής έχει αποδείξει την υπόθεση της εναντίον του κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας να σημειωθεί εδώ ότι πλείστα των όσων οι μάρτυρες κατηγορίας κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου δεν έχουν αμφισβητηθεί από τον κατηγορούμενο αφού η θέση του ιδίου την οποία και προέβαλε ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν ότι κατέχει και χρησιμοποιεί τα επίδικα υποστατικά κατόπιν υποδείξεως του κοινοτάρχη Καλού Χωριού ή και άλλων προσώπων. Η μη αμφισβήτηση βέβαια των λεχθέντων των μαρτύρων κατηγορίας δεν αποδεικνύει εκ προοιμίου την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής. Ο Σταύρος Προδρομής, ΜΚ1, ο οποίος εργάζεται στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακας δημιούργησε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ανάφερε ότι το χωρίο Καλό Χωριό εμπίπτει στην Επαρχία Λάρνακας και σε σχέση με το τεμ. 446 εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης είναι η Εμινέ Χουσεϊν ενώ για το τεμ. 477 εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης είναι η Κυπριακή Δημοκρατία. Προς τούτο κατέθεσε και πιστοποιητικά εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας τεκμήρια 1 και 2 αντίστοιχα. Η Φωτεινή Λάρκου, ΜΚ2, Πρωτοκολλητής στο Ποινικό Τμήμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, κατέθεσε τον φάκελο της ποινικής υπόθεσης 10418/11, τεκμήριο 3, μεταξύ του Επάρχου Λάρνακας και του Αντρέα Φιλίππου ως κατηγορούμενου και αφορούσε το αδίκημα της ανέγερσης οικοδομής εντός του τεμ. 446 στο Καλό Χωριό Λάρνακας χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή. Επόμενος μάρτυρας για την κατηγορούσα αρχή ήταν ο Αντρέας Φιλίππου, ΜΚ
- Ο εν λόγω μάρτυρας δημιούργησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο και η αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε καθ' οιονδήποτε στάδιο της αντεξέτασης του. Ανέφερε ότι παλιά ήταν κτηνοτρόφος και είχε υποστατικά στο Καλό Χωριό Λάρνακας τα οποία έκτισε το 1980 σε ακίνητο το οποίο του είχε παραχωρηθεί από την Επαρχιακή Διοίκηση με ενοίκιο. Το χρησιμοποιούσε μέχρι το 2007 ή 2008 οπόταν και του το ζήτησε ο κατηγορούμενος και του το έδωσε. Ανέφερε ότι είχε περίφραξη με τέλι την οποία ξήλωσε αλλά την μάντρα η οποία είναι εντός του ακινήτου δεν μπορεί να την ξηλώσει διότι έχει μέσα πρόβατα και την χρησιμοποιεί ο κατηγορούμενος. Ανέφερε ότι δεν έχει εξασφαλιστεί άδεια από την αρμόδια αρχή μέχρι και σήμερα αλλά ούτε και υπέβαλε καμιά φορά αίτηση για έκδοση τέτοιας άδειας. Πολύ καλή εντύπωση δημιούργησε και η Ευδοκία Σπύρου, ΜΚ4, η οποία εργάζεται στην Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας ως διοικητικός λειτουργός και ασκεί τα καθήκοντα βοηθού επαρχιακού επόπτη. Ανέφερε ότι κατόπιν έρευνας και επίσκεψης διαπιστώθηκε ότι τα παράνομα υποστατικά ήταν στο τεμ. 446 και η περίφραξη επενέβαινε και σε ένα τμήμα του τεμ.
- Ανέφερε περαιτέρω ότι ο συγκεκριμένος τουρκοκυπριακός κλήρος είναι εκμισθωμένος στον Αντρέα Φιλίππου ο οποίος ανήγειρε τα συγκεκριμένα υποστατικά. Δεν υποβλήθηκε αίτηση για εξασφάλιση άδειας ούτε για τα υποστατικά, ούτε για την περίφραξη. Ανέφερε τέλος ότι επισκέφθηκε πολλές φορές τα υποστατικά με την τελευταία να είναι την 31/1/13 όπου και διαπίστωσε ότι τα υποστατικά συνεχίζουν να υπάρχουν και εκεί ήταν και ο κατηγορούμενος. Ως έχει προαναφερθεί, ο κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση επιλογή η οποία αποτελεί απόλυτο δικαίωμα του και σε καμία περίπτωση μπορεί η επιλογή του αυτή να ληφθεί εναντίον του. Όσον αφορά την βαρύτητα και την αξία της είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι η δήλωση του κατηγορουμένου χωρίς όρκο εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πώς ταιριάζει στην συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν παραμερίζεται ολότελα. Είναι υποχρέωση του Δικαστηρίου να της δώσει την βαρύτητα που της αρμόζει και να την λάβει υπόψη του πριν καταλήξει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της (βλ. R. v. Frost
(1964)64 Cr App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είπε με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο με την αντεξέταση. (Βλ. Vroukos v. Republic
(1973)2 CLR 139, Themistokleous v. The Police
(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic
(1977)2 CLR 97). Μπορεί όμως να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως. (Βλ. R. v. Coughlan
(1978)64 Cr. App. R. 11). Σε σχέση τώρα με την ανώμοτη δήλωση του κατηγορουμένου, θα πρέπει να λεχθεί ότι ουσιαστικά ο κατηγορούμενος δεν αμφισβητεί ότι χρησιμοποιεί τα επίδικα υποστατικά. Ανέφερε περαιτέρω ότι ήταν καθ' υπόδειξην και του κοινοτάρχη Καλού Χωριού. Αναφορικά τώρα με την μαρτυρία του Σύνεση Συνεσίου, ΜΥ1, ο οποίος εργαζόταν στο Τμήμα Γεωργίας και τώρα είναι συνταξιούχος, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος κατέχει και χρησιμοποιεί τα επίδικα υποστατικά κατόπιν υποδείξεων τόσον του εκπροσώπου του Τμήματος Πολεοδομίας, του γραφείου Επάρχου και του Κοινοτάρχη. Δεν γνώριζε όμως να πει κατά πόσον υπήρχε άδεια οικοδομής ή πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Ερχόμενος τώρα να εξετάσω κατά πόσον έχουν στοιχειοθετηθεί τα αδικήματα εναντίον του κατηγορουμένου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, θεωρώ ότι το πρώτο θέμα που πρέπει να διευκρινιστεί είναι κατά πόσο προκύπτει αδίκημα σε σχέση με την πρώτη κατηγορία. Έχει αναφερθεί ανωτέρω ότι ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι κατέχει και χρησιμοποιεί υποστατικά χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή κατά παράβαση των άρθρων 3
(1)(β) και 20 του Κεφ. 96. Το άρθρο 3
(1)(β) του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου προβλέπει τα ακόλουθα: «3.-
(1)Κανένα πρόσωπο δεν δύναται- (α) ............. (β) να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή.» Περαιτέρω το άρθρο 20
(1)(α) προνοεί ότι: «20.-
(1)Οποιοδήποτε πρόσωπο παραβαίνει: (α) Οποιαδήποτε από τις διατάξεις του άρθρου 3, 4(1Α), 9Α ή 10
(1)και 10
(2)(β) ................ (γ) ................ (δ) ................ διαπράττει αδίκημα τιμωρούμενο με φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και με τις δύο αυτές ποινές.» Έχοντας υπόψη μου τις πιο πάνω διατάξεις αλλά και την έκθεση αδικήματος της πρώτης κατηγορίας ως επίσης και τις λεπτομέρειες της, προκύπτει ότι δεν προβλέπεται αδίκημα για κατοχή και χρήση οικοδομής χωρίς την άδεια της αρμόδιας αρχής. Το άρθρο 3 του Νόμου προνοεί για ανέγερση οικοδομής χωρίς άδεια. Ως εκ τούτου η εν λόγω κατηγορία στερείται νομικού ερείσματος. Σε σχέση τώρα με τις κατηγορίες 3 και 4 με βάση την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία προκύπτει και αποτελεί και εύρημα του Δικαστηρίου ότι τα παράνομα υποστατικά τα οποία κατέχει και χρησιμοποιεί ο κατηγορούμενος ήταν στο τεμάχιο 446 ενώ η περίφραξη επεμβαίνει και σε μέρος του τεμ.
- Το ζήτημα τώρα που χρήζει εξέτασης είναι κατά πόσο ήταν ο κατηγορούμενος ο οποίος ανήγειρε την περίφραξη η οποία αποτελείται από σιδερένιους πασσάλους και ττέλι και βρίσκεται εντός του τεμαχίου 477 στο Καλό Χωριό της Επαρχίας Λάρνακα και που είναι το αδίκημα της τρίτης κατηγορίας που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Ουδείς από τους μάρτυρες κατηγορίας ανέφερε ότι την εν λόγω περίφραξη την ανήγειρε ο κατηγορούμενος. Η μόνη σχετική μαρτυρία που υπάρχει αναφορικά με την περίφραξη είναι αυτή της ΜΚ4 η οποία όμως ανέφερε ότι μετά από επίσκεψη διαπίστωσε ότι η περίφραξη επενέβαινε σε ένα τμήμα του τεμαχίου
- Αυτό όμως δεν αρκεί για στοιχειοθέτηση της τρίτης κατηγορίας ότι ήταν ο κατηγορούμενος ο οποίος ανήγειρε την εν λόγω περίφραξη έχοντας υπόψη ότι πρόκειται για ποινική υπόθεση και η κατηγορία θα πρέπει να αποδεικνύεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το αδίκημα τώρα της τέταρτης κατηγορίας βασίζεται στο άρθρο 10 του Κεφ. 96 από το λεκτικό του οποίου συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα:
- Η οικοδομή να είναι οικοδομή σύμφωνα με το Νόμο.
- Ο κατηγορούμενος να κατέχει ή να χρησιμοποιεί ή να ενεργεί όπως οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο κατέχει ή χρησιμοποιεί, ή να επιτρέπει ή να ανέχεται οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί την οικοδομή που αναφέρεται στο κατηγορητήριο κατά τον ουσιώδη χρόνο.
- Η οικοδομή να συγκαταλέγεται στην κατηγορία οικοδομών για τις οποίες απαιτείται άδεια οικοδομής και κατ' επέκταση πιστοποιητικό έγκρισης.
- Να μην έχει εκδοθεί από την αρμόδια αρχή πιστοποιητικό έγκρισης που να καλύπτει την οικοδομή αυτή. ΄Εχει αναφερθεί από τον ΜΚ3 ότι τα κτηνοτροφικά υποστατικά τα έκτισε το 1980 και περί το 2007 ή το 2008 τα έδωσε στον κατηγορούμενο για να τα χρησιμοποιεί και να έχει μέσα τα πρόβατα του. Περαιτέρω η ΜΚ4 είπε ότι ακόμα και την 31/1/13 που επισκέφθηκε το τεμάχιο διαπίστωσε ότι τα υποστατικά ήταν εκεί και μέσα είχαν ζώα. Επίσης τόσο ο ΜΚ3 όσο και η ΜΚ4 ανάφεραν ο μεν ΜΚ3 ότι ουδέποτε υπέβαλε αίτηση για άδεια, η δε ΜΚ4 ότι ουδέποτε υποβλήθηκε οιαδήποτε αίτηση για έκδοση άδειας που θα είχε σαν αποτέλεσμα και την έκδοση πιστοποιητικού τελικής εγκρίσεως. Εν πάση όμως περιπτώσει πέραν του ότι δεν κατατέθηκε οιονδήποτε πιστοποιητικό τελικής έγκρισης δεν τέθηκε και στους μάρτυρες κατηγορίας ότι εκδόθηκε τέτοιο. Ενόψει των πιο πάνω, κατάληξη του Δικαστηρίου είναι ότι η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ως προς την τέταρτη κατηγορία στην οποία βρίσκω ένοχο τον κατηγορούμενο. Σε σχέση με τις κατηγορίες 1 και 3 ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται. (Υπ.) ............................... Λ. Μουγής, Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο