Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακος ν. Χαράλαμπος Χαραλάμπους κ.α., Αρ. Υπ.: 1855/10, 25/6/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:B38 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. Μουγή, Ε.Δ. Αρ. Υπ.: 1855/10 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακος ν.
- Χαράλαμπος Χαραλάμπους
- Βλαδίμηρος Χαραλάμπους Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 25 Ιουνίου, 2013 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κ. Παπανικολάου Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Πουτζιουρής Για τον Κατηγορούμενο 2: κ. Κουκουμάς Κατηγορούμενοι παρόντες ΑΠΟΦΑΣΗ Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αντιμετωπίζουν ο μεν πρώτος κατηγορούμενος το αδίκημα της επίθεσης που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη, ο δε δεύτερος κατηγορούμενος το αδίκημα της απλής επίθεσης και οι δύο κατηγορούμενοι από κοινού το αδίκημα της ανησυχίας. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων κατηγορούνται ότι στις 22/8/09 στην οδό Θεσσαλονίκης στη Λάρνακα παράνομα επιτέθηκαν στον Σωτήρη Κυριάκου με τον πρώτο κατηγορούμενο να προκαλεί σε αυτόν πραγματική σωματική βλάβη. Επίσης το ότι χωρίς εύλογη αιτία προκάλεσαν θόρυβο ή ταραχή σε δημόσιο μέρος με τρόπο που ενδέχετο να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης. Για την απόδειξη της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή κατάθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου τέσσερεις συνολικά μάρτυρες και μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης και οι δύο κατηγορούμενοι επέλεξαν να καταθέσουν από την θέση του εξεταζόμενου μάρτυρα. Κατατέθηκαν δε και 12 συνολικά τεκμήρια. Ο Αστ. 3823 Π. Κουμής ΜΚ1 δημιούργησε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του τεκμ. 1 και ήταν το άτομο το οποίο μετέβηκε στο χώρο τη μέρα του επίδικου συμβάντος τόσο στις 13:30 μαζί με την ΜΚ4 όσο και στις 16:00 μαζί με τον κατηγορούμενο
- Ο εν λόγω μάρτυρας ήταν άμεσος στις απαντήσεις του και δεν περιέπεσε σε οιεσδήποτε αντιφάσεις. Πολύ καλή εντύπωση δημιούργησε και η Γ/Αστ. Γ. Νεοκλέους ΜΚ4 η οποία και αυτή με την σειρά της υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης της τεκμ.
- Ήταν η αστυνομικός η οποία έλαβε καταθέσεις από τους κατηγορούμενους 1 και 2 ήτοι τα τεκμ. 5 και 6 αντίστοιχα ως επίσης και τους κατηγόρησε γραπτώς τεκμ. 7 και
- Μετέβηκε επίσης στο χώρο του επίδικου συμβάντος μαζί με τον ΜΚ
- Δεν έχω οιανδήποτε αμφιβολία ότι η μάρτυρας ανέφερε στο Δικαστήριο την αλήθεια αλλά και τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε κατά την διερεύνηση της υπόθεσης. Σε σχέση τώρα με την παρουσία των ΜΚ2 και 3 ενώπιον του Δικαστηρίου θα πρέπει να πω ότι δεν ήταν καθόλου καλή. Η μαρτυρία τους διέπεται από τόσες πολλές αντιφάσεις επί ουσιωδών γεγονότων που δημιουργείται έντονα η αμφιβολία κατά πόσο τα γεγονότα διαδραματίστηκαν ως οι ΜΚ2 και 4 τα ανέφεραν. Πέραν τούτου όμως κάποιες αναφορές δεν αντέχουν την βάσανο της λογικής. Καταρχάς δεν μπορώ να διακρίνω και δεν έχει τεθεί εν πάση περιπτώσει ο λόγος για τον οποίο ο κατηγορούμενος 1 επιτέθηκε στον ΜΚ2 την στιγμή που και αν ακόμα δεχθώ την θέση του τελευταίου, στάθμευσε στην είσοδο του χώρου στάθμευσης της οικίας του, ο εν λόγω κατηγορούμενος βρισκόταν εντός του οχήματος του και περίμενε και θα μπορούσε να μετακινήσει το αυτοκίνητο του αν καθίστατο ανάγκη. Περαιτέρω και σε συνέχεια αυτού, όταν ο ΜΚ2 έβαλε όπισθεν με το όχημα του για να βγει από την αυλή του, το όχημα που του έκλεινε την είσοδο ως ο ίδιος ανέφερε είχε μετακινηθεί και μπορούσε απρόσκοπτα να εξέλθει. Είπε επίσης ο ΜΚ2 στην κατάθεση του τεκμ. 2 ότι όταν του επιτέθηκε ο κατηγορούμενος 1 αυτός προσπάθησε να του εξηγήσει ότι ήταν παρεξήγηση χωρίς όμως να αναφέρει ποια ήταν αυτή η παρεξήγηση. Τώρα αν εννοούσε για την φράση την οποία εκστόμισε και ήταν γενική αναφορά διερωτώμαι γιατί ο κατηγορούμενος 1 δεν αντέδρασε αμέσως και περίμενε να μπει ο ΜΚ3 στο αυτοκίνητο του να βάλει όπισθεν, ο κατηγορούμενος 1 να μετακινήσει το δικό του όχημα και μετά να κατεβεί για να επιτεθεί στον ΜΚ
- Ανάφερε επίσης ο ΜΚ2 ότι όταν δέχθηκε την επίθεση από τον κατηγορούμενο 1 το μισό αυτοκίνητο ήταν στον χώρο στάθμευσης και το άλλο μισό στο πεζοδρόμιο άρα το λογικό θα είναι η πόρτα του οδηγού θα ήταν τουλάχιστον μεταξύ χώρου στάθμευσης και πεζοδρομίου. Αναφέρει όμως ο ΜΚ2 στην κατάθεση του τεκμ. 2 ότι ο κατηγορούμενος 1 τον τράβηξε από το όχημα και τον έριξε στην άσφαλτο. Φυσικά κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι άνοιξε την πόρτα και τον τράβηξε 2-3 μέτρα και τον έριξε στην άσφαλτο. Επίσης ο παραπονούμενος ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 1 τον έπιασε από το κεφάλι και τον κτυπούσε στην άσφαλτο. Πέραν του ότι η εν λόγω αναφορά κρίνεται τουλάχιστον υπερβολική αφού θα έπρεπε ο ΜΚ3 να είχε υποστεί πιο σοβαρές σωματικές βλάβες από αυτές που αναφέρονται στο τεκμ. 9 και στο οποίο αναφέρεται ότι ο παραπονούμενος είχε πτώση στο έδαφος και κτύπησε στο κεφάλι δεξιά. Στην κατάθεση του τεκμ. 2 ο ΜΚ2 αναφέρει ότι είπε στον κατηγορούμενο 1 να μετακινήσει το όχημα του και ο τελευταίος του είπε ότι δεν θα κάνει πολλή ώρα. Αντεξεταζόμενος είπε ότι του γύρισε την ράχη και τον έγραψε κανονικά. Περαιτέρω και όταν είπε της συζύγου του να τηλεφωνήσει της τροχαίας ο κατηγορούμενος 1 του είπε «Εννα έχω να κάνω μαζί σου τωρά». Το εν λόγω συμβάν όμως η σύζυγος του ΜΚ2, ΜΚ3 το αναφέρει εντελώς διαφορετικά στην κατάθεση της τεκμ.
- Όταν ο σύζυγος της ΜΚ2 ζήτησε να μετακινηθεί το όχημα τότε αμέσως ο οδηγός του απάντησε με την φράση «εν έχω να κάνω μαζί σου ρε μάστρε». Και τότε ο σύζυγος της της ζήτησε να τηλεφωνήσει στην τροχαία. Η ΜΚ3 αντεξεταζόμενη διαφοροποίησε την θέση της αναφέροντας ότι εκείνο που είπε ο οδηγός είναι αυτό που και ο σύζυγος της άκουσε. Τελικά η ΜΚ3 είπε ότι του είπε αυτό που λέει στην κατάθεση της τεκμ.
- Διάσταση μεταξύ των ΜΚ2 και 3 υπάρχει και σε σχέση με τον τρόπο που ο κατηγορούμενος 1 κτυπούσε τον παραπονούμενο στην άσφαλτο. Ο παραπονούμενος είπε ότι τον έπιασε από το κεφάλι και τον κτυπούσε στην άσφαλτο. Η ΜΚ3 είπε ότι ενώ ο σύζυγος της ήταν κάτω στην άσφαλτο ο νεαρός τον κτυπούσε με ππουνιές στο πρόσωπο και του έπιασε και το κεφάλι και το κτυπούσε στην άσφαλτο. Αναλήθεια υπάρχει και ως προς την επίθεση που ισχυρίζεται ότι δέχθηκε ο ΜΚ2 από τον κατηγορούμενο
- Η ΜΚ3 αναφέρει στην κατάθεση της τεκμ. 3 ότι όταν ήρθε ένα ηλικιωμένος ασπρομάλλης εννοώντας τον κατηγορούμενο 2, άρχισε να κλωτσά τον σύζυγο της στα πόδια του και να του δίνει ππουνιές στο πρόσωπο. Ο ΜΚ2 είπε ότι ο κατηγορούμενος 2 άρχισε να τον γρονθοκοπεί στο πρόσωπο με τα δύο του χέρια. Επίσης η ΜΚ3 ενώ στην κατάθεση της αναφέρει ότι είδε τον νεαρό και εννοεί τον κατηγορούμενο 1, να κρατά τον σύζυγο της από τον λαιμό ενώ αυτό βρισκόταν ακόμα εντός του αυτοκινήτου, αντεξεταζόμενη είπε ότι τον κρατούσε από την φανέλα και όχι από τον λαιμό. Ένα ακόμη ερώτημα που προκύπτει είναι αν όντως ο ΜΚ2 δέχθηκε κλωτσιές στα πόδια και ο κατηγορούμενος 1 τον κρατούσε από τον λαιμό δεν θα έπρεπε να υπάρχουν κάποιες έστω ελαφρές σωματικές βλάβες οι οποίες και να αναφέρονται στο ιατρικό πιστοποιητικό τεκμ.
- Ερχόμενος τέλος και στην σωλήνα που είναι θεωρώ από τα πιο σημαντικά στοιχεία του επίδικου συμβάντος και επί αυτού οι ΜΚ2 και 3 δεν ανέφεραν την αλήθεια. Ήταν η θέση του ΜΚ2 ότι την σωλήνα την είχε στο αυτοκίνητο του και μετά που δέχθηκε και την επίθεση από τον κατηγορούμενο 2 και τον απομάκρυναν οι παρευρισκόμενοι τότε αυτός πήρε την σωλήνα για να αμυνθεί σε περίπτωση που δεχόταν ξανά επίθεση. Η θέση της συζύγου του όμως ΜΚ3 παρά το γεγονός ότι στην κατάθεση της τεκμ. 3 αναφέρει περίπου τα ίδια με τον σύζυγο της, αντεξεταζόμενη εξέφρασε μια εντελώς διαφορετική θέση. Ενώ στην αρχή είπε ότι το σωληνάκι το πήρε για να αμυνθεί και το πήραν πριν κτυπήσει κάποιου, εντούτοις σε κατοπινό στάδιο της αντεξέτασης της είπε ότι ο σύζυγος της ήταν στο έδαφος και κρατούσε την σωλήνα και ο κατηγορούμενος ήταν από πάνω του. Είδε τον σύζυγο της ξαπλωμένο στην άσφαλτο με την σωλήνα στα δύο του χέρια και τον κατηγορούμενο να του κτυπά και είχε την σωλήνα για αυτοάμυνα. Είναι προφανές ότι η πιο πάνω αναφορά της ΜΚ3 δεν μπορεί παρά να δημιουργήσει αμφισβήτηση και επί αυτού του σημείου. Ενόψει των πιο πάνω αναφερθέντων και των αντιφάσεων που υπάρχουν στη μαρτυρία των ΜΚ2 και 3 επί ουσιωδών γεγονότων το Δικαστήριο δεν μπορεί να κάνει δεκτή τη μαρτυρία τους ως αξιόπιστη και να προβεί σε ασφαλή συμπεράσματα ως προς το πώς διαδραματίστηκαν τα γεγονότα. Είναι νομολογημένο και βασική αρχή του Ποινικού Δικαίου ότι η κατηγορούσα αρχή έχει το βάρος να αποδείξει τις κατηγορίες που οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ως εκ τούτου και λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι η μαρτυρία των ΜΚ2 και 3 απορρίφθηκε ως αναξιόπιστη και χωρίς να θεωρώ αναγκαίο να αποφανθώ επί της αξιοπιστίας των κατηγορουμένων 1 και 2, κατάληξη μου είναι ότι οι τελευταίοι θα πρέπει να απαλλαγούν των κατηγοριών. Συνεπώς οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αθωώνονται και απαλλάττονται και στις τρεις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. (Υπ.) .......................... Λ. Μουγής, Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο