Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Δημήτρης Σταθόπουλος, Αρ. Υπ.: 12522/10, 19/6/2013

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 αυτός επέλεξε να δώσει μαρτυρία από την θέση του εξεταζόμενου μάρτυρα. Κατατέθηκαν επίσης και συνολικά 17 τεκμήρια. Ο Λοχίας αστυνομικός Γεώργιος Χρυσάνθου, ΜΚ1, δημιούργησε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ήταν άμεσος στις απαντήσεις του και επεξηγηματικός και παρά την αντεξέταση του από την πλευρά της υπεράσπισης η αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε. Ανάφερε ότι είναι υπεύθυνος του Εργαστηρίου Γραφολογίας της αστυνομίας. Ο μάρτυρα αυτός κλήθηκε να καταθέσει ως ειδικός σε θέματα εξέτασης εγγράφων, χειρογράφων, αναγνώρισης δακτυλικών αποτυπωμάτων, αμφισβητούμενων γραφών και υπογραφών. Αφού έλαβα υπόψη μου τα προσόντα του, την εκπαίδευση του, την πείρα και τις γνώσεις του, που ο ίδιος ανέφερε κατά την κυρίως εξέταση του, ως επίσης και τις αρχές που καθορίζουν πότε ένας μάρτυρας θεωρείται εμπειρογνώμονας (βλ. Ευαγγέλου ν. Αμπίζα

(1982)1 CLR 41), είναι η κατάληξη μου ότι ο μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας, παρά την αντίθεση θέση της υπεράσπισης, στα θέματα που άπτονται και αφορούν την εξέταση εγγράφων και αμφισβητούμενων γραφών και υπογραφών. Επομένως η μαρτυρία της θα αντικριστεί και θα αξιολογηθεί λαμβανομένων υπόψη των αρχών που διέπουν την αξιολόγηση και προσέγγιση εμπειρογνωμόνων μαρτύρων (Χ"Δημητρίου ν. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 104). Ο εν λόγω μάρτυρας κατάθεσε την έκθεση του τεκμ. 3 όπου κατάληξη του είναι ότι η υπογραφή στο αντίγραφο συμφωνητικού εγγράφου τεκμ. 5 στην θέση Δημήτρης Σταθόπουλος (πωλητής) είναι η γνήσια υπογραφή του κατηγορουμένου. Ο Αστ. 2753 Π. Χρυσοστόμου, ΜΚ2, ο οποίος και δεν αντεξετάστηκε, υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του τεκμ. 10 και αναγνώρισε τα τεκμ. 4, 5, 6, 7, και 7(α). Πολύ καλή εντύπωση δημιούργησε και ο Αστ. 2196 Ν. Θεοδοσίου ΜΚ3 ο οποίος ήταν το άτομο στο οποίο ο κατηγορούμενος κατήγγειλε ότι είχε πλαστογραφηθεί η υπογραφή του. Ο εν λόγω μάρτυρας ήταν άμεσος και ειλικρινής. Αναγνώρισε τα τεκμ. 6, 7 και 7(α) και κατάθεσε την κατάθεση που έλαβε από τον κατηγορούμενο τεκμ. 12 ως επίσης και την συγκατάθεση του τελευταίου στο να δώσει στην αστυνομία δείγματα του γραφικού του χαρακτήρα. Σε σχέση τώρα με τον Γεώργιο Μανώλη, ΜΚ4, και στην έκταση που η μαρτυρία του αφορά την υπό κρίση υπόθεση η παρουσία του ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν θετική. Δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις ικανές να κλονίσουν την αξιοπιστία του. Υιοθέτησε το περιεχόμενο των καταθέσεων του τεκμ. 15 και 16 και το οποίο περιεχόμενο συνάδει και με τα κατατεθειμένα τεκμήρια και συγκεκριμένα τα τεκμ. 4, 7 και 7(α). Είναι προφανές ότι ο ΜΚ4 και ο κατηγορούμενος συναλλάχθηκαν επιχειρηματικά με αγοραπωλησίες ακίνητης περιουσίας στη Βουλγαρία. Αν αυτή η επιχειρηματική συναλλαγή οδήγησε σε παρεξηγήσεις ή στην γένεση αστικών ή άλλων διαφορών δεν είναι ζήτημα το οποίο θα εκδικαστεί από το παρόν Δικαστήριο. Θα πρέπει εδώ να σημειωθεί ότι και η αντεξέταση από πλευράς συνηγόρου υπεράσπισης περιστράφηκε σε συμφωνία πώλησης ακινήτου σε κάποιο Γερμανό και μη καταβολής υπολοίπου τιμήματος στον κατηγορούμενο από τους ΜΚ4 και 5, θέμα και πάλι το οποίο δεν έχει σχέση με την υπό κρίση κατηγορία ως αυτή είναι διατυπωμένη στις λεπτομέρειες του αδικήματος. Τελευταίος μάρτυρας για την πλευρά της κατηγορούσας αρχής ήταν ο Σταύρος Ξιούρουππας, ΜΚ

1. Ο εν λόγω μάρτυρας δεν δημιούργησε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Κατά την αντεξέταση του περιέπεσε σε αντιφάσεις οι οποίες δημιουργούν αμφιβολίες ως προς την αλήθεια των λεχθέντων του. Φυσικά ισχύουν και για τον ΜΚ5 τα όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω σε σχέση με τον ΜΚ
2. Η αντεξέταση του ΜΚ5 αφορούσε ζητήματα για συναλλαγές τα οποία δεν εμπίπτουν στην εξέταση του αδικήματος που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει. Ενώ ο ΜΚ5 αναφέρει στην κατάθεση του τεκμ. 18 ότι για την πώληση γης στην Βουλγαρία πήραν με τον κατηγορούμενο από €25.000 μετρητά αντεξεταζόμενος είπε ότι πήραν τραπεζική επιταγή. Είπε περαιτέρω ότι την επιταγή την είδε με τα μάτια του ότι ήταν για €25.
3. Σε κατοπινό στάδιο όμως είπε ότι δεν είδε το ποσό αλλά είδε την επιταγή. Σε σχέση και πάλι με την επιταγή ενώ αναφερόταν σε ευρώ μετά είπε ότι δεν θυμόταν αν ήταν σε ευρώ ή Λίρες Κύπρου. Ως έχει προαναφερθεί ο κατηγορούμενος επέλεξε να καταθέσει από την θέση του εξεταζόμενου μάρτυρα. Θα πρέπει να πω ότι ο κατηγορούμενος δεν δημιούργησε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Από την όλη συμπεριφορά του φάνηκε ξεκάθαρα ότι προσπαθούσε με κάθε τρόπο να πείσει για την εκδοχή του που αντεξεταζόμενος διαφοροποίησε σε σχέση με την κατάθεση του τεκμ.
4. Καταρχάς ο ίδιος δήλωσε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι αφού η διαπίστωση του γραφολόγου ότι η υπογραφή στο τεκμ. 5 είναι η δική του, τότε ο ίδιος δηλαδή ο κατηγορούμενος, δεν μπορεί να τον αμφισβητήσει. Η διαφοροποίηση τώρα που υπάρχει είναι το τι είπε στην αστυνομία όταν έδιδε κατάθεση στις 12/1/10 και τι ενώπιον του Δικαστηρίου. Στην κατάθεση του τεκμ. 12 αναφέρει τα ακόλουθα τα οποία θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω: «Το εν λόγω συμφωνητικό έγγραφο εγώ το είδα για πρώτη όταν μου το παρέδωσε ο δικηγόρος μου στις 08/01/
5. Δεν το έχω ξαναδεί ποτέ μου, ούτε γνωρίζω το πρόσωπο που φαίνεται ως αγοραστής δηλαδή το Μάριο Προδρόμου. Δεν υπόγραψα τέτοιο έγγραφο σε καμία περίπτωση και η υπογραφή που αποδίδεται σε αυτό ως η υπογραφή μου, δεν είναι η δική μου. Δεν γνωρίζω ποιος υπέγραψε στην θέση που φαίνεται η υπογραφή για Δημήτρης Σταθόπουλος (πωλητής).» Ενώπιον του Δικαστηρίου και στην προσπάθεια του να αποποιηθεί των δηλώσεων του στην αστυνομία είπε ότι δεν μπορούσε να πιστέψει ότι στο τεκμ. 5 είναι η υπογραφή του. Σε κατοπινό στάδιο και πάλι της αντεξέτασης του είπε ότι όταν πήρε το τεκμ. 5 στην αστυνομία τους είπε ότι το αντίγραφο αυτό του φαινόταν πλαστό και όταν τον ρώτησαν αν είναι η υπογραφή του τους είπε ότι φαίνεται πλαστό. Ερωτώμενος από τον συνήγορο υπεράσπισης αν τα όσα αναφέρονται στην κατάθεση του τεκμ. 12 τα είπε στην αστυνομία, απάντησε θετικά συμπληρώνοντας όμως ότι το τεκμ. 5 δεν το έχει δει και γι'αυτόν, δηλαδή τον κατηγορούμενο, είναι πλαστό και δεν το αναγνωρίζει και ότι είναι αυτό που είπε στην αστυνομία. Ανάφερε τέλος ότι αδυνατεί να πιστέψει ότι ο ίδιος έθεσε την υπογραφή του στο έγγραφο τεκμ. 5 και ότι ουδεμία σχέση έχει με αυτό. Από τα λεχθέντα του κατηγορουμένου είναι προφανές ότι υπάρχει διάσταση στο τι ανάφερε στην κατάθεση του τεκμ. 12 και στο τι ανέφερε ενώπιον του Δικαστηρίου. Αυτό έγινε στην προσπάθεια του κατηγορουμένου να πείσει ότι δεν μπορούσε να γνωρίζει αν η υπογραφή επί του τεκμ. 5 είναι η δική του υπογραφή ή όχι. Αποτέλεσμα αυτού είναι το Δικαστήριο να μην είναι δυνατό να δεχθεί ως αξιόπιστο μάρτυρα τον κατηγορούμενο. Περαιτέρω από τα πιο πάνω προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος ενόψει τυχόν παρεξηγήσεων του με τα άτομα με τα οποία συναλλάχθηκε προέβηκε σε καταγγελία στην αστυνομία περί πλαστογραφίας της υπογραφής του στο τεκμ. 5 γνωρίζοντας ότι η υπογραφή στο εν λόγω τεκμήριο ήταν η δική του υπογραφή. Έχοντας υπόψη μου την πιο πάνω αξιολόγηση, καταλήγω στα κάτωθι ευρήματα: Ο κατηγορούμενος ο οποίος συναλλάχθηκε με τους ΜΚ4 και 5 αλλά και κάποιον Μάριο Προδρόμου κατάρτισαν συμφωνία για πώληση ακίνητης περιουσίας στην Βουλγαρία από τον κατηγορούμενο και τον ΜΚ5 στον Μάριο Προδρόμου. Για το σκοπό αυτό υπέγραψαν το συμφωνητικό έγγραφο ημ. 28/2/08 στο οποίο ο κατηγορούμενος έθεσε την υπογραφή του στην θέση πωλητής. Στις 12/1/10 ο κατηγορούμενος κατήγγειλε στην αστυνομία ότι η υπογραφή που ο ίδιος έθεσε στο εν λόγω συμφωνητικό δεν είναι η δική του και ότι δεν γνώριζε ποιος υπέγραψε στην θέση που φαίνεται η υπογραφή για Δημήτρης Σταθόπουλος. Μετά από γραφολογικές εξετάσεις διαπιστώθηκε ότι η εν λόγω υπογραφή είναι η γνήσια υπογραφή του κατηγορουμένου. Ερχόμενος τώρα να εξετάσω κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω το άρθρο 115 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 το οποίο προβλέπει ότι: «
6. Όποιος, γνωρίζει ότι δίνει σε οποιοδήποτε αστυνομικό ψευδή κατάθεση σε συνάφεια με κατά φαντασία ποινικό αδίκημα, είναι ένοχος δημόσιας βλάβης, και υπόκειται σε χρηματική ποινή η οποία δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή σε φυλάκιση ενός χρόνου.» Τα συστατικά στοιχεία του πιο πάνω αδικήματος ως συνάγονται από το λεκτικό της διάταξης του άρθρου 115 είναι τα εξής: (α) Ο κατηγορούμενος να δίνει κατάθεση σε αστυνομικό, (β) Η κατάθεση αυτή να είναι ψευδής και να είναι σε συνάφεια με κατά φαντασία αδίκημα. Ο κατηγορούμενος στην παρούσα περίπτωση έχει δώσει κατάθεση σε αστυνομικό και είναι ημερ. 12/1/10 και η κατάθεση αυτή είναι ψευδής αφού κατάθεσε ότι πλαστογραφήθηκε η υπογραφή του επί συμφωνητικού εγγράφου ενώ την υπογραφή αυτή την έθεσε ο ίδιος. Ως εκ τούτου κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την κατηγορία την οποία ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Συνεπώς ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος. (Υπ.) .............................. Λ. Μουγής, Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο