← Κύπρος

Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακας ν. Κώστας Γεωργίου κ.α., Αρ. Ποινικής Υπ.: 4447/2013, 22/5/2013

Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακας ν. Κώστας Γεωργίου κ.α., Αρ. Ποινικής Υπ.: 4447/2013, 22/5/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:B23 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Ποινικής Υπ.: 4447/2013 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακας ν.

  1. Κώστας Γεωργίου
  2. Ανδρέας Ιακώβου
  3. Χρίστος Υπερμάχου Κατηγορούμενοι 22 Μαΐου 2013 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Α. Γιάλλουρου Για τον κατηγορούμενο αρ. 1: κ. Α. Μιχαηλίδης Για τους κατηγορούμενους αρ.2 και 3: κ. Σπ. Ιωάννου για κ. Γ. Βασιλείου Κατηγορούμενος αρ. 1, 2 και 3 παρόντες ΠΟΙΝΗ (extempore) Ο κατηγορούμενος αρ. 1 με δική του παραδοχή βρίσκεται ένοχος στο αδίκημα της δημόσιας εξύβρισης κατά παράβαση των άρθρων 2 και 58 του περί της Πρόληψης και Καταστολής της Βίας στους Αθλητικούς Χώρους Νόμου, (1η κατηγορία). Περαιτέρω οι κατηγορούμενοι αρ. 2 και 3 βρίσκονται ένοχοι στο αδίκημα της επίθεσης στην αμέσως γειτνιάζουσα περιοχή αθλητικού χώρου κατά παράβαση του άρθρου 59 του ίδιου Νόμου, (κατηγορίες αρ.2 και 3, αντίστοιχα). Τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση έχουν ως ακολούθως: Στις 6/1/13 και μεταξύ των ωρών 17:00 - 19:00 διεξήχθη ο ποδοσφαιρικός αγώνας μεταξύ των ομάδων ΑΕΚ Λάρνακας και Ομόνοιας Λευκωσίας στο στάδιο ΓΣΖ Λάρνακας. Πριν την έναρξη του αγώνα και γύρω στις 14:30 ομάδα οπαδών της ΑΕΚ βρισκόταν στον περιβάλλοντα χώρο έξω από το γήπεδο κοντά στα εκδοτήρια εισιτηρίων. Μεταξύ αυτών των προσώπων ήταν και οι κατηγορούμενοι. Ο κατηγορούμενος αρ.1 απρόκλητα και αναίτια εξύβρισε τους επί καθήκοντι αστυνομικούς που βρισκόντουσαν στο χώρο με την φράση, «πουστόμπατσοι γαμώ τη μάνα σας». Τότε ήταν που επενέβηκε ο αστυφ. Νεοφύτου και συνέλαβε τον κατηγορούμενο αρ.1 για το αδίκημα το οποίο διέπραξε. Ακολούθως οι κατηγορούμενοι αρ. 2 και 3 επιτέθηκαν στους αστυνομικούς και ειδικότερα ο κατηγορούμενος αρ.2 επιτέθηκε στον αστυφ. Σταύρου και ο κατηγορούμενος αρ.3 στον αστυφ. Νεοφύτου. Η επίθεση των κατηγορουμένων αρ.2 και 3 συνίσταται σε σπρώξιμο στον ώμο. Την ίδια μέρα κατηγορήθηκαν και αφού τους επιστήθηκε η προσοχή τους στο Νόμο παραδέχτηκαν και απολογήθηκαν για την διάπραξη των αδικημάτων. Αγορεύοντας οι συνήγοροι τους προς μετριασμό της ποινής κάλεσαν το Δικαστήριο όπως λάβει υπόψη του ως μετριαστικούς παράγοντες την άμεση παραδοχή τους, το λευκό τους ποινικό μητρώο, την απολογία τους, τις προσωπικές και οικογενειακές τους περιστάσεις όπως αυτές εκτίθενται στις κοινωνικές έρευνες. Όπως διαφαίνεται από τις εκθέσεις του γρ. Ευημερίας ο κατηγορούμενος αρ. 1 είναι ηλικίας 35 ετών νυμφευμένος, πατέρας ενός ανήλικου παιδιού ηλικίας 7 ετών. Η σύζυγος του αντιμετωπίζει πρόβλημα υγείας πάσχει από κατάθλιψη και την μεταφέρει κάθε εβδομάδα στο γιατρό. Ο κατηγορούμενος αρ.2 είναι ηλικίας 24 ετών πριν περίπου δυο μήνες αρραβωνιάστηκε και έχει εξεύρει εργασία. Ο κατηγορούμενος αρ.3 είναι ηλικίας 22 ετών άνεργος, ο πατέρας του αντιμετωπίζει πρόβλημα υγείας και τον φροντίζει. Περαιτέρω αγορεύοντας οι συνήγοροι τους ανέφεραν ότι οι κατηγορούμενοι αρ.2 και 3 διέπραξαν τα αδικήματα καθότι ήθελαν να συμπαρασταθούν στο φίλο τους κατηγορούμενο αρ.
  4. Η σοβαρότητα των αδικημάτων όμως δεν αντικατοπτρίζεται μόνο από τις προβλεπόμενες από το Νόμο ποινές, αλλά και από τη συχνότητα διάπραξης τους. Η έξαρση που παρατηρείται στην διάπραξη τέτοιας φύσης αδικημάτων οδήγησε τον νομοθέτη να θεσπίσει ειδική νομοθεσία για τα αδικήματα αυτά, αρχικά με τον περί Αντιμετώπισης της Βίας, της Ανάρμοστης Συμπεριφοράς και Συναφών Αδικημάτων στους Αθλητικούς Χώρους Ν.5

(1)/94 και ακολούθως με τον περί της Πρόληψης και της Καταστολής της Βίας σε Αθλητικούς Χώρους Ν.48
(1)/08. Τον τελευταίο καιρό αδικήματα βίας τόσο εντός όσο και εκτός αθλητικών χώρων τα οποία όμως έχουν σχέση με αυτά έχουν προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις και εξελίσσονται σε κύριο κοινωνικό πρόβλημα. Αντλώ δικαστική γνώση από τις αρκετές υποθέσεις που έχουν αχθεί ενώπιον τούτου του Δικαστηρίου. Όπως επισημάνθηκε στην υπόθεση Mehmet Urgan ν. Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 159/11/ ημερ. 4/4/12), από το Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Α. Κραμβή, «Τα φαινόμενα βίας που συχνά παρατηρούνται τον τελευταίο καιρό σε διάφορες εκφάνσεις της κοινωνικής ζωής, μας προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία. Η βία στα γήπεδα, στους δρόμους, στην οικογένεια ακόμη και στα σχολεία είναι πλέον θέματα της καθημερινότητας. Προτού αυτά τα φαινόμενα προσλάβουν μεγαλύτερες διαστάσεις και με ολέθριες συνέπειες, κάποιοι πρέπει να προβληματιστούν ώστε εγκαίρως και με τα κατάλληλα μέτρα να αντιμετωπιστεί όσο μπορεί πιο αποτελεσματικά η κατάσταση. Τα Δικαστήρια από τη δική τους πλευρά, οφείλουν να μεριμνούν ώστε οι υποθέσεις αυτού του είδους να εκδικάζονται χωρίς καθυστέρηση και να επιβάλλονται στους δράστες αποτρεπτικές ποινές, στέλνοντας έτσι μήνυμα μηδενικής ανοχής». (η έμφαση δική μου). Στην υπόθεση Menelaos Hapsides v. Αστυνομίας
(1969)2 CLR σελ.64, ο εφεσείοντας βρισκόταν στην κερκίδα και εξύβριζε με χυδαίες και προσβλητικές φράσεις τον διαιτητή. Τότε αστυνομικός που βρισκόταν με πολιτική περιβολή τον κάλεσε να σταματήσει. Αυτός όμως συνέχιζε με αποτέλεσμα να τον συλλάβει. Επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης τριών εβδομάδων από το Ανώτατο Δικαστήριο. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Αντωνίου
(1996)2 ΑΑΔ στην σελ. 4 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «... Η περιφρούρηση του αθλητισμού από πράξεις βίας αποτελεί καθήκον του Δικαστηρίου. Η ευπρεπής συμπροφορά θα πρέπει να είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση και τα γήπεδα αθλοπαιδιών θα πρέπει να γίνουν όπως ήταν στο παρελθόν, χώροι ψυχαγωγίας, ευγενούς άμιλλας και υγιούς ανταγωνισμού, ενώ οι αθλητικοί αγώνες πρέπει να παύσουν να παρέχουν δικαιολογίες για βανδαλισμούς και εκδηλώσεις μισαλλοδοξίας. Οι επιβαλλόμενες σε αδικήματα αυτής της φύσης ποινές θα πρέπει να είναι αποθαρρυντικές για πρόσωπα που δεν μπορούν να ελέγξουν τη συμπεριφορά τους σε δημόσιες συναθροίσεις και ιδιαίτερα σε γήπεδα αθλοπαιδιών, ενώ εκείνοι που δεν μπορούν να ελέγξουν τους εαυτούς τους, θα πρέπει να αντιληφθούν ότι θα καταβάλλουν βαρύ τίμημα για τη συμπεριφορά τους αυτή (Mathikoloni and Another v. The Police
(1988)2 C.L.R. 22). Η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών είναι ιδιαίτερα εμφανής τον τελευταίο καιρό που η βίαιη συμπεριφορά είτε υπό μορφής μεμονομένων περιστατικών είτε οργανωμένης αντικοινωνικής συμπεριφοράς έχει καταστεί ανησυχητικά συχνή... Όπως τονίστηκε και στην υπόθεση Theodorou v. The Police
(1979)2 C.L.R. 191, τόσο οι συμμετέχοντες σε ποδοσφαιρικούς αγώνες όσο και οι θεατές θα πρέπει να επιδεικνύουν αυτοσυγκράτηση και να μην επιτρέπουν στους εαυτούς τους να παρασύρονται από ξεσπάσματα θυμού ή από φανατισμό οποιουδήποτε είδους (βλ. επίσης Hapsides v. The Police
(1969)2 C.L.R. 64)». Η ποινή σε τέτοιου είδους υποθέσεις πρέπει να είναι αποτρεπτική. Η τιμωρία δεν αποτελεί αυτοσκοπό αλλά μέτρο άμυνας έναντι παραβιάσεων του δικαίου και υπονόμευσης των αρχών του. Η ανάγκη προστασίας ποικίλει, ανάλογα με την σοβαρότητα του εγκλήματος. Όπως αναφέρθηκε στην απόφαση Πισκόπου v. Δημοκρατίας
(1999)2 ΑΑΔ 342, το στοιχείο της αποτροπής είναι άμεσα συνδεδεμένο με τη σοβαρότητα της κατηγορίας εγκλημάτων στην οποία ανήκει το υπό τιμωρία έγκλημα, και με την εγγενή ανάγκη για την αποτροπή τους. Η εξατομίκευση της ποινής καθιστά το άτομο του παραβάτη ένα από τους άξονες επιβολής της τιμωρίας. Δεν εξουδετερώνει όπως έχει κατά επανάληψη τονιστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο τη σοβαρότητα του εγκλήματος ή την ανάγκη για την καταστολή του με τα μέσα που παρέχει το δίκαιο στον κοινωνικό χώρο. Και η εξατομίκευση πάντα έχει τη θέση της, ποτέ όμως η εξατομίκευση δεν μπορεί να οδηγήσει στην αναποτελεσματικότητα του νομοθέτη. Όπως διαφαίνεται από το σύνολο των γεγονότων όπως με λεπτομέρεια εκτίθενται πιο πάνω, ο κατηγορούμενος αρ.1 απρόκλητα και αναίτια εξύβρισε με χυδαίες φράσεις, «πουστόμπατσοι γαμώ τη μάνα σας», τους επί καθήκοντι αστυνομικούς. Τότε ήταν που ο αστυφ. Νεοφύτου συνέλαβε τον κατηγορούμενο αρ.1 για το αυτόφωρο αδίκημα το οποίο διέπραξε. Οι κατηγορούμενοι αρ. 2 και 3 απρόκλητα και αναίτια επιτέθηκαν στους δυο αστυφύλακες Σταύρου και Νεοφύτου σπρώχνοντας τους στον ώμο. Η συμπεριφορά όλων των κατηγορουμένων ήταν απαράδεκτη. Λαμβάνονται υπόψη ως μετριαστικοί παράγοντες για τους κατηγορούμενους, η άμεση παραδοχή τους, το λευκό τους ποινικό μητρώο, η απολογία τους όπως εκφράζεται και από την παραδοχή τους, οι προσωπικές και οικογενειακές τους περιστάσεις όπως αυτές εκτίθενται στις κοινωνικές έρευνες που έχουν ετοιμαστεί. Ο κατηγορούμενος αρ. 1 είναι ηλικίας 35 ετών νυμφευμένος, πατέρας ενός ανήλικου παιδιού ηλικίας 7 ετών. Εργάζεται ενώ η σύζυγος του αντιμετωπίζει πρόβλημα υγείας. Ο κατηγορούμενος αρ.2 είναι ηλικίας 24 ετών, μετά την διάπραξη του αδικήματος έχει αρραβωνιαστεί και έχει εξεύρει εργασία. Ο κατηγορούμενος αρ.3 είναι ηλικίας 22 ετών άνεργος, ο πατέρας του αντιμετώπιζε πρόβλημα υγείας και τον φροντίζει. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις ενδεικνυόμενη ποινή σε σχέση με όλους τους κατηγορούμενους είναι αυτή της φυλάκισης. Τα ελαφρυντικά τους δεν είναι ικανά να μετατρέψουν το είδος της ποινής, λαμβάνονται σοβαρά υπόψη ως προς το ύψος της ποινής που θα επιβληθεί. Έτσι επιβάλλω τις ακόλουθες ποινές: Στον κατηγορούμενο αρ.1 στην 1η κατηγορία ποινή φυλάκισης 7 ημερών. Στον κατηγορούμενο αρ. 2 στην 2η κατηγορία ποινή φυλάκισης 15 ημερών. Στον κατηγορούμενο αρ. 3 στην 3η κατηγορία ποινή φυλάκισης 15 ημερών. Στη συνέχεια θα εξετάσω κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την αναστολή των επιβληθεισών ποινών φυλακίσεως. Με το Ν.186
(1)/03 καταργήθηκαν οι εξαιρετικές περιστάσεις που προαπαιτούσε ο Ν.47
(1)/97 με αποτέλεσμα η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να διευρυνθεί. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 3 του Νόμου, η αναστολή θα πρέπει να δικαιολογείται από τις περιστάσεις της υπόθεσης και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Στην προκειμένη περίπτωση δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την αναστολή των επιβληθεισών ποινών φυλακίσεως. Όπως έχει ήδη αναφερθεί τα ελαφρυντικά τους λήφθηκαν σοβαρά υπόψη από το Δικαστήριο με αποτέλεσμα η ποινή να μειώνεται δραστικά. Τυχόν αναστολή θα έστελλε λανθασμένα μηνύματα στους ίδιους αλλά και σε άλλους τρίτους επίδοξους παραβάτες. Η έκτιση των επιβληθεισών ποινών φυλακίσεων ν΄ αρχίζει από την ημερομηνία που οι κατηγορούμενοι τελούσαν υπό κράτηση δηλ. από τις 21/5/13. (Υπ.): ...... Ηλ. Γεωργίου, Ε.Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.