Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακας ν. Mιχάλη Αντωνίου κ.α., Αρ. Ποινικής Υπ.: 18217/2010, 22/5/2013

(4)του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου (κατηγορίες 2 και 3).

1. Η κατηγορούσα αρχή προς στοιχειοθέτηση των κατηγοριών κάλεσε συνολικά πέντε μάρτυρες τους Αστ. 349 Π. Αβρααμίδη, την κα Μαρία Μπαλούτσα, την κα Ειρήνη Ηλία, τον κ. Νικόλα Χαραλάμπους και τον κ. Παναγιώτη Παπαμιχαήλ. Περαιτέρω στο πλαίσιο της ακροαματικής διαδικασίας δηλώθηκαν και παραδεκτά γεγονότα.
2. Ο Αστ. 349 Π. Αβρααμίδης στην μαρτυρία του μεταξύ άλλων ανέφερε τα ακόλουθα: (α) Στις 12.03.2008 και περί ώρα 16:00 καταγγέλθηκε στο Τ.Α.Ε. Λάρνακας από την Μ. Μπαλούτσα ότι ο φίλος της Μιχάλης Αντωνίου, της επιτέθηκε στις 7 και 8/3/2008 και την κτύπησε στο κεφάλι ως επίσης την ανάγκασε να προβεί σε έκτρωση στην κλινική του κατηγορούμενου αρ. 2 στις 12.03.
3. (β) Στις 12.03.2008 παρέλαβε από τον Λοχία 1418 Χρ. Παναγιώτου υπερηχογράφημα (βλ. τεκ. 5), τεστ εγκυμοσύνης (βλ. τεκ. 6), ακτινογραφία κεφαλής (βλ. τεκ. 7). Στις 14.03.2008 παρέλαβε από τον Αστ. 947 Π. Δημητρίου δελτίο συγκατάθεσης της Μαρίας Μπαλούτσα για ιατρική διερεύνηση (βλ. τεκ. 4), την ιατρική της κάρτα (βλ. τεκ. 3) και φωτοαντίγραφο απόδειξης είσπραξης για το ποσό των €500 (βλ. τεκ. 8). Περαιτέρω παρουσίασε στο Δικαστήριο δέσμη αποτελούμενη από δέκα φωτογραφίες της Μ. Μπαλούτσα (βλ. τεκ. 9). Στις 14.03.2008 έλαβε κατάθεση από τον κατηγορούμενο 1 (βλ. τεκ. 2) και την ίδια μέρα τον κατηγόρησε γραπτώς (βλ. τεκ. 1) για τα πιο πάνω αδικήματα και αφού προηγουμένως του επέστησε την προσοχή του στον νόμο αυτός απάντησε «Ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». (γ) Στις 20.03.2008 παρέδωσε στον Αστ. 1162 Μ. Παπαδόπουλο ένα φάκελο που περιείχε δείγμα ενδοκολπικού εκ του δουγλάσειου και ένα φάκελο που περιείχε ενδοκολπικού εκ του ενδοτραχήλου για να τα μεταφέρει στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας για εξετάσεις.
4. Η κα Μαρία Μπαλούτσα στην μαρτυρία της μεταξύ άλλων ανέφερε τα ακόλουθα: (α) Κατάγεται από την Ρουμανία και από το 1998 διαμένει μόνιμα στην Κύπρο. Είναι διαζευγμένη μητέρα ενός ανηλίκου παιδιού ηλικίας 13½ ετών. Το 2003 διέμενε μαζί με την κόρη της σε διαμέρισμα στην Λάρνακα. Ο κατηγορούμενος αρ.1, της ανέφερε ότι βρισκόταν σε διάσταση με την σύζυγό του και ήταν πατέρας δύο παιδιών τα οποία διέμεναν μαζί με την σύζυγό του στην Τόχνη. (β) Το 2004 δημιούργησε δεσμό με τον κατηγορούμενο αρ.1, ο οποίος της πρότεινε να συζήσουν και έτσι το 2005 ενοικίασαν αρχικά ένα διαμέρισμα στην Οδό Αρχιδάμου 3 στην Λάρνακα στο οποίο διέμεναν μαζί με την θυγατέρα της. (γ) Λίγους μήνες μετά που άρχισαν να συζούν η συμπεριφορά του κατηγορουμένου 1 άλλαξε. Την ζήλευε, της φώναζε, δεν της επέτρεπε να εργάζεται, να έχει φίλες και να κυκλοφορά. Σε κάποιες περιπτώσεις όταν απουσίαζε η κόρη της από το σπίτι την κτυπούσε. Το 2006 εργάστηκε για τρεις μήνες ως γραμματέας και επειδή την ζήλευε, της ζητούσε επίμονα να σταματήσει να εργάζεται διότι δεν επιθυμούσε η γυναίκα του να δουλεύει αλλά να βρίσκεται στο σπίτι. Ο ίδιος δεν εργαζόταν και όπως της ανέφερε ήταν συνεταίρος σε επιχείρηση - φυτώριο στη Λεμεσό. Επίσης της δήλωσε ότι ασχολείται με την διακίνηση όπλων και ναρκωτικών και προς τούτο προέβη το 2006 σε καταγγελία στην αστυνομία. (δ) Τον Ιούνιο του 2006 αναγκάστηκε και μετέβη στην Ρουμανία με την κόρη της για περίοδο έξι μηνών καθ΄ ότι ο κατηγορούμενος 1 την κτυπούσε. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι ενώ βρισκόταν στην Ρουμανία έμεινε έγκυος από άλλο πρόσωπο. Ο κατηγορούμενος αρ. 1 της τηλεφωνούσε και της ζητούσε να επιστρέψει πίσω και της έλεγε ότι θα αλλάξει συμπεριφορά και περαιτέρω ότι μπορούσε να επιστρέψει μαζί με τον φίλο της, νοουμένου ότι θα διέκοπτε την κύηση. Έτσι τον Δεκέμβριο του 2006 επέστρεψε στην Κύπρο και συμφώνησαν να προσπαθήσουν ξανά. Ο κατηγορούμενος αρ. 1 ενοικίασε άλλο διαμέρισμα σε πολυκατοικία που βρισκόταν στην οδό Τουσχανέ στην Λάρνακα. Όταν επέστρεψε μετέβη στην κλινική του κατηγορούμενου 2 και του ζήτησε να προβεί σε έκτρωση πλην όμως της ανέφερε ότι δεν μπορούσε να το πράξει και την παρέπεμψε σε άλλο ιατρό στην Λευκωσία ο οποίος διέκοψε την κύησή της. (ε) Ο κατηγορούμενος και πάλι την ζήλευε και την κτυπούσε. Επειδή η κατάσταση ήταν ανυπόφορη μετέβη στη Λεμεσό όπου διέμενε στους κουμπάρους της για ένα περίπου μήνα. Ο κατηγορούμενος την εντόπισε και αναγκάστηκε και πάλι να επιστρέψει πίσω γιατί δεν είχε πού αλλού να πάει. Έτσι τον Αύγουστο του 2007 ενοικίασαν διαμέρισμα και διέμεναν μαζί με την κόρη της. Κατ' εκείνο το χρονικό διάστημα βρήκε δουλειά και ο κατηγορούμενος μετέβη στο χώρο εργασίας της και δημιούργησε φασαρία γιατί την ζήλευε και επειδή δεν την ήθελε να εργάζεται με αποτέλεσμα να εγκαταλείψει την εργασία της. (στ) Τον Δεκέμβριο του 2007 ο κατηγορούμενος την κτύπησε πολύ άσχημα και έτσι τον κατήγγειλε στην αστυνομία. Αναγκάστηκε όμως να αποσύρει το παράπονό της γιατί την απειλούσε ότι θα την σκοτώσει. (ζ) Τον Ιανουάριο του 2008 ο κατηγορούμενος της ζήτησε να τεκνοποιήσει και ότι τα πράγματα μεταξύ τους θα άλλαζαν και έτσι αποδέχτηκε. Τέλος Ιανουαρίου, αρχές Φεβρουαρίου του 2008 έμεινε έγκυος. Ενώ αρχικά ο κατηγορούμενος 1 επιθυμούσε να τεκνοποιήσει με το που έμεινε έγκυος διαφοροποιήθηκε η στάση του. Αιτία ήταν κάποια αντικείμενα που βρίσκονταν στο αυτοκίνητό του και ειδικότερα κεφαλές αρνιού με βελόνες, κούκλες με βελόνια και σημειώματα για τα οποία πίστευε ότι ευθυνόταν η ίδια. Για τα πιο πάνω περιστατικά ειδοποίησε την αστυνομία και μετέβησαν στον χώρο όπου και τα επιθεώρησαν. Ο κατηγορούμενος 1 πίστευε ότι η ίδια ευθυνόταν και έτσι δεν επιθυμούσε να κρατήσει το παιδί και της δήλωνε ότι έμεινε έγκυος για να διεκδικήσει την περιουσία του. (η) Στις 06.03.2008 ο κατηγορούμενος της δήλωσε ότι επιθυμούσε να ρίξει το παιδί γιατί το μισό είναι δικό του. Η ίδια δεν αποδέχθηκε. Η συζήτηση συνεχίστηκε μέχρι και τις 07.03.
5. Κατ εκείνη την ημέρα ενώ βρισκόντουσαν στο αυτοκίνητο ο κατηγορούμενος αρ. 1 την κτύπησε στο κεφάλι. Την επόμενη μέρα και πάλι συνέχιζε να της φωνάζει και να την κτυπά. Στις 10.03.2008 το απόγευμα συνέχισε και πάλι να της ζητά να αποβάλει το παιδί. Στις 11.03.2008 της ζήτησε να τηλεφωνήσει στον γυναικολόγο κατηγορούμενο αρ.2, πράγμα το οποίο έπραξε και του εξήγησε ότι είναι έγκυος και ότι επιθυμούσε να κάνει έκτρωση. Μετά από λίγη ώρα μετέβηκε μαζί με τον κατηγορούμενο 1 στην κλινική του 2ου κατηγορουμένου όπου εκεί αρχικά την είδε και την εξέτασε η γυναίκα του 2ου κατηγορουμένου η οποία της έκανε υπερηχογράφημα, είδε το έμβρυο και το μέτρησε και της ανέφερε ότι είναι έξι εβδομάδων. Όταν την εξέταζε κρατούσε σημειώσεις σε μια καρτέλα. (θ) Ακολούθως μετέβη στο ιατρείο του κατηγορούμενου 2 ο οποίος την ρώτησε αν είναι λυπημένη ή χαρούμενη και αυτή του ανέφερε και τα δύο. Της πήρε την πίεση και άκουσε την καρδία της. Ο κατηγορούμενος αρ.2 της ζήτησε να αναφέρει τον λόγο που βρισκόντουσαν εκεί και έτσι ανέφερε ότι επιθυμούσε να προβεί σε έκτρωση. Τότε φώναξε την κοπέλα που βρισκόταν στον χώρο υποδοχής, η οποία τους ζήτησε να την ακολουθήσουν. Μετέβησαν σε άλλο γραφείο και της ανέφερε να μεταβεί την επομένη ημέρα η ώρα 8π.μ. και να έχει μαζί της νυχτικό, σερβιέτες και το ποσό των €
6. (ι) Στις 12.03.2008 μετέβη στην κλινική του 2ου κατηγορουμένου μαζί με τον 1ο κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος 2 τηλεφώνησε στην αναισθησιολόγο και της ανέφερε ότι την περίμενε. Την πληροφόρησε ότι θα καθυστερούσε και εν τω μεταξύ μεταφέρθηκε σε δωμάτιο της κλινικής. Προηγουμένως η κοπέλα που βρισκόταν στην υποδοχή της έδωσε ένα έγγραφο (βλ. τεκμ. 4) και της ζήτησε να το υπογράψει πράγμα το οποίο έπραξε χωρίς να το διαβάσει. Η αναισθησιολόγος μετέβη στην κλινική στις 09:30π.μ. και την μετέφεραν στο χειρουργείο. Στον συγκεκριμένο χώρο βρισκόντουσαν ο κατηγορούμενος 2, μια νοσοκόμα και η αναισθησιολόγος. Η τελευταία τον ρώτησε περί τίνος επρόκειτο και αυτός της ανέφερε μόνο τη λέξη «διακοπή». Ο κατηγορούμενος 1 βρισκόταν συνεχώς μαζί της και ακόμη όταν βρισκόταν στο χειρουργείο αυτός βρισκόταν έξω από αυτό αφού η πόρτα ήταν λίγο ανοιχτή. (κ) Όταν ξύπνησε γύρω στις 10:00-10:30π.μ. βρισκόταν σε δωμάτιο της κλινικής στο οποίο ήταν και ο κατηγορούμενος
7. Ζήτησε από τον τελευταίο να αποχωρήσει και της αναφέρθηκε ότι θα μπορούσε να το πράξει εάν ένιωθε καλά. Έτσι μετέβησαν στον χώρο υποδοχής. Ο κατηγορούμενος αρ. 1 πλήρωσε την κοπέλα που βρισκόταν εκεί το ποσό των €
8. Όταν όμως ζήτησε απόδειξη η κοπέλα του ανέφερε ότι δεν μπορεί να του εκδώσει καθ΄ ότι, το τι έγινε είναι παράνομο πλην όμως ο κατηγορούμενος 1 επέμενε. Τότε η κοπέλα ρώτησε σχετικά τον ιατρό ο οποίος της ανέφερε να γράψει κάτι. (λ) Στη συνέχεια μετέβησαν στην κατοικία τους και όταν ο κατηγορούμενος εγκατέλειψε το σπίτι αποφάσισε να το καταγγείλει στην αστυνομία. Αρχικά μετέβηκε στο αρχηγείο Αστυνομίας και ακολούθως στο Τ.Α.Ε. Λευκωσίας όπου την παρέπεμψαν στην Αστυνομία Λάρνακας. Ανέφερε ότι εξαναγκάστηκε να προβεί σε έκτρωση από τον Κατηγορούμενο 1 πράγμα το οποίο η ίδια δεν επιθυμούσε. Η δε εγκυμοσύνη της ήταν φυσιολογική. Συγκατατέθηκε να προβεί σε ιατρική εξέταση στα πλαίσια της πιο πάνω υπόθεσης (βλ. τεκ. 10). (μ) Μετά που κατήγγειλε την υπόθεση στην αστυνομία και ειδικότερα μετά την 14.03.08 μετέβη στο διαμέρισμα που διέμεναν με την συνοδεία αστυνομίας για να πάρει τα προσωπικά της αντικείμενα. Εντός του διαμερίσματος υπήρχαν λουλούδια και μια κάρτα στην οποία ο κατηγορούμενος 1 ανέγραψε «συγνώμη». Παρά το γεγονός ότι ο αστυνομικός διαπίστωσε τα πιο πάνω γεγονότα δεν παρέλαβε το σημείωμα. (ν) Αντεξεταζόμενη μεταξύ άλλων ανέφερε ότι δεν είχε ερωτικές σχέσεις με άλλους άνδρες την περίοδο που ήταν με τον κατηγορούμενο
9. (ξ) Θα επανέλθω στην μαρτυρία της στο στάδιο της αξιολόγησης.
10. Η κα Ειρήνη Ηλία είναι λειτουργός του γραφείου ευημερίας και ανέλαβε τον χειρισμό της περίπτωσης ως οικογενειακή σύμβουλος. Στις 13.03.2008 πραγματοποιήθηκε η πρώτη συνάντηση με την κα Μ. Μπαλούτσα η οποία της ανέφερε ότι στις 17.12.2007 κτυπήθηκε από τον κατηγορούμενο στο κεφάλι ως επίσης στις 11.03.2008 της επιτέθηκε και την κτύπησε σε διάφορα μέρη του σώματός της στην παρουσία της ανήλικης κόρης της και ακολούθως την εξανάγκασε να μεταβεί σε γυναικολόγο για να κάνει έκτρωση ενώ διένυε την 6η βδομάδα της εγκυμοσύνης της. Στα πλαίσια της συνεργασίας τους διαπίστωσε ότι στις 13.03.2008 ήταν αγχωμένη και αναστατωμένη και της εξέφρασε ανησυχίες για την ζωή της. Παρά το γεγονός ότι της προτάθηκε να παραπεμφθεί προσωρινά στο καταφύγιο κακοποιημένων γυναικών στην Λευκωσία προτίμησε να φιλοξενηθεί στην μητέρα της καθότι δεν μπορούσε να μεταβεί σε άλλη πόλη λόγω της φοίτησης της κόρης σε σχολείο της Λάρνακας. Στις 20.03.2008 πραγματοποιήθηκε η δεύτερη συνάντηση και την ενημέρωσε ότι επέστρεψε στο διαμέρισμά της στην οδό Τουσχανέ αφού προηγουμένως άλλαξε την κλειδωνιά της εισόδου. Στις 03.04.2008 πραγματοποιήθηκε επίσκεψη στο σπίτι της. Στις 10.04.2008 πραγματοποιήθηκε συνάντηση με τον κατηγορούμενο 1 ο οποίος της ανέφερε ότι διατηρούσε εξωσυζυγική σχέση με την κα Μ. Μπαλούτσα και περιστασιακά διέμενε μαζί της. Όταν της ζήτησε να διακόψουν σχέση τον εκβίαζε ότι θα μιλήσει στην σύζυγο και στα παιδιά του και περαιτέρω της ανέφερε ότι ουδέποτε την κτύπησε ή την εξανάγκασε σε έκτρωση και ότι απέβαλε λόγω προβλημάτων υγείας. Στις 14.04.2008 έκλεισε ο σχετικός φάκελος από την υπηρεσία της.
11. Ο κ.Νικόλας Χαραλάμπους, ιατροδικαστής, στη μαρτυρία του ανέφερε τα ακόλουθα: (α) Στις 12/3/08 και μεταξύ των ωρών 18:00 - 18:40 στην παρουσία τριών μελών της αστυνομικής δύναμης και του γυναικολόγου Παναγιώτη Παπαμιχαήλ εξέτασε την Μαρία Μπαλούτσα. (β) Κατά την εξέταση διαπίστωσε ότι έφερε θλαστική εκχύμωση κάτω βλεφάρου και αριστερού ματιού, θλαστική εκχύμωση ρινός, θλαστική εκχύμωση στην αριστερή πρόσθια μηριαία χώρα (3-4 ημερών) και ενδοκολπική αιμορραγία. (γ) Το τεστ εγκυμοσύνης μπορεί να δείχνει θετικό μετά από άμβλωση ή και θεραπευτική απόξεση διότι οι ορμόνες χρειάζονται μέχρι και 14 μέρες για να επανέλθουν στα φυσιολογικά επίπεδα. Αντεξεταζόμενος μεταξύ άλλων ανέφερε ότι και μετά από θεραπευτική απόξεση μπορεί να προκληθεί ενδοκολπική αιμορραγία. (δ) Δεν διαπίστωσε ίχνη από λαβίδες στον τράχηλο καθότι δεν του ζητήθηκε να το εξετάσει από τον γυναικολόγο Π. Παπαμιχαήλ και άρα θεωρούσε ότι δεν υπήρχαν. (ε) Από το χρώμα το εκχυμώσεων που έφερε η κα Μ. Μπαλούτσα διαπίστωσε ότι ήταν πρόσφατες 1-2 ημερών.
12. Ο κ.Παναγιώτης Παπαμιχαήλ, γυναικολόγος, στη μαρτυρία του μεταξύ άλλων ανέφερε τα ακόλουθα: (α) Εργάζεται στην γυναικολογική κλινική του γενικού νοσοκομείου Λάρνακας. Στις 12/3/08, η αστυνομία μετέφερε στο νοσοκομείο Λάρνακας την κα Μ. Μπαλούτσα την οποία εξέτασε με τον ιατροδικαστή Νικόλα Χαραλάμπους. (β) Από την ενδοκολπική εξέταση διαπίστωσε ότι είχε εικόνα και στοιχεία δηλ. αίμα από πρόσφατη πιθανή αποβολή εγκυμοσύνης. Το τεστ εγκυμοσύνης που έγινε ήταν θετικό το οποίο μπορεί να δείχνει ως τέτοιο για 14 ημέρες έστω και αν υπήρξε διακοπή της εγκυμοσύνης. Δεν μπορεί να γνωρίζει από την εξέταση που διενήργησε εάν έγινε ιατρογενής ή άλλη εγκληματική διακοπή εγκυμοσύνης. (γ) Όταν υπάρχει διακοπή ενδομήτριου κυήσεως πιθανόν να βρίσκονται εμβρυακά κύτταρα ή υπολείμματα χοριακών λαχνών πλην όμως στην προκειμένη περίπτωση δεν έγινε παθολογοανατομική εξέταση για να εντοπιστούν. Ανέφερε επίσης ότι μια γυναίκα με ιστορικό αλλεπάλληλων αποβολών ή εκτρώσεων συνήθως είναι πιο εύκολο να αποβάλει. Δεν εντόπισε κακώσεις στον τράχηλο αλλά ίχνη από επέμβαση και κατά την εξέταση δεν βρήκε σημάδια από λαβίδες οι οποίες χρησιμοποιούνται στην απόξεση ή απορρόφηση για να διασταλεί ο τράχηλος. Όταν δε πρόκειται για εγκυμοσύνη 7- 8 εβδομάδων αν χρειαστεί θα χρησιμοποιηθούν λαβίδες αλλά υπάρχει και περίπτωση να μην απαιτείται.
13. Περαιτέρω στο πλαίσιο της ακροαματικής διαδικασίας δηλώθηκαν παραδεκτά γεγονότα τα οποία αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου. Έχουν ως ακολούθως: (α) Στις 13/3/08 εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του κατηγορούμενου για τα αδικήματα της επίθεσης και πρόκλησης πραγματικής σωματικής βλάβης κατά παράβαση των άρθρων 3 και 4 του Ν.119

(1)/2000 (βλ. τεκμ.11) το οποίο εκτελέστηκε στις 14/3/

1. Όταν συνελήφθηκε και αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε. «Εν έσιη πρόβλημα ρε κουμπάρε». (β) Στις 12/3/08 και ώρα 16:00 προσήλθε στο ΤΑΕ Λάρνακας η Μαρία Μπαλούτσα και κατήγγειλε ότι ο φίλος της Μιχάλης Αντωνίου στις 7 και 8/3/08 της επιτέθηκε, την κτύπησε στο κεφάλι και την ανάγκασε να προβεί σε έκτρωση στην κλινική του δρ Ιωάννη Σαββίδη στις 12/3/
2. Την ίδια μέρα στην παρουσία της αν.λοχ. 277 Φ. Σπυρίδωνος, λοχ. 1344, του δρ Π. Παπαμιχαήλ ο ιατροδικαστής Νικόλας Χαραλάμπους εξέτασε την πιο πάνω. (γ) Η Χαρίκλεια Σαββίδου εργάζεται ως γιατρός στην κλινική του συζύγου της δρ. Ιωάννη Σαββίδη. Στις 11/3/08 εξέτασε την κα Μ. Μπαλούτσα και από την εξέταση με υπερήχους διαπίστωσε ότι ήταν έγκυος 7 εβδομάδων. (δ) Ο αστυφ.1162 Μ. Παπαδόπουλος στις 20/3/08 παρέλαβε από τον αστυφ.349 Π. Αβρααμίδη δείγμα ενδοκολπικού εκ του δουγλάσειου ως επίσης και δείγμα ενδοκολπικού εκ του ενδοτραχήλου. Την ίδια ημέρα τα παρέδωσε στον δρ Γ. Κίτρου για εξετάσεις. (ε) Ο αστυφ.947 Π. Δημητρίου στις 14/3/08 παρέδωσε τα τεκμ.3, 4 και 8 στον αστυφ. 349 Π. Αβρααμίδη, τα οποία εντόπισε στην κλινική του κατηγορούμενου αρ.
3. Στις 12/3/08 ο λοχ. 1344 Α. Λουκά έλαβε φωτογραφίες από την Μ. Μπαλούτσα στην παρουσία του ιατροδικαστή Νικόλα Χαραλάμπους (βλ. τεκμ.9).
4. Με βάση την πιο πάνω μαρτυρία το Δικαστήριο έκρινε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων και αφού τους επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους δυνάμει του άρθρου 74

(1)(γ) του Κεφ.155, ο κατηγορούμενος αρ.1 επέλεξε και προέβη σε ανώμοτη δήλωση ενώ ο κατηγορούμενος αρ.2 επέλεξε και έδωσε μαρτυρία από την θέση εξεταζόμενου μάρτυρα. Κλήθηκαν ως μάρτυρες υπεράσπισης ο αστυφ.625 Ζ. Ζήνωνος, ο Μ. Ξενοφώντος, ο Π. Παναγίδης και ο ιατροδικαστής Π. Σταυριανός. 10. Στην ανώμοτη δήλωση του, ο κατηγορούμενος αρ.1 ανέφερε ότι όσα ανέφερε η κα Μ. Μπαλούτσα είναι ψέματα. Δεν διέμενε μαζί της παρά μόνο Τρίτη και Σάββατο και τις άλλες μέρες διέμενε μαζί της ο Π. Παναγίδης. Η Μ. Μπαλούτσα μετέβη στο σπίτι του και ανέφερε στην σύζυγο του ότι διέμεναν μαζί και έτσι την κατήγγειλαν στο αστυνομικό σταθμό Ζυγίου. Όταν δεν πήγαινε μαζί της, του δήλωνε ότι θα τον φέρει στην Λάρνακα με το έτσι θέλω. Τον κατηγορούμενο αρ.2 δεν τον γνωρίζει. Μετέφερε την Μ. Μπαλούτσα σ΄ αυτόν διότι έχανε αίμα και της συνέστησε να ξεκουράζεται. Την επομένη μέρα την μετέφερε ξανά στον κατηγορούμενο αρ.2 ο οποίος διαπίστωσε ότι έχασε το παιδί. Η ανώμοτη δήλωση έχει βέβαια κάποια αξία, δεν μπορεί όμως να εξισωθεί με κανονική ένορκη μαρτυρία, η οποία υπόκεινται και στη βάσανο της αντεξέτασης. (βλ. Ιωάννου κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 195). Δεν μπορεί να εξομοιωθεί με μαρτυρία με την έννοια να είναι ικανή να αντικρούσει μια ένορκη μαρτυρία που κρίθηκε ήδη από το Δικαστήριο ως αξιόπιστη. (βλ. Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 22 και Αχτάρ κ.ά. ν. Αστυνομίας

(2010)2 ΑΑΔ 397). Το απόλυτο δικαίωμα κατηγορουμένου να προβεί σε ανώμοτη δήλωση δεν θεωρείται ότι συμπληρώνει τυχόν κενά στη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής, η οποία παραμένει με την υποχρέωση να αποδείξει την ενοχή του κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας με την παρουσίαση αξιόπιστης μαρτυρίας και ταυτόχρονα ικανοποιητικής για να αποδείξει τις κατηγορίες.

1. Ο αστυφ.625 Ζ. Ζήνωνος ανέφερε ότι τον Οκτώβριο του 2007 μετέβησαν στον αστυνομικό σταθμό Ζυγίου όπου υπηρετούσε, ο κατηγορούμενος αρ.1 με τη σύζυγο του και ο Π. Παναγίδης και του κατήγγειλαν ότι μετέβη στο σπίτι τους η παραπονούμενη και τους ανέφερε ότι συζούσαν. Ενώ βρισκόντουσαν στο σταθμό κτύπησε το κινητό τηλέφωνο του Π. Παναγίδη και άκουσε να λέει στον κατηγορούμενο ότι θα κτυπήσει το κεφάλι της στο αυτοκίνητο και θα πάει φυλακή. Απ΄ ότι του ανέφεραν πρόκειτο για την παραπονούμενη. Δεν έλαβε γραπτή κατάθεση καθότι δεν υπήρχε ποινικό αδίκημα και επίσης δεν επιθυμούσε να προβεί σε κατάθεση ο κατηγορούμενος. Δεν ήταν βέβαιος κατά πόσο καταχώρησαν το περιστατικό στο ημερολόγιο του σταθμού το οποίο δεν εντόπισε. Ακολούθως επικοινώνησε με την κοπέλα αυτή την οποία δεν θυμόταν το όνομα της και την πληροφόρησε για την καταγγελία πλην όμως του έκλεισε το τηλέφωνο.
2. Ο κ.Μ. Ξενοφώντος κατά τα έτη 2007 - 2008 υπηρετούσε ως λοχίας στο τμήμα μικροπαραβάσεων. Γνώριζε τον κατηγορούμενο αρ.1 αφού ήταν πληροφοριοδότης της αστυνομίας και τον συνάντησε συνολικά σε τρεις περιπτώσεις. Η κα Μ. Μπαλούτσα του κατήγγειλε ότι ο κατηγορούμενος αρ.1 της έκλεψε το ποσό των ΛΚ200-300 ως επίσης και ένα κινητό τηλέφωνο. Ανέκρινε τον κατηγορούμενο αρ.1 και σε κάποιο στάδιο η κα Μ. Μπαλούτσα απέσυρε το παράπονο της και έφυγαν μαζί. Αντεξεταζόμενος δεν ήταν βέβαιος για το μικρό όνομα της παραπονούμενης.
3. Ο κ.Π. Παναγίδης στη μαρτυρία του μεταξύ άλλων ανέφερε τα ακόλουθα: (α) Ο κατηγορούμενος αρ.1 είναι φίλος του για αρκετά χρόνια. Γνώρισε την κα Μ. Μπαλούτσα αρχές του 2004 και αντιλήφθηκε ότι πρόκειτο για γυναίκα που εύκολα θα δεχόταν να κάνει σεξ και έτσι την πλησίασαν με τον κατηγορούμενο αρ.
4. Στις 14/2/04 την επισκέφθηκαν στο σπίτι της. Λίγες μέρες μετά έκανε σεξ με αυτή και παρότρυνε τον κατηγορούμενο αρ.1 να της προτείνει να κάνουν σεξ. Όπως τον πληροφόρησε ο κατηγορούμενος αρ.1, λίγες μέρες μετά έκαναν σεξ. Έκτοτε συνέχιζαν και οι δυο να την επισκέπτονταν στο σπίτι της και να κάνουν σεξ μαζί της. Απ΄ όσα τους έλεγε η Μ. Μπαλούτσα έκανε σεξ με πολλούς άντρες και με ένα απ΄ αυτούς έμεινε έγκυος και έκανε αποβολή. (β) Μετά που γνωρίστηκε μαζί της η Μ. Μπαλούτσα τσακώθηκε με την ιδιοκτήτρια του σπιτιού που διέμενε και έτσι της βρήκε άλλο σπίτι. Το ενοίκιο το κατέβαλλε ο ίδιος. Ακολούθως μετέβη στην Ρουμανία και όταν επέστρεψε ενοικίασε διαμέρισμα στην οδό Τουσχανέ. Μετά από παρέλευση 15 ημερών μετέβη και πάλιν στην χώρα της. Όταν επέστρεψε διέμενε σε ξενοδοχείο και πλήρωνε ο ίδιος την διαμονή της και ακολούθως ενοικίασε άλλο σπίτι στο όνομα του στην οδό Τουσχανέ στη Λάρνακα. Λόγω του γεγονότος ότι το συμβόλαιο ενοικίασης ήταν επ΄ ονόματι του το γρ. ευημερίας διέκοψε το επίδομα ενοικίου που έπαιρνε η Μ. Μπαλούτσα και έτσι ενοικίασαν άλλο σπίτι στο όνομα της πλην όμως το ενοίκιο το κατέβαλλε ο ίδιος. (γ) Όταν επέστρεψε από την Ρουμανία την δεύτερη φορά ήταν έγκυος και μετέβη σε κλινική στην Λευκωσία όπου έκανε έκτρωση. Το πιο πάνω γεγονός του το ανέφερε η Μ. Μπαλούτσα. (δ) Τόσο ο ίδιος όσο και ο κατηγορούμενος αρ.1 μετέβαιναν στο σπίτι της 2-3 φορές την εβδομάδα και έκαναν σεξ. Ο κατηγορούμενος αρ.1 συνήθως διανυκτέρευε κάθε Τρίτη και Σάββατο όταν την επομένη είχε κυνήγι καθότι ήταν παντρεμένος. (ε) Στις 29 ή 30/10/07 η Μ. Μπαλούτσα μετέβη στο σπίτι του κατηγορούμενου αρ.1 και ανέφερε στην γυναίκα του ότι διανυκτερεύει στο σπίτι της και έτσι η γυναίκα του την κατήγγειλε στην αστυνομία. Επίσης ψευδώς κατήγγειλε τον κατηγορούμενο αρ.1 ότι της έκλεψε χρήματα και το κινητό της και όταν ο τελευταίος της τηλεφώνησε στην παρουσία του, του ανέφερε ότι ο λόγος που το έκανε ήταν γιατί έκανε πολλές μέρες να πάει μαζί της και ότι θέλει να κάνει σεξ. Ακολούθως ο κατηγορούμενος μετέβη στο σπίτι της έκαναν σεξ και τότε αυτή μετέβη στην αστυνομία και ανέφερε ότι δεν της έκλεψε οτιδήποτε. (στ) Μετά που κατήγγειλε τον κατηγορούμενο αρ.1 σταμάτησε να την συναντά καθότι φοβήθηκε.
5. Ο κατηγορούμενος αρ.2 στην μαρτυρία του μεταξύ άλλων ανέφερε τα ακόλουθα: (α) Είναι χειρούργος γυναικολόγος και από το 1980 διατηρεί δική του κλινική στην Λάρνακα. Στις 23/4/05 και στις 17/1/06 εξέτασε την κα Μ. Μπαλούτσα και διαπίστωσε ότι κατά την πρώτη εξέταση ήταν έγκυος δίδυμα 7½ εβδομάδων. Λόγω του ότι διαπίστωσε πρόβλημα στα δυο έμβρυα έκρινε αναγκαίο ότι έπρεπε να γίνει θεραπευτική απόξεση πράγμα το οποίο έγινε την ίδια μέρα αφού προηγουμένως την ενημέρωσε και έλαβε την συγκατάθεση της. Το πιο πάνω γεγονός το κατέγραψε στην κάρτα ασθενούς (βλ.τεκμ.3). Στις 17/1/06 μετά από εξέταση διαπίστωσε ότι και πάλιν ήταν έγκυος 11½ εβδομάδων. Η Μ. Μπαλούτσα επιθυμούσε διακοπή της εγκυμοσύνης της και την απέπεμψε λέγοντας της ότι δεν δικαιολογείτο ιατρικά, ήταν παράνομο και πιθανόν να δημιουργούσε προβλήματα σε τυχόν νέα εγκυμοσύνη. Αρνήθηκε ότι την παρέπεμψε σε κλινική στην Λευκωσία για να κάνει έκτρωση. Δεν την εξέτασε ξανά μέχρι και τις 11/3/08 και δεν γνώριζε εάν τελικά γέννησε ή όχι. (β) Στις 11/3/08 μετά από εξέταση διαπίστωσε ότι ήταν έγκυος 7½ εβδομάδων αλλά παρουσίαζε κολπική αιμόρρεια και της συνέστησε ανάπαυση καθότι υπήρχε μεγάλη πιθανότητα να αποβάλει. Στις 12/3/08 και ώρα 8:00π.μ. τον επισκέφθηκε λόγω αύξησης της αιμορραγίας. Διαπίστωσε ότι μέσα στην μήτρα υπήρχαν υπολείμματα κυήσεως δηλ. δεν υπήρχε σάκος εντός της κοιλότητας. Απέβαλε από μόνη της το έμβρυο. Ο σάκος βρισκόταν εντός του κόλπου ενώ η φυσιολογική του θέση είναι στην μήτρα. Η μόνη ιατρική λύση ήταν να γίνει θεραπευτική απόξεση για να αφαιρεθούν τα υπολείμματα κυήσεως από την κοιλότητα της μήτρας. Ενημέρωσε σχετικά την κα Μ. Μπαλούτσα και αφού της εξήγησε τα ευρήματα του έδωσε την συγκατάθεση της για να γίνει η θεραπευτική απόξεση και υπέγραψε γραπτή συγκατάθεση (βλ. τεκμ.4). (γ) Μετά την εξέταση επικοινώνησε με την αναισθησιολόγο Στάλω Αργυρίδου και περί ώρα 9:30 την χειρούργησε και της έκανε θεραπευτική απόξεση. Μετά την επέμβαση της συνέστησε θεραπευτική αγωγή και της ζήτησε να επανέλθει για εξέταση στις 15/3/
6. Η Μ. Μπαλούτσα τον πλήρωσε το ποσό των €500.- για τις υπηρεσίες που της προσέφερε και της δόθηκε σχετική απόδειξη (βλ.τεκμ.8). (δ) Ο κατηγορούμενος αρ.1 συνόδευε την κα Μ. Μπαλούτσα. Δήλωσε ότι δεν μπορούσε ο κατηγορούμενος αρ.1 να βλέπει την διαδικασία στο χειρουργείο. (ε) Ανέφερε ότι δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει διακοπή εγκυμοσύνης, έκτρωση χωρίς να γίνει διαστολή τραχήλου και χρήση ιατρικών λαβίδων, η φύση των οποίων είναι τέτοια που αναπόφευκτα αφήνουν τα αποτυπώματα τους στον τράχηλο για τουλάχιστον δυο ημέρες. Η μη ανεύρεση αποτυπωμάτων των λαβίδων και η μη ανεύρεση στοιχείων εγκυμοσύνης καταδεικνύει ότι αυτό που έγινε ήταν θεραπευτική απόξεση και όχι έκτρωση.
7. Ο ιατροδικαστής Πανίκος Σταυριανός στην μαρτυρία του μεταξύ άλλων ανέφερε τα ακόλουθα: (α) Η αποβολή αποτελεί διακοπή της κύησης χωρίς ιατρική επέμβαση. Μια γυναίκα η οποία έχει ιστορικό με προηγούμενες αποβολές, έχει αυξημένο ποσοστό να αποβάλει. (β) Παρουσίασε στο Δικαστήριο έγγραφο που συντάχθηκε από τον ιατρό Γ. Κίτρου (βλ.τεκμ.18) στο οποίο μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι αν υπάρξει αποβολή εμβρύου συνήθως ακολουθείται από μητρορραγία. Μετά το συμβάν για περίοδο 1-2 μέρες το τεστ κυήσεως είναι θετικό. Αν υπάρξει μητρορραγία συνήθως ακολουθείται απόξεση ενδομητρίου για ν΄ ανασταλεί η αιμορραγία. Η ιστολογική εξέταση των ξυσμάτων είναι η πιο αξιόπιστη μέθοδος για να διαπιστωθεί τυχόν κύηση. Η κυτταρολογική εξέταση είναι αναξιόπιστη. Δεν αναμένεται κάτι συγκεκριμένο αν ληφθεί υπόψη και η μέθοδος λήψης του υλικού (cotton swaps). Τα πιο πάνω επισημαίνονται από τον γιατρό Γ. Κίτρου χωρίς η ιατροδικαστική να είναι η ειδικότητα του όπως ο ίδιος αναφέρει. Περαιτέρω παρουσίασε έγγραφο (βλ.τεκμ.19) του γιατρού Γ. Κίτρου σύμφωνα με το οποίο από τα κολπικά επιχρίσματα και από τα κλινικά ευρήματα δεν ανευρίσκονται ενδομητρικά στοιχεία. (γ) Δήλωσε ότι ο συνάδελφος του γιατρός Γ. Κίτρου δεν έχει εντοπίσει οποιοδήποτε στοιχείο το οποίο έχει σχέση με την κύηση. Αν γινόταν έκτρωση θα καταστρεφόταν στρώμα από το ενδομήτριο και τότε θα ανεύρισκε κυτταρικά στοιχεία του εμβρύου. (δ) Στην περίπτωση που γίνεται έκτρωση σε γυναίκα που κυοφορεί 7 - 7½ εβδομάδων έμβρυο θα πρέπει να γίνει διαστολή στον τράχηλο της μήτρας για να γίνει αφαίρεση του κυήματος μέσω του τραχήλου. Για να γίνει αυτή η διαστολή χρειάζονται συγκεκριμένες λαβίδες (βλ. τεκμ.20) οι οποίες αφήνουν εντυπώματα και υπάρχουν στις επόμενες 1 -3 ημέρες και είναι δυνατόν να παρατηρηθούν χαρακτηριστικοί μικροτραυματισμοί στον κόλπο. Για θεραπευτικούς λόγους διακοπής της κύησης για να προηγηθεί η διαστολή τραχήλου αφήνει και πάλιν εντυπώματα στον τράχηλο της μήτρας. Ανέφερε ότι στην ιατροδικαστική έκθεση του συναδέλφου Ν. Χαραλάμπους δεν καταγράφεται ότι υπήρχαν εντυπώματα λαβίδας στον τράχηλο ή γενικά οποιεσδήποτε κακώσεις στον τράχηλο της μήτρας της παραπονούμενης. Με βάση τα πιο πάνω και σε συνδυασμό με την παρουσία κολπορραγίας θεώρησε ότι έγινε θεραπευτική απόξεση και γι΄ αυτό το λόγο δεν χρειάστηκε η διαστολή του κόλπου με λαβίδες αφού δεν υπήρχαν εντυπώματα. Το τελευταίο γεγονός έρχεται σε αντίθεση με τα όσα ανέφερε προηγουμένως στην μαρτυρία του ότι, «... Για θεραπευτικούς λόγους διακοπής της κύησης για να προηγηθεί η διαστολή τραχήλου και αυτή αφήνει εντυπώματα στον τράχηλο της μήτρας χαρακτηριστικά».
8. Ακολούθως έγιναν εκατέρωθεν εισηγήσεις, από μεν την δημόσια κατήγορο ότι η κατηγορούσα αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία πειστική, με την οποία αποδεικνύονται τα συστατικά στοιχεία των κατηγοριών σε αντίθεση με τους συνηγόρους των κατηγορούμενων αρ. 1 και 2 οι οποίοι μεταξύ άλλων ανέφεραν ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία με την οποία να αποδεικνύονται τα συστατικά στοιχεία των κατηγοριών έξω από κάθε λογική αμφιβολία.
9. Μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων τη λογικότητα της εκδοχής τους, την αμεσότητα και ευθύτητα των απαντήσεων τους, αλλά και γενικότερα την όλη παρουσία τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αντιφάσεις σε μικρολεπτομέρειες δεν αποδυναμώνουν μια κατά τα άλλα αξιόπιστη μαρτυρία αλλά αντίθετα την ενδυναμώνουν με την έννοια ότι δεν υπήρξε προσχεδιασμός και ή συνεννόηση μεταξύ των μαρτύρων ως προς το τι θα κατέθεταν (βλ. Τυμπιώτης ν. Δημοκρατίας

(2004)2Α ΑΑΔ 612 και στις εκεί αναφερόμενες αυθεντίες). Έχω διέλθει με πολλή ενδελέχεια και προσοχή την μαρτυρία την οποία έχω αντιπαραβάλει.

1. Όπως διαφαίνεται από το σύνολο της μαρτυρίας όπως με λεπτομέρεια έχει εκτεθεί πιο πάνω υπάρχουν δυο εντελώς διαφορετικές εκδοχές. Η εκδοχή της Μαρίας Μπαλούτσα ότι ο κατηγορούμενος αρ.1 την κτύπησε τις επίδικες ημερομηνίες και ενώ ήταν έγκυος προέβη σε έκτρωση στην κλινική του κατηγορούμενου αρ.2 κατόπιν πιέσεων του κατηγορούμενου αρ.
2. Η δε εκδοχή του κατηγορούμενου αρ.1 ότι ουδέποτε την κτύπησε και του κατηγορούμενου αρ. 2 ότι προέβη σε θεραπευτική απόξεση αφού προηγουμένως είχε αποβάλει από μόνη της. Δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από την κατηγορούσα αρχή οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία πέραν απ΄ αυτή της κας Μ. Μπαλούτσα ότι ο κατηγορούμενος αρ.2 προέβη σε έκτρωση και όχι σε θεραπευτική απόξεση. Ο δε ιατροδικαστής Νικόλας Χαραλάμπους ανέφερε ότι δεν του ζητήθηκε να εξετάσει κατά πόσο υπήρχαν ίχνη από λαβίδες ως επίσης και ο γυναικολόγος Π. Παπαμιχαήλ παρά τα όσα ανέφερε ότι όταν υπάρχει διακοπή ενδομήτριου κυήσεως πιθανόν να βρίσκονται εμβρυακά κύτταρα ή υπολείμματα χοριακών λαχνών στην προκειμένη περίπτωση δεν έγινε παθολογοανατομική εξέταση για να εντοπιστούν.
3. Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες, τη μαρτυρία των οποίων έχω αντιπαραβάλει. Όπως διαφαίνεται από τη μαρτυρία του ιατροδικαστή Ν. Χαραλάμπους και του γυναικολόγου Π. Παπαμιχαήλ δεν μπορεί να εξαχθεί με οποιοδήποτε τρόπο το συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος αρ.2 προέβη σε έκτρωση. Ο Π. Παπαμιχαήλ ανέφερε ότι δεν μπορεί να το γνωρίζει. Οι δυο πιο πάνω μάρτυρες δεν περιέπεσαν σε οποιαδήποτε αντίφαση ικανή να κλονιστεί η αξιοπιστία τους καθοιονδήποτε τρόπο. Ήταν μάρτυρες της αλήθειας. Τα ίδια ισχύουν και για την κα Ειρήνη Ηλία, λειτουργό του γρ. Ευημερίας, η οποία ουσιαστικά ανέφερε τις καταγγελίες της Μ. Μπαλούτσα όπως αυτές εκτίθενται στην παρ. 5 και περαιτέρω ότι στις 13/3/08 διαπίστωσε ότι ήταν αγχωμένη και αναστατωμένη. Περαιτέρω η μαρτυρία του αστυφ. 349 Π. Αβρααμίδη ουσιαστικά παρέμεινε αδιαμφισβήτητη από την άλλη πλευρά. Δεν περιέπεσε σε οποιαδήποτε αντίφαση και συνακόλουθα αποδέχομαι τη μαρτυρία του.
4. Αναφορικά με την κα Μαρία Μπαλούτσα επισημαίνω τα ακόλουθα: (α) Όπως ανέφερε στην μαρτυρία της από το 2004 διατηρούσε δεσμό με τον κατηγορούμενο αρ.
5. Το 2006 τον κατήγγειλε στην αστυνομία για διακίνηση όπλων και ναρκωτικών και τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου αναγκάζεται να μεταβεί στη Ρουμανία για περίοδο έξι μηνών. Ενώ βρίσκεται στη Ρουμανία μένει έγκυος από άλλο πρόσωπο. Επανέρχεται στην Κύπρο τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου. Ακολούθως μετέβηκε στην κλινική του κατηγορούμενου αρ.2 και του ζήτησε να προβεί σε έκτρωση πλην όμως της ανέφερε ότι δεν μπορούσε να το πράξει και την παρέπεμψε σε άλλο γιατρό στην Λευκωσία ο οποίος διέκοψε την κύηση της. Στη συνέχεια μετά από σχέση που είχε με τον κατηγορούμενο αρ.1 παρέμεινε έγκυος και στις 12/3/08 μετά από πιέσεις του κατηγορούμενου αρ. 1, ο κατηγορούμενος αρ.2 διακόπτει την κύηση της. Ευλόγως γεννάται το ακόλουθο ερώτημα. Για ποιο λόγο ο κατηγορούμενος αρ.2 να μην διακόψει την κύηση της και στην πρώτη περίπτωση και να την παραπέμψει σε άλλο γιατρό στην Λευκωσία. Δεν έδωσε οποιαδήποτε πειστική εξήγηση. (β) Δήλωσε ότι τον Ιανουάριο του 2008 ο κατηγορούμενος αρ. 1, της ζήτησε να τεκνοποιήσει το παιδί του. Με το που έμεινε έγκυος άλλαξε η συμπεριφορά του και αιτία ήταν κάποια αντικείμενα που έβρισκε στο αυτοκίνητο του και ειδικότερα κεφαλές αρνιού με βελόνες, κούκλες με βελόνια και σημειώματα. Επειδή πίστευε ότι η ίδια ευθυνόταν δεν επιθυμούσε να συνεχιστεί η εγκυμοσύνη της. Δεν έπειθε ο ισχυρισμός της. (γ) Δεν έχει δώσει οποιαδήποτε πειστική εξήγηση για ποιο λόγο συνέχιζε να διατηρεί σχέση με τον κατηγορούμενο αρ.1 λαμβανομένου υπόψη των γεγονότων που διαδραματίστηκαν. Το 2005 την ζήλευε, της φώναζε, δεν της επέτρεπε να εργάζεται να έχει φίλες, να κυκλοφορεί και σε κάποιες περιπτώσεις την κτυπούσε. Το 2006 τον κατήγγειλε για διακίνηση όπλων και ναρκωτικών και μεταβαίνει στην Ρουμανία καθότι ο κατηγορούμενος αρ.1 την κτυπούσε. Τον Δεκέμβριο του 2006 επιστρέφει στην Κύπρο όπου και πάλιν επανενώνεται μαζί του. Και πάλιν την ζήλευε και την κτυπούσε. Ακολούθως μεταβαίνει στη Λεμεσό για ένα μήνα και τον Αύγουστο του 2007 συγκατοικούν και πάλιν. Εξακολουθεί να έχει προβλήματα με αυτόν. Τον Δεκέμβριο του 2007 ο κατηγορούμενος αρ. 1 την κτύπησε πολύ άσχημα, πλην όμως απέσυρε το παράπονο της γιατί την απειλούσε και στη συνέχεια διαδραματίζονται τα γεγονότα που περιγράφονται πιο πάνω και ειδικότερα ότι παραμένει έγκυος και την εξαναγκάζει με τον τρόπο που περιγράφεται να προβεί σε έκτρωση. Στο παρελθόν τον κατήγγειλε για κλοπή κινητού και για επίθεση πλην όμως απέσυρε την καταγγελία καθότι της ζήτησε να προσπαθήσουν ξανά. Το δε παιδί της το οποίο απέκτησε από προηγούμενη σχέση τον φοβόταν. Όπως έχει ήδη αναφερθεί και πιο πάνω δεν έχει δώσει οποιεσδήποτε πειστικές εξηγήσεις για ποιο λόγο συνέχιζε με τον κατηγορούμενο αρ. 1 για τρία περίπου χρόνια 2005 - 2008 λαμβανομένου υπόψη όλων των πιο πάνω γεγονότων. (δ) Αντεξεταζόμενη σε σχέση με την καταγγελία της στην αστυνομία αναφορικά με την επίθεση και την κλοπή κινητού και χρημάτων, δήλωσε ότι σε επιστολή της ημερ. 30/1/08 ανέγραψε τα ακόλουθα: «.. ο λόγος που τον έδωσα στην Αστυνομία ήταν διότι έπιασε τα ρούχα του και τα πράγματα του από το σπίτι και εγώ σαν κόντρα είπα ότι μου έπιασε το τηλέφωνο και ΛΚ200.- .... ». Κατ' αρχήν τα πιο πάνω έρχονται σε αντίθεση με τα όσα ανέφερε ότι η πιο πάνω σχετική καταγγελία της ήταν γνήσια. Ισχυρίστηκε ότι για «πλάκα» έγραψε την επιστολή αυτή, γεγονός για το οποίο δεν έπειθε. Για ποιο λόγο να την γράψει; (ε) Ενώ αρχικά ανέφερε ότι τον Δεκέμβριο του 2008 την κτύπησε άσχημα και κατήγγειλε το γεγονός, ακολούθως το απέσυρε γιατί την απείλησε. Σε μεταγενέστερο στάδιο δήλωσε ότι ο λόγος που απέσυρε την καταγγελία ήταν διότι ο κατηγορούμενος αρ.1 της ζήτησε να προσπαθήσουν ξανά. (στ) Γενικά η όλη παρουσία της μέσα από την ζωντανή και παλμώδη ατμόσφαιρα της δίκης δεν ήταν θετική. (ζ) Για όλους τους πιο πάνω λόγους αθροιστικά αποτυπούμενους αλλά και για κάθε ένα ξεχωριστά δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία της. 21.1 Ο ιατροδικαστής Π. Σταυριανός ισχυρίστηκε ότι στην περίπτωση που γίνεται έκτρωση σε γυναίκα που κυοφορεί 7 - 7½ εβδομάδων έμβρυο θα πρέπει να γίνει διαστολή στον τράχηλο της μήτρας για να γίνει αφαίρεση του κυήματος μέσω του τραχήλου. Για να γίνει αυτή η διαστολή χρειάζονται συγκεκριμένες λαβίδες (βλ. τεκμ.20) οι οποίες αφήνουν εντυπώματα. Για θεραπευτικούς λόγους διακοπής της κύησης για να προηγηθεί η διαστολή του τραχήλου αφήνονται και πάλιν εντυπώματα στον τράχηλο της μήτρας. Όπως διαφαίνεται από την ίδια τη μαρτυρία του και στην έκτρωση αλλά και στην διακοπή της κύησης για θεραπευτικούς λόγους αφήνονται εντυπώματα από τις λαβίδες στον τράχηλο. 21.2 Συμπέρανε ότι έγινε θεραπευτική απόξεση και όχι έκτρωση από την ιατροδικαστική έκθεση του συναδέλφου του Ν. Χαραλάμπους και ειδικότερα ότι δεν καταγράφεται σ΄ αυτήν ότι υπήρχαν εντυπώματα ή και κακώσεις στον τράχηλο και σε συνδυασμό με την παρουσία κολπορραγίας. Στη μαρτυρία του ο ιατροδικαστής Ν. Χαραλάμπους ανέφερε ότι δεν εξέτασε κατά πόσο υπήρχαν ίχνη από λαβίδες στον τράχηλο. Πέραν δε τούτου αναφέρθηκε σε κολπορραγία την οποία δεν διαπίστωσε ο ίδιος αλλά ο κατηγορούμενος αρ.
6. Πρόκειται για εικασίες και όχι για συμπεράσματα πραγματογνώμονα.
7. Σε σχέση με τον κατηγορούμενο αρ.2 τονίζω ότι δεν περιέπεσε σε οποιαδήποτε αντίφαση ικανή να κλονιστεί η αξιοπιστία του καθ΄ οιονδήποτε τρόπο. Αναφορικά με τους μάρτυρες υπεράσπισης αστυφ. 625 Ζ. Ζήνωνος, Μ. Ξενοφώντος, Π. Παναγίδη επισημαίνω και πάλιν ότι και αυτοί δεν περιέπεσαν σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις ικανές να κλονιστεί η αξιοπιστία τους με οποιοδήποτε τρόπο και συνακόλουθα αποδέχομαι τη μαρτυρία τους.
8. Η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που την συνιστά βρίσκεται στους ώμους της κατηγορούσας αρχής έξω από κάθε λογική αμφιβολία. Στην προκειμένη περίπτωση η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να παρουσιάσει μαρτυρία πειστική και ταυτόχρονα ικανοποιητική που να αποδεικνύει τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων στον απαιτούμενο βαθμό. Το γεγονός ότι η κα Μ. Μπαλούτσα είχε τραύματα όπως αυτά περιγράφονται στην παρ. 6(β) δεν είναι ικανοποιητικό να αποδείξει την κατηγορία αφού ελλείπει συστατικό στοιχείο και ειδικότερα αυτό της επίθεσης. Συνακόλουθα οι κατηγορίες είναι έκθετες σε απόρριψη.
9. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω οι κατηγορούμενοι αρ. 1 και 2 αθωώνονται και απαλλάσσονται των κατηγοριών που αντιμετωπίζουν. (Υπ.): ...... Ηλ. Γεωργίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο