Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακας ν. Άννα Εφραιμίδου, Αρ. Ποινικής Υπ.: 10766/2012, 21/6/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:B37 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Ποινικής Υπ.: 10766/2012 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακας ν. Άννα Εφραιμίδου Κατηγορούμενης 21 Ιουνίου 2013 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Α. Γιάλλουρου Για την κατηγορούμενη: κ.Κ. Ταμπούρλας Κατηγορούμενος παρούσα ΑΠΟΦΑΣΗ
- Η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει το αδίκημα της διάρρηξης καταστήματος με σκοπό την διάπραξη ποινικού αδικήματος κατά παράβαση των άρθρων 20, 291και 295 του Ποινικού Κώδικα.
- Προς στοιχειοθέτηση των κατηγοριών η κατηγορούσα αρχή κάλεσε τους Αντώνη Ιωάννου, Νίκο Ιωάννου, υπαστυνόμο Δ. Χ»Παύλου, αστυφ. 2265 Δ. Σιημητρά, αστυφ. 1337 Κ. Παπαδόπουλο και τον δρ. Μάριο Καριόλου.
- Οι Αντώνης και Νίκος Ιωάννου στη μαρτυρία τους μεταξύ άλλων ανέφεραν τα ακόλουθα: (α) Είναι οι ιδιοκτήτες του σουβλιτζίδικου με την ονομασία «Νίκος - Δροσιά» που βρίσκεται στην λεωφόρο Γρ. Διγενή στην Λάρνακα. (β) Στις 14/10/10 γύρω στις 22:30 μετέβησαν στο πιο πάνω κατάστημα η κατηγορούμενη μαζί με τον πρώην κατηγορούμενο αρ.2 για φαγητό. Ο Ν. Ιωάννου αποχώρησε από το κατάστημα του γύρω στις 23:00 και παρέμεινε σ΄ αυτό ο γιός του Α. Ιωάννου. Γύρω στις 24:00 ο κατηγορούμενος αρ.2 εξήλθε από το μαγαζί και την ίδια στιγμή αντιλήφθηκε την κατηγορούμενη αρ.1 να εισέρχεται στην τουαλέτα. Όταν εξήλθε, τον ρώτησε πού βρισκόταν ο συνοδός της και ο Α. Ιωάννου της απάντησε ότι δεν γνώριζε. Μετά από περίπου πέντε λεπτά αντιλήφθηκε τον κατηγορούμενο αρ.2 να περνά μπροστά από το μαγαζί του περπατητός και αμέσως η κατηγορούμενη αρ.2 έτρεξε πίσω του και έφυγαν χωρίς να πληρώσουν. Στην συνέχεια έκλεισε το μαγαζί και αποχώρησε. (γ) Ενώ ο Ν. Ιωάννου κοιμόταν γύρω στις 01:50 τον ξύπνησε κάποιο πρόσωπο, το οποίο διαμένει πίσω από το σουβλιτζίδικο, αναφέροντας του ότι του άνοιξαν το μαγαζί. Σε πέντε λεπτά βρισκόταν στο μαγαζί του μαζί με τον πιο πάνω γείτονα του. Αντιλήφθηκε ότι το μικρό παράθυρο της τουαλέτας ήταν παραβιασμένο και ανοικτό και κάτω απ' αυτό, έξω από το κατάστημα βρισκόταν η κατηγορούμενη. Όταν την ρώτησε τι έκανε στο χώρο αυτή του ανέφερε «Έδερε με ο φίλος μου τζιαι φοούμαι τζιαι ήρτα δαμέ να χωστώ». Δίπλα απ΄ αυτή υπήρχε ένα κάδρο το οποίο προηγουμένως βρισκόταν εντός του καταστήματος κρεμασμένο στον τοίχο. Ο γείτονας την περιόρισε για να μην φύγει και ο Ν. Ιωάννου ενώ ξεκλείδωνε την κύρια είσοδο του καταστήματος αντιλήφθηκε ένα άντρα μετρίου αναστήματος να βρίσκεται εντός αυτού και έτρεξε προς την κουζίνα και όταν εισήλθε σ΄ αυτήν αντιλήφθηκε το παράθυρο της κουζίνας ανοικτό και αυτός είχε ήδη εγκαταλείψει τον χώρο. (δ) Η ταμειακή μηχανή του καταστήματος, δεν βρισκόταν στην αρχική της θέση και ήταν εντός του αποχωρητηρίου. Η τηλεόραση μετακινήθηκε από τον χώρο που ήταν τοποθετημένη και βρισκόταν σε ένα τραπέζι ως επίσης υπήρχε ακαταστασία στο υποστατικό. (ε) Στο χώρο μετέβη και ο Α. Ιωάννου ο οποίος αντιλήφθηκε την κατηγορούμενη να βρίσκεται εντός του αυτοκινήτου του γείτονα. Τότε ειδοποίησε την αστυνομία η οποία μετέβη στην σκηνή.
- Ο αστυφ.2265 Δ. Σιημητράς μετά από την καταγγελία μετέβηκε στην σκηνή όπου εντόπισε την κατηγορούμενη. Παρέλαβε από το πίσω μέρος του υποστατικού ένα κάδρο και ένα πολύπριζο τα οποία ανήκαν στον Ν. Ιωάννου και τα παρέδωσε στον αστυφ. Κ. Παπαδόπουλο. Την ίδια ημέρα συνέλαβε την κατηγορούμενη αφού προηγουμένως εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης και αφού της εξήγησε τους λόγους της σύλληψης της αναφορικά με το αδίκημα της διάρρηξης και αφού της επέστησε την προσοχή της στο Νόμο αυτή απάντησε «Αυτή είναι η αλήθεια». Ο αστυφ. 1162 Μ. Παπαδόπουλος στις 15/10/10 παρέλαβε από την σκηνή παρειακά επιχρίσματα (βλ. τεκμ.3 μέχρι 6) τα οποία λήφθηκαν από την τηλεόραση, από το βύσμα της αντένας, από το πλαίσιο του κάδρου, από το πολύπριζο ως επίσης και από την κατηγορούμενη (βλ. τεκμ.7) τα οποία παραδόθηκαν στον αστυφ.2265 Δ. Σιημητρά. Αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι ο αστυφ.278 Χριστόδουλος Κυριάκου στις 24/11/10 παρέλαβε από τον αστυφ.Δ. Σιημητρά τα παρειακά επιχρίσματα (βλ.τεκμ.3 μέχρι 7) και την ίδια ημέρα τα παρέδωσε στην Βάσω Stribley, η οποία εργάζεται στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας. Στις 24/11/10 η πιο πάνω παρέδωσε τα τεκμήρια στον δρ. Μάριο Καριόλου. Ο αστυφ. 2265 Δ. Σιημητράς στις 17/10/10 κατηγόρησε γραπτώς την κατηγορούμενη για το αδίκημα που διέπραξε. Ο υπαστυνόμος Δ. Χ»Παύλου στις 15/10/10 έλαβε ανακριτική κατάθεση από την κατηγορούμενη (βλ.τεκμ.1).
- Αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι ο δρ. Μάριος Καριόλου έχει τα προσόντα που περιγράφονται στο τεκμ.8 και είναι εμπειρογνώμονας στην εξέταση αντικειμένων και ταύτιση τους με γενετικό υλικό. Στις 24/11/10 παρέλαβε από την Βάσω Stribley επίχρισμα από βύσμα αντένας τηλεόρασης (βλ.τεκμ.4), επίχρισμα από πλαίσιο κάδρου (βλ. τεκμ.5) ως επίσης και τα παρειακά επιχρίσματα της κατηγορούμενης (βλ. τεκμκ.7). Μετά από εξέταση διαπίστωσε ότι απομονώθηκε πάρα πολύ μικρή ποσότητα μεικτού γενετικού υλικού στο βύσμα της αντένας και παρόλο ότι διακρίνονται ορισμένα αλλήλια που παρουσιάζονται στο γενετικό υλικό της κατηγορούμενης δεν μπορούσε να καθορίσει κατά πόσο προέρχεται απ΄ αυτήν και δεν μπορούσε να αποκλείσει ότι ανήκει σε κάποιον άλλο. Μετά από εξέταση διαπίστωσε επίσης ότι από το επίχρισμα από το πλαίσιο κάδρου απομονώθηκε μίγμα γενετικού υλικού της κατηγορούμενης το οποίο μπορούσε να εναποτεθεί ακουμπώντας το, φταρνίζοντας ακόμα και μιλώντας.
- Με βάση την πιο πάνω μαρτυρία το Δικαστήριο έκρινε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της κατηγορούμενης και αφού της επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα της δυνάμει του άρθρου 74
(1)(γ) του Κεφ.155 αυτή προέβη σε ανώμοτη δήλωση στην οποία μεταξύ άλλων ανέφερε ότι είναι αθώα και ότι κατ εκείνο το βράδυ μετέβη στο σουβλιτζίδικο μαζί με τον Γ. Γεωργίου. Σε κάποια στιγμή διαπίστωσε ότι έφυγε από τον χώρο και η ίδια δεν κρατούσε λεφτά για να πληρώσει και όταν το αντιλήφθηκε έτρεξε πίσω του. Τσακώθηκαν και την κτύπησε. Η ίδια κάθισε στο πεζοδρόμιο και έκλαιγε αναμένοντας να την παραλάβει κάποιος γνωστός της. Σε κάποια στιγμή πήγε στο σκοτάδι και ούρησε όταν ξαφνικά την έπιασε κάποιος και της ζήτησε να περιμένει. Όταν συνελήφθηκε από την αστυνομία ο αστυνομικός την πληροφόρησε ότι είναι ύποπτη για διάρρηξη και ότι βρισκόταν προηγουμένως στον χώρο και έφαγαν χωρίς να πληρώσουν και αυτή πράγματι του ανέφερε «Αυτή είναι η αλήθεια» εννοώντας ότι βρισκόντουσαν στον χώρο προηγουμένως, έφαγαν και έφυγαν χωρίς να πληρώσουν.
- Στο στάδιο των αγορεύσεων η δημόσια κατήγορος εισηγήθηκε ότι η κατηγορούσα αρχή έχει επιτύχει να αποδείξει την κατηγορία στον απαιτούμενο βαθμό, αφού η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου οδηγεί σε εκδοχή συμβατή με την ενοχή της κατηγορουμένης. Ο δε συνήγορος της κατηγορούμενης εισηγήθηκε ότι τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση παρά το γεγονός ότι παρέμειναν αδιαμφισβήτητα από μέρους του, δεν οδηγούν σε καταδίκη της κατηγορούμενης.
- Μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες κατηγορίας και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων τη λογικότητα της εκδοχής τους, την αμεσότητα και ευθύτητα των απαντήσεων τους, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος αλλά και γενικότερα την όλη παρουσία τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Έχω διέλθει με ιδιαίτερη ενδελέχεια και προσοχή το σύνολο της μαρτυρίας.
- Η ανώμοτη δήλωση της κατηγορούμενης έχει βέβαια κάποια αξία η οποία όμως δεν μπορεί να εξισωθεί με κανονική ένορκη μαρτυρία η οποία και υπόκειται στην βάσανο της αντεξέτασης. Στην υπόθεση Συμιανός ν. Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ σελ.195, λέχθηκε ότι, η ανώμοτη δήλωση συνεξετάζεται στο σύνολο της μαρτυρίας και βέβαια έχει και αυτή την αξία της χωρίς όμως να ισοδυναμεί με μαρτυρία. Στην υπόθεση Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ σελ.46 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με την ανώμοτη δήλωση: «..δεν μπορεί όμως να εξομοιωθεί με μαρτυρία με την έννοια να είναι ικανή να αντικρούσει μια ένορκη μαρτυρία που κρίθηκε ήδη από το Δικαστήριο ως αξιόπιστη». Τονίζω ότι το απόλυτο δικαίωμα της κατηγορούμενης να προβεί σε ανώμοτη δήλωση δεν θεωρείται ότι συμπληρώνει τυχόν κενά στη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής, η οποία παραμένει πάντοτε με την υποχρέωση να αποδείξει την ενοχή της κατηγορουμένης πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας με την παρουσίαση αξιόπιστης μαρτυρίας και ταυτόχρονα ικανοποιητικής για να αποδείξει τις κατηγορίες. (βλ. Αχτάρ κ.ά. ν. Αστυνομίας
(2010)2 ΑΑΔ 397).
- Η κατηγορούμενη στην ανώμοτη δήλωση της μεταξύ άλλων ανέφερε ότι μετέβη στον συγκεκριμένο χώρο δηλ. πίσω από το αποχωρητήριο με σκοπό να ουρήσει. Κάτι εντελώς διαφορετικό ανέφερε στον Νίκο Ιωάννου όταν την εντόπισε στον συγκεκριμένο χώρο και ειδικότερα του δήλωσε ότι «Έδερε με ο φίλος μου τζιαι φοούμαι τζιαι ήρτα δαμέ να χωστώ». Δεν του ανέφερε ότι μετέβη στον χώρο για να ουρήσει. Περαιτέρω όταν ο αστυφ.2265 Δ. Σιημητράς την συνέλαβε και αφού της εξήγησε τους λόγους της σύλληψης της αναφορικά με το αδίκημα της διάρρηξης και αφού της επέστησε την προσοχή της στο Νόμο αυτή απάντησε «Αυτή είναι η αλήθεια». Στην ανώμοτη δήλωση της προσπάθησε να δώσει μια άλλη διάσταση δηλώνοντας ότι πράγματι ανέφερε την πιο πάνω φράση πλην όμως εννοούσε ότι βρισκόταν προηγουμένως στον χώρο και ότι δεν πλήρωσε τον λογαριασμό. Εκ των υστέρων προκατασκευασμένες σκέψεις. Η ανώμοτη δήλωση της δεν μπορεί όμως να εξομοιωθεί με μαρτυρία με την έννοια να είναι ικανή να αντικρούσει μια ένορκη μαρτυρία που κρίθηκε ήδη από το Δικαστήριο ως αξιόπιστη. Στην προκειμένη περίπτωση όλοι οι μάρτυρες κατηγορίας μου έκαναν καλή εντύπωση, δεν περιέπεσαν σε οποιαδήποτε αντίφαση ικανή να κλονιστεί η αξιοπιστία τους καθ΄ οιονδήποτε τρόπο. Ήταν μάρτυρες της αλήθειας. Πέραν δε τούτου η μαρτυρία τους παρέμεινε αδιαμφισβήτητη. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση κρίνω ότι τα πραγματικά γεγονότα έχουν ως αυτά εκτίθενται στις παρ. 3, 4 και
- Ακολούθως θα εξεταστεί κατά πόσο με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου έχει αποδειχθεί η κατηγορία στον απαιτούμενο βαθμό.
- Η κατηγορουμένη αντιμετωπίζει το αδίκημα της διάρρηξης με σκοπό την διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση των άρθρων 295 και 20 του Ποινικού Κώδικα. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι: (α) Η διάρρηξη και η είσοδος σε κατάστημα ή σε σχολικό κτίριο ή αποθήκη ή γραφείο ή λογιστήριο ή σε κτίριο που συνοδεύει κατοικία και που κατέχεται μαζί με αυτό, όμως δεν αποτελεί τμήμα της (β) με σκοπό διάπραξης κακουργήματος σ΄ αυτό.
- Η περιστατική μαρτυρία δεν υπολείπεται σε δύναμη οποιασδήποτε άλλης μορφής μαρτυρίας. Τα σκόρπια μέρη της μπορούν να αποκτήσουν τέτοια συνεκτικότητα που να εδραιώσουν, με ακαταμάχητη πειστικότητα την καταδίκη για ένα έγκλημα. Χαρακτηριστική ήταν η περίπτωση Fournides ν. The Republic
(1986)2 CLR, 73, υπόθεση εμπρησμού φαρμακείου από τον ιδιοκτήτη του που τα μεμονωμένα στοιχεία περιστατικής μαρτυρίας δεν οδηγούσαν πουθενά. Στην εν λόγω υπόθεση όμως η σωρευτική τους θεώρηση δημιούργησε τέτοια αξιοθαύμαστη συνοχή που κατέστησε αναπόφευκτη την καταδίκη. (βλ. υπόθεση Khadar & Another ν. The Republic
(1978)2 CLR 132, Ξυδιάς κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1993)2 ΑΑΔ 174, Παντελή ν. Κωνσταντίνου
(2001)2 ΑΑΔ 708 και Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 13/11/ ημερ. 26/4/12. Ως προς τον τρόπο αντίκρισης της περιστατικής μαρτυρίας σχετική είναι η υπόθεση Παφίτης ν. Δημοκρατίας
(1990)2 ΑΑΔ 102, όπου επιβεβαιώθηκε η σπουδαιότητα της, που τείνει να αποδείξει την ενοχή ενός κατηγορούμενου πολλές φορές αποκλείοντας και το ανθρώπινο λάθος αφού εδράζεται σε συμπερασματική στοιχειοθέτηση ενός γεγονότος. Η περιστατική μαρτυρία πρέπει να οδηγεί όχι μόνο σε εκδοχή συμβατή με την ενοχή ενός κατηγορούμενου, αλλά επίσης να αποκλείει οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα. Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορουμένου πρέπει να είναι άμεση αφενός και να μην μπορεί να συμβιβαστεί αφετέρου με άλλη λογική ερμηνεία της περιστατικής μαρτυρίας. Η περιστατική μαρτυρία μπορεί να αποτελέσει βάση για την καταδίκη του κατηγορούμενου μόνο όταν τεκμηριώνει ως θέμα λογικής συνέπειας μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας την ενοχή του. Η μαρτυρία θα πρέπει να εξετάζεται στο σύνολο της και όχι κατακερματισμένα, (βλ. Αθηνής ν. Δημοκρατίας
(1990)2 ΑΑΔ 41).
- Στην προκειμένη περίπτωση έγινε διάρρηξη στις 15/10/
- Η κατηγορούμενη εντοπίστηκε έξω από το υποστατικό κάτω από το παραβιασθέν ανοικτό παράθυρο της τουαλέτας του καταστήματος και δίπλα από αυτήν υπήρχε κάδρο το οποίο προηγουμένως βρισκόταν κρεμασμένο εντός του υποστατικού. Όταν ο Ν. Ιωάννου επιχείρησε να εισέλθει από την κύρια είσοδο αμέσως μετά που εντόπισε την κατηγορούμενη αντιλήφθηκε άλλο πρόσωπο να βρίσκεται εντός του υποστατικού του και να τρέχει προς την κουζίνα και όταν εισήλθε σ΄ αυτή αντιλήφθηκε το παράθυρο της κουζίνας ανοικτό και ο άντρας είχε ήδη εγκαταλείψει τον χώρο. Η τηλεόραση μετακινήθηκε από τον χώρο που βρισκόταν αρχικά τοποθετημένη, βρισκόταν σε τραπέζι ως επίσης και η ταμειακή μηχανή βρισκόταν σε χώρο άλλο από εκεί που ήταν και ειδικότερα στο αποχωρητήριο. Όταν συνελήφθηκε η κατηγορούμενη από τον αστυφ. Δ. Σιημητρά για το αδίκημα της διάρρηξης αυτή απάντησε «Αυτή είναι η αλήθεια». Το γεγονός ότι απομονώθηκε γενετικό υλικό της κατηγορούμενης στο κάδρο λαμβανομένου υπόψη ότι αυτή βρισκόταν προηγουμένως στον χώρο αλλά και των όσων έχει αναφέρει ο δρ. Μ. Καριόλου ότι μπορούσε να εναποτεθεί γενετικό υλικό ακουμπώντας τον, φταρνίζοντας ακόμα και μιλώντας δεν μπορεί να οδηγήσει σε οποιοδήποτε συμπέρασμα. Λαμβάνοντας όμως υπόψη όλα τα πιο πάνω άλλα και το σύνολο της μαρτυράις, κρίνω ότι δημιουργείται τέτοια συνοχή που καθιστά αναπόφευκτη την καταδίκη της κατηγορούμενης και συνακόλουθα απορρίπτονται τα όσα ανέφερε στην ανώμοτη δήλωση της για τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω ως επίσης και των όσων εκτίθενται στην παρ.
- Η περιστατική μαρτυρία αλλά και η άλλη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου οδηγεί μόνο σε εκδοχή συμβατή με την ενοχή της κατηγορούμενης και αποκλείει οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα.
- Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω η κατηγορούσα αρχή έχει επιτύχει να αποδείξει την κατηγορία στον απαιτούμενο βαθμό, έξω από κάθε λογική αμφιβολία και συνακόλουθα η κατηγορούμενη βρίσκεται ένοχη στην 2η κατηγορία. (Υπ.): ...... Ηλ. Γεωργίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο