Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακας ν. Γιώργος Κολοκασίδης, Αρ. Ποινικής Υπ.: 11529/2011, 26/6/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:B40 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Ποινικής Υπ.: 11529/2011 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακας ν. Γιώργος Κολοκασίδης Κατηγορούμενου 26 Ιουνίου 2013 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ελ. Γιακουμεττή Για τον κατηγορούμενο: κ. Δ. Καλλένος Κατηγορούμενος παρών ΠΟΙΝΗ
- Ο κατηγορούμενος μετά από ακροαματική διαδικασία βρέθηκε ένοχος στο αδίκημα της βαρειάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 231 του Ποινικού Κώδικα.
- Τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση έχουν εκτεθεί στην απόφαση του Δικαστηρίου. Σε συντομία έχουν ως ακολούθως: Ο κατηγορούμενος στις 28/11/10 βρισκόταν μαζί με ακόμα δυο πρόσωπα στο κλαμπ Secret's στη Λάρνακα. Εντός του πιο πάνω υποστατικού δημιουργήθηκε επεισόδιο μεταξύ της Γαλάτειας Ομήρου, της αδελφής της τελευταίας και της Μαριάννας. Αργότερα την ίδια ημέρα και γύρω στις 03:55, ο κατηγορούμενος εξήλθε από το κέντρο μαζί με τα δυο πρόσωπα. Ακολούθως εξήλθαν ο Χρίστος Κωνσταντίνου και η υπόλοιπη παρέα του και άρχισε συζήτηση για το τι διαδραματίστηκε εντός του υποστατικού. Ένα από τα πρόσωπα που ήταν μαζί με τον κατηγορούμενο έσπρωξε επανειλημμένα την Έλενα και τότε επενέβη ο Χρίστος ο οποίος τον έσπρωξε. Υπήρξε ένταση και σπρωξίματα και σε κάποια στιγμή έπεσε στο έδαφος ο Χρίστος και ο κατηγορούμενος και ενώ βρισκόντουσαν στο έδαφος ο κατηγορούμενος τον κλώτσησε 3-4 φορές στο πρόσωπο. Επέφερε κτύπημα στο δεξί του μάτι με αποτέλεσμα να υποστεί σοβαρά τραύματα. Το δεξιό οπτικό νεύρο είναι πλήρως κατεστραμμένο και δεν υπάρχει δυνατότητα βελτίωσης. Το δεξί του μάτι είναι τυφλό. Χρειάζεται παρακολούθηση καθότι υπάρχει κίνδυνος για γλαύκωμα και αποκόλληση αμφιβληστροειδούς δεξιά. 3.1 Αγορεύοντας ο συνήγορος του προς μετριασμό της ποινής κάλεσε το Δικαστήριο όπως λάβει υπόψη του ως μετριαστικούς παράγοντες το λευκό του ποινικό μητρώο και τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις. Ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 32 ετών κατάγεται από το Λιοπέτρι. Η μητέρα του αντιμετωπίζει προβλήματα ψυχικής υγείας. Λόγω του διαφορετικού σεξουαλικού του προσανατολισμού, ο οποίος άρχισε να εκδηλώνεται από μικρή ηλικία, αντιμετώπισε την απόρριψη και τον χλευασμό από το κοινωνικό του περιβάλλον. Φοίτησε μέχρι την 3η τάξη του γυμνασίου και ακολούθως σπούδασε σε σχολή κομμωτικής και στην συνέχεια υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία. Κατ' εκείνη την περίοδο ανέφερε στους γονείς του για τις σεξουαλικές του προτιμήσεις. Η αντίδραση κυρίως του πατέρα ήταν αρνητική με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν εντάσεις και προβλήματα στις σχέσεις των γονέων συνεπεία των οποίων επηρεάστηκε ψυχοσυναισθηματικά και αισθανόταν ενοχές για την τεταμένη κατάσταση. Μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής του θητείας δημιούργησε το δικό του κομμωτήριο στο Φρέναρος. Βρίσκεται σε διαδικασία αλλαγής φύλου και λαμβάνει προς τούτο ορμονοθεραπεία. Συνεπεία της διαφορετικότητας του υπήρξε θύμα λεκτικής και σωματικής βίας και αισθάνεται κοινωνικά απομονωμένος και συναισθηματικά λαβωμένος από την αντιμετώπιση της κοινωνίας. Όπως ανέφερε ο συνήγορος του, ο κατηγορούμενος βρίσκεται σε μια πολύ προχωρημένη διαδικασία αλλαγής φύλου και για τον σκοπό αυτό υποβάλλεται σε ισχυρή ορμονική θεραπεία. Σε περίπτωση διακοπής της μπορεί να επέλθει ακόμη και ο θάνατος αλλά και ο ίδιος θα στερηθεί το δικαίωμα να έχει τη φυσιολογική ζωή γυναίκας. Η νέα ταυτότητα του, του προκαλεί άγχος και κατάθλιψη ενώ ταυτόχρονα του δημιουργεί ανασφάλεια και αίσθηση κινδύνου. Πάσχει από διαταραχή της προσωπικότητας. Χρήζει συνεχής παρακολούθησης από εξειδικευμένα άτομα μέχρι να αποκτήσει δικαιωματικά τον καινούργιο εαυτό του για την πλήρη κοινωνική αποκατάσταση. 3.2 Περαιτέρω αγορεύοντας ο συνήγορος του κατηγορούμενου, κάλεσε το Δικαστήριο όπως λάβει υπόψη του την καθυστέρηση που επήλθε παρά το ότι επισήμανε ότι δεν ήταν μεγάλη πλην όμως έκτοτε άλλαξαν οι συνθήκες και ειδικότερα ο κατηγορούμενος βρίσκεται στην διαδικασία αλλαγής φύλου. Ανέφερε ότι στην περίπτωση που το Δικαστήριο ήθελε επιβάλει ποινή στερητική της ελευθερίας, ο κατηγορούμενος θα καταστραφεί οικονομικά αφού θα κλείσει το κομμωτήριο του και περαιτέρω θα δημιουργηθούν μεγάλες αλλαγές στην προσωπικότητά του και στην υγεία του, όπως εκτίθεται ανωτέρω. Αγορεύοντας παρέπεμψε το Δικαστήριο στην έκθεση της Επιτρόπου Διοικήσεως ημερ. 31/1/13 αναφορικά με την κράτηση τρανσέξουαλ σε αστυνομικά κρατητήρια στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι πρέπει να τυγχάνουν του ίδιου σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους όπως κάθε πολίτης. Λόγω της ευάλωτης τους θέσης και του αυξημένου κινδύνου παραβίασης των δικαιωμάτων τους είναι απαραίτητο να τεθούν σε εφαρμογή ορισμένες διαδικαστικές εγγυήσεις που να διασφαλίζουν την αξιοπρέπεια και την προσωπική τους ασφάλεια σε περιπτώσεις προσωρινής τους κράτησης ή φυλάκισης. Η δημόσια κατήγορος επί τούτου ανέφερε ότι υπάρχει κατάλληλος χώρος κράτησης στον οποίο θα διασφαλίζονται τα ανθρώπινα του δικαιώματα και το κράτος θα προστατεύσει την διαφορετικότητα του κατηγορουμένου και θα σεβαστεί την διαδικασία αλλαγής φύλου στην περίπτωση που το Δικαστήριο ήθελε επιβάλει ποινή στερητική της ελευθερίας.
- Η σοβαρότητα του αδικήματος είναι πρόδηλη. Αντικατοπτρίζεται και από την προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή. Ο νομοθέτης για το αδίκημα της βαρειάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 231 του Ποινικού Κώδικα προέβλεψε ποινή φυλάκισης μέχρι και επτά χρόνια. Η σοβαρότητα αυτής της φύσης των αδικημάτων δεν αντικατοπτρίζεται μόνο από την προβλεπόμενη από τον Νόμο ποινή αλλά και από την ανησυχητική συχνότητα διάπραξης τους, γεγονός που οριοθετεί και το πλαίσιο αντιμετώπισης τους. Αντλώ δικαστική γνώση από τις αρκετές υποθέσεις που άγονται ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν είναι υπερβολή να επισημάνω ότι καθημερινά το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινές για αδικήματα βίας.
- Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Τόκκαλου
(2001)2 ΑΑΔ 95, ο τέως Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου Πικής ανέφερε τα εξής, τα οποία αποτελούν τη συνισταμένη της νομολογίας: «Η χρήση βίας κατά του συνανθρώπου συνιστά αδίκημα ιδιάζουσας σοβαρότητας· πλήττει το θεμελιώδες δικαίωμα της σωματικής ακεραιότητας του ατόμου το οποίο κατοχυρώνει το άρθρο 7.1 του συντάγματος και καταρρακώνει την αξιοπρέπειά του. Η ωμή χρήση βίας είτε ως μέσο επικράτησης, είτε ως μέσο εκδίκησης, είτε ως μέσο τιμωρίας, δεν έχει θέση στην κοινωνία των ανθρώπων. Η εκδήλωσή της πρέπει να τιμωρείται με την αυστηρότητα που επιβάλλει η σοβαρότητα του εγκλήματος και η ανάγκη για τη γενική καταστολή τέτοιας συμπεριφοράς.» Στην υπόθεση Mehmet Urgan ν. Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 159/11/ ημερ. 4/4/12), ο τότε Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Α. Κραμβής, ανέφερε τα ακόλουθα: «Τα φαινόμενα βίας που συχνά παρατηρούνται τον τελευταίο καιρό σε διάφορες εκφάνσεις της κοινωνικής ζωής, μας προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία. Η βία στα γήπεδα, στους δρόμους, στην οικογένεια ακόμη και στα σχολεία είναι πλέον θέματα της καθημερινότητας. Προτού αυτά τα φαινόμενα προσλάβουν μεγαλύτερες διαστάσεις και με ολέθριες συνέπειες, κάποιοι πρέπει να προβληματιστούν ώστε εγκαίρως και με τα κατάλληλα μέτρα να αντιμετωπιστεί όσο μπορεί πιο αποτελεσματικά η κατάσταση. Τα Δικαστήρια από τη δική τους πλευρά, οφείλουν να μεριμνούν ώστε οι υποθέσεις αυτού του είδους να εκδικάζονται χωρίς καθυστέρηση και να επιβάλλονται στους δράστες αποτρεπτικές ποινές, στέλνοντας έτσι μήνυμα μηδενικής ανοχής». Κάθε περίπτωση κρίνεται με τα δικά της περιστατικά. Οι ποινές που επιβάλλονται σε άλλες περιπτώσεις εντούτοις, αποτελούν μέσο και μέτρο καθοδήγησης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδουλίδη
(2001)2 ΑΑΔ 753). Στην υπόθεση Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας
(1996)2 ΑΑΔ 241, ο εφεσείων αντιμετώπιζε το αδίκημα της πρόκλησης βαρειάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 231 του Ποινικού Κώδικα. Ο εφεσείων μετά από συζήτηση με το θύμα τον κτύπησε με σιδερένια σωλήνα που βρισκόταν στο έδαφος προκαλώντας του θλαστικά τραύματα στο μέτωπο και κάτω από αυτά ρωγμώδη κατάγματα του κρανίου, τα οποία δεν αποτελούσαν κίνδυνο για την ζωή του. Το θύμα τελώντας σε κατάσταση σύγχυσης κατευθύνθηκε στον αυτοκινητόδρομο και στην προσπάθεια του να τον διασταυρώσει κτυπήθηκε από διερχόμενο αυτοκίνητο και υπέστη θανατηφόρα τραύματα τα οποία επέφεραν τον θάνατο του μερικές μέρες αργότερα. Το Ανώτατο Δικαστήριο δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να επέδρασε ο θάνατος στον καθορισμό του ύψους της ποινής παρά το ότι αποτελούσε εξωγενές στοιχείο και έτσι η ποινή φυλάκισης που του επιβλήθηκε πρωτόδικα μειώθηκε κατ' έφεση σε τρία χρόνια. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Evans
(2005)2 ΑΑΔ 639 ο εφεσίβλητος αντιμετώπιζε το αδίκημα της πρόκλησης βαρειάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 231 του Ποινικού Κώδικα. Ο παραπονούμενος υπέβαλε ερωτήσεις στον εφεσίβλητο για το αν ήταν ομοφυλόφιλος με αποτέλεσμα ο τελευταίος να τον σπρώξει και να τον φτύσει και όταν προσπάθησε να απομακρυνθεί αντιλήφθηκε τον παραπονούμενο να κινείται προς το μέρος του με κατεβασμένο παντελόνι και εσώρουχο. Ο εφεσίβλητος έχασε την ψυχραιμία του και τον γρονθοκόπησε στο στήθος και στο πρόσωπο και όταν έπεσε στο έδαφος του έτριψε με το πόδι το πρόσωπο στο έδαφος. Ο παραπονούμενος υπέστη σοβαρά τραύματα και μια από τις συνέπειες του τραυματισμού του ήταν και η μείωση της διανοητικής του ικανότητας από υψηλής σε μέσου όρου. Το Ανώτατο Δικαστήριο λαμβάνοντας υπόψη τις περιστάσεις της υπόθεσης, την άμεση παραδοχή του το λευκό του ποινικό μητρώο παραμέρισε την ποινή φυλάκισης 14 μηνών και την αντικατέστησε με φυλάκιση δυο ετών. Στην υπόθεση Σακαρίδης ν. Αστυνομίας κ.ά. Ποινικές Εφέσεις αρ. 21/11 και 25/11 οι εφεσείοντες παραδέχθηκαν πέντε κατηγορίες που αυτοί αντιμετώπιζαν από κοινού και τους επιβλήθηκαν πρωτόδικα συντρέχουσες ποινές φυλάκισης με μεγαλύτερη εκείνη των 2½ ετών για το αδίκημα της βαριάς σωματικής βλάβης ως επίσης επιβλήθηκαν σ΄ αυτούς και άλλες ποινές για άλλα αδικήματα . Ένα από τα θύματα της επίθεσης υπέστη θλαστικό τραύμα, μώλωπες στη δεξιά μετωπική χώρα, αιμάτωμα μύτης, εκχυμώσεις, μώλωπες, μεγάλο θλαστικό τραύμα στη δεξιά ζυγωματική χώρα, κάταγμα ρινικού οστού, τρία κατάγματα στους μετωπιαίους κόλπους δεξιά και μικρό κάταγμα κρανίου. Υποβλήθηκε σε εγχείρηση από ειδικό νευροχειρούργο, ο οποίος διαπίστωσε ότι το κάταγμα του ρινικού οστού ήταν συντριπτικό, με αιμάτωμα στη βάση του και ότι υπήρχε μεγάλο θλαστικό τραύμα μετωποκροταφικά, που εκτεινόταν πέραν του τριχωτού της κεφαλής του. υπέστη, επίσης, κρανιοεγκεφαλική κάκωση. Χειρουργήθηκε από ειδικό ωτορινολαρυγγολόγο, ο οποίος διαπίστωσε, μεταξύ άλλων, κάταγμα ρινικού οστού και αιμάτωμα κάτω από το δεξί μάτι. Το άλλο θύμα από την επίθεση που δέχθηκε υπέστη μώλωπες στην μύτη το μέτωπο και κάταγμα ρινικού οστού. Η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στους εφεσείοντες μειώθηκε σε 18 μήνες καθότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν συνεκτίμησε ότι υπήρξε σχετική πρόκληση. Στην υπόθεση Mehmet Urgan, ανωτέρω, επικυρώθηκαν ποινές φυλάκισης 2½ ετών για το αδίκημα της τέλεσης πράξεων που σκοπεύουν την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 228(α) του Ποινικού Κώδικα και 2 ετών για δυο κατηγορίες που αφορούσαν το αδίκημα της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης. Ο εφεσείοντας σε δυο περιπτώσεις επιτέθηκε στο θύμα προκαλώντας του στην πρώτη περίπτωση κάταγμα κάτω γνάθου, κάταγμα ζυγωματικού καθώς και εκχυμώσεις σε διάφορα μέρη του σώματος του και στην δεύτερη περίπτωση προκαλώντας του θλαστικό τραύμα στον τράχηλο, τραυματισμό γλώσσας, αποκόλληση δοντιών, οίδημα και εκχυμώσεις τραχήλου, οίδημα αφτιού, αιμάτωμα στην γλώσσα, στοματικές κακώσεις και επιπλοκή στα κατάγματα που είχε υποστεί κατά το προηγούμενο επεισόδιο. Στην υπόθεση Αχτάρ ν. Αστυνομίας κ.ά.
(2010)2 ΑΑΔ 397, οι εφεσείοντες μεταξύ άλλων αντιμετώπιζαν το αδίκημα των πράξεων που σκοπεύουν την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 228(α) και την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης. Οι τέσσερεις αστυνομικοί τραυματίστηκαν με ένα από αυτούς να είχε υποστεί τους σοβαρότερους τραυματισμούς με σοβαρής μορφής αστάθεια του αριστερού αγκώνα, με πλήρη ρήξη των έσω πλαγίων συνδέσμων και της έσω πλευράς του θύλακα του αριστερού αγκώνα. Χρειαζόταν χειρουργική επέμβαση για σταθεροποίηση του αγκώνα. Οι ποινές φυλάκισης μειώθηκαν για μεν τον εφεσείοντα στην ποινική έφεση αρ. 207/08 σε ποινές φυλάκισης 18 μηνών και 1 χρόνου, για τον εφεσείοντα στην ποινική έφεση αρ. 208/08 μειώθηκε σε ποινή φυλάκισης 2½ ετών και 3 ετών, για τον εφεσείοντα στην ποινική έφεση αρ.209/08 μειώθηκε σε ποινή φυλάκισης 2½ ετών.
- Αγορεύοντας ο συνήγορος του κατηγορούμενου παρέπεμψε το Δικαστήριο στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Σενέκκη κ.ά. Ποινικές Εφέσεις αρ.190/11 και 195/11 / Ημερ. 23/5/
- Οι τρεις παραπονούμενοι δέχθηκαν επίθεση από οπλισμένη με πέτρες ξύλα και άλλα αντικείμενα ομάδα 20 περίπου νεαρών ατόμων. Το αποτέλεσμα της επίθεσης ήταν ο πυρπολισμός του κλαμπ των οπαδών του Αποέλ η πρόκληση ζημιών και ο τραυματισμός των τριών παραπονούμενων με σοβαρότερο ενός εξ αυτών, ο οποίος υπέστη μεταξύ άλλων ρήξη βολβού, αιμόφθαλμο, και μερική εκκένωση βολβού στο αριστερό μάτι. Υπέστη αριθμό χειρουργικών επεμβάσεων και οι επιπτώσεις του κτυπήματος δεν ήταν αναστρέψιμες, ιδιαίτερα η απώλεια της όρασης και έκτοτε ο βολβός ακολουθεί φθίνουσα πορεία. Στην εν λόγω υπόθεση όμως λήφθηκαν υπόψη ως μετριαστικοί παράγοντες η μη δίωξη συναυτουργού ως επίσης και η καθυστέρηση αφού από την διάπραξη των αδικημάτων παρήλθαν 3½ χρόνια. Η εν λόγω ποινή χαρακτηρίστηκε από το Εφετείο ως επιεικής και τονίστηκε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο εξάντλησε τα περιθώρια επιείκειας που είχε στην διάθεση του πλην όμως δεν καθιστούσε την ποινή ως έκδηλα ανεπαρκή ώστε να δικαιολογείτο η επέμβαση του Εφετείου.
- Η ποινή σε τέτοιου είδους υποθέσεις πρέπει να είναι αποτρεπτική. Η τιμωρία δεν αποτελεί αυτοσκοπό αλλά μέτρο άμυνας έναντι παραβάσεων του δικαίου και υπονόμευσης των αρχών του. Η ανάγκη προστασίας ποικίλει ανάλογα με τη σοβαρότητα του εγκλήματος. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Πισκόπου ν. Δημοκρατίας
(1999)2 ΑΑΔ σελ. 342, το στοιχείο της αποτροπής είναι άμεσα συνδεδεμένο με τη σοβαρότητα της κατηγορίας εγκλημάτων στην οποία ανήκει το υπό τιμωρία έγκλημα, και με την εγγενή ανάγκη για την αποτροπή τους. Η εξατομίκευση της ποινής καθιστά το άτομο του παραβάτη ένα από τους άξονες επιβολής της τιμωρίας. Δεν εξουδετερώνει όπως έχει κατ΄ επανάληψη τονιστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο τη σοβαρότητα του εγκλήματος ή την ανάγκη για την καταστολή του με τα μέσα που παρέχει το δίκαιο στον κοινωνικό χώρο. 8.1 Κατά την επιμέτρηση της ποινής, λαμβάνονται υπόψη οι ακόλουθοι μετριαστικοί παράγοντες για τον κατηγορούμενο, (α) το λευκό του ποινικό μητρώο, (β) τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις όπως αυτές εκτίθενται στην κοινωνική έρευνα και όπως με λεπτομέρεια έχουν εκτεθεί στις παρ. 3.1 και 3.2, (γ) τις επιπτώσεις σ΄ αυτόν από ενδεχόμενη ποινή στερητική της ελευθερίας, όπως αυτές έχουν αναφερθεί από μέρους του συνηγόρου του στις παρ. 3.1 και 3.2, (δ) την καθυστέρηση που έχει επέλθει. (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Γεωργίου
(2003)2 ΑΑΔ 511). Όπως διαφαίνεται από τα γεγονότα το αδίκημα διαπράχθηκε στις 28/11/10, το κατηγορητήριο καταχωρήθηκε στις 24/6/11 και το Δικαστήριο μετά από ακροαματική διαδικασία καλείται σήμερα να επιβάλει ποινή στον κατηγορούμενο σε συνδυασμό με το γεγονός ότι έχουν μεταβληθεί οι συνθήκες του και ειδικότερα βρίσκεται σε προχωρημένη διαδικασία αλλαγής φύλου. 8.2 Ο γενετήσιος προσανατολισμός του κατηγορούμενου, το γεγονός ότι αυτός βρίσκεται σε προχωρημένη διαδικασία αλλαγής φύλου και λαμβάνει ισχυρή ορμονοθεραπεία, το σύνολο των προσωπικών του περιστάσεων ως επίσης και οι επιπτώσεις από ενδεχόμενη ποινή στερητική της ελευθερίας δεν ικανά να μετατρέψουν το είδος της ποινής. Όπως έχει ήδη αναφερθεί από μέρους της δημόσιας κατηγόρου υπάρχει κατάλληλος χώρος κράτησης του στον οποίο θα διασφαλίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα του και το κράτος θα προστατεύσει την διαφορετικότητα του και θα σεβαστεί την διαδικασία αλλαγής φύλου.
- Στην προκειμένη περίπτωση ο κατηγορούμενος εβρέθη ένοχος στο αδίκημα της βαρειάς σωματικής βλάβης. Επιβαρυντικό στοιχείο στην παρούσα υπόθεση είναι η φύση και οι συνέπειες των τραυμάτων του Χρίστου Κωνσταντίνου. Συνεπεία της επίθεσης που δέχθηκε, το δεξί του μάτι είναι πλέον τυφλό και θα ζει με τα κατάλοιπα των τραυμάτων του για όλη του τη ζωή αλλά και με την ανάμνηση της πρόκλησης τους.
- Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας από την μια το σύνολο των γεγονότων και την σοβαρότητα του αδικήματος όπως την έχω ήδη προδιαγράψει και από την άλλη τα ελαφρυντικά του κατηγορούμενου όπως αυτά εκτίθενται στις παρ. 3.1, 3.2 και 8.1 και 8.2, κρίνω υπό τις περιστάσεις ενδεικνυόμενη ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Συνακόλουθα επιβάλλεται στον κατηγορούμενο στην 1η κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 ετών.
- Στη συνέχεια θα εξετάσω κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την αναστολή της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης. Με το Ν.186
(1)/03 καταργήθηκαν οι εξαιρετικές περιστάσεις που προαπαιτούσε ο Ν.47
(1)/97 με αποτέλεσμα η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να διευρυνθεί. Τα περιστατικά της υπόθεσης και τα τραύματα του θύματος της επίθεσης είναι τόσο σοβαρά που δεν δικαιολογείται η αναστολή της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης. Τυχόν αναστολή της ποινής φυλάκισης δεδομένης της σοβαρότητας των περιστατικών της υπόθεσης και τη φύση του αδικήματος θα έδιδε εντελώς λανθασμένα μηνύματα γι΄ αυτού του είδους τη συμπεριφορά τόσο στον ίδιο τον κατηγορούμενο αλλά και σε άλλους τρίτους επίδοξους παραβάτες. Ως εκ τούτου κρίνω ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την αναστολή της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης. Η έκτιση της οποίας ν΄ αρχίζει από την ημερομηνία που ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση δηλ. από τις 14/6/13. (Υπ.): ....... Ηλ. Γεωργίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο