Δημοκρατίας ν. Αβραάμ Κυριάκου, Αρ. Υπ.: 16670/2012, 12/9/2013

(1)(α) και 6

(2)του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε. Πιο συγκεκριμένα, ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι εισήγαγε την πιο πάνω αναφερόμενη ποσότητα κοκαΐνης την 1.2.2012 και ότι στις 22.2.2012 στην Αναφωτία της Επαρχίας Λάρνακας την είχε στην κατοχή υπό τις περιστάσεις που περιέγραψε η Κατηγορούσα Αρχή. Σύμφωνα με τα γεγονότα, στις 21.2.2012 είχε εξασφαλιστεί ένταλμα έρευνας της οικίας και οχημάτων που είχε στο γκαράζ αυτοκινήτων που διατηρούσε στην αυλή του. Το ένταλμα έρευνας εκτελέστηκε στις 22.2.2012 και ώρα 6.40 π.μ. Κατά τη διάρκεια της έρευνας εντοπίστηκε κάτω από τη θέση του οδηγού ενός των οχημάτων τσαντάκι στο οποίο περιεχόταν νάυλον σακούλι εντός του οποίου βρέθηκε η επίδικη ποσότητα κοκαΐνης. Ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι η κοκαΐνη ήταν δική του και ότι την εισήγαγε από την Αγγλία. Ακολούθως οδηγήθηκε στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λάρνακας όπου ανακρινόμενος παραδέχθηκε ενοχή και ανέφερε ότι κατά τον Ιανουάριο 2012 είχε μεταβεί στην Αγγλία μαζί με άλλο πρόσωπο και μέσα σε αυτοκίνητο που αγόρασαν από τη χώρα εκείνη τοποθέτησαν και εισήγαγαν στην Κύπρο τις ναρκωτικές ουσίες. Η εισαγωγή αυτή έλαβε χώραν την 1.2.

1. Ο κατηγορούμενος κατονόμασε το πρόσωπο με το οποίο εισήγαγαν τα ναρκωτικά με αποτέλεσμα αυτό να συλληφθεί. Ο κατηγορούμενος παρέμεινε υπό κράτηση από 12.9.2012 μέχρι 13.12.
2. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος υπεράσπισης αγορεύοντας για σκοπούς μετριασμού της ποινής - και παραπέμποντας σε σχετική νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου - επικεντρώθηκε, μεταξύ άλλων, στις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, στο λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου, στην παραδοχή του, σε άλλες οικογενειακές και προσωπικές του περιστάσεις, στη συνεργασία του με τις αστυνομικές αρχές, στα παρεπόμενα της ποινής που θα επιβληθεί στον ίδιο και στην οικογένεια του, αλλά και στις προσπάθειες του για επαγγελματική ανασύνταξη, καλώντας συνάμα το Δικαστήριο να επιδείξει εν προκειμένω ύψιστη κατανόηση, ακόμη δε και αναστολή της οποιασδήποτε ποινής φυλάκισης ήθελεν επιβληθεί, εξαντλώντας έτσι κάθε όριο επιείκειας. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος κατέθεσε ενώπιον μας και δύο τεκμήρια που αφορούν στον καλό χαρακτήρα του πελάτη του και στις προσπάθειες επαγγελματικής του επανένταξης (βλ. Τεκμήρια Α και Β). Λάβαμε υπόψη κάθε τι στο οποίο έγινε αναφορά ενώπιον μας, ιχνηλατώντας ταυτοχρόνως και κάθε πτυχή της αγόρευσης για μετριασμό της ποινής, η οποία ειρήσθω εν παρόδω ήταν σύντομη και μεστή περιεχομένου. Η σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων αναδεικνύεται με ενάργεια από την προβλεπόμενη ποινή της ισοβίου φυλάκισης (ή και προστίμου). Τα αδικήματα αυτά κατατάσσονται ως ιδιαίτερα σοβαρά, και τούτο ενόψει των ευρύτερων κοινωνικών και άλλων συνεπομένων που επιφέρουν στον κοινωνικό ιστό. Αυτή η σοβαρότητα, μαζί με τη συχνότητα διάπραξης των αδικημάτων, σε συνδυασμό και με την κοινωνική απαξία που τα χαρακτηρίζει, καλεί στην επιβολή αποτρεπτικών ποινών, ακόμη και σε χρήστες που δεν σκοπεύουν στην προμήθεια των ναρκωτικών προς τρίτους, όπως σωστά επισήμανε ο κ. Πελεκάνος με αναφορά στη νομολογία. Προσθέτουμε όμως ότι αν άλλη ήταν η περίπτωση, άλλο θα ήταν και το αποδιδόμενο αδίκημα. Το δικαστικό καθήκον για εξατομίκευση της ποινής ουδόλως μειώνεται ή ατονεί, ακόμη και στα σοβαρότερα των αδικημάτων και το δικαστήριο καθηκόντως και προσηκόντως είναι που οφείλει - και έτσι πράξαμε κι εμείς - να προσεγγίζει την κάθε περίπτωση στη βάση των δικών της γεγονότων, και τον καθένα κατηγορούμενο αναλόγως των περιστάσεων του. Το καθήκον όμως αυτό για εξατομίκευση της ποινής δεν πρέπει να υπερακοντίζει και το έτερο δικαστικό καθήκον επιβολής της αρμόζουσας ποινής που η νομοθεσία προβλέπει και η νομολογία καθορίζει. Λαμβάνουμε υπόψη για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής, την άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου, το λευκό του ποινικό μητρώο, την ηλικία του (είναι 39 ετών έχοντας γεννηθεί στις 12.3.1974), το καλόν του χαρακτήρα του, τις οικογενειακές και προσωπικές του περιστάσεις, την έμπρακτη μεταμέλεια και απολογία του, την άμεση ομολογία του προς τις ανακριτικές αρχές, το γεγονός αναστολής της υπόθεσης εναντίον των δύο πρώην συγκατηγορουμένων του, την εκτεταμένη συνεργασία του με την αστυνομία η οποία μάλιστα οδήγησε και στον εντοπισμό ατόμων που ασχολούνται με τη διακίνηση ναρκωτικών και στην καταχώριση σχετικής ποινικής υπόθεσης, τις επιπτώσεις της καταδίκης και ποινής του στον ίδιο και στην οικογένεια του και βεβαίως στα μικρά του παιδιά (ηλικίας από 12 μέχρι 15 χρονών) και στη 38χρονη σύζυγο του, το γεγονός ότι τα ναρκωτικά προορίζονταν για προσωπική χρήση, το γεγονός ότι έχει απεξαρτηθεί πλέον από τον εθισμό του στα ναρκωτικά, το ότι η υποδικία του στην παρούσα υπόθεση επί τρίμηνον περίπου τον βοήθησε να αναλογιστεί και σταθμίσει τα πράγματα μέσα από την ορθή οπτική κάτι που φαίνεται να τον έχει συνετίσει και ωθήσει σε αλλαγή τρόπου ζωής, τα επαγγελματικά προβλήματα που αντιμετώπιζε και αντιμετωπίζει - σε συνδυασμό ή και αποσυναρτημένα από τα οικογενειακά του προβλήματα - και το γεγονός ότι προς επίλυση των επαγγελματικών του προβλημάτων βρίσκεται τώρα σε στάδιο σχετικής αναδιοργάνωσης. Έχει προσφάτως εργοδοτηθεί ως οδηγός μηχανημάτων σε άτομο που έχει αναλάβει μέρος των εργασιών κατασκευής των αποχετευτικών έργων του Συμβουλίου Αποχετεύσεως Λάρνακας, με τις σχετικές εργασίες κατασκευής να αρχίζουν την επόμενη Δευτέρα (16.9.2013) (βλ. Τεκμήριο Β). Αξιολογήσαμε επίσης το γεγονός της μικρής σχετικώς - αλλά ουχί αμελητέας - ποσότητας κοκαΐνης που εισήγαγε και κατείχε καθώς και τις ευρύτερες περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων όπως μας εξετέθησαν. Αποτιμήσαμε επίσης τις συνθήκες υπό τις οποίες εντοπίστηκε η επίδικη ποσότητα κοκαΐνης και το γεγονός ότι ο ίδιος είναι που παραδέχθηκε επέκεινα την εισαγωγή της στην Κύπρο. Σε σχέση με τη νομολογία στην οποία μας παρέπεμψε ο κ. Πελεκάνος - και την οποία μελετήσαμε πολύ προσεκτικά, όπως και άλλη σχετική - θα πρέπει να σημειώσουμε ότι καμιά από τις προβληθείσες αυθεντίες δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως πανομοιότυπη ή έστω παρόμοια με την παρούσα, αφού η κάθε μια από αυτές διακρίνεται, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, επί ουσιαστικών πτυχών, όπως οι συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις των κατηγορουμένων και η εποχή που κάποιες από αυτές αποφασίστηκαν, με τα πράγματα σήμερα να καλούν όσο ποτέ προηγουμένως σε επιβολή αποτρεπτικών ποινών ως μέτρο καταπολέμησης της σύγχρονης αυτής μάστιγας. Αντί περαιτέρω σχολίων παραπέμπουμε στη Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 123 όπου το Ανώτατο Δικαστήριο, διά του Νικήτα Δ., σημείωσε τα ακόλουθα σχετικά: «Οι προηγούμενες υποθέσεις δεν παρέχουν πάντοτε ασφαλή καθοδήγηση. Ο λόγος γι αυτό είναι ότι, παρόλο που μπορεί να παρουσιάζουν ένα ή περισσότερα κοινά χαρακτηριστικά εντούτοις, συχνά, δεν υπάρχει η ταυτοσημία στο βαθμό που θα ήταν σωστό να προοιωνίζεται η ίδια ποινή για κατοπινές υποθέσεις. Η μεγαλύτερη ίσως χρησιμότητα του δικαστικού προηγούμενου στον τομέα αυτό έγκειται στον εντοπισμό των περιστάσεων που θεωρήθηκαν ως ελαφρυντικές ή επιβαρυντικές. Στη Βρετανία επικράτησε η πρακτική να παρέχονται από καιρού εις καιρόν κατευθυντήριες γραμμές σε συμπυκνωμένη μορφή σχετικά με τη φύση και το εύρος των ποινών. Τα σεξουαλικά αδικήματα δεν αποτελούν εξαίρεση: βλ. π.χ. R. ν. Billam [1986] 1 All E.R. 985. Όντως, όπου διαφαίνεται η τάση, πάνω σε στέρεες βάσεις, μπορεί να διαμορφωθεί ένα είδος ταρίφας. Όμως δεν μπορεί να οδηγεί σε αποστέωση της εξουσίας του δικαστηρίου μπροστά στη ζωντανή πραγματικότητα που εμφανίζει κάθε υπόθεση με τις ιδιαιτερότητες της. Αυτό δεν σημαίνει ότι δε θα ισχύσει η διατίμηση, όπου υπάρχουν ουσιαστικές ομοιότητες. Χρειάζεται όμως προσοχή γιατί, παρόλο που τα ανθρώπινα επαναλαμβάνονται, είναι ανιχνεύσιμες διαφορές και λεπτομέρειες που προσδίδουν στο προηγούμενο άλλη, διαφοροποιημένη, διάσταση. Τα λέγουμε αυτά όχι για να μειώσουμε την μεγάλη προσπάθεια του συνηγόρου, να μας ενημερώσει για κάθε τι σχετικό, αλλά για να θέσουμε τις παραμέτρους της χρήσιμης καταφυγής στο προηγούμενο». Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω, υπό το πρίσμα που συζητήσαμε, κρίνουμε ότι, αναποφεύκτως, η μοναδική ενδεικνυόμενη ποινή υπό τις περιστάσεις είναι αυτή της φυλάκισης του κατηγορούμενου στην κάθε μια κατηγορία που αντιμετωπίζει. Επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο: Στην κατηγορία 12 (κατοχή κοκαΐνης) ποινή φυλάκισης δύο

(2)χρόνων. Στην κατηγορία 13 (εισαγωγή κοκαΐνης) ποινή φυλάκισης δύο

(2)χρόνων. Οι ποινές να συντρέχουν. Θεωρούμε ότι δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 3

(2)του Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ορισμένας Περιπτώσεις Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε, για αναστολή των ποινών φυλάκισης, μια και κάτι τέτοιο ποσώς δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών συνθηκών του κατηγορούμενου. Ο τελευταίος ενήργησε σε κάθε ουσιώδη χρόνο ενσυνείδητα και με πλήρη επίγνωση των επιπτώσεων των πράξεων του. Θα έπρεπε να ζύγιαζε τα πράγματα προσεκτικότερα και με αισθαντικότητα όλων αυτών που σήμερα επικαλείται ως ασπίδα για να αποφύγει τον εγκλεισμό του στις κεντρικές φυλακές, και ιδιαίτερα τις επιπτώσεις στην οικογένεια του αλλά και στον ίδιον. Δεν το έπραξε. Οι ποινές φυλάκισης θα είναι άμεσες. Ο χρόνος που ο κατηγορούμενος τέλεσε σε προφυλάκιση στην παρούσα υπόθεση, να συνυπολογιστεί βάσει του Άρθρου 117

(1)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. Τα ναρκωτικά κατάσχονται. Αυτά να καταστραφούν μετά την παρέλευση του χρόνου έφεσης, εκτός αν θα χρησιμοποιηθούν σε άλλη σχετική δικαστική διαδικασία. (Υπ.)................ Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. (Υπ.)................ Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. (Υπ.)................ Χρ. Φιλίππου, Ε.Δ. /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο