ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ν. Haigaz Indjirdjian, Υπόθεση αρ.: 7687/2011, 23/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:B60 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Υπόθεση αρ.: 7687/2011 Μεταξύ: ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ και Haigaz Indjirdjian Κατηγορουμένου 23 Οκτωβρίου,
- Για την κατηγορούσα αρχή, εμφανίζεται ο κ. Α. Κουκούνης για τους κ.κ. Ανδρέας Κουκούνης και Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τον κατηγορούμενο, εμφανίζεται η κ. Γ. Μιχαηλίδου Κατηγορούμενος, παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Προκύπτουν από το ισχύον δίκαιο και είναι αδιαμφισβήτητα τα εξής γεγονότα: Η κατηγορούσα αρχή Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού («ο Οργανισμός») αποτελεί νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου το οποίο ιδρύθηκε και λειτουργεί δυνάμει του περί Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού Νόμου του 1969 (Ν.54/1969, ως αυτός τροποποιήθηκε στη συνέχεια). Μεταξύ των νόμιμων αρμοδιοτήτων του Οργανισμού περιλαμβάνονται και η διαχείριση και η εκμετάλλευση της Μαρίνας Λάρνακας, η οποία αποτελεί δια νόμου οριοθετημένη και κεκηρυγμένη περιοχή ξηράς και θάλασσας στην επαρχία Λάρνακας (Κ.Δ.Π. 158/1977, Ε.Ε. Παρ. ΙΙΙ (Ι), Αρ. 1364, 15.07.1977) (τεκμήριο 1). Η διαχείριση και εκμετάλλευση της Μαρίνας Λάρνακας ανετέθηκαν στον Οργανισμό από το Υπουργικό Συμβούλιο δια της απόφασής του αρ. 15.770, ημερ. 21.04.1977 (τεκμήριο 2). Στα πλαίσια άσκησης αυτής της αρμοδιότητάς του και κατ΄ εφαρμογήν των διατάξεων του περί Ρυθμίσεως Μαρίνων Νόμου του 1977 (Ν.4/1977, ως αυτός τροποποιήθηκε στη συνέχεια) και των περί Ρυθμίσεως της Μαρίνας Λάρνακας (Καταβλητέα Δικαιώματα) Κανονισμών του 2009 (Κ.Δ.Π. 124/2009), ο Οργανισμός επέβαλε στον κατηγορούμενο, ως ιδιοκτήτη και/ή ως κυβερνήτη συγκεκριμένου σκάφους, ελλιμενισμένου στην Μαρίνα Λάρνακας, συγκεκριμένα τέλη ελλιμενισμού, πλευροδέτησης και ηλεκτρισμού. Πρόκειται για τέλη ελλιμενισμού τα οποία αφορούν στην περίοδο από την 01.01.2010 έως και τις 28.02.2011 και ανέρχονται στο ποσόν των €3.307,20, επιπλέον Φ.Π.Α. (σύνολον €3.803,28), για τέλη πλευροδέτησης τα οποία αφορούν στην περίοδο από την 01.01.2010 έως και τις 31.08.2010 και ανέρχονται στο ποσόν των €204-, επιπλέον Φ.Π.Α. (σύνολον €234, 60) και για τέλη ηλεκτρισμού τα οποία αφορούν στην περίοδο από την 01.01.2010 έως και τις 31.12.2010 και ανέρχονται στο ποσόν των €39,10 επιπλέον Φ.Π.Α. (σύνολον €44,96). Η σχετική ειδοποίηση φέρει ημερομηνία 01.03.2011 και αυτή καλεί τον κατηγορούμενο να καταβάλει τα επιβλεθέντα τέλη αμέσως (τεκμήριο 5). Ο κατηγορούμενος δεν προσέβαλε την απόφαση περί της επιβολής των επίδικων τελών διαμέσου προσφυγής στο Ανώτατο Δικαστήριο. Επειδή ο κατηγορούμενος δεν συνεμορφώθηκε αμέσως με την ειδοποίηση ημερ. 01.03.2011 (τεκμήριο 5) ο Οργανισμός προχώρησε στην προκείμενη ποινική δίωξή του επικαλούμενος το άρθρο 4 της Κ.Δ.Π. 124/
- Το κατηγορητήριο κατεχωρίστηκε στις 19.04.2011 και περιλαμβάνει τρεις
(3)κατηγορίες: Η 1η κατηγορία αφορά στην παράλειψη καταβολής των τελών ελλιμενισμού, η 2η κατηγορία αφορά στην παράλειψη καταβολής των τελών πλευροδέτησης και η 3η κατηγορία αφορά στην παράλειψη καταβολής των τελών ηλεκτρισμού. Στις 12.04.2013 ο κατηγορούμενος κατέβαλε τα επιβληθέντα, δια της ειδοποίησης, τέλη ηλεκτρισμού (τεκμήριο 7). Πάρα ταύτα ο κατηγορούμενος εξακολουθεί να αρνείται ενοχή εν σχέσει με όλες τις κατηγορίες και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Για να αποδειχθεί το κατηγορητήριο κλήθηκε και κατέθεσε ο Χρίστος Πετρίδης (Μ.Κ.1), αρμόδιος Λειτουργός του Οργανισμού, ο οποίος επεβεβαίωσε τις λεπτομέρειες των επίδικων κατηγοριών, ως αυτές καταγράφονται στο κατηγορητήριο. Ερωτήσεις και υποβολές που τέθηκαν στον Χρίστο Πετρίδη (Μ.Κ.1) ανέδειξαν τις εξής δύο υπερασπίσεις:
(1). Δεν συντρέχουν οι νόμιμες και πραγματικές προϋποθέσεις για την επιβολή των επίδικων τελών. Τα επίδικα τέλη ελλιμενισμού, πλευροδέτησης και ηλεκτρισμού επεβλήθηκαν παρανόμως.
(2)Ο κατηγορούμενος δεν προσέφυγε στο Ανώτατο Δικαστήριο, προς το σκοπό ακύρωσης της απόφασης του Οργανισμού η οποία περιέχεται στην ειδοποίηση ημερ. 01.03.2011 (τεκμήριο 5), γιατί αυτός ουδέποτε έλαβε την ειδοποίηση αυτήν. Τις υπερασπίσεις αυτές επεχείρησε να προωθήσει ο κατηγορούμενος δια της ένορκης κατάθεσής του. Μελετήθηκαν τα επίδικα νομικά ζητήματα και εξετάσθηκε η προσκομισθείσα μαρτυρία. Διαπιστώνεται πως η κατηγορούσα αρχή απέδειξε την τέλεση, εκ μέρους του κατηγορουμένου, όλων των επίδικων ποινικών αδικημάτων, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Τα όσα ο Χρίστος Πετρίδης (Μ.Κ.1) κατέθεσε περί της επιβολής των επίδικων τελών και περί της παράλειψης του κατηγορουμένου να τα καταβάλει αμέσως, τα οποία παρέμειναν αναντίλεκτα, επαρκούν για να στοιχειοθετήσουν τα επίδικα αδικήματα (δείτε, για ανάλογη εφαρμογή, την Peter v. Δήμου Αγίου Αθανασίου
(2001)2 Α.Α.Δ. 614). Οι προβληθείσες υπερασπίσεις είναι αβάσιμες: Κατά πρώτον, σημειώνεται πως οι αποφάσεις των νομικών προσώπων δημόσιου δικαίου (ως ο Οργανισμός), δια των οποίων επιβάλλονται διοικητικά τέλη (ως τα επίδικα) ανήκουν στην κατηγορία των εκτελεστών διοικητικών αποφάσεων. Ως τέτοιες, οι αποφάσεις αυτές ελέγχονται, ως προς τη νομιμότητα και τη συνταγματικότητά τους, μόνον από το Ανώτατο Δικαστήριο στα πλαίσια του ένδικου μέσου της προσφυγής (Άρθρο 146 του Συντάγματος). Το Επαρχιακό Δικαστήριο, είτε κατά την άσκηση της αστικής του δικαιοδοσίας είτε κατά την άσκηση της ποινικής του δικαιοδοσίας, είναι καθ΄ ύλην αναρμόδιο να εξετάσει τέτοια θέματα. Επιπλέον, ως εκτελεστές διοικητικές αποφάσεις, οι αποφάσεις των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου περί επιβολής διοικητικών τελών παράγουν αμέσως έννομα αποτελέσματα. Η παράλειψη του κατηγορουμένου να προσβάλει την εγκυρότητα της απόφασης του Οργανισμού, η οποία περιέχεται στην ειδοποίηση ημερ. 01.03.2011 (τεκμήριο 5), δια προσφυγής, προσδίδει στην απόφαση αυτή αμάχητο τεκμήριο νομιμότητας και την καθιστά βάση για την δυνάμει του άρθρου 4 της Κ.Δ.Π. 124/2009 ποινική του ευθύνη. Δεύτερον, η υπεράσπιση σύμφωνα με την οποία ο κατηγορούμενος δεν προσέβαλε με προσφυγή την απόφαση περί επιβολής των επίδικων τελών γιατί ουδέποτε έλαβε την ειδοποίηση ημερ. 01.03.2011 (τεκμήριο 5), δεν μπορεί να επιτύχει δεδομένου του ότι αυτός έλαβε γνώση της επίδικης απόφασης στις 27.05.
- Στο φάκελο της διαδικασίας υπάρχει καταχωρισμένη ένορκη δήλωση επίδοσης του κατηγορητηρίου σύμφωνα με την οποίαν ο κατηγορούμενος παρέλαβε προσωπικώς και ενυπογράφως το προκείμενο κατηγορητήριο στις 27.05.
- Συνεπώς, ακόμη και εάν ήθελε γίνει δεκτός ο ισχυρισμός περί μη λήψης της ειδοποίησης ημερ. 01.03.2011 (τεκμήριο 5), γεγονός παραμένει πώς ο κατηγορούμενος έλαβε γνώση της εκτελεστής διοικητικής απόφασης περί επιβολής των επίδικων τελών στις 27.05.2011 και έκτοτε παρέμεινε άπρακτος. Η 27.05.2011, ως η ημερομηνία κατά την οποία ο κατηγορούμενος έλαβε γνώση της επίδικης εκτελεστής διοικητικής απόφασης, θα μπορούσε να αποτελέσει την αφετηρία της νομοθετημένης προθεσμίας για την προσβολή της απόφασης αυτής επί ακυρώσει ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, ο κατηγορούμενος Haigaz Indjirdjian κρίνεται ένοχος σε όλες τις κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει. (Υπ.) ............................................. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο