Συμβούλιο Εγγραφής και Ελέγχου Εργοληπτών Οικοδομικών και Τεχνικών Έργων ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ ΜΕΤΑΛΛΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Υπόθεση αρ.: 9207/2013, 23/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:B61 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Υπόθεση αρ.: 9207/2013 Μεταξύ: Συμβούλιο Εγγραφής και Ελέγχου Εργοληπτών Οικοδομικών και Τεχνικών Έργων και
- ΠΑΝΤΑΖΗΣ ΜΕΤΑΛΛΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΛΙΜΙΤΕΔ
- Ελένης Νικολάου
- Π. & Φ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΑΛΟΥΜΙΝΙΩΝ ΛΤΔ
- Φίλιππου Ιωάννη Σάββα
- Παναγιώτη Ιωάννου
- Λευτέρη Πανταζή Κατηγορουμένων 23 Οκτωβρίου,
- Για την κατηγορούσα αρχή, εμφανίζεται ο κ. Χρ. Κωνσταντίνου για τους κ.κ. Χ. Αργυρού και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τους κατηγορουμένους αρ. 1, 2 και 6, εμφανίζεται ο κ. Χρ. Πουτζουρής για τους κ.κ. Ορφανίδης, Χριστοφίδης, Πουτζιουρής και Δαμιανού Δ.Ε.Π.Ε. Απόφαση για την αίτηση ημερ. 10.07.2013 (αίτημα για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος) -------------------------------- Η κατηγορούσα αρχή Συμβούλιο Εγγραφής και Ελέγχου Εργοληπτών Οικοδομικών και Τεχνικών Έργων («το Συμβούλιο»), ένα νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου το οποίο λειτουργεί δυνάμει του περί Εγγραφής και Ελέγχου Εργοληπτικών Οικοδομικών και Τεχνικών Έργων Νόμου του 2001 (Ν.29(Ι)/2001, ως αυτός τροποποιήθηκε στη συνέχεια) διώκει τους κατηγορουμένους αρ. 1, 2 και 6 («οι κατηγορούμενοι» εκτός όπου είναι αναγκαίος ο προσδιορισμός εκάστου) για παραβάσεις της οικείας νομοθεσίας. Συγκεκριμένα, το Συμβούλιο διώκει τους κατηγορουμένους αρ. 1 για εκτέλεση οικοδομικού έργου Ε΄ τάξης χωρίς αυτοί να είναι εγγεγραμμένοι στο μητρώο εργοληπτών και χωρίς να κατέχουν πιστοποιητικό εγγραφής και ετήσια άδεια εν ισχύϊ (1η κατηγορία), τους δε κατηγορούμενους αρ. 2 και 6 για την παροχή εξουσιοδότησης και/ή βοήθειας και/ή παρακίνηση και/ή προαγωγή ετέρου εν σχέσει με την εκτέλεση τέτοιου έργου (2η, 3η και 6η κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων επίδικο είναι «εργοστάσιο κατασκευής αλουμινίων συνολικού εμβαδού περί τα 150 τ.μ. που βρίσκεται στην οδό Αθηνάς στο χωριό Ξυλοτύμπου της επαρχίας Λάρνακας». Ας σημειωθεί εξ αρχής πώς από την συνδυασμένη ερμηνεία των άρθρων 2, 24, 25, 26, 28, 32, 44, 45 ως και του Πρώτου Πίνακα του Ν.29(Ι)/2001 προκύπτει πως για να υπαχθεί ορισμένο οικοδομικό έργο στην Ε΄ τάξη πρέπει να έχει εμβαδόν τουλάχιστον 150 τ.μ. Έργα με εμβαδόν μικρότερο των 150 τ.μ. δεν υπάγονται στην Ε΄ τάξη και, άρα, δεν υπάγονται στις ρυθμίσεις του Ν.29(Ι)/2001 όσον αφορά στις προϋποθέσεις νόμιμης εκτέλεσής τους. Το κατηγορητήριο κατεχωρίστηκε στις 10.07.
- Αυθημερόν κατεχωρίστηκε και η υπό συζήτησιν αίτηση («η αίτηση») δια της οποίας επιδιώκεται η έκδοση διατάγματος διατάσσοντος τους κατηγορουμένους να αναστείλουν την ανέγερση του έργου. Η αίτηση ερείδεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 47 του Ν.29(Ι)/2001, στο άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6, ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια), στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/1960, ως αυτός τροποποιήθηκε στη συνέχεια) και στη Δ.48 θ.θ.1 έως και 4 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση της Ελένης Χαραλάμπους, υπαλλήλου του Συμβουλίου, ημερ. 10.07.2013, το περιεχόμενο της οποίας συνοψίζεται ως εξής: Στις 05.07.2013 η ιδία επεσκέφθηκε υπό ανέγερσιν εργοστάσιο κατασκευής αλουμινίων εμβαδού περίπου 150 τ.μ. στην οδό Αθηνάς, στο χωριό Ξυλοτύμπου, στην επαρχία Λάρνακας. Πρόκειται για οικοδομικό έργο βιομηχανικής χρήσης το οποίο εμπίπτει στην Ε΄ τάξη και την εκτέλεση του οποίου δύναται να αναλάβει μόνον εγγεγραμμένος εργολήπτης ο οποίος κατέχει άδεια κατασκευής έργων της τάξης αυτής. Επί τόπου η ιδία συνάντησε τον κατηγορούμενο αρ. 6 και διεπίστωσε πως το έργο εκτελείτο από τους κατηγορούμενους αρ. 1, μια εταιρεία όπως δηλώνει η επωνυμία τους, οι οποίοι δεν είναι εγγεγραμμένοι εργολήπτες. Επίσης, επί τόπου η ιδία διεπίστωσε πώς το έργο εκτελείτο από τους κατηγορούμενους αρ. 1 επί τη βάσει οδηγιών και/ή συμβουλών του κατηγορουμένου αρ. 6 και/ή κατόπιν παρακίνησης, και/ή βοηθούμενοι από αυτόν. Η κατηγορουμένη αρ. 2 είναι διευθύντρια των κατηγορουμένων αρ.
- Κατά τη δικάσιμο ημερ. 10.07.2013 το Συμβούλιο εξασφάλισε το επιδιωκόμενο ενδιάμεσο διάταγμα. Οι κατηγορούμενοι ενίστανται στην αίτηση. Στις γραπτές ενστάσεις που κατεχώρισαν στις 09.08.2013 αυτοί προβάλλουν ποικίλους και πολυσχιδείς λόγους. Μεταξύ άλλων, ισχυρίζονται πώς η αίτηση είναι επί της ουσίας αβάσιμη και πώς αυτή απώλεσε το αντικείμενό της εφ΄ όσον το επίδικο έργο έχει αποπερατωθεί. Οι ενστάσεις υποστηρίζονται από ένορκες δηλώσεις των κατηγορουμένων αρ. 2 και 6, ημερ. 09.08.2013, το περιεχόμενο των οποίων συνοψίζεται ως εξής: Το επίδικο έργο έχει εμβαδόν 120 τ.μ. και όχι 150 τ.μ. και αυτό δεν εμπίπτει στην Ε΄ τάξη βιομηχανικών έργων. Συνεπώς, την εκτέλεσή του δύναται να αναλάβει και πρόσωπο το οποίο δεν είναι εγγεγραμμένος εργολήπτης, κάτοχος σχετικής άδειας. Στις 05.07.2013 ο κατηγορούμενος αρ. 6 δεν βρισκόταν στο χώρο ανέγερσης του έργου, ως ο ισχυρισμός της Ελένης Χαραλάμπους. Ο κατηγορούμενος αρ. 6 ουδεμία σχέση έχει με τους κατηγορουμένους αρ. 1 και ουδέποτε τους έδωσε οδηγίες, ούτε τους συνεβούλεψε και ούτε τους συνέδραμε εν σχέσει με το επίδικο έργο. Παρομοίως, η κατηγορουμένη αρ. 2 ουδέποτε έδωσε οδηγίες, ούτε συνεβούλεψε και ούτε συνέδραμε τους κατηγορουμένους αρ. 1 εν σχέσει με το επίδικο έργο. Εν πάση περιπτώσει, το έργο έχει αποπερατωθεί πριν από την επίδοση του διατάγματος ημερ. 10.07.
- Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθηκε με τις εκατέρωθεν αγορεύσεις. Δεν επεχειρήθηκε η προσαγωγή περαιτέρω μαρτυρίας ούτε επεχειρήθηκε η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων προς υποστήριξη της αίτησης και των ενστάσεων. Μελετήθηκαν με προσοχή τα επίδικα νομικά ζητήματα και εξετάσθηκε η μαρτυρία. Σημειώνονται τα κάτωθι εν σχέσει με το νομοθετικό και το νομολογημένο πλαίσιο εκδίκασης αιτήσεων ως η επίδικη: Η εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει ενδιάμεσα διατάγματα ως το επίδικο θεμελιώνεται στο άρθρο 47 του Ν.29(Ι)/2001 και το άρθρο 32 του Ν.14/
- «Στη διαδικασία του προσωρινού διατάγματος το έργο του δικαστηρίου είναι περιορισμένο. Το καθήκον του περιορίζεται στη διαπίστωση κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 32 (Βλ. Γρηγορίου ν. Χριστόφορου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248. Βλ. και Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263 και Hdjikuriakos Co. Ltd v. United Biscuits (UK) Ltd
(1979)1 C.L.R. 689) (Demades Overseas Ltd v. Studio MA. ST. Ltd
(1996)1 (B) Α.Α.Δ. 799, 807). Η πρώτη προϋπόθεση αφορά στην ύπαρξη σοβαρού θέματος προς εκδίκαση και ικανοποιείται εφ΄ όσον, επί τη βάσει όσων καταγράφονται στο κατηγορητήριο, αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση. Η δεύτερη προϋπόθεση αφορά στην ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής και ικανοποιείται εφ΄ όσον συντρέχει κάτι περισσότερο από μιαν απλή δυνατότητα επιτυχίας, χωρίς, όμως, να απαιτείται απόδειξη τούτου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, βαθμός απόδειξης που απαιτείται για την απόδειξη των κατηγοριών. Η τρίτη προϋπόθεση αφορά στη δυσχέρεια ή την αδυναμία πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Αυτή συντρέχει εφ΄ όσον, λαμβανομένης υπ΄ όψιν της μαρτυρίας στο σύνολό της, προκύπτει, πράγματι, βάσιμος κίνδυνος ότι η απόφαση υπέρ της κατηγορούσας αρχής δεν θα μπορέσει να ικανοποιηθεί παρά μόνον εάν εκδοθεί το επιδιωκόμενο ενδιάμεσο διάταγμα. Τα πλαίσια άσκησης της σχετικής διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου δεν είναι οριοθετημένα κατά τρόπον αυστηρό. «Η κάθε περίπτωση κρίνεται υπό το φως των δικών της γεγονότων και περιστατικών, με γνώμονα πάντοτε το κατά πόσο η έκδοση του διατάγματος είναι αναγκαία, για να καταστεί δυνατή η απονομή της δικαιοσύνης σε κάθε στάδιο, περιλαμβανομένου και αυτού της ικανοποίησης της απόφασης, που τυχόν ήθελε εκδοθεί» (Καλογήρου ν. C.C.F. Credit Capital Finance Ltd
(2005)1 (B) Α.Α.Δ. 1237, 1244). Το Δικαστήριο εκδίδει ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα με φειδώ και αφού σταθμίσει τα δεδομένα της υπόθεσηςκαι κρίνει πως η έκδοση τέτοιου διατάγματος είναι δίκαιη και πρόσφορη (Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χατζηβασίλη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Περαιτέρω, και επειδή, εν προκειμένω, συζητείται και η οριστικοποίηση του διατάγματος ημερ. 10.07.2013, το οποίο εξεδόθηκε στα πλαίσια μονομερούς αίτησης, μια τέτοια αίτηση «είναι υψίστης πίστεως («uberrima fides») και παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου οδηγεί στην ακύρωση της διαταγής που δόθηκε στη μονομερή αίτηση» (Larissa (Αρ. 2)
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1333, 1342 δείτε και τη Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, 264-7 καθώς και την M. and Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.α. ν. The Timberland Co
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, 1797). Στην προκείμενη περίπτωση, η οποία βασίζεται στους κεντρικούς ισχυρισμούς πώς το επίδικο έργο εμπίπτει στην κατηγορία των οικοδομικών έργων Ε΄ τάξης γιατί το συνολικό εμβαδόν του είναι «περί τα 150 τ.μ.» και ότι αυτό ευρίσκεται στο στάδιο της ανέγερσης (δείτε στις παρ. 4 και 6 της ένορκης δήλωσης της Ελένης Χαραλάμπους ημερ. 10.07.2013), μετά την παρουσίαση της μαρτυρίας των κατηγορουμένων η εικόνα που αρχικώς δημιουργήθηκε με βάση την ένορκη δήλωση της Ελένης Χαραλάμπους ημερ. 10.07.2013 έχει ανατραπεί. Τα όσα η μάρτυρας του Οργανισμού ισχυρίζεται εν σχέσει με τα ουσιώδη γεγονότα του συνολικού εμβαδού του έργου και του σταδίου στο οποίο αυτό ευρίσκεται αμφισβητούνται. Οι ενόρκως δηλούντες κατηγορούμενοι αρ. 2 και 6 ισχυρίζονται πως το έργο έχει εμβαδόν 120 τ.μ. και, άρα, αυτό δεν εμπίπτει σε κατηγορία οικοδομικού έργου η εκτέλεση του οποίου απαιτεί άδεια εγγεγραμμένου εργολήπτη (δείτε στην παρά. 7 της ένορκης δήλωσης της κατηγορουμένης αρ. 2 Ελένης Νικολάου, ημερ. 09.08.2013 και στην παρά. 6 της ένορκης δήλωσης του κατηγορουμένου αρ. 6 Λευτέρη Πανταζή ίδιας ημερομηνίας). Επιπλέον και οι δύο αυτοί κατηγορούμενοι ισχυρίζονται πως το έργο έχει αποπερατωθεί (δείτε στην παρά. 40 της ένορκης δήλωσης της κατηγορουμένης αρ. 2 ημερ. 09.08.2013 και στην παρά. 35 της ένορκης δήλωσης του Λευτέρη Πανταζή ίδιας ημερομηνίας). Στην προκειμένη περίπτωση, ως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα, πλήγμα στις δηλώσεις των κατηγορουμένων αρ. 2 και 6 θα μπορούσε να φέρει είτε η αντεξέτασή τους είτε η καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων εκ μέρους του Οργανισμού. Νομολογήθηκαν σχετικώς τα εξής: «Σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται, ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του ... Ο Αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ΄ ου η αίτηση. (Iacovou Brothers (Constructions) Ltd v. Fashionwise Ltd
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1377, 1380, δείτε και την Fashion Box S.R.L. v. Ferro Fashions Ltd
(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1858, 1863). Βεβαίως, στο παρόν στάδιο το δικαστικό έργο περιορίζεται σε μια εκ πρώτης όψεως θεώρηση των περιστάσεων και δεν εκφράζεται κρίση ως προς την βασιμότητα των κατηγοριών πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Όμως, η προβολή, εκ μέρους των κατηγορουμένων αρ. 2 και 6 των πιο πάνω ισχυρισμών, οι οποίοι αφορούν σε προϋποθέσεις έκδοσης του επίδικου διατάγματος, επέβαλε στον Οργανισμό το βάρος να αποδείξει τους ισχυρισμούς για τα γεγονότα που σχετίζονται με τις νόμιμες και νομολογημένες προϋποθέσεις έκδοσης ενδιάμεσου διατάγματος. Ειδικότερα, σημειώνεται πως ο ισχυρισμός περί αποπεράτωσης του επίδικου έργου πριν από την επίδοση του διατάγματος ημερ. 10.07.2013, ισχυρισμός ο οποίος δεν αντεκρούσθηκε, είναι κρίσιμος εφ΄ όσον τα Δικαστήρια επιλύουν πραγματικές διαφορές. Τα Δικαστήρια δεν ασχολούνται με ζητήματα θεωρητικά και ούτε ασχολούνται με ζητήματα τα οποία απώλεσαν τη σημασία τους συνεπεία της εξέλιξης των γεγονότων. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση ημερο. 10.07.2013 αποτυγχάνει. Η αίτηση ημερ. 10.07.2013 απορρίπτεται. Το ενδιάμεσο διάταγμα ημερ. 10.07.2013 ακυρώνεται. Τα έξοδα της αίτησης, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή στην κλίμακα €500-€2.000 και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των κατηγορουμένων αρ. 1, 2 και 6 και εναντίον της κατηγορούσας αρχής. Τα έξοδα αυτά ορίζονται καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας εκδίκασης της υπόθεσης. (Υπ.) ................................ Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο