Δημοκρατίας ν. Nidai Izzet κ.α., Αρ. Υπ.: 345/13, 16/10/2013

(2)του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε («ο Ν29/77») (βλ. κατηγορία 2), παράνομης κατοχής του ίδιου είδους και ποσότητας ελεγχόμενου φαρμάκου, κατά παράβαση του άρθρου 6

(2)του Ν29/77 (βλ. κατηγορία 3) και κατοχής της ίδιας ποσότητας ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, κατά παράβαση του άρθρου 6

(3)του Ν29/77 (βλ. κατηγορία 4). Ο κατηγορούμενος 2 βρέθηκε ένοχος επίσης μετά από παραδοχή του στην κατηγορία της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση του άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και του άρθρου 6

(2)του Ν29/77 (βλ. κατηγορία 1). Σύμφωνα με τα γεγονότα, ο κατηγορούμενος 1 κατά τον επίδικο χρόνο ήταν κάτοικος Λάρνακας και ηλικίας 64 ετών (γεννηθείς την 5.9.48), ενώ ο κατηγορούμενος 2 κάτοικος Λευκωσίας και ηλικίας 45 ετών (γεννηθείς την 6.4.67). Την 3.1.13 ο κατηγορούμενος 2, ο οποίος είναι χρήστης ηρωίνης, επικοινώνησε με τον κατηγορούμενο 1 με σκοπό να προμηθευτεί ναρκωτικά. Ο κατηγορούμενος 1 του ανέφερε ότι δε διέθετε ναρκωτικά τη στιγμή εκείνη και τον κάλεσε να έρθει στη Λάρνακα με σκοπό να μεταβούν στην περιοχή Βρυσούλλων ώστε να προμηθευτεί ο κατηγορούμενος 1 ποσότητα ηρωίνης, μέρος της οποίας, δηλαδή 10 γραμμάρια να τη δώσει στον κατηγορούμενο

1. Το βράδυ της ίδιας μέρας ο κατηγορούμενος 2 πήγε στη Λάρνακα όπου συνάντησε τον κατηγορούμενο 1 και αναχώρησαν μαζί με αυτοκίνητο για τις Βρυσούλλες. Οδηγός του αυτοκινήτου ήταν ο κατηγορούμενος 2 και συνοδηγός ο κατηγορούμενος
2. Οι προθέσεις τους περιήλθαν σε γνώση της Υπηρεσίας Καταπολέμησης Ναρκωτικών η οποία τους έθεσε υπό παρακολούθηση. Γύρω στις 21:00 οι κατηγορούμενοι έφθασαν στις Βρυσούλλες όπου ο κατηγορούμενος 1 συνάντησε γνωστό του πρόσωπο το οποίο, έναντι αμοιβής, τον προμήθευσε με την επίδικη ποσότητα των 95.115 γραμμαρίων ηρωίνης, την οποία ο κατηγορούμενος 1 τοποθέτησε μπροστά στο κάθισμα του συνοδηγού. Γύρω στις 21:30 μέλη της ΥΚΑΝ ανέκοψαν για έρευνα το αυτοκίνητο των κατηγορουμένων για έρευνα στο δρόμο Δεκέλειας-Λάρνακας. Οδηγός ήταν ο κατηγορούμενος 2 και συνοδηγός ο κατηγορούμενος
3. Αμέσως μετά την ανακοπή, ο κατηγορούμενος 1 έριξε στα πίσω καθίσματα του οχήματος την ηρωίνη η οποία εντοπίσθηκε ακολούθως από τους ανακριτές. Συνελήφθησαν και οι δύο. Ανακρινόμενος, ο κατηγορούμενος 2 - σε αντίθεση με τον κατηγορούμενο 1 - ομολόγησε αμέσως παραθέτοντας τα σχετικά γεγονότα που στην ουσία αποτέλεσαν και τη βάση των γεγονότων που παρατέθηκαν ενώπιον μας από την Κατηγορούσα Αρχή στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Ο κατηγορούμενος 1 βαρύνεται με μια προηγούμενη καταδίκη στην υπόθεση 13038/04 του Κακουργιοδικείου Λάρνακας το οποίο στις 6.6.05, του επέβαλε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 9 ετών για το αδίκημα της κατοχής ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια, ενός έτους για το αδίκημα της κατοχής ρητίνης κάνναβης, 2 ετών για το αδίκημα της κατοχής πυροβόλου όπλου κατηγορίας Β χωρίς άδεια και 18 μηνών για το αδίκημα της παράνομης κατοχής εκρηκτικών υλών. Ο κατηγορούμενος 1 απολύθηκε από τις Κεντρικές Φυλακές μετά από Προεδρική Χάρη στις 10.8.
4. Για σκοπούς επιβολής ποινής, λαμβάνεται υπόψη σε σχέση με τον κατηγορούμενο 1, η μη καταχωρισθείσα ποινική υπόθεση υπό στοιχεία Π.Φ.ΤΑΕ Λάρνακας Σ/92/13, που αφορά στο αδίκημα της παράνομης κατοχής πυροβόλου όπλου (κατηγορίας Β) και πυρομαχικών (49 σφαιρών), του Περί Πυροβόλων και Μη Πυροβόλων Όπλων Νόμου 113(Ι)/04 και του Περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ. 54, όπως τροποποιήθηκαν. Πιο συγκεκριμένα, την 31.1.13 και ενώ ο κατηγορούμενος 1 βρισκόταν υπόδικος για την παρούσα υπόθεση, μεταφέρθηκε από τις Κεντρικές Φυλακές στην οικία του με σκοπό τη διεξαγωγή έρευνας. Κατά τη διάρκεια της έρευνας, οδήγησε τους ανακριτές στην αυλή της οικίας του όπου υπήρχε θαμμένο ένα πιστόλι, ως η φωτογραφία - Τεκμήριο Β, καθώς και 49 πλήρη φυσίγγια του ιδίου όπλου, ως η φωτογραφία - Τεκμήριο Γ. Ανακρινόμενος, ανέφερε ότι προμηθεύτηκε το πιστόλι και τις σφαίρες και τα φυσίγγια από τα κατεχόμενα γιατί φοβόταν για τη ζωή του. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορούμενου 1 αγορεύοντας για σκοπούς μετριασμού της ποινής - και αναγνωρίζοντας τη σοβαρότητα των αδικημάτων - επικεντρώθηκε, μεταξύ άλλων, στις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, στην παραδοχή του πελάτη του ενώπιον του Δικαστηρίου πριν από την ακροαματική διαδικασία που ήταν έτοιμη να αρχίσει, στις οικογενειακές και προσωπικές του περιστάσεις (όπως αυτές διατυπώνονται και στο περιεχόμενο έκθεσης κοινωνικής έρευνας του Γραφείου Ευημερίας την οποία και υιοθέτησε), στη μεταμέλεια του, στην προχωρημένη του ηλικία (είναι σήμερα 65 ετών), στον εθισμό του στα σκληρά ναρκωτικά εδώ και 35 χρόνια, στην απουσία οικονομικού οφέλους από την εγκληματική του συμπεριφορά, στη συνεργασία του με τις ανακριτικές αρχές και ειδικότερα σε ό,τι αφορά στον εντοπισμό του πιστολιού και των πυρομαχικών που πολύ δύσκολα θα μπορούσαν να εντοπιστούν χωρίς τη συνδρομή του, στα διάφορα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει (πάσχει από άσθμα, είναι φορέας Ηπατίτιδας Γ και αντιμετωπίζει ελαφράς μορφής αναπηρία στην αριστερή μεριά ένεκα παλαιού τροχαίου δυστυχήματος), στο χαμηλό μορφωτικό του επίπεδο, στον τρόπο με τον οποίο η χρήση ναρκωτικών επηρεάζει τη σκέψη και συμπεριφορά του, στις ανεπιτυχείς προσπάθειες απεξάρτησης του από τα ναρκωτικά, στην απολογία του και στην προσδοκία του ότι η ποινή που θα του επιβληθεί θα τον βοηθήσει επιτέλους να αναμορφωθεί. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορούμενου 2 αγορεύοντας και αυτός για σκοπούς μετριασμού της ποινής, επικεντρώθηκε στις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος που παραδέχθηκε ο πελάτης του επικεντρωνόμενος στις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις του πελάτη του με αναφορά και τούτος στην έκθεση κοινωνικής έρευνας του Γραφείου Ευημερίας την οποία και υιοθέτησε, στην άμεση παραδοχή του μετά την τροποποίηση των λεπτομερειών της κατηγορίας 1, στο γεγονός της αναστολής ποινικής δίωξης του κατηγορούμενου 1 συνεργού του στην κατηγορία 1, στη συνεργασία του με τις ανακριτικές αρχές (έκφανση και αποτέλεσμα της οποίας αποτέλεσε η θεμελίωση της υπόθεσης εναντίον του ιδίου και του κατηγορούμενου 1), στα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει, στα ψυχολογικά προβλήματα που δήλωσε ότι αντιμετωπίζει, στο λευκό του ποινικό μητρώο, στην ηλικία (είναι σήμερα 46 ετών) και απολογία του. Λάβαμε υπόψη κάθε τι στο οποίο έγινε αναφορά ενώπιον μας, ιχνηλατώντας ταυτοχρόνως κάθε πτυχή της αγόρευσης των συνηγόρων. Η σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων αναδεικνύεται με ενάργεια από τις ανώτατες προβλεπόμενες ποινές της ισοβίου φυλάκισης (ή και προστίμου) για την κατηγορία 4 και της 12ετούς φυλάκισης (ή και προστίμου) στις υπόλοιπες κατηγορίες. Τα αδικήματα αυτά κατατάσσονται ως σοβαρά ενόψει και των ευρύτερων κοινωνικών και άλλων συνεπόμενων που επιφέρουν στον κοινωνικό ιστό. Αυτή η σοβαρότητα, μαζί με τη μεγάλη συχνότητα διάπραξης τους, σε συνδυασμό και με την κοινωνική απαξία που τα χαρακτηρίζει, καλούν στην επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Βεβαίως, ακόμη και εντός των πλαισίων αυτών, το δικαστικό καθήκον για εξατομίκευση της ποινής ουδόλως μειώνεται ή ατονεί, αφού, βάσει πάγιας και εμπεδωμένης νομολογίας, ακόμη και στα σοβαρότερα των αδικημάτων (στα οποία δεν προβλέπεται η επιβολή αναγκαστικής ποινής), το δικαστήριο καθηκόντως και προσηκόντως είναι που οφείλει - και έτσι πράξαμε και εμείς - να προσεγγίζει την κάθε περίπτωση στη βάση των δικών της γεγονότων και τον καθένα κατηγορούμενο αναλόγως των περιστάσεων του. Τούτο όμως, ταυτοχρόνως, δε σημαίνει ότι το καθήκον για εξατομίκευση της ποινής θα πρέπει να υπερακοντίζει και το έτερο δικαστικό καθήκον επιβολής της αρμόζουσας ποινής που η νομοθεσία προβλέπει και η νομολογία καθορίζει. Επιβάλλεται, επομένως, προσεκτική και μικροσκοπική στάθμιση των πραγμάτων στην κάθε περίπτωση, κάτι που θεωρούμε ότι πράξαμε και εδώ. Αναφορικώς με την αναγκαιότητα για αποτρεπτική αντιμετώπιση ατόμων που εμπλέκονται στη διάπραξη αδικημάτων σχετιζομένων με τα ναρκωτικά, αρκούμαστε στο να υιοθετήσουμε και να επαναλάβουμε εμφαντικώς όλα όσα προσφάτως διατύπωσε το Ανώτατο Δικαστήριο σε σχέση με την πτυχή αυτή στην Κλεομένης ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 29/12, ημ. 20.5.13, διά του Πασχαλίδη, Δ.: «Αν και πιστεύουμε ότι επαναλαμβάνουμε εαυτούς και τα τετριμμένα, κρίνουμε σκόπιμο να υπενθυμίσουμε την κατ' επανάληψη επισήμανση της νομολογίας μας «πως τα ναρκωτικά έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα και καρκίνωμα της κοινωνίας μας, πληγές οι οποίες δυστυχώς, όπως διαπιστώνουμε από τη συχνότητα των υποθέσεων που έρχονται ενώπιον των δικαστηρίων, όχι μόνο δεν φαίνεται να υποχωρούν, αλλά επιδεινώνονται ραγδαία. Και στη συντριπτική πλειοψηφία τους οι παραβάτες είναι πρόσωπα νεαρής ηλικίας. Είναι πραγματικά λυπηρό, οδυνηρό και τραγικό να διαπιστώνουμε πως η απώλεια ζωών, νέων κυρίως ανθρώπων, έχει γίνει μέρος της καθημερινής μας πραγματικότητας και πως η λίστα των νέων που έχουν εθιστεί στα ναρκωτικά μεγαλώνει μέρα με τη μέρα. Η σκληρή αυτή πραγματικότητα επιτάσσει την επιβολή αποτρεπτικών ποινών και καθιστά την αυστηρή μεταχείριση των παραβατών επιτακτική». (Βλ. Παντελής Λαζάρου κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις αρ. 172/2009 και 178/2009, ημερομηνίας 21/12/2010 και την εκεί σχετική νομολογία που η απόφαση παραπέμπει).» Λαμβάνουμε υπόψη για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις των κατηγορουμένων όπως αυτές εκτίθενται στις αντίστοιχες εκθέσεις κοινωνικής έρευνας και έτυχαν διευκρινίσεων και επισημάνσεων από μέρους των συνηγόρων. Ο κατηγορούμενος 1 γεννήθηκε και μεγάλωσε στο κατεχόμενο σήμερα μέρος της Λευκωσίας στις 5.9.
5. Προέρχεται από φτωχή και πολυμελή οικογένεια τουρκοκυπριακής καταγωγής. Ο πατέρας του ήταν επιπλοποιός και η μητέρα του οικοκυρά. Έχουν αποβιώσει και οι δύο. Είναι το τρίτο σε σειρά από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας, με τα οποία όμως δεν έχει οποιαδήποτε επικοινωνία. Είναι απόφοιτος δημοτικής εκπαίδευσης. Διέκοψε τη φοίτησε του λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος για μάθηση. Στη συνέχεια άρχισε να εργάζεται ως βοηθός ηλεκτρολόγου. Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στον τουρκικό στρατό. Μετά την αποστράτευση του μετάβηκε στην Ελλάδα όπου εργάστηκε ως ναυτικός για 15 χρόνια. Έπειτα επέστρεψε στις κατεχόμενες περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το 1968 η σύζυγος του τον εγκατέλειψε μεταβαίνοντας μαζί με το παιδί τους στην Αμερική. Έκτοτε δε διατηρεί οποιαδήποτε επικοινωνία με το παιδί του. Τα τελευταία χρόνια ζει στη Λάρνακα μαζί με τη δεύτερη σύζυγο του, με το ζεύγος να λαμβάνει μηνιαίο επίδομα από το Ταμείο Δημόσιων Βοηθημάτων. Από τον πρώτο του γάμο απέκτησε έναν γιο. Πριν από 10 χρόνια ενεπλάκη σε τροχαίο δυστύχημα με αποτέλεσμα σήμερα να παρουσιάζει προβλήματα υγείας. Είναι χρήστης ηρωίνης από την ηλικία των 30 ετών. Τα τελευταία 2 έτη παρακολουθείται από ψυχίατρο. Ο κατηγορούμενος 2 γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 6.4.
6. Προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια χαμηλής κοινωνικο-οικονομικής κατάστασης. Ο πατέρας του, ο οποίος είναι συνταξιούχος, κατάγεται από τα Λιβερά. Η μητέρα του είναι οικοκυρά και κατάγεται από το Δυόριος. Η οικογένεια του μετά την τουρκική εισβολή εγκαταστάθηκε στον Προσφυγικό Συνοικισμό Ανθούπολης. Είναι ο τρίτος σε σειρά από τα 5 παιδιά της οικογένειας. Φοίτησε μέχρι την Α τάξη Λυκείου και ακολούθως διέκοψε τη φοίτηση του λόγω οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε η οικογένεια του. Από νεαρή ηλικία άρχισε να εργάζεται στις οικοδομές. Κατατάγηκε στην Εθνική Φρουρά όπου μετά από 5 μήνες θητείας έτυχε απαλλαγής λόγω προβλημάτων ψυχικής υγείας. Έκτοτε δεν απασχολήθηκε σε κάποια εργασία. Είναι χρήστης εξαρτησιογόνων ουσιών από την ηλικία των 17 ετών. Παρακολουθείται από ψυχίατρο και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Παρουσιάζει ορθοπεδικά προβλήματα μετά από σειρά τροχαίων δυστυχημάτων. Λόγω της παραβατικής του συμπεριφοράς οι σχέσεις του με την οικογένεια του και ειδικότερα με τον πατέρα του είναι συγκρουσιακές. Αναφορικά με τη θέση στην έκθεση κοινωνικής έρευνας για τον κατηγορούμενο 1 ότι «. καταδικάστηκε για ναρκωτικά σε ποινή φυλάκισης από το 2004 μέχρι το 2009», σημειώνουμε ότι η μοναδική προηγούμενη καταδίκη που λαμβάνουμε υπόψη για τους παρόντες σκοπούς είναι αυτή στην υπόθεση 13038/04 του Κακουργιοδικείου Λάρνακας. Σε σχέση με την επισήμανση από μέρους της Κατηγορούσας Αρχής ότι ο κατηγορούμενος 1 καταδικάστηκε στις 17.7.13 σε διετή φυλάκιση για το αδίκημα της κατοχής ηρωίνης σημειώνουμε ότι καθόλου δεν την λαμβάνουμε υπόψη εναντίον του και ούτε ασφαλώς - και στοιχειωδώς - θα μπορούσε ποτέ να αποτελέσει και να θεωρηθεί ως προηγούμενη καταδίκη στην παρούσα περίπτωση. Σε ό,τι αφορά στο περιεχόμενο της έκθεσης κοινωνικής έρευνας για τον κατηγορούμενο 2, σημειώνουμε ότι οι εκεί αναφορές περί προηγούμενων καταδικών του, αγνοούνται παντελώς αφού τούτες έχουν ήδη παραγραφεί. Εν σχέση με την προηγούμενη καταδίκη του κατηγορούμενου 1, αυτήν την αξιολογούμε και προσμετρούμε ως ενδεικτική της στάσης του έναντι των νόμων της Πολιτείας και της εμμονής του στη διάπραξη παρόμοιας φύσης αδικημάτων, γεγονός που δεν μπορεί παρά να αποτελέσει εύλογο και νομιμοποιητικό λόγο για μείωση της επιείκειας που θα μπορούσε να του επιδειχθεί στην παρούσα περίπτωση και χωρίς ασφαλώς να τιμωρείται για τα ίδια δεύτερη φορά, κάτι το απαράδεκτο. Δεν μπορούμε ωστόσο να παραγνωρίσουμε το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 1 έχοντας καταδικαστεί από το Κακουργιοδικείο Λάρνακας στις 6.6.05 σε ποινή φυλάκισης 9 χρόνων και έχοντας τύχει του ευεργετήματος προεδρικής χάρης αποφυλακιζόμενος πρόωρα στις 10.8.09, επέλεξε σε λιγότερο από 4 χρόνια μετά, να επανέλθει, δυστυχώς, στην ίδια παραβατική συμπεριφορά του. Πέραν των πιο πάνω, λαμβάνουμε υπόψη για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής του κατηγορούμενου 1, τις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις του, τη σχετικά προχωρημένη ηλικία του (είναι σήμερα 65 ετών) και τη συνάρτηση του γεγονότος αυτού με το προσδόκιμο της υπόλοιπης του βιολογικής ζωής, το γεγονός ότι εδώ και τέσσερεις σχεδόν δεκαετίες είναι χρήστης σκληρών ναρκωτικών κάτι που έχει επηρεάσει τον τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς του, τις αποτυχημένες προσπάθειες απεξάρτησης του, την έστω και κάπως καθυστερημένη παραδοχή του - χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζουμε την υπόδειξη στη Firat v Δημοκρατίας

(1993)2 ΑΑΔ 402, 405, ότι σε υποθέσεις ναρκωτικών δεν πρέπει να υπερτιμάται το στοιχείο της παραδοχής αφού οι υποθέσεις αυτές δεν τίθενται στο ίδιο επίπεδο με άλλες περιπτώσεις παράνομης συμπεριφοράς, τη μεταμέλεια του, τη συνεργασία του με την Αστυνομία για εντοπισμό του πιστολιού και των πυρομαχικών που βρέθηκαν στην αυλή της οικίας του με δοσμένο ότι, χωρίς τη συνδρομή του, πολύ πιθανόν τα παράνομα αυτά αντικείμενα να μην ανευρίσκονταν ποτέ από τις ανακριτικές αρχές, τα διάφορα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει, το χαμηλό του μορφωτικό επίπεδο και την απολογία του. Σε σχέση με την εισήγηση του δικηγόρου του κατηγορούμενου 1 ότι ο τελευταίος δεν είχε και δεν ανέμενε να έχει οποιοδήποτε οικονομικό όφελος από την εγκληματική του συμπεριφορά και ότι, ως εκ τούτου, αυτό το γεγονός θα πρέπει να προσμετρήσει ως ελαφρυντικό - απορρίπτοντας τη θέση - θεωρούμε σκόπιμο να παραθέσουμε αυτά που σημείωσε το Εφετείο στην Κωνσταντίνου ν Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 466, 469, διά του Νικολαΐδη, Δ., χωρίς περαιτέρω σχόλια: «Θεωρούμε όμως, ούτως ή άλλως, ότι ο ισχυρισμός είναι άνευ ουσιαστικής σημασίας, γιατί, στο κάτω κάτω, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ελαφρυντικό ο λόγος προώθησης των ναρκωτικών. Είτε τα ναρκωτικά προωθούνται με σκοπό το άμεσο χρηματικό κέρδος, είτε για οποιοδήποτε άμεσο ή έμμεσο όφελος, η κατάληξη παραμένει η ίδια. Η διάδοση των ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα.» Καθόλου δεν μπορούμε να μειώσουμε το γεγονός ότι λαμβάνεται εδώ υπόψη και η διάπραξη δύο άλλων πολύ σοβαρών ως εκ της φύσης τους και των προβλεπόμενων ποινών αδικημάτων. Εκείνου της κατοχής πιστολιού και μιας καθόλου αμελητέας ποσότητας σφαιρών, τα οποία τιμωρούνται αντιστοίχως και κατά ανώτατο όριο με 15ετή και 10ετή φυλάκιση με βάση αντίστοιχες διατάξεις του Περί Πυροβόλων και Μη Πυροβόλων Όπλων Νόμου 113(Ι)/04 και του Περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ. 54, όπως τροποποιήθηκαν. Σε σχέση με τον κατηγορούμενο 2, εκτός αυτών που έχουμε ήδη αγγίξει ανωτέρω, λαμβάνουμε υπόψη τις δικές του οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις, τη μικρή, σχετικώς, ποσότητα ηρωίνης που αποτελεί το αντικείμενο της κατηγορίας που παραδέχθηκε, το γεγονός της αναστολής ποινικής δίωξης του συνεργού του στην κατηγορία 1, τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος, τα ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετωπίζει εδώ και χρόνια καθώς και τα αίτια αυτών, δηλαδή τούτων απορρεόντων από εμπλοκή του σε τροχαίο δυστύχημα το 1984 ως αποτέλεσμα του οποίου ήταν να τραυματιστεί σοβαρά ο ίδιος αλλά και να σκοτωθεί κάποιος φίλος του, τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει (είναι και αυτός φορέας Ηπατίτιδας Γ), την ηλικία του (είναι σήμερα 46 ετών), τις επιπτώσεις της καταδίκης και ποινής του στον ίδιο και στους ηλικιωμένους γονείς του (ο ίδιος είναι άγαμος) και ιδιαίτερα στη μητέρα του η οποία αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας και τυγχάνει της εξειδικευμένης φροντίδας του κατηγορούμενου 2 (με τη χορήγηση ενέσεων), κάτι που δεν μπορεί να πράξει, για διάφορους λόγους, ο πατέρας του, την άμεση παραδοχή του μετά την τροποποίηση του κατηγορητηρίου (στα πλαίσια όμως που συζητήσαμε ανωτέρω με αναφορά στη Firat v Δημοκρατίας

(1993)2 ΑΑΔ 402, 405), την εξαρχής συνεργασία του με τις ανακριτικές αρχές, τη μεταμέλεια του και την ενώπιον μας απολογία. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω υπό το πρίσμα που συζητήσαμε κρίνουμε ότι η μοναδική ενδεικνυόμενη ποινή υπό τις περιστάσεις είναι, αναποφεύκτως, αυτή της φυλάκισης των κατηγορουμένων. Επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο 1, ποινή φυλάκισης 8 ετών στην κατηγορία 4 (κατοχή ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα). Δεν επιβάλλεται ποινή στις κατηγορίες 2 (προμήθεια ηρωίνης από άγνωστο πρόσωπο) και 3 (κατοχή ηρωίνης), δεδομένης της ταύτισης των συστατικών τους στοιχείων με εκείνα της κατηγορίας 4 (κατοχή ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα). Επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο 2, στην κατηγορία 1, ποινή φυλάκισης 1½ έτους. Μολονότι ο δικηγόρος του κατηγορούμενου 2 δεν ήγειρε τέτοιο ζήτημα, θεωρούμε ότι έτσι κι αλλιώς δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 3

(2)του Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ορισμένας Περιπτώσεις Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε, για αναστολή της ποινής φυλάκισης που του επιβλήθηκε, μια και κάτι τέτοιο ποσώς δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών συνθηκών του κατηγορούμενου, αφού ο τελευταίος ενήργησε, σε κάθε ουσιώδη χρόνο, ενσυνείδητα και με πλήρη επίγνωση των επιπτώσεων των πράξεων του. Θα έπρεπε να ζύγιαζε τα πράγματα προσεκτικότερα και με αισθαντικότητα όλων αυτών που σήμερα επικαλείται ως ασπίδα για να αποφύγει τον εγκλεισμό του στις Κεντρικές Φυλακές, και ιδιαίτερα τις επιπτώσεις στην οικογένεια του αλλά και στον ίδιον. Δεν το έπραξε. Η ποινή φυλάκισης του κατηγορούμενου 2, θα είναι άμεση. Ο χρόνος που ο κάθε ένας κατηγορούμενος τέλεσε σε προφυλάκιση στην παρούσα υπόθεση, να συνυπολογιστεί βάσει του άρθρου 117

(1)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. Τα ναρκωτικά, το πιστόλι και τα 49 φυσίγγια κατάσχονται. Τα ναρκωτικά να καταστραφούν μετά την παρέλευση του χρόνου έφεσης. (Υπ.)................ Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. (Υπ.)................ Α. Δαυίδ, Α.Ε.Δ. (Υπ.)................ Χρ. Φιλίππου, Ε.Δ. /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο