Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Παύλος Κοφτερός, Αρ. Υπόθεσης 20885/12, 7/11/2013

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Επίσης αντιμετωπίζει κατηγορία ότι της επιτέθηκε κατά παράβαση των άρθρων 2, 3 και 4 του περί Βίας στην Οικογένεια Νόμου 119

(1)/2000 και ακόμη μία τρίτη κατηγορία ότι εισήλθε παράνομα στην οικία της παραπονούμενης κατά παράβαση του άρθρου 280 Κεφ. 154. Η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής στηρίζεται εξ'ολοκληρου στην μαρτυρία της παραπονούμενης. Η παραπονούμενη έχει σωρεία διαφορών με τον κατηγορούμενο με τον οποίο συζούσε και απέκτησε μαζί του δύο παιδιά. Στις 11.2.2011 ήταν σε διάσταση και υπήρχε σε ισχύ δικαστικό διάταγμα το οποίο καθόριζε πότε θα είχε δικαίωμα επίσκεψης των παιδιών ο κατηγορούμενος. Το διάταγμα καθόριζε ότι ο κατηγορούμενος είχε το δικαίωμα επίσκεψης κάθε δεύτερη και τέταρτη Κυριακή του μήνα καθώς και κάθε πρώτο και τρίτο Σάββατο του μήνα. Η υπεράσπιση υπέβαλε την θέση ότι κατά εκείνο το διάστημα η ΜΚ1 δεν επέτρεπε τον κατηγορούμενο να ασκεί το δικαίωμα του με βάση το δικαστικό διάταγμα σε πολλές περιπτώσεις. Η ΜΚ1 προσπάθησε να αποφύγει την ερώτηση και στην ουσία δεν απάντησε την ερώτηση και περιορίστηκε στην λακωνική δήλωση ότι την συγκεκριμένη ημέρα δεν ήταν ημέρα που είχε δικαίωμα ο κατηγορούμενος να επισκεφθεί τα παιδιά του. Επίσης η υπεράσπιση υπέβαλε την θέση ότι λόγω άρνησης της παραπονούμενης να παραδώσει τα παιδιά σε καθορισμένη ημερομηνία κατόπιν διατάγματος οι μέρες δεν τηρήθηκαν ως προνοούσε το διάταγμα με αποτέλεσμα ο κατηγορούμενος να αναζητά να δει τα παιδιά. Η παραπονούμενη δεν έδωσε καμία απάντηση στην ερώτηση αλλά περιορίστηκε να αναφέρει ότι η συγκεκριμένη ημέρα δεν ήταν δική του ημέρα να δει τα παιδιά του. Υπήρχαν σημαντικές αντιφάσεις στην μαρτυρία της παραπονούμενης. Στην αστυνομική της κατάθεση ανέφερε ότι πληροφορήθηκε ότι ο κατηγορούμενος προσήλθε για να επισκεφθεί τα παιδιά από το τηλέφωνο. Ενόρκως, ανέφερε ότι τον είδε από το παράθυρο από τον δρόμο και να φωνάζει για να πάρει τα παιδιά. Ενώ τον είδε να φωνάζει και να βρίσκεται σε κοντινή απόσταση ίσως και θυμωμένος δεν έδωσε πειστική απάντηση για το γεγονός ότι άνοιξε την πόρτα. Έδωσε εξήγηση ότι εκείνη την στιγμή θα έφευγε από το σπίτι για να πάρει τα παιδιά ποδόσφαιρο αλλά σε άλλο σημείο της μαρτυρίας της για να εξηγήσει ότι κατόρθωσε να κλείσει την πόρτα παρόλο που ο κατηγορούμενος υπερισχύει σε σωματική δύναμη ανέφερε ότι η πόρτα ήταν μισάνοικτη. Ρωτήθηκε κατά πόσο δύο εβδομάδες προηγουμένως είχε τραυματίσει τον κατηγορούμενο και αντί να το αρνηθεί εμμέσως το παραδέχθηκε με δικαιολογία ότι προσπαθούσε να τον εμποδίσει να δει τα παιδιά του. Η εκδοχή της παραπονούμενης είναι αφύσικη και δεν συνάδει με την κοινή λογική. Ανέφερε ότι σπρώχθηκε προς τα πίσω όταν ο κατηγορούμενος έσπρωξε την πόρτα για να μπεί όμως δεν εξήγησε γιατί δεν κατόρθωσε ο κατηγορούμενος τελικά να εισέλθει στην οικία. Ισχυρίζεται ότι κλώτσησε την πόρτα τόσο δυνατά που αυτή έσπασε ενώ αυτή ήταν πίσω από την πόρτα και την έσπρωχνε για να κλείσει. Δεν μπορεί αυτή η εκδοχή να είναι η αλήθεια διαφορετικά θα τραυματιζόταν και η ίδια που όπως ισχυρίζεται βρισκόταν πίσω από την πόρτα για να την κλείσει. Εξίσου παράξενος και αφύσικος είναι ο ισχυρισμός της ότι ενώ ο κατηγορούμενος ήταν θυμωμένος σε βαθμό που κλώτσησε και έσπασε την πόρτα αμέσως μετά έτρεξε για να φύγει. Επίσης σύμφωνα με την εκδοχή της ο κατηγορούμενος την έσπρωξε στο στέρνο την ώρα που προσπαθούσε αυτή να φύγει τα χέρια του και το πόδι του από την πόρτα. Φυσικά δεν περιέγραψε ακριβώς πως επιχείρησε να φύγει τα χέρια του και το πόδι του από την πόρτα όμως εάν η προσπάθεια της ήταν να φύγει τα χέρια του και το πόδι του από την πόρτα πως θα είχε ελεύθερα τα χέρια της για να σπρώξει και να κλείσει την πόρτα. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να έχουν γίνει τα πράγματα όπως τα περιγράφει. Με δεδομένο την εμπάθεια της παραπονούμενης εναντίον του κατηγορούμενου και το γεγονός ότι στο πρόσφατο παρελθόν δεν τήρησε το χρονοδιάγραμμά δικαιωμάτων επισκέψεων δυνάμει δικαστικού διατάγματος έχω σοβαρές επιφυλάξεις κατά πόσο αυτά που ανέφερε στο Δικαστήριο είναι η αλήθεια. Σε αντίθεση με την παραπονούμενη, ο κατηγορούμενος ήταν αυθόρμητος και ειλικρινής. Επέμενε ότι ήταν η ημέρα του να επισκεφθεί τα παιδιά του. Εξήγησε ωστόσο ότι ακόμη και να μην ήταν η σειρά του η παραπονούμενη του είχε στερήσει το δικαίωμα να επισκεφθεί τα παιδιά του τόσες φορές αυθαίρετα και κατά παράβαση του διατάγματος που ήταν δυνατόν να χάσει τον λογαριασμό για το ποιες μέρες είχε τέτοιο δικαίωμα και ποιος είχε σειρά για την επιμέλεια των παιδιών. Αυτή η θέση ήταν τεκμηριωμένη αφού υπάρχουν σωρεία καταγγελιών στην αστυνομία με τις φορές που η παραπονούμενη αρνήθηκε να του παραδώσει την επιμέλεια των παιδιών. Το διάταγμα δεν καθόριζε συγκεκριμένες ημερομηνίες για να φανεί κατά πόσο η συγκεκριμένη ημερομηνία ήταν σειρά του κατηγορούμενου ή όχι. Η εκδοχή του κατηγορουμένου σε σχέση με το επίδικο επεισόδιο ήταν λογική και αληθοφανής. Η παραπονούμενη του άνοιξε την πόρτα και όταν αντιλήφθηκε ότι ήταν ο κατηγορούμενος στην πόρτα έκλεισε απότομα την πόρτα στο πρόσωπο του. Επειδή είχε ανοικτή την αγκαλιά του και το μικρό παιδί έτρεχε προς την κατεύθυνση του υπήρχε κίνδυνος για την δική του σωματική ακεραιτότητα αλλά και γι' αυτήν του μικρού παιδιού που κατευθυνόταν προς την πόρτα. Ενστικτωδώς πρόταξε το χέρι του για προστασία του κορμιού του με αποτέλεσμα να πέσει πάνω στο χέρι του η πόρτα. Επειδή η πόρτα αποτελείται από φυλλαράκια όταν έσπασε ένα κομμάτι της πόρτας υποχώρησε και η υπόλοιπη πόρτα. Ο κατηγορούμενος εξήγησε ότι ουδέποτε υπήρξε πρόθεση να προκαλέσει ζημιά στην πόρτα αλλά ενήργησε ενστικτωδώς για αυτοάμυνα. Ο κατηγορούμενος περιέγραψε με κάθε λεπτομέρεια ότι αυτός είναι το πρόσωπο που στην ουσία είναι υπό διωγμό από την παραπονούμενη και η παραπονούμενη είναι το επιθετικό πρόσωπο σ' αυτή τη σχέση και όχι ο ίδιος. Η απόγνωση του ήταν εμφανής και πείσθηκα ότι τα όσα ανέφερε είναι γνήσια βιώματα. Χαρακτηριστική ήταν η θέση του κατηγορούμενου ότι τον πιάνει ταχυπαλμία όποτε θα πάει να πάρει τα παιδιά του επειδή η παραπονούμενη είναι απρόβλεπτη. Συνεχώς, θέλει να τον εκδικηθεί και την φοβάται. Για την παρούσα υπόθεση ανέφερε ότι πιέζεται να δηλώσει ότι δεν έχει παράπονο για επεισόδιο όπου η παραπονούμενη έχει κάνει ζημιά στο όχημα της συζύγου του για να αποσύρει και η παραπονούμενη αυτήν την υπόθεση. Δεν μπορώ να στηριχθώ στην μαρτυρία της παραπονούμενης για την εξαγωγή οποιωνδήποτε ασφαλών συμπερασμάτων. Ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται σε σχέση με όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ............. Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο