Δημοκρατίας ν. Αντώνη Χριστοδούλου κ.α., Αρ. Υπ.: 14247/13, 20/12/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLAR:2013:13 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. Γ. Σάντη, Π.Ε.Δ. Α. Δαυίδ, Α.Ε.Δ. Χρ. Φιλίππου, Ε.Δ. Αρ. Υπ.: 14247/13 Μεταξύ: Δημοκρατίας ν
- Αντώνη Χριστοδούλου κ.ά. Κατηγορούμενων 20 Δεκεμβρίου,
- Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Θ. Παπανικολάου. Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Δ. Καλλένος Για τους Κατηγορούμενους 2, 3: κ. Κ. Ταμπούρλας εκ μέρους της κας Μ. Νεοφύτου Για τον Κατηγορούμενο 4: κ. Κ. Ταμπούρλας Κατηγορούμενοι 1 έως 4: Παρόντες Π Ο Ι Ν Η (Μετά Από Διάλειμμα) Ο κατηγορούμενος 1 («ο κατηγορούμενος») βρέθηκε ένοχος μετά από δική του παραδοχή στην κατηγορία της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, Πρώτος Πίνακας Μέρος II και 6
(1)
(2)του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε (βλ. κατηγορία 1) και στην κατηγορία της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, Πρώτος Πίνακας Μέρος I και 6
(1)
(2)του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, (βλ. κατηγορία 3). Πιο συγκεκριμένα, ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι στις 20.10.13, στη Λάρνακα, κατείχε κάνναβη συνολικού βάρους 6 κιλών και 965 γραμμαρίων χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας (βλ. κατηγορία 1) και ότι την ίδια ημερομηνία και πάλι στη Λάρνακα, είχε παράνομα στην κατοχή του, 17,415 γραμμάρια κοκαΐνης. Σύμφωνα με τα γεγονότα όπως εκτέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή και έγιναν αποδεκτά από την Υπεράσπιση, στις 19.10.13 μετά από έρευνα από μέλη της ΥΚΑΝ Λάρνακας που διεξήχθη δυνάμει δικαστικού εντάλματος, στην οικία του κατηγορούμενου που βρίσκεται στην οδό Αισχύλου 11 στην Ορόκλινη, εντοπίστηκε φυτική ύλη η οποία έμοιαζε με κάνναβη. Στις 20.10.13 περί ώρα 09:17 ο κατηγορούμενος συνελήφθη δυνάμει δικαστικού εντάλματος και αφού του επεστήθηκε η προσοχή στο Νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε «είμαι χρήστης κάνναβης και πίνω για λοού μου». Την ίδια ημέρα και περί ώρα 20:45, διεξήχθη έρευνα δυνάμει δικαστικού εντάλματος στην οικία της μητέρας του κατηγορούμενου στην οδό Αγ. Ιακώβου 3Γ στη Λάρνακα, όπου εντοπίστηκε τσάντα και πλαστικός κουβάς μπογιάς που περιείχαν νάυλον σακούλια εντός των οποίων υπήρχε ξηρή φυτική ύλη και άσπρη σκόνη. Από επιστημονικές εξετάσεις που διενεργήθηκαν στο Κρατικό Χημείο διαπιστώθηκε ότι η ξηρή φυτική ύλη ήταν ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, ήτοι κάνναβη, συνολικού βάρους 6 κιλών και 675 γραμμαρίων ενώ η άσπρη σκόνη ήταν ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α, ήτοι κοκαΐνη, συνολικού βάρους 17,415γρ.. Στο μεταξύ ο κατηγορούμενος είχε ήδη συλληφθεί με δικαστικό ένταλμα στις 21.10.13 σε σχέση με τα ναρκωτικά που βρέθηκαν στην οικία της μητέρας του ενώ έχοντας ήδη προβεί σε θεληματική κατάθεση στα πλαίσια της οποίας παραδέχθηκε τη διάπραξη των αδικημάτων κατονομάζοντας περαιτέρω τα πρόσωπα τα οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, προμηθεύτηκε τις ως άνω ναρκωτικές ουσίες. Ο κατηγορούμενος ο οποίος τελεί υπό κράτηση από τις 19.10.13 είναι λευκού ποινικού μητρώου. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορούμενου, αγορεύοντας για σκοπούς μετριασμού της ποινής, αναφέρθηκε στις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις του πελάτη του με αναφορά και στο περιεχόμενο της Έκθεσης Κοινωνικής Έρευνας του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας που ετοιμάστηκε για σκοπούς της παρούσας, το οποίο και υιοθέτησε. Πρόταξε ως μετριαστικά στοιχεία, το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου, την ηλικία του (είναι 45 ετών, έχοντας γεννηθεί στο Λονδίνο στις 7.1.68), υποδεικνύοντας ότι ο συνδυασμός των δύο αυτών στοιχείων είναι ενδεικτικό του γεγονότος ότι μέχρι σήμερα διήγαγε τη ζωή του εντός της νομιμότητας. Πρόβαλε επίσης την άμεση παραδοχή και ομολογία του κατηγορούμενου, την έμπρακτη μεταμέλεια του, τη συνεργασία του με τις ανακριτικές αρχές και την Αστυνομία και το γεγονός ότι είναι διατεθειμένος να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας εναντίον των άλλων εμπλεκομένων στην υπόθεση, έχοντας ήδη ενταχθεί προς τούτο στο πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων, παρά τους φόβους που έχει εκφράσει για το τι μπορεί να επακολουθήσει για τον ίδιο και την οικογένεια του από την απόφαση του να προσφέρει μαρτυρία για την Κατηγορούσα Αρχή. Επισήμανε ακόμη την απουσία άμεσου - προσωπικού οφέλους από τις εγκληματικές του ενέργειες, υποδεικνύοντας ότι διέπραξε τα αδικήματα που παραδέχθηκε για να βοηθήσει στενό συγγενικό του πρόσωπο (αδελφό της συζύγου του) να απεμπλακεί από σοβαρά προβλήματα που αντιμετώπιζε εξ αιτίας της εμπλοκής του σε κύκλωμα ή καταστάσεις που αφορούσαν σε κυκλώματα ναρκωτικών, με απώτερο σκοπό τη διαγραφή χρεών του ως άνω συγγενικού του προσώπου προς συγκεκριμένα άτομα που ασχολούνταν με τα ναρκωτικά. Παρά τα τεράστια οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπισε και αντιμετωπίζει, υπέδειξε ο συνήγορος, η εμπλοκή του στην υπό εξέταση υπόθεση εξαντλείτο στην αποθήκευση των ναρκωτικών και ενίοτε στην τοποθέτηση τους σε συγκεκριμένους δημόσιους χώρους κατόπιν εντολής για να παραληφθούν από άγνωστα του πρόσωπα, με σκοπό την διαγραφή χρέους του κουνιάδου του. Σε σχέση με τις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, όπως αυτές διατυπώνονται στην υπό αναφορά Έκθεση Κοινωνικής Έρευνας και οι οποίες έτυχαν επεξήγησης, σχολιασμού και διεύρυνσης από τον δικηγόρο του κατηγορούμενου, σημειώνουμε ότι ο κατηγορούμενος, ηλικίας 45 ετών, προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Είναι ο μικρότερος από τα τρία παιδιά της οικογένειας ενώ οι δύο μεγαλύτερες αδελφές του είναι έγγαμες. Οι σχέσεις με την οικογένεια του περιγράφονται ως καλές. Το 1974 τραυματίστηκε από πυροβολισμό κατά τη διάρκεια της Τουρκικής Εισβολής με αποτέλεσμα να μεταφερθεί στο Λονδίνο όπου και είχε γεννηθεί για σκοπούς νοσηλείας. Επέστρεψε στην Κύπρο το 1983 όπου και εγκαταστάθηκε με τους πατρικούς του παππούδες. Από νεαρή ηλικία άρχισε να εργάζεται αρχικά ως μηχανικός μοτοσικλετών και ακολούθως σε εταιρεία που ασχολείτο με εξαρτήματα αυτοκινήτων. Σε ηλικία 20 ετών λειτούργησε το δικό του συνεργείο μοτοσικλετών. Το 1985 ο πατέρας του σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό ατύχημα και ο κατηγορούμενος κηρύχθηκε προστάτης της οικογένειας του. Ενόψει τούτου και του γεγονότος ότι είναι Άγγλος υπήκοος δεν υπηρέτησε στην Εθνική Φρουρά. Σε ηλικία 27 ετών παντρεύτηκε. Από το γάμο του απέκτησε τρία παιδιά. Τον Δαυίδ Χριστοδούλου, 18 ετών (εθνοφρουρό), τον Τζόσουα Χριστοδούλου, 13 ετών (μαθητή) και την Αμπικέουλ Χριστοδούλου, 3 ετών. Μετά τη γέννηση του πρώτου του παιδιού η οικογένεια μετακινήθηκε στο Λονδίνο όπου ο κατηγορούμενος υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση η οποία όμως απέτυχε, με αποτέλεσμα για περίοδο δυο μηνών να νοσηλεύεται σε κωματώδη κατάσταση. Το 2008 η οικογένεια επέστρεψε στην Κύπρο. Με την επιστροφή του στην Κύπρο λειτούργησε πρακτορείο στοιχημάτων το οποίο όμως μετά την πάροδο ενός χρόνου καταστράφηκε ολοσχερώς λόγω κακόβουλης ζημιάς (φωτιά). Από το 2009 είναι άνεργος ενώ η οικογένεια του στηρίζεται οικονομικά από το ταμείο δημοσίων βοηθημάτων. Αντιμετωπίζει χρόνια προβλήματα νευρολογικής φύσης ενώ πάσχει από ημικρανίες με τάσεις λιποθυμίας. Μετά το θάνατο του πατέρα του το 1985 άρχισε να κάνει χρήση κάνναβης. Αξιολογήσαμε κάθε τι στο οποίο έγινε αναφορά ενώπιον μας στο στάδιο της αγόρευσης για μετριασμό της ποινής όπως ασφαλώς και το περιεχόμενο της ως άνω Έκθεσης Κοινωνικής Έρευνας. Η σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων αναδεικνύεται με ενάργεια από τις ανώτατες προβλεπόμενες ποινές της οκταετούς φυλάκισης ή και προστίμου, για την κατηγορία της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β (βλ. κατηγορία 1) και της δωδεκαετούς φυλάκισης ή και προστίμου για την κατηγορία της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α (βλ. κατηγορία 3). Τα αδικήματα αυτά κατατάσσονται ως σοβαρά ενόψει και των ευρύτερων κοινωνικών και άλλων συνεπόμενων που επιφέρουν στον κοινωνικό ιστό. Αυτή η σοβαρότητα, μαζί με τη μεγάλη συχνότητα διάπραξης τους, σε συνδυασμό με την κοινωνική απαξία που τα χαρακτηρίζει, καλούν στην επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Βεβαίως, ακόμη και εντός των πλαισίων αυτών, το δικαστικό καθήκον για εξατομίκευση της ποινής ουδόλως μειώνεται ή ατονεί, αφού, βάσει πάγιας νομολογίας, ακόμη και στα σοβαρότερα των αδικημάτων (στα οποία δεν προβλέπεται η επιβολή αναγκαστικής ποινής), το δικαστήριο καθηκόντως και προσηκόντως είναι που οφείλει - και έτσι πράξαμε και εμείς - να προσεγγίζει την κάθε περίπτωση στη βάση των δικών της γεγονότων και τον καθένα κατηγορούμενο αναλόγως των περιστάσεων του. Τούτη όμως η εξατομίκευση, δε σημαίνει ταυτοχρόνως ότι θα πρέπει να υπερακοντίζει και το έτερο δικαστικό καθήκον επιβολής της αρμόζουσας ποινής που η νομοθεσία προβλέπει και η νομολογία καθορίζει. Επιβάλλεται, επομένως, προσεκτική και μικροσκοπική στάθμιση των πραγμάτων στην κάθε περίπτωση, κάτι που κάναμε και εδώ. Αναφορικώς με την αναγκαιότητα για αποτρεπτική αντιμετώπιση ατόμων που εμπλέκονται στη διάπραξη αδικημάτων σχετιζομένων με τα ναρκωτικά, αρκούμαστε στο να υιοθετήσουμε και να επαναλάβουμε εμφαντικώς όλα όσα προσφάτως διατύπωσε το Ανώτατο Δικαστήριο σε σχέση με την πτυχή αυτή στην Κλεομένης ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 29/12, ημ. 20.5.13, διά του Πασχαλίδη, Δ., τα οποία εφαρμόζονται κατ΄ αναλογίαν και στη δική μας περίπτωση: «Αν και πιστεύουμε ότι επαναλαμβάνουμε εαυτούς και τα τετριμμένα, κρίνουμε σκόπιμο να υπενθυμίσουμε την κατ' επανάληψη επισήμανση της νομολογίας μας «πως τα ναρκωτικά έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα και καρκίνωμα της κοινωνίας μας, πληγές οι οποίες δυστυχώς, όπως διαπιστώνουμε από τη συχνότητα των υποθέσεων που έρχονται ενώπιον των δικαστηρίων, όχι μόνο δεν φαίνεται να υποχωρούν, αλλά επιδεινώνονται ραγδαία. Και στη συντριπτική πλειοψηφία τους οι παραβάτες είναι πρόσωπα νεαρής ηλικίας. Είναι πραγματικά λυπηρό, οδυνηρό και τραγικό να διαπιστώνουμε πως η απώλεια ζωών, νέων κυρίως ανθρώπων, έχει γίνει μέρος της καθημερινής μας πραγματικότητας και πως η λίστα των νέων που έχουν εθιστεί στα ναρκωτικά μεγαλώνει μέρα με τη μέρα. Η σκληρή αυτή πραγματικότητα επιτάσσει την επιβολή αποτρεπτικών ποινών και καθιστά την αυστηρή μεταχείριση των παραβατών επιτακτική». (Βλ. Παντελής Λαζάρου κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις αρ. 172/2009 και 178/2009, ημερομηνίας 21/12/2010 και την εκεί σχετική νομολογία που η απόφαση παραπέμπει).» Λαμβάνουμε υπόψη για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής, τις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων όπως τις περιέγραψε ο συνήγορος του, το λευκό του ποινικό μητρώο, την ηλικία του καθώς και τη συνάρτηση των δύο αυτών μετριαστικών στοιχείων στη βάση που προώθησε ο ευπαίδευτος δικηγόρος, τα μεγάλα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει και το γεγονός ότι παρ΄ όλα τούτα, δε δελεάστηκε στο να επιδιώξει αποκόμιση άμεσου ή προσωπικού συμφέροντος από την εγκληματική του συμπεριφορά, τις επιπτώσεις της καταδίκης και ποινής του στον ίδιο και στην οικογένεια του, την άμεση παραδοχή και ομολογία του, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζουμε τις υποδείξεις στη Firat v Δημοκρατίας
(1993)2 ΑΑΔ 402, 405, ότι σε υποθέσεις ναρκωτικών το στοιχείο τούτο δεν πρέπει να υπερτιμάται αφού οι υποθέσεις τούτες δεν τίθενται στο ίδιο επίπεδο με άλλες περιπτώσεις παράνομης συμπεριφοράς - υποδείξεις, όμως, που αντικρίσαμε και μέσα από τα αναφερθέντα στη Χαρτούπαλλος ν Δημοκρατίας
(2002)2 ΑΑΔ 28, 36, ότι, δηλαδή, η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή επειδή αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή, με συνέπεια να μη σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων κάτι που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης - τη μεταμέλεια και απολογία του, τη συνεργασία του με τις ανακριτικές αρχές και την Αστυνομία, τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει όπως τα εξειδίκευσε ο δικηγόρος του με αναφορά και στο Τεκμήριο 1 και με ιδιαίτερη μνεία στο υφιστάμενο σήμερα πρόβλημα των πονοκεφάλων που βασανίζουν τον πελάτη του. Δεν παραβλέπουμε - και τουναντίον αποδίδουμε σ΄ αυτό βαρύνουσα σημασία - εντός των παραμέτρων πάντοτε της σχετικής νομολογίας - ότι ο κατηγορούμενος έδωσε προς την Αστυνομία και τις ανακριτικές αρχές όσες πληροφορίες γνώριζε σε σχέση με εγκληματικές ενέργειες που αφορούν στα επίδικα ή και άλλα ναρκωτικά, έχοντας μάλιστα ενταχθεί στο πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων ασχέτως του φόβου που τον διακατέχει για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει η επιλογή του στον ίδιο και στην οικογένεια του. Η παροχή πολύτιμων πληροφοριών στην Αστυνομία οι οποίες βοηθούν ουσιαστικά στην εξιχνίαση σοβαρών αδικημάτων, αποτελεί από μόνο του παράγοντα που η νομολογία έχει αναγνωρίσει ως μετριαστικό, σε συνάρτηση βέβαια πάντα με τις περιστάσεις της εκάστοτε υπό συζήτηση υπόθεσης. Η αποδεδειγμένη μεταμέλεια ενός κατηγορούμενου, η οποία μαρτυρείται, μεταξύ άλλων και από τη συνεργασία του με τις αρχές για τη δίωξη των προμηθευτών, αναγνωρίζεται σε υποθέσεις ναρκωτικών από τον ίδιο το νόμο ως παράγοντας που πρέπει, μεταξύ άλλων, να λαμβάνεται υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής (άρθρο 30
(4)(β)(V) του Νόμου 29/77). Γνωρίζουμε από το σκεπτικό αποφάσεων όπως η El-Disi ν Δημοκρατίας
(1991)2 ΑΑΔ 536, Gani ν Δημοκρατίας
(1991)2 ΑΑΔ 242, Marco v The Republic
(1987)2 CLR 188 και πιο πρόσφατα από την, κατ΄ αναλογίαν σχετική, Κυριάκου ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 244/12, ημ. 25.11.13, ότι είναι επιθυμητό να ενθαρρύνεται έμπρακτα η συνεργασία με τις ανακριτικές και διωκτικές αρχές ώστε να υποβοηθείται η καταπολέμηση του εγκλήματος και ότι έκφανση της προσέγγισης αυτής είναι και η ανάλογη μείωση στην ποινή που θα επιβληθεί. Αυτό είναι που πράξαμε και εδώ. Αναφορικά με την εισήγηση του συνηγόρου Υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος δεν αποκόμισε οποιοδήποτε άμεσο και προσωπικό όφελος από την αξιόποινη του συμπεριφορά, εγκληματώντας ως αποθηκευτής ναρκωτικών και ενίοτε ως μεταφορέας με σκοπό την τοποθέτηση ναρκωτικών σε δημόσιους χώρους, προς υποβοήθηση στενού του συγγενικού προσώπου, όπως περιγράψαμε πιο πάνω (και πέραν της αξιολόγησης που έτυχε ανωτέρω το γεγονός αυτό, υπό διαφορετική οπτική), θεωρούμε σκόπιμο να παραθέσουμε χωρίς άλλα σχόλια, το τι το Εφετείο σημείωσε στην Κωνσταντίνου ν Αστυνομίας
(2005)2 ΑΑΔ 466, 469, δια του Νικολαϊδη, Δ.: «Θεωρούμε όμως, ούτως ή άλλως, ότι ο ισχυρισμός είναι άνευ ουσιαστικής σημασίας, γιατί, στο κάτω κάτω, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ελαφρυντικό ο λόγος προώθησης των ναρκωτικών. Είτε τα ναρκωτικά προωθούνται με σκοπό το άμεσο χρηματικό κέρδος, είτε για οποιοδήποτε άμεσο ή έμμεσο όφελος, η κατάληξη παραμένει η ίδια. Η διάδοση των ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα.» Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω, υπό το φάσμα που συζητήσαμε - και έχοντας κατά νουν και τις ποσότητες των ναρκωτικών που παραδέχθηκε ότι κατείχε καθώς και την κατηγορία ταξινόμησης τους - κρίνουμε ότι η μοναδική ενδεικνυόμενη ποινή υπό τις περιστάσεις είναι, αναποφεύκτως, αυτή της φυλάκισης του κατηγορούμενου. Επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο: Στην κατηγορία 1 (κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β), ποινή φυλάκισης 3 1/2 ετών. Στην κατηγορία 3 (κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α), ποινή φυλάκισης 1 1/2 έτους. Οι ποινές να συντρέχουν. Ο χρόνος που ο κατηγορούμενος τέλεσε σε προφυλάκιση στην παρούσα υπόθεση, να συνυπολογιστεί βάσει του άρθρου 117
(1)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. (Υπ.)................ Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. (Υπ.)................ Α. Δαυίδ, Α.Ε.Δ. (Υπ.)................ Χρ. Φιλίππου, Ε.Δ. /ΕΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο