Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Μιχάλης Μιχαήλ, Αρ. Υπ.: 13135/12, 16/12/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:B76 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον. Ν. Ταλαρίδου Κοντοπούλου Ε.Δ. Αρ. Υπ.: 13135/12 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας Κατηγορούσα αρχή Εναντίον Μιχάλης Μιχαήλ Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 16 Δεκεμβρίου, 2013 Εμφανίσεις: Για την κατηγορούσα αρχή: κα Ε. Γιακουμεττή Για τoν κατηγορούμενo: κ. Α. Mισός Κατηγορούμενος παρών ----------------------------------------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τη κατηγορία της απόσπασης περιουσίας δια ψευδών παραστάσεων, κατά παράβαση των άρθρων 297, 298 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο 130
(1)/
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος ο κατηγορούμενος μεταξύ των ημερομηνιών 1-7/10/2011, συμπεριλαμβανομένων, σε ημερομηνία άγνωστη για την κατηγορούσα αρχή στη Λάρνακα της Επαρχίας Λάρνακας δια ψευδών παραστάσεων και επί σκοπώ καταδολιεύσεως απέσπασε από την Ζωούλα Πτωχοπούλου από τη Λάρνακα το χρηματικό ποσό των 8.000 ευρώ για να της πωλήσει το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΚUL
- Οι ψευδείς παραστάσεις αφορούσαν στο ότι συνιδιοκτήτης στο εν λόγω αυτοκίνητο ήταν η Τράπεζα Κύπρου η οποία δεν έχει συμφωνήσει στην πιο πάνω πώληση, με αποτέλεσμα η Ζωούλα Πτωχοπούλου να μην μπορεί να μεταβιβάσει το αυτοκίνητο στο όνομα της. Σε μεγάλο βαθμό τα γεγονότα της υπόθεσης είναι αναντίλεκτα διότι δεν τα αμφισβητεί η υπεράσπιση. Ο κατηγορούμενος είχε για πώληση το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KUL872 και είχε αναρτημένη πινακίδα πάνω στο αυτοκίνητο με το κινητό του τηλέφωνο. Οι παραπονούμενοι έδειξαν ενδιαφέρον να αγοράσουν το αυτοκίνητο. Η Ζωούλα Πτωχοπούλου ΜΚ2 έκανε δάνειο και εξασφάλισε το ποσό των 8.000 ευρώ και εξέδωσε την επιταγή της ΣΠΕ Μακράσυκας τεκμήριο 4.4 επ' ονόματι της για το ποσό των 8.000 ευρώ και την παρέδωσε στο κατηγορούμενο στις 7.10.
- Την ίδια μέρα που παραδόθηκε η επιταγή στο κατηγορούμενο αυτός παρέδωσε την κατοχή του αυτοκινήτου στους παραπονούμενους μαζί με δύο κλειδιά του αυτοκινήτου τον τίτλο του αυτοκινήτου τεκμήριο 4.1 και μια φόρμα μεταβίβασης υπογραμμένη από τον ίδιο και πιστοποιημένη από τον Κοινοτάρχη Αγγλισίδων τεκμήριο 4.
- Ο κατηγορούμενος είχε υπογράψει το τεκμήριο 4.3 και υπέγραψε ως απόλυτος ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου ο οποίος ζητά το όχημα το επίδικο να μεταβιβαστεί στο όνομα του αγοραστή. Αυτό το έντυπο το παρέδωσε στους παραπονούμενους. Ως παραδεκτά γεγονότα έγινε η κατάθεση του Παύλου Παπακώστα που εργάζεται στη ΣΠΕ Μακράσυκας ο οποίος ανέφερε ότι στις 7.10.2011 παρουσιάστηκε σε ταμεία της ΣΠΕ Μακράσυκας ο κατηγορούμενος και παρουσίασε προς εξαργύρωση την επίδικη επιταγή και ότι πήρε σε μετρητά το ποσό των 8.000 ευρώ. Επίσης ως παραδεκτό γεγονός έγινε η κατάθεση του Λοίζου Ευθυμίου που εργάζεται στη Τράπεζα Κύπρου. Σύμφωνα με το τεκμήριο 6 ο κατηγορούμενος έκανε αίτημα για χρηματοδότηση για να αγοράσει το επίδικο αυτοκίνητο για το ποσό των 16.400 ευρώ. Το αίτημα αυτό εγκρίθηκε χωρίς να δώσει οποιαδήποτε προκαταβολή για την αγορά του αυτοκινήτου και η δόση του αυτοκινήτου ήταν 274,28 μηνιαίως με ημερομηνία εξόφλησης 5/12/
- Αυτό το δάνειο δεν είχε εξοφληθεί μέχρι τις 31.5.2012 και μέχρι τις 31.5.2012 ο κατηγορούμενος πλήρωνε τις δόσεις κανονικά. Προκύπτει από τα πιο πάνω παραδεκτά γεγονότα ότι το ποσό των 8.000 ευρώ ουδέποτε καταβλήθηκε έναντι του οφειλόμενου δανείου μετά που εξαργύρωσε την επιταγή ο κατηγορούμενος στις 7.10.
- Επίσης σύμφωνα με τα παραδεκτά γεγονότα του τεκμηρίου 6 προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος προσέγγισε τον τραπεζίτη του σε προηγούμενη ημερομηνία στο κατάστημα και τον ρώτησε πως θα μπορούσε να πωλήσει το αυτοκίνητο του αφού ακόμα το χρωστούσε. Ο κατηγορούμενος τον ενημέρωσε ότι είχε πρόθεση να πωλήσει το αυτοκίνητο σε χαμηλότερη τιμή από το ποσό εξόφλησης του δανείου. Ο τραπεζίτης του το συζήτησε μαζί του και συζήτησε μαζί του τρόπους που θα μπορούσε η τράπεζα να τον βοηθήσει να γίνει η πώληση. Ο κατηγορούμενος είχε συμφωνήσει να του φέρει ένα ποσό 8.000 ευρώ και ότι το υπόλοιπο ποσό μέχρι την εξόφληση του δανείου θα γινόταν νέα χρηματοδότηση. Αυτό το παραδεκτό γεγονός είναι σημαντικό διότι πρώτα δείχνει ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι έτσι απλά δεν μπορούσε να πωλήσει το αυτοκίνητο του χωρίς τη συγκατάθεση της τράπεζας και δεύτερον ήξερε ότι έπρεπε να παραδώσει το ποσό των 8.000 στην τράπεζα έναντι του δανείου για να αποδεσμευτεί το αυτοκίνητο και να πραγματοποιηθεί η αγορά του από άλλο πρόσωπο πράγμα το οποίο ουδέποτε έκανε. Αυτό το παραδεκτό γεγονός είναι σημαντικό για να καταρρίψει την εκδοχή του πρόβαλε τόσο στην κατάθεση του όσο και ενόρκως ότι δεν ήξερε ότι δεν μπορούσε να πωλήσει το αυτοκίνητο χωρίς τη συγκατάθεση της τράπεζας. Άκουσα με προσοχή τη μαρτυρία της παραπονούμενης ΜΚ2 η οποία εξήγησε τους λόγους που αποχωρίσθηκε το ποσό των 8.000 ευρώ. Ο τίτλος ιδιοκτησίας τεκμήριο 4.1 ανέγραφε στο κάτω μέρος του τίτλου ότι ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου είναι η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Ανέφερε ότι την ημέρα που παρέδωσε την επιταγή στον κατηγορούμενο αυτός της είχε πει στην παρουσία και του γιου της ότι όλα ήταν εντάξει με το αυτοκίνητο και ότι μαζί με το αυτοκίνητο παρέδωσε τον τίτλο ιδιοκτησίας του αυτοκινήτου, τα κλειδιά του αυτοκινήτου και το έντυπο μεταβίβασης του αυτοκινήτου. Εξήγησε ότι εκείνη την ώρα είχε διαβάσει μόνο το πάνω μέρος του τίτλου ιδιοκτησίας και όχι όλο το έντυπο και έτσι δεν πρόσεξε ότι ακόμα συνιδιοκτήτης του αυτοκινήτου ήταν η Τράπεζα Κύπρου δυνάμει ενοικαγοράς. Απέρριψε την εισήγηση της υπεράσπισης ότι ενημερώθηκε ότι το αυτοκίνητο ήταν υποθηκευμένο προς όφελος της τράπεζας και θεωρώ ότι είπε την αλήθεια σε σχέση με αυτό το σημείο επειδή δεν θα ήταν δυνατό να παρέδιδε επιταγή για 8.000 ευρώ για ένα αυτοκίνητο που δεν θα μπορούσε να αποκτήσει. Επιπρόσθετα, αυτή η θέση επιβεβαιώνεται και από το τεκμήριο 4.3 όπου ο κατηγορούμενος υπέγραψε έντυπο μεταβίβασης και παρέστησε ψευδώς με έγγραφο στην παραπονούμενη ότι ήταν απόλυτα ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου. Η ΜΚ2 ανέφερε ότι ανακάλυψε την αλήθεια μόνο όταν ο γιος της παρουσιάστηκε στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών και δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί η μεταβίβαση του αυτοκινήτου. Επίσης πρόσθεσε ότι επιθυμία της ιδίας και του γιου της ήταν να τους συνοδεύσει και ο κατηγορούμενος στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών, αλλά ο κατηγορούμενος βρήκε κάποια πρόφαση ότι είχε κάτι άλλο να κάνει και τους παρέδωσε το έντυπο μεταβίβασης υπογραμμένο και πιστοποιημένο για να μην υποχρεωθεί να πάει μαζί τους στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών. Δεν είχε αναφέρει αυτή τη μικρή λεπτομέρεια στην αστυνομική της κατάθεση η παραπονούμενη αλλά την πιστεύω ότι έτσι έγιναν τα πράγματα διαφορετικά δεν θα παρέδιδε σε αυτή ο κατηγορούμενος υπογραμμένο έντυπο μεταβίβασης που ήταν και πιστοποιημένο για να μην χρειάζεται η παρουσία του κατά την μεταβίβαση. Αυτή η μικρή λεπτομέρεια δείχνει ότι εκ των προτέρων ο κατηγορούμενος είχε αποφασίσει να μην μεταβεί στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών μαζί με τον γιο της παραπονούμενης και γι' αυτό φρόντισε εκ των προτέρων να πιστοποιήσει την υπογραφή του ως πωλητής και απόλυτος ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου. Είναι γεγονός ότι ο κατηγορούμενος ουδέποτε είπε ρητώς στην παραπονούμενη ότι το αυτοκίνητο είναι ελεύθερο από χρέη. Όμως της είπε ότι ήταν όλα εντάξει με το αυτοκίνητο της παρέδωσε την κατοχή του αυτοκινήτου και της παρέδωσε τίτλο ιδιοκτησίας και έντυπο μεταβίβασης για να μπορεί να μεταβιβασθεί η κυριότητα του αυτοκινήτου από εκείνο σε μέλος της οικογένειας της παραπονούμενης. Μετά που ανακάλυψε η παραπονούμενη ότι η μεταβίβαση δεν μπορούσε να γίνει επικοινώνησε ευθέως με τον κατηγορούμενο πράγμα που δείχνει ότι πίστευε προηγουμένως ότι δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα με το αυτοκίνητο και είχε εξαπατηθεί και ο κατηγορούμενος της είπε ότι χρωστούσε ακόμα 1.000 ευρώ στο αυτοκίνητο και ότι θα το τακτοποιούσε. Ύστερα από κάποιους μήνες το πρόβλημα δεν είχε τακτοποιηθεί, επικοινώνησε μαζί του και της είπε ότι χρωστούσε 500 ευρώ. Μετά και από άλλο χρονικό διάστημα δεν είχε ακόμα τακτοποιηθεί το ζήτημα και της είπε ότι έμεινε ένα μικρό υπόλοιπο των 200 ευρώ. Η παραπονούμενη εμφανίστηκε διαλλακτική ως προς τη θέση της κατά πόσο ήταν θύμα εξαπάτησης. Όμως ήταν σταθερή στο ότι δεν θα έδινε τις 8.000 ευρώ στο κατηγορούμενο αν γνώριζε ότι το αυτοκίνητο δεν ήταν ξοφλημένο στη τράπεζα και ούτε θα δεχόταν να γίνει η όλη συναλλαγή αν γνώριζε κάτι τέτοιο. Οπότε δεν έχει σημασία εάν η ίδια η κατηγορούμενη θεωρεί τον εαυτό της ότι είναι θύμα, γεγονός παραμένει ότι έχασε 8.000 ευρώ επειδή ο κατηγορούμενος με τα λόγια του με τις πράξεις του και με την συμπεριφορά του την έπεισε ότι με την πληρωμή των χρημάτων θα μπορούσε ο γιος της να αποκτήσει την κυριότητα του αυτοκινήτου εξ ολοκλήρου. Ο κατηγορούμενος δεν ήταν αξιόπιστος μάρτυρας και απορρίπτω την εκδοχή του ότι υπήρξε αφελής και ότι δεν αντιλήφθηκε ότι για να πραγματοποιήσει την πράξη πώλησης του αυτοκινήτου έπρεπε πρώτα να εξοφλήσει την τράπεζα. Η εκδοχή ότι δεν ήξερε ότι έπρεπε να εξοφλήσει την τράπεζα διαψεύδεται από τα παραδεκτά γεγονότα του τεκμηρίου 6 όπου φαίνεται καθαρά ότι τον ενημέρωσε ο τραπεζίτης του για το πώς θα μπορούσε να πωλήσει το όχημα του. Επίσης η ένορκη του μαρτυρία έρχεται σε αντίθεση με τη μαρτυρία που πρόβαλε στην αστυνομική του κατάθεση τεκμήριο
- Στην αστυνομική του κατάθεση είχε αναφέρει σε τουλάχιστον δύο σημεία ότι «τους» (σε πληθυντικό) είπε ότι χρωστούσε το αυτοκίνητο ενώ ενόρκως ανέφερε ότι είχε πει ότι χρωστούσε το αυτοκίνητο μόνο στο γιο της παραπονούμενης την ώρα που ήταν μέσα στο αυτοκίνητο. Κατόπιν επίμονης αντεξέτασης της κατηγορούσας αρχής εν τέλει παραδέχθηκε ότι είχε αναφέρει στο Νικόλα ότι δεν μπορούσε να του μεταβιβάσει το αυτοκίνητο αφού πρώτα είχε πάρει τις 8.000 ευρώ. Αυτή η αντίφαση είναι εξαιρετικά σημαντική διότι την πρόβαλε για πρώτη φορά μετά που έκλεισε την υπόθεση της η κατηγορούσα αρχή και χωρίς να έχει την ευκαιρία η ΜΚ2 να τοποθετηθεί επί τούτου. Άλλο σημείο που δείχνει ότι ο κατηγορούμενος δεν λέει την αλήθεια είναι ότι ανέφερε ότι ενημέρωσε τον Νικόλα ότι χρωστούσε το αυτοκίνητο και ότι του απάντησε ο Νικόλας ότι δεν πειράζει το κοτσιάνι μπορεί να το πάρει όποτε είναι έτοιμος ο κατηγορούμενος. Αυτή η θέση έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης διότι την ημέρα που έγινε η παράδοση του αυτοκινήτου ο κατηγορούμενος παρέδωσε μαζί με το αυτοκίνητο τον τίτλο ιδιοκτησίας του αυτοκινήτου τεκμήριο 4.1 και έντυπο μεταβίβασης του αυτοκινήτου τεκμήριο 4.
- Δεν θα ήταν λογικό να παραδίνει στην παραπονούμενη έντυπο μεταβίβασης και παράλληλα να είχε λεχθεί ότι δεν τους πειράζει πότε θα γίνει η μεταβίβαση. Ο κατηγορούμενος αφού πληροφορήθηκε γραπτώς και λεπτομερώς σε σχέση με την κατηγορία εναντίον του (βλ. τεκμήριο 3) δηλαδή ότι παρέστησε ψευδώς ότι ήταν απόλυτος ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου στην παραπονούμενη με αποτέλεσμα να αποσπάσει από αυτήν 8.000 ευρώ και απάντησε «παραδέχομαι έκανα λάθος». Ενόρκως δεν έδωσε καμία εξήγηση για το γεγονός ότι παραδέχθηκε τη γραπτή κατηγορία των ψευδών παραστάσεων. Η παραπονούμενη είχε αναφέρει στη δική της μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος της είπε ότι χρωστούσε μόνο 1.000 ευρώ στο αυτοκίνητο. Αυτή τη θέση την επανέλαβε ο κατηγορούμενος ενόρκως. Από τα παραδεκτά γεγονότα όμως που έχουν τεθεί ενώπιον μου προκύπτει ότι αυτό δεν είναι η αλήθεια καθότι έγινε χρηματοδότηση του αυτοκινήτου και ότι καταβάλλεται έναντι του οφειλόμενου ποσού δόση 274,28 ευρώ μηνιαίως. Η παραπονούμενη περίμενε κάποιους μήνες με την ελπίδα ότι θα πλήρωνε το χρέος ο κατηγορούμενος και όταν ξαναεπικοινώνησε μαζί του ακόμα δύο φορές την πρώτη φορά της είπε ότι χρωστούσε 500 ευρώ και τη δεύτερη φορά ότι είχε μείνει ένα πολύ μικρό υπόλοιπο των 200 ευρώ. Αυτή η θέση έμεινε αναντίλεκτη και δεν αντεξετάστηκε η παραπονούμενη σε σχέση με αυτό το ζήτημα. Επομένως, ο κατηγορούμενος δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο όταν είπε ότι χρωστούσε 1000 ευρώ έναντι του αυτοκινήτου. Αν πράγματι χρωστούσε 1000 ευρώ σημαίνει ότι είπε ψέματα στην παραπονούμενη τις δύο φορές που επικοινώνησε μαζί του. Δεύτερον, το γεγονός ότι προσπαθούσε να καθησυχάσει την παραπονούμενη ότι υπήρχε ένα πολύ μικρό υπόλοιπο έναντι του δανείου είχε σκοπό να την καθυστερήσει στο να κάνει οποιαδήποτε καταγγελία εναντίον του και να την παραπλανήσει ως προς την πραγματική πρόθεση του κατηγορούμενου. Άλλο πράγμα που δείχνει την πραγματική πρόθεση του κατηγορούμενου είναι ότι τα 8.000 ευρώ που είσπραξε από την παραπονούμενη τις κατέθεσε στο βιβλιάριο του αντί έναντι του δανείου. Σύμφωνα και με παραδεκτά γεγονότα τεκμήριο 5 ο κατηγορούμενος παρουσιάστηκε στις 7.10.2011 σε ταμείο της Συνεργατικής και εξαργύρωσε σε μετρητά την επιταγή που του είχε δώσει η παραπονούμενη αντί να καταθέσει την επιταγή έναντι του δανείου. Επομένως δεν μπορεί να είναι αλήθεια ότι είχε καλή και τίμια πρόθεση έναντι της παραπονούμενης διότι ακόμα και αν δεχθώ ότι νόμιζε ότι μπορούσε να μεταβιβάσει το αυτοκίνητο στο γιο της παραπονούμενης αφ' ης στιγμής ενημερώθηκε για το πρόβλημα σχεδόν με την κάθοδο του Νικόλα στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών όφειλε να καταβάλει τα χρήματα που είχε εισπράξει για να ελευθερωθεί το αυτοκίνητο. Αντί αυτού, είπε ψέματα στην παραπονούμενη ότι υπήρχε ένα μικρό υπόλοιπο 1000 ευρώ και εξακολουθούσε να λέει ψέματα στην παραπονούμενη για μήνες ούτως ώστε να μην προβεί σε καταγγελία εναντίον του. Όσον αφορά τον ισχυρισμό της υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος έχει περιορισμένη νοητική ικανότητα επισημάνω ότι δεν δόθηκε καμία μαρτυρία στο Δικαστήριο περί τούτου και αντιθέτως η μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου σε σχέση με την όλη δραστηριότητα του κατηγορούμενου και αυτό αφορά την ετοιμασία του εντύπου μεταβίβασης, τα λεγόμενα του στην αστυνομική του κατάθεση, την όλη του συμπεριφορά προς την παραπονούμενη για να αποχωριστεί τα χρήματα της αλλά και τα ψέματα που της είπε μετά για να την παραπλανήσει και να μην του κάνει καταγγελία δείχνει άτομο με ευφυΐα. Είναι γι' αυτούς τους λόγους που θεωρώ τον κατηγορούμενο πλήρως αναξιόπιστο και που απορρίπτω την εκδοχή του ότι δεν γνώριζε και δεν είχε πρόθεση να καταδολιεύσει την παραπονούμενη. Διά να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα των ψευδών παραστάσεων θα πρέπει να υπάρχει μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος έχει παρουσιάσει ψευδώς ένα γεγονός. Η παράσταση του συγκεκριμένου γεγονότος είναι εκείνο που πείθει τον παραπονούμενο να αποχωριστεί τα χρήματα του. Ψευδής παράσταση σύμφωνα με τον ορισμό που αποδίδεται σ' αυτήν την φράση δυνάμει του άρθρου 297 του Κεφ. 154 «είναι παράσταση γεγονότος που εκείνος που την παριστάνει γνωρίζει ότι είναι ψευδής ή δεν πιστεύει ότι είναι αληθινή». Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 297 η ψευδής παράστασης γεγονότος μπορεί να αφορά το παρελθόν ή το παρών. Ψευδείς παράσταση δεν διαπράττεται μόνο με λόγια αλλά και με έγγραφο που τίθεται υπόψη του παραπονούμενου ακόμη και με συμπεριφορά. Στο Αγγλικό σύγγραμμα Archbold Pleading, Evidence and Practice Sweet and Maxwell 2006 Obtaining by Deception par. 21-182, δίδεται καθοδήγηση ότι το ζήτημα για το κατά πόσο ο κατηγορούμενος έχει προβεί σε κάποια παράσταση και κατά πόσο η παράσταση είναι ψευδής είναι πάντοτε πραγματικό το οποίο αποφασίζεται από το Δικαστήριο που έχει ακούσει την μαρτυρία ή όπως στην Αγγλία μετά από την πιο πάνω καθοδήγηση στους ενόρκους από το Δικαστήριο. Με βάση την μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος έχει προβεί σε παραστάσεις προς την ΜΚ
- Είπε στην παραπονούμενη ότι όλα ήταν εντάξει με το αυτοκίνητο. Της παρέδωσε τίτλο ιδιοκτησίας του οχήματος υπονοώντας ότι θα μπορούσε να γίνει μεταβίβαση στο όνομα του υιου της και επίσης της είχε δώσει έντυπο μεταβίβασης του αυτοκινήτου όπου υπέγραψε ως πωλητής του αυτοκινήτου και αποκλειστικός ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου και διέγραψε τα σημεία 2, 3 και 4 δίπλα από το «
- Ως απόλυτου ιδιοκτήτη» του οχήματος για να παραστήσει στην παραπονούμενη ότι απόλυτος ιδιοκτήτης του οχήματος ήταν ο ίδιος. Αυτές οι παραστάσεις ήταν ψευδείς επειδή ο κατηγορούμενος δεν ήταν απόλυτος ιδιοκτήτης του οχήματος και δεν θα μπορούσε να πωλήσει το αυτοκίνητο ως πρόσωπο που δεν ήταν απόλυτος ιδιοκτήτης του οχήματος όμως αυτή η εντύπωση δόθηκε στην παραπονούμενη η οποία αποχωρίστηκε τα χρήματα της επειδή νόμιζε ότι αγόραζε αυτοκίνητο για τον υιο της. Θεωρώ ότι υπάρχει αρκετή μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου που δείχνει ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι δεν ήταν ο απόλυτος ιδιοκτήτης του οχήματος για να το πωλήσει και ότι είχε λόγους να πιστεύει ότι δεν μπορούσε να πωλήσει το όχημα σε άλλο πρόσωπο. Θεωρώ ότι αυτή η ψευδής παράσταση ότι ήταν ο απόλυτος ιδιοκτήτης του οχήματος έγινε εν γνώσει του κατηγορούμενου ότι κάτι τέτοιο δεν ήταν η αλήθεια. Η μαρτυρία που αποδεικνύει ότι ο κατηγορούμενους γνώριζε ότι παραπλανούσε την παραπονούμενη είναι ως ακολούθως:
- Είχε συζητήσει το θέμα με τον τραπεζίτη του προτού πωλήσει το όχημα και γνώριζε ότι έπρεπε να πάρει την έγκριση της τράπεζας προτού πωλήσει το όχημα σε τρίτο πρόσωπο.
- Είχε στην κατοχή του το τεκμήριο 4.1 δηλαδή τον τίτλο ιδιοκτησίας του αυτοκινήτου και στο κάτω μέρος του τίτλου του αυτοκινήτου φαίνονται ως κύριοι του οχήματος η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ και ο Μιχάλης Μιχαήλ. Συμπλήρωσε έντυπο μεταβίβασης της ιδιοκτησίας του οχήματος τεκμήριο 4.3 και υπέγραψε ως απόλυτος ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου που ζητά όπως το όχημα μεταβιβαστεί στο όνομα του αγοραστή. Στο ίδιο έντυπο είχε διαγράψει τα σημεία 2, 3, 4 και 5 ότι δηλαδή δεν ήταν ενοικιαγοραστής, ή συνιδιοκτήτης του αυτοκινήτου ή για ασφάλεια ή για ενεχυρίαση. Επομένως δεν είναι λογικό να πίστευε ότι ήταν απόλυτος ιδιοκτήτης του οχήματος και σκόπιμα συγκάλυψε το γεγονός ότι ήταν συνιδιοκτήτης στην παραπονούμενη για να πάρει τα χρήματα.
- Η μετέπειτα του συμπεριφορά. Ο κατηγορούμενος δεν επέδειξε γνήσιο ενδιαφέρον να ξεκαθαρίσει το πρόβλημα. Μετά που μίλησε μαζί του η παραπονούμενη εξαργύρωσε την επιταγή που του έδωσε και επωφελήθηκε ο ίδιος τα χρήματα. Δεύτερον, αντί να της πεί ότι δεν το ήξερε ότι δεν μπορούσε να κάνει αυτή τη συναλλαγή προέβαινε σε κούφιες υποσχέσεις και ψέματα ότι θα το πλήρωνε το μικρό χρέος που έμεινε δίδοντας της την εντύπωση ότι ήταν θέμα λίγου χρόνου το αυτοκίνητο να μεταβιβαστεί.
- Βρήκε πρόφαση για να μην συνοδεύσει την παραπονούμενη ή το γιο της στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών και αντιθέτως, συμπλήρωσε μόνος του το τεκμήριο 4.3 και έβαλε πιστοποιών υπάλληλο να πιστοποιήσει την υπογραφή του εκ των προτέρων ακριβώς διότι είχε σχεδιάσει να μην είναι παρών την ώρα της μεταβίβασης του αυτοκινήτου στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών. Θεωρώ ότι με βάση τα πιο πάνω αποδεικνύεται με αντικειμενικά στοιχεία η πραγματική πρόθεση του κατηγορούμενου ήτοι να κρύψει από την παραπονούμενη το πραγματικό ιδιοκτησιακό καθεστώς του αυτοκινήτου και να την πείσει με ψέματα ότι μπορούσε να της πωλήσει το αυτοκίνητο ενώ γνώριζε ότι κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να γίνει. Δεν είναι ορθή η εισήγηση της υπεράσπισης ότι η παρούσα υπόθεση αφορά αστικής φύσεως διαφορά μεταξύ των πωλητή και αγοραστή του αυτοκινήτου. Η συμφωνία που έγινε μεταξύ του κατηγορούμενου και της παραπονούμενης ήταν για την πώληση και αγορά του αυτοκινήτου. Η παραπονούμενη δεν πλήρωσε 8.000 ευρώ απλά για να αποκτήσει ο γιός της την κατοχή και χρήση του αυτοκινήτου. Πλήρωσε τις 8.000 ευρώ για να αγοράσει το αυτοκίνητο για το γιό της για να είναι δικό του. Σίγουρα δεν θα έκανε δάνειο 8.000 ευρώ για να έχει στη κατοχή της ένα αυτοκίνητο που θα μπορούσε να το κατάσχει η τράπεζα ανά πάσα στιγμή εξαιτίας της μη πληρωμής του χρέους. Είναι βέβαιο ότι αν γνώριζε ότι υπήρχε εμπόδιο στο να αγοράσει το αυτοκίνητο και να αποκτήσει την κυριότητα του αυτοκινήτου έστω και για μέλος της οικογένειας της δεν θα έδινε 8.000 ευρώ στο κατηγορούμενο. Επομένως δεν πρόκειται για μια συμφωνία η οποία ναυάγησε επειδή κάποιο μέρος της συμφωνίας δεν τήρησε τους όρους, αλλά αφορά μια συναλλαγή η οποία πραγματοποιήθηκε μόνο επειδή η παραπονούμενη νόμιζε ότι ο κατηγορούμενος ήταν απόλυτος ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου και ότι θα μπορούσε να αγοράσει το αυτοκίνητο από αυτόν και να αποκτήσει την κυριότητα του. Ο κατηγορούμενος με τη συμπεριφορά του με τα όσα της είπε και με την παράδοση των τεκμηρίων 4.1 και 4.3 παραπλάνησε την παραπονούμενη ότι ήταν ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου και ότι μπορούσε να της πωλήσει το αυτοκίνητο ενώ γνώριζε ότι αυτό δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα. Προέβη σε ψευδείς πραγματικές παραστάσεις σε σχέση με το ιδιοκτησιακό καθεστώς του αυτοκινήτου. Εφόσον αποδεικνύεται ότι γνώριζε ότι δεν ήταν ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου και δεν μπορούσε να πωλήσει το αυτοκίνητο στην παραπονούμενη δεν πρόκειται για παραβίαση συμβατικής υποχρέωσης, αλλά σκόπιμης παραπλάνησης της παραπονούμενης με στόχο να της αποσπάσει τα χρήματα της. Αναφορικά με τις λεπτομέρειες του αδικήματος συμφωνώ ότι υπάρχει λάθος στη διατύπωση των λεπτομερειών του αδικήματος που δεν συνάδει με τη μαρτυρία της υπόθεσης. Συγκεκριμένα, ενώ ο αγοραστής του αυτοκινήτου ήταν η Ζωούλα Πτωχοπούλου σύμφωνα με τη μαρτυρία της υπόθεσης επρόκειτο να μεταβιβαστεί το όχημα στο γιο της και όχι στην ίδια. Θεωρώ ότι αυτό το λάθος διατύπωσης μεταξύ των λεπτομερειών του αδικήματος και της μαρτυρίας της υπόθεσης δεν είναι ουσιώδης παρατυπία διότι αγοραστής του αυτοκινήτου ήταν η παραπονούμενη και οι ψευδείς παραστάσεις έγιναν για να αποχωρισθεί η παραπονούμενη από τα χρήματα της. Σε ποιο πρόσωπο θα γινόταν η μεταβίβαση του οχήματος στην ίδια ή στο γιό της δεν είναι ουσιαστικό και αναγκαίο στοιχείο για την ορθή διατύπωση του αδικήματος και εφόσον η υπεράσπιση είχε όλο το μαρτυρικό υλικό στη κατοχή της ήταν σε θέση να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την υπόθεση σε σχέση με το συγκεκριμένο σημείο που δεν είναι αναγκαίο να αποδειχθεί για να διαπιστωθεί κατά πόσο ο κατηγορούμενος είναι ένοχος για τη κατηγορία της απόσπασης περιουσίας δια ψευδών παραστάσεων. Σημασία έχει για την ορθή διατύπωση της κατηγορίας να υπάρχουν λεπτομέρειες ότι υπήρξαν ψευδείς παραστάσεις και ότι πρόθεση του κατηγορούμενου ήταν να καταδολιεύσει την παραπονούμενη με σκοπό να της αποσπάσει την περιουσία της ήτοι την επιταγή αξίας 8.000 ευρώ. Με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής ήτοι δηλαδή την μαρτυρία της ΜΚ2, την πραγματική μαρτυρία της υπόθεσης, τα παραδεκτά γεγονότα και την παραδοχή του κατηγορούμενου στη γραπτή κατηγορία καταλήγω στο συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος παρέστησε ψευδώς στη παραπονούμενη ότι ήταν απόλυτος ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου και ότι μπορούσε να της πωλήσει το αυτοκίνητο ενώ γνώριζε ότι κάτι τέτοιο δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα και ότι σκόπιμα παρέστησε ψευδώς το πιο πάνω γεγονός για να εισπράξει από αυτήν το ποσό των 8.000 ευρώ. Θεωρώ ότι η ενοχή του έχει αποδειχθεί στο βαθμό που απαιτείται σε ποινικές υποθέσεις και κρίνεται ένοχος στη κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ............ Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο