MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD ν. DOUBASHI SABER PARIA κ.α., Αρ. Αγωγής: 3382/09, 20/12/2013

(1), 18Δ

(2), 18Δ

(3), 18Δ

(4), 18Δ

(5)ως ακολούθως: «18Δ

(1). Δήλωση ή/και διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται στους ενάγοντες να προβούν καθ' οιονδήποτε χρόνο οι ίδιοι αποφασίσουν στην απόσυρση του Πωλητηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 20.11.2007, ΠΩΕ3949/2007 από το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο στην Κύπρο, το οποίο Πωλητήριο Έγγραφο αφορά στην πώληση από τους εναγομένους 2 - εταιρεία προς την εναγομένη 1 του διαμερίσματος αρ. 8, MARINA APARTMNETS το οποίον έχει ανεγερθεί στο ακίνητο υπ' αριθμό εγγραφής 3/114, 3/116, 3/262, 3/286, 3/287, 3/792, τεμ. 110, 112, 248, 268, 269, 677, Φ/Σχ. 41/49.W1, στην Λάρνακα επαρχίας Λάρνακος. 18Δ

(2). Δήλωση ή/και διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται στους ενάγοντες να προβούν καθ' οιονδήποτε χρόνο οι ίδιο αποφασίσουν και κατά την απόλυτο κρίση τους στην ακύρωση και/ή απόσυρση του Πωλητηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 20.11.2007, ΠΩΕ 3949/2007 από το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακος ή/και από οποιοδήποτε άλλο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο στην Κύπρο, το οποίο Πωλητήριο Έγγραφο αφορά στην πώληση από τους εναγομένους 2 - εταιρεία προς την εναγομένη 1 του διαμερίσματος αρ. 8, MARINA APARTMENTS το οποίον έχει ανεγερθεί στο ακίνητο υπ' αριθμόν εγγραφής 3/114, 3/116, 3/262, 3/286, 3/287, 3/792, τεμ. 110, 112, 248, 268, 269, 677, Φ/Σχ. 41/49.W1, στην Λάρνακα επαρχίας Λάρνακος. 18Δ

(3). Δήλωση ή/και διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται ή/και εξουσιοδοτούνται οι ενάγοντες ή/και έχουν το απόλυτο δικαίωμα όπως πωλήσουν ή/και διαθέσουν ή/και υποθηκεύσουν την πιο κάτω κατοικία ή/και ζητήσουν την εγγραφή της κατοικίας επ' ονόματι τους ή/και να μεταβιβάσουν τα δικαιώματα τους που απορρέουν από το αγοραπωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 20.11.2007 προς οιονδήποτε πρόσωπο και σε οποιαδήποτε τιμή και κάτω από οποιουσδήποτε όρους, για εξόφληση ή/και έναντι του αποφάσεως χρέους και των εξόδων, επιστροφή τυχόν περισσεύματος στην εναγομένη 1, το ρηθέν διαμέρισμα αρ. 8, MARINA APARTMENTS το οποίον έχει ανεγερθεί στο ακίνητο υπ' αριθμόν εγγραφής 3/114, 3/116, 3/262, 3/286, 3/287, τεμ. 110, 112, 248, 268, 269, 677, Φ/Σχ. 41/49.W1 στην Λάρνακα επαρχίας Λάρνακος κατά την απόλυτη κρίση των εναγόντων και για οποιοδήποτε σκοπό. 18Δ

(4). Δήλωση ή/και διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η εναγομένη 1 να εκκενώσει και παραδώσει κενή και ελεύθερη την κατοχή του διαμερίσματος αρ. 8, MARINA APARTMENTS το οποίον έχει ανεγερθεί στο ακίνητο υπ' αριθμόν εγγραφής 3/114, 3/116, 3/262, 3/286, 3/287, 3/792, τεμ. 110, 112, 248, 268, 269, 677, Φ/Σχ. 41/49.W1, στην Λάρνακα επαρχίας Λάρνακος εντός επτά

(7)ημερών από της επίδοσης του διατάγματος. 18Δ

(5). Δήλωση ή/και διάταγμα του Δικαστηρίου διατάσσον τους εναγομένους 2 όπως με την έκδοση ξεχωριστών τίτλων μεταβιβάσουν και/ή εγγράψουν το ρηθέν διαμέρισμα αρ. 8, MARINA APARTMENTS το οποίον έχει ανεγερθεί στο ακίνητο υπ' αριθμόν εγγραφής 3/114, 3/116, 3/262, 3/286, 3/287, 3/792, τεμ. 110, 112, 248, 268, 269, 677, Φ/Σχ. 41/49.W1, στην Λάρνακα επαρχίας Λάρνακος επ' ονόματι του ατόμου που θα τους υποδείξουν οι ενάγοντες, δυνάμει των εγγγράφων Εκχώρησης Δικαιωμάτων Αγοραπωλητηρίου Συμβολαίου ημερομηνίας 20.11.2007.» Η αίτηση εδράζεται στη Δ.25 και Δ.48 Θ.1 και 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Συνοδεύεται δε από ένορκη δήλωση της Κατερίνας Λίλλη Παυλίδου στην οποία αναφέρεται ότι είναι υπάλληλος των Εναγόντων και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη από αυτούς όπως προβεί στην ένορκη δήλωση. Στην παρ. 2 αναφέρεται στην απαίτηση των Εναγόντων εναντίον των Εναγομένων 1 και

1. Στην παρ. 3 αναφέρονται τα ακόλουθα: «
2. Εκ λάθους και ή παράλειψης στην Έκθεση Απαιτήσεως και συγκεκριμένα στην αξίωση (παράγραφος 18) δεν έχουν αναφερθεί δηλώσεις και ή διατάγματα για το αγοραπωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 20.11.2007, ως εκ τούτου δεν θα μπορούμε με την έκδοση της απόφασης να προχωρήσουμε σε απόσυρση οποιασδήποτε κατάθεσης του εν λόγω αγοραπωλητηρίου συμβολαίου στο αρμόδιο κτηματολογικό γραφείογια οποιοδήποτε σκοπό.» Στις επόμενες παραγράφους αναφέρεται πότε έχουν καταχωρηθεί τα δικόγραφα. Πιστεύει δε ότι είναι ορθό και δίκαιο όπως εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα καθότι τούτο θα είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης. Οι Εναγόμενοι 2 - Καθ' ων η Αίτηση (στο εξής Καθ' ων η Αίτηση) αντέδρασαν στην αίτηση καταχωρώντας ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης η οποία βασίζεται στην Δ.25, Δ.48 Θ.1, 2, 3, 4, 8 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Προβάλλονται επτά λόγοι ένστασης οι οποίοι μπορούν να συνοψιστούν στο ότι η επίδικη αίτηση είναι κακόπιστη, παραπλανητική, υποβάλλεται με μεγάλη καθυστέρηση καθώς και υπό συνθήκες που αποτελούν κατάχρηση της διαδικασίας, ότι τα γεγονότα ήταν γνωστά και πριν από την καταχώρηση της αγωγής, δηλαδή από τον Δεκέμβριο του 2007, ότι δεν αναφέρεται οποιοσδήποτε βάσιμος ή ουσιαστικός λόγος που να δικαιολογεί επαρκώς την εν λόγω καθυστέρηση των Εναγόντων ή που να δικαιολογεί γιατί οι ισχυριζόμενες αξιώσεις που περιέχονται στην προτιθέμενη τροποποίηση δεν συμπεριλήφθηκαν στο κλητήριο ένταλμα, ότι με την προτεινόμενη τροποποίηση εισάγονται νέες βάσεις αγωγής και εκτροχιάζουν την αγωγή από την αρχική της βάση. Επίσης ότι δεν πληρούνται οι νομοθετικές, δικονομικές και νομολογιακές προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Τέλος, ότι οι θεραπείες που ζητούνται είναι άδικες και καταπιεστικές σε βάρος των Καθ' ων η Αίτηση. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Χρίστου Αυξεντίου ο οποίος είναι διευθυντής και αντιπρόσωπος των Καθ' ων η Αίτηση και δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση. Επισυνάπτονται με αυτή αριθμός τεκμηρίων. Η ένορκη δήλωση ουσιαστικά είναι η επέκταση και η πιο λεπτομερή αναφορά στα γεγονότα και θέματα που καταγράφονται ως λόγοι ένστασης και δεν χρειάζεται στο παρών στάδιο να αναφερθούν αφού τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου που τα έχει υπόψην του όλα τα γεγονότα που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση. Αμφότεροι οι δικηγόροι στις αγορεύσεις τους αφού καταπιάνονται με τα γεγονότα προωθούν τις θέσεις τους με σχετική επιχειρηματολογία και προβαίνουν σε επίκληση ανάλογης νομολογίας ζητώντας ο μεν δικηγόρος των Αιτητών την έγκριση της αίτησης, ο δε δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση, την απόρριψη της. Να σημειωθεί ότι στην γραπτή αγόρευση του δικηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση αναφέρεται με λεπτομέρεια στους λόγους για τους οποίους δεν θα πρέπει να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα που δεν είναι άλλοι όπως αυτοί καταγράφονται στους λόγους ένστασης και αναπτύσσονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η αίτηση εδράζεται επί της Διαταγής 25 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία προνοεί: «The court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his endorsement or pleadings, In such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy between the parties». ΣΕ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί σε οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας να επιτρέψει σε οιονδήποτε από τους διαδίκους να διορθώσει ή τροποποιήσει την οπισθογράφηση ή τα δικόγραφα με τέτοιο τρόπο και με τέτοιους όρους που θα είναι δίκαιοι και όλες οι τέτοιες τροποποιήσεις θα πρέπει να γίνουν σαν αναγκαίες για σκοπούς αποπερατώσεως των πραγματικών ζητημάτων που είναι αμφισβητούμενα μεταξύ των διαδίκων». Όπως τονίστηκε στην υπόθεση LOUIS VUITTON ή Δερμοσάκ Λτδ κ.α.

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453 αυτός που προβαίνει σε ένορκη δήλωση πρέπει να έχει προσωπική γνώση των γεγονότων. Σε ενδιάμεσες αιτήσεις όμως ο ενόρκως δηλών μπορεί να αναφέρει γεγονότα για τα οποία δεν έχει προσωπική γνώση εφ΄ όσον αποκαλύπτει την πηγή της πληροφόρησης του. Ένορκη δήλωση που δεν συμβαδίζει με την πιο πάνω προϋπόθεση είναι αντικανονική και δεν λαμβάνεται υπόψη. Το θέμα της τροποποίησης δικογράφων αποτέλεσε το αντικείμενο σωρείας νομολογίας, τόσο Αγγλικής όσο και Κυπριακής. Στην Αγγλική υπόθεση Clarapede v. Commercial Union Association 1883 32 WR 263 αναφέρονται τα εξής: «However negligent and careless may have been the first omission, and however late the proposed amendment, the amendment should be allowed if it can be made without injustice to the other side. There is no injustice if the other side can be compensated by costs». Στην Αγγλική υπόθεση Associated Leisure Ltd and Others v. Associated Newspapers Ltd 1970 2 ALL ER 754 αναφέρονται από τον Λόρδο Denning τα εξής: «I start with the principle, well settled, that an amendment ought to be allowed even if it comes late, if it is necessary to do justice between the parties, so long as any hardship done thereby can be compensated in money.» Οι πιο πάνω αρχές υιοθετήθηκαν σε πληθώρα Κυπριακών αποφάσεων, μεταξύ των οποίων, οι Ευριπίδου κ.α v. Καννάουρου 1985 1 AAD 24, Xριστοδούλου v. Χριστοδούλου κ.α. 1991 1 ΑΑΔ 934 και Federal Bank of Lebanon v. Νίκου Σιακόλα

(1999)1 (Α) ΑΑΔ 44. Στην υπόθεση Στέλιου Φοινιώτη v. Greenmar Navegation Ltd κ.α. 1989 1 ΑΑΔ (Ε) 33 ο Δικαστής Πικής (ως ήταν τότε) συνοψίζει τις αρχές που διέπουν το θέμα ως ακολούθως: «

(1)Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.

(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στη συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.

(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του Αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.

(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης της υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case 28 Ch. D. 361 υπεδείχθη ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά τη δίκη». Στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου v. Ανδρέα Αζά ως διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος Στέλιου Σάββα 1992 1 ΑΑΔ 704, λέχθηκε, ότι, διαφαίνεται ως θεμελιακή αρχή από τις διάφορες αποφάσεις ότι η τροποποίηση είναι εφικτή σε κάθε στάδιο όταν αυτή κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για την αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών, εκτός στις περιπτώσεις που είτε επέρχεται βλάβη στην αντίδικη πλευρά ή όπου η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής (βλ. επίσης Astor Manufacturing Ltd κ.α. A & G Leventis κ.α.

(1983)1 ΑΑΔ 926, Saba & Co (T.M.P.) v. T.M.P. Agents 1994 1 AAΔ.426 και Άννα Latouf Agini v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε., Π.Ε. 10214, ημερομηνίας 12.01.99). Σοβαρότατος παράγοντας που λαμβάνει υπόψη από το Δικαστήριο για να επιτρέψει τροποποίηση, είναι η παροχή δυνατότητας στους διαδίκους να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου τις πραγματικές τους διαφορές. (βλ. Geto v. M/V Vladimir Vasiliev (Αρ. 4) 1983 1 ΑΑΔ 714). Εξετάζοντας τους λόγους ένστασης παρατηρώ ότι η αίτηση εδράζεται επί της ορθής νομικής βάσης, ήτοι στη Δ.25 θ.1 και Δ.48 θ.2, αφού η τροποποίηση ζητείται για γεγονότα που καλύπτονται από την Δ.25 θ.

1. Επίσης η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση από δεόντως εξουσιοδοτημένο πρόσωπο στην οποία εκτίθεται το πραγματικό υπόβαθρο που υποστηρίζει την αίτηση υπογραμμένη και σφραγισμένη την ίδια ημέρα που καταχωρήθηκε η αίτηση. Αν κάποιος κοιτάξει την χρονολογική σειρά των δικογράφων θα παρατηρήσει ότι η αγωγή καταχωρήθηκε στις 19/11/09, η υπεράσπιση και η ανταπαίτηση των Καθ' ων η Αίτηση στις 13/4/10 και η απάντηση στην υπεράσπιση και η υπεράσπιση στην ανταπαίτηση στις 13/5/
2. Ας σημειωθεί ότι για τον Εναγόμενο 1, ο οποίος αποδέχθηκε τελικά την αίτηση τροποποίησης, υπήρχε καθυστέρηση στην επίδοση ενόψει του ότι δεν ανευρίσκετο. Μετά που κατορθώθηκε η επίδοση καταχωρήθηκε και από αυτό η υπεράσπιση. Η απάντηση στην υπεράσπιση του Εναγομένου 1 καταχωρήθηκε την 1/12/
3. Δόθηκαν εκ νέου αναβολές και φαίνεται ότι έγιναν προσπάθειες διευθέτησης πλην όμως δεν καρποφόρησαν. Ακολούθησε δε η παρούσα αίτηση ημερομηνίας 26/11/
4. Ως εκ των πιο πάνω θα μπορούσε να λεχθεί από κάποιο ότι υπάρχει καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης. Αν και δεν αναφέρεται ρητά πότε περιήλθε εις γνώση της ενόρκως δηλούσας το λάθος και η παράλειψη της αναφοράς στην έκθεση απαίτηση των διαταγμάτων που ζητούνται με την αίτηση τροποποίησης, εξάγεται το συμπέρασμα ότι αυτή επήλθε μεταξύ της προηγούμενης ημερομηνίας και πριν από τις 26/11/13 που καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση, αφού δεν είχε τεθεί προηγουμένως αυτό το θέμα. ΄Ετσι φαίνεται ότι άμεσα μόλις περιήλθε στην αντίληψη των Αιτητών το σφάλμα, καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση χωρίς καθυστέρηση. Ο παράγοντας της καθυστέρησης, που είναι ένας από τους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, συνεκτιμάται σαν λογική απόρροια του άρθρου 30.2 του Συντάγματος. Στη συγκεκριμένη περίπτωση υπό το φώς του πιο πάνω χρονολογίου δεν μπορεί να διαπιστωθεί ότι εκφεύγει από τα όρια του εύλογου χρόνου που επιτάσσει το 30.2 του Συντάγματος για διεκπεραίωση μιας υπόθεσης. Άλλωστε δεν πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός ότι ενώ το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα (Δ.2 θ.6) καταχωρήθηκε στις 19/11/09 ουσιαστικά για να γίνει η επίδοση και στον Εναγόμενο 1 και να καταχωρηθεί η υπεράσπιση από αυτό, και η απάντηση από τους Ενάγοντες στην υπεράσπιση του παρήλθαν δύο περίπου χρόνια. Συνακόλουθο εύρημα, ένεκα τούτου, για τον ισχυρισμό των Καθ' ων η Αίτηση ότι θα προκληθεί σε αυτούς ανεπανόρθωτη ζημιά που δεν αποζημιώνεται με έξοδα, αφού το συναρτούν με την παραβίαση του 30.2 του Συντάγματος, είναι ότι δεν ευσταθεί τούτο αν ληφθούν υπόψη τα όσα αναφέρονται ανωτέρω. Είναι ορθό βέβαια ότι θα μπορούσε ως γεγονός που ήταν εις γνώση των Αιτητών να είχε τεθεί εξ αρχής στην έκθεση απαίτησης, πλην όμως ακριβώς είναι εκ λάθους και παράλειψης που δεν έγινε αυτό όπως ακριβώς εξάγεται από την παρ. 3 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση. Τα διατάγματα τα οποία ζητείται να συμπεριληφθούν στην έκθεση απαίτησης προέρχονται από την συμφωνία εκχώρησης που σχετίζεται με το αγοραπωλητήριο έγγραφο και αποτελούν μέρος των επίδικων θεμάτων που το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει. Δεν αποτελούν μια άλλη βάση αγωγής ούτε και επικαλούνται άλλες συμφωνίες, άλλα έγγραφα απ' αυτά που ήδη αναφέρονται στην έκθεση απαίτησης. Μάλιστα με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, επισυνάπτεται ως τεκμήριο Β επιστολή των Εναγόντων ημερομηνίας 10/12/07 με βάση την οποία αναφέρει στους Εναγόμενους 2 ότι «αναφορικά με την εγγύηση που έχετε δώσει σύμφωνα με το ποιο πάνω εγγυητήριο έγγραφο, επιθυμούμε να σας πληροφορήσουμε ότι ανεξάρτητα από οποιοδήποτε γενικό ή ειδικό λόγο που αναφέρεται στον τερματισμό της πιο πάνω αναφερόμενης εγγύησης σας, αποδεχόμαστε όπως αυτή τερματίζεται είτε αμέσως μετά την μεταβίβαση στο όνομα του πρωτοφειλέτη ... και ταυτόχρονης εγγραφής πρώτης υποθήκης προς όφελος της Marfin Popular Bank Public Co Ltd, είτε μετά την πλήρη εξόφληση όλων των υποχρεώσεων του αναφερόμενου πρωτοφειλέτη προς την Marfin Popular Bank Public Co Ltd, που πηγάζουν από το δάνειο αρ. 048-12-053072, οποιοδήποτε από τα δύο συμβεί πρώτο». Ως εκ των πιο πάνω, διαφαίνεται ότι ούτε προ εκπλήξεως βρίσκονται σήμερα οι Καθ' ων η Αίτηση, ούτε ότι γίνεται μία εκ βάθρων αναδιαμόρφωση της βάσης της αγωγής. Απεναντίας, ζητείται η προσθήκη αιτημάτων που βασίζονται στις συμφωνίες που αναφέρονται στην έκθεση απαίτησης και δεν μπορώ βεβαίως να συμφωνήσω με την εισήγηση ότι θα επέλθει βλάβη τέτοια στους Καθ' ων η Αίτηση που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί σε χρήμα. Επομένως με όσα ανωτέρω προσπάθησα να αναλύσω και να εξηγήσω η αίτηση επιτυγχάνει. Κατά συνέπεια εκδίδεται διάταγμα ως η αίτηση. Τροποποιημένη έκθεση απαίτησης να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από σήμερα. Η νέα υπεράσπιση των Καθ' ων η Αίτηση να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από την επίδοση της τροποποιημένης έκθεσης απαίτησης και η απάντηση στη νέα υπεράσπιση εντός 10 ημερών από την επίδοση της τροποποιημένης υπεράσπισης. Τόσο τα έξοδα της αίτησης όσο και τα έξοδα που χάνονται ένεκα της τροποποίησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων 2 - Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον των Εναγόντων - Αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο καταβλητέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ............. Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο