Νικόλα Μαρσέλλο κ.α. ν. Κύπρου Κωνσταντίνου, Αρ. Υπόθεσης: 14421/2011, 19/7/2013

(1)του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος της Τέταρτης Κατηγορίας, ο Κατηγορούμενος κατέχει κτίριο εντός του κτήματος με αρ. τεμαχίου 289, Φ/Σχ. 40/57 στα Πυργά, για το οποίο δεν έχει εξασφαλιστεί πιστοποιητικό εγκρίσεως. Για την απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου πέντε μάρτυρες. Ο δε Κατηγορούμενος, όταν κλήθηκε σε απολογία, επέλεξε το δικαίωμα της σιωπής και δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα προς υποστήριξη της υπεράσπισής του. Ως πρώτος μάρτυρας κατέθεσε ο εκ των Κατηγόρων, κ. Νικόλας Μαρσέλλος (Μ.Κ.1), ο οποίος κατ' αρχάς ανέφερε ότι είναι ιδιοκτήτης κατά ½ μερίδιο του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/10444, τεμάχιο 289, Φ/Σχ.40/57 στο χωριό Πυργά της Επαρχίας Λάρνακας. Υπόλοιποι ιδιοκτήτες, κατά ¼ μερίδιο έκαστος, είναι τα παιδιά της αδελφής του, ήτοι ο Ευάγγελος Μούσκος και η Αθηνά Μούσκου. Κατέθεσε ως Τεκμήριο «1» Πιστοποιητικό Εγγραφής Ακίνητης Ιδιοκτησίας του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ημερομηνίας 10/1/
2. Ακολούθως, ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι προέβη σε οριοθέτηση του ακινήτου, εφόσον αυτή ήταν προϋπόθεση για την έκδοση άδειας διαχωρισμού. Ανέθεσε την εργασία της εξωτερικής οριοθέτησης στον τοπογράφο, κ. Παντελή Σολιάτη και το Κτηματολόγιο εξέδωσε Πιστοποιητικό Εξωτερικής Οριοθέτησης, ημερομηνίας 8/6/2012, αντίγραφο του οποίου κατατέθηκε ως Τεκμήριο «Α» προς αναγνώριση. Στην πορεία κατατέθηκε ως Τεκμήριο «5» πιστόν αντίγραφο του Πιστοποιητικού Εξωτερικής Οριοθέτησης του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας, ημερομηνίας 8/6/
3. Σύμφωνα με τον Μ.Κ.1, στο ακίνητο υπάρχει ένα σπίτι που κτίστηκε πριν από πολλά χρόνια από τον πατέρα του, ο οποίος απεβίωσε το
4. Υπάρχουν, επίσης, και κτίσματα από μπλογκς, τα οποία χρησιμοποιούνται παρανόμως για να στεγάζουν ζώα. Δεν γνωρίζει ποιός τα ανήγειρε. Τούτο πρέπει να έγινε προπολεμικά και ο ίδιος δεν έδωσε κάποια συγκατάθεση για αυτά. Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε ως Τεκμήριο «2» αεροφωτογραφία που δείχνει, μεταξύ άλλων, το σπίτι που είναι εγγεγραμμένη στον τίτλο και τα παράνομα υποστατικά. Ακολούθως, ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι ανέθεσε στον κ. Σολιάτη και στον κ. Κυνηγό, ο οποίος είναι ο τοπογράφος της εταιρείας που ανέλαβε το έργο του διαχωρισμού του ακινήτου, ήτοι της εταιρείας Σπύρος Χατζηχριστοφή & Σία Λτδ, να τοποθετήσει τα παράνομα υποστατικά σε σχέδιο. Κατατέθηκε ως Τεκμήριο «B» προς αναγνώριση το σχέδιο που ετοίμασε ο κ. Κυνηγός. Ανέφερε, περαιτέρω, ότι παρελαβε επιστολή από την Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας, ημερομηνίας 20/7/2010 (Τεκμήριο «3»), η οποία τον καλούσε να προχωρήσει στην κατεδάφιση των κτηνοτροφικών υποστατικών που βρίσκονται εντός του ακινήτου, διαφορετικά θα λαμβάνονταν μέτρα εναντίον του. Μετά την παραλαβή της επιστολής, ο Μ.Κ.1 και οι υπόλοιποι ιδιοκτήτες απέστειλαν επιστολή στον Κατηγορούμενο, ημερομηνίας 23/7/2010 (Τεκμήριο «4»), με την οποία, μεταξύ άλλων, τον καλούσαν να προχωρήσει στην εκκένωση των κτηνοτροφικών υποστατικών, εφόσον οι ιδιοκτήτες προτίθονταν να τα κατεδαφίσουν, ως οι οδηγίες της Επαρχιακής Διοίκησης. Ο Μ.Κ.1 βρήκε την διεύθυνση του Κατηγορουμένου, τον οποίο είδε για πρώτη φορά στην αίθουσα του Δικαστηρίου, από το Κοινοτικό Συμβούλιο Πυργών. Παρέδωσε, επίσης, αντίγραφο του Τεκμηρίου 4 στον Κοινοτάρχη Πυργών για να το δώσει προσωπικά στον Κατηγορούμενο. Δεν υπήρξε οποιαδήποτε απάντηση ή επικοινωνία από τον Κατηγορούμενο. Ανέφερε, επίσης, ότι τα κτηνοτροφικά υποστατικά βρίσκονταν αρχικά σε κρατική γη. Έγινε ανταλλαγή. Δηλαδή, έδωσαν 15 σκάλες στην Κυβέρνηση και τους έδωσαν περίπου 10 σκάλες, όπου βρίσκονταν μέσα τα κτηνοτροφικά υποστατικά. Κατά την αντεξέτασή του, ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι αρχικοί ιδιοκτήτες του ακινήτου ήταν εξ αδιαιρέτου οι γονείς του, Θεόδωρος Μαρσέλλος και Λούλλα Μαρσέλλου, οι οποίοι το δώρισαν στον Μ.Κ.1 και την αδελφή του, Όλγα Μαρσέλλου Μούσκου. Ο πατέρας του ήταν γιατρός. Ο Μ.Κ.1 δεν γνώριζε από πότε κατέχει τα κτηνοτροφικά υποστατικά ο Κατηγορούμενος. Είναι κάποια χρόνια, ως είπε. Σπούδαζε το 1980 και άρα δεν ξέρει αν τα κατέχει από τότε. Όταν επέστρεψε από τις σπουδές του το 1982, ο Μ.Κ.1 επισκεπτόταν τον πατέρα του, ο οποίος διέμενε περιστασιακά στο σπίτι που βρίσκεται στο ακίνητο. Τα παράνομα υποστατικά ήταν εκεί, αλλά δεν ξέρει αν ήταν μέσα ο Κατηγορούμενος. Δεν έτυχε να πάει τότε στη φάρμα με τα ζώα. Ακολούθως, ο Μ.Κ.1 αρνήθηκε ότι είδε τον Κατηγορούμενο το 2001 ή ότι του έδωσε προσωπικά ο ίδιος κάποια επιστολή. Τότε έδωσαν από κοινού οδηγίες στο Δικηγόρο, κ. Ποιητή, να ξεκαθαρίσει κάποια πράγματα. Επιστολή των Δικηγόρων κ.κ. Ανδρέας Π Ποιητής & Σία προς τον Κατηγορούμενο, ημερομηνίας 30/8/2001, αναγνωρίστηκε από τον Μ.Κ.1 και κατατέθηκε ως Τεκμήριο «6». Δεν πήραν κάποια απάντηση στο Τεκμήριο 6, αλλά δεν έδωσαν πολλή σημασία γιατί ακολούθησε μετά από αρκετά χρόνια η αίτηση στην Πολεοδομία και την Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας για τον διαχωρισμό του ακινήτου, οπόταν ήταν αναγκασμένοι να επανέλθουν αργότερα και να ζητήσουν την κατεδάφιση. Ανέφερε, επίσης, ότι προχώρησαν στην καταχώρηση της παρούσας πρωτίστως γιατί έλαβε την επιστολή, Τεκμήριο
5. Επίσης, βάσει των σχεδίων της άδειας, πρέπει να απομακρυνθούν τα παράνομα υποστατικά για να μπορέσει να προχωρήσει το έργο του διαχωρισμού. Σύμφωνα με τα σχέδια της πολεοδομικής άδειας και της άδειας διαχωρισμού, τα παράνομα υποστατικά βρίσκονται, ως είπε, εκεί που περνά ο δρόμος. Σε υποβολή ότι η φάρμα κτίστηκε από τον πατέρα του Μ.Κ.1 κατά το 1965, ο Μ.Κ.1 απάντησε ότι δεν γνωρίζει. Ήταν 10 χρονών το 1965 και δεν γνωρίζει πότε κτίστηκε η φάρμα. Αρνήθηκε, επίσης, ότι γνωρίζει είτε από τον Κοινοτάρχη των Πυργών είτε από τον πατέρα του είτε από άλλους για το πότε μπήκε ο Κατηγορούμενος στη φάρμα. Είναι σημαντικό, είπε, τόσο για τους Κατηγόρους, αλλά και για την ίδια την κοινότητα να κατεδαφιστεί η φάρμα γιατί βρίσκεται εντός της οικιστικής ζώνης. Δεν γνώριζε, επίσης, κατά πόσον ο Κατηγορούμενος έπιασε κατοχή της φάρμας από τον Θεόδωρο Μαρσέλλο τον Μάρτιο του 1980 ή αν συμφώνησε και πλήρωσε τον πατέρα του το ποσό των Λ.Κ.500,00 για να χρησιμοποιεί τη φάρμα εφ' όρου ζωής. Ουδέποτε ρώτησε τον πατέρα του τί γυρεύει ο Κατηγορούμενος στην μάντρα. Ακολούθως, ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι με την επιστολή, Τεκμήριο 4, μεταξύ άλλων, προειδοποίησε τον Κατηγορούμενο γιατί οι εκσκαφείς που θα χρησιμοποιούνταν για τον διαχωρισμό θα έφταναν μέχρι του σημείου που βρίσκονται τα παράνομα υποστατικά. Πρόθεση των Κατηγόρων είναι να προχωρήσουν με τον διαχωρισμό. Αναγκαστικά θα πρέπει να κατεδαφιστεί η μάντρα για να περάσει ο δρόμος απ' εκεί. Επιστολή του Μ.Κ.1 προς τον Κατηγορούμενο, ημερομηνίας 7/4/2010, κατατέθηκε ως Τεκμήριο «7». Η τελευταία στάλθηκε επειδή επρόκειτο να ξεκινήσουν τα έργα. Είχε ήδη υπογραφεί συμφωνία μεταξύ του ιδιοκτητών του ακινήτου και της κατασκευάστριας εταιρείας. Στα έργα συμπεριλαμβάνεται και η κατεδάφιση των κτηνοτροφικών υποστατικών. Ανέφερε, επίσης, ότι στις 30/3/2011 πήγε στον Αστυνομικό Σταθμό Κοφίνου και τους είπε ότι ολοκληρώνονται τα έργα που βρίσκονται κοντά στα παράνομα υποστατικά. Την ίδια ημέρα, από τους κραδασμούς κατά την διεξαγωγή των έργων έπεσε ένα τούβλο από αυτά. Ο ίδιος δεν ήταν παρών, αλλά ήταν η εργοληπτική εταιρεία. Υποδείχθηκαν στον Μ.Κ.1 κάποιες φωτογραφίες, τις οποίες δεν αναγνώρισε, και οι οποίες κατατέθηκαν ως Τεκμήρια «Γ.1» - «Γ.5» προς αναγνώριση. Σε υποβολή ότι το τρακτέρ κτύπησε στην περίφραξη της μάντρας και έριξε κάτω τσιμεντομπλόγκς, ο Μ.Κ.1 απάντησε ότι δεν ήταν παρών. Ο ίδιος έδωσε διαταγή στην εργοληπτική εταιρεία να προχωρήσει με το έργο. Δεν θυμάται κατά πόσον έδωσε εντολή να γίνει άνοιγμα για να φύγουν τα ζώα. Δεν γνωρίζει, επίσης, κατα πόσον έφυγαν ζώα. Γνωρίζει ότι έγινε καταγγελία από τον Κατηγορούμενο και τον κάλεσε ο Υπαστυνόμος. Δεν θυμόταν, όμως, αν του έδειξαν την επιστολή που έστειλε ο Δικηγόρος του Κατηγορουμένου. Σε υποβολή ότι έκανε την δίωξη για να εκδιώξει τον Κατηγορούμενο, ο Μ.Κ.1 απάντησε ότι προχώρησε εφόσον δεν πήρε απάντηση στις επιστολές του. Όταν μίλησε με την επόπτρια, κα. Ευδοκία Σπύρου, της Επαρχιακής Διοίκησης, του είπαν ότι δεν τους αφορά πώς θα εκτελεστεί η λήξη της παρανομίας και ήθελαν τον Μ.Κ.1 να συμμορφωθεί. Δεν ήταν αρμόδια η Επαρχιακή Διοίκηση. Ανέφερε, επίσης, ότι δεν γνωρίζει για την απόφαση της Επαρχιακής Διοίκησης για τον Κατηγορούμενο. Στη συνέχεια, ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι στις 20/3/2003 ενεγράφη ο τίτλος στους σημερινούς ιδιοκτήτες μετά που έγινε η διαχείριση για το θάνατο της αδελφής του. Η επί τόπου κατάσταση στο ακίνητο είναι περίπου όπως απεικονίζεται στη φωτογραφία που κατατέθηκε ως Τεκμήριο «8». Η διώροφη κατοικία που αναφέρεται στο Τεκμήριο 1 είναι η κατοικία που έκτισαν οι γονείς του. Η ανταλλαγή με την χαλίτικη γη που ήταν μέσα η μάντρα έγινε για να τετραγωνιστεί το δικό τους τεμάχιο. Δεν γνωρίζει αν υπήρξαν ενστάσεις στην αίτηση που έκαναν για την ανταλλαγή της χαλίτικης γης. Υπήρξε και κάποια φωτιά στην περιοχή, από την οποία καταστράφηκαν δέντρα που ήταν στο δικό τους τεμάχιο. Ο Μ.Κ.1 αρνήθηκε υποβολή ότι οι άλλοι δύο ιδιοκτήτες δεν έχουν παράπονο, λέγοντας ότι έδωσαν μαζί την υπόθεση στον κ. Ποιητή. Ανέφερε, επίσης, ότι θέλει τον Κατηγορούμενο να φύγει από την περιουσία του. Κατά την επανεξέτασή του, ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι η ανταλλαγή με την χαλίτικη γη έγινε στις 20/3/
6. Η διαδικασία για την ανταλλαγή άρχισε 3-5 χρόνια προηγουμένως. Ως δεύτερος μάρτυρας κατηγορίας κατέθεσε ο κ. Αντρέας Κυνηγός (Μ.Κ.2), ο οποίος κατ' αρχάς ανέφερε ότι είναι τοπογράφος για 37 χρόνια και εγγεγραμμένος δυνάμει του Νόμου. Ακολούθως, ανέφερε ότι πήρε οδηγίες από τον εργοδότη του, τον κ. Χατζηχριστοφή, για να χωρομετρήσει το τεμάχιο 289, Φ/Σχ. 40/57 στα Πυργά. Ανέφερε πώς γίνεται η εργασία της χωρομέτρησης και αναγνώρισε το Τεκμήριο Β προς αναγνώριση, ως το σχέδιο της αποτύπωσης που έγινε, το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο «9». Με αναφορά στο Τεκμήριο 9, ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι αυτό παρουσιάζει ολόκληρο το τεμάχιο
7. Οι αριθμοί 1-22 που είναι σημειωμένοι σε αυτό είναι τα ορόσημα του τεμαχίου, όπως είναι στο κτηματικό σχέδιο. Ο ίδιος έλεγξε τα ορόσημα και είναι τα ίδια. Στο κάτω μέρος αριστερά του Τεκμηρίου 9 με σχήμα διαγώνιο είναι η μάντρα με τα ζώα. Ακολούθως, ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι η τελευταία σελίδα του Τεκμηρίου Α προς αναγνώριση είναι οι συντεταγμένες του τεμαχίου, όπως ήταν στο σχέδιο του Τεκμηρίου
8. Το εμβαδόν της μάντρας είναι 498 τ.μ. και τα 384 τ.μ. αυτής, δηλαδή το 77%, βρίσκεται εντός του τεμαχίου. Κατά την αντεξέτασή του, ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι ο εργοδότης του ασχολείται με εργοληπτικά έργα και, μεταξύ άλλων, κατασκευάζουν οικόπεδα και δρόμους. Αυτοί ανέλαβαν τα έργα στο τεμάχιο. Σε κάθε διαχωρισμό, κάνουν αποτύπωση. Ανέφερε, επίσης, ότι δεν ξέρει τον ιδιοκτήτη του τεμαχίου, αλλά ξαναείδε τον Μ.Κ.
9. Ακολούθως, ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι χρησιμοποίησε για πρώτη φορά G.P.S πριν από 6 χρόνια. Έκανε εκπαίδευση για την χρήση του και έκτοτε κάνει τακτική χρήση αυτού. Ανέφερε τον τρόπο με τον οποίο έγινε η αποτύπωση με τη χρήση του εν λόγω μηχανήματος και τους πασσάλους που υπήρχαν στο έδαφος. Έκανε πρώτος αυτός την αποτύπωση και ακολούθως πήγε άλλος και τα αποτύπωσε ξανά. Στο σημείο της μάντρας πήγαν δεύτερη και τρίτη φορά. Είναι δύο οι τυπογράφοι στην εταιρεία. Αυτός και κάποιος Στέλιος. Τον κ. Σολιάτη δεν τον γνωρίζει, αλλά ξέρει ότι έκανε την εξωτερική οριοθέτηση. Αυτός και ο Στέλιος αποτύπωσαν τους αριθμούς που έβαλε ο Σωλιάτης. Οι ίδιοι δεν πήγαν στο Κτηματολόγιο. Έκαναν την αποτύπωση με βάση αυτά που βρήκαν επί τόπου. Ανέφερε, επίσης, ότι το Τεκμήριο 9 το έκανε ο συνάδελφός του ο Στέλιος στον υπολογιστή και ο ίδιος τοποθέτησε την υπογραφή του αργότερα. Το σχέδιο είναι δικό του Μ.Κ.2 και το εκτύπωσε ο Στέλιος. Σε υποβολή ότι δεν γνωρίζει προσωπικά τα τετραγωνικά μέτρα που είπε κατά την κυρίως εξέτασή του, ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι γνωρίζει τούτο από την αποτύπωση που έκαναν σαν γραφείο. Ο Στέλιος είναι νέος συνάδελφος και κάνουν τις δουλειές μαζί. Δεν ήξερε από προηγουμένως ότι θα παρουσιαζόταν στο Δικαστηριο την ημέρα που κλήθηκε να καταθέσει και ζήτησε από τον Στέλιο να του πει το εμβαδόν. Ο ίδιος ήρθε Δικαστήριο για να καταθέσει κατ' ευθείαν από το χωράφι όπου εργαζόταν. Δεν θυμόταν να πει πώς τεκμηριώνεται το εμβαδόν που ανέφερε. Ακολούθως, ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι όταν πάρει συντεταγμένες με το G.P.S., αυτές καταγράφονται στο όργανο και τις μεταφέρουν στον υπολογιστή. Δεν τις μεταφέρουν σε χαρτί. Την ώρα της μέτρησης, γίνεται η αρίθμηση στο όργανο, δηλαδή ποιά μέτρηση αντιστοιχεί σε ποιό σημείο. Οι μετρήσεις έγιναν τόσο από τον ίδιο όσο και από τον Στέλιο και ο τελευταίος πέρασε τα στοιχεία στον υπολογιστή. Ανέφερε, επίσης, ότι η χωρομετρική έργασία έγινε πριν τα Χριστούγεννα του
10. Ο ίδιος δεν μπήκε μέσα στην μάντρα. Ως τρίτος μάρτυρας κατέθεσε ο κ. Παντελής Σωλιάτης (Μ.Κ.3), ο οποίος κατ' αρχάς ανέφερε ότι είναι τοπογράφος, εγγεγραμμένος στο Ε.Τ.Ε.Κ., και αρμόδιος χωρομέτρης εγγεγραμμένος στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Ακολούθως, ανέφερε ότι εκ μέρους του Κτηματολογίου έκανε την οριοθέτηση του τεμαχίου 289, Φ/Σχ. 40/57, στα Πυργά της Επαρχίας Λάρνακας με αρ. φακέλου του Κτηματολογίου ΑΧ 1405/
11. Από το Κτηματολόγιο πήρε τα στοιχεία του τεμαχίου και συγκεκριμένα την τελευταία σελίδα του Τεκμηρίου Α προς αναγνώριση, όπου είναι οι συντεταγμένες του τεμαχίου. Με αυτές έκανε την οριοθέτηση και ετοίμασε το σχέδιο που είναι συνημμένο στο Τεκμήριο Α προς αναγνώριση, το οποίο τελικά κατατέθηκε ως Τεκμήριο «10». Οι αριθμοί 1-22 στην αριστερή στήλη της τελευταίας σελίδας του Τεκμηρίου 10 είναι τα 22 σημεία των κορυφών του τεμαχίου που αποτυπώθηκαν στο σχέδιο του Τεκμηρίου
12. Ακολούθως, ανέφερε ότι έκανε και επιτόπια εξέταση για να προβεί στην οριοθέτηση. Όταν οριοθέτησε το τεμάχιο και συμπληρώθηκε η εργασία, του φάνηκε ότι μέρος του γειτονικού κτιρίου, δηλαδή της μάντρας, επενέβαινε κατά 60% στο τεμάχιο του πελάτη του. Τότε, μέτρησαν το κτίριο και το τοποθέτησαν στο σχέδιο, Τεκμήριο 9, το οποίο είναι το ίδιο σχέδιο με την διαφορά ότι υπάρχει και η μάντρα. Ανέφερε, επίσης, ότι οι αρμόδιοι χωρομέτρες είναι αδειούχοι να εκτελούν κτηματικές χωρομετρίες με άδεια που δόθηκε από το Κτηματολόγιο. Κατά την αντεξέτασή του, ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι έχει πείρα 26 ετών και η άδειά του τόσο από το Ε.Τ.Ε.Κ. όσο και το Τμήμα Κτηματογράφησης ανανεώνεται κάθε χρόνο. Ο κ. Ιωαννίδης αμφισβήτησε τις άδειες του Μ.Κ.3 και αυτός ανέφερε ότι μπορεί να τις παρουσιάσει. Ακολούθως, ανέφερε ότι ο πελάτης του, δηλαδή ο Μ.Κ.1, έκανε αίτηση στο Κτηματολόγιο για οριοθέτηση του τεμαχίου και ανέθεσε τούτο στον Μ.Κ.
13. Η αίτηση για οριοθέτηση έγινε το 2008, το Κτηματολόγιο ετοίμασε φάκελο και τον ειδοποίησε να πάει να τον παραλάβει ένα με δύο μήνες μετά. Δεν θυμόταν να πει ακριβή ημερομηνία που έκανε την οριοθέτηση. Το σχέδιο του Τεκμηρίου 5 ετοιμάστηκε από το Τμήμα Χωρομετρίας. Η Λίζα Κατσιάνη Σάββα, το όνομα της οποίας αναγράφεται στην τελευταία σελίδα του Τεκμηρίου 10 είναι η υπάλληλος του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας που ετοίμασε το σχέδιο του Τεκμηρίου
14. Στη συνέχεια, ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι δεν γνωρίζει προσωπικά τον κ. Μ.Κ.2, αλλά είχε τηλεφωνική συνομιλία με αυτόν, ο οποίος τον ενημέρωσε ότι θα εμφανιζόταν στο Δικαστήριο για να καταθέσει για την επέμβαση. Ανέφερε, επίσης, ότι παρέλαβε το σχέδιο και τις συντεταγμένες από το Κτηματολόγιο για την διεκπεραίωση της χωρομετρικής εργασίας. Έκανε ο ίδιος την οριοθέτηση και οι αριθμού του Τεκμηρίου 5 αντιστοιχούν στις συντεταγμένες του Κτηματολογίου. Σε ερώτηση αν είναι ο Στέλιος και ο Μ.Κ.2 που μετρούσαν, ο Μ.Κ.3 απάντησε ότι άμεσα υπεύθυνος και αρμόδιος για την οριοθέτηση ήταν ο ίδιος. Ο ίδιος χρησιμοποίησε G.P.S. Ο Μ.Κ.2 ήταν τοπογράφος του εργολάβου και έκανε κάποιες μετρήσεις για να εξυπηρετήσει τον πελάτη του. Χρησιμοποίησε, όμως, τα στοιχεία που του έδωσε ο Μ.Κ.
15. Τα στοιχεία αυτά τα έδωσε στον Μ.Κ.2 ο Μ.Κ.1 σε cd και στον φάκελο είχε μέσα τα στοιχεία που φαίνονται στο Τεκμήριο
16. Ξέρει τούτο γιατί του το είπε ο Μ.Κ.
17. Σε ερώτηση αν κατέγραψε κάπου τις μετρήσεις που πήρε, ο Μ.Κ.3 απάντησε ότι δεν υπάρχει λόγος να τις καταγράψει. Τις έχει στον ηλεκτρονικό υπολογιστή και σε αρχείο που διατηρεί στο γραφείο του για κάθε πελάτη. Τα στοιχεία που έδωσε το Κτηματολόγιο περάστηκαν στον G.P.S. και αυτό έδειχνε με αρκετή ακρίβεια την ακριβή θέση κάθε κορυφής του κτήματος. Με τα στοιχεία που περάστηκαν στο G.P.S. και χρησιμοποιώντας αυτό οριοθέτησε το τεμάχιο. Δεν χρειαζόταν να καταγραφεί κάτι. Ο ίδιος δεν έκανε έρευνα για να καταγραφούν οι συντεταγμένες. Τα στοιχεία αυτά του δόθηκαν από το Κτηματολόγιο. Δεν υπάρχει η υπογραφή του στο Τεκμήριο
18. Αυτή υπάρχει στον φάκελο που επέστρεψε στο Κτηματολόγιο. Στη συνέχεια, ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι δεν μπορεί να πει τις διαστάσεις της μάντρας, αλλά είναι μια μάντρα με τσίγκους, τούβλα και τσιμεντομπλόγκς. Δεν θυμόταν, επίσης, κατά πόσον υπάρχει κάποιο διώροφο κτίριο στο τεμάχιο. Δεν μπήκε μέσα στην μάντρα και δεν θυμάται πότε πήγε στο τεμάχιο. Σε ερώτηση αν ο χώρος της μάντρας είναι περιφραγμένος με τσιμεντομπλόγκς και αν έχει πάνω ττέλι, ο Μ.Κ.3 απάντησε ότι θυμάται ότι κάπου υπάρχει ττέλι και τσιμεντομπλόγκς. Ακολούθως, ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι δεν γνωρίζει κατά πόσον οι υπόλοιποι ιδιοκτήτες έχουν παράπονο από τον Κατηγορούμενο. Δεν ενημέρωσε τον Κατηγορούμενο ή τον κοινοτάρχη για την οριοθέτηση, εφόσον δεν επρόκειτο για συνοριακή διαφορά. Η επέμβαση φάνηκε μετά την οριοθέτηση και δεν υπήρχε λόγος να καλέσει κάποιον άλλο. Σε υποβολή ότι δεν είναι σε θέση να γνωρίζει κατά πόσον υπάρχει επέμβαση εντός του τεμαχίου 289, ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι είναι ο τοπογράφος που έκανε την οριοθέτηση και ότι η μάντρα επεμβαίνει κατά 60-70% στο κτήμα του πελάτη του. Το Τεκμήριο 9 ετοιμάστηκε με δικά του στοιχεία. Δηλαδή τα στοιχεία που πήρε ο Μ.Κ.1 στον Μ.Κ.
19. Βασίζει την θέση του, ότι δηλαδή η μάντρα καταλαμβάνει μέρος του τεμαχίου, στο Τεκμήριο
20. Σε υποβολή ότι ουδέποτε έλεγξε το Τεκμήριο 9 και την ορθότητα της τοποθέτησης επί αυτού της μάντρας, ο Μ.Κ.3 απάντησε ότι το σχέδιο είναι απόλυτα ορθό και το έλεγξε στο γραφείο του πριν κατατεθεί στο Δικαστήριο. Σε ερώτηση γιατί δεν έκανε αυτός το σχέδιο, Τεκμήριο 9, ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι αν μαρτυρούσε πρώτος, τότε θα κατέθετε ο ίδιος το Τεκμήριο
21. Δεν εφοδίασε το Δικαστήριο με επιστημονική μαρτυρία γιατί δεν κατέθεσε πρώτος. Δεν μπορούσε, επίσης, να πει ποιές ήταν οι συντεταγμένες της μάντρας. Ως τέταρτος μάρτυρας κατέθεσε ο κ. Αναστάσιος Καρκώτης (Μ.Κ.4), Πολιτικός Μηχανικός που εργάζεται στην Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας από την 1/7/2008 μέχρι σήμερα. Ο Μ.Κ.4 είχε μαζί του τον φάκελο που τηρείται στην Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας για το τεμάχιο 289, του Φ/Σχ. 40/57 στα Πυργά, της Επαρχίας Λάρνακας, και με αναφορά σε αυτόν είπε ότι στο τεμάχιο υπάρχει ένα κτηνοτροφικό υποστατικό, ήτοι μια μάντρα, που είναι παράνομο επειδή δεν καλύπτεται είτε από άδεια οικοδομής είτε από πιστοποιητικό έγκρισης. Ουδέποτε υπήρξε άδεια οικοδομής μέχρι και σήμερα. Η μάντρα αυτή κατέχεται από τον Κατηγορούμενο. Ανέφερε, επίσης, ότι έγινε επί τόπου επιθεώρηση από την επόπτρια, κα. Ευδοκία Σπύρου, στις 9/3/
22. Ακολούθως, κατέθεσε ως Τεκμήριο «11» και Τεκμήριο «12» αντίγραφα επιστολών της Επαρχιακής Διοίκησης προς τον Κατηγορούμενο, ημερομηνίας 19/5/2010 και 19/6/2011 αντιστοίχως. Δεν υπήρξε κάποια απάντηση από τον Κατηγορούμενο στις εν λόγω επιστολές. Στο σημείο αυτό έγινε παραδεκτό γεγονός από τους διαδίκους, κατόπιν έγκρισης του Δικαστηρίου, ότι τα Τεκμήρια 11 και 12 παραλήφθηκαν από τον Κατηγορούμενο. Κατά την αντεξέτασή του, ο Μ.Κ.4 ανέφερε ότι ο φάκελος της υπόθεσης τυγχάνει χειρισμού εκ μέρους της Επαρχιακής Διοίκησης από την κα. Ευδοκία Σπύρου. Ο ίδιος μελέτησε τον φάκελο για πρώτη φορά την προηγούμενη δικάσιμο που αναβλήθηκε η υπόθεση. Ο φάκελος της Επαρχιακής Διοίκησης σχηματίστηκε στις 14/1/2010 μετά που έκανε γραπτή καταγγελία ο Μ.Κ.
23. Ο Μ.Κ.4 ανέφερε, επίσης, ότι η Επαρχιακή Διοίκηση προέβη σε δικαστικά μέτρα εναντίον του Κατηγορουμένου για παράνομη κατοχή και χρήση του κτηνοτροφικού υποστατικού δυνάμει του Κεφ.
24. Σε ερώτηση αν υπάρχει στο Δικαστήριο καταχωρημένη υπόθεση εκ μέρους του Επάρχου, ο Μ.Κ.4 ανέφερε ότι υπάρχει επιστολή της Νομικής Υπηρεσίας της Δημοκρατίας, από την οποία φαίνεται ότι κινήθηκαν οι διαδικασίες. Δεν γνωρίζει, όμως, τον αριθμό της υπόθεσης. Ακολούθως, κατέθεσε ως Τεκμήριο «13», την επιστολή της Επαρχιακής Διοίκησης προς τον Δικηγόρο κ. Λάμπρο Ιωαννίδη, ημερομηνίας 5/1/2012, και ως Τεκμήριο «14» την επιστολή του κ. Ιωαννίδη προς την Επαρχιακή Διοίκηση, ημερομηνίας 26/9/
25. Αρνήθηκε υποβολή ότι η Επαρχιακή Διοίκηση προωθεί τις επιδιώξεις του Μ.Κ.1, προσθέτοντας ότι ο ίδιος δεν έχει κανένα συμφέρον από την έκβαση της υπόθεσης. Ο ίδιος δεν επισκέφτηκε το τεμάχιο ή την μάντρα, αλλά πέρασε από την περιοχή. Εξ αποστάσεως και από φωτογραφικό υλικό που είδε, έχει κάποια ιδέα από τί αποτελούνται τα παράνομα κτηνοτροφικά υποστατικά που βρίσκονται στο τεμάχιο του Μ.Κ.
26. Ανέφερε, επίσης, ότι στο φάκελο υπάρχει αλληλογραφία της κας. Σπύρου, με την οποία κοινοποιείται στον κ. Μαρσέλλο το περιεχόμενο της Έκθεσής της, την οποία η τελευταία ετοίμασε μετά τον επίσημο έλεγχο που διενήργησε. Τέλος, ανέφερε ότι ο ίδιος γνωρίζει για τις εργασίες διαχωρισμού του τεμαχίου από τον Μ.Κ.1 επειδή ο τελευταίος απευθύνθηκε στο Τμήμα του. Ως πέμπτος και τελευταίος μάρτυρας κατηγορίας κατέθεσε ο κ. Χριστάκης Κωνσταντίνου (Μ.Κ.5), κάτοικος της κοινότητας Πυργών και κοινοτάρχης αυτής τα τελευταία 10 χρόνια. Ο Μ.Κ.5 ανέφερε ότι γνωρίζει τον Μ.Κ.
27. Απ' ό,τι γνωρίζει, ο πατέρας του Μ.Κ.1 ήταν γιατρός και συγγραφέας και είχε μια κατοικία στο τεμάχιο 289, Φ/Σχ. 40/57 στα Πυργά, όπου κατοικούσε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του. Ανέφερε, επίσης, ότι ξέρει που βρίσκεται το τεμάχιο, όπου και βλέπει τον Μ.Κ.
28. Γνωρίζει, επίσης, ότι στο τεμάχιο υπάρχει και μια μάντρα, η οποία βρίσκεται εκεί πέραν των 50 χρόνων. Η μάντρα αυτή κατέχεται μέχρι σήμερα από τον Κατηγορούμενο. Κατά την αντεξέτασή του, ο Μ.Κ.5 ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος μπήκε στο τεμάχιο γύρω στο
29. Ακολούθως, κατέθεσε ως Τεκμήριο «15» και Τεκμήριο «16» δύο βεβαιώσεις, ημερομηνίας 29/11/2011 και 31/3/2011 αντιστοίχως, τις οποίες ετοίμασε ο ίδιος και παρέδωσε στον Κατηγορούμενο. Ανέφερε, επίσης, ότι έγιναν κάποιοι δρόμοι στο τεμάχιο στα πλαίσια του διαχωρισμού του σε οικόπεδα, κάποιος από τους οποίους σταμάτησε στην άκρη του κτηνοτροφικού υποστατικού. Η Αστυνομία του είπε ότι πήγε η μπουλντόζα να χαλάσει τη φάρμα και επενέβη ο Κατηγορούμενος. Η μπουλντόζα που οδηγούσε ο μηχανοδηγός κάποιας εταιρείας Χατζηχριστοφή χάλασε ένα κομμάτι της φάρμας. Ο Μ.Κ.5 αναγνώρισε επιστολή του Δικηγόρου, κ. Ιωαννίδη, ημερομηνίας 4/5/2011, την οποία παρέλαβε. Αυτή δε κατατέθηκε ως Τεκμήριο «17», ως η επιστολή που παραλήφθηκε από τον μάρτυρα. Ακολούθως, ο Μ.Κ.5 ανέφερε ότι είναι 53 ετών. Ο ίδιος δεν ξέρει τις συνθήκες υπό τις οποίες ο Κατηγορούμενος απέκτησε κατοχή του κτηνοτροφικού υποστατικού, αλλά ο προηγούμενος κοινοτάρχης έλεγε ότι ο Κατηγορούμενος έδωσε λεφτά στον Θεόδωρο Μαρσέλλο για να μπει μέσα. Ο προηγούμενος κοινοτάρχης ήταν ο μακ. Μιχαήλ Χαραλάμπους, ο οποίος διετέλεσε κοινοτάρχης για 37 χρόνια. Ο ίδιος δεν γνωρίζει κατά πόσον υπήρξε αντίδραση του Θεόδωρου Μαρσέλλου για την παρουσία του Κατηγορουμένου. Επίσης, ο Μ.Κ.5 δεν έφτασε ως κοινοτάρχης τον Θεόδωρο Μαρσέλλο. Ο Μ.Κ.5 αναγνώρισε την επιστολή, Τεκμήριο
30. Τέλος, ανέφερε ότι δεν ξέρει κατά πόσον γνωρίζονται ο Μ.Κ.1 με τον Κατηγορούμενο. Αγορεύσεις Στο στάδιο των αγορεύσεων, ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε ότι εφόσον αποδείχθηκε η κατοχή των κτηνοτροφικών υποστατικών από τον Κατηγορούμενο, ο τελευταίος είχε το βάρος να αποδείξει ότι υπάρχει πιστοποιητικό έγκρισης, κάτι που δεν έπραξε. Τουναντίον, σε κανένα των μαρτύρων κατηγορίας υποβλήθηκε η θέση ότι υπάρχει πιστοποιητικό έγκρισης. Ακολούθως, ο κ. Λουκαϊδης εισηγήθηκε ότι δεν τίθεται θέμα καθυστέρησης εφόσον το αδίκημα της κατοχής είναι συνεχές αδίκημα. Σε κάθε περίπτωση, ο μόνος κερδισμένος από την όποια καθυστέρηση ήταν ο Κατηγορούμενος, ο οποίος εκμεταλλευόταν την παράνομη οικοδομή. Εισηγήθηκε, λοιπόν, ότι αποδείχθηκαν όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος και κάλεσε το Δικαστήριο να καταδικάσει τον Κατηγορούμενο. Στην αντίπερα όχθη, ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορουμένου εισηγήθηκε ότι υπάρχουν πολλά προβλήματα στην υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Εν πρώτοις, απουσιάζει το Άρθρο 20 του Κεφ. 96 που ποινικοποιεί την κατοχή οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης. Επίσης, δεν γίνεται επαρκής περιγραφή της οικοδομής, αντικείμενο της Κατηγορίας, στις Λεπτομέρειες Αδικήματος. Επίσης, από την μαρτυρία δεν υπάρχει ξεκάθαρη περιγραφή των υποστατικών και από τί αποτελούνται, ανεξάρτητα του ότι η υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε ότι ο Κατηγορούμενος κατέχει τα υποστατικά. Συνεπώς, σε περίπτωση καταδίκης του Κατηγορουμένου, το Δικαστήριο δεν θα ξέρει για ποιό υποστατικό θα εκδώσει το όποιο διάταγμα. Εισηγήθηκε, επίσης, ότι από την μαρτυρία υπάρχει κενό στην ημερομηνία ανέγερσης των υποστατικών και άρα κατά πόσον αυτά ανεγέρθηκαν πριν την θέσπιση του Κεφ.
31. Περαιτέρω, εισηγήθηκε ότι υπάρχουν τέτοιες αντιφάσεις στη μαρτυρία που πλήττουν την αξιοπιστία των Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3 σε σχέση με τις χωρομετρικές εργασίες που έκαστος εξ αυτών προέβη. Εισηγήθηκε, επίσης, ότι η υπόθεση θα πρέπει να απορριφθεί ενόψει της υπέρμετρης καθυστέρησης που παρατηρήθηκε στην ποινική δίωξη του Κατηγορουμένου, παραπέμποντας σε νομολογία που πραγματεύεται το ζήτημα της καθυστέρησης. Υποστήριξε, επίσης, ότι από την μαρτυρία προέκυψε ξεκάθαρα ότι η διαδικασία είναι καταχρηστική και έγινε για επιδίωξη των συμφερόντων του Κατηγόρου. Μετά τις παράνομες ενέργειες του Μ.Κ.1 να εκδιώξει τον Κατηγορούμενο από τα υποστατικά, αυτός καταχώρησε την παρούσα με αποκλειστικό σκοπό να εκδιώξει τον Κατηγορούμενο, η παρουσία του οποίου αποτελεί εμπόδιο στην υλοποίηση των έργων για διαχωρισμό οικοπέδων εντός του ακινήτου του. Ζήτησε, λοιπόν, την αθώωση του Κατηγορουμένου. Αξιολόγηση-Ευρήματα Έχω παρακολουθήσει με κάθε δυνατή και επιβαλλόμενη προσοχή όλους τους μάρτυρες, τον τρόπο, το ύφος, τη συμπεριφορά, τις αντιδράσεις και γενικά την παρουσία τους στο Δικαστήριο και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους με σκοπό να καταλήξω στα αναγκαία ευρήματα και συμπεράσματα για σκοπούς της παρούσας απόφασης. Ο Μ.Κ.1 μου προξένησε γενικά καλή εικόνα ως ειλικρινής και αξιόπιστος μάρτυρας. Πέραν κάποιων σημείων στην μαρτυρία του, για τα οποία θα προβώ σε ξεχωριστό σχολιασμό κατωτέρω, αυτός απαντούσε με ευθύτητα και σταθερότητα, η οποία δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέτασή του. Βεβαίως, αρκετά σημεία της μαρτυρίας του, ως διεφάνη κατά την εξέλιξη της ακροαματικής διαδικασίας, αποτέλεσαν κοινό υπόβαθρο γεγονότων, όπως για παράδειγμα η ιδιοκτησία του ακινήτου από τον ίδιο και τους υπόλοιπους Κατηγόρους, οι εργασίες στις οποίες προέβη και προβαίνει με σκοπό τον διαχωρισμό του ακινήτου σε οικόπεδα, η κατοχή από τον Κατηγορούμενο των κτηνοτροφικών υποστατικών, ως επίσης, οι ειδοποιήσεις που έστειλε στον Κατηγορούμενο για να εκκενώσει τα υποστατικά. Η μαρτυρία του επί των προαναφερθέντων σημείων δεν αμφισβητήθηκαν από την υπεράσπιση και επιπλέον αυτή ήταν σε αρμονία με τα κατατεθέντα τεκμήρια. Η υπεράσπιση επιχείρησε να αμφισβητήσει τις αναφορές του Μ.Κ.1 σε σχέση με το από πότε γνώριζε ότι ο Κατηγορούμενος κατέχει τα κτηνοτροφικά υποστατικά ή αν γνώριζε ή όχι τον Κατηγορούμενο. Πέραν του ότι αρκετές από τις υποβολές και θέσεις που προέβαλε η υπέρασπιση παρέμειναν να αιωρούνται στη σφαίρα της υποβολής, κρίνονται λογικές οι απαντήσεις του Μ.Κ.
32. Δηλαδή, αυτός δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει αν ο Κατηγορούμενος εισήλθε στα υποστατικά το 1980 εφόσον το διάστημα εκείνο αυτός σπούδαζε. Επίσης, δεν θεωρώ ότι θα ήταν λογικό και αναμενόμενο να ερχόταν στην αντίληψή του Μ.Κ.1 αν βρισκόταν στα κτηνοτροφικά υποστατικά ο Κατηγορούμενος έστω μετά το 1982 όταν επέστρεψε από τις σπουδές του και επισκεπτόταν τον πατέρα του, ο οποίος διέμενε περιστασιακά στο διώροφο σπίτι που βρίσκεται εντός του τεμαχίου. Όπως προκύπτει από το πιστοποιητικό εγγραφής του ακινήτου, Τεκμήριο 1, και την αεροφωτογραφία, Τεκμήριο 2, σε σχέση με την οποία έγινε από κοινού αποδεκτό ότι αντικατοπτρίζει την πραγματική εικόνα της περιοχής όπου βρίσκεται το ακίνητο και τα κτηνοτροφικά υποστατικά, το ακίνητο των Κατηγόρων είναι μεγάλης έκτασης και υπάρχει αρκετή απόσταση μεταξύ των κτηνοτροφικών υποστατικών και της διώροφης κατοικίας. Επίσης, το ακίνητο δεν είναι επίπεδο και δεν φαίνεται από το Τεκμήριο 2 κατά πόσον κάποιος που βρίσκεται στην κατοικία μπορεί να δει τί υπάρχει στα κτηνοτροφικά υποστατικά. Σημειώνω, περαιτέρω, ότι δεν φαίνεται από το Τεκμήριο 2 και δεν υπάρχει μαρτυρία ότι απαιτούνταν κάποιος να περάσει μπροστά ή κοντά από τα κτηνοτροφικά υποστατικά για να φτάσει στην διώροφη κατοικία ερχόμενος από τον δρόμο. Τουναντίον, φαίνεται να υπάρχει κάποιος χωματόδρομος, ο οποίος ξεκινά από το δρόμο και φτάνει στην κατοικία χωρίς να χρειάζεται κάποιος να προσεγγίσει τα κτηνοτροφικά υποστατικά. Στην απουσία, λοιπόν, αντίθετης μαρτυρίας που να φέρει τον Μ.Κ.1 να επισκέπτεται τα κτηνοτροφικά υποστατικά, δεν μπορώ να εντοπίσω ο,τιδήποτε που να κλονίζει την επί του προκειμένου εκδοχή του Μ.Κ.
33. Στο σημείο αυτό σημειώνω ότι μεταξύ των φωτογραφιών, Τεκμήρια 2 και 8, που παρουσιάστηκαν προτιμώ και θα αναφέρομαι στο Τεκμήριο 2, εφόσον για το Τεκμήριο 8 δεν έχω μαρτυρία ότι απεικονίζει την πραγματική εικόνα της περιοχής. Ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι απεικονίζει στο περίπου την σημερινή εικόνα. Επίσης, το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2 είναι πιο καθαρό και με βοηθά να αντιληφθώ καλύτερα την επί τόπου κατάσταση, στο βαθμό, βεβαίως, που τούτο είναι δυνατό. Από το περιεχόμενο, όμως, της επιστολής του Δικηγόρου του Μ.Κ.1 προς τον Κατηγορούμενο ημερομηνίας 23/5/2001, Τεκμήριο 6, με την οποία ουσιαστικά καλείται ο Κατηγορούμενος να εγκαταλείψει τα κτηνοτροφικά υποστατικά, προκύπτει ότι τουλάχιστον από τότε ο Μ.Κ.1 γνώριζε ότι ο Κατηγορούμενος κατείχε αυτά. Είναι προφανές, όμως, ότι το Τεκμήριο 6 στάλθηκε κατά λάθος, εφόσον από την αναντίλεκτη μαρτυρία του Μ.Κ.1 τον καιρό εκείνο τα κτηνοτροφικά υποστατικά βρίσκονταν εντός παρακείμενης κρατικής γης, η οποία κατέστη μέρος του ακινήτου των Κατηγόρων στις 20/3/2003, όταν δηλαδή τούτο ενεγράφη στο όνομά τους. Αρκετή βαρύτητα δόθηκε κατά την αντεξέταση του Μ.Κ.1 σε σχέση με τα διαδραματισθέντα στις 30/3/2011 κατά τη διεξαγωγή των έργων στο ακίνητο των Κατηγόρων. Ομολογουμένως, ο Μ.Κ.1 δεν έπεισε το Δικαστήριο ότι είπε όλη την αλήθεια σε σχέση με το τί πραγματικά έλαβε χώρα την εν λόγω ημερομηνία. Ήταν εμφανές ότι αυτός απαντούσε με υπεκφυγές στα διάφορα ερωτήματα που του ετίθονταν κατά την αντεξέταση και οι απαντήσεις του δεν συνάδουν με το περιεχόμενο της επιστολής των Κατηγόρων προς τον Κατηγορούμενο ημερομηνίας 23/7/2010, Τεκμήριο 4, με την τελευταία παράγραφο της οποίας ξεκάθαρα προειδοποιούν τον Κατηγορούμενο πως θα προχωρήσουν με την κατεδάφιση των κτηνοτροφικών υποστατικών ανεξαρτήτως του αν ο τελευταίος εκκενώσει ή όχι αυτά εντός της δοθείσας προθεσμίας. Η στάση αυτή του Μ.Κ.1, δηλαδή να μην λέει ξεκάθαρα ότι είναι ο ίδιος που έδωσε οδηγίες στον οδηγό του εκσκαφέα να κατεδαφίσει τα κτηνοτροφικά υποστατικά, ως και η αρχική του εκδοχή ότι η όποια ζημιά έγινε προκλήθηκε από τους κραδασμούς από τις εργασίες στο ακίνητο, θέση που αναίρεσε στην συνέχεια, οφείλεται προφανώς στο ότι αντιλήφθηκε στην πορεία τη σοβαρότητα μιας τέτοιας ενέργειας. Παρά, όμως, το ότι δεν έχω ικανοποιηθεί ότι ο Μ.Κ.1 έλεγε όλη την αλήθεια σε σχέση με το συγκεκριμένο μέρος της μαρτυρίας του, εντούτοις στην απουσία αντίθετης μαρτυρίας δεν μπορώ να καταλήξω με ασφάλεια σε εύρημα σε σχέση με τη ζημιά που προκλήθηκε στα κτηνοτροφικά υποστατικά την εν λόγω ημερομηνία. Σημειώνω ότι το περιεχόμενο των φωτογραφιών, Τεκμήρια Γ.1-Γ.5 προς αναγνώριση, δεν μπορούν παρά να αγνοηθούν εφόσον δεν έχουν καταστεί κανονικά τεκμήρια. Το ίδιο, βεβαίως, ισχύει σε σχέση με την επιστολή του Δικηγόρου του Κατηγορουμένου προς τον Αστυνομικό Σταθμό Κοφίνου, ημερομηνίας 4/5/2011, Τεκμήριο 17, η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο για περιορισμένο σκοπό, ήτοι ότι αυτή είναι η επιστολή που παραλήφθηκε από τον Μ.Κ.
34. Δεν μπορώ, επίσης, να δεχθώ την εκδοχή του Μ.Κ.1 ότι του είπαν από την Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας ότι η τελευταία δεν είναι αρμόδια για να επιληφθεί της υπόθεσης και άρα να λάβει μέτρα εναντίον του Κατηγορουμένου. Πέραν του ότι κάτι τέτοιο δεν αντέχει τη βάσανο της λογικής και των πραγμάτων, τούτο έρχεται σε πλήρη αντίφαση με την ίδια τη μαρτυρία και τα τεκμήρια που παρουσίασε ο Μ.Κ.4, ότι δηλαδή η Επαρχιακή Διοίκηση είχε ήδη κινήσει τις διαδικασίες για τη λήψη νομικών μέτρων εναντίον του Κατηγορουμένου. Δεν θα βασιστώ, επίσης, στην μαρτυρία του Μ.Κ.1 σε σχέση με το αν τα κτηνοτροφικά υποστατικά είναι παράνομα και πού βρίσκονται, εφόσον δεν προέκυψε ότι αυτός είναι αρμόδιος ή έχει τα προσόντα για να διαφωτίσει το Δικαστήριο επί των συγκεκριμένων θεμάτων. Με τις διαφοροποιήσεις, λοιπόν, και τις διευκρινίσεις στις οποίες προβαίνω ανωτέρω, αποδέχομαι την μαρτυρία του Μ.Κ.
35. Όσον αφορά την μαρτυρία των δύο τοπογράφων, δηλαδή του Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3, θα πρέπει να πω ότι είναι με μεγάλη δυσκολία που τους παρακολούθησα να καταθέτουν. Παρά την εμπειρογνωμοσύνη τους, την οποία δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω, ο τρόπος που κατέθεταν και εξηγούσαν τις ενέργειές στις οποίες έκαστος προέβηκε, δημιούργησε, τουλάχιστον στα αρχικά στάδια της μαρτυρίας εκάστου, αρκετή σύγχυση σε σχέση με το τί γνωρίζει και τί έκανε ο κάθε ένας. Μέσα, όμως, από τα όσα ανέφεραν κατά την αντεξέτασή τους ξεκαθάρισαν έστω με κάποια δυσκολία, οι ενέργειες στις οποίες έκαστος προέβηκε. Παρά, όμως, την όποια σύγχυση προκλήθηκε, η οποία προφανώς οφείλεται στο ότι ο μεν Μ.Κ.2 ειδοποιήθηκε, ως ο ίδιος ανέφερε, τελευταία στιγμή για να εμφανιστεί στο Δικαστήριο, ως και στο ότι ο Μ.Κ.3 εμφανίστηκε στο Δικαστήριο χωρίς να έχει μαζί του είτε τον φάκελο της υπόθεσης που διατηρεί στο γραφείο του ή χωρίς να είχε μπει στον κόπο να συμβουλευτεί τον υπολογιστή του σε σχέση έστω με τις ημερομηνίες που επισκέφτηκε το ακίνητο, δεν έχω διαπιστώσει ο,τιδήποτε ουσιαστικό από το οποίο να προκύπτει ότι είτε ο ένας είτε ο άλλος ήταν διατεθειμένος να παραποιήσει μέρος των γεγονότων. Τουναντίον, και οι δύο ικανοποίησαν το Δικαστήριο ότι έχουν την εμπειρογνωμοσύνη να προβούν στις εργασίες, ο μεν Μ.Κ.3 της εξωτερικής οριοθέτησης, ο δε Μ.Κ.2 της τοποθέτησης επί σχεδίου των κτηνοτροφικών υποστατικών σε σχέση με το ακίνητο των Κατηγόρων. Και οι δύο, επίσης, ανέφεραν στο Δικαστήριο τα στοιχεία που είχαν στην κατοχή τους και τα εργαλεία που χρησιμοποίησαν για να μπορούν να διεξάγουν με ορθό τρόπο την εργασία που ανέλαβαν να διεκπεραιώσουν, μέρος της οποίας παρουσίασαν στο Δικαστήριο για να αποδείξουν ότι τα κτηνοτροφικά υποστατικά βρίσκονται στο ακίνητο των Κατηγόρων, στην έκταση που ο Μ.Κ.2 ανέφερε. Μικροαντιφάσεις εντοπίστηκαν στη μαρτυρία τους. Επί παραδείγματι, η αρχική αναφορά του Μ.Κ.3 ότι είναι αυτός που ετοίμασε το σχέδιο που επισυνάπτεται στα Τεκμήρια 5 και 10, ενώ στη συνέχεια ανέφερε ότι αυτό ετοιμάστηκε από κάποια υπάλληλο του Κτηματολογίου. Είναι, όμως, προφανές από τη διαδικασία που ο Μ.Κ.3 εξήγησε ότι ακολουθείται σε περιπτώσεις, όπως ήταν και η παρούσα, που το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ανεθέτει την εξωτερική οριοθέτηση ενός ακινήτου σε ιδιώτη τοπογράφο-χωρομέτρη, ότι μετά την ολοκλήρωση της οριοθέτησης, ο ιδιώτης τοπογράφος επιστρέφει στο Κτηματολόγιο τον φάκελο της υπόθεσης, στον οποίο περιλαμβάνεται και σχέδιο που αυτός ετοιμάζει της χωρομετρικής βάσης δεδομένων. Εάν το Κτηματολόγιο συμφωνεί με το σχέδιο που ετοιμάζει ο χωρομέτρης, τότε το Κτηματολόγιο υιοθετεί αυτό και βάσει αυτού εκδίδει το επίσημο πλέον σχέδιο με το λογότυπο του Κτηματολογίου. Είναι γι΄αυτό που ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι είναι δικό του το σχέδιο που επισυνάπτεται στα Τεκμήρια 5 και
36. Υπήρξε, επίσης, κάποια αντίφαση μεταξύ των δύο μαρτύρων σε σχέση με το αν είχαν κάποια επικοινωνία μεταξύ τους στο παρελθον, του Μ.Κ.3 να αναφέρει ότι μίλησε με τον Μ.Κ.2 πριν ο τελευταίος καταθέσει στο Δικαστήριο, ενώ ο τελευταίος ανέφερε ότι δεν γνωρίζει τον Μ.Κ.2 και ότι απλώς γνωρίζει ότι έκανε το σχέδιο των Τεκμηρίων 5 και
37. Θεωρώ ότι η πραγματικότητα βρίσκεται σε αυτά που ανέφερε ο Μ.Κ.2 και ότι η ανακρίβεια του Μ.Κ.3 οφείλεται στον υπέρμετρο του ζήλο, ο οποίος ήταν εμφανής κατά την ακροαματική διαδικασία, να παρουσιάσει τον εαυτό του ως τον έχοντα τον τελικό λόγο στην όλη εργασία. Είναι γι' αυτό άλλωστε που προέτρεξε να μας πει ότι αν μαρτυρούσε πριν τον Μ.Κ.2, τότε θα κατέθετε αυτός το σχέδιο, Τεκμήριο 9, κάτι που εκ των πραγμάτων δεν θα μπορούσε να γίνει εφόσον δεν είναι αυτός που έκανε τις μετρήσεις σε σχέση με και την τοποθέτηση των κτηνοτροφικών υποστατικών. Είναι, επίσης, προφανές ότι οι δύο τοπογράφοι δεν είχαν άμεση επικοινωνία μεταξύ τους και ότι το τί ετοίμαζε ο ένας μεταφερόταν στον άλλο μέσω του Μ.Κ.1 και του εργοδότη του Μ.Κ.
38. Οι μικροαντιφάσεις, λοιπόν, που υπήρξαν στη μαρτυρία των δύο τοπογράφων δεν είναι ικανές να κλονίσουν την γενικότερη καλή εικόνα που σχημάτισα σε σχέση με την αξιοπιστία τους ως και την αποδοχή από μέρους μου της ορθότητας των μετρήσεων που προέβηκαν και των σχεδίων που ετοίμασαν. Από τη αποδεκτή, λοιπόν, μαρτυριά των Μ.Κ.1, Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3 και τα Τεκμήρια που αυτοί παρουσίασαν προκύπτει, και αποτελούν σχετικά ευρήματά μου, ότι το 2008 ο Μ.Κ.1 υπέβαλε αίτηση στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακας (στο εξής «το Κτηματολόγιο») για την οριοθέτηση του εγγεγραμμένου συνόρου της εξωτερικής περιμέτρου του ακινήτου (στο εξής «το Ακίνητο») με αρ. εγγραφής 0/10444, Φ/Σχ. 40/57, τεμάχιο 289, στην τοποθεσία Εβγαλούδι στην κοινότητα Πυργών της Επαρχίας Λάρνακας. Το Κτηματολόγιο ανέθεσε την εργασία της οριοθέτησης στον τοπογράφο-χωρομέτρη Μ.Κ.3, ο οποίος, αφού πήρε τον φάκελο που ανοίχθηκε στο Κτηματολόγιο με αρ. Αχ 1405/08, στον οποίο, μεταξύ άλλων, περιέχονταν οι συντεταγμένες των 22 εξωτερικών κορυφών του Ακινήτου (τελευταία σελίδα του Τεκμηρίου 10), με τη χρήση G.P.S. τοποθέτησε επί τόπου τις 22 κορυφές του Ακινήτου βάζοντας ορόσημα. Ακολούθως, ο Μ.Κ.3 ετοίμασε σχέδιο της χωρομετρικής βάσης δεδομένων που τοποθέτησε, το οποίο παρέδωσε στο Κτηματολόγιο. Το Κτηματολόγιο έλεγξε και διαπίστωσε ότι τα ορόσημα της εξωτερικής περιμέτρου κατασκευάστηκαν σύμφωνα με τα πρότυπα και εξέδωσε Πιστοποιητικό Εξωτερικής Οριοθέτησης στις 8/6/2010, στο οποίο επισυνάπτεται επίσημο σχέδιο του Κτηματολογίου, όπου αποτυπώνεται η οριοθέτηση της εξωτερικής περιμέτρου του Ακινήτου (Τεκμήρια 5 και 10). Στο σχέδιο των Τεκμηρίων 5 και 10 είναι τοποθετημένες οι 22 κορυφές του Ακινήτου και αυτό είναι σχεδιασμένο επί κλίμακας. Προκύπτει, επίσης, ότι ο τοπογράφος Μ.Κ.2, μαζί με κάποιο συνάδελφό του, επ' ονόματι Στέλιος, έχοντας ως βάση το σχέδιο των Τεκμηρίων 5 και 10 και τις συντεταγμένες των 22 κορυφών του Ακινήτου, μετέβησαν επί τόπου στο Ακίνητο, όπου, με τη χρήση G.P.S., έλεγξαν την ορθότητα των 22 οροσήμων που βρίσκονταν επί τόπου στις 22 κορυφές του Ακινήτου και πέρασαν τις μετρήσεις τους στο G.P.S. Επίσης, με τη χρήση του G.P.S., μέτρησαν τις συντεταγμένες των 10 κορυφών της περιμέτρου των κτηνοτροφικών υποστατικών και καταχώρησαν, επίσης, τις μετρήσεις τους στο G.P.S. Ακολούθως, μετέφεραν τις μετρήσεις τους σε ηλεκτρονικό υπολογιστή και ετοίμασαν το σχέδιο, Τεκμήριο 9, στο οποίο αποτυπώνεται τόσο η εξωτερική περίμετρος του Ακινήτου όσο και η εξωτερική περίμετρος των κτηνοτροφικών υποστατικών. Στο Τεκμήριο 9 είναι σημειωμένες τόσο οι 22 κορυφές του Ακινήτου όσο και οι 10 κορυφές της περιμέτρου των κτηνοτροφικών υποστατικών. Το εσωτερικό της περιμέτρου των κτηνοτροφικών υποστατικών είναι σημειωμένο με διαγώνιες γραμμές. Όπως, επίσης, προκύπτει από το Τεκμήριο 9 και τη μαρτυρία του Μ.Κ.2, το μεγαλύτερο μέρος των κτηνοτροφικών υποστατικών βρίσκεται εντός του Ακινήτου. Συγκεκριμένα, το εμβαδόν των κτηνοτροφικών υποστατικών είναι 498 τ.μ. και τα 384 τ.μ. αυτών, ήτοι το 77% αυτών βρίσκεται εντός του Ακινήτου. Προκύπτει, επίσης, από τη συνδυασμένη μαρτυρία του Μ.Κ.3 και του Τεκμηρίου 2 ότι τα κτηνοτροφικά υποστατικά αποτελούνται από αριθμό κτιρίων και είναι κατασκευασμένα από τσίγκους, τούβλα και τσιμεντομπλόγκς. Την εικόνα ειλικρινούς και αξιόπιστου προσώπου σχημάτισα και για τον Μ.Κ.4, ο οποίος μου έκαμε, επίσης, καλή εντύπωση. Ως Πολιτικός Μηχανικός της Επαρχιακής Διοίκησης Λάρνακας περιορίστηκε να αναφερθεί σε στοιχεία που προκύπτουν από έγγραφα τα οποία βρίσκονταν κατατεθειμένα στον φάκελο της Επαρχιακής Διοίκησης για το Ακίνητο, ο οποίος σχηματίστηκε μετά που ο Μ.Κ.1 έκανε καταγγελία στις 14/1/2010 για τα κτηνοτροφικά υποστατικά. Δεν θεωρώ ούτε έχω επισημάνει ο,τιδήποτε από το οποίο να μπορεί να συναχθεί ότι θα ήταν διατεθειμένος να παραποιήσει μέρος των γεγονότων. Τουναντίον, αυτός κατέθεσε με απλότητα, αντικειμενικότητα και σαφήνεια, η οποία δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέτασή του. Αυτός, μάλιστα, ήταν αρκετά ειλικρινής και ανέφερε ότι δεν προέβηκε σε επιθεώρηση των κτηνοτροφικών υποστατικών και δεν έχει ιδία γνώση της επί τόπου κατάστασης. Κατά την αντεξέτασή του έγινε προσπάθεια να πληγεί η αξιοπιστία του επειδή ανέφερε ότι δεν υπήρξε απάντηση από τον Κατηγορούμενο στην επιστολή προς αυτόν από την Επαρχιακή Διοίκηση, ημερομηνίας 19/5/2010 (Τεκμήριο 11), εφόσον κατά τα άλλα υπήρχε στο φάκελο η επιστολή του Δικηγόρου του Κατηγορουμένου ημερομηνίας 26/9/2011 (Τεκμήριο 14). Με όλο τον σεβασμό, δεν μπορεί η επιστολή, Τεκμήριο 14, να θεωρηθεί ως απάντηση στην επιστολή, Τεκμήριο 11, η οποία είχε σταλθεί στον Κατηγορούμενο πέραν του ενός έτους προηγουμένως και πληροφορούσε αυτόν ότι σε περίπτωση που δεν τερματίσει άμεσα την χρήση των κτηνοτροφικών υποστατικών, τότε η Επαρχιακή Διοίκηση θα λάμβανε μέτρα εναντίον του δυνάμει του Κεφ.
39. Επίσης, είναι προφανές από το περιεχόμενο της επιστολής, Τεκμήριο 14, ότι αυτή στάλθηκε μετά την καταχώρηση της παρούσας ιδιωτικής ποινικής δίωξης και ζητούνταν από την Επαρχιακή Διοίκηση να κοινοποιήσει στο Δικηγόρο του Κατηγορουμένου όλα τα έγγραφα που είναι σχετικά με τη διατήρηση και τη λειτουργία των κτηνοτροφικών υποστατικών. Συνεπώς, πολύ ορθά θεώρησε ο Μ.Κ.4 ότι το Τεκμήριο 14 δεν αποτελούσε απάντηση στο Τεκμήριο 11, ασχέτως αν στο τέλος αυτής καταγράφεται ότι η επιστολή, Τεκμήριο 11, είναι σχετική. Βεβαίως, ο Μ.Κ.4 ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι τα κτηνοτροφικά υποστατικά βρίσκονται εντός του Ακινήτου. Αυτός, όμως, δεν προέβηκε σε επιτόπια εξέταση ούτε και ανέφερε κατά πόσον η κα. Ευδοκία Σπύρου που έκανε τούτη έχει τις απαιτούμενες γνώσεις για να διαπιστώσει κατά πόσον πράγματι τα κτηνοτροφικά υποστατικά βρίσκονται εντός του Ακινήτου. Σε κάθε περίπτωση, έχει ήδη αποτελέσει εύρημά μου ότι είναι μόνο το 77% του εμβαδού των κτηνοτροφικών υποστατικών που βρίσκονται εντός του Ακινήτου και κατ' επέκταση δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του Μ.Κ.4 ή το μέρος εκείνο των τεκμηρίων που κατέθεσε που εισηγούνται ότι όλο το εμβαδόν των κτηνοτροφικών υποστατικών βρίσκονται εντός του Ακινήτου. Προκύπτει, βεβαίως, από την αποδεκτή και αναντίλεκτη μαρτυρία του Μ.Κ.4, ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία και έγγραφα που τηρούνται στην Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας, ουδέποτε εκδόθηκε είτε άδεια οικοδομής για την ανέγερση των κτηνοτροφικών υποστατικών, μέρος των οποίων βρίσκονται στο Ακίνητο, είτε πιστοποιητικό έγκρισης σε σχέση με αυτά. Σχετική επί του προκειμένου είναι, επίσης, η επιστολή της Επαρχιακής Διοίκησης προς τον Δικηγόρο του Κατηγορουμένου ημερομηνίας 5/1/2012 (Τεκμήριο 13), η οποία έγινε αποδεκτή από την υπεράσπιση για την απόδειξη της αλήθειας του περιεχομένου της, ότι δηλαδή τα κτηνοτροφικά υποστατικά στερούνται άδειας οικοδομής. Προκύπτει, επίσης, από την αποδεκτή και αναντίλεκτη μαρτυρία του Μ.Κ.4, ως και την επιστολή, Τεκμήριο 12, που κατέθεσε ότι στις 6/6/2011 η Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας με επιστολή της στον Κατηγορούμενο πληροφόρησε αυτόν ότι έχει ήδη προβεί στη λήψη δικαστικών μέτρων εναντίον του σύμφωνα με τις πρόνοιες του Κεφ.
40. Η Νομική Υπηρεσία πληροφόρησε την Επαρχιακή Διοίκηση ότι κινήθηκαν οι νομικές διαδικασίες. Σημειώνω, επίσης, ότι η επιστολή, Τεκμήριο 11, κοινοποιήθηκε στον Μ.Κ.1, τον οποίο, ως προκύπτει τόσο από το Τεκμήριο 11 αλλά και όσα ο Μ.Κ.4 ανέφερε, η Επαρχιακή Διοίκηση ενημέρωνε για τις ενέργειές της. Την εικόνα ειλικρινούς μάρτυρα σχηματίσα, επίσης, σε σχέση με τον νυν Κοινοτάρχη της Κοινότητας Πυργών, Μ.Κ.
41. Πέραν του ότι δεν αμφισβητήθηκε η μαρτυρία του, δεν έχω εντοπίσει ο,τιδήποτε στην μαρτυρία του από την οποία να προκύπτει πρόθεση να παραποιήσει μέρος των γεγονότων. Αυτό, όμως, που διεφάνη είναι ότι ο ίδιος δεν έχει προσωπική γνώση αρκετών θεμάτων για τα οποία κατέθεσε. Δηλαδή, δεν είχε προσωπική γνώση των συνθηκών, κάτω από τις οποίες ο Κατηγορούμενος απέκτησε κατοχή των κτηνοτροφικών υποστατικών και δεν γνώριζε κατά πόσον ο πατέρας του Μ.Κ.1 αντέδρασε για την παρουσιά του Κατηγορούμενου στα υποστατικά, προσθέτοντας ότι δεν έφτασε ως κοινοτάρχης τον μακ. Θεόδωρο Μαρσέλλο. Παρά το ότι δέχομαι ότι, ως κάτοικος της κοινότητας Πυργών και της ηλικίας του, είναι σε θέση να γνωρίζει και βεβαιώσει ότι ο Κατηγορούμενος είναι κτηνοτρόφος και κατέχει τα κτηνοτροφικά υποστατικά από το 1980 μέχρι και σήμερα (Τεκμήριο 16), κάτι που αποτελεί και εύρημά μου, εντούτοις ουδεμία βαρύτητα δύναται να αποδοθεί στο περιεχόμενο της βεβαίωσης του ιδίου (Τεκμήριο 15) σε σχέση με το ποιός ανήγειρε και πότε τα κτηνοτροφικά υποστατικά. Η εν λογω αναφορά, ως ο ίδιος διευκρίνισε, προέρχεται από πληροφόρηση που είχε από τον πρώην κοινοτάρχη Πυργών, ο οποίος στο μεταξύ απεβίωσε. Όπως τονίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας στην σχετικά πρόσφατη υπόθεση
42. Muskita Aluminium Industries Ltd κ.ά. ν.
43. Alasko Aluminium Ltd κ.ά.

(2009)1(Β) Α.Α.Δ. 1481, σελ. 1504, από τις πρόνοιες του Άρθρου 26 του Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε με το Ν. 32(Ι)/04, καθίσταται σαφές ότι η εξ ακοής μαρτυρία που θα παρουσιαστεί υπό μορφή δήλωσης προϋποθέτει και την ύπαρξη του προσώπου που είχε προβεί στη δήλωση, ούτως ώστε να είναι δυνατή η κλήτευσή του για αντεξέταση, αν η άλλη πλευρά επιθυμεί τούτο. Στην εν λογω υπόθεση, λοιπόν, κρίθηκε ορθή η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου να μην αποδεχτεί χειρόγραφη σημείωση που αποδιδόταν σε κάποια αποβιώσαντα να παρουσιαστεί ως μαρτυρία για το αληθές του περιεχομένου της. Τονίστηκε, επίσης, ότι το Άρθρο 4 του Κεφ. 9, όπως αυτό ίσχυε πριν την τροποποίηση με το Ν.32(Ι)/04, που επέτρεπε την παρουσίαση εγγράφων χωρίς την ανάγκη να κληθεί το πρόσωπο που το συνέταξε όταν αυτός ήταν εκτός της Δημοκρατίας ή αποβιώσας, καταργήθηκε με το Ν.32(Ι)/04. Συνεπώς, δεν μπορώ παρά να παραγνωρίσω και να μην αποδεκτώ τόσο την αναφορά του Μ.Κ.5 σε σχέση τόσο με το ποιός ανήγειρε τα υποστατικά όσο και πότε ανεγέρθηκαν. Το ίδιο ισχύει και με την αναφορά του Μ.Κ.5 ότι ο πρώην μακαριστός πλέον κοινοτάρχης είπε για λεφτά που έδωσε ο Κατηγορούμενος στον Θεόδωρο Μαρσέλλο για να μπει μέσα. Δεν αποδέχομαι, επίσης, την αναφορά του για την μπουλντόζα που πήγε να χαλάσει τα κτηνοτροφικά υποστατικά και χάλεσε κάποιο κομμάτι αυτών. Η πληροφόρησή του για όσα ανέφερε, σύμφωνα με τον ίδιο, προέρχεται αόριστα από την αστυνομία και δεν προκύπτει από τη μαρτυρία του ότι αυτός έχει προσωπική γνώση των όσων ανέφερε. Τέλος, δεν αποδέχομαι το μέρος της μαρτυρίας του που εισηγείται ότι ολόκληρο το εμβαδόν των κτηνοτροφικών υποστατικών βρίσκεται εντός του Ακινήτου, εφόσον δεν ανέφερε πώς γνωρίζει τούτο. Σε κάθε περίπτωση επί του προκειμένου έχω ήδη προβεί σε σχετικό εύρημα. Προτού, λοιπόν, προχωρήσω με την νομική πτυχή της υπόθεσης, συνοψίζω ότι οι Κατήγοροι είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του Ακινήτου από τις 20/3/2003 μέχρι και σήμερα. Η τελική μορφή του Ακινήτου προέκυψε μετά την παραχώρηση σε αυτό το 2003 μέρους όμορου τεμαχίου κρατικής γης. Στο μέρος αυτό της κρατικής γης υπήρχαν κτηνοτροφικά υποστατικά (στο εξής «τα Κτηνοτροφικά Υποστατικά»), τα οποία κατέχονται από τον Κατηγορούμενο από το 1980 μέχρι και σήμερα, όπου διατηρεί ζώα. Μετά την προαναφερθείσα παραχώρηση του εν λόγω μέρους της κρατικής γης, δηλαδή από το 2003 και εντεύθεν, το 77% του εμβαδού των Κτηνοτροφικών Υποστατικών βρίσκεται εντός του Ακινήτου. Τα Κτηνοτροφικά Υποστατικά έχουν εμβαδόν 498 τ.μ., αποτελούνται από αριθμό κτιρίων (βλ. φωτογραφία, Τεκμήριο 2) και είναι κατασκευασμένα από τούβλα, τσίγκους και τσιμεντομπλόγκς. Η ακριβής τοποθεσία των Κτηνοτροφικών Υποστατικών σε σχέση με το Ακίνητο απεικονίζεται στο σχέδιο, Τεκμήριο 9, και το εμβαδόν αυτών είναι σημειωμένο με διαγώνιες γραμμές εντός της περιμέτρου αυτών. Ολόκληρο το εμβαδόν των Κτηνοτροφικών Υποστατικών βρίσκεται εντός της κοινότητας Πυργών της Επαρχίας Λάρνακας. Η Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας δεν εξέδωσε είτε άδεια οικοδομής είτε πιστοποιητικό έγκρισης σε σχέση με τα Κτηνοτροφικά Υποστατικά. Νομική πτυχή και συμπεράσματα Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως και στην παρούσα, η κατηγορούσα αρχή φέρει το βάρος απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, ήτοι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου του αδικήματος, αντικείμενο της κατηγορίας, και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσον εύλογες κι εάν είναι. Βλ. Λοϊζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363. Το βάρος εναποτίθεται στους ώμους της κατηγορούσας αρχής να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής. Βλ. Φλουρής ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401. Όπως τονίστηκε στην Γενικός Εισαγγγελέας ν. Ευριπίδου

(2002)2 Α.Α.Δ. 246 «οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής.» Όπως καθορίστηκε, μεταξύ άλλων, στην Τούμπας ν. Αστυνομίας

(1984)2 C.L.R. 110, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασιστεί υπέρ του και να απαλλαγεί και αθωωθεί από την κατηγορία. Σύμφωνα με το Άρθρο 10

(1)του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96: «Κανένα πρόσωπο δεν κατέχει ή χρησιμοποιεί, ή ενεργεί όπως οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο κατέχει ή χρησιμοποιεί, ή επιτρέπει ή ανέχεται οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή, εκτός εάν και μέχρις ότου εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή σε σχέση με αυτή, ανεξάρτητα αν χορηγήθηκε άδεια για τέτοια οικοδομή δυνάμει του άρθρου 3.» Από το λεκτικό του Άρθρου 10 συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κατοχής και χρήσης οικοδομής, χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή, είναι τα ακόλουθα:

(1)Η οικοδομή να είναι οικοδομή σύμφωνα με τις πρόνοιες του Κεφ. 96.

(2)Ο κατηγορούμενος να κατέχει ή να χρησιμοποιεί ή να επιτρέπει ή να ανέχεται οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί την οικοδομή που αναφέρεται στο κατηγορητήριο κατά τον ουσιώδη χρόνο.

(3)Να μην έχει εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης που να καλύπτει την οικοδομή από την αρμόδια αρχή.

(4)Η οικοδομή να συγκαταλέγεται στην κατηγορία οικοδομών για τις οποίες απαιτείται άδεια οικοδομής και κατ' επέκταση πιστοποιητικό έγκρισης. Οι ερμηνευτικές διατάξεις του Άρθρου 2 του Κεφ. 96 ερμηνεύουν τον όρο «οικοδομή» να σημαίνει «οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή ή τμήμα οικοδομής, ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο.» Με βάση το πιο πάνω λεκτικό, η έννοια της «οικοδομής» καλύπτει: (α) οποιαδήποτε κατασκευή από οποιαδήποτε ύλη (β) που περικλείει ή οριοθετεί ή (γ) έχει σκοπό να περικλείει ή να οριοθετεί (δ) οποιαδήποτε γη ή χώρο. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου ν. Δήμου Αγλαντζιάς

(2006)2 Α.Α.Δ. 291, το κατά πόσον μια κατασκευή θεωρείται «οικοδομή» ή όχι είναι θέμα πραγματικό. Το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του όλα τα συναφή γεγονότα, όπως το σχήμα και το μέγεθος της κατασκευής με τα υπόλοιπα κατασκευάσματα, και τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει χρήση της οικοδομής. Κανένας από τους πιο πάνω παράγοντες δεν είναι καθοριστικός, αλλά όλοι μαζί βοηθούν στην απάντηση του τιθέμενου ερωτήματος. Ενδεικτικά μπορεί να αναφερθεί ότι ακόμη και η τοποθέτηση πασσάλου παράλληλα προς υφιστάμενο τοίχο και η τοποθέτηση στέγης κρίθηκε ότι αποτελεί κατασκευή, η οποία περικλείει και οριοθετεί χώρο, και κατ' επέκταση «οικοδομή» εντός της εννοίας του Άρθρου 2 του Κεφ.96. Βλ. Κυπριανού ν. Δήμου Στροβόλου

(1992)2 Α.Α.Δ. 344. Σύμφωνα δε με τις ερμηνευτικές διατάξεις των Άρθρων 2 και 3

(2)(β) του Κεφ. 96, «αρμόδια αρχή» εντός οποιασδήποτε περιοχής, η οποία δεν είναι περιοχή Δήμου, είναι ο Έπαρχος της Επαρχίας. Σύμφωνα, επίσης, με το Άρθρο 20

(1)(α) του Κεφ. 96, οποιοδήποτε πρόσωπο παραβαίνει τις διατάξεις του Άρθρου 10

(1)διαπράττει αδίκημα, το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες (το αντίστοιχο σήμερα σε Ευρώ) ή και με τις δύο αυτές ποινές. Υπό το φως, λοιπόν, της πιο πάνω ερμηνευτικής διάταξης ως και την ευρεία ερμηνεία που η νομολογία απέδωσε στον όρο «οικοδομή», στα περιστατικά της παρούσας δεν χωρεί αμφιβολίας ότι τα Κτηνοτροφικά Υποστατικά αποτελούν «οικοδομές» εν τη εννοία του Άρθρου 2 του Κεφ. 96. Περαιτέρω, ενόψει του ευρήματός μου ότι τα Κτηνοτροφικά Υποστατικά βρίσκονται εντός της κοινότητας Πυργών της Επαρχίας Λάρνακας, έχω ικανοποιηθεί ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι αρμόδια αρχή, εντός της εννοίας των Άρθρων 2 και 3

(2)(β) του Κεφ. 96, είναι ο Έπαρχος Λάρνακας. Υπό το φως των ευρημάτων μου ως ανωτέρω, έχω ικανοποιηθεί, επίσης, ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο Έπαρχος Λάρνακας δεν εξέδωσε οποτεδήποτε άδεια οικοδομής ούτε πιστοποιητικό έγκρισης για τα Κτηνοτροφικά Υποστατικά. Βλ. Ηλιάδης ν. Δήμου Λάρνακας

(1998)2 Α.Α.Δ.

1. Περαιτέρω, από τα ευρήματά μου, δεν χωρεί αμφιβολίας ότι ο Κατηγορούμενος χρησιμοποιεί και κατέχει τα Κτηνοτροφικά Υποστατικά από το 1980 μέχρι και σήμερα, χωρίς να έχει εξασφαλιστεί οποτεδήποτε πιστοποιητικό έγκρισης για αυτά από τον Έπαρχο Λάρνακας. Αυτό που απομένει να εξεταστεί είναι κατά πόσον τα Κτηνοτροφικά Υποστατικά συγκαταλέγονται στην κατηγορία των οικοδομών για τις οποίες απαιτείται άδεια οικοδομής και κατ' επέκταση πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή. Για να ισχύει τούτο θα πρέπει να αποδειχθεί ότι τα Κτηνοτροφικά Υποστατικά ανεγέρθηκαν μετά την ημερομηνία που τέθηκε σε ισχύ το Κεφ. 96, ήτοι την 1/9/
2. Το Κεφ. 96 δεν περιέχει οποιαδήποτε διάταξη που να προνοεί για αναδρομική ισχύ των διατάξεών του ώστε αυτές να ισχύουν σε σχέση με οικοδομές που ανεγέρθηκαν πριν την ημερομηνία αυτό τέθηκε σε ισχύ. Βλ. Ρηγίνος Παναγιώτου ν. Επάρχου Λεμεσού

(1997)2 Α.Α.Δ.

1. Η μόνη μαρτυρία σε σχέση με την ημερομηνία ανέγερσης των Κτηνοτροφικών Υποστατικών προέρχεται από τον Μ.Κ.1, ο οποίος ανέφερε ότι αυτά είναι προπολεμικά. Δηλαδή αυτά ανεγέρθηκαν σίγουρα πριν το
2. Η μαρτυρία του Μ.Κ.5 σε σχέση με την ημερομηνία ανέγερσής τους δεν έχει γίνει αποδεκτή και ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι δεν γνωρίζει κατά πόσον αυτά ανεγέρθηκαν το 1965 ή όχι. Δεν υπάρχει, λοιπόν, μαρτυρία ότι αυτά ανεγέρθηκαν μετά την 1/9/1946 ή προγενέστερα. Συνεπώς, υπάρχει κενό επί του προκειμένου στην μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής, η οποία απέτυχε να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό ότι τα Κτηνοτροφικά Υποστατικά συγκαταλέγονται στην κατηγορία των οικοδομών για τις οποίες απαιτείται άδεια οικοδομής και κατ' επέκταση πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή. Παρά την πιο πάνω κατάληξή μου, η οποία σφραγίζει την τύχη της παρούσας υπόθεσης, θα προχωρήσω να εξετάσω για σκοπούς πληρότητας τις διάφορες υπερασπίσεις που προέβαλε η υπεράσπιση. Η παράλειψη παράθεσης στην Έκθεση Αδικήματος του Άρθρου 20 του Κεφ. 96, το οποίο ποινικοποιεί την κατοχή οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης, δεν θα ήταν ικανό από μόνο του να οδηγούσε σε αθώωση του Κατηγορουμένου, εφόσον ήταν εμφανές καθ' όλη την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας ότι ο Κατηγορούμενος γνώριζε πολύ κάλα ποιό είναι το αδίκημα που αντιμετώπιζε ως και την προβλεπόμενη ποινή σε περίπτωση καταδίκης. Το ίδιο, βεβαίως, ισχύει και με το ότι στις Λεπτομέρειες Αδικήματος δεν υπάρχει επακριβής περιγραφή των κτηνοτροφικών υποστατικών. Πέραν του ότι ήταν εξ αρχής εμφανές ότι ο Κατηγορούμενος γνώριζε ότι οι οικοδομές αντικείμενο της Κατηγορίας ήταν τα Κτηνοτροφικά Υποστατικά, αυτός μπορούσε στο αρχικό στάδιο της διαδικασίας να ζητούσε λεπτομέρειες, κάτι που δεν έπραξε. Συνεπώς, δεν δύναται να τίθεται σοβαρά θέμα δυσμενούς επηρεασμού των δικαιωμάτων του Κατηγορουμένου από τον τρόπο που είναι διατυπωμένες οι Λεπτομέρειες Αδικήματος είτε από την μη αναγραφή στην Έκθεση Αδικήματος του Άρθρου 20 του Κεφ.
3. Ουδέν κώλυμα προκύπτει, επίσης, από τον μη προσδιορισμό στις Λεπτομέρειες Αδικήματος του χρόνου κατ' ισχυρισμόν διάπραξης του αδικήματος, εφόσον το αδίκημα της παράνομης χρήσης και κατοχής είναι συνεχές και διαρκές αδίκημα και ο χρόνος δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο αυτού. Σημειώνω, επίσης, ότι η μη επαρκής περιγραφή των Κτηνοτροφικών Υποστατικών στις Λεπτομέρειες Αδικήματος δεν θα αποτελούσε ανάχωμα είτε στην καταδίκη του Κατηγορουμένου είτε στην έκδοση διατάγματος κατεδάφισής των Κτηνοτροφικών Υποστατικών. Ενώπιον του Δικαστηρίου έχει τεθεί επαρκής μαρτυρία, από την οποία το ίδιο το Δικαστήριο θα μπορούσε να προσδιωρίσει με περισσή ακρίβεια, σε περίπτωση έκδοσης διατάγματος, τα Κτηνοτροφικά Υποστατικά που θα έπρεπε να κατεδαφιστούν. Όσον αφορά στο ζήτημα της κατ' ισχυρισμόν καθυστέρησης στην καταχώρηση της παρούσας ποινικής δίωξης, επαναλαμβάνω ότι το αδίκημα της κατοχής και χρήσης οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης είναι συνεχιζόμενο και διαρκές αδίκημα. Βλ., μεταξύ άλλων, τις υποθέσεις Garaca κ.ά. ν. Τάκκα

(2007)2 Α.Α.Δ. 165 και Φλουρής Φλουρκάς Επιχειρήσεις Λτδ ν. Ανδριανή Παναγιώτου

(2005)2 Α.Α.Δ.

1. Στην τελευταία μάλιστα υπόθεση, όπου τέθηκε ζήτημα υπέρμετρης καθυστέρησης, το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας υιοθέτησε το ακόλουθο απόσπασμα από την πρωτόδικη απόφαση, με την οποία απορρίφθηκε το εγερθέν ζήτημα: «Δεν βλέπω με ποιο τρόπο συγκεκριμένο επηρεάστηκαν τα δικαιώματά τους από την καθυστέρηση της ποινικής τους δίωξης. Απεναντίας, θα έλεγα ότι μόνο καρπούς και οφέλη είχαν από αυτή...» Στα περιστατικά της παρούσας, οι Κατήγοροι δεν θα μπορούσαν να εγείρουν ιδιωτική ποινική δίωξη εναντίον του Κατηγορουμένου πριν την ημερομηνία που αυτοί κατέστησαν ιδιοκτήτες του Ακινήτου, δηλαδή πριν το
2. Περαιτέρω, πριν το 2003 τα Κτηνοτροφικά Υποστατικά (δηλαδή το 77% του εμβαδού αυτών) δεν βρίσκονταν εντός του Ακινήτου ώστε να νομιμοποιούνταν να εγείρουν ιδιωτική ποινική υπόθεση εναντίον του Κατηγορουμένου. Προέκυψε, επίσης, από την μαρτυρία ότι έπρεπε στο μεταξύ να ολοκληρωθεί η διαδικασία της διαχείρισης της αποβιωσάσης αδελφής του Μ.Κ.1 και μητέρας των Κατηγόρων 2 και 3, ως και η διαδικασία της εξωτερικής οριοθέτησης του Ακινήτου, η οποία ήταν χρονοβόρα. Επίσης, μόνο μετά την ολοκλήρωση της εξωτερικής οριοθέτησης διεφάνη ξεκάθαρα ότι μέρος των Κτηνοτροφικών Υποστατικών βρίσκεται εντός του Ακινήτου. Πέραν, λοιπόν, του ότι, στα περιστατικά της παρούσας, κρίνεται δικαιολογημένος ο χρόνος που απαιτήθηκε για την καταχώρηση της παρούσας, δεν έχω αντιληφθεί πώς επηρεάστηκαν τα δικαιώματα του Κατηγορουμένου από την όποια καθυστέρηση. Τουναντίον, αυτός είχε όφελος από την καθυστέρηση εφόσον χρησιμοποιούσε ανενόχλητα και προς ιδίον όφελος τα Κτηνοτροφικά Υποστατικά. Όσον αφορά την κατ' ισχυρισμόν κατάχρηση της ποινικής διαδικασίας από τους Κατηγόρους, σύμφωνα με τη νομολογία, το κυρίαρχο και μοναδικό ζήτημα που αναδύεται σε υποθέσεις, όπως η παρούσα, είναι η ύπαρξη ή όχι παραβάσεων του Κεφ.
3. Τα ελατήρια του κατηγόρου ή ο απώτερος σκοπός του, ακόμη και σε ιδιωτικές ποινικές διώξεις, είναι στοιχεία εντελώς άσχετα, υπό την έννοια ότι δεν αποτελούν έρεισμα για τον μη καταλογισμό ποινικής ευθύνης στον κατηγορούμενο. Βλ., μεταξύ άλλων, Neratzia Hotel Appartments Ltd ν. Αριστοδήμου Λτδ κ.ά.

(2004)2 Α.Α.Δ. 512 και Φλουρής (ανωτέρω). Στην ίδια μάλιστα την απόφαση της πλειοψηφίας στην υπόθεση Χαραλαμπίδης ν. Κωμοδρόμου (απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου)

(2002)2 Α.Α.Δ. 552, στην οποία με παρέπεμψε ο κ. Ιωαννίδης, τονίστηκε ότι το πώς ο παραπονούμενος βλέπει τον σκοπό της διαδικασίας δεν μπορεί να έχει αποφασιστική σημασία. Σημασία έχει οτι ο παθών μπορεί να ασκήσει το δικαίωμα της καταχώρησης ιδιωτικής ποινικής δίωξης, άσχετα από οποιαδήποτε ελατήριά του που δεν λείπουν και από άλλης φύσεως διώξεις. Η αντίδραση του εκεί παραπονουμένου, ότι δηλαδή καταχώρησε τη δίωξη για να εισπράξει τα χρήματά του, βρίσκεται μέσα στο συνηθισμένο ανθρώπινο μέτρο, αλλά αυτό δεν προσδιορίζει το δικαίωμα ούτε αλλοιώνει το σκοπό της ποινικής διαδικασίας. Συνεπώς, παρά το ότι είναι εμφανές ότι οι Κατήγοροι ήγειραν την παρούσα ιδιωτική ποινική δίωξη για να πετύχουν την κατεδάφιση των Κτηνοτροφικών Υποστατικών και την απομάκρυνση του Κατηγορουμένου από το Ακίνητό τους ώστε να μπορέσουν ανενόχλητα να προχωρήσουν με την ολοκλήρωση των εργασιών διαχωρισμού του Ακινήτου σε οικόπεδα, το στοιχείο αυτό δεν θα αποτελούσε έρεισμα για τον μη καταλογισμό ποινικής ευθύνης στον Κατηγορούμενο. Ενδεχομένως να ήταν διαφορετική η κατάληξή μου σε περίπτωση που αποδεικνύονταν ότι τα Κτηνοτροφικά Υποστατικά ανεγέρθηκαν από τον πατέρα του Μ.Κ.1, ο οποίος, έναντι ανταλλάγματος, παραχώρησε τούτα στον Κατηγορούμενο για να τα χρησιμοποιεί εφόρου ζωής. Κάτι τέτοιο, όμως, δεν αποδείχθηκε. Τέλος, δεν θεωρώ ότι υπάρχει οποιοδήποτε κώλυμα στην έγερση και προώθηση της παρούσας ιδιωτικής ποινικής δίωξης από τους Κατηγόρους, εφόσον, παρά το ότι η Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας είχε κινήσει τις διαδικασίες για την λήψη νομικών μέτρων εναντίον του Κατηγορουμένου, δεν υπάρχει ενώπιόν μου ξεκάθαρη και απτή μαρτυρία ότι πράγματι είτε ο Έπαρχος Λάρνακας είτε ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατιάς καταχώρησε οποιαδήποτε ποινική υπόθεση εναντίον του Κατηγορουμένου για το αδίκημα της Κατηγορίας, η οποία μάλιστα να εκκρεμούσε παράλληλα με την παρούσα. Συνεπώς, θα απέρριπτα όλες τις υπερασπίσεις που προέβαλε η υπεράσπιση. Εφόσον, όμως, η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της Κατηγορίας, ο Κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται από αυτήν. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του Κατηγορουμένου και εναντίον των Κατηγόρων αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ...................................... Μ. Μηλιώτου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο