Νεόφυτου Παναγιώτου ν. Σάββα Ευαγγέλου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 14246/2009, 7/10/2013

(1)(β)(στ), 9, 20

(1)(α),(β),(δ),

(2),

(3),(3Α) του Νόμου και του Άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154. Σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος της Πρώτης Κατηγορίας, ο Κατηγορούμενος κατά ή περί τον Νοέμβριο μέχρι και Δεκέμβριο του 2007 ή και από προγενέστερο χρόνο, ανήγειρε οικοδομή εντός του ακινήτου με αρ. τεμαχίου 114 του Φ/Σχ. 50/37E2, στην τοποθεσία «ασπρογιές» στο χωριό Τερσεφάνου της Επαρχίας Λάρνακας (στο βόρειο μέρος του εν λόγω τεμαχίου) χωρίς άδεια από την Αρμόδια Αρχή, δηλαδή τον Έπαρχο Επαρχίας Λάρνακας. Η ανέγερση αφορά πολύ μεγάλο κτηνοτροφικό υποστατικό με στέγαστρο από τσίγκους, μεταλλικές κατασκευές και βάση μπετόν. Στην Δεύτερη Κατηγορία, ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορία για το αδίκημα της επίτρεψης ανέγερσης οικοδομής, χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή, κατά παράβαση των ίδιων νομοθετικών διατάξεων της Πρώτης Κατηγορίας. Σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος της Δεύτερης Κατηγορίας, ο Κατηγορούμενος, κατά ή περί τον Νοέμβριο μέχρι και Δεκέμβριο του 2007 ή και από προγενέστερο χρόνο, επέτρεψε την ανέγερση της οικοδομής που περιγράφεται στις Λεπτομέρειες Αδικήματος της Πρώτης Κατηγορίας, χωρίς άδεια από τον Έπαρχο Επαρχίας Λάρνακας. Η Τρίτη Κατηγορία αφορά το αδίκημα της κατοχής, η δε Τέταρτη Κατηγορία το αδίκημα της χρήσης οικοδομής, χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης της αρμόδιας αρχής, κατά παράβαση των Άρθρων 2, 3

(1)(β)(στ), 9, 10

(1), 20

(1)(α),(β),(δ),

(2),

(3),(3Α) του Νόμου και του Άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154. Σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος της Τρίτης και Τέταρτης Κατηγορίας, ο Κατηγορούμενος, από ή περί τον Ιανουάριο του 2008 ή και από προγενέστερο χρόνο μέχρι σήμερα, κατέχει (στην Τρίτη Κατηγορία) ή χρησιμοποιεί (στην Τέταρτη Κατηγορία), χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από τον Έπαρχο Επαρχίας Λάρνακας, οικοδομή εντός του ακινήτου με αρ. τεμαχίου 114 του Φ/Σχ. 50/37E2, στην τοποθεσία «ασπρογιές» στο χωριό Τερσεφάνου της Επαρχίας Λάρνακας (στο βόρειο μέρος του εν λόγω τεμαχίου). Η οικοδομή κατέχεται ή χρησιμοποιείται ως μεγάλο κτηνοτροφικό υποστατικό, μέρος μεγάλης κτηνοτροφικής μονάδας. Η Πέμπτη Κατηγορία αφορά το αδίκημα της κατοχής, η δε Έκτη Κατηγορία το αδίκημα της χρήσης οικοδομής, χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης της αρμόδιας αρχής, κατά παράβαση των Άρθρων 2, 3

(1)(β)(στ), 9, 10

(1), 20

(1)(α),(β),(δ),

(2),

(3),(3Α) του Νόμου και του Άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154. Σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος της Πέμπτης και Έκτης Κατηγορίας, ο Κατηγορούμενος, από ή περί τον Ιανουάριο του 2001 ή και από προγενέστερο χρόνο μέχρι σήμερα, κατέχει (στην Πέμπτη Κατηγορία) ή χρησιμοποιεί (στην Έκτη Κατηγορία), χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από τον Έπαρχο Επαρχίας Λάρνακας, οικοδομή εντός του ακινήτου με αρ. τεμαχίου 114 του Φ/Σχ. 50/37E2, στην τοποθεσία «ασπρογιές» στο χωριό Τερσεφάνου της Επαρχίας Λάρνακας (νοτιοδυτικά στο εν λόγω τεμάχιο). Η οικοδομή αποτελείται από μπλοκς, στέγαστρο και μεταλλικούς στύλους και κατέχεται ή χρησιμοποιείται ως υποστατικό φύλαξης οχημάτων και για αποθηκευτικούς σκοπούς, μέρος μεγάλης κτηνοτροφικής μονάδας. Η Έβδομη Κατηγορία αφορά το αδίκημα της κατοχής, η δε Όγδοη Κατηγορία το αδίκημα της χρήσης οικοδομής, χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης της αρμόδιας αρχής, κατά παράβαση των Άρθρων 2, 3

(1)(β)(στ), 9, 10

(1), 20

(1)(α),(β),(δ),

(2),

(3),(3Α) του Νόμου και του Άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154. Σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος της Έβδομης και Όγδοης Κατηγορίας, ο Κατηγορούμενος, από ή περί τον Ιανουάριο του 2001 ή και από προγενέστερο χρόνο μέχρι σήμερα, κατέχει (στην Έβδομη Κατηγορία) ή χρησιμοποιεί (στην Όγδοη Κατηγορία), χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από τον Έπαρχο Επαρχίας Λάρνακας, οικοδομή εντός του ακινήτου με αρ. τεμαχίου 114 του Φ/Σχ. 50/37E2, στην τοποθεσία «ασπρογιές» στο χωριό Τερσεφάνου της Επαρχίας Λάρνακας (στην ανατολική πλευρά του εν λόγω τεμαχίου). Η οικοδομή συνίσταται σε μεγάλο υποστατικό από μεταλλική στέγη, ψαλίδια και μεταλλικούς στύλους που κατέχεται ή χρησιμοποιείται ως υποστατικό για ζώα, μέρος μεγάλης κτηνοτροφικής μονάδας. Η Έννατη Κατηγορία αφορά το αδίκημα της κατοχής, η δε Δέκατη Κατηγορία το αδίκημα της χρήσης οικοδομής, χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης της αρμόδιας αρχής, κατά παράβαση των Άρθρων 2, 3

(1)(β)(στ), 9, 10

(1), 20

(1)(α),(β),(δ),

(2),

(3),(3Α) του Νόμου και του Άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154. Σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος της Έννατης και Δέκατης Κατηγορίας, ο Κατηγορούμενος, από ή περί τον Ιανουάριο του 2001 ή και από προγενέστερο χρόνο μέχρι σήμερα, κατέχει (στην Έννατη Κατηγορία) ή χρησιμοποιεί (στην Δέκατη Κατηγορία), χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από τον Έπαρχο Επαρχίας Λάρνακας, οικοδομή εντός του ακινήτου με αρ. τεμαχίου 114 του Φ/Σχ. 50/37E2, στην τοποθεσία «ασπρογιές» στο χωριό Τερσεφάνου της Επαρχίας Λάρνακας (στη βορειοανατολική πλευρά του εν λόγω τεμαχίου). Η οικοδομή συνίσταται σε διώροφη οικοδομή οικοδομημένη από τούβλα και στέγη που κατέχεται ή χρησιμοποιείται ως μέρος μεγάλης κτηνοτροφικής μονάδας. Η Ενδέκατη Κατηγορία αφορά το αδίκημα της κατοχής, η δε Δωδέκατη Κατηγορία το αδίκημα της χρήσης οικοδομής, χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης της αρμόδιας αρχής, κατά παράβαση των Άρθρων 2, 3

(1)(β)(στ), 9, 10

(1), 20

(1)(α),(β),(δ),

(2),

(3),(3Α) του Νόμου και του Άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154. Σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος της Ένδέκατης και Δωδέκατης Κατηγορίας, ο Κατηγορούμενος, από ή περί τον Ιανουάριο του 2001 ή και από προγενέστερο χρόνο μέχρι σήμερα, κατέχει (στην Ενδέκατη Κατηγορία) ή χρησιμοποιεί (στην Δωδέκατη Κατηγορία), χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από τον Έπαρχο Επαρχίας Λάρνακας, οικοδομή εντός του ακινήτου με αρ. τεμαχίου 116 του Φ/Σχ. 50/37E2, στην τοποθεσία «ασπρογιές» στο χωριό Τερσεφάνου της Επαρχίας Λάρνακας (στο νοτιοδυτικό μέρος του εν λόγω τεμαχίου). Η οικοδομή συνίσταται σε υποστατικό με προσαρτημένα συλώ ζωοτροφών που κατέχεται ή χρησιμοποιείται ως μέρος μεγάλης κτηνοτροφικής μονάδας. Η Δέκατη Τρίτη Κατηγορία αφορά το αδίκημα της κατοχής, η δε Δέκατη Τέταρτη Κατηγορία το αδίκημα της χρήσης οικοδομής, χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης της αρμόδιας αρχής, κατά παράβαση των Άρθρων 2, 3

(1)(β)(στ), 9, 10

(1), 20

(1)(α),(β),(δ),

(2),

(3),(3Α) του Νόμου και του Άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154. Σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος της Δέκατης Τρίτης και της Δέκατης Τέταρτης Κατηγορίας, ο Κατηγορούμενος, από ή περί τον Ιανουάριο του 2001 ή και από προγενέστερο χρόνο μέχρι σήμερα, κατέχει (στην Δέκατη Τρίτη Κατηγορία) ή χρησιμοποιεί (στην Δέκατη Τέταρτη Κατηγορία), χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από τον Έπαρχο Επαρχίας Λάρνακας, οικοδομή εντός του ακινήτου με αρ. τεμαχίου 116 του Φ/Σχ. 50/37E2, στην τοποθεσία «ασπρογιές» στο χωριό Τερσεφάνου της Επαρχίας Λάρνακας. Η οικοδομή συνίσταται σε υποστατικό που κατέχεται ή χρησιμοποιείται ως μέρος μεγάλης κτηνοτροφικής μονάδας. Η Δέκατη Πέμπτη Κατηγορία αφορά το αδίκημα της κατοχής, η δε Δέκατη Έκτη Κατηγορία το αδίκημα της χρήσης οικοδομής, χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης της αρμόδιας αρχής, κατά παράβαση των Άρθρων 2, 3

(1)(β)(στ), 9, 10

(1), 20

(1)(α),(β),(δ),

(2),

(3),(3Α) του Νόμου και του Άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154. Σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος της Δέκατης Πέμπτης και της Δέκατης Έκτης Κατηγορίας, ο Κατηγορούμενος, από ή περί τον Ιανουάριο του 2001 ή και από προγενέστερο χρόνο μέχρι σήμερα, κατέχει (στην Δέκατη Πέμπτη Κατηγορία) ή χρησιμοποιεί (στην Δέκατη Έκτη Κατηγορία), χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από τον Έπαρχο Επαρχίας Λάρνακας, οικοδομή εντός του ακινήτου με αρ. τεμαχίου 117 του Φ/Σχ. 50/37E2, στην τοποθεσία «ασπρογιές» στο χωριό Τερσεφάνου της Επαρχίας Λάρνακας. Η οικοδομή συνίσταται σε υποστατικό που κατέχεται ή χρησιμοποιείται ως μέρος μεγάλης κτηνοτροφικής μονάδας. Τέλος, η Δέκατη Έβδομη Κατηγορία αφορά το αδίκημα της κατοχής, η δε Δέκατη Όγδοη Κατηγορία το αδίκημα της χρήσης οικοδομής, χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης της αρμόδιας αρχής, κατά παράβαση των Άρθρων 2, 3

(1)(β)(στ), 9, 10

(1), 20

(1)(α),(β),(δ),

(2),

(3),(3Α) του Νόμου και του Άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος της Δέκατης Έβδομης και της Δέκατης Όγδοης Κατηγορίας, ο Κατηγορούμενος, από ή περί τον Ιανουάριο του 2001 ή και από προγενέστερο χρόνο μέχρι σήμερα, κατέχει (στην Δέκατη Έβδομη Κατηγορία) ή χρησιμοποιεί (στην Δέκατη Όγδοη Κατηγορία), χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από τον Έπαρχο Επαρχίας Λάρνακας, οικοδομή εντός του ακινήτου με αρ. τεμαχίου 114 του Φ/Σχ. 50/37E2, στην τοποθεσία «ασπρογιές» στο χωριό Τερσεφάνου της Επαρχίας Λάρνακας (στη δυτική πλευρά του τεμαχίου). Η οικοδομή συνίσταται σε επίμηκες υποστατικό που κατέχεται ή χρησιμοποιείται ως μέρος μεγάλης κτηνοτροφικής μονάδας. Να σημειωθεί ότι όλες οι Κατηγορίες στρέφονταν αρχικά εναντίον και των Κατηγορουμένων 2 και
2. Εναντίον, όμως, της Κατηγορουμένης 2, οι Κατηγορίες αποσύρθηκαν στην πορεία και αυτή απαλλάχτηκε από αυτές. Επίσης, στο στάδιο του εκ πρώτης όψεως, το Δικαστήριο, με ενδιάμεση απόφασή του, απάλλαξε και αθώωσε την Κατηγορουμένη 3 από όλες τις Κατηγορίες. Για την απόδειξη της υπόθεσης του Κατηγόρου, κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου έξι μάρτυρες. Όταν δε κλήθηκε σε απολογία, ο Κατηγορούμενος προέβη σε ανώμοτη δήλωση και δεν κάλεσε κάποιο μάρτυρα. Ως πρώτος μάρτυρας κατηγορίας κατέθεσε ο κ. Ορέστης Οικονομίδης (Μ.Κ.1), τεχνικός μηχανικός στην Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας, ο οποίος κατ' αρχάς ανέφερε τα ακαδημαϊκά του προσόντα και ότι μεταξύ των καθηκόντων του είναι η έκδοση αδειών οικοδομής, πιστοποιητικών έγκρισης και η καταγραφή παρανομιών. Ο Μ.Κ.1 είχε στην κατοχή του δύο φακέλους που τηρούνται στην Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας σε σχέση με τα τεμάχια 114, 116 και 117 του Φ/Σχ. 50/37Ε2 της κοινότητας Τερσεφάνου στην Επαρχία Λάρνακας. Κατέθεσε ως Τεκμήριο «1» επιστολή του Νεόφυτου Παναγιώτου, ημερομηνίας 23/11/2003, που υπήρχε σε ένα από τους δύο φακέλους, η οποία παραλήφθηκε από την Επαρχιακή Διοίκηση στις 25/11/
3. Επίσης, κατέθεσε ως Τεκμήριο «2» επιστολή του Νεόφυτου Παναγιώτου, ημερομηνίας 9/12/2007, η οποία παραλήφθηκε από την Επαρχιακή Διοίκηση στις 10/12/
4. Ακολούθως, ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι στις 2/11/2010 κλήθηκε από την Επαρχιακή Επόπτρια να προβεί σε καταγραφή των παρανομιών και των παράνομων επεκτάσεων στα τεμάχια 114, 116 και
5. Βρήκε το επίσημο κτηματικό σχέδιο, το οποίο επισυνάπτεται στο Τεκμήριο 1 (αρ. σελ. 1), μετέβη στην περιοχή και κατέγραψε αυτά που είδε. Είχε βρει, επίσης, τον αντίστοιχο φάκελο της Επαρχιακής Διοίκησης της άδειας οικοδομής που εκδόθηκε στις 30/12/1981, Β445/79, και σύγκρινε τα εγκεκριμένα σχέδια της εν λόγω άδειας οικοδομής με την επί τόπου κατάσταση. Ο Μ.Κ.1 κατέγραψε αυτά που είδε και τις διαπιστώσεις του σε έκθεση που ετοίμασε, την οποία υιοθέτησε και κατέθεσε ως Τεκμήριο «3». Ανέφερε, επίσης, ότι δεν υπάρχει κάποια αντιστοιχία μεταξύ των εγκεκριμένων σχεδίων με το τί αντίκρυσε. Στο Τεκμήριο 3 επισυνάπτονται αντίγραφα 11 φωτογραφιών που πήρε ο Μ.Κ.1, ως επίσης μια φωτογραφία που εκτυπώθηκε από το google earth, η οποία, ως ο Μ.Κ.1 ανέφερε, είναι πανοραμική απεικόνιση του τεμαχίου και τραβήχτηκε, σύμφωνα με τα στοιχεία της google, στις 11/9/
6. O Μ.Κ.1 ταυτοποίησε την τελευταία φωτογραφία με αυτά που είδε και συμφωνεί με το περιεχόμενό της. Στη συνέχεια, ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι για τα κτίρια που περιγράφονται στο Τεκμήριο 3 δεν εκδόθηκε είτε άδεια οικοδομής είτε πιστοποιητικό έγκρισης από τον Έπαρχο Λάρνακας. Επίσης, δεν εκδόθηκε πιστοποιητικό έγκρισης σε σχέση με τις οικοδομές, για τις οποίες εκδόθηκε άδεια οικοδομής το
7. Ανέφερε, επίσης, ότι οι μετρήσεις για τις οποίες γίνεται αναφορά στο Τεκμήριο 3, έγιναν με βάση την επιτόπια παρατήρηση και τεκμηριώθηκαν με βάση την κάλυψη δορυφόρου. Ως είπε, δεν είχε τη δυνατότητα να μετρήσει με μέτρο τις διαστάσεις και υπολόγισε αυτές κατά προσέγγιση. Ο Μ.Κ.1 δεν αντεξετάστηκε. Ως δεύτερος μάρτυρας κλήθηκε και κατέθεσε ο κ. Σταύρος Προδρομής (Μ.Κ.2), ελεγκτής στον Κλάδο Εγγραφής Ακινήτων του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας. Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε τα ακόλουθα έγγραφα: ως Τεκμήριο «4» Πιστοποιητικό Εγγραφής Ακίνητης Ιδιοκτησίας του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, ημερομηνίας 7/10/2011, σε σχέση με το χωράφι με αρ. εγγρ. 2/113, Φ/Σχ. 50/37Ε2, τμήμα 2, τεμάχιο 115, στην κοινότητα Τερσεφάνου της Επαρχίας Λάρνακας∙ ως Τεκμήριο «5» Πιστοποιητικό Εγγραφής Ακίνητης Ιδιοκτησίας του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, ημερομηνίας 7/10/2011, σε σχέση με το χωράφι με αρ. εγγρ. 2/114, Φ/Σχ. 50/37Ε2, τμήμα 2, τεμάχιο 116, στην κοινότητα Τερσεφάνου της Επαρχίας Λάρνακας∙ ως Τεκμήριο «6» Πιστοποιητικό Εγγραφής Ακίνητης Ιδιοκτησίας του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, ημερομηνίας 7/10/2011, σε σχέση με το χωράφι με αρ. εγγρ. 2/112, Φ/Σχ. 50/37Ε2, τμήμα 2, τεμάχιο 114, στην κοινότητα Τερσεφάνου της Επαρχίας Λάρνακας∙ ως Τεκμήριο «7» Πιστοποιητικό Εγγραφής Ακίνητης Ιδιοκτησίας του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, ημερομηνίας 7/10/2011, σε σχέση με το χωράφι με αρ. εγγρ. 2/115, Φ/Σχ. 50/37Ε2, τμήμα 2, τεμάχιο 117, στην κοινότητα Τερσεφάνου της Επαρχίας Λάρνακας∙ και ως Τεκμήριο «8» επίσημο κτηματικό σχέδιο του Φ/Σχ. 50/37 Ε2 της κοινότητας Τερσεφάνου. Ακολούθως, ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι το Τεκμήριο 8 είναι το ίδιο με το κτηματικό σχέδιο που επισυνάπτεται στα Τεκμήρια 1 και 2 (σελ. αρ. 1 και 67). Εξήγησε, επίσης, το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 4, 5, 6 και 7 και ανέφερε ότι τα στοιχεία της εγγραφής των τεσσάρων ακινήτων εξακολουθεί μέχρι σήμερα να είναι η ίδια, όπως αναφέρεται σε αυτά. Ο Μ.Κ.2 δεν αντεξετάστηκε. Ως τρίτος μάρτυρας κατηγορίας κατέθεσε ο κ. Γιώργος Γεωργίου (Μ.Κ.3), ιδιώτης τοπογράφος, ο οποίος κατ' αρχάς ανέφερε τα ακαδημαϊκά του προσόντα και πού εργάστηκε από το 2005 μέχρι σήμερα που διατηρεί δική του τοπογραφική εταιρεία. Ακολούθως, ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι γνωρίζει τον Νεόφυτο Παναγιώτου, με τον οποίο πήγε τον Νοέμβριο του 2010, μαζί και με τον συνεργάτη του ιδιώτη τοπογράφο, Ζαννέτο Ττοφαλή, στα τεμάχια 114, 115, 116 και 117 του Φ/Σχ. Φ/Σχ. 50/37 Ε2 στην κοινότητα Τερσεφάνου. Σκοπός της εκεί μετάβασης ήταν για να του δείξει ο Νεόφυτος Παναγιώτου τί να αποτυπώσει. Ο Μ.Κ.3 κατέθεσε ως Τεκμήρια «9», «10», «11» και «12» τα έγγραφα που του έδωσαν ο Νεόφυτος Παναγιώτου και ο Δικηγόρος του σε σχέση με την τοπογραφική εργασία που θα διεξήγαγε. Ο Μ.Κ.3 πήγε επί τόπου ξανά τον Ιανουάριο του 2011 που ολοκλήρωσε την εργασία του. Αυτός αποτύπωσε σε σχέδιο και κωδικοποίησε τους υφιστάμενους δρόμους, περιφράξεις, κτίρια και ό,τι άλλο σχετικό έχουν τα τέσσερα τεμάχια. Τοπογραφικό σχέδιο ημερομηνίας 25/2/2011 που ετοίμασε ο ίδιος κατατέθηκε ως Τεκμήριο «13». Ακολούθως, ο Μ.Κ.3 ανέφερε τί απεικονίζουν διάφορα σημεία και σχέδια του Τεκμηρίου 13, ως επίσης τις διαστάσεις των περιτειχισμάτων, τα υλικά από τα οποία αποτελούνται διάφορες κατασκευές που αποτύπωσε, ως και το εμβαδόν κάποιων κατασκευών. Ανέφερε, επίσης, ότι η αρίθμηση που υπάρχει στις αποτυπωθείσες οικοδομές είναι η αντίστοιχη αρίθμηση που υπάρχει γι' αυτές στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου
8. Υπάρχουν, όμως, και κτίρια που δεν ήταν στην περιγραφή του Τεκμηρίου 11 που του είχε δοθεί, τα οποία, όμως, αποτύπωσε. Το Τεκμήριο 13 σχεδιάστηκε επί κλίμακας 1:1000, δηλαδή κάθε ένα εκατοστό στο σχέδιο ισοδυναμεί με 10 μέτρα στο έδαφος. Στη συνέχεια ανέφερε ότι δούλεψε και ο ίδιος με το google earth ώστε να γίνει αντιστοίχηση με συγκεκριμένα υποστατικά. Τύπωσε από το google earth το Τεκμήριο «14», το οποίο είναι μια δορυφορική εικόνα που απεικονίζει το έδαφος όπως είναι από πάνω και ό,τι υπάρχει σε αυτό. Οι εικόνες από το google earth, όπως είναι και η εικόνα που επισυνάπτεται στο Τεκμήριο 3 (αρ. σελ. 78) βοηθούν στην εργασία της αποτύπωσης. Eπί του Τεκμηρίου 14 σημείωσε τα κτίρια που φαίνονται σε αυτό με τα αντίστοιχα γράμματα που δόθηκαν σε αυτά στο Τεκμήριο
9. Κατά την αντεξέταση, υποβλήθηκε στον Μ.Κ.3 ότι δεν υπάρχει περίφραξη στο δεξιό μέρος του Τεκμηρίου 13 ούτε περιτείχισμα στο κάτω μέρος του τεμαχίου και εξήγησε τί αφορούν οι κωδικοποιήσεις «περιτείχισμα» και «περίρφαξη-ττέλι». Ανέφερε, επίσης, ότι έκανε τις μετρήσεις του με όργανο τύπου λέιζερ. Για τον καθορισμό των συνόρων βασίστηκε στο τοπογραφικό σχέδιο και μέτρησε αυτά επί τόπου κατά προσέγγιση από το τοπογραφικό σχέδιο. Δεν έκανε δορυφορικές μετρήσεις και είναι κατά προσέγγιση που τοποθέτησε τα σταθερά σημεία στο Τεκμήριο
10. Δεν υπάρχουν, όμως, μεγάλες αποκλίσεις ώστε να αμφισβητείται το περιεχόμενο του Τεκμηρίου
11. Αρνήθηκε υποβολή ότι δεν έκανε κάποια τοπογραφική ή χωρομετρική εργασία, ως και το ότι το σχέδιο είναι άσχετο με την πραγματικότητα. Κατά την επανεξέτασή του, ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι η μέγιστη απόκλιση που μπορεί να υπάρχει μεταξύ του Τεκμηρίου 13 και της επί τόπου κατάστασης είναι της τάξης του ενός μέτρου. Ως τέταρτος μάρτυρας κατέθεσε ο κ. Χαράλαμπος Κακκιντήρης (Μ.Κ.4), Εκτιμητής Ακινήτων. Ο Μ.Κ.4 ανέφερε κατ' αρχάς ότι είναι μέλος του Ε.Τ.Ε.Κ., τα ακαδημαϊκά του προσόντα και πού εργάστηκε από τον Ιανουάριο του 2006 μέχρι σήμερα που διατηρεί δικό του γραφείο. Είναι συγχωριανός με τον Νεόφυτο Παναγιώτου και έκανε εκτίμηση της αξίας του τεμαχίου 115, Φ/Σχ. 50/37Ε2 στην κοινότητα Τερσεφάνου της Επαρχίας Λάρνακας. Κατέθεσε ως Τεκμήριο «15» την γραπτή εκτίμηση που ετοίμασε. Ακολούθως, ο Μ.Κ.4 ανέφερε ότι πήρε οδηγίες για την ετοιμασία εκτίμησης στις 16/12/2008 και επισκέφτηκε το τεμάχιο έξι φορές από τις 23/2/2009 μέχρι το
12. Σκοπός της εκτίμησης ήταν να υπολογιστεί η αγοραία αξία του τεμαχίου στις 16/12/2008 και κατέληξε ότι η αγοραία αξία του τεμαχίου είναι €24,00 ανά τετραγωνικό μέτρο, η οποία είναι μειωμένη κατά 40% και περισσότερο από την αγοραία αξία που θα είχε αν δεν υπήρχε ακριβώς δίπλα σε αυτό η κτηνοτροφική φάρμα, η οποία προκαλεί ηχορύπανση, άσχημη μυρωδιά και αντιαισθητική εικόνα. Σύμφωνα με τον Μ.Κ.4, η μείωση αυτή ισχύει από το 2008 μέχρι και σήμερα. Με αναφορά στο Τεκμήριο 15, ο Μ.Κ.4 ανέφερε ότι τα τρία τοπογραφικά σχέδια που επισυνάπτονται σε αυτό αφορούν τα τρία χωράφια που χρησιμοποίησε ως συγκριτικά. Επισυνάπτεται, επίσης, το τοπογραφικό σχέδιο του τεμαχίου που εκτίμησε με τη φάρμα γύρω από αυτό. Στο Τεκμήριο 15 επισυνάπτονται, επίσης, 10 φωτογραφίες που έβγαλε ο ίδιος κατά την πρώτη επί τόπια επίσκεψη στις 23/2/
13. Στη συνέχεια, ανέφερε ότι κατά τις επί τόπου επισκέψεις του είδε ότι η φάρμα συνορεύει με το βόρειο και ανατολικό μέρος του τεμαχίου
14. Στην φάρμα υπάρχουν πολλά κτηνοτροφικά υποστατικά και πάνω από 200 αγελάδες. Λόγω της φάρμας υπάρχει θόρυβος, άσχημη μυρωδιά και πολύ άσχημη εικόνα. Ανέφερε, επίσης, ότι αυτός έβγαλε τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 12 και ότι το Τεκμήριο 14 είναι φωτογραφία της φάρμας από το google earth. Κατά την αντεξέτασή του, ο Μ.Κ.4 αναφέρθηκε στις τρεις μεθόδους που χρησιμοποιούνται για την υπολογισμό της αξίας κάποιας περιουσίας και ότι αυτός χρησιμοποίησε την μία εξ αυτών, ήτοι τη μέθοδο των συγκριτικών πωλήσεων. Επειδή το τεμάχιο 115 ήταν ένα τεμάχιο γης, οι άλλες μέθοδοι δεν αντιπροσωπεύουν την αξία και την μείωση της αξίας του. Ανέφερε, επίσης, ότι εξ αιτίας της παρουσίας της φάρμας, το τεμάχιο 115 δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να κτίσει κάποιος σπίτι, όπως γίνεται με οποιοδήποτε άλλο χωράφι μέσα στον αναδασμό. Λόγω, επίσης, της μυρωδιάς της φάρμας, κάποιος δεν θα θέλει να αγοράσει κάτι που καλλιεργείται σε αυτό. Μπορεί να ενοικιαστεί, αλλά μειώνεται η ζήτηση λόγω της φάρμας. Τα περισσότερα χωράφια στη γύρω περιοχή είναι απλά χωράφια, δηλαδή δεν χρησιμοποιούνται για κάποιο σκοπό. Σε πιο μακρινή απόσταση, χρησιμοποιούνται για να κτίσουν σπίτια. Ο ίδιος δεν έκανε έρευνα για να δει πόσο θα ενοικιάζετο το τεμάχιο 115 σε περίπτωση που δεν υπήρχε η φάρμα. Ανέφερε, επίσης, ότι θα λάμβανε υπόψη για σκοπούς υπολογισμού της αγοραίας αξίας το αν ενοικιάζονταν το ακίνητο, αλλά αυτό δεν θα ήταν κάτι που θα επηρέαζε πολύ την αγοραία αξία του, εφόσον αξία σε ένα ακίνητο στον αναδασμό δίνει το γεγονός ότι κάποιος μπορεί να κτίσει μέσα σε αυτό. Δηλαδή, αυτός στηρίχτηκε στην συγκεκριμένη δυνατότητα ανάπτυξης. Στη συνέχεια ανέφερε ότι το τεμάχιο 115 έχει έκταση δυόμισυ σκαλών. Αρνήθηκε, όμως, ότι αυτό δεν είναι κατάλληλο για να κτίσει κάποιος, λέγοντας ότι στις περισσότερες κοινότητες, όπως Κίτι και Μαζωτό, ένα ακίνητο πρέπει να είναι τουλάχιστον τρεις σκάλες για να μπορεί κάποιος να κτίσει. Στην κοινότητα Τερσεφάνου, όμως, λόγω του αναδασμού, δεν απαιτείται κάτι τέτοιο. Αρνήθηκε, επίσης, υποβολή ότι όλη η περιοχή είναι γεωργική. Είναι αναδασμός και τα ακίνητα χρησιμοποιούνται τόσο για καλλιέργεια όσο και για κατοικίες, εφόσον έχουν ρεύμα, δρόμο και αυτά που απαιτούνται για να κτιστεί ένα σπίτι. Αρνήθηκε, περαιτέρω, ότι έπρεπε να χρησιμοποιήσει τη μέθοδο της απόδοσης σε ενοίκια ή στην καλλιέργεια, λέγοντας ότι ένα χωράφι στη γεωργική ζώνη έχει άλλη αξία απ' ό,τι ένα χωράφι στον αναδασμό. Μπορεί, ως είπε, τόσο το τεμάχιο 115 όσο και τα υπόλοιπα γύρω από αυτό να καλλιεργούνται, αλλά το εισόδημα είναι τόσο λίγο που δεν επηρεάζεται η μείωση της αγοραίας αξίας, λόγω του ότι η αξία του ακινήτου είναι για να κτίσεις σπίτι. Οι αξίες του αναδασμού είναι ανώτερες από χωράφια που βρίσκονται σε καθαρά γεωργική περιοχή. Ανέφερε, επίσης, ότι δεν γνωρίζει ποιό είναι το εισόδημα του ιδιοκτήτη από το τεμάχιο 115, ούτε το εισόδημα των ιδιοκτητών των διπλανών τεμαχίων, εφόσον δεν θεωρεί ότι η μέθοδος της απόδοσης είναι η κατάλληλη στην προκειμένη περίπτωση. Δεν επισκέφτηκε τη φάρμα, αλλά την είδε απ' έξω εφόσον φαίνεται από το δρόμο τί έχει μέσα. Πολύ κοντά στο τεμάχιο 115 υπάρχουν άλλα δύο κτηνοτροφικά υποστατικά. Η μια φάρμα βρίσκεται 200-300 μέτρα στα ανατολικά και έχει αγελάδες. Το άλλο υποστατικό βρίσκεται στα νότια, αλλά δεν είδε ζώα. Δεν ρώτησε επειδή η φάρμα των τεμαχίων 114 και 116 αγκαλιάζει το τεμάχιο
15. Αρνήθηκε ότι η φάρμα που είναι στα νότια του τεμαχίου 115 είναι πιο κοντά απ' ό,τι η φάρμα του Κατηγορουμένου, εφόσον η τελευταία συνορεύει με το τεμάχιο 115, ενώ μεταξύ αυτής στα νότια υπάρχει ο δρόμος. Σε κάθε περίπτωση, το χωράφι που βρίσκεται στα νότια δεν επηρεάζει το τεμάχιο 115 όσο η φάρμα του Κατηγορουμένου. Ακολούθως, ο Μ.Κ.4 ανέφερε ότι και τα τρία τεμάχια που χρησιμοποίησε σαν συγκριτικά βρίσκονται στην Αραδίππου, εφόσον δεν βρήκε κάποιο χωράφι στις κοινότητες Τερσεφάνου, Κίτι, Αλεθρικό και Σοφτάδες που να πωλήθηκε και να έχει φάρμα πολύ κοντά σε αυτό. Μόνο στην Αραδίππου πωλήθηκαν χωράφια σε γεωργική γη ή σε αναδασμό που να είναι κοντά σε κάποια φάρμα κατά τα έτη 2008, 2009, 2010 και
16. Υπήρξαν κομμάτια γης που πωλήθηκαν στην περιοχή, αλλά δεν ήταν κοντά σε φάρμα. Γνωρίζει την τιμή πώλησης αυτών, και η αξία τους είναι περίπου €65,00 το τετραγωνικό μέτρο. Βρίσκονται και αυτά σε περιοχή αναδασμού. Δεν συμπεριέλαβε τούτα στην εκτίμησή του εφόσον ήθελε να δείξει την μείωση της αγοραίας αξίας του τεμαχίου 115 και όχι απλώς την αγοραία αξία. Ο Μ.Κ.4 αρνήθηκε υποβολή ότι η αξία του τεμαχίου 115 δεν επηρεάζεται από την υπάρξη της φάρμας του Κατηγορουμένου εφόσον η χρήση είναι γεωργική και προσέθεσε ότι δεν χρειάζονται καν τα συγκριτικά για να διαπιστώσεις τον επηρεασμό. Όταν κάποιος επισκεφτεί το χώρο θα αντιληφθεί από τη μυρωδιά, το θόρυβο και την άσχημη εικόνα από τη φάρμα που βρίσκεται στα βόρεια ότι το τεμάχιο 115 επηρεάζεται πάρα πολύ από τη φάρμα. Ανέφερε, παραιτέρω, ότι τα χωράφια στην περιοχή του τεμαχίου ενοικιάζονται για σκοπούς καλλιέργειας €50,00-80,00 την σκάλα. Θεώρησε υπερβολικό κάποιος που καλλιεργεί ένα χωράφι εκεί να κερδίζει €100.000,
17. Δεν γνώριζε, όμως, τί κερδίζει κάποιος από την καλλιέργεια ενός χωραφιού όταν διατηρεί θερμοκήπια. Δεν μπορεί, όμως, κάποιος να διατηρεί φάρμα εκεί, εφόσον τούτο είναι παράνομο. Κατά την επανεξέτασή του, ο Μ.Κ.4 ανέφερε ότι το ενοίκιο των €50,00-80,00 την σκάλα που ανέφερε είναι ετήσιο. Ως πέμπτος μάρτυρας κατέθεσε ο Κατήγορος, κ. Νεόφυτος Παναγιώτου (Μ.Κ.5), ο οποίος υιοθέτησε και κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του γραπτή δήλωση (Έγγραφο «Α»). Στο Έγγραφο Α καταγράφεται ότι ο Μ.Κ.5 είναι ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου 115, Φ/Σχ.50/37Ε2 στην κοινότητα Τερσεφάνου, το οποίο βρίσκεται πολύ κοντά στο δρόμο Κιτίου προς Μαζωτό. Απέκτησε τούτο από τον πατέρα του προ εικοσαετίας. Βορειοανατολικά του τεμαχίου 115 βρίσκεται το τεμάχιο 114, στα βόρεια το τεμάχιο 116 και πιο πάνω το τεμάχιο
18. Καταγράφεται, επίσης, ότι τα τεμάχια 114, 116 και 117 κατείχε από πολλά χρόνια ο Κατηγορούμενος και διατηρούσε και διατηρεί εκεί κτηνοτροφική μονάδα, ήτοι φάρμα από αγελάδες. Η φάρμα αυτή επεκτείνετο συνεχώς αφού ανεγείρονταν μεγάλα υποστατικά. Όπως έμαθε από την Επαρχιακή Διοίκηση, η μοναδική άδεια που υπήρχε ήταν για ένα πολύ μικρό υποστατικό για 18 ζώα. Καταγράφεται, επίσης, ότι η συνεχόμενη επέκταση της κτηνοτροφικής μονάδας μείωνε και μειώνει την αξία του τεμαχίου 115, το οποίο εφάπτεται στην μεγάλη του πρόσοψη σε δρόμο και είναι κοντά στον κύριο δρόμο Κιτίου προς Μαζωτό. Ακολούθως, καταγράφεται ότι ο Μ.Κ.5 έκανε την πρώτη καταγγελία του στην Επαρχιακή Διοίκηση στις 20/2/
19. Έκανε δεύτερη επιστολή στις 23/11/2003 (Τεκμήριο 1), στην οποία πήρε απάντηση από τον Έπαρχο Λάρνακας στις 26/1/2004, την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο «16». Παρά τις επιστολές και τα παράπονα του Μ.Κ.5, δεν έγινε κάτι. Στις 9/12/2007 έστειλε νέα επιστολή (Τεκμήριο 2) και κατήγγειλε, μεταξύ άλλων, ότι ο Κατηγορούμενος τότε έκτιζε ένα τεράστιο υποστατικό με στέγαστρο από τσίγκους, μεταλλικές κατασκευές και βάση μπετόν έκτασης πέραν των 2,000 τ.μ. βορειοανατολικά του τεμαχίου 115 και εντός του τεμαχίου
20. Η δυσοσμία από την κτηνοτροφική μονάδα του Κατηγορουμένου ήταν τόσο μεγάλη και ο όγκος των υποστατικών και της φάρμας γύρω από το τεμάχιο 115 ήταν τόσο μεγάλος που δημιούργησαν και δημιουργούν μειονέκτημα στο τεμάχιο 115, το οποίο είναι το μόνο που είχε ο Μ.Κ.
21. Ακολούθως, στο Έγγραφο Α καταγράφονται τα υποστατικά που διατηρεί, κατέχει και λειτουργεί ο Κατηγορούμενος εντός των τεμαχίων 114, 116 και 117, μεταξύ των οποίων το κτηνοτροφικό υποστατικό που έκτιζε τον Δεκέμβριο του 2007 εντός του τεμαχίου
22. Καταγράφεται, επίσης, ότι τον Δεκέμβριο του 2008, ο Μ.Κ.5 ζήτησε από τον Μ.Κ.4 να επιθεωρήσει το τεμάχιο 115 και την περιοχή και να εκτιμήσει την αξία αυτού έχοντας υπόψη την παρουσία των κτηνοτροφικών υποστατικών και της φάρμας του Κατηγορουμένου. Επίσης, ο Μ.Κ.5 ανέθεσε στο γραφείο του τοπογράφου Ζαννέτου Τοφαλλή την τοπογράφηση του τεμαχίου 115 και των υποστατικών του Κατηγορουμένου και ο Μ.Κ.5 συναντήθηκε με τον Μ.Κ.3, ο οποίος είχε πάρει και οδηγίες στο γραφείο του Δικηγόρου του, στον οποίο υπέδειξε την τοποθεσία τον Νοέμβριο του
23. Στον Μ.Κ.3, ο οποίος επισκέφτηκε το χώρο δύο φορές, δόθηκε η περιγραφή των υποστατικών και οικοδομών (Τεκμήριο 11) για να αποτυπώσει την επί τόπου κατάσταση. Ανέφερε, επίσης, ότι στο Τεκμήριο 13 υπάρχουν τοποθετημένα όλα τα υποστατικά και οικοδομές. Καταγράφεται, επίσης, ότι η κατάσταση όλων των υποστατικών και οικοδομών παραμένει η ίδια όπως ήταν από τον Δεκέμβριο του 2007 μέχρι και σήμερα. Ο Μ.Κ.1 τα είδε την ίδια περίοδο. Σύμφωνα με το Έγγραφο Α, πάντα, όλα τα υποστατικά και οικοδομές χρησιμοποιούσε ο Κατηγορούμενος, ο οποίος έχει υπαλλήλους, αλλά αυτός ήταν και είναι ο διευθύνων τις εργασίες της φάρμας. Καταγράφεται, επίσης, ότι ο Κατηγορούμενος με τη σύζυγό του, Κατηγορούμενη 2, είναι διευθυντές και μέτοχοι της Κατηγορουμένης 3 εταιρείας. Την κτηνοτροφική μονάδα πάντα κατείχε, δούλευε και ήταν ο ιθύνων νους ο Κατηγορούμενος. Τέλος, στο Έγγραφο Α καταγράφεται ότι στα παράπονα του Μ.Κ.5 όλα αυτά τα χρόνια, ο Κατηγορούμενος έλεγε ότι κανένας δεν θα τον μετακινήσει. Η Επαρχιακή Διοίκηση δεν του έκανε κάποια υπόθεση στο Δικαστήριο, εξ ου ο Μ.Κ.5 έκανε την παρούσα μέσω του Δικηγόρου του. Μετά την ανάγνωση του Εγγράφου Α, υποβλήθηκαν διάφορες ερωτήσεις στον Μ.Κ.5 από τον ευπαίδευτο συνήγορό του και, μεταξύ άλλων, υπέδειξε με αναφορά στο Τεκμήριο 10 τόσο το δικό του τεμάχιο όσο και τα τεμάχια του Κατηγορουμένου και σημείωσε τον δρόμο που περνά μπροστά από το τεμάχιό του. Επίσης, με αναφορά στο Τεκμήριο 13 υπέδειξε τα διάφορα υποστατικά που καταγράφονται στο Έγγραφο Α. Αναγνώρισε, επίσης, τα υποστατικά στις φωτογραφίες που βρίσκονται στις σελίδες 7 και 8 του Τεκμηρίου
24. Αναγνώρισε, επίσης, και υπέδειξε, μεταξύ άλλων, το τεμάχιο 115 στην φωτογραφία, Τεκμήριο 14, και το υποστατικό που ανεγέρθηκε το
25. Κατά την αντεξέτασή του, ο Μ.Κ.5 ανέφερε ότι είναι ιδιοκτήτης του τεμαχίου 115 τα τελευταία 25 χρόνια, η έκταση του οποίου είναι 3750 τ.μ. Προηγουμένως ήταν σχεδόν 4,000 τ.μ., αλλά έγινε περικοπή λόγω του αναδασμού. Εφόσον είναι στον αναδασμό, αυτός δικαιούται τόσο να καλλιεργεί το τεμάχιο 115 όσο και να κτίσει μέσα. Ο Μ.Κ.5 έχει ιδιόκτητο σπίτι στο Κίτι, το οποίο παραχώρησε στον υιό του που χώρισε, και ο ίδιος διαμένει σε κάποιο άλλο μεταλλικό σπίτι που έκτισε στο Κίτι. Τα τελευταία 3-4 χρόνια, ο Μ.Κ.5 ενοικιάζει το τεμάχιο
26. Προηγουμένως, δεν το ενοικίαζε. Το έσπερνε μόνο κάθε 3-4 χρόνια και το άφηνε για ένα χρόνο για αγρανάπαυση. Επειδή προβλέπει ότι, βάσει κάποιου σχεδίου της Κυβέρνησης, θα φύγουν οι κτηνοτροφικές μονάδες, ο Μ.Κ.5 αποφάσισε να μην το ενοικιάσει για το
27. Επειδή, όμως, έσπειρε ήδη ο ενοικιαστής είτε θα του δώσει τα λεφτά του σπόρου είτε θα τον αφήσει μέσα και για το
28. Στη συνέχεια, ο Μ.Κ.5 ανέφερε ότι έχει 18 χρόνια που έχουν πρόβλημα. Όταν ο Κατηγορούμενος άρχισε να επεκτείνεται, ο Μ.Κ.5 πρότεινε στον Κατηγορούμενο όπως ανταλλάξουν ακίνητα για να κτίσει ο Μ.Κ.5 της κόρης του, αλλά ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε επειδή, ως του είπε, ήταν παλιοχωράφι το δικό του. Ο Μ.Κ.5 αναφέρθηκε, επίσης, σε κάποια ανταλλαγή που του πρότεινε ο Κατηγορούμενος όταν ο Μ.Κ.1 άρχισε να στέλνει επιστολές στην Επαρχιακή Διοίκηση. Όταν συνέχισε με τη δεύτερη επιστολή, ο Κατηγορούμενος είχε μια φιλονικία με τον Μ.Κ.5 στην αποθήκη του Συνεργατικού Παντοπωλείου Κιτίου και ο Κατηγορούμενος του είπε ότι «Εσύ με τρεις σκάλες χωράφι, πιστεύεις ότι θα μου μετακινήσεις τη φάρμα μου; Θα φας την κεφαλή σου αν συνεχίσεις. Δεν ξέρεις ποιός είμαι εγώ». Ο Κατηγορούμενος έβαλε και κάποιον κτηματομεσίτη, ο οποίος πήγε και πρότεινε στον Μ.Κ.5 να αγοράσει το τεμάχιο
29. Τότε ο Μ.Κ.5 δεν ήξερε ποιός ενδιαφερόταν, αλλά μετά από 6 μήνες ο κτηματομεσίτης του είπε ότι είναι ο Κατηγορούμενος που ενδιαφερόταν. Ο Μ.Κ.5 δεν είπε στον κτηματομεσίτη πόσα ήθελε επειδή ντρεπόταν. Ο Μ.Κ.5 αρνήθηκε υποβολή ότι ο Κατηγορούμενος, λόγω των διαμαρτυριών του Μ.Κ.5, έκανε πολλές προσπάθειες για να αγοράσει το τεμάχιο 115, αλλά ο Μ.Κ.5 ζητούσε διπλάσια και τριπλάσια τιμή, πρσθέτοντας ότι ήθελε να πωλήσει το τεμάχιο 115 μόνο όταν ήθελε να κτίσει της κόρης του. Κατά τα άλλα δεν έχει ανάγκη και θέλει να ξεκαθαρίσει το θέμα και να ανέβει η τιμή. Ανέφερε, επίσης, ότι όταν έστελνε επιστολές το 2001, οι τιμές των χωραφιών ήταν μειωμένες. Δεν ήξερε ποιά ήταν η αξία του τότε. Σήμερα δεν μπορεί να πωλήσει το τεμάχιο 115, εφόσον κάποιος δεν αντέχει πάνω από μια ώρα εκεί. Το 2007 το τεμάχιο 115 είχε μηδενική αξία. Δεν δοκίμασε να το πωλήσει το 2007, αλλά όταν προσπάθησε να βρει πελάτη για χωράφι του υιού του, ο Μ.Κ.5 πήρε τον πελάτη στο τεμάχιο 115 και ο τελευταίος του είπε ότι δεν θέλει να αγοράσει φάρμα. Όπως είπε ο Μ.Κ.5, το τεμάχιο 115 είναι πολύ ωραίο. Έχει 350 μέτρα πρόσοψη στο δρόμο και, λόγω της κατάστασης, δεν μπορεί να το πωλήσει για οικιστικό σκοπό. Δεν έκανε την δίωξη για να εκβιάσει τον Κατηγορούμενο, αλλά γιατί τα κτηνοτροφικά και άλλα υποστατικά είναι παράνομα. Ο Μ.Κ.5 ανέφερε, επίσης, ότι δίπλα από το τεμάχιο 115 έχει ένα υποστατικό 50 τ.μ. που έχει μέσα 5 άλογα. Υπάρχει, επίσης, κάποια φάρμα με αιγοπρόβατα στα 150-200 μέτρα. Ενοικιαστής του τεμαχίου 115 είναι αυτός που έχει τα άλογα. Δεν έκανε δίωξη εναντίον των υπολοίπων γιατί η φάρμα του Κατηγορουμένου επηρεάζει τον Μ.Κ.5 άμεσα και είναι προσκολλημένη στο τεμάχιο
30. Οι φάρμες που είναι στα 200 μέτρα ειδοποιήθηκαν από τον Έπαρχο να μετακινηθούν. Τέλος, αρνήθηκε ότι υπάρχουν φάρμες σε απόσταση 10-15 μέτρων από το τεμάχιο
31. Κατά την επανεξέτασή του, ο Μ.Κ.5 είπε ότι είναι πριν 15 χρόνια περίπου που πρότεινε στον Κατηγορούμενο να γίνει ανταλλαγή, όταν ήθελε να κτίσει της κόρης του. Ως έκτη και τελευταία μάρτυρας κλήθηκε και κατέθεσε η κα. Χαριτίνη Κακουλλή (Μ.Κ.6), η οποία εργάζεται στο Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού στην Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας. Σύμφωνα με την Μ.Κ.6, ο αριθμός δελτίου ταυτότητας 540605 είναι του Σάββα Ευαγγέλου, ο οποίος γεννήθηκε στις 11/11/1955 στο Κίτι της Επαρχίας Λάρνακας και διαμένει στην οδό Γραβιάς 5, 7550 Κίτι. Η Μ.Κ.6 δεν αντεξετάστηκε. Πριν το κλείσιμο της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής, κατατέθηκε εκ συμφώνου ως Τεκμήριο «17», και για την απόδειξη της αλήθειας του περιεχομένου του, το αποτέλεσμα έρευνας στον Έφορο Εταιρειών σε σχέση με την κατάσταση της Κατηγορουμένης 3 εταιρείας από την σύστασή της μέχρι και σήμερα. Ο Κατηγορούμενος με την ανώμοτή του δήλωση ανέφερε ότι αρνείται όλες τις Κατηγορίες. Ούτε έκτισε, ούτε κατέχει, ούτε έδωσε το δικαίωμα σε κανένα να κτίσει για την οικοδομή για την οποία κατηγορείται. Στο στάδιο των αγορεύσεων, ο ευπαίδευτος συνήγορος του Καταγόρου εισηγήθηκε ότι όλες οι Κατηγορίες κατοχής και χρήσης έχουν αποδειχθεί. Το ίδιο και η Πρώτη Κατηγορία που αφορά την ανέγερση μεγάλου υποστατικού με στέγαστρο εντός του τεμαχίου
32. Παρέπεμψε σχετικά στη μαρτυρία του Μ.Κ.5 ως και στη μαρτυρία του Μ.Κ.
33. Ζήτησε, επίσης, να γίνει αποδεκτή η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής, στην οποία δεν υπήρξε αμφισβήτηση, εφόσον το μόνο που αμφισβήτησε η υπεράσπιση είναι η νομιμοποίηση του Κατηγόρου να εγείρει την παρούσα ιδιωτική ποινική δίωξη. Σε σχέση με το τελευταίο, ο κ. Δαμιανού εισηγήθηκε ότι αποδείχθηκε ότι υπάρχουν 8 δεδομένα που νομιμοποιούν τον Κατήγορο να εγείρει την παρούσα. Πρώτον, το τεμάχιο του Κατηγόρου συνορεύει με την κτηνοτροφική μονάδα και η φάρμα περιβάλλει το τεμάχιό του. Κάποια υποστατικά βρίσκονται σε απόσταση μερικών μέτρων, ενώ η οικοδομή των Κατηγοριών 5 και 6 εφάπτεται στο ανατολικό σύνορο. Δεύτερον, πρόκειται για τεράστια κτηνοτροφική μονάδα. Τρίτον, η κτηνοτροφική μονάδα προκαλεί δυσοσμία, ηχορύπανση και αντιαισθητική εικόνα που επηρεάζει τις ανέσεις της ιδιοκτησίας, την απόλαυση και την εκμετάλλευσή της σε όλες τις αποφάνσεις και προοπτικές, αλλά και την αξία της. Τέταρτον, η χρήση και η αξία του τεμαχίου του Μ.Κ.5 δεν στηρίζεται μόνο στη γεωργική του χρήση, εφόσον πρόκειται για περιοχή αναδασμού. Πέμπτον, η κτηνοτροφική μονάδα προκαλεί μεγάλη μείωση της αξίας της οικοδομής, ήτοι πέραν της τάξης του 40%. Έκτον, όλα τα υποστατικά και όλη η κτηνοτροφική μονάδα είναι παράνομη. Έβδομον, υπάρχει έντονο το στοιχείο της μονιμότητας της παρανομίας. Όγδοον, υπάρχει παντελής έλλειψη ενδιαφέροντος από την Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας για καταστολή της παρανομίας. Ακολούθως, ο κ. Δαμιανού με αναφορά στην νομολογία που εδραίωσε την ύπαρξη του δικαιώματος έγερσης ιδιωτικής ποινικής υπόθεσης εισηγήθηκε ότι το δικαίωμα ιδιωτικής υπόθεσης δεν περιορίζεται σε όσους εχουν ιδιοκτησία επί της οποίας κτίζεται ή κατέχεται παράνομα οικοδομή και πως είναι ευρύτερη η εφαρμογή της νομιμοποίησης σε άτομα που επηρεάζονται άμεσα τα δικαιώματά τους. Ο ιδιοκτήτης όμορου ακινήτου δεν αποκλείεται από του να καταχωρήσει ιδιωτική ποινική υπόθεση αν δεν στηρίζεται απλά και μόνο στο ότι συνορεύει με το ακίνητο που βρίσκεται το παράνομο οικοδόμημα. Στην προκειμένη περίπτωση, υπάρχει έντονος επηρεασμός των περιουσιακών δικαιωμάτων του ιδιώτη κατηγόρου. Ακολούθως, ο κ. Δαμιανού αναφέρθηκε σε νομολογία που πραγματεύεται το απαιτούμενο έννομο συμφέρον για να προσβληθεί με προσφυγή μια άδεια για ανάπτυξη ή μια παρέκκλιση ή μια καλυπτική άδεια οικοδομής ή πολεοδομική άδεια. Ήταν, λοιπόν, η εισηγηση του κ. Δαμιανού ότι έχει αποδειχθεί ότι επηρεάζονται άμεσα τα περιουσιακά δικαιώματα του Κατηγόρου από την παράνομη κτηνοτροφική μονάδα και τη χρήση των παράνομων υποστατικών και πως στην προκειμένη περίπτωση έχουμε «direct encroachment upon one's rights» και ζήτησε την καταδίκη του Κατηγορουμένου. Στην αντίπερα όχθη, ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορουμένου, εισηγήθηκε ότι ο Κατήγορος δεν δικαιούται και δεν νομιμοποιείται σε καταχώρηση ιδιωτικής ποινικής δίωξης εφόσον το κατ' εξαίρεση δικαίωμα ιδιώτη υφίσταται μόνο όταν υπάρχει παράνομη επέμβαση στην ακίνητη περιουσία παραπονουμένου. Ανέφερε, επίσης, ότι το πρόβλημα του Μ.Κ.5 δεν είναι η ανυπαρξία άδειας οικοδομής και πιστοποιητικού έγκρισης, αλλά η οχληρία που προκαλείται από την λειτουργία της φάρμας. Ο οχληρία που προκαλείται ένεκα οσμίας δεν έχει σχέση με τις διατάξεις του Κεφ.
34. Παρέπεμψε σχετικά σε νομολογία και στην έννοια της λέξης «encroachment», όπως ερμηνεύεται σε αγγλοελληνικό λεξικό. Εισηγήθηκε, επίσης, ότι δεν υπάρχει μαρτυρία ότι ο ίδιος ο Κατηγορούμενος ανήγειρε τα υποστατικά, αντικείμενο των Κατηγοριών, ούτε ότι ο ίδιος ανέχτηκε την ανέγερσή τους. Περαιτέρω, δεν υπάρχει μαρτυρία ότι ο ίδιος κατέχει και χρησιμοποιεί τα υποστατικά. Ζήτησε, λοιπόν, την αθώωση του Κατηγορουμενου από όλες τις Κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Αξιολόγηση-Ευρήματα Έχω παρακολουθήσει με κάθε δυνατή και επιβαλλόμενη προσοχή όλους τους μάρτυρες, τον τρόπο, το ύφος, τη συμπεριφορά, τις αντιδράσεις και γενικά την παρουσία τους στο Δικαστήριο και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους με σκοπό να καταλήξω στα αναγκαία ευρήματα και συμπεράσματα για σκοπούς της παρούσας απόφασης. Κρίνω σκόπιμο να ξεκινήσω με την μαρτυρία των Μ.Κ.2 και Μ.Κ.6, οι οποίοι, ως διεφάνη κατά την εξέλιξη της ακροαματικής διαδικασίας, κατέθεσαν για μη αμφισβητούμενα θέματα και η μαρτυρία τους ήταν κατά κάποιον τρόπο τυπικής μορφής. Έχω παρακολουθήσει τόσο τον Μ.Κ.2 όσο και την Μ.Κ.6 και πρέπει να πω ότι μου έδωσαν την εικόνα ειλικρινών και αξιόπιστων προσώπων, η δε μαρτυρία τους και το περιεχόμενο των τεκμηρίων που ο Μ.Κ.2 κατέθεσε γίνονται αποδεκτά στην ολότητά τους ως ανταποκρινόμενα στην πραγματικότητα. Από τη μαρτυρία των Μ.Κ.2 και Μ.Κ.6, ως και τα Τεκμήρια 4, 5, 6, 7 και 8 που ο Μ.Κ.2 κατέθεσε, ως και του κοινώς αποδεκτού υποβάθρου όπως προκύπτει από την πιο πάνω μαρτυρία, συνάγεται ότι, βάσει των επίσημων κτηματολογικών μητρώων, στην τοποθεσία «ασπρογιές» του χωριού Τερσεφάνου της Επαρχίας Λάρνακας και επί του Φύλου Σχεδίου 50/37 Ε2, Τμήμα 2, υπάρχει το χωράφι με αρ. εγγραφής 2/112, τεμάχιο 114, έκτασης 17 δεκαρίων και 501 τ.μ. (στο εξής «το Τεμάχιο 114»), το χωράφι με αρ. εγγραφής 2/113, τεμάχιο 115, έκτασης 3 δεκαρίων και 537 τ.μ. (στο εξής «το Τεμάχιο 115»), το χωράφι με αρ. εγγραφής 2/114, τεμάχιο 116, έκτασης 2 δεκαρίων και 677 τ.μ. (στο εξής «το Τεμάχιο 116») και το χωράφι με αρ. εγγραφής 2/115, τεμάχιο 117, έκτασης 12 δεκαρίων και 677 τ.μ. (στο εξής «το Τεμάχιο 117»). Εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης των Τεμαχίων 114 και 116 από τις 18/4/1997 μέχρι και σήμερα είναι ο Σάββας Ευαγγέλου, Α.Δ.Τ. 540605, από το χωριό Κίτι, Επαρχίας Λάρνακας, ήτοι ο Κατηγορούμενος. Εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του Τεμαχίου 115 από τις 18/4/1997 μέχρι και σήμερα είναι ο Νεόφυτος Παναγιώτου, από το Κίτι, ήτοι ο ιδιώτης κατήγορος/παραπονούμενος, Μ.Κ.5, και εγγεγραμμένη ιδιοκτήρια του Τεμαχίου 117 από τις 18/4/1997 μέχρι και σήμερα είναι κάποια Ευανθία Χαραλάμπους. Το Τεμάχιο 115 έχει σχεδόν ορθογώνιο σχήμα και ολόκληρο το νότιο σύνορό του εφάπτεται σε δρόμο. Ολόκληρο το ανατολικό σύνορο και μέρος του βορείου συνόρου του Τεμαχίου 115 εφάπτεται επί του Τεμαχίου 114, το δε υπόλοιπο βόρειο σύνορο του Τεμαχίου 115 εφάπτεται επί του Τεμαχίου
35. Δηλαδή, το Τεμάχιο 115 περικλείεται από τα ανατολικά και βόρεια αυτού από τα Τεμάχια 114 και
36. Το βόρειο σύνορο του Τεμαχίου 116 εφάπτεται επί του Τεμαχίου 117, το δε ανατολικό σύνορο του Τεμαχίου 116 εφάπτεται με το Τεμάχιο
37. Με το Τεμάχιο 114 εφάπτεται, επίσης, μέρος του ανατολικού συνόρου του Τεμαχίου
38. Ο Μ.Κ.1 μου έκανε, επίσης, καλήν εντύπωση και μου έδωσε την εικόνα ειλικρινούς και αξιόπιστου προσώπου. Θεωρώ ότι ως Τεχνικός Μηχανικός της Επαρχιακής Διοίκησης Λάρνακας περιορίστηκε σε γεγονότα για τα οποία μπορούσε να δώσει άμεση μαρτυρία σε συνδυασμό με κάποια στοιχεία που προκύπτουν από έγγραφα, τα οποία ως εκ της ιδιότητάς του κατείχε. Δεν θεωρώ ούτε έχω επισημάνει ο,τιδήποτε από το οποίο μπορεί να συναχθεί ότι θα ήταν διατεθειμένος να παραποιήσει μέρος των γεγονότων. Ο Μ.Κ.1, ο οποίος δεν αντεξετάστηκε, κατέθεσε με αμεσότητα, συνέπεια και πειστικότητα σε σχέση με την επί τόπια επίσκεψη που πραγματοποίησε στα Τεμάχια 114, 116 και 117 στις 4/11/2010, ως και την κατάσταση που εκεί εντόπισε. Περαιτέρω, έχοντας υπόψη τα προσόντα, την πείρα και το επάγγελμα του μάρτυρα, έχω ικανοποιηθεί ότι αυτός ήταν και είναι σε θέση να διαβάσει και ερμηνεύσει σχέδια, να διαπιστώσει με αναφορά στο επίσημο κτηματικό σχέδιο εντός ποιού τεμαχίου βρίσκονται τα υποστατικά που εντόπισε, να προβεί σε λεπτομερή περιγραφή και επί τόπια κατά προσέγγιση μέτρηση των διαστάσεων τούτων, ως και να καταθέσει με θετικό τρόπο στο Δικαστήριο κατά πόσον στους επίσημους φακέλους της Επαρχιακής Διοίκησης υπάρχει ή όχι είτε άδεια οικοδομής είτε πιστοποιητικό έγκρισης για τα 8 υποστατικά που εντόπισε εντός των Τεμαχίων 114, 116 και
39. Δεν διαφεύγει, βεβαίως, της προσοχής μου ότι ο Μ.Κ.1 δεν κατέθεσε ως τεκμήριο κάποια οικοδομική άδεια του 1981 που εκδόθηκε από την Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας για την ανέγερση κάποιων κτιρίων εντός του Τεμαχίου 114, τα οποία δεν εντόπισε κατά την επί τόπου επίσκεψή του. Συνεπώς, δεν μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του Μ.Κ.1 για να καταλήξω σε εύρημα ως προς το τί αφορούσε η εν λόγω άδεια και ποιός την υπέβαλε. Σε κάθε περίπτωση, όμως, ουδόλως αμφισβητήθηκε η αναφορά του, την οποία αποδέχομαι, ότι για τα 8 υποστατικά που εντόπισε και κατέγραψε στην έκθεση που ετοίμασε, Τεκμήριο 3, τα 6 εκ των οποίων φωτογράφησε (βλέπε τις 11 συνημμένες μαυρόασπρες φωτογραφίες επί του Τεκμηρίου 3), ο Έπαρχος Λάρνακας δεν εξέδωσε είτε άδεια οικοδομής είτε πιστοποιητικό έγκρισης. Όσον αφορά την έγχρωμη φωτογραφία που επισυνάπεται στο Τεκμήριο 3, σε σχέση με την οποία ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι τραβήχτηκε από το google earth στις 11/9/2009, δεν έχει τεθεί ενώπιόν μου το αναγκαίο εκείνο υπόβαθρο από το οποίο να μπορώ με ασφάλεια να καταλήξω σε εύρημα πότε και υπό ποιές περιστάσεις αυτή τραβήχθηκε. Αποδέχομαι, όμως, ότι ο Μ.Κ.1 ήταν σε θέση να ταυτοποιήσει το περιέχομενο της εν λόγω φωτογραφίας με αυτά που εντόπισε κατά την επί τόπου επίσκεψή του, και κατ' επέκταση δέχομαι την κατά τα άλλα μη αμφισβητηθείσα εκδοχή του, ότι δηλαδή αυτή αποτελεί πανοραμική απεικόνιση των τεμαχίων 114, 115, 116 και 117, ως και της πέριξ αυτών περιοχής. Τέλος, σε σχέση με τις επιστολές, Τεκμήρια 1 και 2, δέχομαι ότι αυτές παραλήφθηκαν από την Επαρχιακή Διοίκηση στις 25/11/2003 και 10/12/2007 αντίστοιχα. Την εικόνα ειλικρινούς και αξιόπιστου μάρτυρα σχημάτισα, επίσης, σε σχέση με τον Μ.Κ.3, ο οποίος κατέθεσε με αμεσότητα, ευθύτητα, πειστικότητα και συνέπεια, η οποία δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέτασή του, σε σχέση με την τοπογραφική εργασία που διεξήγαγε στα Τεμάχια 114, 115, 116 και 117, η οποία ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2010 με την πρώτη επί τόπια εξέταση που διενήργησε, και ολοκληρώθηκε τον Φεβρουάριο του 2011 με την ετοιμασία του σχεδίου, Τεκμήριο 13, όπου αποτύπωσε τους δρόμους, τις περιφράξεις, τα κτίρια και ό,τι άλλο σχετικό έχουν τα Τεμάχια 114, 115, 116 και
40. Πέραν το ότι δεν θεωρώ ούτε έχω επισημάνει ο,τιδήποτε από το οποίο μπορεί να συναχθεί ότι θα ήταν διατεθειμένος να παραποιήσει μέρος των γεγονότων, έχοντας υπόψη τα προσόντα, το επάγγελμα και την πείρα του Μ.Κ.3, θεωρώ ότι με τα έγγραφα που είχε στην κατοχή του και τα μέσα που χρησιμοποίησε, ήτοι τα Τεκμήρια 9-12 και 14, ως και και το όργανο τύπου λέιζερ, αυτός ήταν σε θέση να προβεί στην μετρήσεις που περιέγραψε, να τοποθετήσει τις μετρήσεις του στο τοπογραφικό σχέδιο, Τεκμήριο 13, και να μεταφέρει στο Δικαστήριο την επί τόπου κατάσταση στα Τεμάχια 114, 115, 116 και
41. Παρά το ότι ο Μ.Κ.3 δεν έκανε δορυφορικές μετρήσεις, με τις οποίες θα ήταν σε θέση να αποτυπώσει με απόλυτη ακρίβεια τις διαπιστώσεις του, εντούτοις η μέγιστη δυνατή απόκλιση του ενός μέτρου που μπορεί να υπάρχει μεταξύ του Τεκμηρίου 13 και της επί τόπου κατάστασης δεν κέκτηται οποιασδήποτε σημασίας στα περιστατικά της παρούσας εφόσον εδώ δεν εξετάζουμε συνοριακή διαφορά και δεν αμφισβητήθηκε σοβαρά από την υπεράσπιση ότι πράγματι βρίσκονται στα αντίστοιχα τεμάχια οι διάφορες κατασκευές που αποτύπωσε ο Μ.Κ.
42. Πέραν του ότι η θέση πως το Τεκμήριο 13 είναι άσχετο με την πραγματικότητα παρέμεινε να αιωρείται στη σφαίρα της υποβολής και της γενικότητας, μετά και την επεξήγηση που έδωσε ο Μ.Κ.3 σε σχέση με τις περιγραφές «περιτείχισμα» και «περίφραξη-ττέλι» που χρησιμοποίησε, δεν παρέμεινε ο,τιδήποτε αδιευκρίνιστο και αντιλεκτό. Σε σχέση με την φωτογραφία, Τεκμήριο 14, ισχύουν οι ίδιες παρατηρήσεις και σχόλια που έκανα αναφορικά με τη φωτογραφία του Τεκμηρίου 3 κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του Μ.Κ.
43. Βεβαίως, όπως βοήθησε τον Μ.Κ.3 στην εργασία της αποτύπωσης, αυτό θα βοηθήσει και το ίδιο το Δικαστήριο κατά την εξαγωγή των δικών του ευρημάτων σε σχέση με την επί τόπου κατάσταση. Δεν παραβλέπω τις μικρές αποκλίσεις που υπάρχουν μεταξύ των μετρήσεων του Μ.Κ.1 και του Μ.Κ.3, η ύπαρξη των οποίων είναι αναμενόμενη εφόσον ούτε ο ένας ούτε ο άλλος προέβηκε σε μετρήσεις ακριβείας. Για τους σκοπούς της παρούσας θα προτιμήσω, όμως, τη μαρτυρία του Μ.Κ.1 σε σχέση με τις περιγραφές των κατασκευών, εφόσον αυτός είναι τεχνικός μηχανικός, και τη μαρτυρία του Μ.Κ.3 σε σχέση με τις διαστάσεις και την τοποθέτηση αυτών, εφόσον ο τελευταίος είναι τοπογράφος, έχοντας κατά νου τη μέγιστη απόκλιση του ενός μέτρου. Με τις διευκρινίσεις, λοιπόν, και τις διαφοροποιήσεις που προβαίνω ανωτέρω, η μαρτυρία των Μ.Κ.1 και Μ.Κ.3 γίνεται αποδεκτή. Σε σχέση με τον Μ.Κ.4, οφείλω να επισημάνω από την αρχή ότι, αφού εξέτασα τα προσόντα, την εκπαίδευση, την εμπειρία και το επάγγελμά του, τον θεωρώ εμπειρογνώμονα σε σχέση με την εκτίμηση ακινήτων, έχοντας κατά νου τις αρχές που καθορίζουν το πότε ένας μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας. Βλ. Evangelou and another v. Ambizas

(1982)1 C.L.R. 41, 57. Κατά συνέπεια, η μαρτυρία του θα προσεγγιστεί με βάση τις αρχές προσέγγισης μαρτυρίας εμπειρογνώμονα. Όπως έχει συναφώς νομολογηθεί, ο εμπειρογνώμονας, κατ' εξαίρεση προς το γενικό κανόνα που απαγορεύει την έκφραση γνώμης από μάρτυρα, μπορεί να εκφράσει γνώμη αναφορικά με ζητήματα που εμπίπτουν στη σφαίρα της ειδικότητάς του. Βλ. Vassiliko Cement Works v. Stavrou

(1978)1 C.L.R. 389, Constantinides ν. Mavrogenis

(1983)1 C.L.R. 663, Νικολάου ν. Σταύρου

(1982)1 Α.Α.Δ 746. Σε τέτοια περίπτωση, ο εμπειρογνώμονας εφοδιάζει το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για τον έλεγχο της ακρίβειας των συμπερασμάτων του έτσι που να μπορέσει το Δικαστήριο να διαμορφώσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με εφαρμογή αυτών των κριτηρίων πάνω στα γεγονότα που αποδεικνύει η μαρτυρία. Βλ. Pouris v. R

(1983)2 C.L.R. 170, Philippou v. Odysseos

(1989)1 C.L.R.1. Εμπειρογνώμονας μπορεί να καταθέσει τη γνώμη του, με βάση τη γενική πείρα που διαθέτει, χωρίς να παραβιάζεται ο εξ ακοής κανόνας. Βλ. Καουρής ν. Δημητρίου κ.ά.

(2008)1(Β) Α.Α.Δ.

1. Περαιτέρω, το Δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο να υιοθετήσει τις απόψεις ενός εμπειρογνώμονα έστω και αν αυτές παραμένουν χωρίς αντεξέταση. Η μαρτυρία των εμπειρογνωμόνων προσφέρεται στο Δικαστήριο με σκοπό την παρουσίαση της επιστημονικής βάσης πάνω στην οποία οι εμπειρογνώμονες εργάστηκαν, ώστε το ίδιο το Δικαστήριο να μπορέσει να εξαγάγει τα δικά του ανεξάρτητα συμπεράσματα. Τα συμπεράσματα αυτά θα αποτελέσουν την ανεξάρτητη κρίση του Δικαστηρίου με βάση τα γεγονότα που έχουν αποδειχθεί μέσα από τη μαρτυρία αφενός, βοηθούμενο όμως και από την επιστημονική άποψη των εμπειρογνωμόνων αφετέρου. Το Δικαστήριο μπορεί να υιοθετήσει τη θέση ενός εμπειρογνώμονα είτε εν όλω είτε εν μέρει είτε καθόλου, ανάλογα με τα ευρήματά του και την αξιολόγηση της μαρτυρίας, έχοντας υπόψη ότι οι εμπειρογνώμονες δεν έχουν κανένα προβάδισμα έναντι άλλων μαρτύρων και η μαρτυρία τους υπόκειται στους ίδιους ακριβώς κανόνες αξιολόγησης, όπως των συνηθισμένων μαρτύρων επί γεγονότων. Πέραν, λοιπόν, του ότι ο Μ.Κ.4, κατέθεσε με αμεσότητα, σαφήνεια, πειστικότητα και ανεπιτήδευτα και με τρόπο αρκούντος επεξηγηματικό και κατανοητό σε σχέση με την εκτίμηση που ανέλαβε να ετοιμάσει και ετοίμασε σε σχέση με τη μείωση της αγοραίας αξίας του Τεμαχίου 115 ως απότελεσμα της ύπαρξης και της παρουσίας των υποστατικών, ως και της λειτουργίας της κτηνοτροφικής μονάδας, στα Τεμάχια 114, 116 και 117, αυτός παρέθεσε στο Δικαστήριο τα στοιχεία, συγκριτικά, που έλαβε υπόψη για τους σκοπούς της εκτίμησής του, εξηγώντας με ικανοποιητικό και αποδεκτό τρόπο την εν λόγω επιλογή του. Με ικανοποιητικό και αποδεκτό τρόπο εξήγησε, επίσης, τους λόγους που δεν χρησιμοποίησε ή δεν έλαβε υπόψη κάποια άλλα συγκριτικά ή τον ενδεχόμενο επηρεασμό της εκτίμησής του από την ύπαρξη κάποιων κτηνοτροφικών υποστατικών πλησίον του Τεμαχίου 115, ως επίσης το ότι αυτό ενδεχομένως να ενοικιάζεται και να καλλιεργείται. Κρίνεται ορθή και δικαιολογημένη η απόφαση του Μ.Κ.4 να χρησιμοποιήσει τη μέθοδο των συγκριτικών πωλήσεων και όχι τις άλλες δύο μεθόδους που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό της αξίας των ακινήτων, εφόσον το ζητούμενο ήταν η αγοραία αξία και η μείωση της αγοραίας αξίας του Τεμαχίου 115 για τους λόγους που εξήγησε. Επίσης, η αναφορά του Μ.Κ.4 ότι το Τεμάχιο 115 βρίσκεται σε περιοχή αναδασμού και όχι γεωργική περιοχή, όπως του υποβλήθηκε κατά την αντεξέτεσή του, επιβεβαιώνεται από το ίδιο το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 4, το οποίο αναφέρεται σε συμπληρωθέντα αναδασμό. Συνεπώς, είναι λογικό και αναμενόμενο να είναι μεγαλύτερη η αξία ενός χωραφιού που βρίσκεται σε περιοχή αναδασμού σε αντίθεση με ένα χωράφι σε γεωργική περιοχή, εφόσον στην πρώτη περίπτωση και μάλιστα όταν το χωράφι έχει την έκταση του Τεμαχίου 115, αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για οικιστικούς σκοπούς. Συνεπώς, κρίνεται ορθή η αναφορά του Μ.Κ.4 ότι αυτό που δίνει αξία σε ένα ακίνητο σε περιοχή αναδασμού είναι η δυνατότητα που υπάρχει για την ανέγερση κατοικίας και όχι η δυνατότητα να ενοικιαστεί για γεωργικούς σκοπούς. Σε κάθε περίπτωση, όπως και ο ίδιος ο Μ.Κ.4 ανέφερε, το εισόδημα είτε από την καλλιέργεια είτε από την ενοικίαση τόσο του Τεμαχίου 115 όσο και των υπόλοιπων τεμαχίων κοντά σε αυτό, τα οποία καλλιεργούνται, είναι τόσο μικρό που δεν επηρεάζεται η μείωση της αγοραίας αξίας του Τεμαχίου 115, στην οποία κατέληξε. Πέραν, βεβαίως, της επάρκειας της εκτίμησης και των επεξηγήσεων του Μ.Κ.4, η οποία δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέτασή του, είναι ηλίου φαεινότερο ότι η άσχημη μυρωδιά και ο θόρυβος που προκαλείται, ως και η αντιαισθητική εικόνα που παρουσιάζει η κτηνοτροφική μονάδα αγελάδων του μεγέθους αυτής που βρίσκεται στα Τεμάχια 114, 116 και 117, τα οποία συνορεύουν με το Τεμάχιο 115, αποτελούν αποτρεπτικούς παράγοντες στην απόφαση κάποιου να αγοράσει το Τεμάχιο 115 για σκοπούς οικιστικούς, μειώνοντας έτσι σημαντικά την αγοραία αξία αυτού. Με τη διευκρίνιση ότι ισχύουν τα ίδια σχόλια και παρατηρήσεις που έγιναν σε σχέση με το Τεκμήριο 14 κατά την αξιολόγηση των υπολοίπων μαρτύρων κατηγορίας, η μαρτυρία του Μ.Κ.4 γίνεται αποδεκτή. Την εικόνα ειλικρινούς και αξιόπιστου προσώπου σχημάτισα, επίσης, σε σχέση με τον Μ.Κ.5, ήτοι τον Ιδιώτη Κατήγορο. Αυτός κατέθεσε με αμεσότητα, απλότητα, σαφήνεια και πειστικότητα, η οποία παρέμεινε σταθερή κατά την αντεξέτασή του, η δε μαρτυρία του σε σχέση με την παρουσία και την ύπαρξη των υποστατικών και της κτηνοτροφικής μονάδας στα Τεμάχια 114, 116 και 117 συνάδει τόσο από το περιεχόμενο των επιστολών του προς την Επαρχιακή Διοίκηση, Τεκμήρια 1 και 2, ως και την υπόλοιπη μαρτυρία που έχω ήδη αποδεχθεί. Χρήζει, βεβαίως, αναφοράς ότι ουδόλως αμφισβητήθηκαν κατά την αντεξέτασή του Μ.Κ.5 οι αναφορές του τελευταίου σε σχέση με το πρόσωπο που έκτιζε το Δεκέμβριο του 2007 το πολύ μεγάλο κτηνοτροφικό υποστατικό που βρίσκεται στα βόρεια του Τεμαχίου 114, ως και το πρόσωπο που κατέχει και χρησιμοποιεί τα οκτώ υποστατικά (α) έως (η) στο Έγγραφο Α. Αυτό που επιχειρήθηκε κυρίως να αμφισβητηθεί κατά την αντεξέταση του Μ.Κ.5 είναι τα ελατήρια που τον οδήγησαν στην καταχώρηση της παρούσας ποινικής δίωξης, ισχυρισμούς που ο Μ.Κ.5 απέρριψε με τις εξηγήσεις και αναφορές του, οι οποίες ουσιαστικά παρέμειναν αναντίλεκτες. Πέραν τούτου, σε σχέση με τον Μ.Κ.5 σχημάτισα την εικόνα ενός ανθρώπου ο οποίος τα τελευταία 15-18 χρόνια ταλαιπωρείται και αγανακτεί με την παρουσία των διάφορων κτηνοτροφικών και άλλων υποστατικών και την σταδιακή επέκταση της κτηνοτροφικής μονάδας, εφόσον συνειδητοποιεί ότι δεν μπορεί να εκμεταλλευτεί το Τεμάχιο 115 με τον τρόπο που θα μπορούσε να πράξει αν δεν υπήρχε εκεί η κτηνοτροφική μονάδα. Πέραν της αρχικής προσπάθειας που κατέβαλε πριν 15 χρόνια περίπου να ανταλλάξει με τον Κατηγορούμενο το Τεμάχιο 115 με κάποιο άλλο τεμάχιο ώστε να απαλλαγεί από την παρουσία της κτηνοτροφικής μονάδας, κίνηση απόλυτα δικαιολογημένη και θεμιτή, στη συνέχεια ο Μ.Κ.5 έκανε τρεις καταγγελίες στην Επαρχιακή Διοίκηση μεταξύ της περιόδου από το 2001 μέχρι το 2007 αναμένοντας τη λήψη κάποιων μέτρων από τη διοίκηση, η οποία δεν έκανε κάτι, παρά μόνο ανέθεσε τον Νοέμβριο του 2010 στον Μ.Κ.1 να προβεί στην επί τόπια εξέταση και καταγραφή των υποστατικών εντός των Τεμαχίων 114, 116 και
2. Είναι η αδράνεια της διοίκησης που οδήγησε τον Μ.Κ.5 να απευθυνθεί σε Δικηγόρο και στην καταχώρηση της παρούσας, θεωρώντας ότι με τον τρόπο αυτό θα απαλλαγεί από τη παρουσία και τη λειτουργία της κτηνοτροφικής μονάδας. Δεν έχω, όμως, διαπιστώσει ότι ο Μ.Κ.5 καταχώρησε την παρούσα δίωξη για σκοπούς εκβιασμού του Κατηγορουμένου, όπως εισηγήθηκε η υπεράσπιση, εφόσον ο Μ.Κ.5 ήταν ειλικρινής σε σχέση με τις προθέσεις και τους λόγους που τον ώθησαν στην καταχώρηση της παρούσας. Βεβαίως, ο χαρακτηρισμός του επηρεασμού που υπάρχει και το αν αυτός νομιμοποιείται στην έγερση της παρούσας είναι ζήτημα νομικό. Σημειώνω, επίσης, ότι η ύπαρξη ή όχι παρανομίας είναι θέμα που αποφασίζεται από το Δικαστήριο, ως και ότι θα αγνοήσω τις αναφορές του Μ.Κ.5 1) σε σχέση με την άδεια που υπήρχε κάποτε για ένα μικρό υποστατικό 18 ζώων, εφόσον αυτός δεν ήταν σε θέση να καταθέσει θετικά επί τούτης, 2) σε σχέση με την αξία του Τεμαχίου 115 το 2007, εφόσον αυτός δεν ανέφερε πώς ήταν σε θέση να γνωρίζει αυτή, 3) σε σχέση με το τί του είπε κάποιος κτηματομεσίτης που τον προσέγγισε για να αγοράσει το Τεμάχιο 115, εφόσον αυτά αποτελούν εξ ακοής μαρτυρία, ως και 4) σε σχέση με το τί αφορούν τα κτίρια που είναι σχεδιασμένα εντός του Τεμαχίου 114 στα Τεκμήρια 4, 5, 6, 7, 9 και
3. Με τις διαφοροποιήσεις, λοιπόν, και διευκρινίσεις, στις οποίες προβαίνω ανωτέρω, η μαρτυρία του Μ.Κ.5 γίνεται αποδεκτή. Ως έχει προαναφερθεί, ο Kατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση, επιλογή η οποία αποτελεί απόλυτο δικαίωμά του και σε καμία περίπτωση μπορεί η επιλογή του αυτή να ληφθεί εναντίον του. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία της, είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι η δήλωση κατηγορούμενου χωρίς όρκο εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πώς ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Είναι υποχρέωση του Δικαστηρίου να της δώσει τη βαρύτητα που της αρμόζει και να την λάβει υπόψη του πριν φθάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεσή της. Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είπε με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο με την αντεξέταση. Επίσης, δεν είναι ικανή να αντικρούσει μια ένορκη μαρτυρία που κρίθηκε ήδη από το Δικαστήριο ως αξιόπιστη. (Βλ. Vrakas v. Republic

(1972)2 CLR 139, Themistocleous v. The Police

(1981)2 CLR 200, Anastassiades v. Republic

(1977)2 CLR 97, Khadar v. Republic

(1978)2 C.L.R. 152, Δημοσθένους ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 129, Συμιανός ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195, Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 22, Αχτάρ ν. Αστυνομίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 397). Μπορεί, όμως, να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως. Σε καμιά περίπτωση, όμως, δεν θεωρείται ότι συμπληρώνει τυχόν κενά στη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής, η οποία παραμένει με την υποχρέωση να αποδείξει την ενοχή του κατηγορουμένου με την παρουσίαση αξιόπιστης μαρτυρίας και ταυτόχρονα ικανοποιητικής για να αποδείξει την κατηγορία. Έχοντας, λοιπόν, κατά νου τις πιο πάνω αρχές, θα δοθεί η αρμόζουσα βαρύτητα στο περιεχόμενο της ανώμοτης κατάθεσης του Κατηγορουμένου κατά την εξαγωγή των τελικών ευρημάτων και κατά την απόφασή του Δικαστηρίου σε σχέση με το αν κατάφερε η Κατηγορούσα Αρχή να αποδείξει την υπόθεσή της εναντίον του Κατηγορουμένου. Συνεπώς, στη βάση της αξιολόγησης και των ευρημάτων, στα οποία προβαίνω ανωτέρω, τα κάτωθι αποτελούν περαιτέρω ευρήματά μου: Εντός του Τεμαχίου 114 βρίσκονται τουλάχιστον από το Δεκέμβριο του 2007 μέχρι και σήμερα τα ακόλουθα πέντε υποστατικά: 1.Στα νοτιοδυτικά αυτού, υπόστεγος χώρος φύλαξης οχημάτων, εμβαδού πέριξ των 767 τ.μ., ο οποίος είναι κλειστός από τις τρεις πλευρές και είναι κατασκευασμένος από μεταλλικό σκελετό, μεταλλική στέγη και πλήρωση από τσιμεντοπλινθοδομή (στο εξής «το Υποστατικό Α»). Το Υποστατικό Α βρίσκεται πολύ πλησίον του ανατολικού συνόρου του Τεμαχίου 115 με το Τεμάχιο

1. Χρήζει διευκρίνισης ότι δεν μπορώ να δεχθώ την εισήγηση του κ. Δαμιανού ότι το Υποστατικό Α εφάπτεται του συνόρου του Τεμαχίου 115, εφόσον, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Μ.Κ.3 και τα ευρήματα στα οποία προβαίνω κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του, υπάρχει ενδεχόμενο για μέγιστη απόκλιση ενός μέτρου μεταξύ της αποτύπωσης που έγινε στο Τεκμήριο 13 και της επί τόπου κατάστασης.
2. Στα δυτικά αυτού, υπόστεγος χώρος εκτροφής ζώων, εμβαδού πέριξ των 1352 τ.μ., ο οποίος είναι κατασκευασμένος από μεταλλικό σκελετό και μεταλλική στέγη (στο εξής «το Υποστατικό Β»).
3. Στα βόρεια αυτού, υπόστεγος χώρος εκτροφής ζώων, εμβαδού πέριξ των 2736 τ.μ., ο οποίος είναι κατασκευασμένος από μεταλλικό σκελετό και μεταλλική στέγη (στο εξής «το Υποστατικό Γ»).
4. Στα βορειοανατολικά αυτού, διώροφη οικοδομή κατοικίας με φέροντα οργανισμό από σκυρόδεμα, μεταλλική στέγη και πλήρωση από οπτοπλινθοδομή, εφαπτόμενη με χώρο αρμέγματος ζώων με φέροντα οργανισμό από σκυρόδεμα, μεταλλική στέγη και πλήρωση από οπτοπλινθοδομή, εφαπτόμενο με υπόστεγο χώρο αναμονής ζώων από μεταλλικό σκελετό και μεταλλική στέγη, συνολικών διαστάσεων πέριξ των 42.20 μέτρων x 12.70 μέτρων (στο εξής «το Υποστατικό Δ»).
5. Στα ανατολικά αυτού, υπόστεγος χώρος εκτροφής ζώων, εμβαδού πέριξ των 627 τ.μ., κατασκευασμένος από μεταλλικό σκελετό και μεταλλική στέγη (στο εξής «το Υποστατικό Ε»). Εντός του Τεμαχίου 116 βρίσκονται τουλάχιστον από το Δεκέμβριο του 2007 μέχρι και σήμερα τα ακόλουθα δύο υποστατικά: 1.Στα ανατολικά αυτού, υπόστεγος χώρος εκτροφής ζώων, εμβαδού πέριξ των 324 τ.μ., κατασκευασμένος από μεταλλικό σκελετό και μεταλλική στέγη (στο εξής «το Υποστατικό ΣΤ»). 2.Στα δυτικά αυτού, χώρος με προσαρτημένα σιλό ζωωτροφών, εμβαδού πέριξ των 226 τ.μ., κατασκευασμένος από τσιμεντοπλινθοδομή και μεταλλική στέγη (στο εξής «το Υποστατικό Ζ»). Εντός του Τεμαχίου 117 βρίσκεται στα νοτιοανατολικά αυτού, τουλάχιστον από το Δεκέμβριο του 2007 μέχρι και σήμερα, υπόστεγος χώρος εκτροφής ζώων, εμβαδού πέριξ των 212 τ.μ., κατασκευασμένος από μεταλλικό σκελετό και μεταλλική στέγη (στο εξής «το Υποστατικό Η»). Το Υποστατικό Γ ανεγέρθηκε τον Νοέμβριο και Δεκέμβριο του 2007 από τον Κατηγορούμενο. Στα Υποστατικά Α έως Η στεγάζεται και λειτουργεί τουλάχιστον από το Δεκέμβριο του 2007 μέχρι και σήμερα η μεγάλη κτηνοτροφική φάρμα αγελάδων, την οποία κατέχει, δουλεύει και ιθύνουν νους της οποίας είναι ο Κατηγορούμενος. Ο Κατηγορούμενος ξεκίνησε να κατέχει, να λειτουργεί και να διευθύνει κτηνοτροφική φάρμα αγελάδων στα Τεμάχια 114 και 116 τουλάχιστον πριν 18 χρόνια, η οποία επεκτείνετο σταδιακώς, με αποτέλεσμα αυτή σήμερα να έχει την προαναφερθείσα μορφή και έκαταση και να εκτρέφει εκεί πέραν των 200 αγελάδων, τουλάχιστον από τον Δεκέμβριο του
6. Είναι προφανές ότι κάποια από τα Υποστατικά Α-Β και Δ-Η, είτε στη σημερινή τους μορφή είτε με κάποιες διαφοροποιήσεις, κατέχονται και χρησιμοποιούνται από τον Κατηγορούμενο εδώ και αρκετά χρόνια. Εφόσον, όμως, ο Μ.Κ.5 δεν διευκρίνισε με την μαρτυρία του ποιά από αυτά, στη σημερινή τους μορφή, κατέχονταν και χρησιμοποιούνταν από τον Κατηγορούμενο πριν 18 χρόνια ή έστω το 2001 ή το 2003, όταν ο Μ.Κ.5 έκανε τις δύο πρώτες καταγγελίες του στην Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας, δεν μπορώ για τους σκοπούς της παρούσας να καταλήξω με ασφάλεια σε περαιτέρω εύρημα για την κατοχή και χρήση των συγκεκρμένων υποστατικών από τον Κατηγορούμενο σε περίοδο προγενέστερη του Δεκεμβρίου του
7. Τα προανεφερθέντα ευρήματα καταρρίπτουν βεβαίως την θέση της υπεράσπισης, η οποία προβλήθηκε για πρώτη φορά με την ανώμοτη δήλωση του Κατηγορουμένου και τις τελικές αγορεύσεις περί μη προσκόμισης μαρτυρίας για την ανέγερση του Υποστατικού Γ και για τη χρήση και κατοχή των Υποστατικών Α έως Η από τον Κατηγορούμενο. Υπενθυμίζω ότι η μαρτυρία για την κατοχή των Υποστατικών προέρχεται τόσο από την αποδεκτή και αναντίλεκτη μαρτυρία του Μ.Κ.5, τη δήλωση του Κατηγορουμένου σε αυτόν ότι κανένας δεν μπορεί να τον μετακινήσει από τη φάρμα του, ως και την αποδεκτή και αναντίλεκτη μαρτυρία του Μ.Κ.1, ο οποίος ανέφερε ότι η κτηνοτροφική μονάδα που επισκέφτηκε και επιθεώρησε είναι του Κατηγορουμένου. Η μαρτυρία για την ανέγερση του Υποστατικού Γ από τον Κατηγορούμενο προέρχεται από την αποδεκτή και αναντίλεκτη μαρτυρία του Μ.Κ.
8. Αποτελεί περαιτέρω εύρημά μου ότι η Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας δεν εξέδωσε είτε άδεια οικοδομής είτε πιστοποιητικό έγκρισης σε σχέση με οποιοδήποτε των Υποστατικών Α έως Η. Η ζήτηση για το Τεμάχιο 115, ιδιοκτησίας του Μ.Κ.5, είναι μειωμένη εξ αιτίας της υπάρξης και της λειτουργίας στα βόρεια και ανατολικά αυτού της κτηνοτροφικής μονάδας του Κατηγορουμένου στα Υποστατικά Α έως Η. Κανένας δεν επιθυμεί να αγοράσει το Τεμάχιο 115 λόγω της άσχημης μυρωδιάς και της ηχορύπανσης που προκαλείται από τα ζώα που εκτρέφονται στην κτηνοτροφική μονάδα του Κατηγορουμένου, όσο και της αντιαισθητικής εικόνας αυτής. Το Τεμάχιο 115 βρίσκεται ακριβώς δίπλα από την εν λόγω κτηνοτροφική μονάδα, με αποτέλεσμα η αγοραία αξία από τις 16/12/2008 μέχρι και σήμερα να είναι μειωμένη πέραν της τάξης του 40% από την αγοραία αξία που θα είχε αν δεν υπήρχε εκεί η κτηνοτροφική μονάδα του Κατηγορουμένου. Ενόψει της παρουσίας και της λειτουργίας της κτηνοτροφικής μονάδας του Κατηγορουμένου, το Τεμάχιο 115 μοιάζει περισσότερο να είναι κτηνοτροφικό, παρά το ότι βρίσκεται σε περιοχή αναδασμού. Ο Μ.Κ.5 προέβη σε τρεις καταγγελίες στην Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας σε σχέση με την παρουσία και λειτουργία της κτηνοτροφικής μονάδας του Κατηγορουμένου. Η πρώτη ήταν στις 20/2/2001, η δεύτερη στις 23/11/2003 και η τρίτη στις 9/12/
9. Στην τελευταία μάλιστα γραπτή καταγγελία του, ο Μ.Κ.5 ενημέρωνε την διοίκηση αναφορικά με την τότε ανέγερση από τον Κατηγορούμενο του Υποστατικού Γ. Η Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας δεν προέβη στη λήψη οποιωνδήποτε δικαστικών μέτρων εναντίον του Κατηγορουμένου ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου σε σχέση με αδικήματα που να αφορούν την ανέγερση ή την κατοχή ή την χρήση άνευ αδείας οποιουδήποτε των Υποστατικών Α έως Η. Νομική Πτυχή-Συμπεράσματα Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως και στην παρούσα, η κατηγορούσα αρχή φέρει το βάρος απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, ήτοι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου του αδικήματος, αντικείμενο της κατηγορίας, και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσον εύλογες κι εάν είναι. Βλ. Λοϊζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363. Το βάρος εναποτίθεται στους ώμους της κατηγορούσας αρχής να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής. Βλ. Φλουρής ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401. Όπως τονίστηκε στην Γενικός Εισαγγγελέας ν. Ευριπίδου

(2002)2 Α.Α.Δ. 246 «οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής.» Όπως καθορίστηκε, μεταξύ άλλων, στην Τούμπας ν. Αστυνομίας

(1984)2 C.L.R. 110, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασιστεί υπέρ του και να απαλλαγεί και αθωωθεί από την κατηγορία. Σύμφωνα με το Άρθρο 3

(1)του Νόμου, κανένα πρόσωπο δεν δύναται- «(α) .................. (β) να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή. (γ) .................. (δ) .................. (ε) .................. (στ) ................, χωρίς άδεια γι' αυτό, η οποία λαμβάνεται προηγουμένως από την αρμόδια αρχή όπως καθορίζεται στο εδάφιο

(2)...» Από το λεκτικό του εδαφίου (β) του Άρθρου 3

(1)του Νόμου, συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της Πρώτης Κατηγορίας που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος είναι τα ακόλουθα:

(1)Η ανέγερση οικοδομής.

(2)Η οικοδομή να είναι οικοδομή σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου.

(3)Να μην έχει προηγηθεί των εργασιών ανέγερσης της οικοδομής η έκδοση άδειας οικοδομής από την αρμόδια αρχή. Σύμφωνα, περαιτέρω, με το Άρθρο 10

(1)του Νόμου: «Κανένα πρόσωπο δεν κατέχει ή χρησιμοποιεί, ή ενεργεί όπως οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο κατέχει ή χρησιμοποιεί, ή επιτρέπει ή ανέχεται οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή, εκτός εάν και μέχρις ότου εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή σε σχέση με αυτή, ανεξάρτητα αν χορηγήθηκε άδεια για τέτοια οικοδομή δυνάμει του άρθρου 3.» Από το λεκτικό του Άρθρου 10 συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων της κατοχής και χρήσης οικοδομής, χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή, τα οποία αφορούν οι Κατηγορίες 3 έως 18, είναι τα ακόλουθα:

(4)Η οικοδομή να είναι οικοδομή σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου.

(5)Ο κατηγορούμενος να κατέχει ή να χρησιμοποιεί την οικοδομή αντικείμενο της κατηγορίας.

(6)Να μην έχει εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης που να καλύπτει την οικοδομή από την αρμόδια αρχή. Οι ερμηνευτικές διατάξεις του Άρθρου 2 του Νόμου ερμηνεύουν τον όρο «οικοδομή» να σημαίνει «οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή ή τμήμα οικοδομής, ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο.» Με βάση το πιο πάνω λεκτικό, η έννοια της «οικοδομής» καλύπτει: (α) οποιαδήποτε κατασκευή από οποιαδήποτε ύλη (β) που περικλείει ή οριοθετεί ή (γ) έχει σκοπό να περικλείει ή να οριοθετεί (δ) οποιαδήποτε γη ή χώρο. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου ν. Δήμου Αγλαντζιάς

(2006)2 Α.Α.Δ. 291, το κατά πόσον μια κατασκευή θεωρείται «οικοδομή» ή όχι είναι θέμα πραγματικό. Το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του όλα τα συναφή γεγονότα, όπως το σχήμα και το μέγεθος της κατασκευής με τα υπόλοιπα κατασκευάσματα, και τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει χρήση της οικοδομής. Κανένας από τους πιο πάνω παράγοντες δεν είναι καθοριστικός, αλλά όλοι μαζί βοηθούν στην απάντηση του τιθέμενου ερωτήματος. Ενδεικτικά μπορεί να αναφερθεί ότι ακόμη και η τοποθέτηση πασσάλου παράλληλα προς υφιστάμενο τοίχο και η τοποθέτηση στέγης κρίθηκε ότι αποτελεί κατασκευή, η οποία περικλείει και οριοθετεί χώρο, και κατ' επέκταση «οικοδομή» εντός της εννοίας του Άρθρου 2 του Νόμου. Βλ. Κυπριανού ν. Δήμου Στροβόλου

(1992)2 Α.Α.Δ. 344. Σύμφωνα δε με τις ερμηνευτικές διατάξεις των Άρθρων 2 και 3

(2)(β) του Νόμου, «αρμόδια αρχή» εντός οποιασδήποτε περιοχής, η οποία δεν είναι περιοχή Δήμου, είναι ο Έπαρχος της Επαρχίας. Υπό το φως, λοιπόν, της πιο πάνω ερμηνευτικής διάταξης ως και της ευρείας ερμηνείας που η νομολογία απέδωσε στον όρο «οικοδομή», στα περιστατικά της παρούσας δεν χωρεί αμφιβολίας ότι τα Υποστατικά Α έως Η αποτελούν «οικοδομές» εν τη εννοία του Άρθρου 2 του Νόμου. Στο σημείο αυτό πρέπει, βεβαίως, να διευκρινιστεί ότι η οικοδομή, αντικείμενο των Κατηγοριών 1 έως 4, είναι το Υποστατικό Γ. Το Υποστατικό Α είναι η οικοδομή, αντικείμενο των Κατηγοριών 5 και 6, το Υποστατικό Ε είναι η οικοδομή, αντικείμενο των Κατηγοριών 7 και 8, το Υποστατικό Δ είναι η οικοδομή, αντικείμενο των Κατηγοριών 9 και 10, το Υποστατικό Ζ είναι η οικοδομή, αντικείμενο των Κατηγοριών 11 και 12, το Υποστατικό ΣΤ είναι η οικοδομή, αντικείμενο των Κατηγοριών 13 και 14, το Υποστατικό Η είναι η οικοδομή, αντικείμενο των Κατηγοριών 15 και 16 και το Υποστατικό Β είναι η οικοδομή, αντικείμενο των Κατηγοριών 17 και 18. Περαιτέρω, ενόψει του ευρήματός μου ότι τα Υποστατικά Α έως Η βρίσκονται εντός της κοινότητας Τερσεφάνου της Επαρχίας Λάρνακας, έχω ικανοποιηθεί ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι αρμόδια αρχή, εντός της εννοίας των Άρθρων 2 και 3

(2)(β) του Νόμου, είναι ο Έπαρχος Λάρνακας. Υπό το φως των ευρημάτων μου ως ανωτέρω, έχω ικανοποιηθεί, επίσης, ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο Έπαρχος Λάρνακας δεν εξέδωσε οποτεδήποτε είτε άδεια οικοδομής είτε πιστοποιητικό έγκρισης για οποιοδήποτε των Υποστατικών Α έως Η. Βλ. Ηλιάδης ν. Δήμου Λάρνακας

(1998)2 Α.Α.Δ.

1. Περαιτέρω, από τα ευρήματά μου, δεν χωρεί αμφιβολίας ότι ο Κατηγορούμενος ανήγειρε το Υποστατικό Γ το Νοέμβριο και Δεκέμβριο του 2007, χωρίς να έχει εξασφαλιστεί οποτεδήποτε άδεια οικοδομής σε σχέση με αυτό από την αρμόδια αρχή, ως και ότι αυτός κατέχει και χρησιμοποιεί τα Υποστατικά Α έως Η, τουλάχιστον από τον Δεκέμβριο του 2007 μέχρι και σήμερα, χωρίς να έχει εξασφαλιστεί οποτεδήποτε για αυτά πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή. Δεν κέκτηται οποιασδήποτε σημασίας το ότι στις Λεπτομέρειες Αδικήματος των Κατηγοριών 5 έως 18 αναγράφεται ότι ο Κατηγορούμενος κατέχει και χρησιμοποιεί τις αντίστοιχες οικοδομές από τον Ιανουάριο του 2001 μέχρι και σήμερα, εφόσον τα αδικήματα της παράνομης χρήσης και κατοχής οικοδομής είναι συνεχιζόμενα και διαρκή αδικήματα, ο δε χρόνος δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο αυτών. Συνεπώς, αποτελεί αναπόδραστη κατάληξή μου ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων της Πρώτης Κατηγορίας και των Κατηγοριών 3 έως
2. Όχι, όμως, το συστατικό στοιχείο της επίτρεψης ανέγερσης οικοδομής που αφορά το αδίκημα της Δεύτερης Κατηγορίας, εφόσον δεν προέκυψε από την ενώπιόν μου μαρτυρία ότι ο Κατηγορούμενος ανέχθηκε είτε επέτρεψε τις εργασίες ανέγερσης του Υποστατικού Γ από οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο. Εξ άλλου, ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής δεν εισηγήθηκε, υπό το φως της Πρώτης Κατηγορίας, την καταδίκη του Κατηγορουμένου στη Δεύτερη Κατηγορία. Παρά την πιο πάνω κατάληξή μου, αυτό που θα καθορίσει την τύχη της παρούσας ποινικής δίωξης είναι η απάντηση επί του ζητήματος της νομιμοποίησης του Κατηγόρου, Μ.Κ.5, να εγείρει την παρούσα ιδιωτική ποινική δίωξη. Το δικαίωμα ενός πολίτη να εγείρει ποινική δίωξη ξεκαθάρισε στην υπόθεση Ttofinis ν. Theocharides and Another

(1983)2 C.L.R. 363 ότι πηγάζει από το αγγλικό κοινοδίκαιο, το οποίο εφαρμόζεται στο δικό μας δικαιϊκό σύστημα με βάση το Άρθρο 29(Ι)(γ) του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60. Τονίστηκε ότι καμιά πρόνοια του Συντάγματος δεν έχει εξουδετερώσει τα ισχύοντα στο κοινοδίκαιο για το δικαίωμα του πολίτη να εγείρει ιδιωτική ποινική υπόθεση. Όπως εξηγήθηκε από τον Έντιμο Δικαστή, κ. Πική, όπως ήταν τότε (βλ. σελ. 369), το δικαίωμα δεν το έχει κάθε πολίτης, αλλά μόνο το θύμα του εγκλήματος («Not every individual has the right of private prosecution. Only victims of crime have this right. Unlike the Roman Law, the common law never recognised action popularis in any sphere of the law».) Βλ., επίσης, την απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Κυριάκου Καμμούγιαρου

(1995)1 Α.Α.Δ. 805. Στην απόφαση της πλειοψηφίας στην Ttofinis υιοθετούνται τα όσα ανέφερε ο Λόρδος Diplock στην υπόθεση Courier v. Union of Post Office Workers and Others

(1977)3 All E.R. 70, 97 (HL), ότι η ποινική δίωξη αποτελεί χρήσιμη συνταγματική εγγύηση εναντίον της αυθαίρετης διεφθαρμένης ή μεροληπτικής παράλειψης ή άρνησης των αρμοδίων αρχών να διώξουν αδικοπραγούντες («it exists and is a useful constitutional safeguard against capricious corrupt or biased failure or refusal of those authorities to prosecute offenders against the criminal law»). Η υπόθεση Ttofinis αφορούσε ποινική δίωξη που έγινε από ιδιώτη εναντίον του εκεί κατηγορουμένου, ο οποίος κατηγορούνταν ότι ανήγειρε οικοδομή χωρίς άδεια ή παραβιάζοντας τους όρους της άδειας κατά παράβαση των διατάξεων του Κεφ.

1. Υπήρχε ισχυρισμός ότι η περί ης ο λόγος οικοδομή κτίστηκε εν μέρει πάνω στη γη του ιδιώτη κατηγόρου και το Δικαστήριο κλήθηκε να αποφασίσει κατά πόσον αυτός νομιμοποιούνταν στην έγερση ιδιωτικής ποινικής υπόθεσης υπό το φως των διατάξεων του Άρθρου 21 του Κεφ.
2. Δηλαδή, το ερώτημα ήταν κατά πόσον το Κεφ. 96 έδινε αποκλειστική εξουσία στην αρμόδια αρχή να διώκει παραβάτες για παραβιάσεις των διατάξεων του Κεφ.
3. Η απάντηση που δόθηκε από τον Έντιμο Δικαστή κ. Πική στις σελ. 369 και 370 ήταν η εξής: «The answer is in the negative. Certainly, s.21 does not purport to confer exclusive powers upon appropriate authorities to prosecute transgressors of Cap. 96 or regulations thereunder. There is nothing in s.21, or anywhere else in Cap. 96, taking away the right to a private prosecution. By allowing the appeal it must not be assumed that we decide that a citizen, however affected by the violations of the provisions of Cap. 96 or regulations made thereunder, has a right to prosecute the offender. On the contrary, as explained in this judgment, the right to prosecute vests only on the victim of crime. Only where the rights of an individual are directly affected, as, in this case where, allegedly, the illegal structure was erected upon his land, a right to prosecute accrues. In other words, there must be direct encroachment upon one's rights in order to sustain a private prosecution. In every other case the body entrusted by law for its enforcement, is the appropriate authority. In consequence, the owner of adjoining property does not have a right per se to move the machinery of the law whenever his neighbour builds on his own land in violation of the provisions of Cap.96.» (δική μου η υπογράμμιση). Θα πρέπει, βεβαίως, να σημειωθεί ότι ο Έντιμος Δικαστής κ. Τριανταφυλλίδης, όπως ήταν τότε, στην δική του ξεχωριστή απόφαση ανέφερε τα εξής, στη σελ. 372-373: «The above quoted provisions of section 20 of Cap. 96, as well as those of section 21 of the same Law, lead, in my view, by inevitable implication, to the conclusion that obligations created by Cap. 96, and by delegated legislation made thereunder, can, as a rule, be enforced only by proccedings instituted by the «appropriate authority» concerned, as defined in Cap. 96, and not by private criminal prosecutions; and this view of mine finds support in the relevant principle of law which establishes that obligations created by a statute can, as a rule, be enforced only in the manner specified therein (see, inter alia, London Borough of Southwork v. Williams, [1971] 2 All E.R. 175, 179). I am, however, prepared to accede to the proposition that, exceptionally, a private individual whose immovable property is actually encroached upon unlawfully as a result of a violation of the provisions of Cap. 96, or of delegated legislation made thereunder-as it is alleged by the appellant to be in the present case- is entitled to resort not only to his remedies in civil law but, also, to the remedy by means of a private criminal prosecution. Ι leave open, at this stage, in order to consider it further, if and when the occasion arises, the issue of whether or not encroachment upon the proprietary rights of a person in a manner other than that alleged in the present case might entitle him to file a private criminal prosecution in respect of a violation of the provisions of Cap. 96 or of any delegated legislation made thereunder». Στην υπόθεση Xenia A. Kalia v. Stelios Lambrou and Another

(1985)2 C.L.R. 217, η εκεί ιδιώτης κατήγορος καταχώρησε ποινική υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων, οι οποίοι αντιμετώπιζαν κατηγορίες για το αδίκημα της ανέγερσης γκαράζ χωρίς άδεια οικοδομής και κατοχής του γκαράζ χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης, κατά παράβαση των διατάξεων του Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος των κατηγοριών, το γκαράζ επηρέαζε αρνητικά (adversely) υφιστάμενο δικαίωμα διόδου της παραπονουμένης στην ακίνητη περιουσία των κατηγορουμένων, στο οποίο η παραπονουμένη δικαιούνταν beneficially. To Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι, αν υφίστατο τέτοιος ισχυρισμός, τότε θα υπήρχε άμεση επέμβαση στα περιουσιακά δικαιώματα της παραπονουμένης («direct encroachment upon the appellant's proprietary rights») που θα νομιμοποιούσε αυτή να εγείρει ιδιωτική ποινική δίωξη σύμφωνα με την απόφαση της πλειοψηφίας στην Ttofinis (ανωτέρω). Το Ανώτατο Δικαστήριο σημείωσε ότι τα υπόλοιπα παράπονα της παραπονουμένης που προκύπτουν από τις λεπτομέρειες αδικήματος των κατηγοριών δεν εμπίπτουν εντός της έννοιας της άμεσης παρέμβασης σε περιουσιακά δικαιώματα και δεν θα νομιμοποιούσαν την καταχώρηση ιδιωτικής ποινικής δίωξης για παραβιάσεις των διατάξεων του Κεφ.
2. Δεν ανέφερεται, όμως, στην απόφαση ποιά είναι αυτά τα υπόλοιπα παράπονα. Στην υπόθεση Bernard Hogg v. Αγγελικής Παπαδοπούλου

(1992)2 Α.Α.Δ. 36, ο ιδιώτης κατήγορος ήταν με την κατηγορουμένη συνιδιοκτήτες εξ αδιαιρέτου κτήματος επί του οποίου βρίσκονταν οικοδομή, για την οποία η κατηγορουμένη κατηγορήθηκε ότι δεν κατεδάφισε παρακούοντας έτσι διάταγμα Δικαστηρίου. Ερμηνεύοντας τo απόσπασμα από την απόφαση του κ. Πική στην Ttofinis (ανωτερω), το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε ότι το συμπέρασμα που εξάγεται είναι ότι πρέπει να υπάρχει άμεση παρέμβαση στα δικαιώματα του πολίτη ώστε αυτός να μπορεί να καταχωρήσει ιδιωτική ποινική υπόθεση. Αποφασίστηκε, λοιπόν, στη σελ. 39 ότι η συνιδιοκτησία «νομιμοποιεί οποιοδήποτε των συνιδιοκτητών να εγείρει υπόθεση εναντίον του άλλου συνιδιοκτήτη εφόσον υπάρχει παράμβαση στα δικαιώματα των συνιδιοκτητών τα οποία απορρέουν από την τέτοια συνιδιοκτησία ... Οι παράνομες πράξεις της εφεσίβλητης επί της συνιδιόκτητης περιουσίας θίγει άμεσα τα ιδιοκτησιακά του δικαιώματα» Στην υπόθεση Αιπεία Λτδ v. Sirocco Estates Co Ltd κ.ά.

(1997)2 Α.Α.Δ. 434 ο ιδιώτης κατήγορος ήταν ο ιδιοκτήτης της οικοδομής, την οποία ενοικίασε στους εκεί κατηγορουμένους. Οι τελευταίοι τοποθέτησαν στην οροφή του ακινήτου πινακίδα με το όνομα της επιχείρησής τους. Με την ιδιωτική ποινική υπόθεση προσάφθηκαν πέντε κατηγορίες με βάση τις διατάξεις του περί Επιδείξεως Διαφημίσεων (Έλεγχος) Νόμου, Κεφ. 50, ήτοι ότι οι εκεί κατηγορούμενοι τοποθέτησαν στο υποστατικό μεγάλη φωτεινή πινακίδα χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ανατρέποντας την πρωτόδικη απόφαση, με την οποία κρίθηκε ότι ο ιδιώτης κατήγορος δεν είχε δικαίωμα να διώξει τους κατηγορουμένους, αποφάσισε, υπό το φως της απόφασης Kalia (ανωτέρω), ότι το μόνο γεγονός που έχει σημασία είναι η διαπίστωση του δικαιώματος της κατηγορούσας εταιρείας επί του συγκεκριμένου ακινήτου. Τονίστηκε ότι μόνο όταν τα δικαιώματα του ιδιώτη επηρεάζονται άμεσα από την παράνομη πράξη, τότε αυτός έχει δικαίωμα άσκησης ιδιωτικής ποινικής δίωξης. Όπως διαβάζουμε στην σελ. 438: «Η επέμβαση στο υποστατικό που έγινε χωρίς τη συγκατάθεση της ιδιοκτήτριας θεωρείται επέμβαση στα περιουσιακά της δικαιώματα και συνεπώς έχει κάθε δικαίωμα άσκησης της συγκεκριμένης ποινικής δίωξης.» Δεν θα πρέπει, βεβαίως, να διαφεύγουν της προσοχής μας τα λεχθέντα στην υπόθεση 1. Pambos & Kostakis Moleskis Trading Ltd κ.ά. ν. Melpomeni Hotel Apartments Ltd, Ποινική Έφεση Αρ. 163/2009, ημερομηνίας 19/9/2011, ότι δηλαδή τα δικαστήρια, «σύμφωνα με τη Γιάλλουρου κ.ά. ν. Οδοντ. Εργ. Γ. Α. Βαριάνος Λτδ κ.ά.

(2007)2 Α.Α.Δ. 151, δεν επιθυμούν τη χρήση αυτού του δικαιώματος, ιδιαίτερα, όταν, μέσω της ποινικής δίωξης, επιδιώκεται η προώθηση αστικού δικαιώματος, το οποίο, λόγω, ακριβώς, της φύσης του, δεν είναι ορθό να γίνεται αντικείμενο ποινικής δίωξης. Κάθε υπόθεση, βέβαια, εξετάζεται υπό το φως των δικών της πραγματικών περιστατικών...» Βλ., επίσης, την απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Πολάκης Σαρρής κ.ά. ν.

1. C & R Undersea Adventures Co Ltd κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. 254/2009, ημερομηνίας 8/11/
2. Στην σχετικά πρόσφατη υπόθεση Κλεάνθης Δημοσθένους ν. Τύχωνα Τύχωνος, Ποινική Έφεση Αρ. 153/2011, ημερομηνίας 16/1/2013, η οποία αφορούσε ιδιωτική ποινική υπόθεση για το αδίκημα της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής και το πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάσισε ότι ο παραπονούμενος δεν νομιμοποιούνταν να καταχωρήσει ιδιωτική ποινική δίωξη εναντίον του κατηγορουμένου, το Ανώτατο Δικαστήριο θεώρησε εσφαλμένη την προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, ότι δηλαδή το ζήτημα που έχρηζε εξέτασης ήταν το κατά πόσον ο εκεί παραπονούμενος είχε «έννομο συμφέρον» να εγείρει ιδιωτική ποινική δίωξη. Όπως τονίζεται στην απόφαση του Έντιμου Δικαστή κ. Ερωτοκρίτου: «Η αναφορά σε «έννομο συμφέρον» φαίνεται να είναι παρερμηνεία των όσων αναφέρθηκαν στην Ttofinis v. Kyriakides and Another, ανωτέρω και ως όρος που χρησιμοποιείται κυρίως στο διοικητικό δίκαιο, οδηγεί σε σύγχυση ...» Έχοντας κατά νου την προαναφερθείσα νομολογία, δεν θεωρώ ότι η έστω πολύ μεγάλη μείωση και επηρεασμός της αγοραίας αξίας του Τεμαχίου 115 από την παρουσία και τη λειτουργία της πολύ μεγάλης κτηνοτροφικής μονάδας του Κατηγορουμένου, η οποία στεγάζεται και λειτουργεί στα Υποστατικά Α έως Η, τα οποία κατέχονται και χρησιμοποιούνται από τον Κατηγορούμενο χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή, αποτελούν άμεση παρέμβαση ή επέμβαση στα περιουσιακά δικαιώματα του ιδιοκτήτη του Τεμαχίου 115 που να νομιμοποιεί αυτον να εγείρει ιδιωτική ποινική δίωξη, σύμφωνα με την απόφαση της πλειοψηφίας στην Ttofinis (ανωτέρω), για τις συγκεκριμένες παραβάσεις του Κεφ.
3. Η εν λόγω μείωση και ο επηρεασμός της αγοραίας αξίας του Τεμαχίου 115 αποτελεί έμμεση παρέμβαση ή επέμβαση στα περιουσιακά δικαιώματα του Ιδιώτη Κατηγόρου ή άλλως συνεπακόλουθη (consequential) ζημιά ή απώλεια, εφόσον δεν προκύπτει από αυτή καθεαυτή την παραβίαση από τον Κατηγορούμενο των συγκεκριμένων διατάξεων του Κεφ. 96, αλλά από τη στέγαση και λειτουργία στις παράνομες οικοδομές της κτηνοτροφικής μονάδας, αφού είναι αυτή που προκαλεί την άσχημη μυρωδιά, την ηχορύπανση και την αντιαισθητική εικόνα. Στην προαναφερθείσα κατάληξή μου συνεπικούρησε και το ότι δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο των αδικημάτων της χρήσης και της κατοχής παράνομης οικοδομής που προνοεί το Κεφ. 96, το πώς κατέχεται ή χρησιμοποιείται η παράνομη οικοδομή. Οι αποφάσεις σε υποθέσεις προσφυγών δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος, στις οποίες με παρέπεμψε ο κ. Δαμιανού, όπου ουσιαστικά ερμηνεύεται η έννοια του εννόμου συμφέροντος πολίτη να καταχωρήσει προσφυγή κατά εκτελεστών διοικητικών πράξεων, δεν μπορούν να βοηθήσουν την υπόθεση του Κατηγόρου, εφόσον, όπως τονίστηκε στην Τύχωνος (ανωτέρω), δεν ταυτίζεται και δεν πρέπει να συγχύζεται η έννοια του «έννομου συμφέροντος» για σκοπούς καταχώρησης προσφυγής με τη νομιμοποίηση ιδιώτη κατήγορου να εγείρει ιδιωτική ποινική δίωξη. Πέραν των ανωτέρω, δεν θεωρώ ότι θα πρέπει να διαδραματίσει καθοριστικό παράγοντα στο ζήτημα της νομιμοποίησης ή όχι στην προκειμένη περίπτωση το γεγονός ότι τα Τεμάχια 114 και 116, όπου βρίσκονται οι 7 από τις 8 παράνομες οικοδομές, είναι όμορα του Τεμαχίου 115, ήτοι αυτά περικλείουν το βόρειο και ανατολικό του σύνορο. Αδιαμφισβήτητα ο επηρεασμός είναι μεγαλύτερος λόγω της εγγύτητας της κτηνοτροφικής μονάδας, αλλά, όπως προκύπτει και από την μαρτυρία του Μ.Κ.4 (βλ. σελ. 5 του Τεκμηρίου 15), ο επηρεασμός της αγοραίας αξίας του Τεμαχίου 115 θα εξακολουθούσε να ήταν μεγάλος, ήτοι θα υπήρχε μείωση της τάξης του 40%, ακόμη και στην περίπτωση που δεν βρισκόταν ακριβώς δίπλα από αυτό η κτηνοτροφική μονάδα. Θεωρώ ότι ο συγκεκριμένος επηρεασμός αποτελεί ουσιαστικά ιδιωτική οχληρία του τρίτου είδους (βλ. Clerk & Lindsell on Torts, 18η έκδοση, σελ. 973 και επ.) που αφορά το δυσμενή επηρεασμό της άνεσης και εύλογης προσωπικής απόλαυσης της γης του γείτονα και μια τέτοια αξίωση δεν μπορεί να αποτελέσει τη βάση νομιμοποίησης καταχώρησης ιδιωτικών ποινικών διώξεων για τα αδικήματα της ανέγερσης ή κατοχής ή χρήσης οικοδομής χωρίς άδεια της αρμόδιας αρχής, κατά παράβαση των διατάξεων του Κεφ.
4. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, αποτελεί κατάληξή μου ότι ο Κατήγορος δεν νομιμοποιείται στην καταχώρηση της παρούσας ιδιωτικής ποινικής δίωξης και, κατ΄επέκταση, ο Κατηγορούμενος θα πρέπει να αθωωθεί και απαλλαγεί από όλες τις Κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Σε περίπτωση, όμως, που η προαναφερθείσα κατάληξή μου είναι λανθασμένη, τότε θα έβρισκα τον Κατηγορούμενο ένοχο στις Κατηγορίες 1 και 3 έως
5. Συνεπώς, ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από όλες τις Κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του Κατηγορουμένου και εναντίον του Κατηγόρου, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ενόψει των ευρημάτων και των συμπερασμάτων μου στην παρούσα, δίδονται οδηγίες όπως αντίγραφο της παρούσας απόφασης διαβιβαστεί στον Έντιμο Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας. (Υπ.) ...................................... Μ. Μηλιώτου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο