Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. ΠΑΥΛΟΣ ΝΕΟΦΥΤΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 21813/09, 22/1/2013

(1)του Ποινικού Κώδικα ΚΕΦ.

1. Στις λεπτομέρειες αδικήματος αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος μεταξύ των ημερομηνιών 30/5/09 και 5/6/09 παρά την οδό Ιάσωνος στο τεμάχιο 481 Φ.Σχ.51/18.3.2 στην Κάτω Πάφο, εσκεμμένα και παράνομα προκάλεσε ζημιά ύψους €2.007,54 σε 15 καλλωπιστικά δενδρύλια δηλαδή θούγιες ιδιοκτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας και διαχείρισης του Δήμου Πάφου. Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε πέντε συνολικά μάρτυρες, τη Σοφία Χαριλάου (Μ.Κ.1), τον Χαράλαμπο Στυλιανού (Μ.Κ.2), την Μαρία Πετρίδου (Μ.Κ.3), τον Κυριάκο Αναστασίου (Μ.Κ.4) και τον Θέμη Φιλιππίδη (Μ.Κ.5). Το Δικαστήριο σε ενδιάμεση απόφαση του έκρινε ότι είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου και τον κάλεσε σε απολογία αφού του εξήγησε τα δικαιώματα του. Ο κατηγορούμενος επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία ενώ κάλεσε ως μάρτυρα υπεράσπισης τον Χρίστο Χατζηβασίλη (Μ.Υ.1). Μαρτυρία Κατηγορούσας Αρχής Οι Μ.Κ.1 (υπάλληλος στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου) και Μ.Κ.2 (Τεχνικός Μηχανικός Χωρομετρίας στο Τμήμα Χωρομετρίας του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου) ανέφεραν ότι το τεμάχιο 481 που αναφέρεται στις λεπτομέρειες αδικήματος ανήκει στην Κυπριακή Δημοκρατία από 8/11/01 και είναι καταχωρημένο σ΄ αυτήν ως χώρος πρασίνου. Αναφέρθηκε ακόμα ότι ο χώρος, όπως υποδείχθηκε από υπάλληλο του Δήμου Πάφου (κάποιος Αθανάσης) ότι υπήρχαν τα δενδρύλια, ανήκε στο ως άνω τεμάχιο
2. Νοτίως του τεμαχίου 481 βρίσκονται τα τεμάχια 119 και 120 με τα οποία συνορεύει. Τέλος, αναφέρθηκε ότι ο χώρος πρασίνου, δηλαδή το τεμάχιο 481 δεν ξεχωρίζει επακριβώς από τα τεμάχια 119 και 120 και χρειάστηκαν μετρήσεις για να εξακριβωθεί ότι ο χώρος που υποδείχθηκε από το άτομο του Δήμου Πάφου ότι βρίσκονταν τα δενδρύλια ανήκε στο τεμάχιο
3. Στα πλαίσια της μαρτυρίας των Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 κατατέθηκε έκθεση λεπτομερειών ακινήτου, δηλαδή του τεμαχίου 481 (Τεκμήριο 1), τοπογραφικό σχέδιο όπου φαίνεται το τεμάχιο (Τεκμήριο 2), σχέδιο όπου φαίνεται η χωρομετρική εργασία που διεξήχθηκε από τον Μ.Κ.2 (Τεκμήριο 3) και το Τεκμήριο 4 το οποίο ετοιμάστηκε στο σχεδιαστήριο του Τμήματος του και στο οποίο αποτυπώνεται η χωρομετρική εργασία που έγινε. Η Μ.Κ.3, γεωπόνος, η οποία το έτος 2009 εργαζόταν στο Δήμο Πάφου ως σύμβουλος για θέματα πρασίνου, ανέφερε ότι την 10/6/09 επισκέφθηκε τον ως άνω χώρο πρασίνου και διαπίστωσε ότι τα ως άνω δενδρύλια είχαν εκριζωθεί και στη θέση τους υπήρχαν χώματα. Το μέρος είχε ισοπεδωθεί. Το γεγονός της εκρίζωσης το είχε πληροφορηθεί την προηγούμενη μέρα από τον Μ.Κ.
4. Τα συγκεκριμένα δενδρύλια τα γνώριζε από προηγούμενες επισκέψεις της. Τα δενδρύλια που εκριζώθηκαν ήσαν μικρά δέντρα, δηλαδή θάμνοι θούγιας και όχι καλλιτρίδες όπως πληροφορήθηκε ότι ανέφερε στην Αστυνομία ο Μ.Κ.
5. Οι θάμνοι αυτοί είχαν ηλικία πέραν των 9 χρόνων σύμφωνα με όσα της είπε ο Μ.Κ.4 και είχαν ύψος 3 μέτρα περίπου. Ήταν φυτεμένοι σε ευθεία γραμμή και υπέδειξε στο Τεκμήριο 3 τη διακεκομμένη γραμμή που αποτυπώνει το μέρος που είχε υποδειχθεί στον Μ.Κ.2 κατά τη διενέργεια των χωρομετρικών εργασιών ότι υπήρχαν δέντρα. Η αξία των ως άνω δέντρων σύμφωνα με τη Μ.Κ.3 ήτο €2.007,45 (€133,83 το ένα επί 15 που ήταν ο αριθμός των δέντρων) και κατέθεσε την εκτίμηση της που βασίστηκε στη μέθοδο της κεφαλαιοποίησης της προσόδου που είναι τυποποιημένη μέθοδος την οποία διδάχτηκε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (Τεκμήριο 6). Η Μ.Κ.3 ανέφερε ακόμα ότι μετά το συμβάν υπήρξε ένας προβληματισμός και ο Δήμος Πάφου έπρεπε να σιγουρευτεί ότι τα ως άνω δέντρα ήσαν μέσα στο χώρο πρασίνου γιατί βρίσκονταν πολύ κοντά στα ιδιωτικά οικόπεδα. Έτσι, συνεργείο του Τμήματος Μικροπροβλημάτων του Δήμου Πάφου τοποθέτησε πασσάλους στα όρια του δημόσιου τεμαχίου-χώρου πρασίνου με τα ιδιωτικά οικόπεδα που ήσαν χώροι στάθμευσης. Οι πάσσαλοι τοποθετήθηκαν με βάση τοπογραφικό σχέδιο που είχε στην κατοχή του ο Δήμος Πάφου. Οι πάσσαλοι τοποθετήθηκαν μεταξύ του χώρου που βρίσκονταν τα δενδρύλια και των ιδιωτικών οικοπέδων, δηλαδή με τον τρόπο που τοποθετήθηκαν οι πάσσαλοι φαίνεται ότι τα δενδρύλια ήσαν μέσα στο χώρο πρασίνου. Ο Μ.Κ.4, υπάλληλος στο Δήμο Πάφου στο Τμήμα Δημοσίων Κήπων και υπεύθυνος στην περιοχή της κάτω Πάφου, ανέφερε ότι την 5.6.09 διαπίστωσε ότι τα 15 δέντρα (θούγιες) ύψους 3 μέτρων περίπου που βρίσκονταν στην οδό Ιάσωνος στην Κάτω Πάφο πίσω από χώρο στάθμευσης ο οποίος ήτο ιδιοκτησίας του κατηγορούμενου δεν ήσαν πλέον εκεί και στο μέρος υπήρχε ξένο άσπρο χώμα. Τα συγκεκριμένα δέντρα ο ίδιος τα είχε περιποιηθεί μια εβδομάδα προηγουμένως και ήταν τοποθετημένα στο χώρο πρασίνου του Δήμου Πάφου σε ευθεία γραμμή σε απόσταση 80-90 εκατοστά το ένα από το άλλο. Ο ίδιος δεν είδε πως εκριζώθηκαν τα δέντρα αυτά ούτε τι απέγιναν. Την 9/6/09 ο ίδιος μετέβηκε στο πιο πάνω μέρος και βρήκε τον κατηγορούμενο να συνομιλεί με τέσσερεις υπαλλήλους του Τμήματος Μικροπροβλημάτων του Δήμου Πάφου τους οποίους κατονόμασε, οι οποίοι μετέβηκαν στο χώρο για να τοποθετήσουν πασσάλους. Τότε άκουσε τον κατηγορούμενο να αναφέρει στους ως άνω υπαλλήλους του Δήμου Πάφου «εν κανεί που σας καθάρισα τον τόπο που τα δέντρα έσιετε παράπονο;» Δηλαδή ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι αυτός εκρίζωσε τα δέντρα. (Πάντως κατά την αντεξέταση του όταν του ζητήθηκε να αναφέρει τι ακριβώς άκουσε ανέφερε «εν κανεί που σας εκαθάρισα τον τόπο έχετε και παράπονο»;) Όταν ο ίδιος έπιασε δουλειά στο Δήμο Πάφου τον Σεπτέμβριο του έτους 1999 τα δέντρα αυτά ήσαν ήδη φυτεμένα και του τα υπέδειξε ο προηγούμενος υπάλληλος που τα φρόντιζε. Οι πάσσαλοι που τοποθέτησε το συνεργείο του Δήμου Πάφου απείχαν ½ μέτρο από το μέρος που ήσαν οι συγκεκριμένες θούγιες οι οποίες ήσαν μέσα στο χώρο πρασίνου. Την μέρα που διαπίστωσε την απουσία των ως άνω θούγιων, είχε καθαριστεί το οικόπεδο που ήτο χώρος στάθμευσης και ο εκσκαφέας που χρησιμοποιήθηκε για τον καθαρισμό του οικοπέδου είχε εισέλθει εντός του χώρου πρασίνου. Ο Μ.Κ.5 Δημοτικός Γραμματέας στο Δήμο Πάφου από τον Φεβρουάριο του έτους 1998 ανέφερε ότι ο Δήμος Πάφου κατέχει και διαχειρίζεται το χώρο πρασίνου στο τεμάχιο 481 στην οδό Ιάσωνος όπως και όλους τους χώρους πρασίνου στη δημαρχούμενη περιοχή. Ο χώρος αυτός ανήκει στη δημαρχούμενη περιοχή, δηλαδή βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Πάφου. Στον όρο διαχείριση συμπεριλαμβάνονται όλες οι ενέργειες για συντήρηση και αναβάθμιση του χώρου αυτού όπως και άλλων χώρων. Παρακολούθησα με προσοχή όλους τους μάρτυρες κατηγορίας και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την όλη παρουσία και τις αντιδράσεις τους. Οι Μ.Κ.1, Μ.Κ.2, Μ.Κ.3 και Μ.Κ.5 μου άφησαν καλή εντύπωση αφού ήσαν σαφείς και άμεσοι στις απαντήσεις τους ενώ δεν υπέπεσαν σε ουσιώδεις αντιφάσεις. Δέχομαι τη μαρτυρία τους. Όσον αφορά τον Μ.Κ.4 σχημάτισα την εντύπωση ότι δεν ανέφερε στο Δικαστήριο όλη την αλήθεια. Ανέφερε κατά την αντεξέταση του ότι την ημέρα που αντιλήφθηκε την απουσία των δενδρυλίων υπήρχε εκσκαφέας που διενεργούσε εργασίες καθαριότητος στον ιδιωτικό χώρο στάθμευσης που συνόρευε με το χώρο πρασίνου και που ανήκε στον κατηγορούμενο, ο οποίος εισήλθε εντός του χώρου πρασίνου. Κάτι τέτοιο όμως δεν αναφέρει στις γραπτές του καταθέσεις που έδωσε στην Αστυνομία-Τεκμήρια 8 και 9 τα οποία αποτελούν μέρος της κυρίως εξέτασης του. Ένα τόσο σημαντικό στοιχείο που θα έριχνε φως στην υπόθεση, δηλαδή αν υπήρχε εκσκαφέας που χρησιμοποιείτο για εργασίες καθαριότητας του γειτονικού οικοπέδου που ήτο χώρος στάθμευσης και συνόρευε με το χώρο πρασίνου και που εισήλθε εντός του χώρου πρασίνου δεν θα έπρεπε, αν ανταποκρίνετο στην αλήθεια, να απουσιάζει από τις γραπτές καταθέσεις που έδωσε στην Αστυνομία. Περαιτέρω, ο ισχυρισμός του ότι άκουσε τον κατηγορούμενο να παραδέχεται σε άλλους υπαλλήλους του Δήμου ότι αυτός εκρίζωσε τα δέντρα αποτελεί δικό του αυθαίρετο συμπέρασμα και όχι ότι ακριβώς άκουσε τον κατηγορούμενο να αναφέρει. Δηλαδή βασίστηκε στα όσα ανάφερε ότι άκουσε τον κατηγορούμενο να λέει και προέβηκε σε κάποιο συμπέρασμα το οποίο όμως δεν είναι το μοναδικό συμπέρασμα που θα μπορούσε να εξαχθεί. Ακόμα δεν έχω πειστεί για την ακρίβεια των όσων άκουσε. Δεν δέχομαι την μαρτυρία αναφορικά με τα ως άνω σημεία. Δέχομαι το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας του. Εξετάζοντας τη μαρτυρία που προσκομίσθηκε εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής καταλήγω ότι δεν είναι αρκετή για να αποδείξει την κατηγορία της κακόβουλης ζημιάς την οποία αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το άρθρο 324

(1)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 αναφέρει τα ακόλουθα: «324.-

(1)Όποιος εσκεμμένα και παράνομα καταστρέφει ή προξενεί ζημιά σε περιουσία, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος, το οποίο εκτός αν προνοείται διαφορετικά είναι πλημμέλημα, ...... Νοείται ότι οι διατάξεις του άρθρου 8 του παρόντος Νόμου εφαρμόζονται σε ποινική δίωξη που ασκείται δυνάμει του άρθρου αυτού, νοουμένου ότι ο κατηγορούμενος αποδείξει με τέτοιο τρόπο που να ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι η ισχυριζόμενη άσκηση ειλικρινούς αξίωσης δικαιώματος ήταν και εύλογη υπό τις περιστάσεις.» Έχοντας υπόψη τη μαρτυρία που έχει προσκομισθεί, απουσιάζει οποιαδήποτε ικανοποιητική μαρτυρία που να καταδεικνύει μετά βεβαιότητας ότι ο κατηγορούμενος κατάστρεψε ή προκάλεσε ζημιά δηλαδή την εκρίζωση των αναφερόμενων δενδρυλίων (15 θούγιων). Ο Μ.Κ.4 είπε ότι ο κατηγορούμενος ενώπιον συγκεκριμένων υπαλλήλων του Δήμου τους οποίους κατονόμασε (τον ένα εκ των οποίων κατονόμασε και ο κατηγορούμενος κατά τη μαρτυρία του) ανέφερε «Εν κανεί που σας εκαθάρισα τον τόπο που τα δέντρα έσιετε παράπονο;» και ότι αυτή η δήλωση έγινε την 9/6/09 στο μέρος που ήσαν τα δέντρα. Είναι απορίας άξιο γιατί δεν κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε από τα άτομα στα οποία μίλησε απευθείας ο κατηγορούμενος. Αυτή όμως η φράση που ανέφερε ο κατηγορούμενος ήτο αυτοτελής πρόταση ή μέρος κάποιας μεγαλύτερης πρότασης ή κάποιου άλλου ευρύτερου θέματος; Δεν διευκρινίστηκε κάτι τέτοιο. Ο κατηγορούμενος κατά τον ως άνω χρόνο μιλούσε για τις συγκεκριμένες θούγιες ή για άλλα δέντρα; Ούτε αυτό διευκρινίστηκε. Επομένως είναι γι΄ αυτό που η αναφορά του Μ.Κ.4 ότι άκουσε τον κατηγορούμενο να παραδέχεται στους υπαλλήλους του Δήμου ότι εκρίζωσε τις 15 θούγιες κρίνεται ως αυθαίρετη. Περαιτέρω, δεν έχω πειστεί για το τι ακριβώς άκουσε ο Μ.Κ.4 αφού κατά την αντεξέταση του όταν ανέφερε τι είπε ο κατηγορούμενος δεν ανέφερε τις λέξεις «τα δέντρα» γεγονός που δημιουργεί αμφιβολίες ως προς το ακριβές περιεχόμενο των όσων άκουσε. Ακόμα και αν για σκοπούς συζήτησης γίνει δεκτό ότι ο κατηγορούμενος αναφέρετο στις συγκεκριμένες 15 θούγιες για τη στοιχειοθέτηση του αδικήματος απαιτείται η ζημιά να προκληθεί εσκεμμένα και παράνομα. Καμία ικανοποιητική μαρτυρία υπάρχει γι΄ αυτό το συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Αντίθετα, υπάρχει η μαρτυρία του Μ.Κ.2 ο οποίος επισκέφθηκε το μέρος και ανέφερε ότι ο χώρος πρασίνου δεν ξεχωρίζει επακριβώς με τα τεμάχια 119 και 120 και ότι χρειάστηκαν μετρήσεις για να εξακριβωθεί ότι ο χώρος που υποδείχθηκε εκ μέρους του Δήμου Πάφου ότι βρίσκονταν οι θούγιες ανήκε στο τεμάχιο 481, δηλαδή στο χώρο πρασίνου. Περαιτέρω, οι Μ.Κ.3 και Μ.Κ.4 ανέφεραν κατά τη μαρτυρία τους ότι οι θούγιες ήσαν πολύ κοντά στα όρια του χώρου πρασίνου και του χώρου στάθμευσης. (Ο κατηγορούμενος κατά τη μαρτυρία του παραδέχθηκε ότι το τεμάχιο 120 ανήκει στον ίδιο και το τεμάχιο 119 στον αδελφό του). Επομένως ούτε αυτό το συστατικό στοιχείο του αδικήματος έχει αποδειχθεί στο βαθμό που απαιτείται. Οι κατηγορίες θα πρέπει, σε μια ποινική υπόθεση, να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι αυτές, δεν επιτρέπονται (Γενικός Εισαγγελέας v. Ευριπίδου

(2002)2 Α.Α.Δ. 246, Λοίζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363). Καταλήγω επομένως, από τη στιγμή που η μαρτυρία που προσκομίστηκε εκ μέρους του κατηγορούμενου δεν είναι ενοχοποιητική γι΄ αυτόν, ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποτύχει να αποδείξει την κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Μετά την κατάληξη μου αυτή κρίνω περιττό να αναφερθώ εκτενώς στη μαρτυρία του ίδιου του κατηγορούμενου και του Μ.Υ. Ο κατηγορούμενος κατά τη μαρτυρία του αναφέρθηκε σε διάφορα θέματα αρνούμενος κατηγορηματικά ότι εκρίζωσε ή προκάλεσε ζημιά σε οποιαδήποτε δενδρύλια που ανήκαν στο Δήμο Πάφου ή σε οποιοδήποτε τρίτο. Δέχεται ότι τον Μάϊο του έτους 2009 και συγκεκριμένα την περίοδο 22/5/09-24/5/09 (και όχι την περίοδο 30/5/09-5/6/09 που αναφέρεται στο κατηγορητήριο ούτε συγκεκριμένα την 5/6/09 που ανέφερε ο Μ.Κ.4) προέβηκε σε κάποιες εργασίες στο τεμάχιο 120 που ανήκει στον ίδιο και καθάρισε το τεμάχιο 119 που ανήκει στον αδελφό του ενώ ταυτόχρονα καθάρισε και το μέρος του χώρου πρασίνου που συνορεύει με τα τεμάχια 119 και 120 από ξερά χόρτα και άλλα άχρηστα αντικείμενα (κλαδέματα και κρεβατάκια πισίνας). Παρουσίασε αριθμό φωτογραφιών (Τεκμήρια 12, 14, 15, 16 και 17) καθώς και άλλα τεκμήρια (Τεκμήρια 11, 13, 18 και 19) Δέχεται ακόμα ότι την 9/6/09 μίλησε με κάποιους υπαλλήλους του Δήμου Πάφου οι οποίοι τοποθετούσαν πασσάλους και έσκαβαν και εντός του τεμαχίου του και διαμαρτυρήθηκε ως επίσης ότι ο προϊστάμενος τους που ήρθε στο μέρος τους είπε να σταματήσουν να σκάβουν λάκκους εντός του τεμαχίου του. Αρνήθηκε ότι συζήτησε θέμα δενδρυλίων ή ζημιών χωρίς όμως να θυμάται το ακριβές περιεχόμενο της στιχομυθίας. Αμφισβητεί ακόμα ότι στο σημείο που υποστηρίχθηκε από τους μάρτυρες κατηγορίας υπήρχαν οποιαδήποτε δενδρύλια. Ο Μ.Υ. ανέφερε στο Δικαστήριο ότι το χρονικό διάστημα μεταξύ 22/5/09-24/5/09 κατόπιν εντολής του κατηγορούμενου προέβηκε σε κάποιες εργασίες στα τεμάχια 119 και 120. Ανάμεσα στις εργασίες που διενήργησε ήτο ο καθαρισμός του τεμαχίου 119 από ξερά χόρτα ως επίσης το νότιο μέρος του χώρου πρασίνου (τεμάχιο 481) στο σημείο που συνορεύει με το τεμάχιο 119 από ξερά χόρτα και στο σημείο που συνορεύει με το τεμάχιο 120 από άχρηστα αντικείμενα (κλαδέματα και παλιά κρεβατάκια πισίνας) που υπήρχαν εκεί. Κατά τη διενέργεια της εργασίας αυτής δεν έγινε εκρίζωση οποιωνδήποτε δενδρυλίων αφού δεν υπήρχαν δενδρύλια μέσα στο χώρο που καθάρισε. Στα σημεία που μας ενδιαφέρουν δέχομαι από τη μαρτυρία του κατηγορούμενου και του Μ.Υ. ότι δεν έγινε είτε εκ μέρους του κατηγορούμενου προσωπικά, είτε εκ μέρους του Μ.Υ. δια λογαριασμό του κατηγορούμενου οποιαδήποτε εκρίζωση δενδρυλίων κατά το χρονικό διάστημα που αναφέρεται στις λεπτομέρειες αδικήματος της κατηγορίας (30/5/09-5/6/09) ή σε οποιοδήποτε άλλο πλησιέστερο χρονικό διάστημα ή ημερομηνία. Ως εκ των ανωτέρω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποτύχει να αποδείξει την κατηγορία που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) ............... Α. Ν. Κονής, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο