SNA Trading LTD ν. Γεώργιος Φραγκής (Εστιατόρια) Λτδ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 11496/11, 4/2/2013

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας, οι κατηγορούμενοι 1 κατά ή περί την 14ην Γενάρη 2011 στην Λευκωσία, έκδωσαν την επιταγή με αριθμό 10885007 επί της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, πληρωτέας στην S.N.A. Trading LTD στις 14/1/2011, για το ποσό των € 25,000,00, η οποία επιταγή κατά την παρουσίαση της προς πληρωμή στην ίδια τράπεζα μέσω της Marfin Popular Bank, κατά ή μετά την ημερομηνία κατά την οποία κατέστη πληρωτέα, δεν εξοφλήθηκε λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων της κατηγορούμενης 1 και η οποία επιταγή παραμένει απλήρωτη μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της τρίτης κατηγορίας, οι κατηγορούμενοι 1 κατά ή περί την 14ην Γενάρη 2011 στην Λευκωσία, έκδωσαν την επιταγή με αριθμό 10885008 επί της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, πληρωτέας στην S.N.A. Trading LTD στις 1/2/2011, για το ποσό των € 20,921,00, η οποία επιταγή κατά την παρουσίαση της προς πληρωμή στην ίδια τράπεζα μέσω της Marfin Popular Bank, κατά ή μετά την ημερομηνία κατά την οποία κατέστη πληρωτέα, δεν εξοφλήθηκε λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων της κατηγορούμενης 1 και η οποία επιταγή παραμένει απλήρωτη μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της πέμπτης κατηγορίας, οι κατηγορούμενοι 1 κατά ή περί την 28ην Φλεβάρη 2011 στην Λευκωσία, έκδωσαν την επιταγή με αριθμό 11061847 επί της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, πληρωτέας στην S.N.A. Trading LTD στις 28/2/2011, για το ποσό των € 25,000,00, η οποία επιταγή κατά την παρουσίαση της προς πληρωμή στην ίδια τράπεζα μέσω της Marfin Popular Bank, κατά ή μετά την ημερομηνία κατά την οποία κατέστη πληρωτέα, δεν εξοφλήθηκε λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων της κατηγορούμενης 1 και η οποία επιταγή παραμένει απλήρωτη μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της έβδομης κατηγορίας, οι κατηγορούμενοι 1 κατά ή περί την 28ην Φλεβάρη 2011 στην Λευκωσία, έκδωσαν την επιταγή με αριθμό 11061848 επί της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, πληρωτέας στην S.N.A. Trading LTD στις 8/3/2011, για το ποσό των € 25,000,00, η οποία επιταγή κατά την παρουσίαση της προς πληρωμή στην ίδια τράπεζα μέσω της Marfin Popular Bank, κατά ή μετά την ημερομηνία κατά την οποία κατέστη πληρωτέα, δεν εξοφλήθηκε λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων της κατηγορούμενης 1 και η οποία επιταγή παραμένει απλήρωτη μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της ένατης κατηγορίας, οι κατηγορούμενοι 1 κατά ή περί την 28ην Φλεβάρη 2011 στην Λευκωσία, έκδωσαν την επιταγή με αριθμό 11061849 επί της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, πληρωτέας στην S.N.A. Trading LTD στις 15/3/2011, για το ποσό των € 25,000,00, η οποία επιταγή κατά την παρουσίαση της προς πληρωμή στην ίδια τράπεζα μέσω της Marfin Popular Bank, κατά ή μετά την ημερομηνία κατά την οποία κατέστη πληρωτέα, δεν εξοφλήθηκε λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων της κατηγορούμενης 1 και η οποία επιταγή παραμένει απλήρωτη μέχρι σήμερα. Ο κατηγορούμενος 2, αντιμετωπίζει στις κατηγορίες 2, 4, 6, 8 και 10, το αδίκημα της παροχής συνδρομής στην έκδοση επιταγής χωρίς αντίκρυσμα, κατά παράβαση των άρθρων 305 (Α)

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και πιο συγκεκριμένα στις λεπτομέρειες των αδικημάτων, ο κατηγορούμενος 2 κατά τον χρόνο και τόπο που αναφέρονται στις κατηγορίες 1, 3, 5, 7 και αντίστοιχα, παρείσχε συνδρομή στην διάπραξη των αδικημάτων των εν λόγω κατηγοριών από την κατηγορούμενη

1. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ως Μ.Κ. 1 κατέθεσε η κα Αθηνά Χριστοφορίδου. Ανέφερε ότι εργάζεται στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Κύπρου στην Λευκωσία. Γνωρίζει την κατηγορούμενη 1 εταιρεία διότι ήταν πελάτες στο κατάστημα τους. Αναγνώρισε και κατέθεσε το τεκμήριο 1, το οποίο είναι η επιταγή με αριθμό 10885008 επί της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) ημερομηνίας 1/2/2011 για το ποσό των € 20,921,00 (και που αφορά ουσιαστικά τις κατηγορίες 3 και 4). Αναγνώρισε το εν λόγω τεκμήριο διότι ήταν υπεύθυνη στο λογιστήριο της εν λόγω τράπεζας σε υποκατάστημα στην Παλλουριώτισσα. Όταν παρουσιάστηκε η εν λόγω επιταγή μέσω του clearing house της Κεντρικής Τράπεζας, ο λογαριασμός του πελάτη έχει κλείσει από τον Μάιο του 2011 και η επιταγή έχει σφραγιστεί ως account closed στις 30/6/2011 με δική της υπογραφή στην σχετική σφραγίδα. Αναγνώρισε και κατέθεσε το τεκμήριο 2 το οποίο είναι η επιταγή με αριθμό 10885007 επί της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) ημερομηνίας 14/1/2011 για το ποσό των € 25,000,00 (και που αφορά ουσιαστικά τις κατηγορίες 1 και 2). Η εν λόγω επιταγή παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις 17/1/2011 και για δεύτερη φορά στις 30/6/
2. Την πρώτη φορά που παρουσιάστηκε η εν λόγω επιταγή στο κατάστημα τους, μίλησε με τον πελάτη αναφορικά με τα μη επαρκή υπόλοιπα και όταν μέχρι τις 1:30 μ.μ. δεν έφερε ο πελάτης τα υπόλοιπα, τότε σφραγίστηκε η επιταγή για να παρουσιαστεί ξανά, όπως και έγινε, δηλαδή παρουσιάστηκε ξανά στις 30/6/2011 όπου ο λογαριασμός του πελάτη ήταν κλειστός, αλλά λόγω των κανόνων του clearing house της Κεντρικής Τράπεζας, έπρεπε να τοποθετηθεί η σφραγίδα με την ένδειξη ΄΄αποταθείτε στον εκδότη - ακάλυπτη επιταγή΄΄, όπως και έγινε από την ίδια και υπέγραψε προς αυτόν τον σκοπό. Αναγνώρισε και κατέθεσε το τεκμήριο 3 το οποίο είναι η επιταγή με αριθμό 11061847 επί της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) ημερομηνίας 28/2/2011 για το ποσό των € 25,000,00 (και που αφορά ουσιαστικά τις κατηγορίες 5 και 6). Η εν λόγω επιταγή παρουσιάστηκε στις 1/3/2011, στις 9/3/2011 και στις 30/6/2011 στο κατάστημα τους στην Παλλουριώτισσα. Την πρώτη και την δεύτερη φορά η εν λόγω επιταγή σφραγίστηκε με την ένδειξη ΄΄μη επαρκή υπόλοιπα΄΄ μετά από τηλεφωνική επικοινωνία με τον πελάτη και την τρίτη φορά ο λογαριασμός του πελάτη ήταν κλειστός και η μάρτυρας ήταν αυτή, όπως και τις άλλες φορές τοποθέτησε την σχετική σφραγίδα και υπογραφή. Αναγνώρισε και κατέθεσε το τεκμήριο 4 το οποίο είναι η επιταγή με αριθμό 11061848 επί της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) ημερομηνίας 8/3/2011 για το ποσό των € 25,000,00 (και που αφορά ουσιαστικά τις κατηγορίες 7 και 8). Η εν λόγω επιταγή παρουσιάστηκε στο κατάστημα τους μέσω του clearing house της Κεντρικής Τράπεζας. Παρουσιάστηκε δύο φορές, την μια στις 9/3/2011 και την άλλη στις 30/6/
3. Οι κανόνες του clearing house της Κεντρικής Τράπεζας είχαν αλλάξει, οπότε την πρώτη φορά η εν λόγω επιταγή σφραγίστηκε με την ένδειξη ΄΄ μη επαρκή υπόλοιπα΄΄ μετά από επικοινωνία με τον πελάτη. Την δεύτερη φορά παρουσιάστηκε εκπρόθεσμα για πληρωμή στις 30/6/2011 και ο λογαριασμός του πελάτη ήταν ο ίδιος. Αναγνώρισε και κατέθεσε το τεκμήριο 5 το οποίο είναι η επιταγή με αριθμό 11061849 επί της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) ημερομηνίας 15/3/2011 για το ποσό των € 25,000,00 (και που αφορά ουσιαστικά τις κατηγορίες 9 και 10). Η εν λόγω επιταγή παρουσιάστηκε στο κατάστημα τους μέσω του clearing house της Κεντρικής Τράπεζας. Παρουσιάστηκε για πληρωμή και σφραγίστηκε ως εκπρόθεσμη παρουσίαση για πληρωμή στον λογαριασμό που είχε κλείσει. Δικαίωμα υπογραφής είχε ο κ. Γιώργος Φραγκής εξ΄ όσων ξέρει και δεν ήταν σε θέση να θυμάται η μάρτυρας αν υπήρχε και άλλο όνομα. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι τώρα εργάζεται στο λογιστήριο σε υποκατάστημα της ίδιας τράπεζας στον Στρόβολο, αλλά κατά τον ουσιώδη χρόνο εργαζόταν στο υποκατάστημα στην Παλλουριώτισσα ως υπεύθυνη του λογιστηρίου και ήταν ΄΄back officer΄΄. Κοντά της έρχονταν οι επιταγές των πελατών εκείνου του καταστήματος. Με το clearing house της Κεντρικής Τράπεζας γίνονταν ανταλλαγή επιταγών μεταξύ τραπεζών της Κύπρου, σήμερα αυτό γίνεται ηλεκτρονικά, δηλαδή στο clearing house της Κεντρικής Τράπεζας πήγαιναν επιταγές που κατατίθεντο σε άλλες τράπεζες. Ο λογαριασμός των κατηγορουμένων 1 είχε κλείσει τελικά στις 24/3/2011 και όλες οι σφραγίδες επί των επιταγών έχουν τοποθετηθεί από την ίδια. Όταν της υποδείχθηκε το τεκμήριο 1, ανέφερε ότι η ημερομηνία αυτής της επιταγής είναι η 1/2/2011 και υπάρχει διόρθωση αυτής της ημερομηνίας από τον κατηγορούμενο
4. Για πρώτη φορά η εν λόγω επιταγή, παρουσιάστηκε για πληρωμή στις 30/6/2011 αλλά πρώτα υπάρχει μια σφραγίδα της Λαικής Τράπεζας και για πρώτη φορά κατατέθηκε η επιταγή στην εν λόγω τράπεζα και παρουσιάστηκε στην Εθνική. Η σφραγίδα με ημερομηνία 29/6/2011 είναι η ημερομηνία καταθέσεως της επιταγής σε κατάστημα στην Πάφο και παρουσιάστηκε στην Εθνική Τράπεζα στις 30/6/
5. Οι σημειώσεις στο πίσω μέρος του τεκμηρίου 1 δεν είναι της μάρτυρος και η υπογραφή του εκδότη είναι του γιου του κατηγορούμενου, ήτοι του κ. Φράγκου Φραγκή. Απαντώντας στο ερώτημα γιατί δεν εθεωρήθηκε εκπρόθεσμη η επιταγή - τεκμήριο 1 - από την στιγμή που φέρει ημερομηνία 1/2/2011 και παρουσιάστηκε για πληρωμή στις 29/6/2011, ανέφερε ότι ακολουθούνται οι κανόνες της Κεντρικής Τράπεζας, σε περίπτωση που η επιταγή παρουσιάζεται για πρώτη φορά σε κλειστό λογαριασμό, έχουν την υποχρέωση να σφραγίσουν την επιταγή με την ένδειξη ΄΄account closed΄΄ , αν είχε όμως παρουσιαστεί ξανά και όχι για πρώτη φορά θα σφραγιστεί ως εκπρόθεσμη παρουσίαση. Αν τεθεί η σφραγίδα με την ένδειξη όπως ξαναπαρουσιαστεί, τότε την δεύτερη φορά θα ξανασφραγιστεί από την τράπεζα που κατατέθηκε για πρώτη φορά. Όταν της υποδείχθηκε το τεκμήριο 2, ανέφερε ότι φέρει την υπογραφή ως εκδότη του κατηγορουμένου
6. Η σφραγίδα με την ημερομηνία 14/1/2011 είναι από την Λαική Τράπεζα και η σφραγίδα με ημερομηνία 17/1/2011 είναι από την Εθνική Τράπεζα η οποία φέρει την ένδειξη ΄΄μη επαρκή υπόλοιπα - να παρουσιαστεί ξανά΄΄. Τηλεφώνησαν στον κατηγορούμενο 2 ως ήταν οι οδηγίες του πελάτη και η συνήθης πρακτική της τράπεζας, διότι τύγχανε στο παρελθόν να εξοφλούνταν κάποιες επιταγές και τότε η μάρτυρας δεν θυμόταν πόσο ήταν το υπόλοιπο του λογαριασμού. Ερωτώμενη γιατί δεν θεωρήθηκε εκπρόθεσμη η κατάθεση της εν λόγω επιταγής από την στιγμή που φέρει σφραγίδες ημερομηνιών 29 και 30 Ιουνίου 2011, ανέφερε ότι μετά τις 1/3/2011 άλλαξαν οι κανόνες του clearing house της Κεντρικής Τράπεζας με την ανάλογη μείωση της προθεσμίας κατάθεσης επιταγής από τους 6 στους 3 μήνες και όταν παρουσιάστηκε για πρώτη φορά, εάν παρουσιαζόταν πριν της 1/3/2011 δεν θα θεωρείτο εκπρόθεσμη. Για την πρώτη σφραγίδα, η τράπεζα κρίνει με βάση την ημερομηνία έκδοσης της επιταγής, για την δεύτερη σφραγίδα κρίνεται με βάση την προηγούμενη παρουσίαση, η άλλη τράπεζα έχει δικαίωμα να επανακαταθέσει την επιταγή όταν ο λογαριασμός είναι κλειστός. Στις 30/6/2011 ο λογαριασμός των κατηγορουμένων 1 ήταν κλειστός, δεν εισέρχονταν και ούτε εξέρχονταν από αυτόν χρήματα, στην τράπεζα οι κατηγορούμενοι 1 δεν είχαν επαρκή υπόλοιπα και ούτε διέθεταν άλλον τραπεζικό λογαριασμό. Διευκρίνησε ότι η έκφραση ΄΄dishonoured cheque΄΄ σημαίνει το κλείσιμο του λογαριασμού και όταν της υποβλήθηκε η θέση ότι αυτό δεν ισχύει και ότι η σφραγίδα με αυτήν την αναγραφή ημερομηνίας 30/6/2011 έστω και με βάση των κανόνων του clearing house της Κεντρικής Τράπεζας, είναι η ίδια σφραγίδα που θα τοποθετείτο εάν ο λογαριασμός ήταν ανοικτός και δεν υπήρχαν επαρκή υπόλοιπα και αποφάσιζαν όπως μην δώσουν άλλη ευκαιρεία για να εξοφληθεί η επιταγή, η μάρτυρας απάντησε αρνητικά επεξηγώντας ότι επειδή η άλλη σφραγίδα θα σήμαινε ότι ο πελάτης θα μπορούσε να την επανακαταθέσει και η ίδια θα είχε υποχρέωση να τον καταχωρήσει στο Κ.Α.Π και τότε η επιταγή θα έφερε την ένδειξη ΄΄dishonoured΄΄ και δεν θα μπορούσε να ξαναπαρουσιαστεί και με αυτήν την σφραγίδα δίνεται η ένδειξη στην άλλην τράπεζα, αλλά δεν σημαίνει ότι δεν έχει δικαίωμα να ξαναπαρουσιαστεί, αλλά εάν εγίνετο αυτό τότε η μάρτυρας είχεε την υποχρέωση να προβεί σε καταχώρηση στο Κ.Α.Π. Η ένδειξη ΄΄refer to drawer΄΄ δεν είναι τελειωτική και στις 30/6/2011 ο σχετικός λογαριασμός ήταν κλειστός. Όταν της υποδείχθηκε το τεκμήριο 3, το ανέλυσε και το περιέγραψε. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι η δεύτερη σφραγίδα, επεξήγησε γιατί ήταν εκπρόθεσμη η κατάθεση της και ότι δεν ήταν υποχρεωμένη η τράπεζα να τιμήσουν την εν λόγω επιταγή, είτε υπήρχαν κεφάλαια είτε όχι και είτε ο λογαριασμός ήταν κλειστός είτε όχι. Όταν της υποδείχθηκε το τεκμήριο 4, ανέφερε ότι αυτή η επιταγή παρουσιάστηκε στις 8/3/2011 σε υποκατάστημα της περιοχής Hilton και η σφραγίδα ημερομηνίας 9/3/2011 τοποθετήθηκε από την μάρτυρα. Κάτω αριστερά από την επιταγή η ημερομηνία 9/3/2011 υπέθεσε η μάρτυρας ότι πρέπει να είναι του μηχανογραφικού αλλά δεν μπόρεσε να καθορίσει την ακριβής προέλευση, όπως συνέβηκε το ίδιο και με την ένδειξη ΄΄ΝΟ΄΄ δεξιότερα της ημερομηνίας. Η σφραγίδα ημερομηνίας 29/6/2011 είναι η ημερομηνία κατάθεσης σε υποκατάστημα της Πάφου. Στις 30/6/2011 έγινε εκπρόθεσμη παρουσίαση και συνεπώς και σε αυτήν την περίπτωση δεν ήταν υπόχρεη η τράπεζα όπως τιμήσει την εν λόγω επιταγή. Όταν της υποδείχθηκε το τεκμήριο 5, η μάρτυρας το ανέλυσε και το εξήγησε. Ανέφερε ότι φέρει την υπογραφή του κατηγορούμενου 2 και κατατέθηκε σε υποκατάστημα της Πάφου. Η παρουσίαση της εν λόγω επιταγής ήταν εκπρόθεσμη και η τράπεζα και σε αυτήν την περίπτωση δεν ήταν υπόχρεη να την τιμήσει. Ως Μ.Κ. 2 κατέθεσε η κα Βάνα Σκορδή. Ανέφερε ότι εργάζεται στην Λαική Τράπεζα και αφού αναγνώρισε, κατέθεσε τα τεκμήρια 6 έως
7. Αναφορικά με το τεκμήριο 6, ανέφερε ότι είναι έγγραφο το οποίο αποστέλλει η τράπεζα στον δικαιούχο της επιταγής, για να του αναφέρει ότι η επιταγή επιστρέφεται ως απλήρωτη για τους λόγους που φαίνονται στην μπροστινή όψη της επιταγής. Μπροστά αναγράφεται ο αριθμός και η ημερομηνία της επιταγής, η τράπεζα από την οποία προέρχεται και το ποσό της επιταγής. Το εν λόγω τεκμήριο αφορά την επιταγή - τεκμήριο 2 - η οποία επιστράφηκε στον δικαιούχο, ήτοι την παραπονούμενη εταιρεία. Το τεκμήριο 7 αφορά την επιταγή - τεκμήριο 1 - η οποία επιστράφηκε στον δικαιούχο, ήτοι την παραπονούμενη εταιρεία. Το τεκμήριο 8 αφορά την επιταγή - τεκμήριο 3 - η οποία επιστράφηκε στον δικαιούχο, ήτοι την παραπονούμενη εταιρεία. Το τεκμήριο 9 αφορά την επιταγή - τεκμήριο 4 - η οποία επιστράφηκε στον δικαιούχο, ήτοι την παραπονούμενη εταιρεία. Το τεκμήριο 10 αφορά την επιταγή - τεκμήριο 5 - η οποία επιστράφηκε στον δικαιούχο, ήτοι την παραπονούμενη εταιρεία. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι εργάζεται στην μονάδα εμπορικών επιχειρήσεων, δηλαδή εργάζεται σε κεντρικό κατάστημα και που χειρίζεται μεγάλες επιχειρήσεις και εργάζεται σε αυτήν την μονάδα για 20 χρόνια. Κάθε τράπεζα έχει το δικό της σύστημα clearing και η μια τράπεζα στέλνει στην άλλη τράπεζα τις επιταγές της για ξεκαθάρισμα. Εξ΄ όσων γνωρίζει, κατά τον Ιανουάριο - Μάρτιο του 2011 δεν έχει αλλάξει κάτι ως προς την ύπαρξη του clearing house για την διεκπεραίωση των επιταγών. Αν και δεν αποτελεί σχετική αρμοδιότητα της μάρτυρα, ανέφερε ότι κατατίθεται η επιταγή και η τράπεζα αποστέλλει αυτήν στην Λευκωσία και συνεπώς δεν είναι η τράπεζα της που αποστέλλει την σχετική επιταγή. Όταν της υποδείχθηκε το τεκμήριο 2 και πιο συγκεκριμένα η σφραγίδα 14/1/2011, ανέφερε ότι δεν είναι η τράπεζα της που τοποθέτησε την εν λόγω σφραγίδα και ούτε το τμήμα της, αλλά αυτή παρουσιάστηκε σε ταμείο και τα ίδια ισχύουν και για την σφραγίδα με ημερομηνία 29/6/
8. Ανέφερε η μάρτυρας ότι τα τεκμήρια 6 έως 10 δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα του τμήματος της και ότι η ίδια είναι η υπέυθυνη (banker) των παραπονουμένων. Όταν της υποδείχθηκαν τα τεκμήρια 2 και 6, ανέφερε ότι αυτή είναι η πρακτική για όλους και όσον αφορά τις δύο ημερομηνίες 14/1/2011 και 29/6/2011, ανέφερε ότι στο διάστημα μεταξύ 17/1/2011 έως 29/6/2011, η επιταγή - τεκμήριο 2 - επιστράφηκε στους πελάτες και ανέλυσε το τεκμήριο 6, αναφέροντας ότι ο πελάτης παραλαμβάνει την επιταγή την επόμενη ημέρα από την τελευταία σφραγίδα. Ανέφερε ότι η επιταγή - τεκμήριο 2 - κατατέθηκε στις 14/1/2011 και για πρώτη φορά παρουσιάστηκε στις 17/1/2011 και για δεύτερη φορά στις 29/6/2011 και η ημερομηνία 1/7/2011 δεν αναγράφεται σε αυτήν και πολύ σωστά η επιταγή επιστράφηκε στις 30/6/2011 και η άλλη τράπεζα ενημερώθηκε στις 1/7/
9. Όταν της υποδείχθηκαν τα τεκμήρια 1 και 7, ανέφερε ότι η επιταγή - τεκμήριο 1 - παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις 29/6/2011 και αφορά την ίδια περίπτωση με την επιταγή - τεκμήριο
10. Όταν της υποδείχθηκαν τα τεκμήρια 4 και 9, ανέφερε ότι η τράπεζα δεν έχει στην κατοχή της οποιαδήποτε επιταγή που επιστρέφεται. Έγινε η πρώτη κατάθεση στις 8/3/2011 και επιστράφηκε στις 9/3/
11. Έγινε δεύτερη κατάθεση στις 29/6/2011 και επιστράφηκε στις 30/6/
12. Από τις 9/3/2011 μέχρι τις 29/6/2011 η τράπεζα δεν είχε στην κατοχή της την εν λόγω επιταγή διότι αυτή επιστράφηκε στον δικαιούχο, οι οποίοι αναγράφονται ως SNA αλλά είναι αντιληπτό ότι αυτή η αναγραφή παραπέμπει στους παραπονούμενους. Το τμήμα της τράπεζας της δεν έχει καμία επαφή με τις επιταγές. Επί της επιταγής - τεκμήριο 4 - η αναγραφή της λέξης ΄΄εκπρόθεσμη΄΄ σημαίνει ότι είναι μη έγκαιρη παρουσίαση επιταγής και η συγκεκριμένη επιταγή δεν μπορεί να τιμηθεί, έστω και αν υπάρχουν επαρκή υπόλοιπα. Όταν της υποδείχθηκε το τεκμήριο 5, ανέφερε ότι σε αυτήν την επιταγή υπάρχουν δύο σφραγίδες, η μια σφραγίδα είναι ημερομηνίας 29/6/2011 και αυτό σημαινει ότι παρουσιάστηκε σε κατάστημα της Λαικής Τράπεζας και η άλλη σφραγίδα είναι ημερομηνίας 30/6/2011 όπου είναι η ημερομηνία εξέτασης της από την Εθνική Τράπεζα που είναι η εκδιδώσα τράπεζα. Η φράση ΄΄εκπρόθεσμη παρουσίαση - stale΄΄ ανέφερε ότι έχει την ίδια ερμηνεία με την φράση ΄΄εκπρόθεσμη΄΄ διότι οι επιταγές ισχύουν για περίοδο τριών μηνών από την έκδοση τους. Ανέφερε η μάρτυρας με επιφύλαξη, ότι όταν παρουσιάστηκε αυτή η επιταγή για πληρωμή στις 29/6/2011, υπήρχε καθήκον ή αρμοδιότητα του τραπεζικού υπάλλήλου να μην την δεχθεί επειδή από ότι νομίζει από τις 1/3/2011 άλλαξαν οι κανονισμοί που ίσχυαν για την εξάμηνη ισχύ των επιταγών και τώρα η ισχύς τους είναι τρίμηνη. Όταν της υποδείχθηκε το τεκμήριο 4, ανέφερε ότι αυτή φέρει σφραγίδα ημερομηνίας 8/3/2011 και επιστράφηκε με ην ένδειξη ΄΄ να παρουσιαστεί ξανά - μη επαρκή υπόλοιπα΄΄ και επιστράφηκε στις 9/3/2011 και η δεύτερη σφραγίδα φέρει ημερομηνία 29/6/2011 και επιστράφηκε από την Εθνική Τράπεζα στις 30/6/2011 ως ΄΄εκπρόθεσμη΄΄. Ανέφερε η μάρτυρας ότι αν γινόταν αντιληπτό από την αρχή η αλλαγή στην νομοθεσία, εννοώντας προφανώς την τρίμηνη ισχύ των επιταγών, δεν θα γινόταν η δεύτερη παρουσίαση. Όταν της υποδείχθηκε το τεκμήριο 1, ανέφερε ότι αυτή φέρει δυό σφραγίδες με ημερομηνίες 29/6/2011 και 30/6/2011 της Λαικής και Εθνικής Τράπεζας αντίστοιχα. Ανέφερε ότι η εν λόγω επιταγή δεν ήταν εκπρόθεσμη διότι εκδόθηκε στις 1/2/2011 και συνεπώς ίσχυε για 6 μήνες διότι ο νέος κανονισμός ίσχυε για επιταγές που εκδόθηκαν από τις 1/3/2011 και μετέπειτα. Όταν της υποδείχθηκε το τεκμήριο 2 και η σχετική σφραγίδα ΄΄αποταθείτε στον εκδότη - ακάλυπτη επιταγή΄΄ R/D dishonoured cheque΄΄ και η θέση ότι θα ήταν διαφορετική η σφραγίδα αν ο λογαριασμός ήταν ανοικτός, η μάρτυρας διαφώνησε και ανέφερε ότι ο δικαιούχος θα πρέπει να αποταθεί στον εκδότη για είσπραξη του λαβείν του. Τέλος, ανέφερε ότι δεν υπήρχε περίπτωση αν ένας λογαριασμός είναι κλειστός και κατατίθετο μια επιταγή σε αυτόν να αναγράφετο επί της επιταγής άλλη ένδειξη εκτός από την ένδειξη ότι αυτός είναι κλειστός. Ως Μ.Κ. 3 κατέθεσε ο κ. Χριστάκης Χρυσοστόμου ο οποίος κατέθεσε ως τεκμήριο 11 γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Σύμφωνα με την γραπτή του δήλωση, είναι μέτοχος των παραπονουμένων και είναι εξουσιοδοτημένος από αυτούς όπως προβεί στην εν λόγω δήλωση. Οι παραπονούμενοι ασχολούνται με την χονδρική πώληση προιόντων και διεξήγαγαν συχνές επαγγελματικές συναλλαγές με την κατηγορούμενη εταιρεία και τις εταιρείες Γεώργιος Φραγκής (Διανομείς) Λτδ και Γεώργιος Φραγκής Λτδ, ήτοι προμήθευε την κατηγορούμενη 1 και τις άλλες εταιρείες με προιόντα. Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία και οι άλλες δύο συνήθιζαν να κάνουν πληρωμές έναντι λογαριασμού οι οποίες στις εν λόγω συναλλαγές εκπροσωπούνταν από τον κατηγορούμενο
13. Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία εξέδωσε τις επίδικες επιταγές και δικαιούχος αυτών ήταν οι παραπονούμενοι. Σύμφωνα με τον τότε διευθυντή της παραπονούμενης εταιρείας κ. Γιώργο (στην αντεξέταση διόρθωσε το όνομα σε Χρίστος) Αδαμίδη ο οποίος παρέλαβε τις επιταγές, όλες οι επιταγές υπογράφτηκαν από τον κατηγορούμενο 2 και οι εν λόγω επιταγές εκδόθηκαν ως πληρωμή έναντι του λογαριασμού της κατηγορούμενης
14. Η επιταγή - τεκμήριο 2 - παρουσιάστηκε εμπρόθεσμα στην Λαική Τράπεζα για πληρωμή στις 14/1/2011 και επιστράφηκε με την σημείωση μη επαρκή υπόλοιπα και ξαναπαρουσιάστηκε στις 29/6/2011 και επιστράφηκε με την σημείωση ακάλυπτη επιταγή. Η επιταγή - τεκμήριο 1 - παρουσιάστηκε εμπρόθεσμα στην Λαική Τράπεζα για πληρωμή στις 29/6/2012 (προφανώς από τυπογραφικό λάθος αναγράφηκε 2012 διότι η όλη μαρτυρία αναφερόταν στο έτος 2011) αλλά επιστράφηκε με την σημείωση ότι ο λογαριασμός έκλεισε. Η επιταγή - τεκμήριο 3 - παρουσιάστηκε εμπρόθεσμα στην Λαική Τράπεζα για πληρωμή στις 28/2/2011 και επιστράφηκε με την ένδειξη μη επαρκή υπόλοιπα και ξαναπαρουσιάστηκε στις 8/3/2011 και επιστράφηκε με την ένδειξη μη επαρκή υπόλοιπα και ξαναπαρουσιάστηκε στις 29/6/2011 αλλά επιστράφηκε με την σημείωση ακάλυπτη επιταγή. Η επιταγή - τεκμήριο 4 - παρουσιάστηκε στην Λαική Τράπεζα για πληρωμή εμπρόθεσμα στις 8/3/2011 και επιστράφηκε με την σημείωση μη επαρκή υπόλοιπα και ξαναπαρουσιάστηκε στις 29/6/2011 εκπρόθεσμα και επιστράφηκε με την σημείωση εκπρόθεσμη παρουσίαση για πληρωμή. Η επιταγή - τεκμήριο 5 - παρουσιάστηκε στην Λαική Τράπεζα για πληρωμή στις 29/6/2011 εκπρόθεσμα και επιστράφηκε με την σημείωση εκπρόθεσμη παρουσίαση για πληρωμή. Ολοκληρώνοντας την γραπτή του δήλωση ο μάρτυρας, αναφέρθηκε στις αποφάσεις που εκδόθηκαν από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στις αγωγές με αριθμό 309/2012 και 310/2012 οι οποίες δεν έχουν εκτελεστεί και δεν έχουν πληρωθεί και τις οποίες κατέθεσε ως τεκμήρια 12 και 13 (δηλώθηκε ως παραδεχτό γεγονός από την πλευρά της υπεράσπισης με το οποίο συμφώνησε η πλευρά των παραπονουμένων και εγκρίθηκε από το Δικαστήριο ότι οι εν λόγω αποφάσεις εκδόθηκαν μετά από αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρησης εμφάνισης) και προφορικά ο μάρτυρας αναγνώρισε τα τεκμήρια 1 έως
15. Α ντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν θυμόταν πότε ιδρύθηκε η παραπονούμενη εταιρεία, ο ίδιος ήταν ιδρυτής αυτής οι οποίοι ιδρυτές ίσως να ήταν 8 στον αριθμό, ο ίδιος ήταν διευθυντής κατά την ίδρυση της εταιρείας και για κάποιο χρονικό διάστημα γίνεται αλλαγή στο πρόσωπο του διευθυντή. Τον Ιούλιο του 2011 δεν ήταν διευθυντής των παραπονουμένων, οι παραπονούμενοι πάντα είχαν έναν διευθυντή και σε περίπτωση που αυτός κωλυόταν τον αντικαθιστούσε κάποιος από τους μετόχους, αρνούμενος ουσιαστικά σχετική υποβολή ότι αρχικά οι παραπονούμενοι είχαν 6 διευθυντές και 6 μετόχους λέγοντας ότι οι μέτοχοι αρχικά ήταν τέσσερις στον αριθμό. Ανέφερε ότι ενδεχομένως να αναγραφόταν τότε σε σχετικά πιστοποιητικά και ως Χριστάκης Θεοδώρου. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι κατά την ίδρυση της εταιρείας οι μέτοχοι ήταν οι κ.κ. Άγγελος Θεοδώρου, Γιαννάκης Κονιώτης, Ε.Ε. Κατσονούρης Λτδ, Ηλίας Κασιουλής, Θράσος Θρασυβούλου και Χριστάκης Θεοδώρου, απάντησε καταφατικά, λέγοντας ταυτόχρονα ότι όταν ιδρύθηκε η εταιρεία, πριν προχωρήσουν σε καταστατικά ήταν τρία τα άτομα μέχρις ότου συμπληρώθηκαν σε 6 άτομα, τα 4 άτομα που προανέφερε δεν είχαν υποβάλει έγγραφα για έγκριση στο Έφορο Εταιρειών διότι είχαν πολλές προτάσεις για συμμετοχή στην εταιρεία και με την συμπλήρωση των 6 ατόμων απέστειλαν στον Έφορο Εταιρειών έγγραφα για έγκριση. Σε κατοπινό στάδιο της αντεξέτασης του όμως ανέφερε ότι δε θυμόταν πόσοι ήταν οι διευθυντές και οι μέτοχοι κατά την ίδρυση της εταιρείας αφού μαζί όλοι έπαιρναν τις αποφάσεις για έναν σκοπό και εξέφρασε την άποψη ότι ο Ιωάννης Κατσονούρης είναι σήμερα διευθυντής των παραπονουμένων. Ανέφερε ο μάρτυρας ότι εξουσιοδοτήθηκε από την παραπονούμενη εταιρεία να προβεί στην γραπτή του δήλωση και ερωτηθείς με ποιον τρόπο έχει εξουσιοδοτηθεί, ανέφερε ότι στην παραπονούμενη εταιρεία από την ημέρα που ιδρύθηκε μέχρι και την ημέρα που είχαν με τον κατηγορούμενο αλλά και μετά, λειτουργούσαν σαν οικογένεια διότι είναι με χρήματα και των 7 που συντηρείτο η εταιρεία και έτσι αποφάσισαν όπως όλα τα μέλη της εταιρείας να την εκπροσωπούν, πλην του κατηγορουμένου
16. Ο κατηγορούμενος 2 είναι μέτοχος των παραπονουμένων και ο λόγος που δεν εκλήθη στην συνεδρία από της ιδρύσεως μέχρι και πριν ενάμιση χρόνο, ήταν επειδή τις υποχρεώσεις του και της εταιρείας του τις κάλυψαν οι υπόλοιποι μέτοχοι με δικούς τους πόρους. Δεν υπήρχε λόγος να τον καλέσουν διότι πλήρωσαν οι ίδιοι τους προμηθευτές, έχουν επωμιστεί ποσό 700,000, δεν υπήρχε κάτι να τους πει ο κατηγορούμενος 2 και δεν ήθελαν να ακουστεί ότι η παραπονούμενη δεν πληρώνει και έτσι λειτουργεί μέχρι σήμερα και δεν είχαν κανένα πρόβλημα πληρωμών. Κάλεσαν τον κατηγορούμενο 2 και περίμεναν για 3 - 4 μήνες για να καταβάλει το ποσό που όφειλε και από την στιγμή που δεν συμμορφώθηκε, δεν υπήρχε λόγος για να κληθεί στις συνεδριάσεις. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι υπήρχε υποχρέωση να κληθεί ο κατηγορούμενος 2 διότι είναι μέτοχος, ανέφερε ότι δεν έγινε γενική συνέλευση αλλά μαζεύτηκαν σε μια συνάντηση και αποφάσισαν όπως ο ίδιος εκπροσωπεί την εταιρεία, γίνονταν τέτοιου είδους συναντήσεις κάθε ένα μήνα ή πέντε μήνες αναλόγως και σε κάποιες ήταν παρών και ο κατηγορούμενος
17. Συμφώνησε σε υποβληθείσα θέση ότι η παραπονούμενη εταιρεία ιδρύθηκε στις 25/1/2007 και κατατέθηκε προς αυτόν τον σκοπό το τεκμήριο 14, ήτοι το καταστατικό της εταιρείας. Ο μάρτυρας επικαλέστηκε την μη νομική του κατάρτιση όταν του υποβλήθηκε η διαδικασία εκπροσώπησης της παραπονούμενης εταιρείας δυνάμει του τεκμηρίου 14 και αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι δεν είναι εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος ελλείψει γραπτής εξουσιοδότησης, επαναλαμβάνοντας την δική του εκδοχή και ότι αν είναι αναγκαίο θα παρουσιαστεί γραπτή εξουσιοδότηση. Ο μάρτυρας εξέφρασε την άποψη ότι ο κατηγορούμενος 2 δεν ήταν ή είναι διευθυντής των παραπονουμένων. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι έχει και δική του υπεραγορά όπως όλοι οι μέτοχοι και όλοι οι μέτοχοι είχαν την ίδια ανάμειξη αναφορικά με τις επίδικες επιταγές. Αναφορικά με το θέμα του ποιος αποφάσιζε για την κατάθεση των επιταγών, ανέφερε ότι υπήρχε διευθυντής - υπάλληλος της εταιρείας - ο οποίος μεταξύ των άλλων καθηκόντων του ήταν και η κατάθεση των επιταγών και η πληρωμή ποσών από τα μέλη προς την εταιρεία και εξέφρασε την άποψη ότι από τις 14/1/2011 μέχρι τις 15/3/2011 διευθυντής ήταν ο μέτοχος κ. Άγγελος Θεοδώρου, αναφέροντας ταυτόχρονα και την διεύθυνση του. Τόσο ο μάρτυρας, όσο και οι υπόλοιποι μέτοχοι, γνώριζαν λεπτομερώς για τις επίδικες επιταγές του κατηγορούμενου 2 διότι ήταν αυτές που δημιούργησαν το οικονομικό πρόβλημα στην εταιρεία. Ερωτηθείς για το πότε έλαβαν τις επίδικες επιταγές από τον κατηγορούμενο 2, ανέφερε ότι αυτό πρέπει να έγινε 10 - 15 μέρες πριν την κατάθεση τους, με εξαίρεση τα τεκμήρια 1 και 3 και ο λόγος που δεν τις κατέθεσαν είναι διότι γνώριζαν από την τράπεζα ότι δεν θα καλύπτονταν, ως ήξερε και ο ίδιος από αρμόδια υπάλληλο ότι ο λογαριασμός ήταν κλειστός και επειδή και άλλες επιταγές που δεν πληρόνονταν χωρίς να θυμάται αν είναι των κατηγορουμένων
18. Από τις 5 επίδικες επιταγές, οι 3 κατατέθηκαν και οι άλλες δύο (τεκμήρια 4 και 5) όχι, οι οποίες κρατούνταν στην εταιρεία και τις κατέθεσαν μετά από νομική συμβουλή που έλαβαν διότι δεν είχαν καμία σημείωση πάνω σε αυτές. Ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να πει ποια ή ποιες επιταγές κατέθεσε διότι κάθε εβδομάδα υπήρχε ένας υπεύθυνος για αυτόν τον σκοπό. Αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι ο κατηγορούμενος 2 του ανέφερε σε συνεδρία παρουσία και των υπολοίπων μετόχων ότι ο λογαριασμός είναι κλειστός και ότι ο κατηγορούμενος 2 εξέδωσε επιταγές για αντικατάσταση των επιδίκων για το ίδιο ποσό από άλλη τράπεζα. Η παραπονούμενη εταιρεία ασχολείται με υλικά υπεραγορών και με τον κατηγορούμενο είχαν συνεργασία από την ημέρα που έγινε μέλος και αργότερα μέτοχος της εταιρείας, χωρίς να θυμάται ο μάρτυρας επακριβώς την χρονολογία. Η επωνυμία Sconto Mercato ήταν παλιά και ήταν κατά το έτος
19. Σε υποβληθείσα θέση ότι η παραπονούμενη εταιρεια είχε συνεργασια μόνο με την εταιρεία Υπεραγορά Γιώργος Φραγκής Λτδ, ανέφερε ότι η παραπονούμενη εταιρεία τροφοδοτούσαν τον κατηγορούμενο 2 στην υπεραγορά Γιώργος Φραγκής, και εξέφρασε την άποψη ότι ο κατηγορούμενος 2 είχε και εστιατόρια και εταιρεία με διανομείς. Ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να πει με βεβαιότητα κατά πόσο η κατηγορούμενη 1 εταιρεία είχε λογαριασμό προς την παραπονούμενη εταιρεία και εξέφρασε την άποψη ότι ο κατηγορούμενος 2 τους πλήρωνε έναντι των λογαριασμών του, σε κατοπινό στάδιο όμως αρνήθηκε υποβληθείσες θέσεις ότι δεν υπήρχε τέτοιος λογαριασμός μεταξύ παραπονουμένων και κατηγορουμένων 1 και ότι δεν υπήρχαν τιμολόγια τα οποία συμποσούνται στο ποσό των € 120,921 και συνεπώς δεν υπάρχει τέτοιο οφειλόμενο ποσό, λέγοντας όμως ο μάρτυρας ότι δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα που απευθύνονται τα εν λόγω τιμολόγια διότι αυτό που ξέρει είναι ότι ο κατηγορούμενος 2 διατηρεί 2 - 3 εταιρείες με τις οποίες συνεργάζονταν οι παραπονούμενοι. Ερωτηθείς κατά πόσο με το υπόλοιπο των επιταγών εξοφλείτο το υπόλοιπο που έχει η κατηγορούμενη 1 εταιρεία σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, ο μάρτυρας παρέπεμψε στο λογιστήριο της εταιρείας για θέματα πληρωμών. Συμφώνησε σε υποβληθείσα θέση ότι για να καταστεί η παραπονούμενη εταιρεία δικαιούχος των επιταγών θα πρέπει να παραδώσει εμπορεύματα στην κατηγορούμενη 1 και αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι δεν έγινε τέτοια παράδοση εμπορευμάτων, λέγοντας ότι υπήρχε υποχρέωση τροφοδοσίας και δεν ενδιέφερε ποια εταιρεία ήταν. Δεν ήταν σε θέση να θυμάται πότε προσλήφθηκε ο Χρίστος Αδαμίδης και πότε αποχώρησε από την εταιρεία και ούτε θυμάται αν ο Χρίστος Αδαμίδης παρέλαβε και τις 5 επίδικες επιταγές και εξέφρασε απλά άποψη σε υποβληείσα θέση ότι ο Χρίστος Αδαμίδης δεν ήταν διευθυντής. Δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει ο μάρτυρας αν το εν λόγω άτομο ήταν γραφολόγος και εξέφρασε την άποψη ότι το εν λόγω άτομο ξέρει ότι οι επίδικες επιταγές φέρουν την υπογραφή του κατηγορούμενου 2 διότι είχε κάθε εβδομάδα 20 - 30- επιταγές και συνεπώς ήξερε τις υπογραφές τους. Ρώτησε, αν και δεν θυμόταν πότε, ο μάρτυρας τον Χρίστο Αδαμίδη ο οποίος του ανέφερε ότι οι υπογραφές στις επίδικες επιταγές είναι του κατηγορούμενου
20. Όταν του υποδείχθηκε το τεκμήριο 2 και του λέχθηκε ότι η σχετική μάρτυρας ανέφερε ότι η υπογραφή επί αυτής δεν ανήκει στον κατηγορούμενο 2, εξέφρασε την άποψη ότι είναι διότι είναι καθαρή η υπογραφή. Όταν του υποδείχθηκαν τα τεκμήρια 1 έως 5, συγκεκριμένα το τεκμήριο 1 δεν θυμόταν αν κατατέθηκε ενώ αργότερα ανέφερε ότι κατατέθηκε στις 29/6/2011 ενώ πριν από την εν λόγω ημερομηνία δεν έχει κατατεθεί, όπως έγινε και με το τεκμήριο 5 και εξέφρασε την άποψη ότι και οι 5 επιταγές κατατέθηκαν για τελευταία φορά στις 29/6/
21. Κρατούσαν για τόσο καιρό τις επιταγές διότι ήξεραν ότι ο λογαριασμός ήταν κλειστός και ανέφερε ότι ήταν τυχαίο το γεγονός ότι για το τεκμήριο 3 δεν υπήρχε καθυστέρηση στην κατάθεση της και δεν θυμόταν αν την κατέθεσε μόλις την παρέλαβε. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι δεν ξέρει ούτε πότε παρέλαβε τις επιταγές, ούτε πότε κατατέθηκαν και ούτε ποιος ήταν ο σκοπός της κατάθεσης τους, περιορίστηκε στο να αναφέρει ότι ο καθένας εξέδιδε επιταγές για το ποσό που χρωστούσε και που μπορούσε αυτό να γίνει με την πάροδο 1 έως 2 μηνών εάν υπήρχε πρόβλημα. Ερωτηθείς εάν γνωρίζει τι αφορά η απόφαση - τεκμήριο 12 - εξέφρασε την άποψη ότι αφορά τις υποχρεώσεις της κατηγορούμενης 1 αλλά εξέφρασε άγνοια κατά πόσο αφορά επιταγές ή υπόλοιπο λογαριασμού , ως επίσης εξέφρασε άγνοια σε υποβληθείσα θέση ότι η εν λόγω απόφαση δεν έχει καμία σχέση με την παρούσα υπόθεση. Ο μάρτυρας δεν θυμόταν τι αφορά η απόφαση - τεκμήριο 13 - και εξέφρασε την άποψη ότι η παράγραφος 3 της εν λόγω απόφασης ενδεχομένως να προκύπτει από το άθροισμα των 5 επίδικων επιταγών και αρνήθηκε σχετικές υποβληθείσες θέσεις ότι το συνολικό ποσό που οφείλεται από όλους τους εναγόμενους στην εν λόγω απόφαση δεν υπερβαίνει το ποσό των € 400,000 και ότι οι επίδικες επιταγές έχουν εξοφληθεί διότι δόθηκαν άλλες επιταγές της Τράπεζας Κύπρου. Εξέφρασε άγνοια κατά πόσο ως προς την απόφαση - τεκμήριο 13 - έχει εκτελεστεί στις 13/9/2012 ένταλμα κατάσχεσης κινητής περιουσίας και ότι έχει κατατεθεί το ποσό των € 500 έναντι αυτής της απόφασης τον Αύγουστο του
22. Ως Μ.Κ. 4 κατέθεσε ο κ. Άγγελος Θεοδώρου ο οποίος κατέθεσε ως τεκμήριο 15 γραπτή δήλωση την οποία και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίας του εξέτασης και η οποία είναι πανομοιότυπη σε περιεχόμενο με αυτήν του Μ.Κ. 3 με την διαφοροποίηση (στην παράγραφο 6 της γραπτής του δήλωσης) ότι οι επιταγές οι επίδικες δόθηκαν έναντι του λογαριασμού που είχε η εταιρεία Γεώργιος Φραγκής Λτδ και όχι η κατηγορούμενη 1 που διαφέρει ως προς το όνομα. Ο μάρτυρας προφορικά αναγνώρισε τα τεκμήρια 1 έως 10 και τα τεκμήρια 12 και
23. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι είναι και διευθυντής και μέτοχος των παραπονουμένων και κατέχει μια μετοχή και οι συνολικά 9 υπόλοιποι μέτοχοι κατέχουν τον ίδιο αριθμό μετόχων. Ο κατηγορούμενος 2 είναι μέτοχος αλλά όχι διευθυντής των παραπονουμένων. Έχει εξουσιοδοτηθεί για να προβεί στην γραπτή του δήλωση από το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας σε συνεδρία - συνάντηση που έγινε με τους δικηγόρους και τους διευθυντές της εταιρείας λίγες μέρες πριν καταθέσει στο Δικαστήριο. Αναφορικά με τις αγωγές που καταχωρήθηκαν, όπως επίσης και για την έναρξη της παρούσας ποινικής διαδικασίας, έγινε συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας και παρόντες ήταν οι διευθυντές της εταιρείας οι οποίοι πάντα παίρνουν τις αποφάσεις και αποφασίστηκε η έγερση των πιο πάνω διαδικασιών, ήτοι ο μάρτυρας διαφώνησε ουσιαστικά με τα όσα ανέφερε Μ.Κ. 3 αναφορικά με τον τρόπο λήψης των αποφάσεων της παραπονούμενης εταιρείας, αποδίδοντας στον Μ.Κ. 3 ενδεχόμενη σύγχυση μεταξύ της ορολογίας ΄΄μέτοχοι΄΄ και ΄΄διοικητικό συμβούλιο΄΄. Σε πάρα πολλές συνεδριάσεις ήταν παρών και ο κατηγορούμενος 2 και ο τρόπος συνεδρίασης όπως τον περιέγραψε γινόταν πάντα, τόσο πριν, όσο και μετά την δημιουργία των προβλημάτων με τον κατηγορούμενο
24. Ανέφερε ο μάρτυρας ότι εκτός από διευθυντής και μέτοχος της παραπονούμενης εταιρείας, είναι και καταστηματάρχης, ιδιοκτήτης υπεραγοράς και η παραπονούμενη εταιρεία παρείχε και πωλούσε χονδρική πώληση προιόντων υπεραγοράς στους μετόχους αλλά και σε άλλα καταστήματα. Η παραπονούμενη εταιρεία ξεκίνησε αρχικά ως σύνδεσμος και δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει επακριβώς πότε ιδρύθηκε η εταιρεία. Εξέφρασε την άποψη ότι ο κατηγορούμενος εισήλθε το 2009 και υπάρχουν σχετικά πρακτικά τα οποία τηρούνται στα γραφεία της εταιρείας τα οποία και προσδιόρισε γεωγραφικά, και τηρούνται από τον εκάστοτε έμμισθο διευθυντή και κατονόμασε την τωρινή διευθύντρια. Ο μάρτυρας διετέλεσε και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου και τότε υπήρχε και έμμισθος διευθυντής. Τις επίδικες επιταγές τις παρέλαβε ο έμμισθος διευθυντής της εταιρείας όπου τον επίδικο χρόνο ήταν ο Χρήστος Αδαμίδης, ο οποίος με την αποχώρηση του ενημέρωσε τον μάρτυρα ότι αυτές τις παρέλαβε από τον κατηγορούμενο 2 και έκτοτε είχε περισσότερη ανάμειξη. Οι επίδικες επιταγές παραλήφθηκαν τον Δεκέμβριο του 2010 και επόμενος έμμισθος διευθυντής αποφάσισε για το πότε αυτές έπρεπε να κατατεθούν διότι ήταν μεταχρονολογημένες και ήταν ο κ. Μάριος Κυριάκου. Διευκρίνησε ο μάρτυρας ότι λόγω των προβλημάτων που είχε ο κατηγορούμενος 2 με τις επιταγές λόγω της μη πληρωμής τους, οι παραπονούμενοι τις κρατούσαν διότι ο κατηγορούμενος 2 υποσχόταν ότι θα διευθετούσε τους λογαριασμούς του και τον έχουν διευκολύνει. Συγκεκριμένα ως προς το τεκμήριο 1, ανέφερε ότι αυτή έπρεπε να κατατεθεί στις 1/2/2011 και κατατέθηκε στις 29/6/2011, τα τεκμήρια 2 έως 4 κατατέθηκαν κανονικά ενώ το τεκμήριο 5 έμεινε πίσω και κατατέθηκε σε μεταγενέστερο στάδιο. Για να εξηγήσει το γεγονός ότι κάποιες επιταγές κατατίθεντο έγκαιρα και κάποιες όχι, ανέφερε ότι κάποιες επιταγές, χωρίς να μπορεί να προσδιορίσει επακριβώς ποιες, αποστέλλονταν στην υπηρεσία factors, ως επίσης το απέδωσε στο χρονικό διάστημα των 6 μηνών που είχαν για να τις καταθέσουν, ως επίσης και στις επαφές που είχαν με τον κατηγορούμενο
25. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι οι επίδικες επιταγές δεν έχουν παραληφθεί από τον κ. Αδαμίδη, περιορίστηκε στο να αναφέρει ότι τις παρέλαβε από τον κ. Αδαμίδη, χωρίς να αποκλείει το ενδεχόμενο να τις παρέλαβε υπάλληλος του λογιστηρίου και δεν θυμόταν ο μάρτυρας να αναφέρει κατά πόσο σε μεταγενέστερο στάδιο είχε οποιαδήποτε επαφή με τον κατηγορούμενο 2 αναφορικά με τις επίδικες επιταγές. Ο μάρτυρας κατέθεσε το τεκμήριο 16 το οποίο είναι συμφωνία ημερομηνίας 1/11/2008, ο οποίος έδωσε την δική του ερμηνεία και εκδοχή επί συγκεκριμένων όρων της εν λόγω συμφωνίας, λέγοντας επίσης ότι δεν έχει κατατεθεί η σχετική προβλεπόμενη στην συμφωνία εγγυητική. Ο μάρτυρας συμφώνησε ότι η κατηγορούμενη 1 εταιρεία δεν όφειλε οποιοδήποτε ποσό στους παραπονούμενος και ότι ο κατηγορούμενος 2 εξέδιδε επιταγές από όλες τις εταιρείες που είχε έναντι του λογαριασμού του προς τους παραπονούμενους και ο βασικός λογαριασμός ήταν της εταιρείας Γεώργιος Φραγκής Λτδ και από κει και πέρα ο κ. Φραγκής έκανε διανομή στα υπόλοιπα καταστήματα. Εξέφρασε την άποψη ότι η κατηγορούμενη 1 όφειλε στους παραπονούμενους ένα μικρό ποσό και δεν μπορούσε να προσδιορίσει επακριβώς το ποσό που όφειλε η υπεραγορά Γεώργιος Φραγκής Λτδ, ανεβάζοντας τον αριθμό των χρεωστικών λογαριασμών σε τρεις, έναν για κάθε εταιρεία, χωρίς να ξέρει αν υπήρχαν και ισάριθμες και ανάλογες συμφωνίες συνεργασίας, λέγοντας ότι δεν ήταν πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου όταν έγιναν οι συμφωνίες με τον κ. Φραγκή, ο οποίος δεν αρνήθηκε ποτέ το υπόλοιπο του λογαριασμού της εταιρείας Γεώργιος Φραγκής Λτδ. Σε κατοπινό στάδιο της αντεξέτασης του ο μάρτυρας δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να μην υπάρχει άλλη συμφωνία πέραν αυτής του τεκμηρίου
26. Ανέφερε ο μάρτυρας επίσης ότι ο κατηγορούμενος 2 μαζί με τον κ. Αδαμίδη αποφάσιζαν για το που θα εκδίδονταν τα σχετικά τιμολόγια. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι ο Μ.Κ. 3 ανέφερε ότι η κατηγορούμενη 1 εταιρεία χρωστά ποσό πέραν του συνόλου των επίδικων επιταγών, ανέφερε ότι αυτό ισχύει για την εταιρεία Γεώργιος Φραγκής Λτδ. Ανέφερε ότι οι επίδικες επιταγές εκδόθηκαν από τους κατηγορούμενους 1 έναντι της Γέωργιος Φραγκής Λτδ για αγορές που έκανε η τελευταία από τους παραπονούμενους και υπάρχουν σχετικά τιμολόγια και κατάσταση λογαριασμού προς αυτόν τον σκοπό που εκδόθηκαν από τους υπεύθυνους του λογιστηρίου και που τελικά δεν κατατέθηκαν ως τεκμήρια στο Δικαστήριο. Απέδωσε ο μάρτυρας σε σύγχυση του Μ.Κ. 3 ως προς τις εταιρείες του κατηγορούμενου 2, όταν του υποβλήθηκαν συγκεκριμένες θέσεις και απαντήσεις που έδωσε ο Μ.Κ. 3, λέγοντας ταυτόχρονα ο μάρτυρας ότι η κατηγορούμενη 1 εταιρεία δεν οφείλει ένα τέτοιο μεγάλο ποσό αλλά η κατηγορούμενη 1 εταιρεία πλήρωσε έναντι της εταιρείας Γεώργιος Φραγκής Λτδ. Οι επίδικες επιταγές κατατέθηκαν στις 29/6/2011 αλλά ο ίδιος δεν κατέθεσε οποιαδήποτε από αυτές και απέκλεισε το ενδεχόμενο κάποιες επιταγές να έμειναν πίσω επειδή ήξεραν ότι ο λογαριασμός ήταν κλειστός. Ανέφερε ο μάρτυρας ότι προς το τέλος της συνεργασίας, οι καταθέσεις των επιταγών γίνονταν με συνεννόηση με τον κατηγορούμενο 2 και μάλιστα έχουν εκδοθεί και άλλες επιταγές που υπογράφτηκαν από την σύζυγο του κ. Φραγκή και αφαιρέθηκαν από τον λογαριασμό και επιστράφησαν και αυτές απλήρωτες, αρνούμενος ταυτόχρονα σχετική υποβολή ότι αυτές οι επιταγές δόθησαν εις αντικατάσταση των επιδίκων. Ανέφερε ο μάρτυρας ότι μέσα Μαίου του 2011 τερματίστηκε η συνεργασία με τις εταιρείες του κατηγορούμενου 2 και δεν υπάρχει σχετική επιστολή για αυτό και ειδοποιήθηκαν και οι προμηθευτές για το γεγονός του τερματισμού, αλλά δεν το ανέφεραν αυτό στον κατηγορούμενο
27. Αρνήθηκε σχετικές υποβολές ότι γνώριζαν για το κλείσιμο του λογαριασμού πριν την κατάθεση των επιταγών επειδή τους το είπε ο κατηγορούμενος 2, ότι οι επίδικες επιταγές έχουν εξοφληθεί λόγω αντικατάστασης τους από άλλες, ως επίσης και για το τυχόν υπόλοιπο ότι αυτό είναι λιγότερο. Με την ολοκλήρωση της κατάθεσης του εν λόγω μάρτυρα, το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του, έκρινε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων και αφού τους επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους δυνάμει του άρθρου 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, οι κατηγορούμενοι επέλεξαν όπως παραμείνουν σιωπηλοί και δεν κάλεσαν μάρτυρες υπεράσπισης. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Οι κατηγορούμενοι 1 ως αυτουργοί, αντιμετωπίζουν την κατηγορία για διάπραξη του αδικήματος του άρθρου 305 Α

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Από το λεκτικό του ως άνω άρθρου συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα:

(1)Η έκδοση επιταγής

(2)Η παρουσίαση της επιταγής στο πιστωτικό ίδρυμα επί του οποίου εκδόθηκε

(3)Η παρουσίαση της να γίνει κατά ή μετά την ημερομηνία που κατέστη πληρωτέα

(4)Η μη εξόφληση της επιταγής η οποία να οφείλεται λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη της ή λόγω του ότι ο λογαριασμός του εκδότη ήταν κλειστός κατά τον χρόνο παρουσίασης της

(5)Η μη πληρωμή της επιταγής από τον εκδότη της εντός 15 ημερών από την παρουσίαση της. Ο κατηγορούμενος 2 λοιπόν, για να καταστεί ένοχος, θα πρέπει να αποδειχθούν όχι μόνο τα πιο πάνω συστατικά στοιχεία, αλλά θα πρέπει να αποδειχθεί ότι παρείχε τέτοια συνδρομή με ένοχη διάνοια (mens rea) ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο είναι σε θέση να αξιολογήσει όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Το Δικαστήριο αξιολογεί τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Οι Μ.Κ. 1 και 2, άφησαν θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Παρέθεσαν με σαφήνεια και πληρότητα όλα όσα γεγονότα ήξεραν και που περιήλθαν εις γνώσιν τους κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, Έδωσαν καλόπιστα την δική τους ερμηνεία ως προς τις έννοιες που προκύπτουν από τις σφραγίδες που τέθηκαν επί των επιδίκων επιταγών, δεν περιέπεσαν σε αντιφάσεις, ασάφειες και βοήθησαν το Δικαστήριο να σχηματίσει μια πλήρη εικόνα ως προς το τι επακολουθησε των παρουσιάσεων των επίδικων επιταγών. Το Δικαστήριο δεν έχει διαπιστώσει κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης οποιαδήποτε προσπάθεια προσφυγής τους στο ψεύδος, η αντεξέταση τους ούτως ή άλλως περιορίστηκε σε διευκρινιστικές ερωτήσεις με εξαίρεση κάποια σημεία ως προς την ορθότητα τοποθέτησης κάποιων σφραγίδων και γενικά η όλη εικόνα τους ήταν εικόνα μαρτύρων που προσήλθαν στο Δικαστήριο με σκοπό να πουν την αλήθεια. Συνεπώς το Δικαστήριο αποδέχεται τις μαρτυρίες τους ως αληθείς και αξιόπιστες. Όμως δεν ισχύει το ίδιο με τους Μ.Κ 3 και 4, οι οποίοι δεν άφησαν θετική εικόνα στο Δικαστήριο και μέσα από τις μαρτυρίες τους οι οποίες δεν έπεισαν ως προς το αληθές και λογικό αυτών, έχουν δημιουργηθεί σοβαρές αμφιβολίες στο μυαλό του Δικαστηρίου τόσο ως προς τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εκδόθηκαν οι επίδικες επιταγές, όσο επίσης και ως προς το αντάλλαγμα αυτών, για το οποίο οι παραπονούμενοι επέλεξαν να προσκομίσουν μαρτυρία επί τούτου και δεν έκαναν εμπράκτως χρήση του μαχητού τεκμηρίου του άρθρου 30

(1)του Νόμου, Κεφ. 262 (βλ. ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ -ν - ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΦΟΥΡΝΙΔΟΥ ΠΟΙΝΙΚΗ ΈΦΕΣΗ 129/2011 18/12/2012). Οι λόγοι που οδήγησαν το Δικαστήριο στο πιο πάνω συμπέρασμα και που ουσιαστικά σφραγίζει και την τύχη της υπόθεσης των παραπονουμένων που δεν είναι άλλη από την απόρριψη της, είναι οι ακόλουθοι: Ως προς την επιταγή που αφορά τις κατηγορίες 3 και 4, ήτοι το τεκμήριο 1, η Μ.Κ. 1 ανέφερε ότι αυτή δεν ανήκει στον κατηγορούμενο 2, ερχόμενη ουσιαστικά σε πλήρη αντίθεση με τις μαρτυρίες των Μ.Κ. 3 και 4 και συνεπώς το Δικαστήριο δεν δύναται να εξάξει ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι αυτή εκδόθηκε με την συνδρομή του κατηγορουμένου

1. Το γεγονός ότι η Μ.Κ. 1 κατά την αντεξέταση της ανέφερε ότι το τεκμήριο 2 το οποίο αφορά τις κατηγορίες 1 και 2 φέρει την υπογραφή του κατηγορουμένου 2, δεν μπορεί να γίνει αποδεχτή διότι όπως θα επεξηγηθεί και πιο κάτω, έχουν δημιουργηθεί σοβαρά ρίγματα στο οικοδόμημα της υπόθεσης των παραπονουμένων μέσα από τις μαρτυρίες των Μ.Κ. 3 και 4 και που άπτονταν του θέματος της έκδοσης των επιταγών αλλά και του ανταλλάγματος τους, που δεν απομένει άλλη επιλογή στο Δικαστήριο από του να αθωώσει και απαλλάξει τους κατηγορούμενους από όλες τις κατηγορίες. Ο Μ.Κ. 3 επικαλέστηκε για το θέμα της πατρότητας της υπογραφής επί των επίδικων επιταγών την μαρτυρία κάποιου κ. Χρήστου Αδαμίδη, η δε μαρτυρία του οποίου είναι εξ΄ ακοής αφού δεν προσήλθε στο Δικαστήριο για να το επιβεβαιώσει, η μαρτυρία επ΄ αυτού του καίριας σημασίας θέματος έχει αμφισβητηθεί σφοδρά από την πλευρά της υπεράσπισης, δεν έχει τεθεί οποιοδήποτε υπόβαθρο ή δικαιολογία για την μη προσέλευση του μάρτυρα στο Δικαστήριο. Έτσι η απουσία του προσώπου που έκανε τις αρχικές δηλώσεις και διαπιστώσεις, στέρησε από το Δικαστήριο τη δυνατότητα να κρίνει το αξιόπιστο η όχι των όσων αναφέρονται σε αυτά (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Τάσου Γεωργίου, Ποινική Έφεση 74/05, ημερ. 22.5.06). Το ίδιο βεβαίως ισχύει και για την υπεύθυνη του λογιστηρίου για το θέμα του ισχυριζόμενου υπολοίπου οφειλόμενου ποσού. Ο Μ.Κ. 3 αμφιταλαντευόταν μεταξύ αρνήσεων σχετικών υποβολών ότι δεν υπήρχε λογαριασμός και υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό, και από την άλλη επικαλέστηκε την ύπαρξη τιμολογίων η οποία αμφισβητήθηκε σφοδρά από την υπεράσπιση και αυτά δεν έχουν προσκομιστεί στο Δικαστήριο χωρίς να δοθεί οποιαδήποτε εξήγηση περί τούτου. Επιπλέον όμως, ο μάρτυρας δεν μπορούσε να πει με βεβαιότητα που απευθύνονταν τα εν λόγω τιμολόγια. Ο μάρτυρας παρέπεμπε ουσιαστικά στο λογιστήριο της παραπονούμενης εταιρείας για το υπόλοιπο (κατ΄ ισχυρισμόν) οφειλόμενο ποσό το οποίο επίσης έχει αμφισβητηθεί σφοδρά από την πλευρά της υπεράσπισης, μαρτυρία η οποία δεν έχει προσκομιστεί από το λογιστήριο με την αναπόφευκτη απόρριψη επομένως αυτής της μαρτυρίας για τους λόγους που επεξηγήθηκαν πιο πάνω επειδή είναι εξ΄ ακοής. Μάλιστα ο μάρτυρας ανέφερε χαρακτηριστικά ότι δεν έχει καμία σημασία για το ποια εταιρεία θα ήταν υπόχρεη, αφήνωντας επομένως έκθετη την εκδοχή των παραπονουμένων περί ύπαρξης ανταλλάγματος των επίδικων επιταγών που προερχόταν, ως η εκδοχή τους, από την ύπαρξη σχετικού υπολοίπου. Οι πιο πάνω αμφιταλαντεύσεις του μάρτυρα, σε συνδυασμό με την όλη εικόνα που έδειξε κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης η οποία έδειχνε εικόνα που ήθελε πάση θυσία να καλύψει κενά και αντιφάσεις για να επιτύχει καταδίκη των κατηγορουμένων προσπαθώντας να πείσει το Δικαστήριο, ανεπιτυχώς, για την εκδοχή του, δεν αφήνει στο Δικαστήριο περιθώρια αποδοχής της μαρτυρίας του. Συνεπώς το Δικαστήριο απορρίπτει την μαρτυρία του Μ.Κ. 3 ως αναληθή και αναξιόπιστη στο σύνολο της. Ολοκληρωτική πτώση του οικοδομήματος της υπόθεσης των παραπονουμένων, αποτέλεσε η μαρτυρία του Μ.Κ. 4, ο οποίος όχι μόνο άφησε κακή εντύπωση στο Δικαστήριο, αλλά αναιρούσε και την εκδοχή του Μ.Κ. 3 σε καίριας σημασίας αμφισβητούμενα γεγονότα. Π.χ. αναίρεσε τον Μ.Κ. 3 ως προς την διαδικασία που ακολουθούσαν οι παραπονούμενοι στην λήψη αποφάσεων. Επίσης ο μάρτυρας αναίρεσε τον Μ.Κ. 3 λέγοντας ότι οι επίδικες επιταγές δόθηκαν έναντι του λογαριασμού της εταιρείας Γεώργιος Φραγκής Λτδ και όχι της κατηγορούμενης 1 εταιρείας, αφήνωντας λοιπόν ένα τεράστιο ρίγμα ως προς την αξιοπιστία επί αυτού του θέματος ως προς το αντάλλαγμα των επίδικων επιταγών. Συνεπώς, από την στιγμή που το Δικαστήριο δεν έχει ασφαλές και στέρεο υπόβαθρο γεγονότων για να εξάξει ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα επί αυτού του θέματος και επειδή υπάρχει μια καθ΄ όλα αντιφατική εκδοχή επί αυτού ως προς το ποιος νομιμοποιείτο ως δικαιούχος των επιταγών αλλά και το ποιος ήταν υπόχρεος, το Δικαστήριο δεν δύναται να εφαρμόσει, ως ήταν η εισήγηση της υπεράσπισης, τα όσα έχουν αποφασισθεί στην απόφαση ΚΛΕΑΝΘΗΣ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ -ν- ΤΥΧΩΝΑ ΤΥΧΩΝΟΣ ΠΟΙΝΙΚΗ ΈΦΕΣΗ 153/2011 16/1/
2. Επίσης ο εν λόγω μάρτυρας έκανε και αυτός επίκληση της μαρτυρίας του κ. Χρήστου Αδαμίδη αλλά και της υπαλλήλου του λογιστηρίου της εταιρείας, οι οποίες απορρίφθηκαν πιο πάνω, λέγοντας ταυτόχρονα όμως ο μάρτυρας ότι δεν μπορεί να αποκλείσει το γεγονός ότι τις επίδικες επιταγές να τις παρέλαβε αρχικά υπάλληλος του λογιστηρίου, αφήνωντας περαιτέρω σκιές και ρίγματα στην εκδοχή των παραπονουμένων ως προς το θέμα των συνθηκών έκδοσης των επίδικων επιταγών. Επιστέγασμα της ολοκληρωτικής κατάρρευσης της εκδοχής των παραπονουμένων ως προς το αντάλλαγμα των επίδικων επιταγών, ήταν και η μαρτυρία που δόθηκε αρχικά από τον Μ.Κ. 4 ότι η κατηγορούμενη 1 εταιρεία δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό στους παραπονουμένους και ότι οι επίδικες επιταγές εκδίδοντο για τον βασικό, όπως χαρακτηριστικά τον κατονόμασε, λογαριασμό της Γεώργιος Φραγκής Λτδ, και από την άλλη σε κατοπινό στάδιο να αναφέρει ότι η κατηγορούμενη 1 εταιρεία οφείλει ένα μικρό ποσό. Ο εν λόγω μάρτυρας, σε αντίθεση με την μαρτυρία του Μ.Κ. 3, ανέβασε τον αριθμό των λογαριασμών και συμφωνιών σε τρεις αντί ενός, ενώ αργότερα δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να μην υπάρχει άλλη συμφωνία πέραν αυτής του τεκμηρίου 16, και αυτός ο μάρτυρας όμως δεν παρουσίασε ίχνος μαρτυρίας για έγγραφα και τιμολόγια αν και θα μπορούσε να το πράξει όπως και ο ίδιος ανέφερε. Σε κατοπινό στάδιο όμως ανέφερε ότι η κατηγορούμενη 1 εταιρεία εξέδωσε τις επίδικες επιταγές έναντι του λογαριασμού της Γεώργιος Φραγκής Λτδ, θέση την οποία ήδη αξιολόγησε το Δικαστήριο πιο πάνω. Επίσης ο εν λόγω μάρτυρας, προσπάθησε να δικαιολογήσει και ταυτόχρονα να αναιρέσει τον Μ.Κ. 3, λέγοντας ότι ο Μ.Κ. 3 ενδεχομένως να έχει συγχύσει τις εταιρείες του κατηγορουμένου 2, αφήνωντας άλλο ένα ρίγμα στο οικοδόμημα της εκδοχής των παραπονουμένων. Επίσης ο Μ.Κ. 4 αναίρεσε τον Μ.Κ. 3, αποκλείοντας την θέση ότι κάποιες επιταγές δεν έχουν κατατεθεί επειδή γνώριζαν ότι ο λογαριασμός έχει κλείσει. Οι θέσεις που προέβαλε η πλευρά της υπεράσπισης ως προς το θέμα της μη υποχρέωσης της πληρώτριας τράπεζας να πληρώσει τις επιταγές οι οποίες έχουν κατατεθεί εκπρόθεσμα και συνεπώς δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί ποινική ευθύνη εναντίον των κατηγορουμένων, ουδόλως επηρεάζουν καθ΄ οιονδήποτε τρόπο την παρούσα υπόθεση, διότι όχι μόνο το Δικαστήριο δεν μπορεί να εξάξει ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα αναφορικά με τις συνθήκες έκδοσης των επίδικων επιταγών αλλά και ως προς το αντάλλαγμα αυτών (βλ. ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ -ν - ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΦΟΥΡΝΙΔΟΥ ΠΟΙΝΙΚΗ ΈΦΕΣΗ 129/2011 18/12/2012), αλλά και επειδή υπάρχει ήδη μαρτυρία η οποία έχει γίνει αποδεχτή από το Δικαστήριο (μαρτυρίες των Μ.Κ. 1 και 2) ότι ο λογαριασμός των κατηγορουμένων 1 έχει κλείσει από τις 24/3/2011 και ότι δεν υπήρχαν διαθέσιμα κεφάλαια. Επουσιώδεις είναι ούτως ή άλλως εν΄ όψει της πιο πάνω κατάληξης, το θέμα που έθιξαν ως προς την απόκλιση των ημερομηνιών έκδοσης των επίδικων επιταγών μεταξύ των λεπτομερειών των αδικημάτων και της προσκομισθείσας μαρτυρίας. Ακαδημαικού επίσης ενδιαφέροντος είναι και η εισήγηση της υπεράσπισης ότι το παρόν Δικαστήριο στερείται κατά τόπον δικαιοδοσίας, διότι όπως αποφασίστηκε από το παρόν Δικαστήριο με σχετική ενδιάμεση απόφαση του, το Δικαστήριο αυτό κέκτηται κατά τόπο δικαιοδοσίας διότι σύμφωνα με το άρθρο 3 του ν. 43/74 δεν υπάρχει διαχωρισμός ποινικών αδικημάτων και τόπου τέλεσης τους και συνεπώς κάθε Επαρχιακό Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδικάσει οποιοδήποτε ποινικό αδίκημα νοουμένου βεβαίως ότι δεν εμπίπτει στην δικαιοδοσία Κακουργιοδικείου ή Στρατοδικίου. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, οι παραπονούμενοι απέτυχαν να αποδείξουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εκδόθηκαν οι επίδικες επιταγές και συνακόλουθα την εμπλοκή του κατηγορουμένου 2, ως επίσης απέτυχαν να αποδείξουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την εμπλοκή των κατηγορουμένων 1 ως προς το νόμιμο αντάλλαγμα αυτών, την ύπαρξη και το ύψος αυτού, ως επίσης απέτυχαν να αποδείξουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι είναι νομιμοποιημένοι κομιστές των επίδικων επιταγών, αφού η εκδοχή που παρουσίασαν για τα εν λόγω θέματα, έχει απορριφθεί κατά το στάδιο της αντεξέτασης ως αναληθή και αναξιόπιστη. Αναπόφευκτα λοιπόν, αμφότεροι οι κατηγορούμενοι αθωώνονται και απαλλάσσονται από όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν και οι παραπονούμενοι να καταβάλουν στους κατηγορούμενους τα δικηγορικά έξοδα όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο