Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Κώστας Γεωργίου, Αρ. Υπόθεσης: 12652/2011, 5/2/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:B12 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. ΚΟΥΝΙΔΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 12652/2011 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου Κατηγορούσας Αρχής - και - Κώστας Γεωργίου Κατηγορούμενου ------------------------ Ημερομηνία: 5 Φεβρουαρίου 2013 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Ε. Σάββα Κατά την απαγγελία της ποινής καμία εμφάνιση Κατηγορούμενος: παρών ------------------------ Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος μετά από δική του παραδοχή στις κατηγορίες 1 μέχρι 10 ενώ η 11η κατηγορία αναστάληκε. Τα αδικήματα των κατηγοριών 1 μέχρι και 10 διαπράχθηκαν κατά παράβαση του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου Ν. 29/77ως τροποποιήθηκε. Συγκεκριμένα, παραδέχτηκε ότι την 22.1.2006, στην Πάφο, εισήγαγε ταχυδρομικώς μέσω Πολωνίας ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α, ήτοι κοκαΐνη βάρους 0,1938 γραμμαρίων χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας (πρώτη κατηγορία), ότι την ίδια ημερομηνία και με τον ίδιο τρόπο, εισήγαγε ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, ήτοι αμφεταμίνη βάρους 0,8536 γραμμαρίων, ότι κατείχε της δύο πάνω ποσότητες χωρίς άδειας (τρίτη και τέταρτη κατηγορία), ότι μεταξύ των ημερομηνιών 20.1.2005 και 20.1.2006 στην Πάφο έκανε χρήση ελεγχόμενων φαρμάκων τάξεως Α και Β ήτοι κοκαΐνης και αμφεταμίνης (πέμπτη και έκτη κατηγορία), ότι στις 22.2.2007 και 4.6.2008 στην Πάφο είχε στη κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, ήτοι κάνναβή βάρους 0,4079 και 0,3774 γραμμαρίων αντίστοιχα (έβδομη και ένατη κατηγορία) και ότι στις 18.2.2007 και 4.6.2008 στη Πάφο έκανε χρήση ελεγχόμενου φάρμακου τάξεως Β, ήτοι κάπνισε κάνναβη (όγδοη και δέκατη κατηγορία). Τα αδικήματα των κατηγοριών 1 μέχρι και 4, διαπράχθηκαν στις 20.1.2006, τα αδικήματα της πέμπτης και έκτης κατηγορίας, μεταξύ των ημερομηνιών 20.12.2005 και 20.1.2006, της έβδομης στις 22.2.2007 της όγδοης στις 18.2.2007 και της ένατης, δέκατης και δωδέκατης στις 4.6.
- Επίσης παραδέχτηκε την κατηγορία της απόπειρας καταστροφής αποδεικτικού στοιχείου, κατά παράβαση του άρθρου 120, 366 και 35 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (εντεκάτη κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της πιο πάνω κατηγορίας, ο κατηγορούμενος την 4.6.2008 στη Χλώρακα της Επαρχίας Πάφου, εν γνώσει του ότι ποσότητα ξηρής φυτικής ύλης δυνατόν να χρησιμοποιηθεί ως αποδεικτικό στοιχείο σε δικαστική διαδικασία και με σκοπό να αποτρέψει την χρήση της, εσκεμμένα αποπειράθηκε να την καταστρέψει. Με την συγκατάθεση της Κατηγορούσας Αρχής τέθηκε ενώπιον μου, για να ληφθεί υπόψη κατά την επιβολή της ποινής στην παρούσα υπόθεση και η υπόθεση 14320/11 Ε.Δ. Πάφου, η οποία επίσης αφορά αδικήματα που διαπράχθηκαν κατά παράβαση του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου Ν. 29/
- Συγκεκριμένα η πιο πάνω υπόθεση αφορά την κατηγορία της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α ήτοι 1,3455 γρ. κοκαΐνης, την κατηγορία της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β ήτοι 0,3573 γρ. κάνναβης και την χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και Β ήτοι κοκαΐνης και κάνναβης (τρίτη και τέταρτη κατηγορία). Τα αδικήματα της πρώτης και δεύτερης κατηγορίας διαπράχθηκαν στις 31.1.2009 και τα αδικήματα της τρίτης και τέταρτης κατηγορία την 1.10.
- Συνοπτικά τα γεγονότα της κυρίως υπόθεσης όπως αυτά έχουν εκτεθεί ενώπιον μου από την Κατηγορούσα Αρχή, έχουν ως εξής: Τα γεγονότα των κατηγοριών 1 - 6: Στις 20/1/2006, μέλη της ΥΚΑΝ Πάφου, έθεσαν υπό παρακολούθηση το ταχυδρομείο Πάφου, μετά από πληροφορία που έλαβαν από τον υπεύθυνο του ταχυδρομείου, ότι ο κατηγορούμενος παραλαμβάνει συχνά φακέλους από την Πολωνία, οι οποίο θεωρήθηκαν ύποπτοι. Η ώρα 1335 της πιο πάνω ημερομηνίας, ο κατηγορούμενος παρέλαβε από το ταχυδρομείο ένα φάκελο και εξερχόμενος από αυτό, ανακόπηκε από τα μέλη της ΥΚΑΝ. Ο κατηγορούμενος προσπάθησε να διαφύγει, ανακόπηκε εκ νέου, και αφού έσκισε τον φάκελο που παρέλαβε, τον έβαλε στο στόμα του προσπαθώντας να τον καταπιεί, χρησιμοποιήθηκε έτσι, η ανάλογη υπό τις περιστάσεις βία και ο κατηγορούμενος ακινητοποιήθηκε. Παραλήφθηκε ο σκισμένος φάκελος, και διαπιστώθηκε ότι εντός αυτού υπήρχε μια ευχητήρια κάρτα με δύο σακουλάκια που περιείχαν άσπρη σκόνη, όπου αργότερα διαπιστώθηκε επρόκειτο για κοκαΐνη βάρους 0,1938 γρ. και αμφεταμίνη βάρους 0,8536 γρ. Όταν τα πιο πάνω υποδείχθηκαν στον κατηγορούμενο δεν απάντησε οτιδήποτε, αργότερα όμως, έδωσε θεληματική κατάθεση και ανάφερε ότι είναι χρήστης των συγκεκριμένων ναρκωτικών και ότι του τα στέλνει κάποιος από την Πολωνία του οποίου δεν γνωρίζει τα στοιχεία του. Τα γεγονότα των κατηγοριών 9, 10 και 12: Στις 4 με 5/6 2008 μέλη της ΥΚΑΝ μετέβηκαν στην οικία του κατηγορούμενο στην Χλώρακα για να εκτελέσουν δικαστικό ένταλμα έρευνας. Όταν χτύπησαν την πόρτα της οικίας του, ο κατηγορούμενος θεάθηκε, από αστυνομικό που βρισκόταν έξω από την οικία και έβλεπε εντός της οικίας από το παράθυρο της κουζίνας, να ανοίγει το κάλυμμα του αποσμητήρα και να προσπαθεί να καταστρέψει κάτι, που όπως φάνηκε αργότερα επρόκειτο για κάνναβη βάρους 0,
- Ο πιο πάνω αστυνομικός εισήλθε από παράθυρο που ήταν ανοιχτό και απότρεψε την καταστροφή της κάνναβης ενώ δύο άλλοι αστυνομικοί, που άκουσαν θόρυβο εντός της οικίας έσπασαν την πόρτα της εισόδου και εισήλθαν στην οικία του όπου κατάφεραν και ακινητοποίησαν τον κατηγορούμενο και τον συνέλαβαν για την κατοχή της κάνναβης. Ο κατηγορούμενος, παραδέχτηκε στη συνέχεια, ότι η κάνναβη ήταν δική του και απολογήθηκε ενώ στην θεληματική κατάθεση του είπε ότι είναι χρήστης ναρκωτικών ουσιών τα τελευταία 15 χρόνια, ότι στο παρελθόν έκανε χρήση κοκαΐνης ενώ τα τελευταία δύο χρόνια κάνει χρήση μόνο κάνναβης και ότι η τελευταία φορά που έκανε χρήση κάνναβης ήταν λίγο πριν την άφιξη της αστυνομίας στο σπίτι του. Τα γεγονότα των κατηγοριών 7 και 8: Στις 22.2.2007, μέλη της ΥΚΑΝ Πάφου, έθεσαν υπό παρακολούθηση το ταχυδρομείο Πάφου μετά από πληροφορία ότι ο κατηγορούμενος παραλαμβάνει από το εξωτερικό τακτικά φακέλους που θεωρήθηκαν ύποπτοι. Ο κατηγορούμενος, κατά την έξοδο του από το ταχυδρομείο ανακόπηκε από μέλη της ΥΚΑΝ αλλά δεν ανευρεθεί κάτι παράνομο σε αυτά που παρέλαβε μέσω ταχυδρομείου, όμως σε σωματικό έλεγχο που του έγινε στην τσέπη του παντελονιού του αναβρέθηκε πράσινη ξηρή φυτική ύλη, κάνναβη βάρους 0,
- Ο κατηγορούμενος, έδωσε θεληματική κατάθεση, παραδέχτηκε ότι κατείχε την πιο πάνω ποσότητα κάνναβης λέγοντας επίσης ότι την κατείχε για δική του χρήση και ότι στις 18.2.2007 κάπνισε κάνναβη. Τα γεγονότα της υπόθεσης 14320/2011: Στις 31.1.2009, λήφθηκε πληροφορία στην ΥΚΑΝ Πάφου, ότι ο κατηγορούμενος επέβαινε σε όχημα μαζί με άλλο πρόσωπο και ότι στην κατοχή τους είχαν ναρκωτικές ουσίες. Περί ώρα 1950 της ίδιας ημερομηνίας, εντοπίστηκε το όχημα του κατηγορούμενου, το οποίο οδηγούσε ο κατηγορούμενος και είχε ως συνοδηγό του κοπέλα. Το όχημα του κατηγορούμενου ανακόπηκε από μέλη της ΥΚΑΝ και αφού εξηγήθηκε σε αυτόν ο λόγος της ανακοπής του, διενεργήθηκε έλεγχος στο όχημα, εντός του οποίου ανευρεθήκαν οι ναρκωτικές ουσίες που περιγράφονται στις λεπτομέρειες της πρώτης και δεύτερης κατηγορίας. Ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ότι τα ανεβρεθέντα ναρκωτικά ήταν δικά του, λέγοντας ότι τα κατείχε για δική του χρήση και επίσης ομολόγησε ότι έκανε χρήση κοκαΐνης και κάνναβης την 1.10.
- Ο συνήγορος του κατηγορουμένου κατά την αγόρευση του για μετριασμό της ποινής, υιοθέτησε την έκθεση του γραφείου ευημερίας, έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου τους μετριαστικούς παράγοντες που θα πρέπει το δικαστήριο να λάβει υπόψη του κατά την επιβολή της ποινής, αναφέρθηκε στην εξάρτηση του κατηγορούμενου στα ναρκωτικά κατά του ουσιώδεις χρόνους και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διέπραξε τα αδικήματα και κατάθεσε σχετικές βεβαιώσεις που δείχνουν ότι ο κατηγορούμενος κατέβαλε και καταβάλει προσπάθειες απεξάρτησης. Ουσιώδης στοιχείο, σύμφωνα με την υπεράσπιση, ώστε να αντιμετωπιστεί ο κατηγορούμενος με επιείκεια, είναι ο χρόνος που παρήλθε από την διάπραξη των αδικημάτων και αφορούν την χρονική περίοδο 2006 με 2009, το γεγονός ότι πρόκειται για χρήστη ναρκωτικών και επίσης ότι καταβάλλει προσπάθειες για απεξάρτηση. Τέλος εισηγήθηκε ότι σε περίπτωση επιβολής ποινής φυλάκισης στον κατηγορούμενο δύναται, υπό τις περιστάσεις να δοθεί ανασταλτικός χαρακτήρας. Αναμφίβολα, τα αδικήματα τα οποία ο κατηγορούμενος έχει διαπράξει, είναι πολύ σοβαρά αδικήματα. Η σοβαρότητα τους αντικατοπτρίζεται μεταξύ άλλων και μέσα από τις προβλεπόμενες από τον νόμο ποινές εφόσον η διαβάθμιση της σοβαρότητας ενός αδικήματος προσδιορίζεται από το ύψος των ποινών που προβλέπει ο νόμος. Το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασης της (βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου κ.α
(1990)2 ΑΑΔ 264, Souilmi ν. Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ 248, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Πέτρου
(1993)2 ΑΑΔ 9, Λαζάρου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 6670 ημερ. 10.12.1999). Όπως τέθηκε στη Λεβέντης ν. Αστυνομίας, Π.Ε 6670 ημερ. 10.12.1999 «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμέτρησει την ποινή». Για τα αδικήματα τα οποία ο κατηγορούμενος διέπραξε, κατά παράβαση του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων ουσιών Νόμου Ν. 29/77ως τροποποιήθηκε προβλέπονται πολυετής ποινές φυλάκισης κατ΄ ανώτατο όριο ποινή φυλάκισης δια βίου. Βέβαια δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι η παρούσα υπόθεση εκδικάζεται συνοπτικά, οπότε σε περίπτωση που επιβληθεί ποινή φυλάκισης στον κατηγορούμενο, αυτή δεν μπορεί να υπερβαίνει τα πέντε χρόνια, αυτό όμως το γεγονός σε καμία περίπτωση δεν υποβαθμίζει τη σοβαρότητα των αδικημάτων όπως διαγράφεται μέσα από τις προβλεπόμενες από τον Νόμο ποινές. Η σοβαρότητα των αδικημάτων αυτού του είδους επιτείνετε ακόμη περισσότερο λόγω της έξαρσης που παρουσιάζουν, ενώ δεν είναι μόνο αυτό το σημαντικό, οι συνέπειες από την κατοχή, χρήση, διακίνηση και προμήθεια ναρκωτικών ουσιών είναι τραγικές, πλήττουν τον πυρήνα της κοινωνίας επιφέροντας καταστροφικά αποτελέσματα σε αυτή, εφόσον κύριος αλλά και ευάλωτος συχνά στόχος είναι νεαρά πρόσωπα. Τα καταστροφικά αποτελέσματα που επιφέρει η χρήση των ναρκωτικών είναι πλέον εμφανή εφόσον οι θάνατοι από τη χρήση ναρκωτικών ουσιών είναι μια πραγματικότητα και ένα συχνό φαινόμενο, ενώ πολλά νεαρά άτομα νοσούν και οδηγούνται στην καταστροφή καθώς και σε εγκληματικές ενέργειες με σκοπό να μπορέσουν εξασφαλίσουν την δόση τους και με αυτό τον τρόπο να πλουτίζουν οι επιτήδειοι έμποροι του θανάτου. Στην υπόθεση Λούκας Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(1999)2 ΑΑΔ σελ 577, τονίστηκε ότι «η αυξητική τάση του εγκλήματος θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, με την ανύψωση των ποινών.» Στην υπόθεση Μάρκος Brayan Berne v. Δημοκρατίας
(2003)2 ΑΑΔ 437, έχουν τονιστεί τα πιο κάτω, τα οποία υιοθετήθηκαν και στην υπόθεση Youssef Nehmed Allah Sikaf ν. Δημοκρατίας
(2003)2 ΑΑΔ 467: « Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει τονίσει επανειλημμένα την ανάγκη επιβολής αυστηρών ποινών σε υποθέσεις αδικημάτων που σχετίζονται με τα ναρκωτικά, σε μια προσπάθεια περιορισμού ή εξάλειψης παρόμοιων αδικημάτων και προστασίας του κοινού. Μάλιστα έχει τονιστεί ότι είναι καιρός όπως οι επιβαλλόμενες ποινές καταστούν αυστηρότερες για να δείχνουν τόσο την αποδοκιμασία όσο και την ενεργό συμμετοχή της Δικαιοσύνης στον αγώνα που διεξάγεται σε παγκόσμια κλίμακα για την καταπολέμηση της χρήσης και εμπορίας ναρκωτικών (βλ. Kablawi & others v. Δημοκρατίας
(1990)2 ΑΑΔ 494). Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτκών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι όπως φαίνεται από την σχετική νομολογία, μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στον καθορισμό της ποινής. Η επιβολή ιδιαίτερα σοβαρών ποινών ενδείκνυται σε περιπτώσεις όπου η κατοχή συνοδεύεται με την πρόθεση εμπορίας των ναρκωτικών (βλ. μεταξύ άλλων Hassan ν. Δημοκρατίας
(1971)2 CLR 210, Abdullah ν. Δημοκρατίας
(1971)2 CLR 323, Esper v. Δημοκρατίας
(1972)2 CLR 73 και Moussa ν. Δημοκρατίας
(1992)2 ΑΑΔ 320). Η χρήση και διάδοση των ναρκωτικών έχει επανειλημμένα χαρακτηρισθεί ως κοινωνική μάστιγα που υπονομεύει το θεμέλιο της κοινωνίας. Η έξαρση που παρατηρείται στην διάπραξη των αδικημάτων αυτής της κατηγορίας δεν μπορεί παρά να καταστήσει το στοιχείο αποτροπής στον καθορισμό της τιμωρίας των παραβατών πιο έντονο.» Όπως επίσης έχει νομολογηθεί, κάθε υπόθεση θα πρέπει να κρίνεται στη βάση των δικών της πραγματικών περιστατικών, ενώ κατά το στάδιο της επιμέτρησης της ποινής, απαιτείται εξατομίκευση της, κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος, σε συνδυασμό με τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Επίσης διατηρώ κατά νου ότι η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής, δε θα πρέπει να εξουδετερώνει την αποτρεπτικότητα της ή να καθιστά αναποτελεσματική την εφαρμογή του Νόμου . Όπως από τα πιο πάνω προκύπτει, σοβαρή είναι η φύση των αδικημάτων καθώς και η συχνότητα διάπραξης τους και αυτό λαμβάνεται υπόψη από ο Δικαστήριο. Επίσης σοβαρό είναι το γεγονός, αλλά και η σχετική κατηγορία που αφορά την εισαγωγή των ναρκωτικών στην Κύπρο από το εξωτερικό μέσω ταχυδρομείου. Πέραν των πιο πάνω, υπάρχουν και ελαφρυντικά και στοιχεία τέτοια τα οποία θα πρέπει να προσμετρήσουν προς όφελος του κατηγορουμένου. Τούτα είναι τα ακόλουθα: A) H παραδοχή του στην αστυνομία συμπεριλαμβανομένης και της παραδοχής του ότι έκανε χρήση ελεγχόμενων φαρμάκων σε διάφορες ημερομηνίες με αποτέλεσμα να κατηγορηθεί και να αντιμετωπίζει σχετικές κατηγορίες με βάση την δική του παραδοχή. Β) Η παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, η οποία αν και όχι άμεση, αποδίδω σε αυτή την δέουσα βαρύτητα και σημασία. Γ) Το λευκό ποινικό μητρώο του. Δ) Η μετά την διάπραξη των αδικημάτων διαγωγή και συμπεριφορά του και το γεγονός ότι σήμερα φαίνεται να καταβάλει προσπάθειες για απαλλαγή από την χρήση ουσιών. Σχετικές βεβαιώσεις έχουν παρουσιαστεί που δείχνουν την θέληση του κατηγορούμενου να απαλλαγεί και να απέχει από την χρήση ουσιών. Ε) Ότι στην παρούσα υπόθεση δεν παρουσιάζονται στοιχεία επιβαρυντικά ως το άρθρο 30(α) του Νόμου. Η) Ότι το παράπτωμα του κατηγορούμενου σχετίζεται αποκλειστικά με τη κατοχή για προσωπική χρήση. Θ) Οι προσωπικές του συνθήκες όπως αυτές περιγράφονται στην έκθεση του γραφείου ευημερίας. Σίγουρα στην παρούσα υπόθεση υπάρχουν ελαφρυντικά προς όφελος του κατηγορούμενου, όμως η σοβαρότητα αλλά και η συχνότητα διάπραξης των αδικημάτων που αυτός έχει διαπράξει καθώς και η ανάγκη αποτροπής δεν αφήνει άλλη επιλογή από αυτή της φυλάκισης. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, επιβάλω στον κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές φυλάκισης 1) Στην πρώτη και δεύτερη κατηγορία ποινή φυλάκισης 15 μηνών. 2) Στην τρίτη και τέταρτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 12 μηνών. 3) Στις κατηγορίες 5 μέχρι και 10 ποινή φυλάκισης 10 μηνών. 4) Στην κατηγορία 12 ποινή φυλάκισης 6 μηνών. ΟΙ ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Έχοντας καταλήξει στην επιβολή ποινής φυλάκισης στον κατηγορούμενο θα εξετάσω κατά πόσο η ποινή αυτή θα οδηγήσει σε άμεση φυλάκιση του ή δύναται να ανασταλεί ως ήταν και η εισήγηση του Δικηγόρου του. Η εξουσία του δικαστηρίου να αναστέλλει την εκτέλεση ποινής φυλάκισης διέπεται από τις πρόνοιες των Περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτέλεσης Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972 έως έχει τροποποιηθεί αρχικά με το Ν. 41
(1)/97 και τελευταία με το Ν. 186
(1)/2003. Με την τροποποίηση που έχει γίνει με το Ν. 41
(1)/97, η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου να αναστείλει την εκτέλεση της ποινής είχε περιοριστεί σημαντικά αφού με το εδ.
(2)του άρθρου 3 του Νόμου διαλαμβάνετο ότι « Το Δικαστήριο δε διατάσσει αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης εκτός αν έχει την γνώμη ότι η έκδοση διατάγματος αναστολής δικαιολογείται από τις εξαιρετικές περιστάσεις της υπόθεσης ή τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου.» Με βάση αυτό το λεκτικό αποφασίστηκαν μεταξύ άλλων οι υποθέσεις Φώτιος Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας
(1998)2 ΑΑΔ 240, Βασιλείου κ.α ν. Δημοκρατίας
(1999)2 ΑΑΔ 583, Γενικός Εισαγγελέας ν. Μάριος Γεωργίου Στυλιανού
(2001)2 ΑΑΔ 55, Γενικός Εισαγγελέας ν. Νικόλα Πάγκαλου
(2001)2 ΑΑΔ 304 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Γεωργίου
(2002)2 ΑΑΔ 464. Με την τροποποίηση που έγινε με το Ν. 186
(1)/2003 το εδ.
(2)του άρθρου 3 έχει τώρα ως εξής: «
(2)Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου». Γίνεται φανερό από το πιο πάνω λεκτικό του άρθρου 3
(2)του Νόμου ότι ο νομοθέτης διεύρυνε και πάλι την διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου στο ζήτημα αυτό (βλ. Σάββας Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας, Π.Ε 7585 ημερ. 2.2.2004) και ότι αφαιρεί την αναγκαιότητα ύπαρξης εξαιρετικών περιστάσεων για να δοθεί αναστολή (βλ. Κώστας Χαραλάμπους Τραλαλάς ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 7633 ημερομηνίας 28.5.2004). Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με τον Ν. 41
(1)/97, τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη του το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι διάταγμα ήταν τα ακόλουθα: (α) Η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του . (β) Το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει ανάγκη αποτροπής και (γ) Η διαγωγή του κατηγορούμενου μετά την διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλ. SENTENCING IN CYPRUS του κ. Γ.Μ. Πική, σελ 11-13, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά
(1996)2 ΑΑΔ 257 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λ. Φανιέρου
(1996)2 ΑΑΔ 303). Στην προκειμένη περίπτωση έχω καταλήξει ότι οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου αλλά και οι συνθήκες της υπόθεσης μου επιτρέπουν να ασκήσω την διακριτική μου ευχέρεια προς αυτή την κατεύθυνση και να αναστείλω την ποινή φυλάκισης που του έχω επιβάλει ως ήταν η εισήγηση της συνηγόρου. Ιδιαίτερα έλαβα υπόψη μου ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε τα αδικήματα υπό την αδυναμία και τον εθισμό που είχε στα ναρκωτικά κατά τους ουσιώδεις χρόνους ενώ σε αυτό το στάδιο καταβάλλει συνειδητές και έμπρακτες προσπάθειες για να απαλλαγεί από την χρήση ναρκωτικών ουσιών. Επίσης, σημαντικός παράγοντας και στοιχείο για την κρίση του δικαστηρίου προς την κατεύθυνση της αναστολής, είναι και ο χρόνος που διέρρευσε από την διάπραξη των αδικημάτων, όχι μόνο γιατί απέχει πολύ από σήμερα που το δικαστήριο επιβάλλει ποινή αλλά και γιατί μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα των 4 ετών, που είναι ο η τελευταία ημερομηνία διάπραξης αδικημάτων, ο κατηγορούμενος δεν διέπραξε άλλα αδικήματα. Συνεπακόλουθα με τα πιο πάνω είναι η κατάληξη μου ότι η ποινή φυλάκισης που του έχει επιβληθεί πιο πάνω δύναται να ανασταλεί και αναστέλλεται για περίοδο 3 ετών από σήμερα. (Στον κατηγορούμενο εξηγείται η έννοια και η λειτουργία της αναστολής της ποινής φυλάκισης) Τα τεκμήρια των υποθέσεων κατάσχονται και να καταστραφούν. Στην παρούσα λήφθηκε υπόψη και η υπόθεση 14320/2011 Ε.Δ. Πάφου. (Υπ.) ............. Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο