← Κύπρος

Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Μαριλένα Ταμπακάκη, Aρ. Υπόθεσης 14654/2009, 27/2/2013

Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Μαριλένα Ταμπακάκη, Aρ. Υπόθεσης 14654/2009, 27/2/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:B19 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου, Ε.Δ Aρ. Υπόθεσης 14654/2009 Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου Κατηγορούσας Αρχής - και - Μαριλένα Ταμπακάκη Κατηγορούμενης Ημερομηνία: 27 Φεβρουαρίου 2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την κατηγορούσα αρχή: κα Χρ. Περγαντή Για την κατηγορούμενη: κ. Αλ. Αλεξάνδρου Κατηγορούμενη: παρούσα Α Π Ο Φ Α Σ Η H κατηγορούμενη αντιμετωπίζει την κατηγορία της κλοπής υπό υπαλλήλου του άρθρου 268 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

  1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της κατηγορίας, η κατηγορούμενη κατά τα έτη 2007 και 2008 στη Πάφο της Επαρχίας Πάφου, ενώ ήταν υπάλληλος του καταστήματος πώλησης ειδών ένδυσης και υπόδησης με την ονομασία «ATTRACTIVO», που βρίσκεται στην οδό Νικοδήμου Μυλωνά 35, έκλεψε από το πιο πάνω κατάστημα είδη ένδυσης και υπόδησης συνολικής αξίας €25.000 περιουσία του Ανδρέα Παπαγαθοκλέους από την Πάφο. Προς υποστήριξη της υπόθεσης της, η Κατηγορούσα Αρχή, κάλεσε και κατέθεσαν ενόρκως 6 μάρτυρες κατηγορίας, τον Αστυφ. 50 Ιωάννη Αγαθοκλέους (Μ.Κ.1), τον Ανδρέα Παπαγαθοκλέους (Μ.Κ.2), την Χαραλαμπία Φιλιππίδου (Μ.Κ.3), τον Μιχάλη Χ¨ττοφή (Μ.Κ.4), τον δικηγόρο Μιχάλη Βασιλειάδη (Μ.Κ.5) και την Μαρίνα Μωησίδου (Μ.Κ.6). Στην διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, από την Κατηγορούσα Αρχή, κατατέθηκαν ως τεκμήρια, οι γραπτές καταθέσεις των Μ.Κ.1, (Τεκμήριο 1), Μ.Κ.2 (Τεκμήρια 5 και 6), Μ.Κ.3 (Τεκμήριο 7 και 8), Μ.Κ.4 (Τεκμήριο 9), Μ.Κ.5 (Τεκμήριο 10) και Μ.Κ. 6 (Τεκμήριο 11 και 12) οι οποίες αποτέλεσαν μέρος της κυρίως εξέτασης τους, η ανακριτική κατάθεση και η γραπτή κατηγορία της κατηγορούμενης (Τεκμήρια 3 και 4 αντίστοιχα) και οι εκτυπώσεις από τον Η/Υ (Τεκμήριο 2) του προγράμματος Adjustments. Όταν η κατηγορούμενη κλήθηκε σε απολογία αφού της εξηγήθηκαν τα δικαιώματα της, προέβη σε ανώμοτι δήλωση δηλώνοντας ότι είναι αθώα, ότι ουδέποτε έκλεψε οτιδήποτε από το κατάστημα που εργαζόταν και ότι οι καταγγελίες που έγιναν εις βάρος της έγιναν για αλλότριους σκοπούς. Η εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής και η μαρτυρία που προσκόμισε: Είναι η εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής, όπως αυτή διαγράφεται μέσα από την μαρτυρία που προσκόμισε, ότι η κατηγορούμενη, η οποία υπήρξε υπάλληλος στο κατάστημα με την ονομασία «ΑTTRACTIVO», γεγονός που δεν αμφισβητήθηκε, τα έτη 2007 και 2008 έκλεψε από το κατάστημα τα είδη ένδυσης και υπόδησης που περιγράφονται στο τεκμήριο 2 και τα οποία σημειώνονται με το σημείο, ν συνολικής αξίας περίπου €29000.- Η θέση των Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3 και συνεπακόλουθα της Κατηγορούσας Αρχής, είναι ότι η κατηγορούμενη είχε επέμβει στο υπολογιστή και με την διαγραφή των προϊόντων με την χρήση του προγράμματος Adjustment, τα έκλεβε αφαιρώντας τα από το κατάστημα. Η Μ.Κ.3, δεν είπε τον κωδικό ασφαλείας του προγράμματος Adjustment στην κατηγορούμενη, ήταν όμως η θέση της, ότι η κατηγορούμενη μπορούσε να τον γνωρίζει αφού πολλές φορές την βοηθούσε να κάνουν μαζί τα Adjustments και βρισκόταν δίπλα της αλλά και στον υπολογιστεί όταν αυτή τον χρησιμοποιούσε. Η καταγγελία, σύμφωνα με τον Μ.Κ.1, έγινε στις 11.9.2008 από τον Ανδρέα Π¨Αγαθοκλέους (Μ.Κ.2). Ο Μ.Κ.1, έλαβε γραπτώς το παράπονο του Μ.Κ.2 δια της λήψεως κατάθεσης ίδιας ημερομηνίας και όπως ο Μ.Κ.1 ανάφερε, ο Π¨Αγαθοκλέους του παρέδωσε στις 21.9.2008 το Τεκμήριο
  2. Σύμφωνα με τον Μ.Κ.2, κατά τον ουσιώδη χρόνο, υπεύθυνη του πιο πάνω καταστήματος ήταν η κατηγορούμενη, η οποία εργαζόταν εκεί για 5 χρόνια. Επειδή στην κατηγορούμενη είχε εμπιστοσύνη, την εξουσιοδότησε να χειρίζεται τον ηλεκτρονικό υπολογιστή για να καταχωρεί τις πωλήσεις και τις επιστροφές ειδών ένδυσης. Τις καταχωρήσεις όμως των ειδών ένδυσης που αφορούσαν καινούργιες παραλαβές τις έκανε η σύζυγος του. Τέλος Αυγούστου 2008, κατά την πρώτη εισαγωγή ειδών ένδυσης της χειμερινής περιόδου, διαπίστωσε τυχαία ότι απουσίαζαν δύο φορέματα και τρία παντελόνια. Μετά την πιο πάνω διαπίστωση, η σύζυγος του, έλεγξε στον υπολογιστή και διαπίστωσε ότι τα πέντε πιο πάνω κομμάτια δεν ήταν καταχωρημένα στις πωλήσεις αλλά βρέθηκαν σε άλλη σελίδα του υπολογιστή που ονομάζεται Adjustment με ημερομηνίες διαγραφής 1994,
  3. Σύμφωνα με τον Μ.Κ.2, η σελίδα Adjustment χρησιμοποιείται μόνο σε περιπτώσεις που μπορεί να γίνει επιστροφή ελαττωματικών προϊόντων από το κατάστημα προς την εταιρεία εισαγωγής και το οποίο πρόγραμμα έχει κωδικό πρόσβασης που τον γνωρίζει μόνο η σύζυγος του. Στις 10.9.2008 κάλεσε τον προγραμματιστή Μιχάλη από την εταιρεία Μ.Μ.Η, ο οποίος διαπίστωσε ότι εκτός των δικών τους διαγραφών που είναι μέσα στα χρονικά πλαίσια, βρέθηκαν ημερομηνίες από το 1990 - 2002, χρονολογίες που δεν υπήρχε εγκατεστημένο μηχανογραφικό σύστημα στο κατάστημα. Από έλεγχο που έκανε ο Μιχάλης, διαπίστωσε ότι από το στοκ του καλοκαιριού 2007, είχαν διαγραφεί 71 τεμάχια και ήταν καταχωρημένα στο Adjustment σε ύποπτες χρονολογίες μεταξύ 1990 -
  4. Με βάση τον ίδιο έλεγχο, διαπίστωσε ότι από το στοκ του χειμώνα 2007, διαγράφηκαν 136 τεμάχια και από το στοκ του καλοκαιριού 2008, 533 τεμάχια με τον ίδιο τρόπο. Αμέσως, ο ΜΚ. 2, όπως αναφέρει στην κατάθεση του, ενημέρωσε την υπεύθυνη του καταστήματος, την κατηγορούμενη, για την απώλεια των πιο πάνω εμπορευμάτων η οποία αρνήθηκε οποιαδήποτε ανάμιξη όμως του παραδέχτηκε ότι γνώριζε τον παλαιό κωδικό της συζύγου του για πρόσβαση στην σελίδα Adjustment. Ο Μ.Κ.2, έδωσε στην αστυνομία και συμπληρωματική κατάθεση (Τεκμήριο 6), την οποία επίσης υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, στην κατάθεση του αυτή αναφέρει ότι στις 12.9.2008 και περί ώρα 2000 του τηλεφώνησε στο κινητό του ο αρραβωνιαστικός της κατηγορούμενης, ο Μάριος και του ζήτησε να διευθετήσουν ραντεβού στο οποίο να είναι παρών και ο πατέρας της Μαριλένας. Ο Μάριος, του ζήτησε να αποσύρει την καταγγελία που έκανε στην αστυνομία εναντίον της αρραβωνιαστικιά του και θα διευθετούσαν ως οικογένεια το θέμα της κλοπής των ειδών ένδυσης και υπόδησης. Ο ίδιος, του απάντησε ότι για να γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει να είναι παρούσα και η Μαριλένα για να του παραδεχτεί ότι έκλεψε τα ρούχα. Μετά από περίπου μισή ώρα, του ξανά τηλεφώνησε ο Μάριος και του επανάλαβε τα ίδια και αυτός του είπε ότι θα πρέπει να συμβουλευτεί πρώτα τον δικηγόρο του Μιχάλη Βασιλειάδη. Μίλησε με τον δικηγόρο του στις 13.9.2008 και μετά τηλεφώνησε του Μάριου και του είπε ότι κανόνισε ραντεβού για την Δευτέρα 15.9.
  5. Ζήτησε από τον Μάριο, να είναι παρούσα και η Μαριλένα στο ραντεβού για να παραδεχτεί ενώπιον του δικηγόρου του την κλοπή και σε περίπτωση που έφεραν και τα λεφτά που ανέρχονταν περίπου στις €25.000 δεν θα είχε κανένα πρόβλημα να αποσύρει την καταγγελία. Στις 15.9.2008 και ώρα 1030, ο Μ.Κ.2 μετέβη στο γραφείο του δικηγόρου του και ανάμενε. Στις 10.40 επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον Μάριο, ο οποίος του ανάφερε ότι δεν βρήκαν τα λεφτά και δεν θα πήγαιναν στο ραντεβού. Έκτοτε δεν είχε άλλη επικοινωνία με τον Μάριο. Την 19.7.2008, όταν συνελήφθηκε η Μαριλένα του τηλεφώνησε ο πατέρας της και του ζήτησε να αποσύρει τις κατηγορίες εναντίον της κόρης του και θα έκανε ο ίδιος δάνειο για να του εξοφλήσει το ποσό των €25.
  6. Έκτοτε δεν είχε άλλη επικοινωνία με τον πατέρα της. Την 19.9.2008, οι δύο υπάλληλοι του καταστήματος, Αναστασία Τοσουνίδου και Μαρίνα Μωύσεβα, ανάφεραν στην σύζυγο του ότι έβλεπαν πολλές φορές την φίλη της Μαριλένας την Έρικα να πηγαίνει στο κατάστημα τους ενώ αυτοί απουσίαζαν και την Μαριλένα να της δίνει ρούχα χωρίς να πληρώνει. H M.K.3, είναι η σύζυγος του Μ.Κ.2 και διατηρούν μαζί επιχείρηση πώλησης ειδών ένδυσης και υπόδησης. Σύμφωνα με την Μ.Κ.3, λόγω του ότι η κατηγορούμενη ήταν πολύ καλή στη δουλεία της, την όρισαν ως υπεύθυνη του καταστήματος και καταχωρούσε στον ηλεκτρονικό υπολογιστή τις πωλήσεις και τις επιστροφές ειδών ένδυσης. Η κατηγορούμενη δεν είχε εξουσιοδότηση να καταχωρεί το καινούργιο στοκ που έφτανε στο κατάστημα τους. Όλες τις καταχωρήσεις τις έκανε αποκλειστικά η ίδια σε ξεχωριστό πρόγραμμα με δικό της κωδικό πρόσβασης, τον οποίο γνώριζε μόνο η ίδια. Ορισμένες φορές όμως που ήταν στο κατάστημα και ήταν στο δικό της πρόγραμμα μπορούσε να φύγει και να αφήσει το πρόγραμμα στην οθόνη του υπολογιστή και η κατηγορούμενη μπορούσε να το επεξεργαστεί. Στο πιο πάνω πρόγραμμα περιλαμβάνεται και η σελίδα ADJUSMENT με τον ίδιο κωδικό πρόσβασης. Η σελίδα ADJUSMENT αφαιρεί από το στοκ ποσότητες ρούχων οι οποίες μπορεί να περαστούν κατά λάθος δύο ή περισσότερες φορές και δεν καταχωρούνται εμπορεύματα που πωλούνται. Τέσσερεις ημέρες προτού δώσει την κατάθεση της, μπήκε στην σελίδα του προγράμματος stock history στην οποία μπορεί να δει συνολικά τα εμπορεύματα που ήρθαν στο μαγαζί, την ημερομηνία, την ποσότητα, την ημερομηνία πώλησης ενός προϊόντος, το χρώμα, το μέγεθος και έλεγξε τον κωδικό 823359 ενός φορέματος το οποίο ήρθε στο κατάστημα της την 1.9.
  7. Το stock history, της έδειξε ότι πώλησε το medium και το large και ότι το small έγινε Adjustment τον Νοέμβριο του
  8. Επειδή παραξενεύτηκε με την εν λόγω καταχώρηση έψαξε στο κατάστημα της για να βρει το φόρεμα και δεν το εντόπισε. Στη συνέχεια μπήκε στο πρόγραμμα Adjustment από το 1990 και εκτύπωσε τα Adjustments. Είχαν εκτυπωθεί πάρα πολλά Adjustments τα οποία δεν είχε κάνει η ίδια με ημερομηνίες 1990 - 2002, πριν από την εγκατάσταση του μηχανογραφημένου συστήματος. Στην συνέχεια, κλήθηκε ο προγραμματιστής και από έλεγχο που έκανε διαπίστωσε ότι υπήρξε παρέμβαση στο πρόγραμμα Adjustment. Ακολούθως κάλεσαν την Μαριλένα στην οποία ανέφεραν το γεγονός και δήλωσε άγνοια, η Μαριλένα όμως της ανάφερε ότι γνώριζε τον παλαιό κωδικό της και αρνήθηκε ότι γνωρίζει τον καινούργιο κωδικό τον οποίο χρησιμοποιούσε για περίπου 8 μήνες. Η Μ.Κ.3 έδωσε και συμπληρωματική κατάθεση (Τεκμήριο 8) την οποία επίσης υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της, σε αυτή την κατάθεση της, αναφέρει τα όσα ο σύζυγος της, της είπε για τα τηλεφωνήματα που δέχτηκε από τον Μάριο και την συνάντηση που διευθετήθηκε αλλά δεν έγινε στο γραφείο του κ. Βασιλειάδη. O M.K.4, όπως κατάθεσε, είναι ο προγραμματιστής που εγκατέστησε το πρόγραμμα στο κατάστημα του Μ.Κ.2 και της Μ.Κ.3 το έτος
  9. Ο Μ.Κ.1 εξήγησε τα όσα έπραξε μετά από την ενημέρωση που έλαβε από τους πελάτες του, αναφέροντας επίσης, ότι έλεγξε τον ηλεκτρονικό υπολογιστή και διαπίστωσε ότι αυτός δεν παρουσίαζε οποιοδήποτε δυσλειτουργία. O M.K.5, είναι ο δικηγόρος κ. Βασιλειάδης, ο οποίος κατάθεσε αναφορικά με τα όσα ο Μ.Κ.2 του είπε σε σχέση με την κλοπή και την διευθέτηση ραντεβού καθώς και τους λόγους που ο Μ.Κ.2 ζήτησε ραντεβού στο γραφείο του, στο οποίο όμως παρουσιάστηκε μόνο ο πελάτης του, ο Μ.Κ.
  10. H M.K.6, η οποία εξακολουθεί να είναι υπάλληλος του καταστήματος, εργαζόταν εκεί από το 2006 μαζί με την κατηγορούμενη και με άλλες κοπέλες. Η Μ.Κ.2 κατάθεσε για αυτά που περιήλθαν στην αντίληψη της κατά τον χρόνο που εργαζόταν μαζί με την κατηγορούμενη, όπως ότι η κατηγορούμενη δοκίμαζε ρούχα από τις καινούργιες παραλαβές στην απουσία των ιδιοκτητών του καταστήματος, ότι κάποιες φορές έπαιρνε ρούχα από το κατάστημα χωρίς να τα πληρώνει και ότι έδινε ρούχα σε μια φίλη της την Έρικα. Αγορεύσεις: Η κα Περγαντή εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής υποστήριξε ότι η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει την ενοχή της κατηγορούμενης στο κατάλληλο επίπεδο και αναγνωρίζοντας ότι δεν υπάρχει άμεση μαρτυρία που να αποκαλύπτει ευθέως τα περιστατικά του αδικήματος και την εμπλοκή της κατηγορούμενης, επικαλέστηκε την περιστατική μαρτυρία που η Κατηγορούσα Αρχή προσκόμισε. Συγκεκριμένα επικαλέστηκε το γεγονός ότι σύμφωνα με την μαρτυρία, οι διαγραφές που φαίνονται στο Τεκμήριο 2 αφορούν χρόνο που δεν υπήρχε εγκαταστημένο το μηχανογραφημένο σύστημα στο κατάστημα, ότι η κατηγορουμένη ήταν το πρόσωπο που έχαιρε της εμπιστοσύνης των Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3 και ήταν η μοναδική πωλήτρια που χειριζόταν τον Η/Υ του καταστήματος, ότι η κατηγορούμενη ήταν σε θέση να γνωρίζει τον κωδικό πρόσβασης στο Adjustment αφού βοηθούσε την Μ.Κ.3 και στεκόταν δίπλα της όταν χειριζόταν το συγκεκριμένο πρόγραμμα ώστε να μπορεί να δει τον κωδικό της, ότι η κατηγορούμενη είχε γνώσει και μπορούσε να χειριστεί το συγκεκριμένο πρόγραμμα, ότι η Μ.Κ.6 είδε την κατηγορούμενη να παίρνει ρούχα από το κατάστημα, ότι σύμφωνα με τον Μ.Κ.5 διευθετήθηκε ραντεβού στο δικηγορικό του γραφείο με τον αρραβωνιαστικό της κατηγορουμένης για να διευθετηθεί το ζήτημα της κλοπής δια της καταβολής αποζημίωσης κ.ά Ο κ. Αλεξάνδρου σχολίασε αρχικά μέρος των όσων η κα Περγαντή ανέφερε και υποστήριξε ότι πρόκειται για μια ψεύτικη ιστορία που παρουσίασαν ο Μ.Κ.2 και η Μ.Κ.
  11. Ο κ. Αλεξάνδρου αναφέρθηκε στην μαρτυρία των πιο πάνω μαρτύρων, για να καταδείξει, σύμφωνα με τον ίδιο τις αντιφάσεις της εκδοχής τους. Αρχικά για το πως έγινε η διαπίστωση ότι έλειπαν κάποια ρούχα από το κατάστημα που οδήγησε στην έρευνα στον Η/Υ του καταστήματος, στο γεγονός ότι δεν γνώριζαν να πουν το ακριβές ποσό της αξίας των ειδών που έλεγαν ότι κλάπηκαν από το κατάστημα τους, αναφέρθηκε επίσης στην μαρτυρία του Μ.Κ.4, ο οποίος σε ερώτηση αν μπορεί να πει πότε έγινε η κάθε καταχώρηση απάντησε ναι, χωρίς να γίνει τέτοια έρευνα, γεγονός το οποίο όπως εξήγησε ήταν ιδιαίτερα σημαντικό για την υπόθεση. Περαιτέρω ανάφερε ότι, δεν υπάρχει σαφής μαρτυρία που να οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η κατηγορούμενη γνώριζε τον κωδικό πρόσβασης στο πρόγραμμα Adjustment και στην μαρτυρία της Μ.Κ.6, η οποία είπε ότι είδε την κατηγορουμένη να επιστρέφει ρούχα πίσω στο κατάστημα, στο τετράδιο που η Μ.Κ.6 ανάφερε ότι σημείωναν οι υπάλληλοι τα ρούχα που έπαιρναν και τα διέγραφαν όταν τα πλήρωναν, το οποίο δεν παρουσιάστηκε στη δίκη και τέλος πρόβαλε την ίδια ένσταση ως προς την διατύπωση του κατηγορητηρίου την οποία πρόβαλε και κατά το στάδιο της εισήγησης του ότι δεν αποδείχτηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της κατηγορούμενης. Ως προς το τελευταίο αυτό ζήτημα, απάντηση δόθηκε με την ενδιάμεση απόφαση του δικαστηρίου ημερομηνίας 5.12.2012 και συνεπώς το δικαστήριο δεν μπορεί να αποφασίσει ζήτημα για το οποίο έχει ήδη αποφάσισε για ευνόητους λόγους χωρίς ανάγκη να τους παραθέσω. Βάρος απόδειξης Στην παρούσα υπόθεση ως ποινική υπόθεση τοιαύτη, το βάρος απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όπως έχει αποφασιστεί στην υπόθεση Χαρίτωνος κ.α ν. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R 40. Αποτελεί νομική αρχή ότι έργο της κατηγορούσας αρχής είναι να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας, και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν αυτές είναι (βλ. Λοίζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρος Σπύρου
(2002)2 ΑΑΔ 71). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέα Ευριπίδου,
(2002)2 ΑΑΔ 246, επισημάνθηκαν τα εξής: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικαστεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής». Στην προκειμένη περίπτωση η κατηγορούσα αρχή στηρίζει την υπόθεση της, και αυτό υποστήριξε η κα Περαγαντή, στην περιστατική μαρτυρία που προσκόμισε. Ποιο το βάρος της περιστατικής μαρτυρίας και πότε μπορεί να στοιχειοθετήσει την ενοχή του κατηγορούμενου, αποτέλεσε αντικείμενο ανάλυσης σε πολλές δικαστικές αποφάσεις. Περιστατική είναι η μαρτυρία η οποία προκύπτει από ή συναρτάται προς τα περιστατικά του αδικήματος. Αντιδιαστέλλεται προς άμεση μαρτυρία, δηλαδή μαρτυρία η οποία ευθέως αποκαλύπτει τα περιστατικά του αδικήματος και τον εγκληματία. Η σημασία της περιστατική μαρτυρίας εξηγείται από τον κ. Πική, τότε Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Γεωργίου άλλως Παφίτη ν. Δημοκρατίας
(1999)2 ΑΑΔ 444. Σχετικό απόσπασμα είναι το εξής στη σελίδα 450: «Η σημασία περιστατικής μαρτυρίας και πότε αποδεικνύει την ενοχή του κατηγορούμενου εξηγείται σε πολλές δικαστικές αποφάσεις (βλέπε μεταξύ άλλων, Fournides v. Repuplic
(1986)2 CLR 73, Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας
(1989)2 ΑΑΔ 172, Ιακώβου ν. Δημοκρατίας
(1991)2 ΑΑΔ 211, Σάββα ν. Δημοκρατίας
(1993)2 ΑΑΔ 258). Το πρώτο που διευκρινίζεται είναι ότι ποιοτικά η περιστατική μαρτυρία δεν υπολείπεται, ούτε είναι υποδεέστερης αξίας από την άμεση μαρτυρία. Η σημασία της έγκειται στα συμπεράσματα, που μπορεί να εξαχθούν από το περιεχόμενο της». ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ: Κατά την ακροαματική διαδικασία είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενόρκως δηλαδή τους μάρτυρες της κατηγορούσας αρχής. Παρακολούθησα τον τρόπο που αυτοί έδιδαν μαρτυρία, τις απαντήσεις που έδιναν, την συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους και αξιολόγησα αυτή αντιπαραβάλλοντας την επίσης και με σύνολο της μαρτυρίας που προσκομίστηκε, και με επίγνωση της διάκρισης μεταξύ ευρημάτων αξιοπιστίας και βάρους απόδειξης. Παράγοντες που δύναται να ληφθούν υπόψη, χωρίς να είναι εξαντλητικού χαρακτήρα, τους οποίους και έλαβα υπόψη μου κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι η αμεσότητα των απαντήσεων, η σαφήνεια που αυτές περιείχαν, ο τρόπος με τον οποίο δίδονταν οι απαντήσεις από τους μάρτυρες, οι αντιφάσεις που υπήρξαν στις απαντήσεις. Αποδέχομαι τα όσα ο Μ.Κ.1 ανέφερε και σχετίζονται με τις δικές του ενέργειες. Ο Μ.Κ.1 έλαβε καταθέσεις και από τον Μ.Κ.2 παρέλαβε το Τεκμήριο 2, δέκα μέρες μετά την λήψη της πρώτης κατάθεσης του, όπου ταυτόχρονα έδωσε και συμπληρωματική κατάθεση. Ο Μ.Κ.1 δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει και επιβεβαιώσει οποιουσδήποτε από τους ισχυρισμούς των παραπονουμένων. Όπως από την μαρτυρία του έχει προκύψει, η αστυνομία, δεν έχει προβεί σε καμία εξέταση του Η/Υ από τον οποίο εκτυπώθηκε το τεκμήριο 2 και ούτε ο Μ.Κ.1 το μελέτησε ή το εξέτασε για να καταλήξει σε δικά του συμπεράσματα, ο Μ.Κ.1 στηρίχτηκε στα όσα οι παραπονούμενοι του ανάφεραν και σχετίζονται με το έγγραφο αυτό ενώ η έρευνα στην οποία έλαβε μέρος στην οικία της κατηγορούμενης δεν είχε οποιοδήποτε θετικό αποτέλεσμα υπό την έννοια ότι δεν ανεβρέθηκε οτιδήποτε στην οικίας της κατά την εκτέλεση του εντάλματος έρευνας που να σχετίζεται με την υπόθεση Το τεκμήριο 2 και η έρευνα που έγινε με βάση το περιεχόμενο του είναι το σημαντικό στοιχείο που σύμφωνα με τους Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3 τους οδήγησε στην διαπίστωση δια βεβαιότητας ότι η κατηγορούμενη έκλεψε από το κατάστημα που εργαζόταν, τα έτη 2007 και 2008 εμπόρευμα αξίας περί της €29.000.- Σύμφωνα με την μαρτυρία τους, στο Τεκμήριο 2 παρουσιάζονται διαφορές στην χρονολογία της Collection και του Adjustment. Εξήγησαν ότι, η Collection που περιγράφεται σε κάθε περίπτωση και αφορά συγκεκριμένη χρονολογία δεν βρίσκεται σε αντιστοιχία με την ημερομηνία που αναγράφεται στο Adjustment. Δηλαδή, δεν μπορεί η Collection που αντιστοιχεί στο συγκεκριμένο είδος να είναι του έτους 2008 και η διαγραφή κάποιου είδους της Collection αυτής να έγινε προηγουμένως, δηλαδή πριν την παραλαβή της. Η Μ.Κ.3 η οποία, ήταν αυτή που σημείωσε στο Τεκμήριο 2, τα Χ και τα ν, είπε στη μαρτυρία της, ότι το έκανε τούτο μετά από μελέτη του και με βάση την πιο πάνω λογική, σημείωσε Χ όπου οι διαγραφές δεν είναι ύποπτες και ν όπου είναι ύποπτες και αντιστοιχούν στα είδη που η κατηγορούμενη έκλεψε. Η βεβαιότητα του δημιουργείται σε ένα πρόσωπο που καταθέτει ως μάρτυρας, ερμηνεύοντας κάποια γεγονότα με υποκειμενικό μάλιστα τρόπο, δεν μπορεί σαφώς να οδηγήσει σε αποδοχή της μαρτυρία του, όταν μάλιστα αυτή είναι διάτρητη από αντιφάσεις ή στοιχεία τέτοια τα οποία η δική του βεβαιότητα δεν αντανακλάται σε απτά στοιχεία που να δημιουργούν την βεβαιότητα ως προς την ύπαρξη κάποιων γεγονότων. Όπως πιο πάνω αναφέρεται δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν αυτές. Ο Μ.Κ.2 και η Μ.Κ.3 έδωσαν ο καθένας τους διαφορετική εκδοχή ως προς την χρόνο αλλά και αιτία που έγινε η έρευνα μέσω του Ηλεκτρονικού Υπολογιστή του καταστήματος. Ο Μ.Κ.2 είπε ότι τέλος Αυγούστου 2008 κατά την πρώτη εισαγωγή ειδών ένδυσης της χειμερινής περιόδου διαπίστωσε τυχαία ότι απουσίαζαν δύο φορέματα και τρία παντελόνια, οπόταν η σύζυγος του, όπως ισχυρίστηκε, έλεγξε στον υπολογιστή και διαπίστωσε ότι τα πέντε πιο πάνω κομμάτια δεν ήταν καταχωρημένα στις πωλήσεις αλλά βρέθηκαν σε άλλη σελίδα του υπολογιστή που στο Adjustment. Η έρευνα στον υπολογιστή, σύμφωνα με την Μ.Κ.3 έγινε περίπου 4 ημέρες πριν να δώσει την κατάθεση της, δηλαδή αρχές Σεπτεμβρίου 2008, η Μ.Κ.3, ανάφερε ότι έλεγξε τον κωδικό 823359 που αντιστοιχούσε σε ένα φόρεμα, το οποίο ήρθε στο κατάστημα αρχές Σεπτεμβρίου 2008 και το stock history στον ηλεκτρονικό υπολογιστή της έδειξε ότι πώλησε το medium και το large και ότι το small έγινε Adjustment τον Νοέμβριο του
  1. Επειδή η Μ.Κ.3 παραξενεύθηκε με την πιο πάνω καταχώρηση, έψαξε αμέσως για να βρει το φόρεμα αλλά το δεν εντόπισε και στη συνέχεια μπήκε στο πρόγραμμα Adjustment και έκανε εκτύπωση από τα έτη 1990 και έπειτα. Ο Μ.Κ.2 και η M.Κ.3 ανάφεραν δύο διαφορετικούς τρόπους ως προς την χρήση του προγράμματος Adjustment. Ο Μ.Κ.2 είπε ότι χρησιμοποιείται μόνο σε περιπτώσεις που μπορεί να γίνει επιστροφή ελαττωματικών προϊόντων από το κατάστημα προς την εταιρεία εισαγωγής και Μ.Κ.3, είπε ότι, η σελίδα του Adjustment, αφαιρεί από το stock ποσότητες ρούχων οι οποίες μπορεί να περαστούν κατά λάθος δύο ή περισσότερες φορές, εξηγώντας ότι αυτό γίνεται όταν υπάρχει λάθος στην καταχώρηση λόγω της συχνής παραλαβής εμπορευμάτων στο κατάστημα. Τούτο που προκύπτει με βάση την μαρτυρία της Μ.Κ.3, είναι ότι το stock history, στο οποίο καταγράφεται το ιστορικό ενός είδους που βρίσκεται στο κατάστημα της είναι κάτι διαφορετικό από το Adjustment. Επίσης προκύπτει ότι το Adjustment αποτελεί μέρος του ιστορικού ενός είδους αφού όπως ανέφερε η Μ.Κ.3 πηγαίνοντας στο stock history του συγκεκριμένου φορέματος είδε πότε έγινε και το Adjustment. Συνεπώς υπάρχει σύνδεση των δύο, του stock history και του Adjustment ως προς την πορεία ενός είδους από την στιγμή της παραλαβής του μέχρι την τελική κατάληξη του. Δηλαδή όλα τα είδη που περιγράφονται στο Τεκμήριο 2, που είναι μόνο το Adjustment, θα πρέπει με βάση τα όσα η Μ.Κ.3 ανάφερε, να βρίσκονται καταχωρημένα και στο stock history, όπως στην περίπτωση του φορέματος με τον κωδικό 823359 που έλεγξε. Το stock history για κάθε ένα από τα είδη που αναφέρεται στο Τεκμήριο 2, δεν έχει παρουσιαστεί στο Δικαστήριο άλλα ούτε και υποστηρίχθηκε από την Μ.Κ.3 ή τον σύζυγο της (Μ.Κ.2) ή τον προγραμματιστή (Μ.Κ.4) ότι ελέχθηκε το stock history και έδειξε ότι πράγματι τα συγκεκριμένα είδη και εκεί έφεραν την ένδειξη Adjustment. Ο Μ.Κ.4 είπε ότι έλεγξε τον ηλεκτρονικό υπολογιστή και δεν διαπίστωσε οποιαδήποτε δυσλειτουργία σε αυτόν δεν ανάφερε όμως οτιδήποτε επί του συγκεκριμένου ζητήματος και αν προέβη στον πιο πάνω έλεγχο. Αυτό επίσης που διαφάνηκε είναι ότι μέσα από το stock history θα μπορούσε κάποιος να δει για κάθε ένα είδος αν αυτό έγινε Adjustment. Συνεπώς η Μ.Κ.3 δεν έπρεπε αποκλειστικά και μόνο δια της χρήσης του Adjustment να ενημερωθεί για το κάθε είδος που βρισκόταν μέσα στο κατάστημα της τι απέγινε, αλλά μπορούσε να δει και να πληροφορηθεί από το stock history. Στην περίπτωση που ο σύζυγος της Μ.Κ.3 εξήγησε ότι γινόταν η χρήση του Adjustment, απαιτείτο να γίνει έρευνα αν πράγματι επρόκειτο για ελαττωματικά ειδή που επιστράφηκαν στην εταιρεία εισαγωγής, πως θα γινόταν αυτή η έρευνα φυσικά δεν μπορώ να γνωρίζω, ενώ στην περίπτωση που η Μ.Κ.3 εξήγησε θα έπρεπε να γίνει έλεγχος αν επρόκειτο για είδη τα οποία είχαν περαστεί δύο φορές, έρευνα την οποία επίσης δεν μπορώ να προβλέψω πως θα διεξαγόταν. Αυτό το οποίο θέλω να πω, είναι ότι οι συγκεκριμένες εγγραφές στον υπολογιστή δεν μπορούν να οδηγήσουν στο ασφαλές συμπέρασμα ότι τα είδη που αναφέρονται στο Τεκμήριο 2 και παρουσιάζουν ημερομηνίες διαγραφής προγενέστερες της ημερομηνίας παραλαβής, αποτέλεσαν αντικείμενο κλοπής απλά και μόνο επειδή στον υπολογιστή ήταν καταχωρημένα στο πρόγραμμα Adjustment. Επιπρόσθετα καθίσταται εμφανές από τα πιο πάνω, ότι δεν μπορούσε να δημιουργήσει την εντύπωση σε κάποιο τρίτο ότι τα είδη που γίνονταν Adjustment ήταν σαν να σβήνονταν με το σβηστήρι, δηλαδή εξαφανίζονταν από οποιαδήποτε καταχώρηση αφού στο stock history εμφανίζονταν η σχετική ένδειξη για κάθε είδος όπως και με το φόρεμα με συγκεκριμένο κωδικό που χρησιμοποίησε η Μ.Κ.
  2. Η Μ.Κ.3 υποστήριξε ότι η κατηγορούμενη αυτό πρέπει να αντιλήφθηκε όταν της ζητούσε να κάνουν μαζί τα Adjustment και για αυτό έκανε τα Adjustment νομιζόμενη ότι πουθενά δεν θα φανούν. Μελετώντας με προσοχή στις 267 σελίδες του τεκμηρίου 2, έχω διαπιστώσει ότι σε κάποιες περιπτώσεις δεν έχει η Μ.Κ.3 εφαρμόσει την πιο πάνω λογική ώστε να σημειώσει και να θέσει σε αυτό τα ανάλογα σημεία. Το πρώτο Χ στην σελίδα, 4, το πρώτο Χ στην σελίδα 30, το τέταρτο σημείο που έθεσε ως Χ στην σελίδα 35, το τρίτο σημείο που έθεσε ως Χ στην σελίδα 129, βρίσκονται σε αντίθεση με αυτά που ανάφερε. Όταν στην Μ.Κ.3 υπεδείχθησαν από την συνήγορο της κατηγορουμένης, κατά το στάδιο της αντεξέτασης της, κάποια από τα σημεία που έθεσε στο Τεκμήριο 2, που φαίνεται να είχαν σημειωθεί αντίθετα με βάση την εξήγηση που έδωσε ως προς τις σχετικές σημειώσεις που η ίδια έκανε στο Τεκμήριο αυτό, η Μ.Κ.3 αναφορικά με το σημείο Χ που έθεσε στην σελίδα 129 του Τεκμηρίου 2, είπε ότι ν έβαλε σε αυτά που ήταν σίγουρη 100%, 1000%, ενώ για το συγκεκριμένο σημείο το έθεσε επειδή ήταν μόνο 99% σίγουρη και για αυτό το άφησε έξω, δηλαδή δεν το σημείωσε με ν. Σε κάποια, είπε η Μ.Κ.3, που υπήρχε κάποιος ενδοιασμός, κάτι διαφορετικό επωμίστηκε ότι το έκανε η ίδια της, παρά το ότι δεν το έχει κάνει αυτή, ενώ ν έβαλε σε αυτά που ήταν σίγουρη. Η εικασία της Μ.Κ3 ότι η κατηγορούμενη έκανε το Adjustment νομιζόμενη ότι είναι σαν να σβήνεις κάτι με το σβηστήρι δεν αντέχει στην λογική αλλά ούτε και υποστηρίζεται από αυτά που η ίδια ανάφερε ότι δηλαδή γνώριζε η κατηγορούμενη πολύ καλά τον χειρισμό του Adjustment αφού η ίδια της τον εξήγησε. Αν η κατηγορούμενη γνώριζε το συγκεκριμένο πρόγραμμα τόσο καλά όσο η Μ.Κ.3 προσπάθησε να πείσει, θα γνώριζε επίσης ότι οι διαγραφές καταχωρούνται όχι μόνο στο Adjustment αλλά και στο stock history και θα μπορούσε να γίνει έλεγχος από την Μ.Κ.3 αφού αυτή χειριζόταν το συγκεκριμένο πρόγραμμα. Ακριβώς μέσα στις χρονιές που καταλογίζεται στην κατηγορούμενη ότι έκλεψε από το κατάστημα, έχουν επισυμβεί και άλλα γεγονότα τα οποία έχουν δημιουργήσει την αμφιβολία στο αν τα συγκεκριμένα είδη αποτέλεσαν αντικείμενο κλοπής. Η Μ.Κ.3 ανάφερε ότι τα έτη 2007 και 2008 της έστελναν τα τιμολόγια με email από την εταιρεία ATTRATIVO και επειδή ήταν άλλο το πρόγραμμα στην ATTRATIVO και άλλο το δικό τους, μέχρι να συντονιστούν γίνονταν κάποια λάθη. Δηλαδή, εξήγησε, αν περνούσε 2 τιμολόγια την ίδια ημέρα το δικό της πρόγραμμα περνούσε τιμολόγια 2 φορές και έτσι αναγκαζόταν να κάνει την 2η φορά Adjustment. Συνεπώς δημιουργείται το ερώτημα, ποιος έλεγχος έχει γίνει από μέρους των παραπονούμενων, για να διαπιστωθεί ότι, τα είδη στο Τεκμήριο 2 που φέρουν ημερομηνίες διαγραφές προγενέστερες της παραλαβής τους δεν επρόκειτο για είδη που είχαν περαστεί στο Adjustment για τον πιο λόγο. Λαμβανομένου υπόψη ότι η Μ.Κ.3 αναγνώρισε ότι μπορούσε να έκανε και λάθη. Συγκεκριμένα, η Μ.Κ.3, σε ερώτηση του συνηγόρου της κατηγορούμενης, τι στοιχεία είχε και έβαλε Χ στην τρίτη περίπτωση που περιγράφεται στην σελίδα 129 του Τεκμηρίου 2, Μ.Κ.3 απάντησε «Δεν ξέρω, μπορεί να έγινε κατά λάθος, μπορεί να γίνει κάτι λάθος πρέπει να σας πω ότι αυτά τα Adjustment ότι τα κάναμε, τα έκανα για να διορθώσω το στοκ που ερχόταν στο μαγαζί, υπήρχε εποχή που έκανα ένα - ένα χειρόγραφα, για αυτό μπορεί να έγινε λάθος.». Απαντώντας επίσης στη συνέχεια, ότι μπορεί να κάνει λάθος στη δουλειά της και ότι θα μπορούσε ο προγραμματιστής που θα κατάθετε ως μάρτυρας να εξηγήσει το ζήτημα αυτό. Το ότι ο προγραμματιστής, δεν μπορούσε να εξηγήσει τα οποιαδήποτε λάθη της Μ.Κ.3 ήταν εμφανές και η πιο πάνω απάντηση της δόθηκε σε μια προσπάθεια αποφυγής της να απαντήσει σε σχέση με τα δικά της λάθη που μόνο η ίδια θα μπορούσε να εξηγήσει. Σε καμιά περίπτωση η Μ.Κ.2, ο Μ.Κ.3 και ο προγραμματιστής M.K.4, δεν υποστήριξαν ότι έκαναν έλεγχο σε άλλα προγράμματα του ηλεκτρονικού υπολογιστή για να διαπιστωθεί αν τα τεμάχια που αναφέρονται στο Τεκμήριο 2 είχαν πωληθεί ή είχαν διατεθεί με άλλο τρόπο. Η Μ.Κ.3, πέραν της αναφοράς ότι άρχισε την έρευνα όταν προέβηκε σε διαπιστώσεις αναφορικά με το συγκεκριμένο φόρεμα, δεν είπε ότι διενήργησε έρευνα στο κατάστημα της αν πράγματι το συγκεκριμένο ρούχο ή υπόδημα που περιγράφεται στο Τεκμήριο 2, ήταν στο κατάστημα ή στον υπολογιστή της φαινόταν ότι είχε διαταθεί, πωληθεί κτλ. Η μαρτυρία του Μ.Κ.4 δημιούργησε αρκετά κενά ενόψει της αυτοαναίρεσης αυτών που έλεγε. Στην κατάθεση του (Τεκμήριο 9) αναφέρει ότι ζήτησε από την Χαρούλα να εκτυπώσει όλες τις εγγραφές διαφοροποιήσεων από την ημερομηνία εγκατάστασης του συστήματος και να κάνει έλεγχο για να διαπιστώσει ποιες εγγραφές διαφοροποιήσεων ήταν παράλογες. H Χαρούλλα, στην ένορκη κατάθεση της, ανάφερε ότι, το τεκμήριο 2, το εκτύπωσε η ίδια μαζί με τον σύζυγο της. Στην αντεξέταση του, ο Μ.Κ.4, ερωτηθείς αν το Τεκμήριο 2 περιήλθε στην κατοχή του και αν το μελέτησε απάντησε ότι περιήλθε, αφού αυτός το εκτύπωσε στην παρουσία της Χαρούλλας και επίσης το μελέτησε κατόπιν απαίτησης της κας Χαρούλλας. Στη συνέχεια ανάφερε ότι η κα Χαρούλλα εκτύπωσε μέρος του Τεκμηρίου 2 και ο ίδιος άλλο μέρος στην παρουσία της κας Χαρούλλας χωρίς όμως να μπορεί να απαντήσει ποιο μέρος του Τεκμηρίου 2 2 υποστήριξε ότι εκτύπωσε ο ίδιος και πιο η Χαρούλλα. Ερωτηθείς, αναφορικά με την ημερομηνία που αναφέρεται στο σημείο Adjustment του Τεκμηρίου 2, συμφώνησε πως αν για παράδειγμα γίνει χρήση του προγράμματος Adjustment στις 4.8.2006 θα φέρει ημερομηνία 4.8.
  3. Σε ότι αφορά το ζήτημα αυτό κρίνω σκόπιμο να παραθέσω τα εξής μέσα από την μαρτυρία του Μ.Κ.4: «Δηλαδή, αυτό που καταλαβαίνουμε, εδώ που γράφει Adjustment, είναι η ημερομηνία που κάνει χρήση του προγράμματος;» «Είναι η ημερομηνία χρήσης του συστήματος η ημερομηνία καταχώρησης της εγγραφής.» «Τούτη η ημερομηνία καταχώρησης εγγραφής γίνεται αυτόματα από το σύστημα;» «Μάλιστα.» «Σελίδα 3, Τεκμήριο 2, 2η παράγραφος, έχουμε ημερομηνία Adjustment 7.1.1998;» «Μάλιστα, για μοντέλο Summer 2007.» «Όπως είπατε αυτή η ημερομηνία καταχωρείται αυτόματα από το ίδιο το πρόγραμμα;» «Μάλιστα.» Ακολούθως όμως, ο Μ.Κ.4 αναίρεσε όλα τα πιο πάνω, λέγοντας ότι είναι ο χρήστης του προγράμματος που δίδει την ημερομηνία καταχώρησης της εγγραφής. Στην συνέχεια όμως και πάλι επανήλθε, και σε ερώτηση, του συνηγόρου της κατηγορούμενης «Δηλαδή οι ημερομηνίες που αναγράφονται στο Τεκμήριο 2, όλες οι ημερομηνίας, είναι ημερομηνίες που μπήκε ο χρήστης και έκαμε τις καταχωρήσεις;» ο Μ.Κ.4 απάντησε, «Μάλιστα». Αυτό το οποίο προκύπτει μέσα από την μαρτυρία του Μ.Κ.4, αφού είπε ότι θα μπορούσε πράγματι να διαπιστωθεί, με ανάλογο έλεγχο, πότε πράγματι έγινε η χρήση του Adjustment, είναι ότι και αν ακόμα στο Τεκμήριο 2 φαίνονται ημερομηνίες, θα μπορούσε να προβεί σε έλεγχο για να διαφανεί η πραγματική ημερομηνία χρήσης που προγράμματος. Τέτοιος έλεγχος όμως δεν έγινε, γεγονός το οποίο δημιουργεί σημαντικά ερωτηματικά. Αυτό το οποίο η Μ.Κ.3 προσπάθησε να πείσει ήταν ότι μόνο η κατηγορούμενη μπορούσε να πλησιάσει τον υπολογιστή αφού αυτή ήταν η υπεύθυνη του καταστήματος στην οποία ανατέθηκε η καταχώρηση των πωλήσεων και των επιστροφών με την χρήση του ηλεκτρονικού υπολογιστή και ότι ήταν το μόνο εξουσιοδοτημένο πρόσωπο από τις υπαλλήλους να χειρίζεται τον υπολογιστή. Επίσης η Μ.Κ.3 υποστήριξε ότι η ίδια μπορούσε να φύγει από τον υπολογιστή έχοντας ανοιχτό το πρόγραμμα και η κατηγορούμενη θα μπορούσε να κάνει καταχωρήσεις σε αυτόν. Με βάση όμως την μαρτυρία της Μ.Κ.6, τον υπολογιστή, το πρόγραμμα πωλήσεων και η Μ.Κ.6 είχε εξουσιοδότηση να χειρίζεται και όλοι οι υπάλληλοι του καταστήματος, συνεπώς δεν ήταν μόνο η κατηγορούμενη που είχε πρόσβαση στον υπολογιστή. Η προσπάθεια της Μ.Κ.2 να πείσει ότι η κατηγορούμενη μόνο είχε σχέση με τον υπολογιστή πέραν της ιδίας σε καμία περίπτωση δεν ήταν ειλικρινής. Παρά το ότι η θέση του Μ.Κ.4 και των Μ.Κ.2 και 3 ήταν ότι το σύστημα στο κατάστημα εγκαταστάθηκε το έτος 2001 και συνεπώς δεν θα μπορούσαν να υπήρχαν οι καταχωρήσεις που φαίνονται στο Τεκμήριο 2 και αφορούν προηγούμενα έτη πράγμα που ακούγεται λογικό. Η πιο πάνω μαρτυρία του Μ.Κ.4 και παρά το ότι υποστήριξε ότι έλεγξε το σύστημα και δεν παρουσίαζε καμία δυσλειτουργία, παρουσιάζει τόσα κενά που δεν μπορεί να οδηγήσει σε ασφαλές συμπέρασμα ότι οι ημερομηνίες στα Adjustment του τεκμηρίου 2 εκεί που η Μ.Κ.3 σημείωσε με ν πρόκειται για εικονικές ημερομηνίες η οποίες έγιναν σκόπιμα. Επίσης με βάση την μαρτυρία της Μ.Κ.3 δεν μπορεί να αποκλειστεί το λάθος. Σε ότι αφορά τον Μ.Κ.5, αποδέχομαι την μαρτυρία του, η οποία σχετίζεται με την διευθέτηση του ραντεβού στο δικηγορικό του γραφείο επίσης αποδέχομαι ότι ο Μ.Κ.2 του είπε ότι η κατηγορούμενη παραδέχτηκε την κλοπή. Αυτό όμως δεν είναι αλήθεια. Παρά το ότι, ο Μ.Κ.2 είπε στον Μ.Κ.5, ότι η Μαριλένα παραδέχτηκε την κλοπή, ο Μ.Κ.2 είπε ψέματα στον Μ.Κ.
  4. Ο Μ.Κ.2 στο Δικαστήριο, είπε ότι, ουδέποτε η Μαριλένα του παραδέχτηκε ότι έκλεψε από το κατάστημα του. Η Μ.Κ.6 δεν ήταν απόλυτα ειλικρινής και είχε μια τάση να ενοχοποιήσει την κατηγορούμενη προβάλλοντας την θέση ότι η κατηγορούμενη έπαιρνε ρούχα από το κατάστημα χωρίς να τα πληρώνει και ότι έδινε από το κατάστημα ρούχα στην φίλη της Έρικκα. Στην αντεξέταση της διαφάνηκε, ότι υπήρχε το ελεύθερο, οι υπάλληλοι του καταστήματος, όπως και η ίδια, να παίρνουν ρούχα, να τα σημειώνουν σε τετράδιο και να τα διαγράφουν από αυτό όταν τα πλήρωναν και δεν ήταν σε θέση γνωρίζει αν πράγματι η κατηγορούμενη είχε πληρώσει. Επίσης η πυκνότητα των επισκέψεων της Έρικας στο κατάστημα που αυτό σχετίζονταν και με τον ισχυρισμό ότι της έδινε ρούχα η κατηγορούμενη, αναιρέθηκε στη συνέχεια αφού αυτό είπε ότι συνέβηκε 2 φορές. Σε ότι αφορά το τετράδιο, αυτό δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο και οι Μ.Κ.2 και 3 ουδεμία αναφορά έκαναν για την ύπαρξη του ενώ η Μ.Κ.6 υποστήριξε ότι υπάρχει μέχρι σήμερα. Η Μ.Κ.6 επίσης είπε ότι είδε την κατηγορούμενη να επιστρέφει ρούχα στο κατάστημα. Τέλος η επικοινωνία του αρραβωνιαστικού της κατηγορούμενης με τον Μ.Κ.2 αλλά και του πατέρα της και τα όσα ανέφεραν στον Μ.Κ.2 δεν συνιστούν παραδοχή της κατηγορούμενης ώστε να αποδοθεί σε αυτή την μαρτυρία οποιαδήποτε βαρύτητα. Συνοψίζοντας τα όσα προκύπτουν από την μαρτυρία των Μ.Κ.2 και 3 και 4, καταλήγω ότι η μαρτυρία τους δεν είναι ικανή αλλά και τέτοιας ποιότητας ώστε να στηρίξει εύρημα ότι τα αντικείμενα που αναφέρονται στο Τεκμήριο 2 αποτέλεσαν αντικείμενο κλοπής αλλά και ότι η κατηγορούμενη είχε διαπράξει κάτι μεμπτό. Δεν έχει αποδειχτεί ότι η κατηγορούμενη γνώριζε τον κωδικό πρόσβασης της Μ.Κ.3 στον υπολογιστή και ούτε ότι η κατηγορούμενη προέβη σε οποιαδήποτε πράξη σε σχέση με τα Adjustments του τεκμηρίου
  5. Με βάση το πιο πάνω σκεπτικό έχω καταλήξει ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποτύχει να αποδείξει την κατηγορία εναντίον της κατηγορούμενης ως εκ τούτου η κατηγορούμενη αθωώνεται. Τα έξοδα της διαδικασίας εκ €300.- να καταβληθούν από την Δημοκρατία. (Υπ.) ........ Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.