Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Χαράλαμπος Θεοχάρους κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 14011/10, 1/2/2013

(1)(κ) και 20 του Περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου Κεφ. 105, και συγκεκριμένα κατηγορείται ότι στις 9/5/2010 ενώ είναι αλλοδαπός από τη Ρωσία και αφίχθηκε στην Κύπρο την 10/7/2007 με άδεια επισκέπτη μέχρι τις 31/1/2008, ακολούθως αποτάθηκε για ανανέωση της άδειας του στις 19/6/2009 και η αίτηση του εκκρεμεί, εργαζόταν παράνομα στη Δημοκρατίας για λογαριασμό του 1ου και 2ης κατηγορούμενης χωρίς άδεια του Διευθυντή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης. Η μαρτυρία για την Κατηγορούσα Αρχή δόθηκε υπό μορφή παραδεκτών γεγονότων και οι κατηγορούμενοι μετά που κλήθηκαν σε απολογία προχώρησαν σε ανόμωτη δήλωση. Με βάση τα παραδεκτά γεγονότα ο Αστ. 3795 Γ. Μέρτας της ΥΑΜ Πάφου στις 9/5/10 και ώρα 10:30 μετέβηκε στο κατάστημα με την ονομασία "Freedom Souvenir Shop" στη Λεωφόρο Ποσειδώνος Myra Complex στην Κάτω Πάφο. Παρακολούθησε το κατάστημα και αντελήφθηκε ένα άνδρα ο οποίος μετακινούσε κρεμάστρες με ρούχα ένδυσης από το εσωτερικό μέρος του καταστήματος και τα τοποθετούσε έξω στην είσοδο του καταστήματος. Εισήλθε στο κατάστημα μαζί με άλλο αστυνομικό και περίμενε τον άντρα να τελειώσει. Το συγκεκριμένο πρόσωπο του συστήθηκε ως ο υπεύθυνος του μέρους. Όταν του αποκάλυψε την αστυνομική του ταυτότητα του ανέφερε ότι είναι ο Evgeny Muratov από τη Ρωσία και όταν του ζήτησε άδεια εργασίας του ανέφερε στα αγγλικά ότι δεν εργάζεται. Όταν του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο για το αδίκημα της παράνομης απασχόλησης κατά παράβαση των όρων της άδειας παραμονής απάντησε ότι δεν εργάζεται και τον έστειλε η μητέρα του να τη βοηθήσει το συγκεκριμένο πρωϊνό. Επίσης ο Muratov του ανέφερε ότι ο ιδιοκτήτης είναι ο Πάμπος Χαραλάμπους. Όταν πληροφόρησε τον Πάμπο Χαραλάμπους ότι εργοδοτούσε παράνομα τον αλλοδαπό χωρίς άδεια του απάντησε «Εν να τον έχω σπίτι να κάθεται τζιαι να τον ταϊζω; Κανονικά πρέπει να έχω εγώ παράπονο που το ιμικρέισσιον όϊ το ιμικρέισσιον που μένα. Εν κανεί που δουλεύκω για να πιερώννεστε εσείς ήρτετε να μας κάμετε τζιαι πρόβλημα;» Ο κατηγορούμενος 1 στην κατάθεση του αναφέρει ότι είναι ιδιοκτήτης του καταστήματος με σουβενίρ Freedom, έχει δύο καταστήματα και στο συγκεκριμένο κατάστημα απασχολείται αποκλειστικά η γυναίκα του Νέλλη Θεοχάρους. Ο Evgeny είναι γιος της γυναίκας του και σε εξαιρετικές περιπτώσεις που η γυναίκα του δεν μπορεί έρχεται βοηθά ο ίδιος στα καταστήματα που έχει. Επίσης αναφέρει ότι ο Evgeny δεν μπορεί να δουλεύει στα καταστήματα του γιατί δεν έχει άδεια εργασίας και όταν έρχεται και τον βοηθά δεν του δίνει λεφτά. Η κατηγορούμενη 2 στην κατάθεση της αναφέρει ότι είναι σύζυγος του Χαράλαμπου Θεοχάρους και ο Evgeny Muratov είναι γιος της από προηγούμενο γάμο. Στις 9/5/10 το πρωϊ επειδή θα πήγαινε στο γιατρό ζήτησε από το γιο της να ανοίξει το μαγαζί και να βγάλει τα σταντ έξω μέχρι να επιστρέψει. Ο κατηγορούμενος 3 αναφέρει στην κατάθεση του ότι: «Πηγαίνω και βοηθάω λίγο τη μητέρα μου μερικές φορές και δεν πληρώνομαι για αυτό.» Σε άλλες ερωτήσεις απάντησε ότι: «Πήγα να ανοίξω το κατάστημα και έβγαζα τα πράγματα έξω επειδή είναι βαριά και δεν μπορεί η μητέρα μου. Δεν έχω άδεια γιατί δεν έχω εξασφαλίσει ακόμα το ροζ χαρτί. Ιδιοκτήτης του καταστήματος είναι ο Χαράλαμπος Θεοχάρους και δεν τον πληρώνει.» Σε ερώτηση πού βρίσκει λεφτά ανέφερε «Μου δίνει η μητέρα μου». Η 1η κατηγορία που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 1 και 2 για παράνομη εργοδότηση αλλοδαπού, εδράζεται στο άρθρο 14Β του Κεφ. 105 που έχει ως ακολούθως: «14Β.-

(1)Η εργοδότηση αλλοδαπού χωρίς την απαιτούμενη από το Νόμο άδεια ή η ερδοδότηση κατά παράβαση των όρων άδειας εργοδότησης ή η εργοδότηση κατά παράβαση οποιουδήποτε άλλου νόμου ή κανονισμού, συνιστά αδίκημα τιμωρούμενο με ποινή φυλάκισης μέχρι τρία χρόνια ή με χρηματική ποινή μέχρι πέντε χιλιάδες λίρες ή και με τις δύο αυτές ποινές.» Στοιχειοθέτηση του αδικήματος σύμφωνα με το πιο πάνω άρθρο, προϋποθέτει την απόδειξη των πιο κάτω στοιχείων:

1. Την εργοδότηση προσώπου από τον κατηγορούμενο με την έννοια που προσδίδει στον όρο «εργοδότηση» το Κεφ. 105 και η νομολογία.
2. Το πρόσωπο που εργοδοτείται να είναι αλλοδαπός.
3. Να μην έχει εξασφαλιστεί, η απαιτούμενη από τον Νόμο άδεια για την εργοδότηση του αλλοδαπού. Η 2η κατηγορία για αποδοχή απασχόλησης από αλλοδαπό που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 3, εδράζεται στο άρθρο 19

(1)(κ) του Κεφ. 105 που έχει ως ακολούθως: «19

(1)πρόσωπο το οποίο- (κ) αν και είναι κάτοχος αδείας που χορηγήθηκε βάσει του Νόμου αυτού ή οποιωνδήποτε Κανονισμών που εκδόθηκαν βάσει αυτού, παραβαίνει οποιοδήποτε όρο ή προϋπόθεση που περιέχεται σε τέτοια άδεια ή αναλαμβάνει οποιοδήποτε είδος εργασίας χωρίς να έχει εξασφαλίσει την άδεια του Διευθυντή δυνάμει του Κανονισμού 11 του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Κανονισμών είναι ένοχο ποινικού αδικήματος.» Από την παράθεση της πιο πάνω νομοθετικής διάταξης, προκύπτει ότι συστατικά στοιχεία του αδικήματος της αποδοχής απασχόλησης εκ μέρους αλλοδαπού, είναι τα πιο κάτω:

1. Ο κατηγορούμενος να είναι αλλοδαπός.
2. Ο κατηγορούμενος να ανέλαβε οποιοδήποτε είδος εργασίας.
3. Ο κατηγορούμενος να μην είναι κάτοχος της απαιτούμενης άδειας εργασίας. Με βάση τα παραδεκτά γεγονότα θα εξετάσω τα συστατικά στοιχεία των δύο αδικημάτων: Είναι παραδεκτό γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 3 είναι αλλοδαπός και δεν είναι πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας όπως αυτό ορίζεται στο άρθρο 2 του Συντάγματος. Περαιτέρω αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 3 δεν έχει άδεια εργασίας στην Κύπρο. Ως εκ τούτου το μόνο που παραμένει προς εξέταση είναι αν ο κατηγορούμενος 3 έχει εργοδοτηθεί από τους κατηγορούμενους 1 και 2 και αν η πράξη του κατηγορούμενου 3 στις 9/5/10 στο κατάστημα "Freedom Souvenir Shop" να μετακινεί τις κρεμάστρες με ρούχα από το εσωτερικό μέρος του καταστήματος στο εξωτερικό αποτελεί εργοδότηση εν τη εννοία του Νόμου τη στιγμή που ο κατηγορούμενος 3 είναι γιος της κατηγορούμενης 2 και συζύγου του κατηγορούμενου
4. Αυτό είναι και το σημείο που έχει αναπτύξει κατά την αγόρευση του ο ευπαίδευτος δικηγόρος των κατηγορουμένων και συγκεκριμένα ότι η πράξη του κατηγορούμενου 3 στο κατάστημα που είναι υπεύθυνη η κατηγορούμενη 2 αποτελεί βοήθεια του παιδιού προς τη μητέρα και δεν αποτελεί εργοδότηση. Στις υποθέσεις που αφορούν αδικήματα παράνομης εργοδότησης αλλοδαπών η Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει υποχρέωση να αποδείξει σχέση εργοδότη-εργοδοτούμενου με την αυστηρή έννοια που δίδει στον όρο το αστικό δίκαιο. Αξιόποινη σύμφωνα με το Κεφ. 105 είναι η ανάληψη εργασίας και μάλιστα οποιουδήποτε είδους που καλύπτει μια ευρύτατη κατάσταση πραγμάτων και όχι η απόκτηση ιδιότητας εργοδοτούμενου υπό την εξειδικευμένη και στενή έννοια του αστικού δικαίου. Από τη φύση της, η αποδοχή απασχόλησης με την έννοια της ανάληψης εργασίας από αλλοδαπό χωρίς την προαπαιτούμενη άδεια, μπορεί να λάβει χώρα υπό συνθήκες πρόχειρες και ευτελείς όπου πιθανώς να ελλείπουν τα στοιχειώδη εχέγγυα που θα πρέπει κανονικώς εχόντων των πραγμάτων να διέπουν μια υγιή σχέση εργοδότη-εργοδοτούμενου. Με τη σχετική διάταξη του Νόμου, επιχειρείται η άσκηση αυστηρού ελέγχου. Έτσι το μόνο που πρέπει να αποδειχθεί είναι πως ο κατηγορούμενος προέβαινε σε πράξεις οι οποίες αποτελούν εργασία. Δεν χρειάζεται να αποδειχθεί συμφωνία εργοδότησης, στενός έλεγχος από εργοδότη ή η καταβολή ημερομισθίου (βλ. κατ΄ αναλογία Seraphim v. The Police

(1981)2 C.L.R. 227 και Karoaglanian v. The Police

(1984)2 C.L.R. 161, που αφορούσαν τον Καν. 38 των Κανονισμών του 1972). Επιπλέον στην υπόθεση Sea Island v. K.O.T.

(1995)2 A.A.Δ. 196, αναφέρεται στην σελ. 204, το αδίκημα της παράνομης εργοδότησης αλλοδαπού ως παράδειγμα αδικήματος αυστηρής ευθύνης. Στην παρούσα υπόθεση τόσο από τα παραδεκτά γεγονότα όσο και από τις καταθέσεις αμφοτέρων των κατηγορουμένων ο κατηγορούμενος 3 στις 9/5/2010 βρίσκετο στο κατάστημα με την ονομασία "Freedom Souvenir Shop" και τη συγκεκριμένη ώρα που ευρίσκετο στο χώρο ο Αστ. 3795 Γ. Μέρτας της ΥΑΜ Πάφου μετακινούσε κρεμάστρες με ρούχα ένδυσης από το εσωτερικό μέρος του καταστήματος και τα τοποθετούσε έξω στην είσοδο του καταστήματος. Ο κατηγορούμενος 3 του συστήθηκε ως ο υπεύθυνος του καταστήματος για τη συγκεκριμένη στιγμή. Αυτό αποτελεί κατά την κρίση μου ανάληψη εργασίας με την έννοια που καθορίζει το άρθρο 19

(1)(κ) του Κεφ. 105. Η εισήγηση του ευπαιδεύτου δικηγόρου των κατηγορουμένων εδράζεται στο γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 3 είναι γιος της κατηγορούμενης 2 και τη συγκεκριμένη ημερομηνία πήγε να βοηθήσει τη μητέρα του. Είναι η θέση του ότι η βοήθεια παιδιού προς μητέρα δεν αποτελεί εργοδότηση εν τη εννοία του νόμου και κάτι τέτοιο θα καταργούσε το θεσμό της οικογένειας. Σ΄ αυτό το σημείο να μου επιτρέψει ο ευπαίδευτος δικηγόρος των κατηγορουμένων να διαφωνήσω καθότι η παρούσα υπόθεση και η σχέση παιδιών και γονέων λόγω της φύσεως της καθίσταται εντελώς διαφορετική. Η κατηγορούμενη 2 είναι σύζυγος του πρώτου κατηγορούμενου και ο κατηγορούμενος 3 είναι γιος της από προηγούμενο γάμο. Ο γιος της είναι ενήλικας, αλλοδαπός και βρίσκετο στη Δημοκρατία με άδεια παραμονής ως επισκέπτης και όπως ο ίδιος ο κατηγορούμενος 3 στην κατάθεση του αναφέρει ότι δεν είχε άδεια εργασίας κάτι που παραδέχεται και ο κατηγορούμενος 1 στην κατάθεση του. Συνεπώς οποιαδήποτε ανάληψη εργασίας από τον κατηγορούμενο 3 είτε αυτή αποτελούσε «βοήθεια» προς τη μητέρα του, από τη στιγμή που δεν είχε άδεια για εργασία και η συγκεκριμένη «βοήθεια» η οποία αντανακλάται σε εργασία την στιγμή που παρακολουθείτο από τον αστυνομικό μετακινούσε κρεμάστρες με ρούχα ένδυσης από το εσωτερικό μέρος του καταστήματος και τα τοποθετούσε έξω στην είσοδο του καταστήματος, δεν υπήρχε άλλο άτομο στο κατάστημα και παρουσιάστηκε ως ο υπεύθυνος, εμπίπτει στην έννοια που καθορίζει το άρθρο 19

(1)(κ) του Κεφ. 105 για ανάληψη εργασίας τότε η πράξη ήταν παράνομη αν και προέρχετο από παιδί προς μητέρα. Έχοντας όλα τα πιο πάνω υπόψη καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει το συστατικό στοιχείο της εργοδότησης του κατηγορούμενου 3 στο κατάστημα που διατηρεί ο κατηγορούμενος 1 με την ονομασία "Freedom Souvenir Shop" και στο οποίο υπεύθυνη είναι η κατηγορούμενη 2. Ο κατηγορούμενος 1 στην κατάθεση του αναφέρει ότι γνώριζε ότι ο κατηγορούμενος 3 βοηθούσε τη μητέρα του κάποιες φορές στο συγκεκριμένο κατάστημα. Περαιτέρω αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 3 δεν ήταν κάτοχος οποιασδήποτε άδειας εργασίας. Ως εκ τούτου η Κατηγορούσα Αρχή, ως όφειλε, έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τόσο την πρώτη κατηγορία που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 1 και 2 όσο και τη δεύτερη κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 3 και συνεπώς βρίσκω ένοχους τον πρώτο κατηγορούμενο και τη δεύτερη κατηγορούμενη στην πρώτη κατηγορία και τον τρίτο κατηγορούμενο στη δεύτερη κατηγορία. (Υπ.) .............. Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΑΜ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο