← Κύπρος

Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Μάριος Ιωσήφ, Αρ. Υπόθεσης: 3215/10, 1/2/2013

Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Μάριος Ιωσήφ, Αρ. Υπόθεσης: 3215/10, 1/2/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:B9 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Δρουσιώτη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 3215/10 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου Κατηγορούσας Αρχής και Μάριος Ιωσήφ Κατηγορούμενος ----------------- Ημερομηνία: 1.2.2013 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Σ. Παπαλαζάρου Για τον Κατηγορούμενο: κ. Σ. Χαραλάμπους Κατηγορούμενος παρών ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει δύο κατηγορίες. Η πρώτη κατηγορία αφορά το αδίκημα καταδίωξης θηράματος σε απαγορευμένη περιοχή, κατά παράβαση των άρθρων 2, 60, 51, 52(α) και 88 του Περί Προστασίας και Διαχείρισης Aγρίων Πτηνών και Θηραμάτων Νόμου 152

(1)/03 όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμου 256
(1)/04, 81(Ι)/2005, 151(Ι)/2006, 15(Ι)/2008 και 5(Ι)/2009 και συγκεκριμένα ότι ο κατηγορούμενος την 10ην Ιανουαρίου του 2010 στην τοποθεσία «Ψαχάδες», περιοχή του χωριού Κελοκέδαρα της Επαρχίας Πάφου, καταδίωκε θήραμα σε απαγορευμένη περιοχή κυνηγίου. Η δεύτερη κατηγορία αφορά το αδίκημα κατοχής απαγορευμένου τύπου φυσιγγίων, κατά παράβαση των άρθρων 2, 58, 88 και 90 του Περί Προστασίας και Διαχείρισης Αγρίων Πτηνών και Θηραμάτων Νόμος 152
(1)/2003 και ΚΔΠ 771/2004 και συγκεκριμένα ο κατηγορούμενος κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία είχε στην κατοχή του 1 φυσίγγιο CHEDITTE, που περιείχε δύο πιστονάκια, το οποίο είναι απαγορευμένου τύπου σύμφωνα με διάταγμα του Προϊστάμενου του Ταμείου Θήρας. Η ακροαματική διαδικασία διεξήχθη μόνο για την πρώτη κατηγορία γιατί τη δεύτερη κατηγορία ο κατηγορούμενος την έχει παραδεχθεί. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσε μόνο ο Αστ. 962 Γ. Γεωργίου ο οποίος κατέθεσε τα τεκμήρια 1-5 δηλαδή το δόκο Winchester με αρ. κατασκευής Κ469881Ε, 2 πυροβολημένα φυσίγγια δόκο, 7 πυροβολημένα φυσίγγια δόκο, ένα φυσίγγιο δόκο Cheddite 100 μ. και την κατάθεση του. Η υπόλοιπη μαρτυρία δόθηκε υπό μορφή παραδεκτών γεγονότων και συγκεκριμένα η κατάθεση του Αστ. 743 Αντώνη Αλεξάνδρου, οι δύο ανακριτικές καταθέσεις του κατηγορούμενου, οι τρεις φωτογραφικοί φακέλοι, η κατάθεση του Αστ. 1922 Π. Πέτρου, η έκθεση του πραγματογνώμονα Α/Αστ. 591 Β. Ακάμα, οι τρεις καταθέσεις του θηροφύλακα Ε/Αστ. 6166 Κώστα Γεωργίου και η γραπτή κατηγορία. Μετά την ολοκλήρωση της πιο πάνω μαρτυρίας ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορούμενου υπέβαλε εισήγηση ότι η Κατηγορούσα Αρχή ως όφειλε δεν έχει αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση για την πρώτη κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Στήριξε την εισήγηση του στο ότι η μαρτυρία που προσκόμισε η Κατηγορούσα Αρχή δεν συνδέει τον κατηγορούμενο με τη διάπραξη του αδικήματος και συγκεκριμένα ανέφερε ότι τα 9 φυσίγγια τεκμήρια 2 και 3 που υποβλήθηκαν σε έλεγχο επιστημονικό διαπιστώθηκε ότι πυροβολήθηκαν από το όπλο του κατηγορούμενου τεκμήριο 1. Δεν υπάρχει μαρτυρία η οποία να προσδιορίζει από πού λήφθηκαν τα συγκεκριμένα φυσίγγια. Αντίθετη ήταν η εισήγηση της ευπαίδευτου δικηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής η οποία ζήτησε όπως ο κατηγορούμενος κληθεί σε απολογία στην πρώτη κατηγορία. Στήριξε τη θέση της στη μαρτυρία του Αν. Λοχία 743 Α. Αλεξάνδρου ότι τα τεκμήρια λήφθηκαν από τη σκηνή. Είναι θεμελιωμένο ότι μια κατηγορία απορρίπτεται στο στάδιο της συμπλήρωσης της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής αν δεν έχει αποδειχθεί απαραίτητο συστατικό στοιχείο της κατηγορίας ή αν η μαρτυρία για την Κατηγορούσα Αρχή είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας ή είναι εμφανώς αναξιόπιστη σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο να μπορεί να βασίσει σ΄ αυτή την καταδίκη του κατηγορουμένου (βλ. Knell v. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 51). Στο στάδιο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης το ορθό κριτήριο δεν είναι αν έχει αποδειχθεί η ενοχή του κατηγορουμένου αλλά το κατά πόσο, σε περίπτωση που ο κατηγορούμενος δεν δώσει ικανοποιητική εξήγηση, το Δικαστήριο θα μπορούσε λογικά να τον βρει ένοχο (βλ. Κουννίδης v. Γενικός Εισαγγελέας
(1993)2 Α.Α.Δ. 82). Στην απόφαση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Nίκου Π. Κλεάνθους κ.ά.
(1999)2 Α.Α.Δ., σελ. 320, αφού έγινε αναφορά στη σχετική Αγγλική και Κυπριακή νομολογία, το Ανώτατο Δικαστήριο επανέλαβε τα όσα τονίστηκαν στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 133, ότι δηλαδή η απαλλαγή ενός κατηγορουμένου, μετά τη συμπλήρωση της παράθεσης της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής δικαιολογείται όταν: α) Δεν στοιχειοθετείται εξ΄ αντικειμένου η υπόθεση λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του εγκλήματος και, β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ΄ αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου. Μελέτησα με προσοχή όλα τα ενώπιον μου στοιχεία, έχοντας υπόψη τις αρχές της νομολογίας σύμφωνα με τις οποίες δεν αποδεικνύεται εκ πρώτης όψεως υπόθεση όταν η Κατηγορούσα Αρχή αποτύχει να προσφέρει μαρτυρία αναφορικά με ουσιώδες συστατικό στοιχείο του αδικήματος ή όταν η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο να μπορεί να βασιστεί σ΄ αυτή. Η έρευνα μου περιστράφηκε γύρω από το κατά πόσο προσφέρθηκε μαρτυρία που αποδεικνύει εκ πρώτης όψεως, τόσο την αντικειμενική όσο και την υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος για το οποίο κατηγορείται ο κατηγορούμενος (actus reus και mens rea). Έχω μελετήσει με ιδιαίτερη προσοχή τη μαρτυρία που έχει θέσει ενώπιον μου η Κατηγορούσα Αρχή τόσο προφορικά όσο και υπό μορφή παραδεκτών γεγονότων έχοντας υπόψη μου την εισήγηση των δικηγόρων της κάθε πλευράς. Θεωρώ σκόπιμο σ΄ αυτό το σημείο, χωρίς να προβαίνω σε αξιολόγηση της μαρτυρίας, να θέσω τα κύρια σημεία της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μου. Ο Μ.Κ.1 Αστ. 362 Γ. Γεωργίου κατέθεσε στο Δικαστήριο αριθμό τεκμηρίων που είχε στην κατοχή του και αφορούν την υπό εξέταση κατηγορία, η διακίνηση των οποίων δεν έχει αμφισβητηθεί. Ο Αν. Λοχίας 743 Α. Αλεξάνδρου αναφέρεται στο όχημα υπ΄ αριθμό ΗΧΤ812 και τα τεκμήρια που παρέλαβε από αυτό και περαιτέρω αναφέρει ότι «Την ίδια μέρα 11/1/2010 πήγα στην περιοχή «Ψαχάδες» με τον Μάριο Ιωσήφ και έγιναν δύο υποδείξεις σκηνών από αυτών και δύο από τον θηροφύλακα Κώστα Γεωργίου. Επίσης λήφθηκαν αριθμός φωτογραφιών από το φωτογράφο Αστ.
  1. Την 12/1/2010 και ώρα 07.30 παρέδωσα στον Αστ. 362 τα πιο πάνω παραληφθέντα τεκμήρια.» Ο πραγματογνώμονας Α/Αστ. 591 Β. Ακάμας στην έκθεση του τεκμήριο 14 ανάφερε ότι οι 5 κάλυκες με διακριτικά ΕΧΗΙΒΙΤ 1, 3, 5, 6 και 7 και οι 4 κάλυκες με διακριτικά ΕΧΗΙΒΙΤ 2, 4, 8 και 9, δηλαδή τα τεκμήρια 2 και 3 έχουν πυροβοληθεί από το δόκο Κ469881Ε, τεκμήριο
  2. Ο θηροφύλακας Ε/Αστ. 6166 Κώστας Γεωργίου αναφέρεται σε δύο άτομα τα οποία κατέβηκαν από διπλοκάμπινο αυτοκίνητο και κρατούσαν συναρμολογημένα δόκο, τράπηκαν σε φυγή και μετά πήγε προς το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΧΤ812 και το έθεσε υπό παρακολούθηση. Περαιτέρω ανέφερε ότι το άτομο που πλησίασε στα 10 μέτρα όταν τον δει ξανά τον αναγνωρίζει. Στις 12/1/2010 είδε στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Πάφου τον κατηγορούμενο και ανέφερε ότι δεν είναι το ίδιο με το πρόσωπο που είδε στις 10/1/
  3. επίσης αναφέρει ότι το αυτοκίνητο ΗΧΤ812 ήταν μέσα στην απαγορευμένη περιοχή. Με βάση την πιο πάνω μαρτυρία ουσιαστικά το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει ότι εκ πρώτης όψεως αποδεικνύονται τα συστατικά των αδικημάτων της καταδίωξης θηράματος σε απαγορευμένη περιοχή. Δυστυχώς όμως τα πιο πάνω από μόνα τους δεν μπορούν να οδηγήσουν σ΄ αυτό το συμπέρασμα καθότι δεν υπάρχει άρρηκτος σύνδεσμος των γεγονότων. Τα φυσίγγια τεκμήρια 2 και 3 έχουν πυροβοληθεί από το δόκο του κατηγορούμενου τεκμήριο 1 αλλά πουθενά στην μαρτυρία που έχει τεθεί στο Δικαστήριο δεν αναφέρεται από ποιον χώρο παραλήφθηκαν τα πιο πάνω τεκμήρια ή ακόμη αν τα φυσίγγια που φαίνονται στις φωτογραφίες 5, 6 και 7 του τεκμηρίου 12 είναι τα φυσίγγια τεκμήρια 2 και
  4. Ο θηροφύλακας είδε δύο άτομα να κυνηγούν σε απαγορευμένη περιοχή. Το ένα πρόσωπο που το είδε στα 10 μέτρα μπορεί να τον αναγνωρίσει. Είδε τον κατηγορούμενο και ανάφερε ρητά ότι δεν είναι το πρόσωπο που είδε στα 10 μέτρα να κυνηγά. Από μόνο του το γεγονός ότι το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου βρέθηκε σε απαγορευμένη περιοχή δεν σημαίνει ότι καταδίωκε και θήραμα σ΄ αυτή. Συνεπώς με βάση τα πιο πάνω καταλήγω στο συμπέρασμα ότι η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής δεν έχει το έρεισμα ώστε να αποδεικνύει εκ πρώτης όψεως τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της καταδίωξης θηράματος σε κλειστή περιοχή. Ως εκ τούτου από αυτό το στάδιο η πρώτη κατηγορία απορρίπτεται, ο κατηγορούμενος για την πρώτη κατηγορία αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) .............. Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΑΜ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.