Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. STEFAN DUMITRU κ.α., Aρ. Υπόθεσης: 2313/2013, 15/3/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:B26 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου, Ε.Δ Aρ. Υπόθεσης: 2313/2013 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου Κατηγορούσας Αρχής - και - STEFAN DUMITRU MARIAN DUMITRU κ.α Κατηγορούμενων ----------------------------- Ημερομηνία: 15 Μαρτίου 2013 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Χρ. Περγαντή Κατηγορούμενοι 1 και 2: παρόντες ----------------------------- Π Ο Ι Ν Η Ο δεύτερος κατηγορούμενος κατόπιν δικής του παραδοχής κρίθηκε ένοχος σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει στο κατηγορητήριο, στο σύνολο τους 102 κατηγορίες. Ο πρώτος αντιμετωπίζει μόνο τις κατηγορίες 99, 100, 101 και 102, τις οποίες επίσης παραδέχτηκε. Συγκεκριμένα, ο δεύτερος κατηγορούμενος παραδέχτηκε 34 κατηγορίες συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση των άρθρων 371 και 20 του Ποινικού Κώδικα, 33 κατηγορίες διάρρηξης κτιρίου κατά παράβαση των άρθρων 294(α) και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, 34 κατηγορίες κλοπής κατά παράβαση των άρθρων 255, 262 και 20 του Ποινικού Κώδικα και μια κατηγορία παράνομης κατοχής περιουσίας, κατά παράβαση των άρθρων 309 και 20 του Ποινικού Κώδικα. Ο πρώτος κατηγορούμενος, παραδέχτηκε την κατηγορία της παράνομης κατοχής περιουσίας, κατά παράβαση των άρθρων 309 και 20 του Ποινικού Κώδικα (κατηγορία 99) την κατηγορία συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος (κατηγορία αρ. 100) κατά παράβαση των άρθρων 371 και 20 του Ποινικού Κώδικα, την κατηγορία της διάρρηξης κτιρίου (κατηγορία αρ. 101) κατά παράβαση των άρθρων 294(α) και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και την κατηγορία της κλοπής (κατηγορία αρ.102) κατά παράβαση των άρθρων 255, 262 και 20 του Ποινικού Κώδικα. Συνοπτικά τα γεγονότα της υπόθεσης, πέραν των όσων αναφέρονται στις λεπτομέρειες της κάθε κατηγορίας και τα οποία έχουν υιοθετηθεί ως μέρος τους, έχουν ως εξής: Οι κατηγορούμενοι 1 και 2, κατάγονται από την Ρουμανία, είναι δίδυμα αδέλφια και διέμεναν σε διαμέρισμα πολυκατοικίας που αποτελούσε μέρος συγκροτήματος τεσσάρων πολυκατοικιών, τις οποίες ανήγειρε η εταιρεία Votsalo στην Μεσόγη της Πάφου. Οι τέσσερεις πολυκατοικίες του πιο πάνω συγκροτήματος, αποτελούντο από 45 διαμερίσματα, τα οποία είχαν πωληθεί σε Βρετανούς πολίτες, οι οποίοι δεν κατοικούσαν σε αυτά αλλά διέμεναν στο εξωτερικό. Φιλικό πρόσωπο του Μιχάλη Χ¨Λούκα, που είναι ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ανήγειρε τις πολυκατοικίες, τον ενημέρωσε τηλεφωνικώς σε δύο περιπτώσεις, την 5.2.2013 και την 14.2.2013, ότι ένα όχημα με αριθμούς εγγραφής UW 733 βρισκόταν στην περιοχή των πιο πάνω πολυκατοικιών και ήταν φορτωμένο με διάφορα αντικείμενα τα οποία προέρχονταν από τα διαμερίσματα. Ο Μιχάλης Χ¨Λούκα, αναφορικά με τα πιο πάνω, ενημέρωσε το ΤΑΕ. Ακολούθησε έλεγχος από τον Μ. Χ¨Λούκα τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό των διαμερισμάτων και των πολυκατοικιών και διαπιστώθηκε ότι από αυτά είχαν κλαπεί 18 θερμοσίφωνες, 25 μπόιλερ νερού, 25 θερμοσυσσωρευτές, 16 αλουμινένια παράθυρο, 35 αλουμινένιες πόρτες, 36 μίξερ νιπτήρων, 23 μίξερ μπάνιου, 26 μίξερ κουζίνας και 39 χερούλια μπάνιου συνολικής αξίας €51.
- Μέλη του ΤΑΕ, μετέβηκαν στο μέρος και από εξετάσεις που διενήργησαν διαπιστώθηκε ότι αριθμός διαμερισμάτων είχαν διαρρηχθεί. Μέσα στο πλαίσιο των εξετάσεων, αναβρέθηκαν διάφορα αντικείμενα ξένα προς αυτά που είχαν σχέση με τα διαμερίσματα, για τα οποία, οι κατηγορούμενοι 1 και 2, ανακρινόμενοι προφορικά, είπαν ότι, στις 14.2.2013 τα εντόπισαν σε ανοιχτό χώρο κοντά στην πολυκατοικία που διέμεναν και τα μετάφεραν στο σημείο που αυτά είχαν εντοπιστεί. Την 15.2.2013 προσήλθε στο ΤΑΕ Πάφου, ο Κώστας Οικονόμου, ιδιοκτήτης γηπέδου ποδοσφαίρου στη Μεσόγη και κατάγγελλε ότι μεταξύ των ημερομηνιών 1 με 15.2.2013 άγνωστα πρόσωπα διέρρηξαν την αποθήκη του γηπέδου και έκλεψαν από αυτή αντικείμενα συνολική αξίας €
- Ο Κώστας Οικονόμου, την ίδια ημέρα, είδε και αναγνώρισε ανάμεσα στα αντικείμενα που βρέθηκαν από την αστυνομία κοντά στην πολυκατοικία που διέμεναν οι κατηγορούμενοι 1 και 2 μέρος της περιουσίας που κλάπηκε από την αποθήκη του γηπέδου του. Στις 15.2.2013, ανακρίθηκε ο πρώτος κατηγορούμενος, ο οποίος αρνήθηκε ανάμιξη στην διάρρηξη των διαμερισμάτων και ανάφερε ότι η περιουσία που εντοπίστηκε στον χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας, εντοπίστηκε από αυτόν και τον αδελφό του, τον δεύτερο κατηγορούμενο σε λάκκο στην Μεσόγη και με την βοήθεια άλλου προσώπου μεταφέρθηκαν εκεί που τα βρήκε η αστυνομία με σκοπό να τα πωλήσουν την επόμενη ημέρα σε έμπορο παλαιών μετάλλων. Όταν συνελήφθηκε ο δεύτερος κατηγορούμενος και του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του είπε «Δεν είναι αλήθεια», ενώ ο πρώτος κατηγορούμενος απάντησε «είναι ο αδελφός μου και ο Στέλιος που τα έκλεψαν αυτά». Στην συνέχεια, λήφθηκε νέα ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 1, στην οποία, μεταξύ άλλων, ανάφερε ότι, ο αδελφός του, ο δεύτερος κατηγορούμενος του είπε ότι εδώ και ένα μήνα, αναβαίνει στις οροφές των διαμερισμάτων και κλέβει τα μπόιλερ, τους ηλιακούς θερμοσίφωνες κτλ και επίσης ότι, παραβίαζε τα διαμερίσματα και έκλεβε μίξερ, πόρτες και παράθυρα. Επίσης ανέφερε ότι, όπως του είπε ο αδελφός του, κατά τις πρωινές ώρες ερχόταν άλλο πρόσωπο και φόρτωναν τα κλοπιμαία, τα μετάφερναν σε άγνωστο μέρος, τα έκοβαν και μετά τα πουλούσαν σε έμπορο μετάλλων. Ο κατηγορούμενος 2, στην ανακριτική του κατάθεση αρνήθηκε ανάμιξη σε σχέση με τις διαρρήξεις και είπε ότι, αυτά που εντοπίστηκαν από την αστυνομία, τα βρήκαν με τον αδελφό του, τον κατηγορούμενο 1, σε ποταμό στην Μεσόγη και με την βοήθεια άλλου προσώπου τα μετάφεραν εκεί. Την 16.2.2013 λήφθηκε κατάθεση από την φίλη του κατηγορούμενου 1, η οποία ανέφερε ότι τον Δεκέμβριο του 2012, ο κατηγορούμενος 2 , τους είπε, τα όσα πιο πάνω είπε και ο κατηγορούμενος 1 στην κατάθεση του και επίσης ότι έμπαινε στα διαμερίσματα από τα μπαλκόνια. Επίσης τους είπε, ότι αυτά που έκλεβε, τα μετάφεραν με διπλοκάμπινο, τα έκοβαν και τα πουλούσαν. Την 19.2.2013, σε νέα ανακριτική κατάθεση του, ο δεύτερος κατηγορούμενος, ανέφερε ότι, πριν ένα μήνα λόγω οικονομικών προβλημάτων άρχισε από μόνος του να κλέβει από τα διαμερίσματα, είπε επίσης ότι τα κλοπιμαία τα μετέφερναν με άλλο πρόσωπο τα έκοβαν και στην συνέχεια τα πωλούσαν σε συγκεκριμένο έμπορο στον Ύψωνα. Τα χρήματα που λάμβαναν από την πώληση τους τα μοίραζαν με το άλλο πρόσωπο. Επίσης παραδέχτηκε ότι διέρρηξε και έκλεψε από αποθήκη γηπέδου μαζί με το αδελφό του. Λήφθηκε κατάθεση από τον έμπορο μετάλλων, που ο δεύτερος κατηγορούμενος κατονόμασε στην κατάθεση του, ο οποίος ανέφερε ότι αγόρασε στις 3.1.2013 από συνεργάτη του δεύτερου κατηγορούμενου ποσότητα 305 κιλών αλουμινίου για €305 και επίσης ότι στις 9.1.2013 αγόρασε 26 κιλά καθαρού χαλκού για €
- Οι κατηγορούμενοι 1 και 2, οι οποίοι δεν εκπροσωπούνται από δικηγόρο, ερωτηθέντες από το δικαστήριο εάν επιθυμούν να πουν κάτι για μετριασμό της ποινής τους, ο πρώτος, ζήτησε συγνώμη και υποσχέθηκε ότι δεν θα ξανά επαναλάβει τέτοια συμπεριφορά και ο δεύτερος, είπε ότι μετάνιωσε πολύ για αυτά που έκανε και επίσης υποσχέθηκε ότι δεν θα επαναλάβει τέτοια συμπεριφορά. Τα αδικήματα που οι κατηγορούμενοι 1 και 2 έχουν διαπράξει είναι πολύ σοβαρά αδικήματα. Η σοβαρότητα τους αντικατοπτρίζεται μεταξύ άλλων και μέσα από τις προβλεπόμενες υπό του νόμου από τις ποινές εφόσον η διαβάθμιση της σοβαρότητας ενός αδικήματος προσδιορίζεται από το ύψος των ποινών που προβλέπει ο νόμος. Το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασης της (βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου κ.α
(1990)2 ΑΑΔ 264, Souilmi ν. Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ 248, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Πέτρου
(1993)2 ΑΑΔ 9). Όπως τέθηκε στη Λεβέντης ν. Αστυνομίας,
(1999)2 ΑΑΔ 632 «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Για το αδίκημα της συνομωσίας και της διάρρηξης κτιρίου, ο νόμος προβλέπει ποινή φυλάκισης 7 ετών, για το αδίκημα της κλοπής ποινή φυλάκισης μέχρι 3 χρόνια και για το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Τα αδικήματα των διαρρήξεων και κλοπών, είναι αδικήματα τα οποία απασχολούν τα δικαστήρια σχεδόν καθημερινά, οπόταν λόγω αυτής της έξαρσης που παρουσιάζουν, επιβάλλεται επιτακτική ανάγκη αναχαίτισης και αποτροπής διάπραξης παρομοίων αδικημάτων με την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Η ανάγκη για την αυστηρή αντιμετώπιση των πιο πάνω αδικημάτων λόγω κυρίως της συχνότητας τους έχει τονιστεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν . Ανδρέου
(1994)2 ΑΑΔ 194, Dirazo v. Δημοκρατίας
(1992)2 ΑΑΔ 197, Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1992)1 ΑΑΔ 160). Στην υπόθεση Παναγίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 104, η απόφαση του Εφετείου αρχίζει με την θλιβερή διαπίστωση είναι πως τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στη Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Καταλήγει δε με τη διακήρυξη της υποστήριξης του Εφετείου σε αυστηρές ποινές για τέτοιου είδους συμπεριφορά. Στην ίδια υπόθεση Παναγίδης (πιο πάνω) αναφέρονται επίσης τα εξής: «Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται αντίθετα έξαρση. Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη.» Στην υπόθεση Αντάρτης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 138 επισημαίνονται τα πιο κάτω: «Επικροτούμε τη σχετική προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Είναι πλήρως ευθυγραμμισμένη και ταυτισμένη με την νομολογία μας. Η αυστηρή αντιμετώπιση επιβάλλεται λόγω της συχνότητας με την οποία διαπράττονται τα πιο πάνω αδικήματα και για προστασίας της κοινωνίας». Περαιτέρω στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Χατζημιτσή Π.Ε. 7861 ημερ. 3.3.2007, που αφορούσε διάφορα αδικήματα, μεταξύ άλλων και το αδίκημα της κλοπής, αναφέρονται και τα εξής, ως ενδεικτικά του τρόπου με τον οποίο θα πρέπει να αντιμετωπίζονται από τα Δικαστήρια οι υπαίτιοι διάπραξης αυτού του είδους αδικημάτων, «Αδικήματα αυτής της μορφής, και επαναλαμβάνω κατά συρροή σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, δεν μπορεί παρά να αντιμετωπίζονται με τον ανάλογο κολασμό. Άλλως πως το αίσθημα ευνομίας και ευταξίας στον κοινό πολίτη θα πλήττεται, με ολέθρια αποτελέσματα για την κοινωνική συνοχή του τόπου μας.» Όπως έχει νομολογηθεί, κάθε υπόθεση θα πρέπει να κρίνεται στη βάση των δικών της πραγματικών περιστατικών, ενώ κατά το στάδιο της επιμέτρησης της ποινής, απαιτείται εξατομίκευση της, κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος, σε συνδυασμό με τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Επίσης διατηρώ κατά νου ότι η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής, δε θα πρέπει να εξουδετερώνει την αποτρεπτικότητα της ή να καθιστά αναποτελεσματική την εφαρμογή του Νόμου (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευαγόρου
(2001)2 ΑΑΔ 285). Τα ίδια τα γεγονότα και οι περιστάσεις της υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένης και της σωρευτικής διάπραξη των αδικημάτων, είναι ενδεικτικά της τάσης και της ροπής του κατηγορούμενου 2 προς το έγκλημα και δείχνει την διάθεση του για παρανομία και την εξασφάλιση οφέλους μέσα από αυτή. Ο κατηγορούμενος ανάφερε στη κατάθεση ότι τα κλοπιμαία τα πωλούσαν, πράγμα το οποίο είχε ως αποτέλεσμα οι ιδιοκτήτες τους να αποστερηθούν πλήρως αντικείμενα σημαντικής αξίας και οι περιουσίες τους να υποστούν βλάβες αφού αυτά που έκλεβε ήταν προσαρτημένα. Ο δεύτερος κατηγορούμενος, φαίνεται να γνώριζε ότι στα διαμερίσματα, αφού διέμενε και εκείνος σε μια από τις πολυκατοικίες, δεν διέμεναν οι ιδιοκτήτες τους και έστησε μια επιχείρηση με άλλα πρόσωπα, που κάλυπτε την διάρρηξη των διαμερισμάτων, την κλοπή από αυτά αντικειμένων, που συνηθίζεται τον τελευταίο καιρό να αποτελούν αντικείμενα κλοπής και αναφέρομαι σε αυτά που ήταν κατασκευασμένα από αλουμίνια και χαλκό, αφού σε αυτά έδειχνε προτίμηση ο δεύτερος κατηγορούμενος, συνεργαζόταν με άλλο πρόσωπο με το οποίο τα κουβαλούσαν σε άλλο μέρος τα έκοβαν και τα πουλούσαν σε έμπορο παλαιών μετάλλων. Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 2, πώλησε τα κλαπέντα σε εξευτελιστικές τιμές και συνεπώς δεν αποκόμισε σημαντικό κέρδος, δεν νομίζω ότι θα πρέπει να απασχολήσει το δικαστήριο, κύριο στοιχείο και αυτό που λαμβάνεται υπόψη είναι η αξία αυτών που κλάπηκαν και η αντίστοιχη απώλεια και ζημιά που προκλήθηκε στους ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων και στον ιδιοκτήτη της αποθήκης του γηπέδου. Σε ότι αφορά τον πρώτο κατηγορούμενο, πέραν της σοβαρότητας των αδικημάτων που και αυτός διέπραξε η οποία είναι δεδομένη και λαμβάνεται υπόψη υπό των πρίσμα όλων όσων πιο πάνω έχουν αναφερθεί και αφορούν αυτού τους είδους αδικήματα, λαμβάνω υπόψη μου και πάντα σε σύγκριση με τον κατηγορούμενο 2, δίδυμο αδελφό του, ότι η ανάμιξη του αφορά μόνο μια διάρρηξη και κλοπή και επίσης ότι ο ίδιος προέβη σε παραδοχή και έδωσε στοιχεία στην αστυνομία σε σχέση με την δράση του αδελφού του. Δεν παραγνωρίζω όμως το γεγονός ότι διάρρηξη και η κλοπή που διέπραξε αφορούσε αντικείμενα αξίας €4,810. Ως ελαφρυντικά και προς όφελος των κατηγορούμενων 1 και 2 λαμβάνω υπόψη μου την άμεση παραδοχή τους στο Δικαστήριο, την παραδοχή τους στις αστυνομικές αρχές και το λευκό ποινικό μητρώο τους. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου και τις προσωπικές τους συνθήκες των κατηγορουμένων 1 και 2 όπως αυτές φαίνονται στις εκθέσεις του γραφείου ευημερίας. Σε σοβαρά όμως αδικήματα όπου η συχνότητα διάπραξης τους επιβάλλει την επιβολή αποτρεπτικής ποινής και αυστηρής ποινής, οι παράγοντες αυτοί είναι ήσσονος σημασίας. Προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας (βλέπε Alsarsan ν. Δημοκρατίας Π.Ε. 5919 ημερομηνίας 18.1.1996, Zewar v. Αστυνομίας
(1990)2 AAΔ 384 και Μιχαήλ Α. Ψύλλος ν. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 430). Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω στοιχεία, δηλαδή την σοβαρότητα των αδικημάτων που οι κατηγορούμενοι 1 και 2 διέπραξαν, την έξαρση αυτού του είδους αδικημάτων, τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη μου τους πιο πάνω μετριαστικούς παράγοντες, καταλήγω ότι αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή για τους κατηγορούμενους 1 και 2 είναι αυτή της φυλάκισης. Το ύψος της ποινής βέβαια διαφέρει και τούτο λόγω του αριθμού των αδικημάτων που έχει διαπράξει ο δεύτερος κατηγορούμενος σε σχέση με τον πρώτο κατηγορούμενο και το γεγονός ότι ο δεύτερος δρούσε ως μέλος, όπως φάνηκε, μιας οργανωμένης ομάδας. Σαν αποτέλεσμα όλων των πιο πάνω επιβάλω στον κατηγορούμενο 2 τις ακόλουθες ποινές: 1) Στις κατηγορίες 1, 2, 4, 5,7, 8, 10, 11, 13, 14, 16, 17, 19, 20, 22, 23, 25, 26, 28, 29, 31, 32, 34, 35, 37, 38, 40, 41, 43, 44, 46, 47, 49, 50, 52, 53, 55, 56, 58, 59, 61, 62, 64, 65, 67, 68, 70,71, 73, 74, 76, 77, 79, 80, 82, 83, 85, 86, 88, 89, 91, 92, 94, 95, 97, 100 και 101, ποινή φυλάκισης 3 χρονών (Συνωμοσίες και διαρρήξεις). 2) Στις κατηγορίες 3, 6, 9, 12, 15, 18, 21, 24, 27, 30, 33, 36, 42, 45, 48, 51, 54, 57, 60, 63, 66, 69, 72, 75, 78, 81, 84, 87, 90, 93, 96 και 98 ποινή φυλάκισης 2 χρονών (κλοπές). 3) Στην κατηγορία 99 ποινή φυλάκισης 4 μηνών (παράνομη κατοχή περιουσίας). Στον κατηγορούμενο 1 τις ακόλουθες ποινές: 1)Στην κατηγορία 99 ποινή φυλάκισης 4 μηνών. 2) Στην κατηγορία 100 και 101, ποινή φυλάκισης 20 μηνών. 3) Στην κατηγορία 102 ποινή φυλάκισης 18 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στους κατηγορούμενους 1 και 2 θα συντρέχουν και η έκτιση τους αρχίζει από την 22.2.2013 όπου οι κατηγορούμενοι 1 και 2 παραμένουν υπό κράτηση. (Υπ.) Κ. Κουνίδου Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο