Ελισάβετ Καττιμέρη ν. Νίκου Χ¨Σιεγκαλλή, Αρ. Υπόθεσης: 5878/2010, 21/3/2013

(1)2008 άρθρα 2,3

(1)(γ)

(3), 4

(3)και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

1. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών, ο κατηγορούμενος ενώ ήταν εξ΄ αποφάσεως οφειλέτης στην αίτηση Κ6/2002 του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων στην Πάφο και ενώ την 24.9.2008 διατάχθηκε στην εν λόγω αίτηση, να καταβάλλει στην παραπονούμενη το ποσό των € 100 μηνιαίως, παρέλειψε να καταβάλει τις δόσεις των μηνών από 1.2.2010 μέχρι 1.5.
2. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Κατά την ακροαματική διαδικασία κατατέθηκαν διάφορα έγγραφα ως τεκμήρια, δηλώθηκαν παραδεκτά γεγονότα και κατάθεσε ενόρκως η παραπονούμενη. Συγκεκριμένα κατατέθηκαν και εγκρίθηκαν τα ακόλουθα παραδεκτά γεγονότα: 1) Η απόφαση στην αίτηση Κ 6/2002 ημερομηνίας 21.2.2006 (Τεκμήριο Α) 2) Το Διάταγμα μηνιαίων δόσεων ημερομηνίας 24.09.08 στην αίτηση Κ6/2002 (Τεκμήριο Β). 3) Αντίγραφο ένορκης δήλωσης επίδοσης του διατάγματος ημερομηνίας 24.9.2008 στον καθ΄ου η αίτηση (Τεκμήριο Γ). 4) Aπόφαση στην αίτηση ημερομηνίας 23.10.2009 του κατηγορούμενου στα πλαίσια της αίτησης Κ6/2002, για αναστολή/τροποποίηση του διατάγματος ημερομηνίας 23.09.08, η οποία απορρίφθηκε στις 29.4.10 (Τεκμήριο Δ). 5) Οι δόσεις που αναφέρονται στο κατηγορητήριο στις κατηγορίες 1 ‑ 4 δεν έχουν μέχρι σήμερα καταβληθεί. Η παραπονούμενη κατέθεσε, μεταξύ άλλων, αναφορικά με στοιχεία και γεγονότα που όπως ανάφερε και εξήγησε είναι σε θέση να γνωρίζει σε σχέση με τα περιουσιακά στοιχεία του κατηγορούμενου, την εργασία του και την οικονομική του κατάσταση, επίσης κατάθεσε διάφορα έγγραφα (Τεκμήρια Ε, Η και Ζ) που σχετίζονται με οχήματα που ο κατηγορούμενος είναι ιδιοκτήτης τα οποία σύμφωνα με την κατηγορούμενη, όπως είναι σε θέση να γνωρίζει βλέποντας τον, χρησιμοποιεί στις επαγγελματικές του δραστηριότητες. Ο κατηγορούμενος μετά την κλήση του απολογία, προέβη σε ανώμοτη δήλωση αναφέροντας τα εξής: «Πράγματι οι δόσεις που αναφέρονται στο κατηγορητήριο δεν τις πλήρωσα γιατί δεν μπορούσα οικονομικά, την περίοδο αυτή η σύνταξη μου ήταν €523 και είχα προβλήματα υγείας. Εσταμάτησα να εργάζομαι από τέλος
3. Ο λόγος που δεν πλήρωσα είμαι ηλικίας 77 ετών γεννήθηκα 30.12.1935.» ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων ν. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας ν. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος ν. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Αναμφίβολα, η νομική βάση που εφαρμόζεται στην παρούσα υπόθεση, είναι αυτή των άρθρων 3

(1)(γ)

(2)του περί Καταδολίευσης των εκ Δικαστικής Αποφάσεως Πιστωτών Νόμου 60

(1)2008 που προνοούν τα ακόλουθα: «

(1)Οποιοσδήποτε εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους: ............... (γ) παραλείψει να καταβάλει προς τον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή το ποσό οποιασδήποτε δόσης κατά την ημερομηνία πληρωμής που είχε διαταχθεί από το Δικαστήριο κατά την έκδοση διατάγματος πληρωμής εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους με δόσεις, για λόγο άλλο από οικονομική ή φυσική αδυναμία είναι ένοχος ποινικού αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης του υπόκειται στις ποινές που προβλέπονται στο άρθρο 4.

(2)Ουδεμία δίωξη ασκείται, δυνάμει της παραγράφου (γ) του εδαφίου 1 εναντίον εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους, εκτός εάν αυτός παραλείπει να καταβάλει την πληρωμή τουλάχιστον τριών δόσεων: Νοείται ότι σε περίπτωση που οι δόσεις που υπολείπονται προς εξόφληση του χρέους είναι λιγότερες από τρεις, δύναται να ασκηθεί ποινική δίωξη αν παραλείπει να καταβάλει οποιαδήποτε δόση. .........» Επίσης σύμφωνα με το άρθρο 2 του πιο πάνω νόμου, εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτής, εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης, εκ δικαστικής αποφάσεως χρέος και διάταγμα πληρωμής εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους με δόσεις, έχουν την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Μέσα λοιπόν από τις πιο πάνω νομοθετικές διατάξεις, συνάγεται ότι η παραπονούμενη οφείλει να αποδείξει τα ακόλουθα: Α) ότι είναι εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτής, με την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Β) ότι ο κατηγορούμενος είναι εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης, με την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Γ) ότι υπάρχει εκ δικαστικής αποφάσεως χρέος, το οποίο δεν έχει εξοφληθεί, με την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Δ) ότι υπάρχει διάταγμα πληρωμής εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους με δόσεις, με την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Ε) ότι ο κατηγορούμενος παρέλειψε να της καταβάλει κατά την ημερομηνία πληρωμής που είχε διαταχθεί από το Δικαστήριο κατά την έκδοση διατάγματος πληρωμής, τουλάχιστον τρεις δόσεις (εκτός εάν το οφειλόμενο χρέος που υπολείπεται για να εξοφληθεί, είναι ολιγότερο από το ποσό που αντιστοιχεί σε τρεις δόσεις και ο κατηγορούμενος παραλείπει να τις καταβάλει αυτές). Αξιολόγηση μαρτυρίας: Η παραπονούμενη μου έχει κάνει πολύ καλή εντύπωση και αποδέχομαι την μαρτυρία της. Κατάθεσε με ειλικρίνεια για αυτά που περιήλθαν στην αντίληψη της και για όσα πληροφορήθηκε και σχετίζονται με την εργασία του κατηγορούμενου και κάποιες κινήσεις του, που γνωρίζοντας την επαγγελματική του δραστηριότητα της δημιούργησαν την πεποίθησης ότι εργάζεται έτι που δεν τίθεται ζήτημα ανικανότητας πληρωμής των δόσεων του έναντι του εξ΄αποφάσεως χρέους του. Ήταν πειστική σε σχέση με αυτά που ανάφερε και δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις. Αναφορικά με το πρώτο και δεύτερο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, έχει αποδειχθεί ότι η παραπονούμενη είναι εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτής, με την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου και ο κατηγορούμενος είναι εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης, με την έννοια που αποδίδεται επίσης στο πιο πάνω άρθρο. Σχετικό είναι το Τεκμήριο Α. Αναφορικά με το τρίτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, έχει αποδειχθεί ότι υπάρχει εκ δικαστικής αποφάσεως χρέος , το οποίο δεν έχει ακόμα εξοφληθεί, με την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Η παραπονούμενη, στην μαρτυρία της, ανάφερε ότι, ο κατηγορούμενος μετά την έκδοση της απόφασης στην αίτηση Κ6/2002 και μετά την έκδοση του διατάγματος μηνιαίων δόσεων δεν έχει προβεί σε καμία πληρωμή έναντι του εξ΄αποφάσεως χρέους του. Η παραπονούμενη σε καμία περίπτωση δεν έχει αμφισβητηθεί για ότι έχει ανέφερε πιο πάνω και τα οποία σχετίζονται με πληρωμή του εξ΄αποφάσεως χρέος και των μηνιαίων δόσεων του κατηγορούμενου. Αναφορικά με το τέταρτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, έχει αποδειχθεί ότι υπάρχει διάταγμα πληρωμής εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους με δόσεις, με την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Σχετικό είναι το Τεκμήριο Β. Αναφορικά με το πέμπτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, έχει αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος παρέλειψε να καταβάλει στην παραπονούμενη, τις μηνιαίες του δόσεις από 1/2/2010 μέχρι 1/5/2010. Προς σχολιασμό των όσων έχουν λεχθεί κατά το στάδιο των αγορεύσεων, και έχοντας υπόψη τα όσα ο νόμος προνοεί, θα πρέπει να επισημανθεί ότι δεν είναι υποχρέωση της παραπονούμενης να ικανοποιήσει ότι ο κατηγορούμενος είχε οικονομική δυνατότητα και ότι αυτή δεν μεταβλήθηκε κατά τρόπο που να καθίσταται ανίκανός να πληρώσει τις δόσεις του. Η παραπονούμενη εφόσον έχει ικανοποιήσει και αποδείξει την ύπαρξη των πιο πάνω αναφερόμενων συστατικών στοιχείων του αδικήματος, ο κατηγορούμενος θα πρέπει με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, να αποδείξει την υπεράσπιση του άρθρου

(3)4(γ) του ιδίου νόμου το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «

(4)Σε οποιαδήποτε ποινική διαδικασία για αδίκημα δυνάμει του εδαφίου

(1)αποτελεί υπεράσπιση για τον κατηγορούμενο αν αποδείξει: (γ) προκειμένου περί κατηγορίας δυνάμει της παραγράφου (γ) του εδαφίου

(1), ότι έχει συμμορφωθεί με το διάταγμα πληρωμής εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους με δόσεις ή ότι έχει μεταβληθεί η οικονομική του κατάσταση από την ημερομηνία έκδοσης του εν λόγω διατάγματος ή ότι έχει υποβάλει αίτηση στο Δικαστήριο για τροποποίηση ή αναστολή του διατάγματος την οποία έχει επιδώσει στον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή, πριν από την επίδοση του κατηγορητηρίου σ' αυτόν.» (Η υπογράμμιση είναι δική μου.). Αρχικά σε ότι αφορά την αίτηση του κατηγορούμενου ημερομηνίας 23.10.2009 στα πλαίσια της αίτησης Κ6/2002, για αναστολή/τροποποίηση του διατάγματος ημερομηνίας 23.09.08, σύμφωνα με τα παραδεκτά γεγονότα έχει απορριφθεί από το Δικαστήριο (Τεκμήριο Δ) συνεπώς δεν υπάρχει ζήτημα που να προκύπτει από το πιο πάνω γεγονός που να μπορεί να αποτελέσει υπεράσπιση στην παρούσα διαδικασία. Ο κατηγορούμενος στην ανώμοτη δήλωση, παραδέχεται ότι δεν κατάβαλε τις δόσεις του, ισχυρίστηκε όμως ότι η σύνταξη του εκείνη την περίοδο ήταν €523, είχε προβλήματα υγείας και επίσης ότι σταμάτησε να εργάζεται από τέλος το έτος 2007 και ότι είναι ηλικίας 77 ετών. Τα όσα προβάλλει εντάσσονται στην υπεράσπιση περί μεταβολής της οικονομικής του κατάστασης. Το Διάταγμα μηνιαίων δόσεων εναντίον του κατηγορούμενου εκδόθηκε τον Σεπτέμβριο του 2008. Ο κατηγορούμενος ακόμα και να σταμάτησε να εργάζεται τέλη του έτος 2007, τον Σεπτέμβριο του 2008, που αποδέχτηκε το διάταγμα η οικονομική του κατάσταση ήταν συγκεκριμένη. Το ότι αναφέρθηκε, στην σύνταξη του, σε προβλήματα υγείας και στην ηλικία του δεν οδηγεί σε οποιοδήποτε συμπέρασμα ότι η κατάσταση της οικονομικής κατάστασης του έχει διαφοροποιηθεί. Δεν έχει θέσει ενώπιον του δικαστηρίου οποιαδήποτε στοιχεία που να μπορεί το δικαστήριο να προβεί στην διαπίστωση ότι κάτι έχει αλλάξει σε βαθμό που να επηρεάζει την ικανότητα του για πληρωμή των μηνιαίων δόσεων του. Η διαπίστωση της μεταβολής οποιοδήποτε πράγματος, πέραν του χρόνου που παρήλθε και της προσθήκης στην ηλικία του 4 και πλέον ετών, προϋποθέτει την παράθεση στοιχείων που να επιτρέπουν σύγκριση. Δηλαδή, εφόσον ο κατηγορούμενος δέχτηκε να πληρώνει το ποσό των €100.- για την εξόφληση του εξ΄αποφάσεως χρέους του στις 24.9.2008, η ικανότητα πληρωμής του συγκεκριμένου ποσού είναι δεδομένη όχι μόνο κατά τον πιο πάνω χρόνο αλλά και σε οποιοδήποτε μεταγενέστερο χρόνο, εκτός εάν ο ίδιος, αποδείξει, στο μέγεθος που απαιτείται, ότι αυτή έχει μεταβληθεί κατά τρόπο που να προκαλεί αδυναμία πληρωμής. Η οποιαδήποτε μεταγενέστερη, προβαλλόμενη αδυναμία θα πρέπει κατά την άποψη μου, να αφορά γεγονότα τα οποία επήλθαν και επισυνέβηκαν σε μεταγενέστερο της έκδοσης του διατάγματος χρόνο που να δημιουργούν και αντικειμενική αδυναμία πληρωμής. Εδώ ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε στην ανώμοτη δήλωση του ότι σταμάτησε να εργάζεται τέλος του 2007, δηλαδή επικαλείται γεγονός προγενέστερο της έκδοση του διατάγματος. Ο δε ισχυρισμός του ότι είχε πολλά προβλήματα υγείας και, ότι η σύνταξη του ήταν μόνο €523 είναι τόσο γενικός και απροσδιόριστος σε σχέση με τον χρόνο έκδοσης του διατάγματος και τον ουσιώδη χρόνο για την καταβολή των δόσεων που αφορούν την παρούσα διαδικασία που έχει κατά την άποψη μου αποτύχει να αποδείξει την συγκεκριμένη υπεράσπιση που προβάλλει. Από την άλλη, σύμφωνα με τα Τεκμήρια Ε και Ζ, φαίνεται ο κατηγορούμενος να έχει στην κατοχή του οχήματα, που κάποια από αυτά έχουν άδεια να διακινούνται στο λιμάνι Λεμεσού (Τεκμήριο Η) γεγονός που έρχεται σε αντίθεση με τα όσα ο ίδιος στην ανώμοτη δήλωση του υποστήριξε και που με βάση την μαρτυρία της παραπονούμενης σχετίζονται με τις επαγγελματικές του δραστηριότητες. Συνεπώς καταλήγω ότι ο κατηγορούμενος έχει αποτύχει να αποδείξει την υπεράσπιση που επικαλείται. Υπό το φως όλων των πιο πάνω κρίνω ότι η παραπονούμενη απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος σε αυτές. (Υπ.) ........ K. Κουνίδου, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο