Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Αντρέας Παπάμιχαηλ, Αρ. Υπόθεσης: 10431/10, 15/3/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:B27 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Δρουσιώτη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 10431/10 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου Κατηγορούσας Αρχής και Αντρέας Παπάμιχαηλ Κατηγορούμενος ----------------- Ημερομηνία: 15.3.2013 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Σ. Συμεού Για τον Κατηγορούμενο: κα Μ. Γερμανού Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία βία στην οικογένεια, κοινή επίθεση κατά παράβαση των άρθρων 2, 3
(1), (4
(1)
(2)(ιβ) και 23 του Νόμου που προνοεί για την πρόληψη της βίας στην οικογένεια και την προστασία των θυμάτων 119/
- Συγκεκριμένα κατηγορείται ότι την 19/5/2010 στην οδό Αχμέτ Πασά 11 στο Μούτταλο, της Επαρχίας Πάφου, παράνομα επιτέθηκε κατά της συζύγου του Γεωργίας Γεωργίου από την Πάφο. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε τρεις μάρτυρες και κατατέθηκαν συνολικά έξι τεκμήρια. Ο κατηγορούμενος μετά που κλήθηκε σε απολογία κατέθεσε ενόρκως. Ο Μ.Κ.1 Αστ. 1314 Αρτέμης Πελεκάνου ανέφερε ότι είναι ο εξεταστής της υπόθεσης και στις 19.5.2010 περί ώρα 19:05 προσήλθε στο σταθμό η Γεωργία Γεωργίου από την Πάφο και του κατήγγειλε ότι της επιτέθηκε ο σύζυγος της Αντρέας Παπάμιχαηλ και την κτύπησε σε διάφορα μέρη του σώματος της, της έδωσε ιατρική φόρμα και επισκέφθηκε Νοσοκομείο. Μεταξύ των ωρών 23:45-00:30 τις 19-20.5.2010 έλαβε κατάθεση από τον κατηγορούμενο και αργότερα τον κατηγόρησε γραπτώς. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας έδωσε περισσότερες πληροφορίες σε σχέση με τη διαμάχη που είχαν προηγουμένως παραπονούμενη και κατηγορούμενος. Η Μ.Κ.2 Γεωργία Γεωργίου, σύζυγος του κατηγορούμενου, κατέθεσε ότι μετά από διαφωνία που είχε με το σύζυγο της αυτός έφυγε με το αυτοκίνητο της και πήγε στη μητέρα του. Αργότερα του τηλεφώνησε να της το φέρει και αυτός αρνήθηκε. Μετέβηκε με φίλη της στο σπίτι της μητέρας του για να πάρει το αυτοκίνητο. Στο σπίτι της μητέρας του κατηγορούμενου η Μ.Κ.2 άνοιξε και εισήλθε στο αυτοκίνητο και το ξεκίνησε με τα δικά της κλειδιά. Ο κατηγορούμενος της έπιασε τα κλειδιά και όταν βγήκε από το αυτοκίνητο την κτύπησε με τα χέρια στο κεφάλι και της έδωσε κλωτσιά στη μέση. Η μάρτυρας αντεξεταζόμενη ανάφερε ότι η συζήτηση που είχε με τον κατηγορούμενο ήταν στο σπίτι. Σε ερώτηση ότι τα όσα έκανε τα έκανε για να τσακωθεί με τον άνδρα της και να προκαλέσει φασαρία για να τον ενοχοποιήσει ανάφερε ότι «του είπα να έρθει να μου το φέρει το αυτοκίνητο μου, αρνήθηκε τζιαι εξηγηθήκαμε ότι εν να πάω να το πιάσω εγώ και είπε μου εντάξει». Επί του θέματος που αφορά την υπόθεση η μάρτυρας ανέφερε ότι «κατέβηκα από το αυτοκίνητο, πήγα στο BMW, άνοιξα το, έβαλα τα κλειδιά, το παράθυρο ήταν ανοικτό, το αυτοκίνητο ξεκινημένο, ήρτε ο Ανδρέας, έπιασε τα κλειδιά τζιαι μετά κατέβηκα». Η Μ.Κ.3 Νάταλυ Γεωργίου ανέφερε ότι είναι φίλη της Μ.Κ.2 και είναι αυτή που την μετέφερε στο σπίτι της μητέρας του κατηγορούμενου για να πιάσει το αυτοκίνητο της. Η μάρτυρας ανέφερε ότι στάθμευσε έξω στο δρόμο αλλά είχε ορατότητα να βλέπει το χώρο που ήταν σταθμευμένο το αυτοκίνητο που πήγε να πιάσει η Μ.Κ.
- Είδε τον κατηγορούμενο να κτυπά τη Μ.Κ.2 με τα χέρια του στο κεφάλι και να της δίνει κλωτσιά στη μέση. Ο κατηγορούμενος καταθέτοντας ενόρκως δίδει μια άλλη εκδοχή ότι όταν ήρθε η σύζυγος του να πάρει το αυτοκίνητο αυτός έτρεξε και έβγαλε τα κλειδιά από το αυτοκίνητο και αυτή βγήκε από το αυτοκίνητο και του επιτέθηκε. Ανέφερε ότι η Μ.Κ.3 Νάταλυ βρισκόταν στο αυτοκίνητο και ισχυρίζεται ότι η σύζυγος του του επιτέθηκε και αυτός της άρπαξε τα χέρια για να σταματήσει να την κτυπά. Ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι η σύζυγος του τον έγδαρε στο στήθος και στο πρόσωπο κάτι που δεν αναφέρει στην κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία. Αρνήθηκε ότι την κτύπησε παρά την αναφορά του στην κατάθεση του ότι «Εγώ δεν έχω παράπονο μαζί της εφόσον και αυτή δεν θα έχει παράπονο μαζί μου». Στις αγορεύσεις έκαστος των δικηγόρων επιχειρηματολόγησε επί των θέσεων του. Είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα όλους τους μάρτυρες τη στιγμή που κατάθεταν, τον τρόπο που αντιδρούσαν και την όλη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα και προχωρώ στην αξιολόγηση της μαρτυρίας τους. Ο Μ.Κ.1, Αστ. 1314 Αρτέμης Πελεκάνου έχει αφήσει θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Κατέγραψε τις θέσεις τόσο της παραπονούμενης όσο και του κατηγορούμενου και παρέθεσε στο Δικαστήριο τις γραπτές καταθέσεις που έλαβε. Θετική εντύπωση έχουν αφήσει στο Δικαστήριο τόσο η Μ.Κ.2 Γεωργία Γεωργίου, σύζυγος του κατηγορούμενου, όσο και η Μ.Κ.3 Νάταλυ Γεωργίου, φίλη της Μ.Κ.2 παρά την προσπάθεια και των δύο να δώσουν μεγαλύτερη έμφαση στα γεγονότα. Φυσικά σε αυτό συνέτεινε η μακρά αντεξέταση που υποβλήθηκαν και οι δύο από τη δικηγόρο του κατηγορούμενου. Η προσπάθεια της δικηγόρου του κατηγορούμενου με επιμέρους και μη επί της ουσίας ερωτήσεις για να πετύχει αντιφάσεις από τις μάρτυρες έπεσε ουσιαστικά στο κενό. Επί του επίδικου θέματος και οι δύο μάρτυρες έχουν αφήσει θετική εντύπωση. Περαιτέρω, η μαρτυρία της Μ.Κ.2 παραπονούμενης, ενισχύεται και από τη μαρτυρία του κατηγορούμενου αλλά και από τις ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν. Μπορεί το αυτοκίνητο BMW να ανήκει στον κατηγορούμενο αλλά δεν αμφισβητήθηκε ότι το οδηγούσε και η Μ.Κ.
- Επίσης δεν αμφισβητήθηκε ότι η Μ.Κ.2 δεν μπορούσε να χρησιμοποιά εκτός ωρών εργασίας το αυτοκίνητο της εργασίας της. Είναι κοινά αποδεκτό ότι υπήρξε συζήτηση μεταξύ κατηγορούμενου και Μ.Κ.2 πριν ο κατηγορούμενος φύγει από το σπίτι με το αυτοκίνητο που χρησιμοποιεί και η Μ.Κ.
- Επικοινώνησε η Μ.Κ.2 μαζί του τηλεφωνικά και γνώριζε ότι θα ερχόταν να πάρει το αυτοκίνητο. Τα όσα η Μ.Κ.2 κατέθεσε και τα οποία ενίσχυσε και η Μ.Κ.3 αφορούν τα γεγονότα από τη στιγμή που η Μ.Κ.2 πήγε να πιάσει το αυτοκίνητο. Είναι πολύ πιο κοντά στην πραγματικότητα τα γεγονότα και ακόμη ο ισχυρισμός που προβλήθηκε από την Υπεράσπιση ότι τα όσα έγιναν τα προκάλεσε η Μ.Κ.2 και αυτό ακόμη να συνέβαινε ο κατηγορούμενος δεν είχε το δικαίωμα να συμπεριφερθεί με τον τρόπο που συμπεριφέρθηκε. Η μαρτυρία και των δύο πλην των όσων έχουν αναφέρει για τραυματισμούς οι οποίοι δεν έχουν ενισχυθεί από οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία κρίνεται καθόλα αποδεκτή. Αντίθετη άποψη έχει αφήσει στο Δικαστήριο ο κατηγορούμενος. Ήταν εμφανής η προσπάθεια του να πείσει διαφορετικά το Δικαστήριο χωρίς να το πετύχει. Παρατηρώ διαβρωμένη απόδοση μιας εκδοχής κατά την οποία παρουσιάζεται έντονα η υπερβολή, υπεκφυγή και η προσπάθεια να ελαχιστοποιήσει οποιαδήποτε ενέργεια του ιδίου. Ισχυρίζεται ότι κτυπήθηκε ο ίδιος και είχε γδαρσίματα χωρίς φυσικά να το αναφέρει στην κατάθεση του. Αυτό που αναφέρει στην κατάθεση του είναι ότι δεν θα έχει παράπονο εφόσον και η Μ.Κ.2 πράξει το ίδιο. Συνεπώς για ποιο πράγμα δεν θα έχει παράπονο η Μ.Κ.2 εφόσον ο ίδιος ισχυρίζεται ότι είναι αυτή που τον κτύπησε; Η μαρτυρία του απορρίπτεται στο σύνολο της. Με βάση λοιπόν την θεώρηση επί της αξιοπιστίας διατυπώνονται τα πιο κάτω συμπεράσματα. Ο κατηγορούμενος στις 19.5.2010 κατά την προσπάθεια της συζύγου του να πάρει το αυτοκίνητο που οδηγούσε η ίδια από το σπίτι της μητέρα του, της έπιασε τα κλειδιά και την κτύπησε με τα χέρια στο κεφάλι και της έδωσε κλωτσιά στη μέση. Δεν έχουν αναφερθεί οποιοιδήποτε τραυματισμοί παρά το γεγονός ότι η Μ.Κ.2 επισκέφθηκε την ίδια μέρα το Γενικό Νοσοκομείο Πάφου. Με βάση τα πιο πάνω ευρήματα θα στραφώ στη νομοθετική θεμελίωση της κατηγορίας για να κριθεί αν η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της επίθεσης. Ο όρος επίθεση περιλαμβάνει κάθε πράξη που ηθελημένα ή κατά αδιαφορία προς το αποτέλεσμα δημιουργεί σε κάποιον την αίσθηση άμεσα επερχόμενης βίας. Βλέπε Archbold, Volume 2, έκδοσης του 1994, παράγραφος 19-166 όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: "An assault is any act - and note mere omission to act - by which a person intentionally - or recklessly - causes another to apprehend immediate and unlawful violence: ibid. and R. v. Vienna, 61 Cr. App. R. 310, 314, C.A. ("We see no reason in logic or in law why a person recklessly applies physical force to the person of another should be outside the criminal law of assault.") The act must be accompanied by a hostile intent calculated to cause apprehension in the mind of the victim. Where the hostile intent is not present there will be no assault (see R. v. Lamb; 51 Cr. App. R. 417, C.A.) unless, of course, it is proved that the alleged assailant was reckless as to whether the complainant would apprehend immediate and unlawful violence." Το βάρος βρίσκεται στην Κατηγορούσα Αρχή να αποδείξει την υπόθεση της και το επίπεδο απόδειξης είναι αυτό του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. Χαρίτωνος v. Δημοκρατίας
(1971)2 C.L.R. 40 και Αναστασιάδης v. Δημοκρατίας
(1977)2 C.L.R. 97). Αν στο τέλος της υπόθεσης το Δικαστήριο έχει έστω και την παραμικρή αμφιβολία για την ενοχή του κατηγορουμένου τότε ο κατηγορούμενος πρέπει να απαλλαγεί της κατηγορίας (βλ. Τούμπα v. Αστυνομίας
(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(1985)2 C.L.R. 97). Με έρεισμα τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης όπως έχουν εκτεθεί ανωτέρω κάτω από το πρίσμα των πιο πάνω αρχών, βρίσκω ότι η πράξη του κατηγορούμενου, δηλαδή να κτυπήσει με τα χέρια του τη Μ.Κ.2, αποτελεί πράξη που περιέχεται στον όρο επίθεση. Περαιτέρω και η πράξη του όπως ο ίδιος παραδέχεται να πιάσει τα κλειδιά του αυτοκινήτου το οποίο ήδη ξεκίνησε η Μ.Κ.2 από μόνη της και αυτή περιέχεται στον όρο επίθεση. Ενόψει δε του γεγονότος ότι κατηγορούμενος και Μ.Κ.2 κατά το επίδικο συμβάν ήταν σύζυγοι, η πιο πάνω πράξη του κατηγορούμενου εμπίπτει στα πλαίσια του νόμου που προνοεί για την πρόληψη βίας στην οικογένεια, άρθρο 4
(1)του Ν.119
(1)/2000. Συνεπώς βρίσκω ότι η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει την κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και βρίσκω ένοχο τον κατηγορούμενο. (Υπ.) .............. Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΑΜ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο